장음표시 사용
281쪽
Lis HISTORIAE AUSTRI AC Rter metitum suum superbissimis hostibus ludibrio esse patiatur
orare. Lassislaus ad haec tacens ac cogitabundus adstabat, cuius igitur, quae iussus erat, dixisse eum assirmat. Tum vero comes ad proceres egressus, vim sibi atq; iniuriam seri conquerebatur; sororem item regis, ut pro se intercederet orabat. Cum vero nihil spei reliquum esse videret, necessitati ac inuidiae locum dare statuit, atque ex aula se proripiens, cum quatuor tantum comitibus extra urbem euasit. Insultabant abeunti Viennenses, erantq; no-
nulli,qui lapidibus ipsum petere in animo habebant, neq; eorum
manus effugisset, nisi eum Marchio Brandembureicus ac portam Lubricus quae usq; deduxisset. Hanc subitam rerum mutationem expertus, cor grato με - mes, documento esse poterat, quam lubricus sit primus apud reges locus, quam non fidendum sit fortunae: praesertim aulicae: quae saepe quos libitum est in altum extollit, ut laysu grauiore decidant. Vdatrico Ciliensi ex urbe, ut diximias Udatricus
alter Eitzingerus,iussu regis,ex ordinibus iosdam le- memorant, nec minorem fuisse Bocmorum numerum. Quinto Calend.Nouemb. in summo templo quod in D. Vencessat monte situm, coronatio solito ritu peracta est, imponente capiti regis diadema Cardinale Strigoniensi. Sumptus omnis a Bocmis collatus est, adeo liberaliter,ut superfuerit,quo arces nonnullae regni magna pecunia oppignoratae redimerentur. Peracta coronatio-δ ε 1 ea confirmet orat. Rex in alijs omnibus Sigismundi aui&Alberti patris institutas cruaturum se,respondet, eaq; omnia quae illi pro bauerant,rata habiturum id quod I glauiae te facturum recepisset. In relligionis rebus nihil statuere possie, legatos Romam mitti suadere. animus ne comitis oratione flecteretur timens Eligingerus, nihil se iniussit regis agere protestatus ipsum ut loquatur rogat. Rex
git,qui per absentiam illius summae rei pr: as ad hunc
radiitiis, 1 ., 7 modum constitutis, Ladillaus sub initium mensis Octobris Iglano scit uiam venit, ubi a Boemis magna cum laetitiae significatione excora tionem. ceptus,Praga deducitur. Quatuor equitum millia cum rege tuisse a Bocmis,quae cum Basileensi Synodo conuenerant. Is postea Io
282쪽
annem Capistranum mist,ex Franciscanorum familia celebrem Iohannes C Avitae sanctimonia ac eloquctia virum. Erat per idem tempus apud Ladis latam regem, primo sere loco, Pancratius Diis a Blanchenia Pocratios astainio, cui cum EitZingero, quo dudum familiariter usus fuerat, β 'cla's m. magna tunc simultas intercedebat: facile enim amicitia inter aulicos soluitur. Is itaq; uti aduersario molestiam exhiberet, omnes captabat occasiones,quarum haec commodissima illi visa est.Vc- , , enerat Pragam Albertus Ebersdorffus, qui prouincialium nomi- Q. ne regi indicauit,ita eos,quos Eligingerus ex ordinibus lectos,rebus imposuerat, magistratum gerere, ut nisi aliud statuatur,timendum sit, ne quid turbae excitetur. Hac occasione Blanchensiainius tamquam ansa arrepta,querelas prouincialium apud regem fouere, rem in maius tollere, omnia exacerbare, magnaq; inuidia Eitzingerum onerare, quoad Vsol anmaregis anim ra eo perpulit,uti Uvolfgangum a Uvaldsee,supremu Uvalus Austriae praefectum crearet; qui omnia prouinciae negocia administrare,Viennensi regimine uti vocat exautorato, nouum con stituere iuberetur. Fiunt super hac re literae, quas Ebersdorffus Viennam laetus ad proceres secum attulit. Ii vero non regiminis
tantum nouandi, id quod in literis expressum codtinebatur, sed ulterius progressi, senatum magistratusq; urbanos reformandi li- centiam sumpsere,&abdicato consule sciuium praesecto) alium constituere. Viennenses hoc ipsorum facto, priuilegia sua violari
