장음표시 사용
331쪽
iss HISTORIAE AUSTRI AC Rconcordiae sermula diximus ,qua non seruata, neq; illius religione illigatos teneri quum est. Haec inter se collocuti, prima occasione rem aggrediendam esse, decernunt. Habebat Grauenecce- rus haud procul ab urbe equites quadringentos, quibus inter alios praefecerat, Augustinum quendam Tristramum. Hos in urbem introducere visum cst, eamq; rem Praepositus extra urbem apud Graue neccerum,Hol Zerus domi procurabat. Ne vero motus inde inter ciues ac plebem existeret, &Hol Zerus, qui ita hactenus consilia sita moderatus erat, uti ex publico commodo ea gerere videretur, sitam existimationem retineret, missis clam nu-cijs & viatoribus ipso passonis die, primis se intendentibus tenebris, senatores ciui unam primos ac opificum praefectos ad se vocat, esse quae de rep.cum ipsis agat. Conueniunt pleriq; omnes, alius alio tardior, ita ut res in multam noctem protraheretur. Interim Holigerus primatibus aliud,aliud tenuioribus,&qui illos officij causa secuti erant, hypocaustu assignat. Mox ad illos ingressus, bono animo esse iubet, neq; moram aegre ferre,abesse adhuc Iudicem cum paucis quibusdam, quos ante hac quoq; in consilium vocatos, minus obsequentes expertus ellici, quosv in Senatu acta ad principem detulisse sibi constaret. A naec Vvolsean-gus Holubrunnerus respondet,mali exempli illud esse,& multare eiusmodi ciues ex ossicio ipsum debere,quod omnes hactenus ciuiles tumultus ex eo ortum habuissent. Dum haec inter se colloquutur, ad seres adfuere Iudex Κirch-haimius & tres cum eo senatores, quos Holgerus seorsum in cameram ducens, paululum expectare iussos, includit, satis dele sollicitos,neque enim sciebant quid strucretur. Ille vero ad reliquos ingressus, huiusmodi oratione habuisse dicitur: Confidenter ego apud vos dico, Viri Viennenses ciues cordatissimi, quibus mea
rum actionum rationes cognitς sunt, me pro meo in vos vestramque ciuitatem studio, nihil hactenus ad summam diligentiam reliquum fecist e,qub in hac temporum iniquitate, turbulentoq; re rum statu reipublicς, mihi commisi ae, qua inoptime consuleretur. Eadere ne quid mutem, magni momenti rem vobis communicandam duxi, summa fide ac silentio, quq in vobis esse no dubito, tegendam: quare & eos quos suspectos habeo,ne quid turbarent, seclusi Certis ego indicijs cognoui, Albertum principem consilia cum suis
332쪽
LIBER SEPTIMUS. 267 cum suis agitare, quo pacto introductis in urbem militibus , iura propositia. omnia&priuilegia veitra sibi vindicet, suoq; arbitratu omnia a4- ministret, quaeq; illi facere libitum erit, de fortunis nostris demcorporibus statuat. Cogitate iam cum animis veliris, quae ciuita-
tis factos,quit m uniuscuiust nostrum priuatus rerum status futurus est, cum milites istos, famelicum hominum & rapinis insuetum genus, domibus nostris manipulatim immissos, pro sua quisi facultate, hic denos,ille vicenos alere, & quasi serpentes in sinu totiere cogemur. Neq; enim illi quotidiano ac parabili cibo, aut collata stipe contenti erunt, sed genio bene curato, nostrisq; bene partis saginati, nisi exactae militiς stipendia acceperint, nunquam abibunt, neque cutim nostram, uti hirudines, ante reli quent,quam sanguine se expleuerint. Idverό ita suturum,ex antc- actis&praesenti rerum statu conij cere, facili mum est. Vidimus enim, post exactam an obis pecuniam, militibus agros & vineas p nostras populantibus, non modo non persoluta fuisse stipendia,
sed oppida insuper de vectigalia oppignorata. Quid ergo nunc asAlberto expectandum, qui de ipse pecunia caret, neq; Vlla regum aut principum auxilia,quae ostentabat, habere potestὶ Atqui bonus est princeps,dicat nunc quispiam, ses nostrae fidei commist; imo nos ipsius fidei nos & rempublicam nostram tradidimus:
