Ecclesiasticæ historiæ breviarium auctore JoanneLaurentio Berti Florentino ... Pars prima secunda Pars secunda quæ complectitur isagogem ad sacram geographiam, et progreditur usque ad annum vulgaris æræ millesimum septigentesimum sexagesimum

발행: 1763년

분량: 325페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

101쪽

Ioa ECCL. HIST. BREVIARIUM

usia receptum. Ab hujus Pontificis anno quarto eoepisse fertur Vicecancellariatus R. E. dignitas , praecipua post Apostolicae Sedis auctoritatem I . CLXXVIII. SuppE us Honorio Gregorius IX. Antea Ugolinus dicebatur, Cardinalis, & olliensis Episcopus .

Curavit, ut per S. Raymundum de Penn sortio in unum Corpus redigerentur decesserum suorum Responsa , vulgavitque nno Iaῖ . quinque Decretalium libros. Fredericum ΙΙ. compulit ad sacram, quam voverat, eXpeditionem, ac turpem cum Sullano pacem cum pactus so-xet, diris devovit a . Indixerat Concilium, quando partim captis, partim submersis ab Entio Federici notno , & a Pisanorum 3 classe Episcopis, qui Genuensium ratibus profecturi ad Concilium vehebantur, moerore confectus occubuit anno Ia I XII. Cal. Septembris, annia XIV. & mensibus V. in Apostolico exactis regimine. CLXXIX. PosT Gregorium Ecclesiae pnaefuit diebus tantum XVII. Caelestinus IV. Mediolanensis, antea Gau-fridus Castilionaeus, extinctus anno nuper citato, VIII. Idus Ohtobris. CLXXX. ΡosT interpontificium mensium ferme viginti inauguratus est Ponti sex anno i 2 3. VIII. Cal. J lias Sinibaldus Fliscus Genuensis, Innocentii IV. nomine

adscito. Fertur omnium primus Rosam auream solemni ritu benedixisse. Verum id ante annum I O. non O tinui illa, Pagius, aliique contendunt. Fuit Canonum scie t

rissimus h

c I J Honorii, R. ab eo confirmati ordinis Miciorum S. Fra isti m minit quoque Cantu XI. de Paradiso Danthes Alistherius. Extat in P. Decretallum tit. 33. cap. xx. Honorii constitutio lata anno laxo. qua inhibetur lectio , studiumque Iutis civilis. Parisiis , R in aliis locis vicinis, propterea quod io Francia . nonnullis Provinciis latet impera et

egorius legatos misit ad s. Ludovieum Galliarum regem, I nobum di Uthonem Cardinales belli sacri causa ε qui in raditu capti sunt temeritate Obriaci Genuansis . Contentione orta inter Biturigum , ae Burdigalae Archiepiscopos, uter utri tabesset, Gregorius Simplicium m . tropolitanum tonstituit,c Pisani anno xx . absolutionem impetrarunt, & quotannis suam commemorant expiation*m Idibus Novembris. De Oregorio IX. eius. que sum Frideri eo II. dissidiis legendus Ricordanus Historicus Florentinus , ceteris hac in parte ac ratior . Eumdem Gregorium ostendend Capita Ss. Apostolorum Petri & Pauli avertisse Romanorum animos RFriderieo, Fulgosus di Papirius scripsere. Obiisse an. xa3'. ait idem P Pirius, repugnantibus Alus. Idem Papirius appellat Caelestimim U. da sem e r octo diertim Pontaficem. Burius mortuum ait σπιε ςonsecratia 3 am, quod λ affirm t ηψm aliis Madiaus .

102쪽

tissimus, ut eius scripta declarant. Praefuit Lugdunensi I. Concilio taeumenico , ejecitque a fidelium communione Conradum filium Federici II. assectantem imperium . Diem obiit Neapoli anno I 234. die 7. Decembris , in Cathedrali Ecclesia sepultus, post annos XI. menses V. diesque XV. Pontificatus .

CLXXXI. Huic pridie Idus Decembris suffectus est Neapoli Raynaldus Episcopus Ostiensis, & Veliternus , 'Alexandri LV. no ne assumpto. Patria illi Hernicorum eaput Anagnia. Regularium ordines in precio habuit, u hemque Patavium eripuit immanissimo tyranno Eeceluno. Compulit ad obsequia Bononienses, gymnasium illis,& sacra interdicens. Viterbii celebrato Concilio, ut Genuenses Venetosque conciliaret, ibidem obiit, cum sexemnium & menses quinque Episcopatus exegisset, anno I 26 I. VIII. Kalendas Iunias. o CLXXXII. PONT1pICATUM deinde consecutus est Umianus IV. Augustae Trecarum in Gallia Celtica natus ritui cum esset Patriarcha Ierosolymitanus , Iacobus Pantaleon nuncupatus , & sorte de rebus Palaestinis acturus Romam venisset , a Cardinalibus inter se Uiterbii dissidentibus praeter spem creatus est. Corporis Christi sol rene sellum instituit: & poli triennium, ac mensem n turae concessit Perusiae UI. Nonas Octobris anno I 26 CLXXXIII. TR iENuto, & mensibus novem post Urbanum Romanam rexit Ecclesiam Clemens IV. Gallus item, ac Natbonensis, iuris peritissimas , vir tantae probitatis , & tam a propinquis alienus, ut nulli horum permiserit ad Urbem accedere; & duae, quas anta Sacerdotium susceperat . filiae non potuerint nubere ob dotis tenuitatem .

