장음표시 사용
891쪽
Sam. XXVII, 1. seqv. & cum Thoi, I 8. seqv. Quae obverti solent huie desiege Flemathensium t 1. Siam. VIII, cui irae, ex 2. Parad. XIX, 1. XXV, 1. io. Asiae cum Benadado I. Rig. X , iis iam satisfecit Grotius ibid.
ossidia f. CCXV. Ceterum, quum foedera sint conventiones: f. circa see-CCVII. consequens est, II a. ut omnia, quae supra de pactis ς-- diximus, etiam circa foedera habeant locum: II 3. Ut adeo nihil foederibus debeat esse sanctius, II l. nihil foedifragorum perfidia detestabilius. II s. Ut tamen . quia nulla societas alienam utilitatem suae anteponere tenetur, f. XXIII, 74. nec respublica foederata alteri ex foedere subvenire cogatur, si id ejus rationes non serant , e. g. si ipsa bello prematur, vel alio modo periclitetur ): nec II 6. umquam foederatus ad bellum injustum, pro socio suscipiendum , sit obligatus.
η) Attamen id tum demum jullam rationem habet, si veruin est periculum, non, si hujusmodi eaussa perfidiae
tantum obtenditur. Id vero plerumque fieri, tum inter rectores civitatum, tum inter privatos, quotidiana querela est eamque amicorum cellationem ac tarditatem eleganti isma sabula de eas sita, avicula, in segete nidulante , re praesentavit Aesopus apud Gelli. M t. Attie. II, 1'. qui ideo monet, unicuique in se ipso potissimum praesidium
esse debere, non in. amicis & sesiis, hominibus , inani saepe opera, philo sipha sententia, qui aureos montes plerumque polliciti, vix minima praellent. Quod oc Ennius in satyris monuit Mpud eumdem Gellium , ubi haec ejus
servatur lententia : me erit tibι argumentum , s per in
promtu stum, Ne qiud ex pectes amicos, quod me
agere risu. pulsum- S. CCXVI. Haec de foederibus generati me quorum nobilissimorum ma procul dubio species est pactum , quo bella inter gentes fi-MDpe n niuntur, quodque FOEDERIA PACIs nomine venire solet. Quum vero pax si status reip. ordinarius , ac veluti naturalis , bellum sto 'P-'tus extraordinarius, & praeternaturalis: nemo non animadvertit, III. imperantes & ad conservandam tuendamque pacem, & ad illam, II 8. si sorte rupta lit, quam primum reformandam teneri: adeoque I I9. ferina esse bella , quae non geruntur proPter pacem, quae una triumphis innumeris potior.eu;d si, S CCXVII. Per FOEDUS PACis intelligimus converitionem indus phei si ter gentes, bello mutuo implicitas, qua controversiae per modum transactionis finiuntur. Ex qua definitione patct, IaO. Pacem Omnem sua natura esse debere perpetuam, adeoque, Ia I. si tantum ad certum tempus, quantumvi S longum , transigatur , non pacem iniri, sed inducias tantum , quia ita nec contro Versia, quae sciates illas collisit, finitur, & manet adhuc certandi propositum:
qualem statum non ad pacem, sed ad bellum pertinere, jam s pra observavimus cs. CACI.