qua in re ne una vobiscum ego spe mea deceptus sm vereor,&consideratius porro agendum video. Nec est, quod maiorem mihi inde praehendendo industriam fuisse, quam in declinando, aut si usus poscet,propulsando periculo fore quisquam arbitretur. Iam enim consilium mihi inuenisse videor, quo quicquid hoc tempestatis impendet, id absq; ullo tumultu depellatur. Quadringenti equites viri strenui,operam nobis suam offerunt, Germani omnes, quibus cum nobis linguae, cognationis, aliarumque rerum coniunctio est. Hi a fidis principibus misit, ad mensem v- num atq; alterum, suo stipendio, commodis nostris, inseruire parati, si in urbem admittantur, facilinae Alberti conatibus obuiam Abi illari/iri, atq, ipse in officio retineri poterit. Nihil equidem addubito, communia quin is, cumpi imum haec a no Ois tam prudentcresse praeuisa animaduerterit, ad quietiora se consilia conuersurus sit,& de pace nobis reddenda, aliquando cogitaturus, quae vitis, intestino huic . bello antefereda est. Si vero prauis suorum persuasionibus potius
333쪽
is3 HISTORI E A V S T R I A C Mquam nostris consiliis obsecutus,ita se geret,uti nihil aequi impetrari ab eo possit; in manu nobis erit, excusso eius iugo, ad Caesarem redire, cuius, si nihil aliud, consilia omnia,uti firmiora,ita&Dior. moderatiora sim t. Ego sane, si eo deuenire res coget, & Veniam nobis, ut ante hac quoque, apud eum paratam, & Pontificis Romani regum m ac principum animos, aequiores fore, scio. Haec ubi dixit,omnes in eius sententiam tuere. Placuit tamen nonnullis, qui Alberti rebus addictiores, desectionem parari necdum sciebant, rem prius ad populum referri, nequc sine adsensu principis equites intromitti, cui aliam eius rei causam praetendi poste. Consul hoc sibi ut reliqua curae futurum respondet. Ita silentij fidem a singulis stipulatus, appetente iam diei crepusculo, coetum dimisit. Interim equites,quos dixi, a Praeposito omnia edocti, simo
noteterus equi, progressu adurSem appropinquauerant, quos Holgerus cum f-tramur e ς' da suorum manu obuiam profectus,in urbem introduxit, euagi ' natum manu gladium praeferens. Cum in locum venisset, quam Aulam vulgo vocant,ciues qui nocturno cς tui non intersu crant,&urbanaylebs, atq; operae,arreptis quae obuia erant concurrunt, quid causae sit exquirunt. Hos consul & Odenaccerus, omnia tu-xa csset stati, utcunq; sedarunt. Iidem quoq; paulo ante, missa in aulam epistola, principi i ndicarant, venare aliquot equites, qui &ipsi S ciuitati prcsidio futuri sint, ne quid ea re moueretur. Is Vcro
non antea se de ea re admodum miratus,& suspecta omnia habes,
quosdam ex suis ad Holeterum misit, quibus idem quod perscriptum erat respondens: bono animo principem este iustit, neque enim vim ullam,aut iniuriam parari. Idem adfirmabant&alij no- nulli, sitamq; fidem interponebant, quibus acquiescentes aulici, rem ad Albertu renunciant. HolZcrus autem,multitudinem abire domum,ac equites curare corpora iubet, hospitia illis assignat. Interim Iacobus Storchius,cum quodam Liebharto, quod praetorem,&alios quosdam ab Hol Zero detineri inclusos scirent, sibi timentes, ad Albertum perfugiunt, rei periculum exponunt. Albertus trepidare, auxilia circumspicere,fidissimumquemque Vocare,consilia anxius exquirere, multa de Holaeri perfidia queri,&Asis, iri f., Guyςkδ in ipsum ac nunM iactitare. Angebat ipsius animus ubi tares, & quod ab armis imparatu se videret, neq; si arx obsideretur,l α vel unius
334쪽
LIBER SEPTIMus. iis vel unius diei annona ad manum esset. Ad hoc semidiruta arcis loca, inductis tantum asseribus recta, ma s quam de senu erant, adeoq; peior illi conditio, quam fratri, subeunda videbatur. Dixisse ipsum serunt, nunquam se de Holeteri animo tale quid expectasse, utcunque tamen res caderet, moriturum se prius, quam in cuiusquam potestatem vivum esse venturum.
