장음표시 사용
821쪽
reipub. redundaret: quae iuramenta si quis commendaret aut tueretur,is mihi non solum insanus, sed&furiosus uideretur. Magno deinde murmure se tollit Dares noster iactitas per antelignanos ciuilis professionis uiros, ita manifeste sua fi maturum, ut miretur me, qui Oculatissimus sim, talia no per uidisse.Et primo allegat Bar. lumen ut inquit legum, qui in quaestione Lucanar, 1 bluendo quintum argumentum, dicat bannitu publico nomine occidere licere, priuato nomine nolicere. Infersq; , Bar .clare uoluisse, fidem hosti nomine priuato frangere illicitum esse, mirarisq; si is locus me no urgeat.
Quid tibi Echi aliud respondere possum, quam illud Ciceronis ad Luceium3 Qui semel uerecudiae fines transierit, eu b ne & nauiter oportere esse impudetem. Dic mihi, quomodo non uidi Bar.in di cta disputatione, csi tamen tu ipse fatearis, me ex eadem disputatione funda meta mea accepisse N6nne decisionem mea, quam in praedicto tractatulo posui, in glossulis meis ad Bar.in dicta disputatione expresse retuli3 Verba subscribam, ut tam impia tua calumnia omnibus pateat. Probantur, inquio, prae dicta latius per Bar. in dicta disputatione sua, uel quaestione Lucanae, a cuius etiam dictis iam allegata iura sumpsimus. Quid hic dicam EchiZ n6nne meritus eues, ut te pro dignicate tractaremZQuis me culparet, si omne mea stomachum effunderemZBar.expresse secutus sum, ad Bar. doctrinam me retuli, ex Bart. decisione tota stat mea assertio distinctionem quam supra posui,ex Bart.praecipue fundaui: &quomodo tu Echi fronte amisisti, ut non erubesceres istis me premere calumniis, quasi Barto. etiam qui sim oculatissimus, non uiderim, Bariolusq; mihi aduersetur, Bartol. me urgeat Nec te defendet quod indefinita & concilius astricta fuit mea assertio: nam ex Bar.doctr. ex qua pendeo,ad quam me refero generalitas ista determinatur, ut supra fatis euicimus.
An nescis Echi, uulgatam illam iuris doctrina,& uelut claue, qua dicitur, glossam intelligenda esse secunda leges quas allegati ut dicit Bar. in l. non solum. s. si liberationis uerba. T. de lib. leg. cum uulg. Quis d si in gl. hoc receptu est &merito)eur non & id in Doct.recipiaturi Qu9d aute ex Bar. doctrina, eiusq: solutione supra deducta inseri, quasi ipse diacat illicitu esse stangere fide hosti nomine priuato: si hoc intelligis eo casu quo Bar. loquitur, scilicet de eo qui bannitum nomine priuato occidit contra pacta,iusta est illatio: sed de
822쪽
bebat tibi, qui in genere confutatorio fatigaris, magis fuisse
determinata, ut uidcremus,c5futaretne,an no colutaret. Sinuero Bart. qui in specie, utpote de banito occiso loquitur ad genus colendas detorquere, quasi generale uelis esse ea illotione, iam tu sophistae persona induis, & Der captisiculas imponere lectoribus c6tendis: quod, quid est aliud nisi cauillatio cuius ea est natura ut dicit Vlpianiis, ut ab euideter ueris per breuissimas mutationes disputatio ad ea, quae euidenter
falsa sunt,perducatur. Qiyd nunc dicis Eeki3 an oculi mei in pervidendis Bar.doctrinis officiti functi sint uel an tu e d uerso eu Xenitide simulacro herois obiecto luminibus e
plus abiisti3 Sed iam alia uideamus . Allegas Bal. Perusinii in l .reos.C. de accus. gratificamur tibi Ecles, qui Bal. Perusinu esse declarasti: uerebaris fortasse, ne Scytham eii, aut Dalm tam suspicaremur Caeterum quid pugnat ea Baldi doctrina Num ira omnε in te euomussic liceat, qui Bald. eo loco contra me allegas ubi maxime milii suffragatur Quid censes de te iudicaturi sint qui haec legerint Bal .enim ind.l. rcos .vij.