videntes,ad Udatricum Ciliensem literas ac nuncios mittunt, Uti Ladissat gratiam quouis modo recuperet, monent, ac quam pri mum is Viennam redierit,in aulam redeat, non defutura illi ciuiu studia. Id vero faciebant Viennenses,ut restituto in pristinum lo- ὸM.γcum comite, haberent quem proceribus opponerent. Et tringe
rus ubi per suos,quid Viennae fieret, didicisset,Praga aduolat nam Schrattendes ij aliquot dies fuerat & re cum Podiebradio communicata, apud regem curat,vii Blachenstainius aula ciectus,in- Blanchen Dira diem quartum Praga excedere cogeretur. Ladisiaus inter haec mus contra ex cum anno fere integro Pragae fuisset, constituto utriusq; ciuitatis
magistratu, ac duobus praesidibus S bincone Lepore &Henrico Straetio commissa regni cura, gubernatore secum abducto, V his fritissauiam primam Silesiς urbem prosectus est. Neq; enim persu subs/stradideri potuerant Silesij,uti extra regionis suae limites regi,contra le- lant Id fidem
283쪽
iit HlSTORIAE AUSTRIA CAE, ges patrias &priuilegia sua, fidei sacramentum dicerent. Disces luna regis lubenti animo accepere, qui ex Roggeaana factione Pragae erant, quod viderent diuturnam ipsius moram parum sibi idoneam, cum enim ipse neq; eorum postulata admitteret, neq; templa inuiseret, ac alieni ab ipsis animi signa satis manifesta ederet, multi quotidie ab illis deficiebant,& in religionis quoque negocio, uti alijs in rebus ad principis icic mores vitaem instituta co-Gae minis, Ad Oct. Idus Decembris,qui dies D. Nicolai memoriae sacer 'ν est, Ladis laus rex Vratillauiam ingressus est. Aderant illi praeter Silesiae regulos, multo si ex utroque rcgno Austria fac Morauia proceres , Guillelmus & Otto Bauariae , Fridericus & Albertus Brandem burgi principes. Vratii lauienses summos aduenieti honores exhibent, acquinto poli die in verba iurant, applaudente ad regis conspectum multitudine, su per aetatem cordati principis indolem,& formosi oris decus prae se ferentis. Annum eo tempore agebat Ladis aus decimum quintum. Vratis lauiae rex etsi sunt,
qui anno sup ei tore id per legatos faetiim esse dicant j sororem suae, is , Elisabetham,Casi miro Poloniae regi despodit. Inde Viennam itete L nubii. couertit, Ubi aduentus ipsius, quo minus eo tempore expectatus. I s s. eo gratior fuit; iam enim rumor sparserat, regem ab Eltetingero& Podiebradio de industria ita alijs rebus distineri ac circumduci, Belzum Casi ' ne in Austriam nedum Viennam venire permittatur. Ingens hoc tempore Cali miro Poloniς regi bellum cum Germanicorum militum ordine in Borustia fuit. Ciuitates enim pleraeq; de acerbo militum dominatu querentes opem regis implorabant, qui arre pia ea occasione, quam dudum quaesiuerat, omnem eam regio nem regno suo adiungere studebat. Fridericus Caesar,controuer si arum cognitione ac arbitrio ad se delato, Borus iae ciuitatibus aliquoties iam antea iniunxerat, uti foederi, quod inter se fecerant relicto, magistratibus suis parerent, neque Poloni defensionem ciuisa es aurist implorarent, sed id frustra fiuit, & post diuturna bella ciuitatessia Cosmira se Sed ad intermissa redeatur. Vdatricus Ciliae comes, quo temporς Ladissaus in Boemia fuit,multa attentaverat uti Caesaris animum sibi conciliaret. Id cum non succederet, Venetis in Franci lcum
284쪽
LIBER SEXTUL M' Ssertiam bellum parantibus, operam suam addixerat, si de stipendio satis honesto,sibi caueretur. Cum vcro & ea spes falleret, nam pax inter ipsos conuenerat, Lassisai gratiam, omni studio recuperare flatuit. Et quamvis primam ei spem Vienncnses fecerant, non satis tamen praesidi j rebus suis comparatum esse videns, nisi procerum aliquot studia accedant,per oportunos homines quorundam animos tentare aggreditur.
