장음표시 사용
871쪽
286 JUR. NAT. ET GENT. LIB. II.
qui illam partem, nomine proprio, ut dependenter a summo imperant c , aciministrant. Quum ergo S administri vice imperantium;& magistratus dependenter ab iis rem publicam capessant: consequens est, I . ut ii a solo imporante constitu iaci sint, I s. nisi hie vel aliis eligendi praesenton dive, vel IV. integro collegio cooptandi jus dederit. I 47. Ut eidem obligentur speetatim , ac proinde i S. illi & rationes reddere teneantur , & 149. si male itingantur munere, ab eo dignitatς merito priventur, quin & Iso. poenas dent, pro eo, ac merentur, si doli culpaeue majoris rei
Non vero puniendum eonsi. earum aliarumque gentium orienta. lium non ist dulentum, quod even- Iium consuetudo, qui α ipsi consilium ius dςstituit, quum hunc nemo pro γ ex eventu aestimentes, capitis damnant stet. Nec poenam incretur , qui prin- omnes , quorum consitum caruit e. cipis sui aut reipublicae mandatum ventu. 'Quin non modo justi regulis exsequutus est, si illud in se justitiae, retragatur haec truculentia, verum eis aut bonis moribus, non repugnat. Cons. tiani prudentiae. Sι quas , inquit vir V. A. Corn. van 'inhershoeli. Gua s. laudatissimus , rebus in arduis e si juri pis II, x. p. rys. s. qu. Barbarus des rixet et plures sunt, qui dare pestini, ergo mos fuit Poenorum , praestantis Da nemo unui ι ven:um prinii crv ; sismos duces mittentium in crucem , si O htinc exigas, ecquis eriι, qui consito quid praeter animi sententiam accidis suo tibi adesse velis ' vel duo, cel nemo.set. Nec minus detestabilis est Tu
Offeta f. CLXXXII. Quem dmodum vero administris aeque, ac ma- imp gistratibus , pars aliqua reipublicae creditur: A. CLXXXI. ita
xiVR & principis erit virtus maxima, nosse QOS, & dare operam, inmisi ho ut non nisi laoneos munerique pareS Eligat: Isa. civium contra, eum iu non ambire munera, quibus sese impares esse intelligunt, mul- magistra-toque minus Is 3. ca largitionibus aliisque turpissimis anibus au- tuum. cupari, nisi Is . ipsa imperantibus e re publica videatur, ut &onicia sint in commercio. Practerea res ipsa docet , Is s. quemlibet administrum & magistratum omnem fidem ac diligentiam praestare, & reipublicae salutem sibi supremam legem ducere dehere: tantoque magis Is s. in eam curam incumbere decere administrum summum ac primarium, cujus humeris imperans universam reipu
Vocati hi solent ui Nis Tars fr- Guil. Selirpeteri & Iae. Thomasii sin. Ni, & de iis quaeri sblet, primum an gulares da eo argumento dissertatio-e republica sit , universae reipublicae nes. De posteriore facile transigent, curam uni demandarit deinde, an id qui juris gentium principia paullo a salvo iure fieri possit ' Prior quaestio curatius expenderint. Quum enim ni in ad prudentiae eivilis scriptores perti- hil vetet, quo minus aliis mandemusnet, inter quos hic legi meremur Herti id , cui ipsi nos non ibiscere anima, Elem. pria. cim I, Io, M. nec non vertimus et quidni & princeps vices suas
872쪽
sitas aliis mantet, maxime quum amtas , imperii magnitudo , aliaeque iustae cauilae, eum ad id iacien tam im .pellere pollim I t si in se injustum non eli , tutorium esse aliquo i regnum , quando rex per aetatem illud capessere nondum potest et cur injustum sit, illud administro summo demandari Attamen injuste ageret princeps , si ideo
conititueret talem administrum, ut ginnio tantum indulgeat, nullamque rei p. tutam animum lubita patiatur, quum ilio tamquam administro uti, non ipsum imperium in eum transferre, debeit. Praeclare hoc mihi videntur vidisse Persae , dum primarios rerum ad ninistros eleganter τους-.φθαλμει , κέ - . - ων ε , Ocriti ,1 ct aufer Regis adpellarunt, te ste Xenoph. Cyropari VIII , 1, 7. p. 83. de quibus plura Barii. Bli1 n. de regno perr. Lib. I. g. CXC. p. 264.
