장음표시 사용
801쪽
Io tuae inuectionis dicis,eu qui promi sit,curare debere, quantu in te esset, ne fides hosti fragatur. Imo curare omni modo debebit ne seruet, si iuri superioris praeiudicaret: esset cnim illicita at in malis promissis fides est rescindenda .c. in malis. xxij . q.iiij . Sin uero ad ius superioris no extenditur, tunc superuacaneu est tractare de fide seruada in eo casu,in quo non est praestita: ut sic ius comune locum habeat quo dicitur, festinari ad suos oportere .d. g. qui captus. d. l. si quos .C. co Iam uero si de homine non militari sensisse uelis,ut cu per hostileagrii hostes gnasi antur,uillas, ulcos,pagos incedere,diripere. uastare,cominari, ut rusticos,ut senes,ut mulieres ad exoluenda scu promitteda pecunia cocutiat, uulgo bra chaida ,aut eos forte capiunt, fide adigentes ut pecunia exoluat, sicut inco casu euenerat, propter quem de paruulis Iudaeoru baptizadis scripsimus: hic multo fortius asserimus,& scientes decidimus, hosti fidem, quae iniussu ducum extorta sit nullo modo est. seruandam .Euidentissime enim patet, hostem qui sic extorierit cotra iuramentum militare,cotra disciplina militare, contra obedientiam ducibus debitam atq: ita turpiter & ini- ue miseros homines ad huiusinodi depactione concussisse,
.c. militare. ubi est tex.unde non ualet ea promissio. l. j . l. fi .cti bicleg. Bal. C. de cod. obtur. cau. Imo tantum abest ut ea fides obliget, ut etia in poenam militare grauissima is hostis incidorit, per ea quae supra in vers. sed ago conclusionem,&c. Iatissime fundauimus .His cosequens est,ut utroq; casu ueritatem meae coclusionis effugere no possis, ncc ullum facile inuenias exemplum, quod eam conclusionem proterat : utpote
quod super ea diitaxat.hostica fide fundetur, quae in priuatis copendiis imulsu ducu promi sta fuerat, quemadmodii supra declarauimus. Constita igitur meae coclusionis ueritate, rei quam foret ut tuas confutationes dissolverem. Sed quia ita omnia cofundis,& sine delectu nunc hoc, nuc illud pugnas, impertinentia impertinentibus misces, nisi hoc ab illo separarim,& ordine dissoluam, miscellanea tecum more A ndabatarum pugnabimus. securus itao; tui ordinis si modo ordinem habeas sepositis illis quae alio sunt loco proterenda, his respondebo quae huie nostrae conclusioni obiiciuntur. De tuis Agarenis, Turcis, Thessalis, Calacutiis, Cilicibus, post uidebimus. P rimo loco putasti priuata pactione tolli non posse ea quae bellum concernunt. At hoc non obuidi conclusioni
802쪽
conclusionis executi sumus. Pudet tamen & piget Echi tua. rum ineptiam, qui nescio quos barbaros uiculos Bauarici i ris,tuo compilatorio contra literatorii morem inseruisti,ut rem manifestam, quae & lippis &tonsoribus cognita est,ueluti apices iuris tractares,cxemplis de taberna sumptis declarasti. Deniq; Bauarica tua oppida, aut paciscuntur iniussu d cum ni nil obligat: aut eorum consensu, & nihil cotra me. Verum hic admirabilem pugnae speciem in te uideo: pugnas mecum uerbis,& in re ipsa mecum sentis, quod quisq; bonus uir, qui hunc tuum locum cum mea coclusione conferet haud obscure diiudicabit: quod tamen quia supra attigi, no ero super hoc diffusior. Deinde subiunxeras duo, si diis plaeet, notanda. Primum, quod is qui cum hoste pactus est, curare, - ΠQ.t a quantum in se sit, debeat, ut pacta seruentur. quod certe aut ris μ' honest uerum aut meae coclusioni non obuiat. Aut enim par
CT 1 eistentes id egerunt, ut conuentio huiusmodi etiam ad sup