892쪽
Et tamen saepe hujusmodi in- 4. Recentiora exempIa Hispanorum Scduziae pacis nomen adsumunt , quia Lusitanorum , Suecorum ci Danorum, interea non lotum actus belli , sed oc Anglorum & Scotorum , Venetorum natus, plane videtur cessare , perinde ει 1 urcarum , qui vix aliter quam adae si hostilem animum plane deposuis certum tempus de pace cum Christia-sent belligerantes. Ita Lacadaemonios nis conveniunt, colle: Lmni I use nil rLin annos L. Romanos in annos C. de jure nat. ἔ-:. VIII, 7, 4. st ibi pacem tecisse novimus. Iustin. Ηι i. III. Ηertius p. II 4s. 7. Liv. I, is. Somm. Hi si ecci . IM6. CCXVIII. Quum ergo pax coalescat per mo*Lim transactio- An εἰ obanis : g. CCXVII. consequens est, in a. ut fiat dato aliquo. Vel stet 'c retento, Vel promisso: nec Ias. in pacis conditione requiratur pHo la aequalitas e neque adeo IaΦ. alteruter paciscentium jure conqueri βψ possit de laesione, quantumvis enormillima: quum plerumque Vi chor victo conditiones qualescumque ferat, & ita natura eveniat, ut hic duriores quasdam conditiones admittere, quam plane pe
Dummodo ex ipsis paeis legi- quam decipiendi artem fortassis a Cambus, victum has conditiones vere ad- panis didicerat, quos ipibs quoque armiluse, constet. Si enim per cavilla- ma, ab hostibus pro parte dimidia trationem calumniosamque interpretatio- denda, dissecuisse, memoriae prodidit nem, aut plane per vim apertam, du- Polyaen. Straragem. VI , Et quieriores conditiones, in quas numquam non detestetur apertam vim , qua victis consensit, victo obtruduntur: iure hic, Romanis, quibuscum transegerant ta-sbi injuriam fieri , eonqueritur. Sic men, insultabant Galli Senones, quum insignis cavillator erat Q. Fabius La- illis mille pondo auri ex foedere M. beo, qui, quum Antiochus rex dimi- pendentibus . hi non modo pondera diam partem navium Romanis tradere iniqua adferrent, sed 3c ponderi add deberet , omnes ejus naves productas rent gladium, dicerentque: υae υιctis medias dissecuit, ut Antiochum tota ule. Liv. V, 41. classe spoliaret. Ualer. Μ . VII, 3.
f. CCXIX. mlto minus ergo Ias. paci, paullo durioribus eo n- Nee noἀditionibus initae , recte opponitur exceptio metus. Neque enim o Lepti
illi exceptioni umquam locus est, si jus cuidam fuit, alterum ad 'VUd dandum aliquid faetendumque cogendi. Lib. I. CVIII. a. 9 Bellum autem inter gentes aeque justum est cogendi medium , ac judicis auctoritas inter ejusdem reipublicae cives. f. X, 24. PNeque obstat, bellum injustum alterum gessisse , adeoque vel eo
nomine vim injustam adhibuisse videri victorem, victo durissimas Conditiones extorquentem. Praeterquam enim , quod judicium de
justitia belli neuter belligerantium sibi jure adrogat, quippe in
sua caussa judex futurus o remisisse omnino injuriam illam videtur victus, dum cum victore transegit, & ad ἀμνηςίαν , quae omni
893쪽
Et ita faeiIe intelliges, quid reponendum sit Fuflendorsio , qui, huic
exceptioni locum elle, contra Groti uin
Mat. gent. VIII, 8, r. Aliud enim est , exceptionem quod metus causIapκι opponere ; aliud, ideo bellum redintegrare, quia pars victrix, usa occasione, vi aliquid contra pacis leges egerit. Posteriore enim casu julla in belli causam nasci, facile largimur :
posse nesamus. Et haec tamen parum distinxisse videtur Pusendorifias. Immo rem illud iplim exemplum, quod ibi allegat, satis illustrat. Quaerit Pini bius Io IL III, 3 o. an iustum fuerit bellum Punicum secundu in , quod adversus Romanos susceperint Carthaginienses ' Idque non obscure adfirmat, ex ea ratione , quod Carthaginienses
rum ipsis nocuerin . Quod perinde est, ae si te ipsisset, prodesse Poenis debuit- se exceptionem quod metus Causa , quia Romani quondam , iis inter res domi ancipites verlantibus, Sardita ammagnamque vim pecuniae extorserint. Sed lane in pacis Iesibus inter Romanos oc Carthaginienses de Sardinia nihil fuerat cautum, ae proinde injuste, di contra pacis Ieges , eam Occupaverant Romani, lola invitante occasione , quod Carthaginiensibus domi esset , quod agerent, ceu ipse fatetur Polybius I, 88. Quare non paci, qua bebium Punicuin primum compositum , exceptionem metus opponebant Camthaginienses, sed, pacem illam a Romanis ruptam esse, occupata per o casionem Sardinia, conquerebantur.