s. CLXXXIII. Inter praeeipua quoque majestatis jura, quae Iu, eirea
summus imperans intra rempublicam exercet, est etiam IUS ClR- faena im C A fACRA, seu circa ECCLESIA Μ particularem, per quam hic in-peranti-telligimus societatem seu collegium , religionis gratia initum. Quum bui coin' itaque omnia collegia & societates simpliciores magis compositis P ς ΠΤ ita sint subordinata, ut nihil , quod majori illi societati manifesto refragetur, agere, salva justitia, possint: g. XX lV, 66. consequens cil, IS T. ut & ecclesiam subordinatam esse oporteat reipublicae, adeoque Is 8. imperanti etiam competere debeat jus di
rigendi res ecclesiae . Quod & inde solide probatur, quod
reipublicae unam esse voluntatem oporteat, =. CXV , so. t lis vero non esset futura, si ecclesia particularis non subesset imperio, sed singuli, alias imperio subjecti, eo ipso, dum in hanc societatem coalescunt, collegium liberum , dc a summo imperante independens, constituere pollent. Accedit, quod quum ea omnia jura cum majestate conjuncta sint, sine quibus securitas civium obtineri non posset, S. CXXXV, 29. experientia vero doceat,
securitatem hanc , tum internam , tum externam, vel maxime tum
basse homines obtentu religionis : quis principi deneget jus sacra ita moderandi, ne quid respublica detrimenti capiat i
s ) Itaque hoe jus competit imperanti, qua imperanti, non qua episco. po , quod vulgo statuunt , quorum tomnium erudite profligavit illustris collega, Iuli. Henn. Mehmer. iis de jure Fiscopali Principum evanget. Ac proinde otiosa sere eli quaestio de epileopatu , quem Constantinus Μ. apaul Eusebium in vita IV, 1 . in convivali sermone fibi tribuit , i τῶ εξω ρος
, eorum , quae extra erelasiam Mntingunt , quemadmodum acerdotea
sint epit copi v iis, Nec magis remam tangunt, qui illud ius eirea cieraimperanti, vel tamquam primario e clesiae membro, vel ex sola conventione vindicant et quorum prius a Ia
gero de juri si prem. potest. eirea sacra Cap. III. p. 44. βqu. factum novimur. Quum enim ius sit majestatis e non alio titulo indigebit imperans, quo stetus illud exerceat, quam summi imperantis , . unde & ipsi Romani , jus publicum etiam in sacris di farer dotibus consistere, jam pridem monuerunt. I. I. F. I. D. de just. ω Iur.
873쪽
α83 IUR. NAT. ET GENT. LIB. II. Ari litv d g. CLXXXIV. Religio, ob quam homines in societatem illam,
se exierat quam ecclesiam vocamus, coalescunt, S. CLXXXIII. duobus circa aro constat capitibus pr; ire, ut rectas de Deo habeamus sententias et
ς i Q. ii Lib. I f. CXX VII, Iis. posteriore, ut eumdem perseeliis moamore prosequamur. ibid. g. CXXX. seqv Inde iacile patet ,
I s 9. circa prius caput nihil potestatis competere summo imperanti, quum intellectus cogi nequeat, Lib. I. ρ. CXXIX. adeoque I 6O. eo usque non porrigendum esse illud jus, ut imperans civibus novos fidei articulos imperare , veteresque proscribere, id est, I 6 i. ipiis conscientiis jugum imponere posui P : quamvis . Isa. ut illa, quae rationi & revelationi consentanea esle credit ecclesia, recte doceantur, & potius ad pietatem adplicentur, quam iis s. in ferales lites Sc jurgia convertantur, nec non , I 6l. ut ne hujusmodi lites in reipublicae ecclesiaeque detrimentum evadant,