col.vers. quaero an procurator.eatenus meae doctrinae subscribit, ut is solus testis quado dc tu eum adprobas P mihi suffecerit .Expresse enim docet offensionem, qua banitus post im- tam pacem offenditur, si sit comi sta fauore publico, licite ruinctam esse: quod& ego adsero. Q Ddauic Bald.ibidem subiunetit de eo bannito, cuius offenuo inimico tantum suo per mitteretur,qui postp ce diu DPOs , , c. impertinens est ad meam materiam, qui dς-ROm. suin locu- Paria omnino respodeo ad Bal. In l .accusatIonis. C.quod met. eaus. Idem de sali.& de aliis quos allegas: nam mea doctrina quam inique expugnandam sulcepisti, cam duntaxat offensionem permittit, quae publico nomine fieret. De Cyno quod eum allegas in l. pr i enti. C.de his qui ad eccle.eon fit. nihil ad nos. nam de iudice loquitur, qui securitatem confugienti ad ecclesiam dat ut exeat: hanc enim seru re tenetur, quando nemo sub prae textu iudicantis decipi debeat: quae tamen materia extranea est, Sc impertinenς ad litem nostram. Tandem dicis, nolle te mihi theologos obtrudero, quos t inen iure posses, cum in foro conscientiae uerseris. Thcolo
nos,opinor, scholasticos intellexisti. A t nihil mea refert, si
Omnes eos uel curru adueheres. Receptissimis cnim cum sim
iuris ciuilis doctrinis munitus, theologorum tuorum sophi
823쪽
sinata non curo . Hoc tamen satis dubito:cum enim fateris te in foro uersari conscientiae,dic qua tu constantia eum saluare contractum contendas, qui sub titulo societatis ustitie labem mentiatur8Sed haec alterius sunt negocii. In quarto tuo diacto totus absurdus es. P utas enim quod pacem cum bannito,
iurameto firmatam, quicquid in foro fori obtineat sie enim tu loqueris non esse tangenda etiam publico iure de nomine: & qui fiegerit,in foro animae periurii esse, poenitetiam ;tanquam pro mortali peccato iniungendam, subdens omni me ex parte hoc dicto oppugnari. Nos supria plus semel probauimus,luramenta, quae contra ius publicum nituntur, esse
illieita,& ita illicita,ut nec in foro animae sint servada. d. c. si diligenti in fi de for .cope. Deniq; palam est, hoc iuramenta esse contra iustitiam, quae cum unicuiq; quod suu est, distribuat, credo & reipub. quod suu est,tribuisse uelit, ut si e quies populi ciuiu tranquillitas,factiosoru intcritus, turbatorum rebelliumq; suppressio, ad iustitia quammaxime pertineat: quam iustitiam qui nomine publico fouerit, quis sanus dix rit eum ullo impediri iuramento,ullove a tam praeclaro facinore absterreri priuato obligamine Z Quae est ista temeritas
cum totus utriusq; iurisconuentus,dii summi, inferi, medioximi clament,iuramenta illicita, & que sint contra iustitiam, non esse seruanda: tu in foro animae eo casu, quo maxime iustitiam asseri necesse est, seruada esse doces Ouis coelii torri non misceat,ad tam absurdas falsaque, ne quid durius dicam,
doctrinas3 Quo tibi cum ministro legis Zcuius persona quisq; gerit, qui nomine publico sine rancore & odio rebelle hoste interficit. Deniq; cur non meministi, quod paulo ante Bal. in
I.reos . C. de accusin t .accusationis. C. quod met.cau .co loco