Aderat inter primae admissonis proceres, Rembertus Eberodorifus, qui popularium fidem imploradam esse admonuit,quos sciret ipsi impensus fauere neq; tam subito omnes abs quoquam corrumpi potuisse. Igitur dimisiis in proxima compita praeconibus, signoque ex turri Michaelis campana dato, ciuitas omnis ad arma concitatur. Cities vero & incolae quid ageretur, aut ad quid vocarentur ignari: maior pars in forum ad consulem, ubi equites stationem habebant, pauci ad principem accurrebant; quem errorem animaduertens Ebersdorffus, vexillum ad portam Stubarum excitat, omnes m eo conuocat, qui vitam principis, ipsam madeo rempublica, saluam velint. Intellecto principis periculo, &fraude Holgeri detecta, omnes prope ipsum execrati, ad Albertum se recipiunt. Inde impetu facto in forum iterum procurrunt, equites aggrcdiuntur, ad quid venerint quaerunt, minta, armalac mortem intentant. Holgerus male sibi rem succedere vidcns, multa in excusationem adferebat, intromissos eq uites ad incolumitatem urbis,ipsiusq; principis defendenda,cui si minus id probetur, dimitti iterum posse. Augustinus item Alberti fidem ap-lsellar,nihil se in tritan moliri, & si securitas praestetur, absq; ma-eficio,eadem qua venerat,abiturum promittit. Hςc quo minus a principe audirentur,in causa erat multitudo,quae sublato clamo re,armis in equites irruit. Hi defensionem primum parantes,dein ne pauci a pluribus circumuenirentur sim enim & ex domorum tectis , lapides in eos deuoluebantur paulatim retrocedentes ad portam perrexere, qua clausa,cum aliquandiu restitissent, tribus tantum occisisse dedidere, ac in custodias missi sunt. Holgerus diu qu situs nusquam comparuit. Igitur princeps, collaudato ciuium erga se stud io, aedes illius omnis fortunae publicae & priuatae plenas,diripi iussit. Inde quaestione de captiuis equitibus instituta, intercedentibus Georgio Pollendormo, ac aliis nonnullis, &vadimonium praestante Posingio comite, omnes praeter Augu i dimisu sunt.