Erant inter proceres,qui Eitaingeri consilia minusae babant, ,-- - ο& veteri cum comite amicitiae aliquid dandum esse putabant, qui istisis sili Eitringero, ne&ipse in lesceret, opponendus esse videbatur. Hi tanti M. captato cum rege colloquio, male actum esse dicebant ab Litet ingero, qui Ciliensem calumnijs oppressum, pcrinuidiam aulaeiecillet, uti eius locum ipse occuparet; ea fide comitem, eo rerum gerendarum usu ac dexteritate praeditum, praescnti rerum statui hi dicet quam maxime neces artu videri. Hςc&alia dicetes, cum secundis a rege auribus accipi, quae dicebantur,viderent magis enim ex aliorum instinctia,quam ex animo suo rex ipsum eiecerat nuncios
ad ipsum mittunt, quo loco res ipsius sit docent, uti quam honestis limo comitatu potest in aula postliminio redeat, regemq; ni hil in se grauius consulturu confidat. Comes ubi hcc audiuit,mil- Cibens in au
te equites eximie ornatos secum adducens, Viennam venit. μυ--- Rex extra urbis moenia obuiam egressus, honorifice adueniciem excipit. Caeteri regem secuti idem quoque fecere, maiorq; in recipiedo illo honor, quam in cij ciendo ignominia apparuit. Eit-Zingerus vel o, ne sibi eueniret, quod in alios consuluerat, ultro exulatum cum suis abiit. Id eius consilium laudasse comitem ferunt, quod mutari facile regum voluntates, & leui momento hac aut illac impelli, iam doctus esset. Mihi quoq; hcc exempla recensenti, non male is dixisse videtur, qui regum amicos supputatorudigitis, aut calculis astimulauit, qui loco moti, nuc plus nunc minus, interdum & nihil valent. Interim Hungari, cum primum regem ex Boemia reducem Viennae esse audiuere, legatos ad cum mittunt, in regnum veniat, orant, suist, regni se rebus praeiens consulat, plurimum ad hominum animos conciliandos, habere Humri ret/m momenti, si res fuas regi curae esse, set non negligi videant. Co- rim regnum mes pristino dignitatis gradui restitutus, comiter legatos assatur, veniar ora'n breui regem aduenturum promitii, & de regni rebus ex more in-T 1 stitutos
285쪽
fraudem sientis.1io HISTORIAE A UsTRI AC Rstituto m maiorum,cum proceribus consilia habiturum. Haec legatis palam respondet, clam regi diuersum suadet. Coruinum imprimis occulta detrectatione modium adducere, omnibus modis conatur,&Hungariae gubernatione dei j cere,uti id munus, re- si resignatum, ipsit, In cuius potestate rex erat, traderetur. Quod fortasse essicere potuisset, si perinde Corvino iam seni insidias te-dere,quam regi adolescenti verba dare, procliue fui siet.Nihil minus certe promerebatur Coruinus, quam fraude tam veteratoria& falsis calumniis peti, sed res humanae ad hunc modum sese habent, & quemadmodum ij quibus per solem iter est, umbram necessario proijciunt, eamq; velint nolint comitem habent, ita qui ad gloria vera nituntur virtutis via, sine inuidia agitare nequeunt. Vrit enim splendore sui, qui praegrauat artes inta se positas. Ita regi scrupulum Ciliensis iiiij cit, vim caute agat, monet, neue regnum,Vti rex pictus aut personatus ingrediatur,ubi omnia non in tua,sed Coruini manu cile sciret, regem ipsum dici, illum regnum habere, illius ductu& auspiciis sacra prophana administrati, pacem ac bella agitari, illius praesidijs oppida, & munitissimas regni arces teneri, diutina dominandi assuetudine insolescentem illius
animum, minore S contemnere, parem non ferre, neq; maiorem nisi titulo tenus,laturum. Iam eo potentiam Coruini proSressam,