Ati ac paκ g. CCXX. Quaerunt Grol. III, I9, 6. & Pusendormus de ' eum cimi, re uat. O gent. VIII, 8, 2. an & pax , cum civibus rebellibus inibus re- ta , servanda sit ' Id quod contra Box hornium Inst. psit. I, I , belubiis 1 ι & Lipsit sententiam recte adfirmant. Quum enim pax coalesiς ν cat per modum transactionis , f. CCXVlI. is vero, qui cum eo, a quo laesus est, transigit , rei nisisse illi injuriam, censeatur :sequitur sane, Ia ut & imperantes his hominibus immorigeris gratiam fecerint delicti, adeoque I aT. pax illa, nisi ex nova cauia
sa, salva justitia , rescindi non possit, praeterquam , IIS . si illa ob insignem rebellium dolum, vel flatum principis, cum illis p ciscentis, ab initio non constiterit ).
Ita quum a. MCCCCLXXXVIII. Brugenses Maximilianum I. Regem ad
se in urbem invitatum , inaudita pa ne perfidia, cepissent, & ad pactionem satis turpem adegissent: tantum abest, qt illa postea rata esse videretur Friderico Imp. ut Mach liniae in procerum conventu decerneretur, Maximilianum promissis illis non teneria Io. Ioach. Mulier. Reiehitus . Theatr. in Maximi . I. Act. I. Cap. VIII. Et sane, quum dolo malo injustissimaque vi principem in captivitatem redegissent cives, eumque non prius dimitterent, quam omnia ex eorum sententia promisset e promissum hoc vi injustissima extortum fuit, adeoque obligare illum non magis potuit, quam quod nobis Iatro ait
Obligatio CCXXI. Ccterum , quemadmodum aliorum foederum , f.
894쪽
C p. IX. DE IURIBUS MAIEST. TRANSEUNT. πρ
ae proinde I 3 o. & tempus , intra quod illas impletum iri, pro- iurim illum est, stricte interpretandum , & IJ I. ne moram quidem diatorum purgare licere , facile patet. Vid. Grol. III, 2O. as. Sed & id & spou nemo non intelligit, I 2. MEDIATOR Es, qui ossicium concilian- sorum. dae inter belligerantes pacis in se susceperunt , & sPoNso RES , qui, veluti pro paciscentibus spoponderunt, ex pacto obligari paciscentibus , siquidem, dum illi in se receperunt id officium, etiam ad id, quod exigit hoc ossicium , se te obstrinxit se censentur. Ex quo porro colligimus, I 33. mediatorum esse , non uni parti favere prae altera , sed IJ utriusque caussam sine amore vel odio expendere, I s. & aequa quaevis, atque utilissima utrique suadere: I36. sponsorum vero, dare Operam, ut pacis legibus ex utraque parte satisfiat, & I37. illi parti, quae contra illas laeditur, ope, ac consilio, quin & copiis promissis, subvenire.
Idem dicendum de OBSIDIBus, id est, persenis, pro fide paciscentis rei publicae veluti oppignoratis . sive ultro & sua voluntate accesserint, sive ab eo, qui imperium habet, dati sint. Grol. de jure b ili di pac. III, 6, 14.
Priore enim casu ex suo consensu obibgantur , posteriore ex conventione imter imperantem suum , & alterum, quocum pax coaluit, inita. Hi ne vero colligimus, I. non esse obsidum sugere, nec I. reipublicae, obsides veluti
pol liminio recipere. Unde Cloelia obside fugiente, recte poscebat Porsena, ut obles dedatur , si non dedita fuerit , pro rupto se foedus habiturum, interminatus. Recte eriam Romani hoc pignus pacis ex foedere restituerunt.