allegasti, ubi aperte dicit, offensioni quae facienda sit fauore
pubisco, non posse renunciari 3 Si igitur offensio, qu fauore publico,& publico nomine fit,in iuramento uel non cotinetur, uel illicite continetur, quomodo hic in foro animae cum periurio & peccato mortali premes, qui in hune casum uel noiurauit, uel iurauit illicite ZQuid tu hic dices Echi 3 quem colorem quas latebras conquires Z Quid tu Tundatu Plautinum allegas eo loco, ubi minime necesse erat, scilicet quod fidelissim deli3 quis enim de hoc dubitaret 3 sed alium Tyndari lo
cum ostendo, qui iam tibi conueniat: siquidem cum Tyndaro te occidisse conquerere,inter sacru stare &saxum, nec scire C e i quid
824쪽
quid facias. Quod autem subnectis,lege seu Imperatorem
permittere,uon praecipere ut bannitus occidatur, nec quempiam ad occisione copelli,cum aliis annexis uerbis: quis hoc nesciat ξSed quid infersi an ergo bonum publicum relinque dum3 an deserenda publica utilitast non puto. An timore odnati tui periurii, Imperii fines,ciuium traquillitas, populoruquies, iura publica, factionibus,grassationibus rebelliti, hostium praedae, rapinis, nequitiis, turbationibus subiicienda Permittit itaq; Imperator, sed ita permittit, ut si publica utilitas exposcat,nemo honestus bannitu inomentum ut relici rus. Nec uerum est quod dicis, occisore qui publico nomine facit, non eme miniurum legis : imo eatenus est minister, ut etiam iure meri imperii occidat, ut eleganter Bal .d. l. pacisci. idem Bal. in d. l . amissionς. ad fin. in d. l.reos .loco iupra ali gato:& est comunis Doct.doctrina,ut per Doct. superius allegatos,& alios,satis constiterici quos ideo latius no allego, ne scotum tuum grauius offenda,quem dicis consertas iuria allegationes improbare in quo tamen ei non succenseo, quia imperitus iuris,Doctorum allegata,nec legere forte ut scholasticus theologus nec intelligere poterat. Tandem obii-- cis, plura me citasse, quae nec mininio apice proposito deis lassiam pod esuri mci tantum conducant, quantu sinapiti post prandiu. prandi' ν Lepida mehercule c5paratio: salsum adagium, dignum quod
ues gloriosus iste Thraso inuenisset, commendaret Gnato. od aute iura per me deduct qu* tamen no ego, sed Bar. ,e iuer, nihil proposito dςseruire opinaris, hic te non solum Liberide nudiorem prodis, sed etiam omnem, quae de te concepta est, iuris peritiae opinione tibi adimis. Procta et iura non sola argumento Optimo deseruiunt, sed euidenter etiam id probant ad quod allegantur. Nam l. sed & reprobari. de excuctui . supra patuit quid Operetur. Item d. l. amissione isside capitis dimi. eos trasisFara numero locat, qui abhi , sub quom imperio sunt,desciscat,& in hostium numero se conserui.At quid aliud facit bannitus pro delicto, qui imperiit ius dicentis cotemnit, qui ab eius dei cilcit obedientia,
qui eoru numero se costri, quos tanqua rebelles merito quis
hostili loco habuerit 3 Rebellat enim qui resistit non obediendo licet superiori bellu no inferat: ut est tex. in extra uag . qui sint rebelles.& ibi gl .in uerb. rebellado. Vide quid ad Rhombum faciat haec lex. Tu uero Rhombum tam scite huc aduexisti.