omnino curare debeat. Procul dubio ergo proscriben- non videt , quantam lanienam excit dum est Alaesitavelli & Hobbesi doν tura sint haec principia , si Nero alima pestilentissin uin , quo ipsa religio quis, aut Domitianus, aut Diocletiadi conicientia imperantium arbitrio nus, rerum potiatur , qui sibi persu subjicitur. g. CXx xl. Ut enim non deat , religionem Christianam minus urgeamus, quod paullo ante diximus, prodesse rei p. quam paganam , aut intellectum, utpote necessariam poten- Mahumetanam , aut qui aliam planetiam , coactionem non admittere, ei- novam comminiscatur ' immo quisque non magis imperari poste , ut , non videt, eam doctrinam , insuper quod non credit, cretat, quam ocu- habito vero reIigionis fine, eam in i lo, ut, quod non videt, videat: quis strumentum dominationis converiere
' An et rei g. CLXXXV. Quod vero ad cultum divinum attinet, illum
eulium supra vel INTERNUM . Vel EXTERNU Μ esse, observavimus. INTER- Dei inter Nus, quum ex ipsis Dei attributis, adeoque ex recta ratione, pronum ' no alveo fluat, Lib. I. g. CXXX. seqv. ita comparatus est. I s. ut in cum nihil ulli mortalium liceat, Lib. I. ρ. XVII, 32. kq. ac proinde, It 6. ne imperans quidem illum vel mutare legibus, vel abrogare eo lit: quamvis, I 6T. quum omnes homines ad gloriam summi nummis pro virili provehendam obstricti sint ,
Lib. I. g. CXΥVIlI, 3Io nec principi denegandum sit jus M
Ossicium curandi, ut cives praeclara illa doctrina de interno Dei cultu imbuantur, errantes reducantur in viam , impii, quoad ejusseri potest , ad concipiendam summi Numinis revorentiam solidis demoniirationibus & cohortationibus excitentur, immo & I68. dandi opcram, ne vel atticismus vel superstitio gliscat in republica. An eiret f. CLXXXVI. Ex TERNUs cultus in actionibus externis , par-ς tim ex amore, tuaiore, ac fiducia erga Deum profectis Lib. I.
874쪽
C p. VIII. DE JURIBUS MAIEST IMMAN. 3ce.
f. CXXXV. partim in actionibus arbitrariis, ibid. s. CXXXVIlI,
s O consistit. Priorum eadem est ratio, ac cultus interni, ν.
CLXXXV, i 6 s. seqv. adeoque I 69. in eum sibi nihil potesta
tis arrogabit bonus princeps: praeterquam ITO. quod eum pro virili provehere studebit ). Posteriores, ITI. quum a ratione nec improbentur, nec praescribantur, Lib. I. s. CXXXVIII, 6 t. γomnino subjectae sunt imperantium arbitrio , adeoque ITI. ea omnia his circa illas licita sunt, quae nec rationi, nec revelatio
ni reseagantur. Isine princeps non potest pro- quid petere audeat, sive a Deo , si
hibere , quo minus homines de Deo ab hominibus et Dan. I , 7. at non colloquantur, eumdem hymnis cele- absurda cura Davidis, aliorumque pio.hrent, preces ad eumdem laudant, ce- rum regum, ita instituentium cultum tera: at potest praescribere, quo Or- externum , ut nec hymnis carerent, dino , quaque ratione id publice fieri nec eos cum gravitate decantandi ra debeat. Hine absurda erat lex Darii , tionem ignorarent. Medi, ne quis intra triginta dies ali-
8. CLXXXVII. Quum ergo circa amis cultus divini externi Iuris e
arbitrarios omnia licita sint imperantibus, quae nec rectae rationi, ea s C nec revelationi refiagantur: A. CLXXXVI, III. consequens P δῆς '. est , ITa. ut principi competat jus reformandi eatenus , ut ritus ar- PURbitrarios in melius formare, & abusus, vere tales, tollere possit, quatenus ei leges publicae vel conventiones non obstant: ITI.jus publicandi emendandique leges ecclesiasticas: IT . episcopos eccletiaeque ministros constituendi, & minus idoneos dimittendi: ITI'. jus curam gerendi bonorum ecclesiasticorum, operamque dat