335쪽
1 o HISTORIAE AUSTRI AC RHAreras Cul Inter haec Hol Zerus, qui urbe profugerat, noctu ad portam σν exes A reuersus: cum non intromitteretur,ad Calcmbergi arcem se contulit. Exclusus ab Aschibecclo quem fidem sibi atque obnoxium putabat occultis per saltuosa loca semitis Med lingam,atq; transmisso illic Danubio, in arcem V vi teneggiam, ex liberalitate Alberti sibi concessam,venit. Dein assumpto vinitoris habitu, cum tribus latum famulis, Nusdorflium regressus, a Lanione primum,. h. i. agnitu , a rusticis captus in urbem deducit', tertio die quam exierat. Sunt qui ab Alberto interrogatum, magna cum audacia, respondisse ferunt; nullius se criminis insimulari posse, cuius non ipsum fundum ac subscriptorem habuisset. In carccrcm coiectus,& in equuleo tortus, nihil praeter ea, quae vulgo cognita, negare non poterat, confessus est, neque ex socijs quemquam indicauit. Capti tamen ex senatu,& ciuibus quorum primi fuere Osuualdus Richv volsus, Sebastianus Ziegel nauserus, Ioannes Purchusius, Christianus Prennerus, Nicolaus Eriistius, Thomas Tenckius, ChristianusVvisingeriis,Andreas Schon bruchnerus,Ioanes Od-naccerus, Egidii duo: Κnabius,&Paromus, Laurentius Schvvan-zius,Vvollangus Holobrunnerus, Georgius Hallec EiusAnger-feldius ac Maner sorssus. Alii aliquot fuga salutem quaesiuere. De Holet ero & reliquoru nonnullis, supplicium mature sumptum. Itaque die Veneris, post serias Pascales, ex carceribus pro ducti, currui imponuntur Augustinus, Holet erus, Richvvossus, Ziegelhauserus, Purchusius, Odennaccerus, de Hollerbeccius. τὸ - Cum ad forum Ventum erat, quod Altum vocant, Augustinus mus capite pio curru descendere iussus, capite plexus est. Reliqui in aliud forum, xur. cui ab Aula cognomen est, deportati, cum ex ijs, quae apparata vi debant, alio mortis genere afficiendos sese putarent, populi fidem implorauere, cuius precibus datum, uti gladio ferirentur, praeter: ita T. Hol rerum,cui nihil remissum est. Richvvolfius ante alios in medium productus,circumstantem hominum turbam,uti pro salute animae suae ad deum intercedant, orat, nullum se facinus morte
dignum admisiste, id ex scripto quodam suo satis colligi posse. Se- bastianus dein ciues obtestatur,uti pacem inter principes faciant, paucorum iam fundi sanguinem, sed nisi praesens rerum status
mutetur, atrociora esse expectanda, S quorum memoria in m ultos annos esset duratura. Se vero no aliam ob causam mori, quam
336쪽
LIBER SEPTIMus. 27I quod Caesari ante iuratus: Alberto fide sitiam astringere recusasset. Ita & ipse & post ipsum alij protensa ceruice,ferrum recepere, miserando ciuibus spectaculo. Rcstabat solus iam Holgerus, ad que
propius accedens carni sex, alio mortis genere assciendum indicauit,quod ubi intellexit Holgerus, voce miserabili mortem eam detestatus est, qua futurum videret, uti corpus auibus lacerandudaretur. Ego, inquit, cum recordor Christum dominum innocentem pro me immolatum, Cuius memoriam ante octo dies celebrauimus, hanc morte patienter & ipse feram, etsi meritis meis atrociorem. Dissecto mox corpore, caput attollens, &exempta iam viscera aspiciens, inuocato D. Deiparae virginis auxilio, lu- risensic .ctantem inter cruciatus spiritum, reddidi t. Corporis partes, ante
quatuor portas urbis, psis alligantur, caput aci suburbium illud suffixum est, per quod equites introduxerat. Hunc finem habuit Udatricus Holrerus, qui si intra fortunae suae modulum se continuisset, tragicum hunc exitum non incurrisset, nunc verb&patriae administrationem&principum amicitias, priuato suo emolumento, accommodans,&fortuna abusus, exemplo suo comprobauit: sacram esse rempublicam, S quicunque eam violarunt, ' ab omnibus ei poenas este persolutas. Captiui reliqui quos dixi, '& pr ter eos,alij nonnulli postea compraehensi,amicorum & cΟ- gnatorum precibus , S mulctae viginti quatuor millium ducatorum interuentu, libertati restituti fuere. Inter haec cxtra urbem quoque armis & rapinis infesta erant. omnia, multi enim, qui vel Caesari vel Alberto merebat, per agros populabundi, praedas agebant. Quod cum illos impune agitare viderent, alij quoq; neutri addicti, sed utrunq; accus intcs, eorum exempla sequuti sunt. Erat Rupertus quidam CreutZerub homo R, istosci militaris, qui vel Caesaris partibus addictus, vel Alberto de Vien- ό i. nensibus, sua quadam de causa, offensius, quotidie cum expedita militum manu,ipsorum agrum incursabat. Is arcem quanda Leu polido risum, oportunam sibi videns, nam uno tantum miliari ab urbe distat) noctu Laxem burgo egressus, astu capit, aggere se
pibus ac Asia munit. Inde crebriores quam antea excursus faciens, Viennenses magnis assciebat incommodis, donec Geor- Ceo .cthrongius Schrotius arcis dominus, numeratis quingentis florentis,cam recepit.