825쪽
xisti, quam accomode cum caecus adulator Veiento olim laudauerat. Nemo enim magis Rhombum stupuit, nam plurima dixit, In Iquam uersus at illi dextra iacebat Bellua. Porro superi .generaliter. C. de epis.&clcr. ita imperitε ineptis, ita te exponis ridiculum, ut uel me tui misereat, qui aliena tentadoram te reddas ingloriu. Recte olim Athenienses, ut est apud Platonem, cum de arte operis alicuius consultarent, si quem expertem consultare nouisl ent, eum si uel clarissimus in aliiquiresset, extruserunt &exibilarunt, transfixuri etiam, nisi disees isset. Disce Echi duo esse capita in tit.de epis& eler. quae per uerbii, generaliter, incipiut: una authentic uocabulo,altera legis inscribitur. In quare tu no habens discrimen, cum Bar.l. generaliter. allegasiet, tu authentica existimabas: quo
errore quid potest esse impudeliust Quid tibi cum legali pugna, quando in primo limine cecidistiὶ Sed quod intolerabialius si t eam etia authenticam non intellexisti:putas enim per ea declarari, qualiter in lite iuretur: de quo tuo intellectu ueegregio fateor uehemeterrisimus. Siquidem de iuramento in litem is tex. tam abhorret, quam solent praeparatoria iudicioru differre a decisoriis. Iuramentu in litem ei, qui per sententia uicit, patrocinatur: dicta uero authentica de ingressu, de perseuerantia litigatis pro nuciat. Sed tu forte uestibula iarius I urista, id quod in cotrouersia iuratur, iuramentu in lite putasti, quod certe non potest non esse ridiculum. Caeterum Bar .d.l. generaliter.allegauit arguto sane&scito proposito. Sicuti enim immunitas a tutelis, quae clericis,ideo quod diuinis inhaereat, data est, adimitur si uagentur,&sint desides: ita Imperii,ciuitatu iura,ciuilia comercia subditis propter obe dientia,probitate, traquillitate, copetetia,perdutur,si ab obedietia a ciuili traquillitate desciverint. Pari proposito etia l. ij . C. de tabu.lib.x.& l. j . C. si curia relict. ciui. eo. lib. allegatur.Na sicuti qui decurio ad ces le ministeriti se submiserit, priuilegia decurionis perdet: & qui curialis relicta ciuitaterus habitarit fundii amittet: ita dc banitus iura uel Imperii uel ciuitatis, quibus se indignit reddiderat,perdere debebit. Vt itaq; omne rem ueluti epilogo colligamus, credimus per ea
ruae satis prolixd tractauimus, liquido patere: Primo quod fies a ducibus belli,hosti data si modo legitima sint autoritate pr diti obseruada erit.Deinde fide qua hostis hosti, priuatus priuato super priuatis lucris iniussu ducit paciscatur, ob C c 3 seruati
826쪽
seruari non oportere: quando omnia quae iniussu ducum eo in genere ex plicantur, si eorum interfuit ea sciuisse, improbari censentur. Nam ut militaris homo contra disciplinam militare contra iuramen tu militiae datum,contra ius Imperioris
geret, eam fide fervado, quippe cui a castris abessae, colloqui, comercari, negociari cum hoste, evagari sine scitu & iussu ducit non liceat: cui & comercium quaestuosum, praeter stipedia, praeter praedae comunicationem, sit prohibitum. Deniq; nec homo no militaris ad fidem Eosti seruanda tenebitur, a quo turpiter concussa,&illicite utpote sine iussu ducum exto ta est promissio, quae nisi sit iuramento firmata,emicaciter no obligat.Tande euicimus nec hostibus quoq; secudi generis, ne pacis quidem promissa esse seruanda,etiam si sint iuramento uallata, dum promissor propter publicam utilitate, & nomine publico contrauenerit. Quae omnia per tota hanc ApQ logia satis fundauimus. Et imputet sibi hostis cui fit promis.sio,quod cum hoste negocietur. Scire enim debebat, ea prominionem quae iniussu ducum cum eorum interesset quae eotra militare disciplina, qui illicite esset extorta, nullius esse mometi. Et quavis homine militare ignorantia iuris excuset,l. j . C .de iur. & fact. ignora. hoc tame de eo iure intelligitur, quod super negociis ciuilibus traditu est.Cςterii iura militaria, quae suae sunt professionis, ignorare nec potest nec debet. Ignoratia enim eotu quae propria cuiusq; arte cocerniat, eius arti x professore a culpa no excusat. l. prosessio. C. de nati. atr. lib. x. I. si quis funda. g. Celsus .is. loca. l. ide iuris .infi. ad i. Aquil. Instit. eo. tit. g. imperitia . cum sim. Si interim taceo, quod prouerbio quoq; usurpatum est, ut magnus Eras
mus in Adagiis docuit, hostia munera esse periculosa. Quod si hostis eum hoste ea in specie pacisceretur, in qua ducit belli
non intere siet, utpote quod ea conuentio ncc ius superioris, nee militare uel disciplina, uel obedientia cocerneret, nec trulicita concussione esset extorta, uel duces re coperta ratificaret, hic fide, si alias nihil legitimi obstiterit, enixe fideliterq;
obseruanda & semper docuimus,& ultro asserimus. Sed u deor mihi subdiuinare, quae tu arma hic expedire pares. Ins ctabere enim, quod meae assertiones in tractatulo inaditae, nihil illorum doceant, sed generaliter & indeterminate proce- detes, ad offendicula impegerint, ut sic effusa illa documera,eausam tibi scribendi dederint. Sed certe si ad mea scripta asuertis.