rioris ius extenderetur,& est illicita, curarique maximopere gm qςR ' o et ne seruetur. Aut non comprehenditur ius supςrior &is easus ad meas doctrin. no pertinet. Itaq; hoc dictum aut falsum est,aut impertinens: quod tamen supra plenius tractauimus.Secundum uero quod notari putas, uidelicet pacistentem curare debere, ne sub nactione fidei, hostis etiam ab Aio Daudem patiatur & perfigia mon est uerum,& est contra communes Doct.doctrinas, qui uolunt bonum dolum esse, si ab hoste hostis, priuatus a priuato decipiatur ut inpra probavimus pro quo & texi .est ineuitabilis In d. l. I l. C. de commer.&merca. quem tu Echi catullaris, ut mox probabimus. Porror & eontra receptissimas iuris traditiones multum immouidetonueris, quibus dicitur factu alienu promitti no posse. l. i ter stipuunte. in prin. ff. de uerb. Oblig. Item pacta & stipui tiones esse stricti iuris, ut non nisi ca quae euidenter expressa sunt,cosectantur. l. quicquid .ff. de uerb. oblig. l. si unus. g. ante omnia. ff. de pact. adeo ut qui id promittit, quod se dare oportet, non censeatur promisisse, si quid dare oportebit. l. cum stipulamur. F. de uerb. oblig. Vnde in proposito, qui paciscitur cum hoste, dato citra ueritatem quod firmiter & licite paciscatur, tamen no tenebitur curare, quod sub ea paetione nostis ab alio fraude no patiatur: quippe factu propriti, nofactum alienu promisit.d. I intcr stipulante. in prin .nisi forte habere,
803쪽
habere licere, uel dola malu abesse, uel similia promisisset,ut d. l. inter stipulantem. ij. respons. l. stipulatio ista. Teod. tir. Quod si in eouentionibus ciuilibus ea uera sunt, quanto plus in hosticis couentionibus quae nostro casu no sunt seruadet idipsum receperis Mirii profecto Echi, quae te incomita perpellat libido,ne dica,temeritas, quod relicta tua profesilone, in qua si recta pergeres, no esses illaudatus,nodos legales tractandos sumis,in quibus pauid minus uestibularia ignoras. Nonne te tui uel pudet, uel miseret, qui in aliena castra euagatus, a lactamentaria nostra militia ta miseris modis exciperis
Exempla aute quod de populis confoederatis adduxisti, quo putas,si populi coscederati ciuitate insideant,& pars pace polliceatur ad sese deficietibus, pars no fuerit praesens, ea partem quae pace pacta est,curare debere, ne qui absentes fuerat, de- uastent,alias no excusarentur. Hoc certe exemptu pro nihilo est: nam aut autoritate ducum belli ea pax pacta est, & absentes quoq; qui sub eo duce sunt, eam seruare tenentur,d. l. conuentionii. aut sine ducibus,&eis ignoratibus:& tunc no tenuit, exopto Camilli,& per alia quae supra deduximus .Et dato quod huiusmodi populi, eo quo dicitur modo, super pace
pacisci potuissent,tamen hi qui pace fecerant, no tenebantur ex facto alioru qui eis no erant subditi, per d.l. inter stipulan-lcm. ne in foro quidem coscientiar, quia nemo tonetur ad impossibile,nisi praua forte eorum fuisset uel intelio uel colli sio. Iam uero in quoda loco cffugere conaris text.&gl. iud.l.j. g. non fuit. st. de dot .mal. quasi per Bald. cx illo tex. rectius inferatur, licere ponere insidias hosti, putasq; me malo ratiocinari, qui de insidiis contra hostem locandis, ad fidem pacta ei non seruandam arguinctari contendam. Piget in ue ritate me ad iiiiiiismodi nugas respondere. Vlpianus,cum bonum dolum esIe doceat, quo aduersus hostes machinatur, de bono dolo in genere locutus est, tu uero ad speciem torques.
