M. Antonii Mureti, Variarum lectionum libri 15. Quibus ad Graecarum sententiarum versionem Latinam accesserunt hac editione Hymni Sacri, & varia eiusdem auctoris poemata

발행: 1594년

분량: 845페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

31쪽

QV o D Horatius libro primo Episto

larum perelegrae r icripsit besse verba&voces quasdam quibus animi morbos lenire ac mitigare fas esset, respexisse ipsum arbitror ad locum quendam Euripidis ex Hippolyto coronato, ubi nutrix, Phaedram insano priuigni amore incensam alloquens, admonet ea, ut Inoibum illum suum fortiter ferat:csse enim cantus & sermones quos da, in quibus insit vis ad eum mulcendu m ac molliendum. Versus Euripis is hi sunt

Horati j autem hi:

Feruet auaritia, miseros cupidine pectus 'Suut verbis, o voces, qv bus hanc linire dolorem Polyis o magnam morbi daeponere partem non tamen uterql ide intellexit. nam illa

de magicis carminibus : hic de sermoniabus philosophicis loquitur,ae quibus vera omnium morborum animi petenda medicina est, quamquam si quis Euripidem quo '; idsi κατ' Aλυνγορι- σινα signia ficare volui se censeat, libeter me soci Um ipsius sententiae scripserim. Gaudet enim poeiae ille eiusmodi sentρm iis . quae

32쪽

neque a populari, consuetudine discedant,& philosophicum tamen intra se aliquid occestent. nam quod in versibus Horati; cupidine, non, ut in plerisque libris legitur, miserat: cupidine, in eo vereres libros auctores habeo , ac praeterea, esse id ex Horatij' consuetudine, null.o negotio probare possum. ita enim alibi; P, . bona pari homini, decepta cupidine fia- Nihil salus, inquit, &in Odis;

. Nec leues somnos timor, aut cupido. Sordidus avfrt.

ut dubitari plane non possit , quin ea V ra scri plura sit. Eiusdem Norarii lacio ex Isocrate pro . cρ

VE Ni τ mihi in mentem quorsidam

eiusdem poetae versuum e Sermonibus, quibus exponit, quae primis tem poribus vita hominum fuerit, agrestis videlicet ferina: vique post. rationis& orationis beneficio , ad ciuiliorem vivendi modum, & humanae naturae ma gis consentaneum venerint:qui quiderii versus , tantam habent cum Isocrate quadam eiusdem rei narratione similit dinem & conuenientiam, ut eam poe B

33쪽

non modo imitatas, sed prope interprestatus esse videatur. qua de re ut cuiuis utriusque linguae intelligenti exutim re liceat, utriusque verba subiiciam. His igitur versibus eam Latinus vates senitentiam est executus: - ου prorepserunt primis animalia terrμ, Mutum oe turpe ρ cin, gland m atque cubilia' propter, ro

Mnguibus oe pugnis,deiussibus, atq. ita por- Pugnabaut armis, qμα post fabricauerat Uus:

Donec verba, quibu oce se usue notarent, Nominaris iuuenere.de bluc absistere bello, oppida coeperunt mi uire ponere leges. Isocrates autem ita Nico Elem loque

tem facit: i I

ciceronis locus ex oratione pro P. Qui iesiopsi

chre a Paulo Manutio correritus . i J

V o v si facere nolit,aiq. mbibuerit eius

modi risitoribus illum ad suas coditiones

perduceresst nitru precari, σ. si quid ager evelit,iudicis defendere. Ita legutur Cicero . nis verba haec ex oratione pro P. u ictio

34쪽

ctio in omnibus impressis libris, praeterquam in Manutianis. quae cum corrupta esse constaret, suerunt, qui pro, inhibuerit, reponerent, instituerit. At praeclare , ut solet, Maiiutius: de quo viro merito dubitari potest , plus ne ipse Ciceroni, an ipsi Cicero debeat. Nam & ipse tractandis assidue Ciceronis scriptis eam asseeutus est eloquentiae laudem , qua vincit omnes:& cum ad ingenium, quo excellit, addidisset eam diligentiam, eamque laborum perpessionem ac tolerantiam, qua vires , ipsam q. adeo valetudinem suam, magno nostro Omuiu, quot quot eum, quia plane nouimus , plurimi etiam facimus, dolore prostrauit, in credibile est, quot ab errorum millibus eos libros felicissime vindicarat . at aetas nostra mirifica quanda extulit vim hominuimproborum i qui magnam laude in obtrectatione positam putant, neque quicquam cupid us faciunt, quam ut quicquid possunt, quacunque ratione ponstant, x aliena gloria deterant, credunt q. ita sedemum emersuros, si eos qui extant,deps esseta M.quam ratione grassandi ad famam nemo unquam sapiens approbavit. sed me amoris quidam aestus ab eo,de quo dicere coeperam, abduxi:

35쪽

Omnino autem , ctim de Paulo Manutio loquendum est , moderari orationi meae neque volo, neq. possum , neque debeo. alij complures rationem inire poterunt, quot ipsi locos in Cicerone correxerint: illi aut uni, aut cum pauci sit mis, licet diceres Pauperis est immerare pecus. in illius igitur libris tandem enim ad propositum me referam tamen is , de quo agebam, locus ita legiturristas i Deere nolit, atque imbiberit eiusmodi rationibus illum ad suas condisionesperducere, c.prae clare, ut dixi. Imbiberii est, hoe sibi planὰ proposuerit, hoc ita in mente ac cogitatione sua defixerit , ut euelli non queat est autem ita riptum omnibus litteris, ita longe plurimis vetustis codicibus. sed insolentia locutionis sesellerat alios, quae Manutium non fugit m minerat enim ita locum Lucreti u lib. III. tere a populo fasto,sae a que secures c Imbibit. & libro sexto,

ut ergo a Lueretio dieiuni est, imbibat petere sica M.Tullio, qui eum poetam sta diosissime legerat,imbiberat perducere.V sus eodem modo & Liuius libro secundo

36쪽

Annaliu: Meque memor eivi,quod initio cosulatus imbiberat reconciliandi animos plebis. libeton, quo Corinthum ornauit Horatius, e Graeca voce expressum viviri.