di, ut suis usibus adhibeantur: IT6. iurisdictio ecclesiastica circa personas , res, S caussas ecclesiasticas, ITI. jus indicendi dirige dique concilia & synodos et I 78. jus coetus dissentientium vel recipiendi, vel ob caussas praegnantes iis sine injuria imperandi
emigrationem. Possunt hae in iei ob varias
ausiast veluti, ut dogmata ab aliis in dubium vocata , novis decre is & symbolis stabiliantur: deinde, ut patres de ritibus adlaphoris consulant in medium: demum , ut, quae ad disciplianam pertinent, communi consilio sanciantur. Primi generis lynodi omnino naturae ac indoli religionis advertantur, primo , quod non semper verum est, quod pluribus videtur, & in re-hus , ad intellectum pertinentibus, vin aere non possit suctagiorum numerus, μιneecu Elem. A . G t. sed pondus & robur argumentorum 2 deinde, quod decreta illa, sermulae , dc symbola publiea auctoritate, adeo que per modum legis, obtruduntur membris ecclesiae, quum tamen leges intellectui ferre nemo possit: denique, quod plerumque pars una sibi iudicum partes adrogat in alteram , adeoqu iudicat in propria caussi , ac proind. fieri facile potest, ut vulnera ecclesiae non sanentur, sed potius nova infligantur. Quod adeo firmat experientia , ut iam pridem lassus sit Grexorius diarian-Ο o Mnu
875쪽
δε eonethorum exitum felicem, deprehensisse , di habuisse illa potius
--θήκην as ηών. ἰ μαν, i. e. malum suus ur ex peraum , quam imminutum
ess . Reliquae imodi possum eae qui-
dem aliquando utiles em eetlefiaer sed tunc, quia ecclesia non gaudet potestate legis.itoria, decreta non obligabunt, nisi accedat s immorum imperantium directio & auctoritas.
3u,;m6. s. CLXXXVIII. Ecclesiae aeque, ac ministrorum de magistr rami uiti tuum, quin & aliorum bonorum civium seminaria sunt sCHOLAE circa atque ACADEMIAE, quippe quarum iste finis est, ut juvenes ad om-stholas&nes honestas artes, quibus aliquando illis in variis vitae generi-ης la' bus opus futurum eli, nec non ad probitatem, moresque elefan- ' tes, solide instituantur. Ex quo fine consequitur, IT9. ut pranc, pis sit , hujusmodi lycea instituere , I 8O. ea bonis legibus ornare, I 8 I. cathedris viros, solide doctos, diligentes, munerique suo pares praeficere, I 82. dare porro Operam, ne doctrinae rei p. n xiae inculcentur, I 83. disciplinae curam gerere, dc I 84. pruden ter cavere , ne turbulenta ingenia lites ex litibus serant , idemque contingat in academiis, quod de Megaricorum schola dicere sole hat Diogenes, eam esse u , αλλἀ χελεν , non se holam, sed meram bilem. Diog. Laert. VI, 2
studiorum tapsiditque rei p. detrimento conjuncta sint bella illa scholastica. Plerumque enim ea movent homines insulsi re inertissimi , quibus aliorum doctrina & industria est ludes in oculis. Hi enim quo doctiores sunt , eo magis ab illis litibus abhorrent. Res deinde geritur ealumniis, conviciis , insidiis , accusationibus , quibus id se consequuturos cise sperant , ut vel oin primant hostem, vel eum suspectu in reddam auditoribus. Hinc porro evenit , ut doctores horas horas , quas auditorum studiis conlecrare debebant, seribendis libellis erillicis impendant , ut auditores quoque, saepe tofius controversiae ignaros , trahant in partes ,re sie in seectu abeat ille litigandi pruritus , aliquando etiam in pugnas &verbera. Quae omnia quam facile everistere pol sint scholas etiam florentissimas , nemo est, quin intelligat.