Die sodes lepide dialectice nisi ueliς te uerius sophista nominari die ubi tu hae dialedtica didicisti, ut textu de genere loquente, genere detracto,ad speciem coerceres3 Si quis de telo uerba faceret, tu dutaxat de gladio intelligeres, quis te serret quis te non exploderet3Cu igitur bonus dolus non solum loeandax hosti insidias, sed alias etiam excusabiles uel euasiones uel astutias cotincat,recto gi.&Doct. ex d. l. j . pro specie
boni doli collegerat,pactu hosti factum no esse seruandum, nisi
804쪽
nisi a duce belli &c .Et licet Accursibidem exemptu etiam In alia specie dederit,de eo uidelicet qui per fallacia ab nostibus
euaserit,iame & mox de nostri quoq; pacti infirmitate exemplum deduxit, perite admodii & icie ter,ut qui textu in gene re loquentem,non ad una tantumodo quod tu nimis absurde conaris contrahere, sed ad alias quoq; species porrigere pergat. Iam & Bal. in d.l.j . eum de insidiis loqueretur,ad hoc. exemptu se non arctauit,sed de aliis insuper speciebus exempla posuit,quae tamen tu sal peio pede transis. Nam bonii dolum esse putat, si uel iudex fidem malefactori sine causae cognitione,& in praeiudiciu reipub. datam non seruauerit. DI-cit praeterea eundem tex. ad banitos induci, de quibus tamen infra in tertia principali coclus. plene uidebimus. Vide Echi, quam omnino nihil absurdae tuae interpretationi Bal. 1 astragetur. Debcbas igitur aut Bald. fideliter, Sex toto recitasse, ubi necesse erat: aut de eo ,si uir bonus eras, siluisse. Bona autem dolii genus esse ad plures species,non potest esse ignotu Exempli prq Her eYEplagi.& Bal . supra deducta. Tum in exemplo Iacob, bat dolum θρ -i matris auxilio patrem bono dolo decepti,dum metirQtur umge se si esse Esau cap. xxvii. Genes. Sie & Abraam bono dolo Pha
d p G s ς' raonem decepit cum uxore suam sorore nominasset, cap.X II. Sic & Isaac Abimelech decepit,cap.xxv i .codem ib. Thamar
quoq; Genes. xxxvi H .credo non fecit malu dolii, cum I actae socero imposuit. Item eam simulationem Dauid coro Achis, ubi se insanii mentiebatur,cap. xxi. Genes. nemo tyon bonum dolum adstruxerit .Et ita copluria ueteri ex Instrumeto, quin& eae aliis historiis,ex Patrii decretis exepla inucmri pessint, Ar umentum deeeptio excusetur. si ergo decipere licet bono fini, parea disre. te, amicos, quanto fortius & hostem decipere possumus, ut eo tra fidem conuentionis datam In cum machinemur, ii iniussu ducum super priuatis compendiis, contra militare disciolina uel alias ex turpi cocussione cum eo paciscare 3 ut sicea
duod' species sub bono dolo contineatur, sicuti gl. Bar. & comuniter Doct. intelligunt: quibus ut legalis sapientiae principibus opinor plus quam tibi ciuilis di lciplinae aduentitio
ne quid durius dicam crededum fuerit. Nonne Iehu III r. Ree cap. x. cunctos lacerdotes Baal ad se uocas in multis seruiturum Baal finxit, Srande*i sacrificium Baal sibi eme simi lando diem eos sanaificare solenne iussit iub quibus tamen securitatis uerbis omnes interfecit Quid aliud Iehu, ouam
805쪽
hosti securitatem, ad quam uerba sua inuitabant, non sertia uit3Porro totus populus Romanus cum senatoribus etiam,
licet pacta percussisset cum Gallis, & forte iurameto firmasset, Camillo dictatore improbante irritavit. Nee uersi est, ut tu putas Echi, quod ea Rom. pacta contra bonum reipublicet
fuerintamo reip .eatenus comodariat, ut nisi interuenissent,