. CCXXII. Quum imperantibus competat jus pangendi foede' sui ἀra, & pacem cum hostibus redintegrandi, S. CXXXVII, 30, tendite.
qa. id vero sine internunciis fieri non possit: consequens est, gatos, e I 38. ut iisdem competere debeat a Us 'ITTENDi LEGATos. Et rumque
quum is , qui legatos alterius recipit. co ipso illis liberum acces- - 'in is sum reditumque promittere merito censeatur : Lib. I. I. CCCXCI. 'μ IO. consequens est, I 39. ut legati & apud hostes debeant esse sacrosancti, & non modo is. jurisdictione ejus , ad quem missi sunt, exemti, qua de re egregia sunt , quae commentatus e st V. A. Corn. van Bunkersh. libello eximio, de foro IVatorum , Verum etiam I I. facultate praediti, ea omnia loquendi, scribendi, a-
Liv. II, II. Obsides non esse proterris aut bello captis habendos, adeo
quam intestabilium , fisco possie vindicari, quamvis duro illo ac aspero jure uterentur Romani. l. 3 i. D. se Iure AF
ei. s. Eorum obligationem cum persona exstingui , ae proinde uno obsidum mortuo , pro altero tantum λω-Meν deberi. s. Pace rupta, obsides in
vinculis haberi libercueque & bonis spoliari posti , quamvis durius sit, eosdem occidere, si pax, sine corum cui Pa , rupta sit. Sed de his plura Grωtius de sure M.ti pae. III, 2o, .fν. P end. de 3m e nM. O gent. VIII, 8, s. Schilter, opusculo singulari de iure obsidii
895쪽
gendique, quae respublica loqui, scribere , arere jussit, dum ne
I 42. hostilem animum adversus principem vel rempublicam, ad quam Venerunt, ostendant . Hujus hostilis animi si lueuienista argumenta exstem , nec Princeps vel respublica legatum admittera cogitur , di finibus excedere eum jure metitoque jubet , quod cic tunc fieri iolet, quando , rupto foedere, bellum cum iis , qui illum nriserunt , exarde sicit. Neque enim tenemur hostem intra fines, oc veluti domum nostram , reci-Pere , adeoque nec ejus ministrum ve
f. CCXXIII. Reliqua, quae de legatis dici poterant, & proli
xissime traduntur a Marselario , Uicquefortio, & aliis, aut ex paucis his principiis fluunt , aut ad mores potius gentium , quam juris gentium praecepta, pertinent. Qualia sunt, quae de legat rum jurisdictione in familiam suam , de eorumdem sacris domesti Cis, Immunitate, aedibus, earumque jure asyli , itemque de sol Iemni eorum receptione & dimillione , de salutationibus eorum , ipsisque variis eorum ordinibus , honorum titulis , similibusque quaestionibus. disputantur : nee non quod vulgo in mores ivit. ut tempore belli inviolabilitate gaudeant tubicines & tympanotribae , quemadmodum apud Graecos κηρυκεε, quorum jam apud i sum Homerum Od f. κ. v. s9. 9 IOa. π τ. v. 24 ct Iliad L hro decimo v. I . ct I78. saepius sit mentio. Sed us nos quidem hie jam immorari nolumus. CAP. X.
S. CCXXIV. Q Uid juris summo imperanti tum in republica, tum extra il
lam , competat , pluribus hactenus diximus. De CiviUMophiciis nobis eo brevioribus esse licebit : quo facilius illa ex ipsis imperantium juribus, tamquam correlata illorum, Lib. I. g. VII. derivantur. Nimirum quum cives, vel tamquam cives, Vel prout aliquae partes reipublicae illis creditae sunt, considerari possint o I. eorum OFFICIA Vel GENERALIA sunt , vel sp ECIALIA , quorum issa ex communi obligatione, qua summo imperio obstricti sunt, haec ex peculiari , quo in republica sunguntur, munere Frono alveo iluunt.