Iu, eo. g. CLXXXIX. Superest IUS imperantium CIRCA CoΜΜERGIA.
rumdem CXXXVI, 38.) Quum enim fine illis subsistere vix possit gerit a nus humanum , nedum respublica: Lib. I. f. CCCXXV ,
Q M sacile patet, I 8 . in eam quoque curam incumbere debere rectores rei p. ut & storeant commercia, & I 8 s. recte omnia circa illasant. Et quandoquidem iis jura omnia competunt, sine quibus sinem obtinere non possunt: S. CXXXV, 29. o consequeris est, I 86. ut possint illi leges de commerciis, opificiis, exportari dis importandiique, expungendis accurate nominibus , Te quoquo monetaria, ferre, I 87. negotiis instantes privilegiis ornare, I 8S. mercatoribus peregre negotiantibus foederibus armisque securitatem
876쪽
praestare: I 89. societates mercatorum majores munire privilegiis.& I9o. generatim ea omnia agere, quibus foedera & pacta, cum aliis principibus rebusque publicis inita, non refragantur .
tum hunc paragraphum mi- Resutation des argum ζ m maniar de iarifice illustrabum binae dissertationes, part de Μυ. les Direct rs des cimpa- altera Io. dr. L. B. Bachorii ab gnies d'Oriene O TOccident des Protam Echi de eo quod juylum es eirea Gm- res-unier eontra H libertἡ de eamme mercia inter gemer , quae prodiit Ie. ce des habzans des Pius - bar. Hagaesiae MDCCXXX. altera viri celeber- ΜDCCXXIII. & V. C. Io. Barbeyracrimi , Io. Iae. Mascovii de foederibus Defense du Driat de la Compagnis Hosian eommereiorum Lipsiae MDCCXXXV. dων des Indes orientales contra lea n Quibuscum si junxeris scripta eristica , velles presentions des Habita is des mys quibus de controversia , inter Batavos bas Aureuhiens et nihil erit, quod hu- , Belgas, augustae domui Austriacae jusmodi de quaestionibus possi, magno subjectos , de societate mercatoria pere desiderare. ostendensi disceptatum , in primis M
DE IURIBUS MAIESTATIS TRANSEUNTIBUS. S. CXC.
O Uia omne imperium est summum atque ἀνυπευθυνει : S.CXXIX. sequitur, ut & plura imperia vel respublicae ne Bellulamnia mortalium subjecta sint. b. eod. Quumque, qui in com- gerere muni societate civili non vivunt, in statu naturali vivere dicam omnino tur: f. IV , 3. consequitur sane , i. ut imperia & respublicae sici xum. inter se invicem vivant in statu naturali, adeoque a. in statu a qualitatis , & libertatis. M. V. seqv. Et quia porro in hoc statu laesis nullum, nisi in se ipsis, praesidium esse potest, ac proinde unicuique jus est, vim omnem atque injuriam a se propulsan di, idque , quod alter jure perfecto debet, vi extorquendi r . X, 2Φ. seqv. nemo non videt, 3. cuivis imperio ac reipublicae a Us
BELLI omnino competere ). ὶ Potest id & aliunde luculenter ta, qtae quisque valet, si pectoi improbari. Ipsi enim natura non modo reat ἰ inque hominibus, & brutis animantibus in- mperet hoc natura potens, sic colligedidit cupiditatem, se tuaque vi tuendi , mecum. sed & haec armis quibusdam ad vim Dente lupas ι earnu taurin petit. Unde,
877쪽
Qualia veterum testimonia complura collegit Grol. de Dre inim O pae. I, 2, I,4 Dein te , quum ipsit, qui in societate ci. ili vivum, privatis ideo iussit, te suaque vi tuenda , q aod ipsis in Promtu non est aliud praesidium :. Lib. I. g. CLxxxi, I 8. ) multo magis id liccbit populo libero, quum in statu naturali nullus sit communis laedunus αIac si magistratus, a quo defendi pollit.
landi argumenta ex scriptura lacra Op-
si. CXCI. Per BELLUΜ vero intelligimus statum liberarum gentium vel hominum, in statu naturali viventium , juris sibi persequendi caussa vi dolove concertantium, propositumve concertandi retinentium ). Ex qua definitione patet, bellum non in ipso tantum certandi actu , sed & in hostili statu certandique pro-ἶosito consistere, adeoque s. & inducias non ad pacis, sed ad bel-i , statum esse referendas: 6. non belli vero, sed tumultus , vel Vis publicae privataeue, nomine venire concertationem hominum, qui non suae potestatis, sed sub impcrio sunt.