337쪽
expugnasuri Dominicus Tmessinus.
1 1 HISTORIAE AVSTRI AC Hisdem fere diebus alius quida miles,cognomento Schvvei-tZerus,arcem Κίspergam prope Berchiolaorcium occupat. Alij
Rapi perrim item Raucheneccium, Mitter lorisum, aliasq; arces in potestas m. tem redactas, communiunt, nouam receptacula excitant vulgo tabernae vocabant ud ex quibus agros&itinera infestabant. Imprimis vero Viennensibus grauis erat SchvucitZerus, vinitores corum Vexans, quaeque in urbem importabantur interuertens.
Contra ipsum egressi, Alberti duces, cum Viennensium voluntariorum manu, Kal spergam expugnant, Schvveitzeru viuum cum octo commilitonibus capiunt,Viennam secum abducunt. Hunc rerum statum Pont. Max. sublatum cupiens, legatum suum Dominicum Torcellanum antis litem, in Germaniam misit, qui pacem & concordiam inter fratres procuraret, Austriael prouinci , cui consultum volebat Pontifex, quies redderetur. Interim Albertus, Scherdingam ad Ludovicum Bauari principem, cum paucis proficiscitur, & quae volebat cum eo collocutus, Salisburgum inde ad legatum pontificium pergit. Is tum Neapolim ad Caesarem abierat,sed relictus illic Gabriel quidam, Ber- nardini ordinis frater,conditiones illi nonnullas obtulit, a legato compositas,quibus pacem fieri posse sperabat. Urgebant hoc negocium principes aliquot, ac proceres, imprimis vero Eleonora Imperatrix,&Vtriusq; principis soror germana, Margareth a Caroli Badensis reguli uxor. Sed nihil ab Alberto impetrari potuit, qui infecto negocio LinZium abiit. Itidem diebus, quibus Albertus Viennaabfuit,Vvol angus
Schaven bergicus urbis Praefectus, adscitis Uencesilao & Smicol cio Bocmis, in agrum Neapolitanum educit, peditem in insidiis locat, equitum expeditam manum ad ciuitatem propius accedere, de sub ipsis moenibus obequitare, hostemque lacessere ad pugnam, iubet. Caesariani contra illos egrediuntur, quibus initio repugnantes, mox quasi numero superari se videntes, fugere paulatim incipiunt, donec avidum insequendi hostem, ad insidiarumpis,isa ad ML locum pertractum, integrς & recentcs copie aggrediutur. Comptam atrox. mittitur atrox pugna, multi utrinq; cadunt, Caesariani amissis Ioanne Prei singico Mariscalco,&Comite quodam a Glci chen,viris sorti stimis, cedere coacti, in ciuitatem se recepere. V volsganguscum suis Viennam reuersus est. Albertus iterum Linrij de pace
338쪽
LIBER=SEPTIM VL 273 interpellatus, inducias aliquot dierum concessit, id quod Augustae precibus dedisse videri volebat.