827쪽
uertisses diligentius, liquidd inuenire poteras, non esse Impertinente, quam declaratione fecimus: nam ex eo sermone,
ruo pacta iniussu ducum facta improbamus, tota mea secunae coclusionis declaratio fundatur. Super bannitis uero, g neralis mea assertio ad Bar. doctrinas est relata, ut sic nihil in genere dixerim, cui non insit praesens mea explicatior detem minatio. Si tamen omnino contendas id milii non licuisse, quomodo tu ab euidEti culpa te defendas, qui cu nulla necet utate,no dico quam iniuste,cotra doctissimu & uitae integritate probatissimu uirum Mart. Lutherum, ueteris,id est, uerae theologiae,in pleritq; no poenitendum assertorem, inter alia seripseris, uoluntate esse in anima, sicut regina in regno. Caetera cam clarissimus uir Andreas de Bodestein fide & doctr. cu primis perspectus, te clegatissimis suis cossitationibus use
geret, tu costasiones tuas declarado, ista tua rcgina uolunt
te, ita ueste nuptiali denudasti, ut in vigesimo credo) dicto,
ea paulominus ancilla relinqueres. intit tamen no ideo scribo, ut liuiti liuodi tuas declarationes improbem. erat enim in tua potestate, sermone tua declarare, quado quilibet uerbo ru suoru animi sui optimus est interpres.l. si quis intentione. ff. de tua. Et deniq; iuris ciuilis melior pars caderet, si decisiones generales indeterminatae & breues no suppleretur Glu-ane declarationis acciperet. Vcru si hoc tibi cocessiim est, opinor & me quoq; , quae mea sunt declarare permittes. Ia quod nouissimo loco eliminanda mihi uidebatur, tu passim in inuectario tuo super fidei cultu moves tragoedias, Fidei toplu, quod Numa construxit,extollis. Super populorii uel fide uel pcrfidia comentaris ad neotericos illos Carliuae Crinitu ut inulta uidearis legisse te refers, ardua esse fide ex Lucani uerbis Hamas, ut cui uel regna postferatur,ex Silii, quam & sine teste praestanda esse ex Ouidii autoritate testaris . cumulo ria uersaucam in re adiecto. Sed quo tibi cu impertineti ista
uociferationeZan ut me cleuares Zme tanquam fidei desertore
infamares3 At hoc in te non solum impium,sed Sc nequissima foret . qui opinionem, qui famam uiri non improbi, adde &praeceptoris tui, dilaceratum sine iusta causa pergeres: sed &tuo proprio testimonio mcdacii, calumniae te damnares, qui in fine tuae inuectionis fidei me esse addi ctissimu proniicias. An uero quia disputationi tuae idipluin conferre putasti Aehoc ab omni laudata peritia recederet. Cum enim desola fide
828쪽
hostica, quae iniussu ducum propter priuata lucra, quae lae cubanitatis explicatur, scripserim, qua tu dialectica defenderes,
ut argumentis omnino extraneis,& nihil ad genus concert tionis pertinentibus,me impeteresZVt omnino colligi oporteat,aut calumniol e , aut imperith, tanto boatu superfide e clamasse. ASarenos &Turcas mihi inculcas,quasi ignoremus