senatus populusq; Romanus, quin &ipsa res Romana Gallis grassantibus interierat, sicut apud Livium liquido constat. Nec causabatur quicquam Camillus, nisi quod iniussu ducit pepigerrunt. Quid de Masinissa, qui fidem iniecta dextra Sophonispae reginae, hostis priuatus priuatae, super uitae securitate, super thoro nuptiali dederat, quod Scipione duce improbante non seruauitZ ut apud Livium lib. x. tertiae decadis. Hoc totum nostra conclusio uult, hoc totum communis domina docet, pactum iniussu ducum hosti seruari non oportere : siue quod in homine non militari huiusmodi pacta ab hoste concussa,atq; adeo turpiter recepta sint, siue quod in militari homine duces qui id ignorarunt, cum eorum inter esset scire, improbasse iudicantur, quum hosti eum hoste extra inducias nulla conuentio,nulla collocutio, sine ducu iuiam id quod &disciplina militaris,& ducis obedientia flagitant , interuenire debeat. Deinde quod super t. nihil. T de capti. in qua dicitur,no reserre captiuus ui uel fallacia hostiupo testatem euaseriti putas de fallacia dc bono dolo, non de fit dei fractione intelligi ,ego no admodum repugno, quin Iu- recons. de bono dolo locutus sit, dum tamen memineris, bonum dolum otiam hanc speciem constituere, qua hosti fides conuentionis ei iniussu ducum a priuato data, non seruatur. Nam reipublicae interest talia pacta esse irrita, quae ignorantibus ducibus,cum eorum interesset,seriuntur: id quod supra declarauimus. etsi etiam nominanda esset perfidia, siue fidei fractio, quod tamen pro tuo uoto non admitto, attame sicut de dolus & deceptio ipsa bona est,ita & ea fidei tralito excusabitum imo talis asserta perfidia, pro militaris disciplinae cultu melior est, quam fides cotra eam obseruata .sic David cum iurasie t se Nabal interfecturum, magis laudatur de periurio, quam si iuramento satisfecisset. c. iurauit. c. quod Dauid .c.si
aliquid forte . in fin. xxij . q. iiij . I nunc & iacito ampullas gloriose Echi, quod nullus homo qui spiret, sub bono dolo perfidiam , de Mo nos loquimur,collocet, cum & periurium in
806쪽
ipso David laudetur. No ergo tex. ind.l. nihil. effugies, quas eunq; quaesieris latebras, quaecuuq; diuerticula, qui sine ulla distinctione uim & fallaciam capto permittit, ut reuertatur. Vt sic quando Iureconsultus no distinxit, nec nos distinguere debeamus, nisi euidens ratio nos ad hoc urgeret. l. praeses. ij .in fi .F. de omi.prae si .l. Imperator.F. de postul. l. j. g. generaliter. F. de leg. praestan. At in hoc casu d. l. nihil. tam nulla ratio nos 1 generalitate abducit, quam rei natura perpellit,ne a generalitate discedamus .Et haec est ueritas a Doct. communiter recepta, quam sequimur, securi comentitiorum tuorum intellectuum. Quod autem me uellicare uisus es super autoritate Augustini, quam in tractatu meo in ea. dominus. xxiij. q.ij .una ciun Vergilii allegaui,uolentium nihil referre, d lo an uirtute hostis nitatur, non eo consilio feci, ut mea assertio per huiusmodi adiectitia admodum fundaretur, sed uelut eoiecturis suffulcies, suasiunculas adieci, id quod uerba mea demonstrant, cum dico, non uideri alienam i meis doctrinis sententia Augustini,& quae ibide sequuntur. Sed quid omnibus tuis stropnis respondere contendo, quae nec dignae sunt ut leganturZVerum hoc tacere no possum, me tuas eo loci ineptias uehemeter risisse, quo uersus poetae recensens, Aenea sociis super clypeorum mutatione, superq; aliis uerba foci 11 epulas. Non enim Aeneam,sed Chorebum locutu sui me puerihostri nouere:aded ut non solum in legalibus scitis 1mprudeter sed etiam in poetica param feliciter, ne dicam uelut arde lio extra tuam prosessionem,euagari non crubelcis. Incul ea, deinde mihi quendam ex scholasticis theologis Ioannem Maioris,cuius autoritate adeo no gravor, ut ne suffragatore
