장음표시 사용
11쪽
inspergenda vomu esse dux narratiunculas etiam aliquot admiscui quarunda biHoriam,
qua neque contritae ac communes essent, neque fore iniucundae cognitu viderentur. Vbi autem
ita res tulit, ut ab iis qui et aetate nostra , vel etiam superioribus teporibus in hoc ipso curriculo indus 7riam suam exercuerat,dissentirem: feei id, vi natura m consuetudo mea fert, libere sed ea tamen moderatione seruata,vt -- minutam esse a me dignitate suam, nemo conrqueri possit, nisi qui tantumsibi tribuat,ut errare se pol se non putet quod neq, cuiquam unquam contigit, maius est, quam iconuenire
in humanam fragilitatem queat. sed nos quid fecerimus , ipsa res indicabit. testatum quidem smnibus esse Olumus,nihil aliud nobis proposi-ium fuisse,quam ut sine cuiquam Usensione,
auxilii aliquid astulisse huic si diorum generi
diceremur. μ te autem, H IPPOLYTE Principum decus,etiam atque etia perimus, νι qVanos humanitate in familiarium suorum numerum recipere dignatus es, eade hos laboresno- fros, qui nulla re magis,. quam tui nominis auctoritate,nixi,in publicum prodeunt, ibi accipiendos putes neque tam,quid amplitudini tua conueniat, quam, quid praeitari a nobis psit, expendas. nam haec ipsa uouis indies accessionibus crescent,inalia suo tempore, quae tibi gratior ore confidimus,proferentur.
12쪽
LIBER PRIMUS.τres Isocrates. cuius sit Παροάνεω ad Demonisum, indicatum. C AP vae I LEGANs in primis,de cum saluberrimis rese ta praeceptis, tum omnibus condita dictais uitalibus oratio,qua π rarnes s ad Demoniculo scribitur, non eius scriptoris est,cuit vulgo putatur. nam cum ab Isocrate illo, qui Socratis do Platonis aequalis fuit, cu
13쪽
credatur,id secus est: quodque etiam in aliis contigisse scimus errore hic obiecit hominibus nominii similitudo. irps enim facundi ac diserti ne te homines, quibus omnibus idem Isocratis nomen fuit. Vnus is, quem modo diximus : qui a Socrate comm edatur in Phς iro, quEmque Cicero, dissenti Et e Bruto, tanto relaudabat . alier, huius discipulus : cuius apud Suidam mentio est. neutrius autem horum est ea, de qua loquimur, oratio: sed terti j cuiusdam Isocratis , qui Ciceronis teporibus floruit. Id ita esse,di diei ex Dionysio Halicarnasseo , qui in aureolo libello De Arte rhetorica quedam ex ea citans locum Isocratem ipsius auctorem , suum, & Echecratis, ad quem scribit, sodalem vocat. eius verba sunt:
quem indicauit Dionysius, ita apud Iso
14쪽
qui sit επιτ da ρρκ ,expones, Isocratenig polloniaten eius,de quo aimus,libelli audi orem facit. at is veteris illius Isocratis auditor fuit: si apud Suidam est. Hermogenes autem, perte eundem Isocratem huius Paraeneseos, & c eterarum orationum, de quibus nulla dubitatio est, quin sint eius qui cum Socrate Platone vixit. sed magis me ea, quς supra recitaui, verba Dion Isi mouent, Mithriaatem cur Dionasum τυ ni honorisi causa vocarentassu stratus locuι ex oratione pro Flacco. Eius qui Plutarchi συμποι ianta interpretatu. est,notatus error.
TvLOvs in oratione pro L. Flac- co cum percesseret eas laudes quas Tralliani in Mithridatem , regem populo Rom.infestissimum, congesserant, ita scribit : Mithridatem deum, istum patrem, illum conseruatorem , istum Diona sum, Bacbum, Liberum nominabant. atque hoc Petrus Victorius admonuit dictum esse ad i Demosthenis imitationem , cuius illa sunt ex or tione De Corona: C A P v ae I
15쪽
thridatem viuu ac vidente, diuinis assectu honoribus. sed cur Liberi patris potius,quam cuiusqua alij dei nomine honestaretur ille rex, quado de eo sibi non liquere subobscurε indicauit Victorius,
ego aperire constitui. Duae aute eius appellationis caussae a Plutarcho libro L
dates praemium proposuerit, qui plurimum edisset, quiq, plurimum bidisset ipseque in utroque certamine palmam tulerit:utpote, qui omnes aetatis suς homines bibendo superaret. ob id igitur
Dionysum vocatum. sed eam caussam Plutarchus ipse, ut inanem , commenticiamq & minus idoneam reprobat. ac plane, si haec vera esset, videri poterant Tralliani,cum Mithridatem Dionysum salutarent, non tam ei honore tribuere, Quam contumeliam facere : quasi ebriosum eum & helluonem ac gurgitem Vocarent. quare haec altera caussa putanda est verior. bis eum fulmine appetitum fuisse: ita ut innocuus incolumitque remanserit. nam cum adhuc infantulus rn cunis
16쪽
cunis vagiret,collapsum fulmen,fascias, quibus inuolutus erat,exussit, neque tamen ipsum laesit. vestigiu modo quoddam ignis in Bonte relictu est: quod facile occultaret coma rursus cum iam vir esset,ita propinqiru ei do imienti cecidit, ut tela in pharetiam, quae haud pro c. ut a lecto pendebat, condita conflagrauerint. ipse tum quoque intactus. iis expositis, addit Plutarch. οἱ
id est, Igitur vates qui de pronuntiarunt , plurimu ipsum sagittariis, &leui armatura esse valitus u.vulgus autem et Dionyso nome fecit, ab illis subminum iactibus : quod ei simile quid da, atque Dionyso, coligisset. Hanc postremam pariem quida ques libiti illum Plutarchi Latinum facere: studui ita reddiadit. Quam ob causi in vates plurimum sagittariorum manu ,leuisque armaturae copiis praestitum;praedixeras. QMnqua non desunt, qui Bacchi nomen a morbo sideratis ac de caelo tactis semiliare d tu in illi existimet. quae interpretatio ita est absurda &alien , ut valde mirer,quid ium illi homini in mentcm venerit.