896쪽
CAp X. DE OFFICIIS CIVIUM. ' 3113. CCXXV. Officia generalia debentur vel ipsi reipublicae, vel Generalia
ejus rectoribus, Vel reliquis, quibuscum in societate vivunt, civi- incia e bus. Quum enim tota RESPUBLICA sit societas, unusquisque ve- ga r
ro socius obligatus si ad actiones suas communi societatis fini attemperandas : f. XXII, 61. sequitur, a. ut civis securitate ac salute publica nihil prius, mhilque antiquius habere, & 3. nec vitam , nec opes ea cariores habere ), sed φ ejus commodis, quavis justa honestaque ratione, stu4ere debeat.
Est hare illa obligatio erga Nil intra es oleam . nil extra es in
Patriam, quam eo usque produxerunt nuce duri. veteres, ut eam omnes omnium cari- Patriam enim nec agellus constituit , rates complecti, neminemque pro ea ad orientem veΙ occidentem situs, nec mortem oppetere dubitare debere , coetus hominum, qua hominum , cui
tradant. Cic. de osc. I , II. III, x3. plures inesse possunt latrones, nebulodiam notum est πιλιτρι η' ιν illud: nes , dc stolidi i sed ipsa illa societas Dulce ese , Ero patrιa mora. Quod exa- civilis, a cujus salute nostra omnium gitans Io. Clericus Art. erit. II, 1, si salus pendet. Unde latius omnino est, I nestare ait homines, quid per voca- salva republica mori, quam ruprumbulum istud patriae intelliganti Rhepsa videre illud societatis vinculum , quo enim, inquit, quid eras Iairia Athenien- solo vita, libertas , dignitas, dc sortus aut Romano ' Assum intelligas, Ita- na nostra continentur. Sane Ieremias,ha ct Aulea , pro quibus cur pulerum propheta , aliter philosephatur , quam sis mori, nulla ratio es, potrus quam pro Io. Clericus. tailitati, inquit, sudete i Ayrica, aut pro Asia. non magis inim litis eiυitatis, in quam ego Deiu vos ab
ad te pertinet gleba, in qua natus sis , duci passur sum , ct orare pro ea ad
quam alia quaevia , in qua commode vi- Ieho m. Si enim illi bene est, ct milis ram degere qtuas : Diutumque adeo est , bene erit. Ierem. XXIX, 7. Nonne mori pro agella in occasum, aut in septem Zc hi captivi reponere potuissent : antrioner spectante, potius, gnam vivas, studeamus nos utilitati a ri illius p in alio, qui magis ad orientem solem, aut lius, quam alterius cujusvas An ore- ad meridiem tergat. Si homines malis: mus pro tot latronibus , idololatris,
quae fuerunt resspublicae Atheniensis ct impuris , lascivis , quibus civitas illa Romana , praelo societarer latronum , s Babylonica differta est ' Sed non eos eas probe introspiciamus ' Itaque qui pro iubet Deus studere utilitati agri Bab iis moriebatur, latro erat, qui pro latro- lonici, nec hominum , illum colen-num globo vilem animam profundebar. tium, sed reipublicae, qua salva , ocΛt inania haec sunt, dc de quibus .ve- ipsi latui suturi sint. re dicas r
g. CCXXVI. Deinde, quum in eo posita sit veluti vita reipu- Dea
blicae , ut cives omnes voluntates suas voluntati summi imperan- summostis submittant. g. CXV, sa. consequens est, s. ut boni cives F R SUHΜlS IMPERANTIBUS , tamquam superioribus , obligentur ad a- 'ς
morem venerationis & obedientiae , Lib. I. S. LXXXVI. adeoque 6. non modo summa reverentia eos prosequi , sed & 7.1eorum legibus & jussibus promtum obsequium praestare , nec 8.