quide uelim, licet eum doctissimia,&amoeni ingenii homine uoces,ideo sortassie, quia &tibi ut uidetur hestienti nomen Maioris,nonnulli ementititur. Quod uero allegas diuum Ambrosium libro primo Ossi. qui iura quaedam belli,iure naturae seruanda testetur,ut trougas,pacta,&c. nihil contra me facit,cum de pactis, quae super pace a ducibus fiunt, ex adiuncto uerbo treugς, sensim intelligatur. Porro gi. ind.l .con uentionum.ita tibi non aduersari dicis, ut mireris cur eam allegauerim,cum potius refragetur quam suffragetur. Cessanurari ad quid eam allegarim. Nam cum de treugis & Induciis, porro & de securitate legatorum, & quibusdam alias per duces explicandis,gl .loquitur, tacite censetur alia circa res belli
807쪽
cas pacta, quae sine ducibus fiunt,de quibus tacet infirmasse. Quod ideo maxime in casu nostro colligi necesse est, quia gl. alias in d l. i. g.non fuit. T de dolo. idipsum aperte sensit:& sunt glossarum doctrinae altera ad altera trahendar,ne contradicat. Sed haec frustra tecum, quia huiusmodi iuris nostri pr scripta ignoras.Sed uide quam no uere dicas eam gl .mihi
refragari,cum in tota ea no sit uerbii, quod meae coninadicat doctrinae. Quod uero putasgi. ind.l. postliminii. s.fin .in uerb. habuerat ff. de capti. nihil mihi prodesse, accumulatis uerborum ampullis citas lectore, ut testem oculatu tex.inspiciat, ubi colunctim a Iurecocpositum sit,Attilium Regulumno fuisse postliminio reuersum, quia iurauerat se reuersuru,& non habuerit animu remanendi: unde criminando quod glossam distenderim mirum dicis,me non ponderasse tur mentii reuertendi,cum tamen tex. hoc animaduertat, qui geminam assignet causam,&c. Antequam tibi respondea,rogo te mi Eehi, doceto, si poteris, quid tibi haec operetur illatio, rua colligis, Quia I. C haec duo,scilicci iuramentu reuerteni sarthaginem,&animum non remanendi Roma coniunxit, ergo & ponderari debere iuramentu. Ad quid hoc utile quid ex eo concludisZnonne & cgo ex codem tuo argumeto uicissim inferam, Quia I. C. duo illa per copulam coniunxit, ergo & animii no remanendi ponderari oportereZ Vide quomodo ego pari omnino illatione, eodem scrvato anteceacte, ta pro me insero, quam tu pro te: quod genus argumctationis uitiosis imu eTe, si in dialectica tua non didicisti, ex Ciceronis ii . Rhetor.disce. Sed ut ad obiecta tua ueniam, lex in d. s.captiuus .me uidisse ne dubita, quem tame melius quim tu poteras, perpendimus. Non cnim alia fuit Iureco sulti intentio, quam demonstrare, quod ex 1olo animo uel reuertodi uel non reuertendi, ius postliminii fundaretur, id quod ex toto illo uerborum cotextu colligi necesse est ut sic Attilii Reguli factum licet iurameti sui mentio fiat eo duntaxat fine adductum sit quod animus ci remanedi non fuerat. Quod certe cuidentissime patet, si eam quam I. C. illatione facitin uer & ideo M. Attilio.ad suum antecedens quod priccscrat, contuleris. Sed & finis dicti tex. idipsum corroborat, qui cti Menandrum quenda allegauerit,animii duntaxat aut reuertendi aut remanendi in eo pcrponderat Iuramcntsi igitur Attilianu illic,non quod super co se fundaret,sed quia ita de facto eue- Bb α nerat,
808쪽
nerat I. C. denarrauit, ideo sortasse, quod propter hoc iura- metu Attilius remanere in cinitate noluit: quod tame potuisset, si ei animo sedisset, quando ius postliminii eo iuramentono impediebatur:& sic ista duo,scilicet iuramenta & animus no n remanedi, uini coluncta no alia ratione, nisi quia in Regulo ita caederati quod nimiru sit btilis Accurs credo meliusquam Echius ponderauit, qui in uerb. habuerat, clare docet Attiliu potuille Romae remanere, si anima habuisset: allegado d. l. nihil. per quam probat,etia hoc loco fallacia cotra ho stem uti licuisse, qui est uerus,apertus & indubitatus intellec. text.& glossae, cui nullus iuris ciuilis prosessor, falle doctus,co tradicit: quo minus curo, qualiter tu Echi textu intelligas.