quid in eis sit fidei, quos communis fama loge perfidissimos nominat. Sed nihil ad me, fide sint, siue perfidia insignes. Obiicis mihi Thessalos Cappadoces, Cilices,& nescio quagentium tacem, qui perfidia infames esse dicantur. Sit sanEita, quid euicisti Nonne & ego fide casibus per iuri ciuilis doctrinas exceptis arctissime colendam iubeoEquis has sycophatias aequa mente pertulerit Sed nec satis tibi fuit dentes in me distrinxisse nisi &magnu Erasimum, quem tamen allegabas, oblique suffricares, quasi nescio quod symbolu Pythas orae ex Beroaldo comentatore isto Bononiensi repetierit. n qua re miror, si te non pudeat tui.Erasinu uir est cliuinaru M & humanam doctrinarum princeps: Beroaldus homo grama t ρή tieus fuit,& uix ultra pultiere literatori & audes dicero, quod tantum doctrinarii numen, omnis excellentissimae doctrinae antistes,nostri seculi heros, cuius nomen solido stat in auro, a literatore tam uulgata, quae popularibus etia cognita sunt, repetieritZEt quado in Erasmum incidimusaioc quoq; praete. rire non potui, qudd in tuo collectario praestantisiimu illum uirum. ueteris, id est,uerae Theologiae cum paucis laudatissi mii assertore uellicas: quasi ipse locum Matthaei quinto, ubi dicit: Sit sermo uester,estost, &c. torserit, dum in scholiis p
tat Christu simpliciter sensisse de persectis de quibus loqua- . ' tur,omnino non esse iurandii pro rebus hisce pro quibus uulgus deierat: in caula tame fidei & pietatis etia Christu & Apostolos iurasse, &e. Mihi uidetur Erasmus bene locutus: perfectis enim quantii in sese fuerit non esse iurandum, etia Hieronymus ibidem significare uidetur,dum dicit, Iudaeis quasi
paruulis concessum fuisse ut iurarent: euangelica autem ueritate iuramenta non recipi. At per hoc nec Hieron. negat, nec
Erasmus, quin perfectis quoq; uiris iurare liceat propter infirmos & impersectos, qui no aliter ad fidem mouεtur. quod αRugusti. uoluit ut recitatur in c. ita crgo .c.non est.xxij. q. i.
Non ergo debebas Echi, quod distinguere, quod moderari poteras,in uiro doctissimo statim improbare. Si enissinistro
829쪽
Isto iudicio, hi quibus paulo cultius est ingenium,in bona nomina ferri praerent, quis deinde suarum uigiliarum monimenta ad p meritatis utilitate relinqueret3quis non, scribere detestaretur3 In id genus hominum etiam Hieron. cotra Ruffinum excadescit ac Erasmus noster in Herculis laboribus elec gantissime insectatur. Gladius profecto in manu furentis,est scientia in homine, alios sine delectu facile impetentis. Sed digressi aliquantisper,ad nostili propositum reuertamur. De Fidei templo, quod Numa construxit, historiam quam incurucas, nouimus, dii tu uix alphabetarius esses. Sed hoc quid admet quis enim pugnet, quin cana fides in rebus δc negociis ciuilibus dum dolus malus absit semper debeat haberi fidis, ma Nee minus absurde mihi obiicis, fide Romanos tanti se-ci sse , ut morte citius uitam commutauerint, quam periurio.