897쪽
eos, tamquam sacrosanctos, verbis factisve laedere s. CXXXII, I S. seqv. debeant. Quumque praeterea illis ex pacto fiat obli gati : s. CXII, 38. facile intelligitur , 9. cives imperantibus O strictos esse ad sidelitatem, iisque incumbere , IO. ut nec statum
reipublicae convellant, nec II. novis rebus studeant, nec Ia. ulli alia magis , quam imperantibus suis adhaereant. Eaque noti modo interna, sed
N externa, quae in certis honorum ti . tulis gellibutve , in quavis republica
receptis, consistunt. Ita apud Persas ci- es oportebat -- is, reges appellare βασιλίας βασιλέων, iisdem acci mare : rivas armimam, cetera. De aliis
honorum titulis, gestibusque, ex instituto egerunt alii, in primis Becmann. tit. ignit. dis VI. Quamvis vero, ut his ritibus verbisque honoris uta tur cives, jure exigant imperantes: non tamen ulla est ratio, quamobrem ad eadem cogi possint extranei, veluti legati principum & rerun publiciarum , qui, si ex suae gentis ritu reveruntiam exhibuerint principi extero , ossicio tuo omnino videntur deiuncti. Cons. Corn. Nep. Conon. ap. III.
. CCXXVII. Praeterea, quum sociorem si, ita vivere cum sociis, uti id communis societatis finis exigit: facile patet, II.
bonorum civium cste, civos suos amare, I l. cum iisdem pacifice vivere, I s. & non modo suum cuique tribuere, sed & I6. civibus plus humanitatis, quam cxtraneis, exhibere: denique I T. non obtrectare inter se, aut invidere aliis , quos aut natalium splendor , aut imperantium benevolentia , aut eximia quaedam merita ad sublimiorem dignitatem evexerunt, aut IS. qui eminerit Virtutibus ), aut qui denique I9. in colligendis opibus fortunam paullo bcnigniorem, quam alii, experti sunt. ) Εil hoe Vitium potissimum democratiis admodum familiare: quippe quae nec Vitia pati, nec virtutes emi nentiores serre potant. Hinc ferale il- Iud Ephesinorum decretum, ob quod eos dignos esse aiebat Heraclitus, ut
mo merisu excellat , quoniam, si quis eris talis , alibi degat , er eum auis. Diog. Laert. IX, 2. Quot viri praeclari Athenis labefactiti sint illa tellinia , quam .eeαπιν ias vocabant, ex hi storia eorum satis notum est. Vid. Corn. Nep. Themistocl. Cap. VIII. Arissid. Cap. I. Camon. Cap. III. Sigon. is repuli. Athen. II, 4.
F. CCXXVIII. SpECILLI A civium ossicia omnia ex sine illius muneris, quo in republica funguntur, fluunt: ac proinde aΟ. res ipsa docet, singulos obligatos esse ad ea omnia facienda, quae s- ni muneris sui conveniunt, II. eaque omnia omittenda , quae fini illi muneris sui repugnant e sed & 22. ad nullum ambiendum munus, cui se impares esse intelligant. II. Ex quibus paucis re gulis , quae sint ossicia ducum. consiliariorum, legatorum, quae
898쪽
CAp. X. DE OFFICIIS CIVIUM. 3r
florum, magistratuum, judicum, ministrorum ecesesiae, proscGrum & doctorum, militum , facile unusquisque intelligit.
Itaque non necessarium fuerit, Pufendoris de inci honti ct cim. II, I 3, ad ungulorum ossicia specialia descen- 7.squ. quem hic eoulula vesam ab iis, dere. De iis tamen satis prolixe egit qui talia requirunt.