Ridiculti enim essui nodorei legalium dissolutiones apud te, quiTheologus es, inuςstigare, cui nihil magis cu iure ciuilic5mune est, quam Thersitae citrebus bellicis. Sed ne locus ullus uel cauilladi uel effugiedi tibi relinquatur, unis te diu Augustini uerbis iugulabo, qui perte testatur, Attilia iura-
meto nocurato in ciuitate remanere potuisse,ii uoluillet. Nain lib. I . de ciuitate Dei, cap. x v. cu factu Reguli dedux i siet, quomodo Carthagineses eu iuramelo ut re infecta rediret adstrinxerint,ipse aute in senatu cotraria madato tua*riti rotundis deinde uerbis fatetur Regulu post hanc persuasi 'ne, a suis ad hostes redire no esse copulium, scd quia iurauerat,ideu sponte impleuisse,inter alia putans eu proculdubio falli, si hoc propolitu utile suae uitae existimaret, cuius tam horrendum exitu meruit. Quid hic dicis Echi Zeuolue quicquid habes in sophismatis chartarii, ut ab hoc laqueo te excutias. Audi August. quam aperte dicat Regulu spote sua,no iuramenti necessitate redii si pia suis ciuibus minime copulsum. Adde &Cice . ipsum, que tame super hoc exeplo exoscularis: qui licet Vrbanitatis hoc Reguli facinus in Officiis plus q uno loco commendet, est,non necessi hoc tame aperte fatetur, quod is retinedi officii caula cruci tatis, bos de tum stibierit uoluntariit. Credo nec August. nec Cic.ca dictu seruare. ros fuisse, si aliqua lex Attiliu hoc periculoso &horredo casu ad reditu adstrinxisset: na qui uolutarie facit,is lege cogenteno facit quado nihil sit diuersius,quam uolutas & necelsitas. Poterat igitur A ttilius Romae remasisse sine ignominia,tura
meto non scruato, quando nemo cum copcllebat. Poterat δ
redire Carthagine. Quod cu no ignoraret I. C. decisione sua in d I .captiuus.no super iurameto Reguli quod tu infantiliter
809쪽
Iiter errando putasti sed super animo no remanedi fundauit. Et quavis hoc Attilii facinus a ueteribus, Cicerone, Valerio,& aliis,tanqua egregiu celebretur, ego tame pro nostroru tepora iure & moribus, hoc no laudo. Cu enim ad crudeles, ad
infestos deos ut Valerius ait imo ad crudelissim si hostem de ad exquisita supplicia, ut Cicero testatur, sese proficisci non ignoraret,addecuit ut in uitae discrimina sciens & prudens seno poneret,cu nemo sit membroru suoru , taceo uitae, domi
ter recepta, in Cic. pastoralis. g. notortu. uerb. per uioletam. extra de re iud. eu qui a carcere ita omittitur, ut sub iuramenti uinculo redeat, no esse obligatu ut reuertatur, si uitae timeat, cusit innoces. qua gl.Car. ibi singulariter notanda esse dicit,& ea comedat Alex. tui. relegati. in addit. ad Bar. E. te poenis. Ide Io. And.in addit. ad Spe . in rub. de iureiur.antef.Deniq;& Bal .in l .pactu. in fi . de colla. dicit eiusmodiiurameta nemi one obligare, per quae in pericula mortis quis incidat, csi ab eis absit comes iurameti discretio. allegat auth. quod eis. C. de qς 'f'nue. qu iuchagl. satis adstipulatur.&tenet Abb. e. inter alia. m μή sse in fi . de immu.ecse. super quo plura adhuc scribere posse,sed si 'manifesta no eget exquisito tractatu. I nue &Trachala uociferatione, lectore qui fide tibi no dederit, hortare oculatu textu in d. s. captiuus.legat, que quato plus doctus uir legerit,&eu deliriis tuis, quae hoc loco cotra me disceptas, cotulerit. tanto te nudiore inueniet:& quo di ctii textu oculatiore essecospexerit,eo te min oculatu in iure ciuili diiudicabit. Quod aute Cic. in Officiis & uariis in locis Attilii facinus cu magna