Ita definire visum est bellum , quam is alii definiant aliter. Ciceronide o P. I, II. omnis certatio per vim est bellum. At Grotius de jure belli
pac. I, I, 2, I. Observans, usu obtinuisse, ut non ac rus , sed status, belli nomine veniat, eam Ciceronis definitionem ita emendat, ut bellum vocet syruum per vim certantium , qua tales
sunt. Sed quum haec definitio aeque in tumultum vel vim publicam privatatimque, ac in bellum, cadat e paullo me-sor est illa A lberici Gentilis de rere M si I, 1. cui bellum est publiorum W- morti m Usta contemio, omnium optima vero ea, quam dedit v. Λ. Corn. vanBynkers h. sua s. jur. pGI. I, et Bethsen is eorum, qui Iliae potestarιι sunt, juris Di persectilendi ergo , concertatιo per vim vel dolum, quam , quod ad sensum
s. CXCII. Quum ergo bellum gerant liberae tantum gentes, iique homines, qui in statu naturali vivunt: s. CXCI. consequens est, T. ut jus belli posteriore casu sit promiscue omnibus , quippe inter se aequalibus; M. V. S X. 9 8. priore non nisi summis imperantibus: cf. CXXXVII, 6 I. adeoque horum sit 9.
milites legere, vel conducere - , IO. urbes & castra munire, II. aerarium militare pecunia ; I 2. armamentaria tormentis & a mis; II. granaria commeatu; Iq. navalia navibus replere; I s hellum decernere, I 6. milites hosti, etiam cum summo periculo,
opponere. II. leges de disciplina militari ferre, & similia. Quum enim finis & hujus juris si securitas externa, f. CXXXVII. c imperantibus omnia jura competant, sine quibus finis obtineri
878쪽
C p. IX. DE IURIBUS MAIEST. TRANSEUNT. αρ anon posset: f. CXXXV, 29. jura haec omnia cum jure belli
conjunctii esse oportere, facile unusquisque intelligit.
Notum eii , MI LlTIAM aliam LECTAM esse, quando unusquisque civis patriae militat, qualis Olini Graecis civitatibus, ipsisque Romanis, libera adhuc civitate, placebat, hodieque placet
Helvetiis et aliam MERCENARIAM , qua do miles, etiam extraneus, certa me Cede conduciter, quam Augustus ex
politicis rationibus lectae praeserebat, eonsilio Mecaenatis apud Dionem Cassi. Hi s. Lib. LII. p. 432. & quam hodie
probant monarchae omnes, quibus non adductius eis imperium: aliam denique SOCIAM, quando respublicae laeder tae vel clientela res certum copiarum numerum submittere tenentur, qualia olim erant Latinorum auxilia , Romanis submittenda : de quibus militiae generibus legenda Fletrin. Conringit essemia. ιo Furiaris. De mercenaria incidit quotidiana quaestio, an fas sit principiamico in imperio populi amici militem conducere φ Quod adfirmandum esse, nisi obstet interdictum speciale, Sc nisi conductitii illi iam patriae s.cramentum dixerint, erudite nuper defendit V. x Corn. van Bynkers h. sitas. Iur. H. I, 21.
spicuum est, I 8. bellum decernere non posse magi stratum, pro- si si
vinciae cuidam vel munimento praefectum, quam ViS I Q. eum ur- .hem provinciamque , cui praeeit, In repentino tumultu, etiam si serre rios.
ne justu speciali, adversus quemcumque adgressorem defendere de- sii 'bere, nemo dubitet. Immo & contingere potest, aO. ut provincia quaedam tam sit dissita a republica, ut praeses non nisi tardius de imminente periculo certiores facere possit imperantes. Quo casu, si jus decernendi bellum generali mandato praesidi datum est, hune recte etiam injussu superiorum bellum gerere, extra omnem dubitationis aleam positum videtur ).