17쪽
1 A N T. M v R E T I Zocus quidam Ciceronis iis merrem vindicatum apraua aliorum corremone. Plinii alter declaratus. C A P. III.
res Graecis quibusdam vocibus, eas-Que Latinis tamen litteris notant: quod qui non animaduertunt, facile in erro. rem incidunt . praecipue cum eae voces eiusmodi sunt, ut etiam Romanae videri queant. id quod . ccidit homini in prinus erudito explicanti orationes Ciceronis in Verrem. Nam cium Cicero impurum illum hominem aestate summa,
quo tcmpore ceteri praetores obire pro-'ninciam,& concursare cosueuerant, totum se ad Aequitiam & ad libidinem co- tulisse dice: et, & tabernacula carbaseis intenta velis in littore collocari iussisse, ubi totos dies cum impudicis mulieribus perpotaret: haud ita multis interiectis verbis,ita postea locutus est: Illo au- iem tempore iste , tametsi ea est hominis impudenseta, quam usis ipse tamen, cum vir esset Dracusί . uxor his eius parum poterat animo
foluto ac libero tot iu acta dies secum habere. uoxum verborum ille , quisquis est, sensum non videte se dixit: nis pro a Ia
18쪽
V A a E C T. L I IS, legatur, in L Io. neque intellexit, Ciceronem, quod antea Romano more Litus dixerat,id postea actam voce Grae- ea, ut videlicet in Sicilia boquerentur, nominasse. notum est autem, Siculos eo quondam sermone usos, qui e Graecis, Latini'; vocibus permistus esset. Aistam vero solitos eos dicere pro littore,etiam
Virgilius indicio est, qui illud ipsum lita
procul tu sola secretae Troadis a la nussum . nchisen febant. Ita igitur actam uterque, ut Terentius,& Cicero ipse urbem Atheniustum, Astu. Sed & S. Ambrosius eadem voce usus est libro quinto Hexamet 5a: inquit, nsu in asta, nee in littoribus,sed in antici maris profundo feruntur videri. Neque dinsimili modo C. Plinius libro vij Naturalis historiae probata pro pecudibus dixit, eius verba furit L I, eadem inica fa
Pomphodorus tradunt ό quarum laudatione intereant probata arescant arbores , .moriantur infantes. non enim quae familiae illae probassent ea interire affirmauit, sed ut dixi , τααorat, locus ex Euripide expressus.
19쪽
oe o D Horatius libro primo Epistolarum pereleg&er scripsit besse verba di voces q*asdam quibus animi mo Ibos lenire ac mitigare fas csset, respexi si e ipsum arbitror ad locum quendam Euripidis ex Hippolyto coronato, ubi nutrix, Phaedram insano priuigni amore incensam alloquens, admonet ea, ut Inoibum illum su uro fortiter ferat:esse enim cantus & sermones quos da, in quibus insit vis ad eum mulcendu m ac molliendum. Versus Euripidis hi sunt
Feruet auaritia, misera ἡῖ eupidine pectus' Suut verbia, o voces , quibus hunc linire dolorem
Posiis, magnam morbi diponere partem non tamen uterq ide intellexit. nam illa de magicis carminibus: hic de sermoni, bus philosophicis loquitur,ae quibus vera omnium morborum animi petenda medicina quamquam si quis Euripidem quos , ide κατ' ἀλλουγο ια- signia ficare voluisse censeat, libe ter me socium ipsi is sententiae scripserim. Gaudet enim Poetae ille eiusmodi sentnnti iv. quae nequG:
20쪽
neque a populari, consuetudine discedant,& philosophicum tamen intra se aliquid occestent. nam quod in versibus Horati)Jrgψ, miseroq: cupidine, non , ut inpletisque libris legitur, mi raq: cupidine, in eo vereres libros auctores habeo , ac praeterea, esse id ex Horatis consuetudiane, nullo negotio probare possum. ita enim alibi; P, . bona pars hominis decepta cupidine ob: Nihil satis est, linquit, &in Odis;
Nec leues somnos timor, aut cupido Sordidus a Uri.
ut dubitari plane non possit , quin ea ve- .ra scriptura sit. Eiusdem Norauit lacus ex Isocrate proni co '
VE Ni τ mihi in mentem quorsidani
eiusdem poetae versuum e Sermonibus, quibus exponit, quae primis tem poribus vita hominum fuerit, agrestis videlicet , dc ferina: vique post . rationis& orationis beneficio , ad ciuiliorem vivendi motum , & humanae naturae mar gis consentaneum venerint:qui quidem versus , tantam habent cum Isocrate 4 quadam eiusdem rei narratione similitudinem & conuenientiam, ut eam PDe B