g. CCXXIX. Ceterum M. Ossicia civium generalia tamdiu du rare , quamdiu cives sunt, a s. specialia tamdiu , quamdiu certi muneribus praesunt , facile intelligitur. Civis autem aliquis esIecclinat variis modis. Quum enim respublica constet ex hominum multitudine, f. CVIII, 23. quam populum adpellamus : sequitur, a 6. ut , exstincto disper ve populo, quod terrae motu, Dello, inundationibus, similibusque calamitatibus publicis contingere potest, pauci superstites cives esse desinant, . nisi hi statum uum tantisper tueantur, dum in justi populi numerum iterum ex CreVerint: 9 27. non autem desinere quem civem esse , si populus debellatus alii civitati . tamquam provincia, adcrCstat, quia tunc alterius civitatis, sit civis, nee 28. si sermam mutet respumvlica , quaa tunc idem populus manet. Paucos illos superil ites ad moisilum privatorum ubi adrogare polle dominium rerum, quas antea populus posse sederit, non autem impurium illius pinpuli , centet Groti de ure bilii O rae. II, s , 4. Sed quamdiu superstitibus manet animus, habendi communem imperantem , ei submittendi voluntates tuas , viresque omnes securitatis exter nae internaeque caussa uniendi: quidni maneret respubliea y Ita sane mansit Atheniensium reipublica , quando prae lio perditis & delperatis rebus, ad tam tam inopiam redacti fuerant Athenienses, ut, consilinta militari aetate, peregrinis rivitatem , servis libertatcm , damnatis impunitatem darent, Sc libertatem litam vix tueretur lilia hominum colluvies. Justin. Nise. V, s.f. CCXXX. Quum ergo mutata rei p. forma idem maneat populus : f. CCXXIX, 28. consequens est, a9. ut salva illi ma-raeant Dedera realia, quae populo illi antea cum aliis civitatibus ῆntercesserant: c f. CCXI, 99. 3 o. salva etiam sint pacta publica, priore adhuc subsistente reipublicae serma, cum privatis inita: 3I. salvae denique obligationes populi istius, qui mutavit formam reipublicae. Non autem Ja. cives teneri ex factis eorum, qui injuste invaserint rempublicam , vel 3 . contra leges fundamentales aliquid egerint , vel inde patet, quod in horum imperium numquam consenserunt. Iline Athenienses, ericusio tri
facta sint, sine primatim , sis rubia',
irrita ebnt. Demosthem in Timoerat.
quifi esse desinit, inversa r public
899쪽
r. 7 I. Et u nitem sere Haaorii chius, a c. . s. D. D O . prari. In quam Imperatoris co i litationem te a tis .se- legem l..terrationem elegantem Id e. raeliani tyrmai ai n i talia habemus fioa- nati greaus innιω scripsit Iac. in . t 3. I ι si. ι . . v. qua Iub . - Gothostatus , 3. si quis initio iuri iam rata. Attam n miseranda haec videm tenueri. et in Hum , re postea demotantur. I. si abligario e re nasca ar, dc tyranni perlbnam in laerit, quo ruier Papa. is tuli 1ria tam ceperit , vel in ι. 1. O i. 3. Q Ih. M. eod. ubi Gnita ria n. elia eeriam ar, 1. si per errorem sinus M. legitime gesta & rescripta Li qa , a. n 'πι-.n tenuerit, a populo eie- cinii rata ele jubet.
An sici . CCXL XL. Praeterea ex eodem principio c g. CCXXVIII
visum a 3. colligimus, 3 . non desinere aliquem civem e me , si per Hi impe- visionem ex una civitate plures fiant , vel 3 s. plures in unum rium, ves systema coalescant : quamvis 36. Priore casu eontingere possit , ' ς0 Q ut q iis non prioris , sed novae civitatis , civis sit. Si coloniam
ad tib ' deducere decrevit respublica : permultum interest . qualis illa sit
colonia. Quum enim aliae ita exeant majore patria , ut singui rem constituant rempublicam, ad nihil aliud obstrictam metropoli , nisi ut eam comiter venerentur : aliae , ut pars civitatis matricis maneant 9 e facile patet, 37. priore casu idem contingere, quod, diviso imperio, fieri diximus, 38. posteriore autem nullam mutationem circa obligationem priorem civium , qui coloniis adscripti sunt, fieri.