uti beneficia regni pleraq; non iam regi, sed ipsi accepta ferantur, uorum gratia, qui sibi quam plurimos devinxerit, nec difficile
si sore,sceptrum regie manu eripere, coronam ex capite decute
re, neq; apud se dubium esse, quin ad regnum adspiret Coruinus, vel Turci virib' & auxilio in hoc usurus. His tum calumni j S, COPuinum regi inuisum&suspectum reddebat Ciliensis,ijs prope at tibus usus,quibus eum Eitet ingerus deiecerat, pari imo maiori studi o nocendi neq; enim ad caedem usq; de utebat illeὶ sed dispari
exemplo decuentu. Quae enim de comite dicebantur, vera sere erant, qua de Corvino, mendaci j s& calumniis referta, neque co miti succestit conatus, ut Et tringero; quod ille ob fastum & facinora castigandus erat,Coruinus de deo & hominibus bene meritus, dei ope tutus, ab inimici insidijs vindicaretur. Persuasus a commite rex, uti periculum, quod sibi immineret, in autore verteret, per literas Coruinum Viennam ad se euocat. Is vero fiaudem pamrari admonitus, & comicis animum probe cognitum habens, re
286쪽
L1BER SE X T V s. 1M ispondet: regi se in Hungaria pariturum & dicto audientem fore, extra regni limites egredi,quando nulla ossici j ratio id postularet,
nec satis tutum neq; integrum esse. Comes hanc doli machinam Ciliensiuinsidia frustra admotam esse iniquo animo serens, tum demum regi su- H spicionem confirmabat, prohiberi ipsum aut fastu aut metu, ne veniat, quorum hic ex conscientia, concepti animo sceleris prodiret, ille contemptum resis, & sui fiduciam prae se ferret. Statuit deinde secundo experiri fortunam, & in oppidum Coche, quod in Hungariae finibus situm est, cum suis profectus,gubernatorem ad colloquiu vocat, quo si venisset, aut Viennam pertrahi, aut in oppido occidi posse ratus. Nefarium hoc eius consilium,gubernator sua industria elusit,
cum enim propc oppidum venisset,in apertum campum, nec Vllis oportunum insidiis,euocauit, neque oppidum ingredi voluit, contendens: legatorum esse,uti eos adeant,ad quos misti essent,in Hungariae regno resis se personam referre, nemini praeterquam
ipsi cedere, Ciliensis contra indignum hoc, & infra dignitatem fore contendebat, si princeps ipse&illustri ortus familia, nouum , his
hominem adiret. Ad haec respondisse Coruinum seruns,non ma inubi Mat. iorum sed suam cum ipso personam conferri debere,cuius Virtute& armis sceliciter in Turcam prolatis,hoc esset consecutus, uti seqfamiliae dccus ab ipso initium caperet, cum in illo maiorum gloria si niretur. Ita re infecta utrinque discessum. Tandem vero cum eum rex identidem per literas euocaret, proceres quidam Hvngariae indignum esse dicunt, non parere regi gubernatorem, cum
ius authoritate hoc munu ministraret. Eorum exhortatione Corvino i instandem motus, rege per comitem promittente, publicae fidei ta-sruit Cilis sis. bulas sese obuiam misi urum,Coruinus te in viam dedit. Viennam propius accedenti,Ciliensis Lambergerum,caetera egregium,ob viam cum mandatis mittit, qui iter accelerare iuberet, iam enim regem ipsum illi occursurum. Coruinus cum in plana ventum esset, neque regi j apparatus quicquam appareret, neq; tabulae pro misi redderentur,nonnihist addubitans ac multa cum animo suo reputans,in proxima quadam villa subsistit. Advolat eo Ciliensis, regem ob stus vehementiam intra vineta se recepisse referens, ibi aduentum ipsius operiri, fiduciae tabulas apud se retinuisse. COr Traua μυ- cinus,id quod erat,insidijsse peti ratus: Lambergere,inquit, satis- heduciminus.