quo Cn. Manlius Gallograecos ad rediebatur. Ob quam causam etiam triumphum illi negatum esse , refert Liv. XXXVIII, 4s. addita ratione ,
quod quum nullam ibi Gulsam belli in-
eteniret, qitiscentibur regiιs, circumstri ris erimetrum ad Gallograeeor, mi nationi non ex Senatus aut 'itale, nes popu
li jussu , bellum ab eo inlatum , quod quem umquam de sua sententia facere aiι- sum ' Praeterea notum est, parum ab fuisse, quin Senatus Germanis deden dum censeret Iulium Caesarem, quod injussu populi illis bellum intulisset. Sueton. λιι. Cap. XXu . At, qui ab Hispanis, Lusitanis, Belgis, cum summa potestate in provincias Indicas &Americanas mittuntur, ii sere cum lioberrima facultate belli pacisque mitti solent , adeoque saape contingit,' ut prius de consecto, quam de inchoato bello, nuncius domum perveniat.
q. CXCIV. Praeterea ex hac definitione discimus , II. injustum An pHM. esse omne singulare certamen , nisi iussu summorum imperantium tis sit jus initum ), adeoque a a. distinctionem Grotii inter bellum pu-belut ALICUM & PRIVATUM otiosam esse, nec verae helli definitioni quadrare. 23. Multo minus juiti belli nomen mereri illud, quod
879쪽
cives inter se, vel cum ipsa republica gerunt, quodque Vulgo BELLI CIVILis nomine Venit. Denique & 2Φ. vim, quam piratae &praedones veluti universo generi humano inferunt, non bellum esse , sed funestissimum latrocinium, adeoque 2 s. hos omnes h mines non juribus belli perfrui, sed 26. tamquam securitatis publicae turbatorcs puniri debere.
dominus. Sed quum imperanti liceat, totos eXercitus opponere hosti: quidni di unum vel paucos ' Alia est quamnio, an civilis prudentiae regulis consentanea sint bella haec repraesentata-va' De eo enim vel ideo licebit dubitare , quod ita aleae exponitur universa reipubliea , nec viribus reliquis novam sortunam experiri licet , ceu malo suo experti sunt Albani apud Dionγ c Halicarnass. Antiqv. Lb. III. Tale enim singulare ceriamen
est nεLLUM REPRAes ENTATIvUM, quo veteres utebantur , dum selectos quosdam ex utroque exercitu homines committebant , stipulati sibi imperium in hostes, s victoria penes suos stetisset. Complura hujus generis exempla se
peditam veteres annales, quae jam collegerunt Grol. de jure belli pae. III, ο, 43. seqv. qui tamen , iniqua esse illa certamina , existimat , quia ne mo sit vitae membrorumque litorum
f. CXCV. Deinde , quum juris sui persequendi caussa bellum
gerant gentes liberae: CXCI. consequens est, uT. ut non nisi duae sint C AUssAE BELLI aUsTlFlCAE: altera, si quis popinius extraneus populum alterum injuste laedat, vitaque, libertate,& opibus spoliare velit; altera, si jus persectum deneget . 28. Ut prior sit justa caussa belli DEFENsivi ; posterior OFFENSI VI ,
adcoque 29. tertia caussa , quam commentus est Grotius de jure seviter pae. II, I. 2, I. punitio nimirum scelerum , eo minus videatur admittenda , quo magis constat, parem a pari, adeoque gentem a
gente, puniri non posse s . F. CLIX , 37.
Nee aliud evincit ratio Grotii quasi maleficio Leuntur, ex quibus eaphnis. n. I. Ad plane, quoι actionum s rengiam sunt fontes , totidem sunt belli raeam ubi judicia deficiunt, incipit bellum.