uerboru pompa celebrauit, Achivos ex turre,ex moenib iudieasse mihi uisus est, ut qui soc quod laudat iactu, nequaqua . prae staturus fuisset,si in code discrimine laborasset.Iam uero fundametu quod ex A ugustini uerbis uel tu,uel tuet factionis alii sumitis,inc noli. xxiij. q. j. ubi fide quae hosti promittitur, seruada esse scribit mea coclusione no oppugnat. Na de ea fide August. loquitur, qua duces belli pacisciitur, id quod satis in tractatulo meo declaraui, ubi diximus eu intellectum ex ipsismet diui August. uerbis colligi, cu paulo post subnectit bellu geri,ut pax acquiratur. Quod etsi tibi forte no sapiat tame veru cst,imo ex coplurib. uerbis eius detex .indubi ' . tatu relinquitur, quod August.de ea solii fide locutus sit, qua 'duces belli pepigerint.Cu enim dicit fide hosti seruadanotra
810쪽
quem bellum geritum dic mihi, quis gerit bellii, nisi duxZSi ergo fides seruanda est ei contra que bellum geritur,& a nemine geritur nisi a duce belli,recte inferas pacem a duce esse seruandam. Et paulo post August. pacificu bellando eu esse hortatur qui belligerat,ut quos expugnet, uincendo ad pacis utilitatem perducat. Que putas alium hortatur, nisi ducem, penes que uictoria est, penes que expugnatio Ad hoc no puto Bonifaciti, cui August.ibide scribit, de numero simpliciu militum fuisse, corii qui castresia poma rodere soliti sint: sed uerisimile est munere praerogato nituisse,apud que pacis & belli facultas resederit. At nos ea pacis foedera seruada esse in prima conclusione asseruimus, ut sic Augustini autoritas nobis uel manum porrigat,nedum non aduersetur. Super t. ij. C . de comer. & mer. quam & in tractatulo meo & 1upra ab initio allegaui ubi Imp. scribit, auru barbaris no solum non praeberi,
sed etia quod apud eos inuentu fuerit, subtili ingenio auferri debere: tu nihil iusti habes quod in diuersum proferas, nisi quod hallucinaris, nescio quid nugam super eo quod Imperator subtili ingenio auferri debere scribit, quasi ea uerba ad perfidia & fidei fractione detorqueri no possint,cum ad periuriu non sit subtilitate opus,&c.Dii boni, quam egregia confutatio, sed nemine nisi Echio digna: quasi uero uerbii subti- ' litatis semper in bona partem,&nunquam pro captionC, Pro '' maligna adinventione, pro fallacia etiam accipiatur. Cur non legisti uulgatissima c. abusionibus.de poeni. in Cic. ubi Papa uerba Imperatori nostri no solum usurpat, sed etia exponit, se inquies: Abusionibus quas non ulli eleemosynarum quae
stores in suis praedicationibus proponunt, ut simplices dec piant, & auru subtili uel fallaci potius ingenio extorqueant. Vide quam aperte ibi subtile ingeniti pro fallaci sumitur. Fallaciam aute quae hosti tenditur,bonii dolum esse supra probauimus. Nec tibi noua uideri debet, si subtilitas in iure nostro
in mala parte accipiatur: hoc enim usu uenire solet, ut in l. sicut. g. pen T. quibus mod. pig. uel hypo. sol .c. dilecti. delud. cle.ii.co.tit.&ibigi. l. sancimus. C.ad Treb.cummul. simit. No ergo perperam, ut tu me calumniaris, sed probe & ex ueritate dicta lege quae te manifeste subuertit interpretor, cutu e cotrario legum textus tam depraues, quam no intelligis. Degi. in c. utilem. xxij. q. ij . qua me uelut Aiacis ense confodi putas, bona uerba quaeso Echi:nam gl. ibi dolum cotra hostem