287쪽
ne tuta sunt omnia an Praeter morem tuum mihi mentitus esὶIbi Lambergerus ingeniic fatetur, nihil se de rege scire, a comite missum,quae ille iusserat dixisse, qui cum praesente expostulare liceret. Hinc ad comitem conuersus Coruinus, grauiter in eum inuehitur,depraehensam nunc fraudem dictitans,&absq; rege esse daturum perfidiae poenas, imposterum caueret malo,neue sub conspectum rediret. Haec ubi dixisset,inulta excusare volentem relinquens, abiit. Ab eo tempore, Ladillaus aliorum quoque optimatum consilia admittens,cum videret sui aestimationem ea in re laborare,mitius cum Corvino agendum decreuit, neq; ad unius arbitrium omnia esse exequenda. Coruinus quoque de regis animo certior, arces
nonnullas ultro potestati illius permittit, seruatis sibi illis tantum locis,quae Turcarum iniuriae oportuniora,armato praesidio opus habebant. Mathiam item filiorum alterum squi rex postea filii in aulam mittit, inter nobises adolescentulos, qui regi famulantur, educandum. Post paulo Rex in Hungariam prosectus,ad Idus Februarias Budam, regni tunc metropolim, cum magna procerum caterua ingreditur. Coruinus per id tempus aberat in inferiori Hungaria uti nunc vocantὶ omnia contra Turcς violentiam muniens, delectum militum agens,& praesidia suis locis dissonens. Is statim atque regem aduenisse audiuit, ne suo deesset officio, neue prς sentiam regis subterfugere, & iniectam a Ciliensi suspicionem affectati regni, confirmare videretur, cum lecta commilitonum manu, Budam venit. Rex eum vultu fatis benigno excepit. Idem& alij, qui cum rege erant fecere. Sons Udatricus Ciliae comes ira atq; inuidia plenus, transuersis cum oculis adspiciebat. Complures illic dies inter aulicos versatus, ingruente a Turcis metu, Cor uinus ad defensionem finium adcurrit, rege prius admonito, V iBudae subsisteret. Is vero Hungarorum fidem suspectam habens, Ciliensis suasu, sub venationis specie egressus, Viennam rediit. In gens eo tempore bellu Christianis mouebat Mahomethus Turcarum tyranus, qui Amurat hi successerat. Is post deuictam Constantinopolim, nihil iam viribus suis infectum e sic putans, Hungariae regnum iam animo inuaserat. Itaq; cum centum quinqua sinta hominum millibus ex Thracia sit perato Hemo per Tribal tos & Istrum mouens, Albam Graecam Taururum olim nuc Bel 'gradum
288쪽
. LIBER SEXTUS. 1Σ3gradum in nobilem ad DanubijSauis consuentes ciuitatem, du- Assa GmoLra obsidione cingit. Per eos dies Calixtus Tertius P. M si Nicolao succcsserat, mi DG in Germaniam legato , Ioanne S. Angeli Cardinale, multos in Turcicam cxpeditionem excitauerat,qui nullo priuati commodi ' emolumento, sed pietatis studio, in hostem Cnristiani nominis profecti,ex re ipsa Crucesignati appellabantur. In Hungaria quo uia grai que Ioannes Capistranus Franciscarii ordinis frater, piis pro cocione exhortationibus exhortabatur. Mox verb,ubi obsideri Bel gradum audiuit, cum iis quos secum habebat Crucesignatos, eὁ
pergit. Coruinus item, coactis quas poterat copiis, accurrit,Turcarum classe, quae in Danubio crat, vi perrupta, in ciuitatem ambo evadunt, suos ad defensionem animant. Coruinus pristinae