Quid ad farinas nostras aliena sunt hare a nostris assertionibus, qui ipse nihil arctius conseruandu puto, quam fidem, duhoneste,dii legitime conseruetur. Itaq; falso me calumniaris,
quasi fidei obteruatio sit cotra sententia mea . quas certe calumnias si stomacho liberius indulgere cosiliu esset, pro dignitate rei covellere. Sed alioqui plus quam mei unqua voti fuerit, stylii acuere honoris mei ratio perpulit. Subsequeris A
li Gellii locum, ubi scribit Hannibalem post Cannese praelia
quosda ex captiuis Romanis ad urbem super captiuoru comutatione misisse, iurameto adactos ad reditu, si nihil impetraret:re infecta, quosda quod deiurio deuincti essent, rediisse, alio; defensiunculas obtendetes remansisse, interq; infames fuisse conumenatos. Super qua historia ita gestire uideris, aes iam ante praeliu debellasses: quae tamen tota narratio, nec meaes doctrinas ullo modo impugnat, nec tuis erroribus suffragatur. Primo, quia ea historia apud autores ita uariatur, ut magis miretur Liuius latam autorii discrepantia, quam quid veru sit,discernere ualeat, ut est apud eu in tertia Decade lib. 11.ad fi. Α t ubi ueritas laborat historiae, resq; ipsa narratione in diuersa distrahi tur, nihil iusti ex eo euincitur, ut est super eouulg.Doct .assertio, peri .dosa patre. C. sol .mat. Ouod si dederimus hane historiam non uariare, adhuc no obstat: ea
enim pacta cum Hannibale facta, principes Rom. ta quam belli capita approbarunt: quo casu nihil iniussit, id est, improbatione ducit illi captiui iurauertit . quae approbatio eam uim habet, ae si Romani a principio super huiusmodi iurameto conc e s sensissent.
830쪽
sensissent, quia rati habitio notissimo iure retro trabitur, timandato coparatur. l.fi. C. de compens.c.ratillessitio. de reptur. lib.vi. Potcrant autu, si uoluissent Romai rincipes, ea obligatione legitimo iure improbasse,tanquam iniussu eortincta, sicuti per Camillii antea factitatu esse legimus, qui psecta per tribunos plebis & senatores Ob eminente cita reipub. salutem promissa, co solo nomine irritavit, quod suo iniussa couenta tulitent. Deniq; haec couentio Hannibalis no stetit in nudis finibus promissionis, de quo mea doctr. loquitur,
sed in uinculii iurisiuradi abiit. Nec enim dices pacta ibide a iureiurado nihil differre, ita ex T. Liuio diuersum colligitur, qui clare scribit Hanibale primo pactu esse, deinde captiuos iureiurado adegisse. At nos super fidei & iurameti disret satis supra diximus.Adde quod qui captiui remanserui, qua- tucunq; fuerint a censoribus, a populo inuisi habiti, tame per
sentetias senatorii obtinuerunt, ut eis Romae manere liceret,ncuc hostib. dederetur, id quod notabiliter narrat T. Liuius loco supradicto. Quo senatuscon sulto liquidissime constat, religione iurameti co casu dati, inuitos lege no obligasse, dc omnia in honestatis ratione fuisse locata. Sed finge ea tunc fuisse tepora, quibus iurameti religio etia plas quam necesse
erat, obligarcimerii quia mores Romani lepora cursu longe alia in modii uariariit, tota res ad ciuile redacta estprudentia, ex quo quid iustu,quid cotra iniustu sit, certius quam ex uariatis Romanoruritibus deprchedas. In sic Echi, &in tuo inuectario de memorabili ista tua pugna gloriare, qua licet e quisita diligentia cotra me armis ut tibi uidebatur cruentili instruere contenderis, uictoriamq; quasi debellatum iam ese set praesumpseris attamen quam longe opinione tua falsu si, inuictae meae & doctrinae & conclusiones euidenter ostederunt,quibus te ita exarmaui, ut nemine uel inimicu credam futurii, qui mea & tua legerit,quin meis doctrinis omni calculo dum ueritate amarit sit sub lcripturus, quas ratio ipsa,ipsa recti obseruatio,ipsa incorrupta fidelitas, iuris ciuilis textus,
communes Doctorum doctrinae corroborant. Ouam talaniore usus esscs cosilio, quando tot plures a
nos, quibus in praedictis scripsimus siluisti etiadum mecum e stes , mecum equitares, meo hospitio exciperere ut & nuneroq; uel silui sies in re tibi comperta,& nulla concertatione
igna: uel priuatis ad me homine amicu datis litetis, dubia, si