Dantur autem actiones aut ob injuriam
non factum , aut ob faciam. Ob non fae- - , tu, qua petitur cautio de non ossen dendo , irem damna insccti, er in erdictaaΓa, ne vis fiat. Ob factam, ut aut re paretur , aut ut puniatur, quor duos obligarionum fontes recte diglinguit Plato, n no de legistis. Puod reparandum venis,a a spe lar id, quod nostrum es, vel fuit,
unde vindieationes O eonictiones qua dam, inu id, quod nobis debetur , Iris ex
pastione, με ex malestrio, sive ex lege, quo reserenda, quae quasi ex contractu er.
bus nascunnir e dictiones reιerae. Fac tum , in puniendum , parit accusationem
o judicia publiea. Hactenus Grotius. Sed quemadmodum a statu naturali ad civilem vix licet ducere argumentum
ita non magis illud procedit , si quis
statum naturalem ex civili aestimare velit. Gens delicto suo aut gentem Iam dit , aut non laedit, e. g. v idola colat , carne humana vescatur. Priore m.
Q gens laesa delinquentem justo ac pio bello adgreditur . non tamen Frimitiis, sed defensi . Posteriore nullum plana ius est belli gerendi, quia punire d linquentem non potest, nisi superior.
880쪽
C p. IX. DE IURIBUS MAIEST. TRANSEUNT. dique
g. CXCVI. Quemadmodum vero juris tantum persecti dene- tu .gatio justam belli caussam praebet : S. CXCV , aT. ita sua eeramesponte inde sequitur, 3 O. ut, ob jus impersectum vel ossicium hu- bellummanitatis denegatum , arma corripere non liceat, f. X , 26. ob dene adeoque 3 I. non sint hae justae belli cauisae , si quis alterius exer- by RΠylv citui transitum neget, novas sedes quaerentes nolit admittere, com- ω merciorum libertatem petentibus det repulsam , belligerantibus hospitia, commeatum, pecuniam sussicere nolit, nili 3 a. talia vel ex pacto antecedente, vel 33. in extrema necessitate, petantur, vel ita sint innoxia , ut sine omni detrimento praestari possint ' . S. X, 27. seqv. Talium enim denegatio omnino in laesionem incidit, ac proinde bello defensi vo caussam suppeditat justissimam.
Id raro contingit. Periculum eientibus resistit. Et huc reserimus MDenim vel ab ipso transeunte imminet, tum ab Israelitis jussu Dei gestum.
vel ab hoste, qui victoria potitus, ma- Num. XXI, xr, 11. At Idumaeos Oblam gratiam referet vicino, qui transitum eamdem caussam bello non petierunt. concellit. Si tamen vere innoxius sit Num. xx, at . sive quod non aeque transitus, quem quis petit, isque tam innoxius suturus suisset ille transitus, necessarius, ut alia via non pateat: is sive quod non aeque videretur necessa. Omnino laedere videtur, qua iter i rius, quum alia via Κ adesium pateret.
f. CXCVII. Quum vero aliquando perinde sit, sive nos ipsi An recte Iacdamur , sive per latus alterius petamur , itemque sive nobis jus geramrperfectum denegetur, sive aliis, quibus vel ex pacto , vel nostrum Pro Mosi Caussa ad opem ferendam obstricti sumus: recte inde colligimus,Bq. posse etiam pro aliis sociis & foederatis hellum geri, immo α 's. pro vicinis, si certis argumentis, aut non levibus certe incliciis , constet, illorum ruinis & nos oppressum iri. Quis enim vitio vertat vicino, properanti ad restinguendum incendium , dum proximus ardet Ucalegont Quis non verissimum putet illud vetus : Tune tua res agitur , paries quum proximus ardet ' At, quum
ne pro nobis ipsis quidem justum bellum geramus, nisi justa belli caussa sit: S. CXCV , aT. 9 36. multo minus sanctum piumque
erit bellum, quando aliorum caussae injustae patrocinium suscipi
f. CXCVIII. Ceterum, quamvis hae caussae facile discernantur s6Ille a coloribus , quibus dc ii, qui injustissima bella suscipiunt , utun-lore, notatur: liis tamen plerumque plus , quam illis , deferunt homines , iustificant qui utilitatis potius suae , quam justitiae , habent rationem. Quan- bouu M. do quidem tamen solae, quas supra adduximus , f. CXCV. 9 beuli caussae pro justis habendae sunt: facile patet, 37. injusta contra esse bella, quae vel sola invitante occasione, vicino quippe