Dum liaec in Austria geruntur, Mathias Hungariae rex, secun- miluinari dis aliquot pr xliis,in Turcam usus, cum maiora iam animo con-
cepisset, quod unum deesse videbatur, sacram regni coronam a riis Caesare tandem redimere statuit. Igitur cum Ioannes praesul Uaradinus, cui id negocij iniunctu fuerat, per fidos interpretes cum Caesare collocutus,cis rem adduxisset,uti numeratis sexaginta aureum nummum millibus, coronam Hungari recipercnt; ex proceribus nonnulli precii magnitudine deterriti, quo negocium impedirent, Frideri cum perliteras monent, videat ne verba sibi a Varaditio dentur, cui soli non liceret absq; aliorum adsensu de re tanta transigere,&ea promittere, quae praestare minime posset. Uaradinus haec omnia ab Imperatore edoctus, regi tunc temporis Sigedini agedo delectui,ac militibus recensendis, intento,ap se aenum. rit, qui uti auaritiς suorum occurreret, conuentu ordinum ad Va-radinum coacto,de bello in Turcam mouendo, deq; regni corona ad eos refert, eamq; rem serio urget. Facto mox decreto, Cibinium profectus, Septemviros creat, qui ad Fridericum profecti, coronam ab eo redemptam, cum decenti apparatu reserant, ac insitam sedem reponant. Itaq; rege ad bellum profecto, legati cum tribus equitum millibus Neapolim venientes, ciuitate prohibiti sunt, quod suspecta Friderico esset tanta multitudo. Illi nullam se , neque x im, neq; fraudem adferre, sicram suae genti coronam esse, quare inductos cum equitatu tam celebri venire excusant. Recillitur in ciuitatemVaradinus, inducetitis tantum equitibus,rci qui Sempronium reuertuntur, undeLadasaus Palocius Septem- uirum unus, ad coronam recognoscendam accersius est. Cumq; & alij nonnulli cum pecunia aduenissent, tumultua' m Hierem tum nonnihil est in suburbi, quod ncc Hungari ante receptam nam a maere coronam precium praestare, nec Germani nisi numerata pecunia, ' illam tradere vellent. Tandem Varadini & Patauiensis Episcoporum interuentu, sublata omni altercatione, pacis de concordiae
capita literis consignata. Uti imposterum Fridericus Mathiam pisi, rest ij, hic illum patris loco habeat. Germanus ac Hungarus nullo se auiam discrimine apud utrunq; colantur. Cς sar Regi Hungariς regnum muregem. concedat, ad ipsum haeredest ipsius rediturum, si is absq; legitimo hae-
339쪽
mo haerede masculo decedat. De titulo item cautum,uti Caesarabomnibus regni statibus, Hungariae rex vocaretur. His ita pactis conuentis, Caesariani cum pecunia retro in ciuitatem: Hungaricum corona laeti Sempronium abiere. Ante induciarum exitum, adnitente imprimis Legato ponti,ficio, in antediem decimum Cal. Oct. D. Math o sacrum, ex viriusq; principis mandato, conuentus quatuor ordinum indicitur
Coo Tulliae. A C sare mittuntur eo V desticus prςlul Gurcensis, Geor' 'ν - giusVolliens dorssus, Hari ungus Capella,& Georgius Κainacherus, quibus se adiunxerant Viennenses quidam ciues,ab Alberti factione patria expulsi, Richo uinus, Kal dormus, & Hinderbacherus. Alberti legati fuere, Rotelensis Marchio, Harinidus Traunius, Christophorus Pollendorisus, & Stephanus Geumanus. Aderat & Legatus,ac cum ipso,Salisburgensis Episcopi & Badensis consiliarii. Ibi Legatus, petito altius exordio,pericula Christianis ab immanislum Turcae armis imminetia exponit, cuius conatibus nisi obuiam catur, non nisi magnas clades cste expectandas: occurri vero non posse,quamdiu Imperator bellis domesticis intricatus, vires in id bellum integras, conuertere non permittatur. Alios Christiani orbis reges ac principes, in Germaniam oculos habere coniectos, neq; aliquid prius moturos,quam illum exemplo sibi praeire videant, qui uti primum inter ipsos locum habet,
ch Misiari ita ei nationi praeest, Unde maximum robur hoc tempore siex-bis. pectandum. Quare adnitendum,uti concordia interfiatres con-nrmata, pace domi parta, bellum a patriae ceruicibus,in communem Christianoru hostera conuertatunquam rem summus POntifex & vehementer cuperet,& summa ope esset adiuturus.