BI M A R et M Corinthum cum diceret

Horatius,non dubito quin exprime re voluerit Graecam vocε est autem ea vox non admodu frequens, proba tamen & antiqua: ususque ea est Xenophon, cum urbis Atheniensis commoditates celebraret, doceretque, eam

opportuno admodum loco sitam ad im- 'portanda & exportanda quae opus foret. ita enim loquitur : Καμc a ars ἐνΠα γε

Hoc eo annotare visum est, quoniam in scholiis Horatianis, quae abhinc annos quatuor, ad Io. Auan nium V. C. qui tum Romae Gallorum regis legatus erat, miseram , cum ceterarum urbium epitheta unde sumpta essent,indicassem: nescio quo modo co-tigit, ut hoc, quod minime deeuerar, praetermitteretur.

37쪽

mratii locis qui mustis in libris eorrupte:

legitur , explicaιus.

c A P. V III.

VS R s v s hi sunt e secundo Odarum

Fuet extento Proenteius aevo,

Nota tu fratres animi paterni. Issum aget penua metuente solui Fama superstes. quorum qui proxime ultimum antecedit, ita in multis libris legitur: εcum a et penua haud metuente solui.

constat autem ita correctum esse ab aliquo, qui sententiam quidem videret sed vim verborum no statis perspiceret: putaretque ita melius aeternitatem famae

si nincatum iri, si particula illa negandi

vim habens adderetur. alioqui fore, Vt parum firmitatis inesset ea in fama, cu' ius pennae solutionem metuere dicere a-tur. firmitas enim fiduciani, infirmitas m tum parit. at ille, quisquis fuit, inani& friuolo argumento de iussus est. nam, quia quae metuimu , refugimus, longinsime lae nos ab iis abflucimus , factum, ut Horatius pennam metuentem solui dixerit eam , quae temper longissime ab omni tolutione abfutura esset .est autem

simile

38쪽

simile illud Virgilij,

inctos Oceani metuentes aequore tingi. nam ut metuentes trigi dixit is,quae nu-

quam tingerentur: ita hac pennam metuentem situ quae nunquam soluere- . tur: Hoc eo libentius annotaui, quod ut alia multa, ita hoc quoque mendum in eos libros, quibus addita sunt mea scholia, operarum negligentia , me absente atque inscio irrepserat. Semendi quaeda1n Terentiana ab Mese se etiam prolata ostenditur: qui eandem continet, G cud incerti seriptori xesculus

indicatur.

Q V oo, pud Terentium adolescens

amore saucius dixit, o

Facile omues cum valemus, recta: confiitia aegrotis damus u. . Qi

eius no dissimile quiddam Prometheum dicentem fecerat AEIehylus cum enim miserumidium. & aes uim nosum deum nymphae Ocea si ideβ ιeprehenderςnt, quod peceasseta litae eum. respondente' induxit: facile esse iis qua malis solusi

39쪽

Πρα et e. id est, Haud d/ocile es,pars nusta que attingit masi,

Monere eos,ac corripere,qui miseriis . Wrgentur.

tale igitur aliquid eo loeo dixerat &Menander. sed & hunc versum alicubi le-

gere memini: Yγιὸς νοσαι ρῆσα παρτισὶν es. Et Equitandi Hrbum, quod Euro tribuitii u , Euripidem quoque eadem mo-

RV o A c a sane metaphora usus videtur Horatius, cum Euro vento equirandi verbum tribuit. 'notusaest enim Illa versiculus, Per siculao equitavis unaeas. Neque unquam id , ut opinor., ii ne vet Ium exemplo ausus esset. sed memine-σat Euripidem quo'. eode modo locutu este de Zephyro .uaq: secit more suo,ut, versequendis Graecoru uestigiis, τού λε- βωρ καινρνL 19 θνικήν quaereret, seq. quam

longissim E a trita & slebeia loquendi consuetudine abduceret. quo in genere place singularis fuit : neque, meo qui ψε iudicio

40쪽

iudicio , Graecas loquendi formas Latinorum poetarum quisquam vel frequetius . vel fidentius, vel felicius imitatus est. Locus autem ille Euripidis, quem dico cita scriptus est in Phoenissis

ποῦ T 1 A M illud Gr eorum exemplo se-

cit Catullus,ut navim curru vocaret,

in libello De nuptiis Pelei & Thetidos:

Imua quibus retinens insummis urbibus arces, Ipsa leui fecit volitantem famine currum. uqu idem apud AEschylum, Prometheus in illa longa enumeratione artium,quas a se in usum mortalium excogitatas Minuentas gloriatur , ait repertum suum csse currus illos nautarum,qui lineis alis vagentur per mare. Sapho σίπλαγκῖα A' ἀύ' δειν*ῖf χ ρε να ἱλων ἐχ ἡμaloe.

Sed & Euripidem eade figura usum memini apud quem nuntius , qui Medeam. admonet, ut se mander fugae , praecipit ei, ut neque id vehiculum spernat,quod nauigari li, neque id , quod terre suis .

SEARCH

MENU NAVIGATION