virtutis partaeq; bello gloriae memor, arcem munire, oppidi loca omnia inspicere, collapsa pro praesenti copia instaurare, praesidia& bellicas machinas idoneis locis disponere, nihil ad optimi Im- Coruinis C
peratoris artes rcliqui facere. Capistranus exhortari, orare, obse- ρος crare, aeternae salutis praemia pugnantibus promittere. Aderant γ' duo interpretes, per eos qua Germanos qua Hungaros adlocutus ad virtutem & constantiam incitabat. Interim Mahomethus tantulum oppidum conatibus suis moram obij cere indignatus, omnibus simul copijs oppugnationem umore statuit, eo consilio, ut succedentibus semper in vulneratorum & fatigatorum integris,
nostri, qui virtute superari non poterant, numero Vincerentur. Chri itiani vero mira animorum alacritate ac constantia, Turcarum impetum undique repulere, Corvino omnia & Imperatoris& militis munia exequente, ac Capistrano ad vincendum aut fortiter pro Christi nomine moriendum exhortantc: Duobus muris cinctum erat Oppidum, quorum anteriore vi tormentorum perrupto Turci sese infuderant. Hos,qui ex nostris in ea pomerij parte erant cum magna clade repulere, q uorum fortunam secuti caeteri oppidani, longius ab oppidi moenibus progressi, atrox cum hoste pr lium in pateti campo conseruere, in quo Mab Ometbu , titim,si,
accepto ad oculum vulnere, castris incendio corrupti S,& machir mula Hμ-nis bellicis relictis, abire coactus est. Hanc victoriam quam alijgit. pluribus celebrauere) diuinis magis quam humanis viribus tribuendam, S: victi & victores fassi sunt. Pontifex Roman. de ea ex
289쪽
xi HISTORIAE AUSTRIA CAE, Capistram literis certior factus, in rei memoriam diem illum, qui erat Augusti sextus, transfigurationi Christi domini sicrum esse
ν s L. Post hanc victoriam Ioannes Coruinus, febri ardentissima D correptus, in oppido Semlino, quo ex Medicoru consilio depor- με - - ' latus erat , anima Deo, cui militauerat reddidit, publicum Hungaris luctum relinquens. Capistranus,qui commilitoni morienti v cariniam adfuer l, no multo post & ipse fatalem diem obiit. Illuxit per eo Lm, j. dem dies, dirus dc nunquam visus terris impune Cometa. Ladi
laus rex ubi haec accepit, varie assectus est: sicuti enim ingens ex victoria gaudium, ita non minorem ex victorum obitu dolorem
percepit. Coruini desiderium leuabat Ciliciasis, qui immortales inimicitias gerens, sublatum esse illum dictitabat, per quem steterat hactenus,quo minus rex Hungariae regno frui potuisset. Gaudebat vero ille non tam cladeTurcarii, quam aemuli morte,iam , gubernatoris mu ntis sibi promittebat. Qua in re ne impediretur, omne odium, quo Coruinum dum viveret persecutus fuerat,in eius filios conuertit. Id adeo non dissimulare potuit,uti palam aliquando dixerit,breui se caninum istud genus ex Hungaria prostigaturum. Hi erant fili j duo Ladistatis de Mathias,egregia uterquer . s r. indole, dc patre optimo non indigni. Maior Albanam arcem, prς- Laium mVga' sidio munitam, tenebat. Rex sequente anno, uti mortuo guber' p se με natore, omnia hi Hungariae regno praesens constitueret,cum ΠR