Haec ubi Dominicus perorasset, antequam rem ipsam aggre' di voluit, ab ordinibus petiit, uti sententiam suam declararent, quod si Christo volente ac propicio, concordia inter sta tres sua- circlusi essentne ipsi omnes cos articulos, quibus illi acquievi sent, imprimis vero de arcium, oppidorum ac aliorum locorum restitutione, ad probaturi. Ad haec prouinciales respondent, discordiam inter Principes,ortumq; ex ea ciuile bellum, nunquam
Distisdia nim sibi placuisse, nihil maius in votis habere, quam uti pax inter i psos
cipum ciuilibri & concordia ineatur, quod uti sat, nihil se ad summam diligen-- p reliqui facturos, &, quod citra ipsorum staudem fieri possit, nullum
340쪽
nullum ei tractati oni obstaculum allaturos. Legatus, collaudata ipsorum voluntate,deliberationem cum suis institui side negocio optima ratione aggrediendo. Placuit vero, ex omnibus ordinibus, duos & triginta viros spectata fide cligere, qui communi omnium utilitati studerent,&quantum potesta partibus sese absti- nuissent, nec fratri alteri aut nimis obnoxij, aut iusta aliqua ex causa sit specti essent, ij quicquid de communi consilio statuerent, id firmum ac ratum non prouinciales tantum, scd &principes esse iuberent,eoq; omnes starent. Electi igitur post aliquot dierum P in e Meosultationem pacis formulam concepere, cuius haec erant capi- 'clogei Ga ta: Literae omnes vltro citroq; missae, quibus amicitia A fides renunciata,aut bellum indictum, quibusve foedera & armoru coniunctiones factae erant,in medium allatae, dirumperentur. Oiscnis veteres, tam ab ijs qui in partibus fuerant, quam qui se quietos
Continuerant, remitterentur. Receptacula & tabernar a militibus
excitatae, destruerentur, raptores viarumq; obsessores & id genus homines,comunibus viribus ex omni Austria expellerentur. Uectigalia, portoria, & exactiones post Alberti Caesaris obitum inuectae, irritae redderentur. Captiui absq; precio dimitterent, neq; pactat cuiusquam liberatione pecunia exigeretur. Arces, oppicia, castella, vili , praedia,domus, atq; alia belli tempore occupata, iustis dominis incorrupta cum suis fructibus restituerentur. Principes emerita militibus stipendia, ne subditis eo nomine molestia exhibeant, quam primum exoluerent. Iudex prouincialis squem Mariscalcum vocant crearetur, qui tam infimae sortis hominibus, quam potentioribus, more maiorum, ius dicat, coram quo siub ditis quoq; in principes actionem instituere liceret. Moneta iusti ponderis cuderetur,extranea & adulterina in nullo prccio esset. Haec capita scripto mandata, caeteris prouincialibus videnda exhibentur, quibus re deliberata, haec insuper addi visum est. Vti fatis itineribus,commercia cum vicinis restitueretur. Mercesae inscrrentur, Iudaei non sine graui causa ab Alberio Caesare olim eiecti, iterum expellerentur. Uina praeter patrium non importarentur. Arces, oppida, castella de alia loca quonda a Ladisiaci Iege oppignerata, quamprimum liberaretur. Ne in fraudem creditorum immunitatis aut dilationis literae s serreas vocand creditoribus indulgeantur. Ossicia publica domesticis perspectae fidei