Tales colonias mittere solebant νε- οπινα δι ι τε , ramiter venerari me- Graeci veteres. Unde apud Thucydi ινρο ι.ii, eique in I lemnitatibus cons. ω-dem Lib. I. p. 23. Corcyraei: 'Oν γε- tus hono es dare , uti idem loquitur ε- νω χε ει αλλ' ἐπι νω ερ ιοι τοις Thucydides ibid. p. I s. addens , quod λειπν-ιν it Δαε ἐκ πέω που, N. que in oc scholi attes monet, in eo praecipuemm eo.ωni in eo Onων mustantur, ea emn conli iussu --, ut in publicis i
itione, tu sint servi: sci ut iis, qui in criticiis , diltrihaemes viscera ,: civibus antiqua patria relinqriuntur , pares sint. metropoleos primam partem, vel Quibus reipondent Corinthii apud boas darent. Hura de honore, quo eum te in p. x8. δὲ Ar avia ii Ruimodi coloni antiquae pauiae ci- φαέν ωσι νῆ ὐπs-ὐ3νεζεβ κα- ves prolequebantur , dixit Henr. Valec
riim eo Oniam collaeas , tu ab ipsis com ipsi, Albanorum coloni, plane sui iu- tumelia a Peremur, sed ut i orum du- ris ab ipsi origine suissent, α non ini
eos essemur, ae eonet entenr nobis honor tum non comiter venerarentur veterem
ab illis redderetiar. Ceterae enim eolaniae patriam, sed cic plane sub tuam redigeaeos remiter venerantur, O ab iis ma- re Pote talem, non dubitarent. Quod xime diligimur. Itaque e lonorum ho- ipsis merito exprobrat bletius Fufetius rum tantum erat is ἀν - ρ π -λιν. apud Dionys Halicarn. Antiqv. Rom. ου ἐν zmra ινεα να- ι-s -ἀ - Lb. III. p.
900쪽
C p. X. DE OFFICIIS CIVIUM. 3rς
f. CCXXXII. Deinde , quum civis , quis sit ratione reipublicae , quam cum aliis constituit , vel in quam se ultro contulit . p. CIX , a6. & a8. sequitur sane, 39. ut civis quis esse destinat, simul ac civitate patria ultro eo consilio emigravit, ut in alteram sese civitatem conferat, ibique constituat Lares fortunaeque domicilium s. nisi leges publicae vel migrare cives plane vctent, veluti apud Argivos , apud quos , ut ait Ovid. Metamorpb. Lib.
. Prohibent discedere leges, 'euaqrte mors posita es patriam mutare volenti. vel ql. eam libertatem, non nisi deducta ceria bonorum parte rindulgeant, quod apud plerasque Europae gentes in mores ivisse, novimus. Ut ψ2. civitatem quidem, at non obligationem e
ga patriam mutent ii, qui ad holles transfugiunt, ac proinde qI. retracti ex fuga jure puniantur. f. CCXXXIII. Denique, quum eos , qui in societate aliqua Vivunt, nec sese societatis legibus accommodant, recte abs se segregent reliqui socii. S. XXII, N. idem & civibus procul dubio licebit, adeoque qs. malis civibus exsilium jure irrogatur: eoque facto, q6. illi procul dubio cives esse desinunt, quod tamen qT. non perinde dicendum videtur de relegatis, maxime , qui adhuc fiandos possident in republica, nec non V. de interdiactis, qui in certum locum, reipublicae nostrae subjectum , dc po tantur , ut ibi vitam insuavem ducant , vel certas operas prae sient. Quin q9. generatim dicistimarim, eos, qui ob delictum j re civitatis excidunt, privilegiis quidem civium privari, non a tem eo ipso liberari ab obligatione erga patriam rempublicam . catenus saltim, So. ne illi aegre faciant, aut Coriolanum imitati, cives suos infestis armis persequantur. ' Liv. II, 3 S. seqv.