DAM .m merosa cruccsignatorum manu, per secundum Danubi j amnemotis. s. Budam prosectus, ad Fulacum Bachiensis agri oppidum, conuentum omnium ordinum indixit. Coueniunt illὁ reguli de proceres complures, quos inter de Lad istaus Huniades Coruinus aderat, cum lcctissimo equitatu, iam a paternis amicis monitus, uti Ciliensis insidias caueret. Rex eum laeto gratoq; vultu excepit, Ladi sui As; breui se Albam venturum indicat, uti locum victoria celebremo fi v deat, spolia & manubias Turcis ereptas percenseat. Domum igitur progressius Ladissatis, iterum admonetur, a Ciliensi regem quoq, alienatum, arcem illi erepturum, dc Germanis eam traditu rum. Itaq; regem statim uti condixerat subsecutum, in arcem cum purpuratis ac togatis admittit, exclusis qui cum ferro sequebatur
crucesignatis: quorum circiter quatuor millia erant. Mox vero vulnuidiam cius facti leniret, regem accessit, clauesarcis illi obtulit,
290쪽
LI BER SEX TV s. ars se arcemq; in ipsius potestate fore dixi KCiliensis odio & insidiis vitam suam peti,quem metuens armatos excluseri orare ne Huniadis prolem deserat. Rex clauibus redditis, bono illum animo esse iubet. Ciliensis interim regem in odium iuuenis instigare non desinit, audax esse facinus dicens, regem ab armatis interceptum tenere. Ladictaus&ipse de vita sollicitus, amicorum consilia cxquirit, inter quos Ioannes Velesius praesul Varadinus caedem se D. usi L. comitis nec suadere,nec si facta suisset improbaturum dixit. Cae- Mod Cilissiteri trucidandum esse inimicum, de in eo quod meditaretur ipse NUM m. praeueniendum, authoreS erant. Hoc facinus animo iam destinatum, maturare impulerunt comitis literae a Lassisai famulo in itinere interceptae,quibus Despoli socero suo scripserat, se cum primum Albam cum rege venisset,duos illi globulos missurum, quibus ludendo oblectaretur, duo Corvinoru capita hoc aenigmate innuens. Ladislaus his literis exacerbatus, ferijs Diuo Martino sacris,dum rex factis interesset, comiti a procerum coetu accersito, obuius literas ostctat, proditorem inclamat, vindictae diem adesse in gemminat. Comes retortis in ipsum conuicijs, dandum aut hauriendum este sanguinem Videns,arrepto e manu armigeri gladio, obiectam ictui manum simul de caput Ladictai vulnere perstringit, qui educto do p- se gladio,lorica tectum frustra percutit, donec Hungari satellites ad clamorem exciti, strenue obluctantem comitem, vulneribus es I quot confecere. Caede perpetrata, Hungari una cum Ladisiaci ciliensis occidi ad Regem accurrunt,interfectum regni hostem nefarium homi- nem, meritas expendisse flagitiorum poenas,dignum factis vitae exitum inuenisse clamitat. Solum illum inter togatos loricatum, priorem Ladissao vim attulisse,testari vulnera, quae videantur, neque literas ab ipso scriptas refelli possie. Publicae quietis perturbatore sublato,sem regnumq; omne in regis potestate fore. Rex acerbissimo casu perturbatus,dolorem, iram, metumq; vehementissimos affectus, magno animo dissimulans,iure cςsum pronunciat. Ab amicis monitus, uti constanti animo casum ferret, patiundum esse quod mutari nequeat respondet, neque enim auunculo vitam reddi posse, de reliquorum salute Deum Curatur cit Os8Qrum. Ob audaciam tamen facinoris, no diutius inibi morandum Cileiam istoriratus, comitas funere Ciliam ad sepulturam auferri iusso, Alba re- tatur.