Singulare in Summo Praesule exemplum i Extinctus est iterhii anno I 258. Novembri mense exeunte , humili sepulcro sibi in Ecclesia FF. Praedi eatorum designato. CLXXXIV. Diss Ioginta υτ tum Cardinalibus . horumque Comitiis prorogatis in annum tertium , elemis est tandem B. Gregorius X. antea Theobaldus Placentinus, & Archidiaconus Leodiensis , ob res praeclare gestas in Syria plurimum commendatus. Hinc de inauguratione ista vulgatum est distichon rPapatus munus tulit Archidiaconus unus,

suem Patrem patrum fecit discordia fratrum. Ne ad tantae dignitatis fastigium eveheretur, S. Philippus Benitius ordinis Servorum Propagator, decusque FlorentinO

103쪽

te4 ECCL. HIST. BREVIARIUM

rum, diu apud Tuniatum montem delituit. Gregorius sPriae rebus ti sacrae expeditioni prospexit, Lugdunensem II. Synodum celebravit, Guelphorum &Gibellinorum factiones studuit extinguere , recuperavit Romandiolam , &Exarchatum Ravennae , & decessit Aretii IV. Idus J

nuarii anno I 276.

CLXXXV. QUATUOR deinde Romani Pontifices brevissimo temporis intervallo sederunt, Iunocentius V.CLXXXVI. HADRIAN Us V.CLXXXVII. JOANNEs XII. . CLXXXVIII. ATQUE Nicolaus III. Innocentius v. ex Familia Praedicatorum assumptus , Ortusque Tarant sae, civitas Allobrogum in Sabaudia, Pisianos conciliavit Lucensibus, & plura facturus illustriora, post quintum Pontificatus mensem, XI. Kal. Iulias decubuit . Hadrianus vero, antea otio nus Fliscus enuensis XV. Kal. Sept. , quae dies fuit XXXVII. ab illius electione , nec sacra

ordinatione, aut consecratione suscepta decessit. Joannes XXI. genere Lusitanus octavo mense Episcopatus nondum exacto, Idibus Μaji camerae ruina percussus interiit anno I 277. Joannes iste dicitur XXI. eum revera sit XX. non propter Ioannam Papissam, ut putat Ciaconius, sed quia in Pontificum catalogos irrepserunt quoque nonnulla Pseudopontificum nomina , ut Benedicti X. 1 ' Bonifacii VII. Ioannis XVI. & Leonis VII. Arbitror Ioannem intrusum esse illum, de quo diximus Seculo X. num.

42. quo Catalogis insevo, Joannes, de quo nunc agimus, erit XXL Nicolaus autem III. Romanus Ursina natus gente, tranquillitatis Ecclesiae, probatissimorumque virorum promotor, anno I 28O. XI. Kal. Septembris, regiminis sui anno altero, & nono fluente mense diem obiit extremam 2 . Simoniae redarguitur a Danthe cantu

CLXXXIX. PosT Nicolaum sedit ultra annos quatuor ac mensem Martinus IV. 3 antea Simon de Bria, angusta

I Benedictum X. verum fuissa Pontificim mineera studet vir CL

Stephanus Borgia. t a Nieolai III. obitum praeeessit tanta Tibridis exundatio, ut ad Pantheon quatuor supergrederet pedes. Praesagium ejusdem obitus putarunt nonnulli, ut olim Iulii Caesaris illuvio Padi.

c. Appellatus est raminiis IV., quoniam s. ωνtinus I. i augm

104쪽

angusta Galliarum provincia. Michaelem Palleolognm se a Romana segregantem Ecclesia anathemate perstrinxit pdamnavitque pariter auctores coniurationis, quae Vesperis Siculis nomen dedit , necnon Petrum Aragoniae regem invadentem Siciliam. Vita lanctus est Perusiae IV. Kal. Apriles anno I 283. CXC. SEDIT deinde biennio , & extinctus est anno 1287. III. Nonas Aprilis Honorius IV. ex nobilissima Romana gente Sabella, auctor. ut exoticae linguae Parisiis traderentur ad faciliorem ori nodoxae fidei propagationem. CXCI. Huic suffectus est Nicolaus IV. ex Minorum Familia, patria Asculanus ad Truentum fluvium : quo auctore Tartari Christiana fide fuerunt imbuti , Veneti Quaesitorem Fidei excepere , & instauratae suere Romanae Urbis Basilicae; eoque 1edente Nararethana Deiparae domus sertur Teriactum I) apud Dalmatas fuisse divinitus transvecta VIII. Idus Maias anno I 29 I. quo anno Saladinus rex Babyloniae IeroQlymam expugnavit. Nicolaus autem fatis cessit proximo anno I 292. inchoato Pontificatus sui quinto, die Aprilis quarta. CXCII. S. CAELEsTINUs V. cognominatus antea a monte Aprutii, in quo agebat vitae genus asperrimum, Petrus de Murrone, & Caelestinorum institutor, tanta praeditus fuit humilitate, ut ad summam dignitatem evectus Cardinalium discordia, quae ultra biennium suo Romanam Ecclesiam destituerat Pastore, anno I 294. die 5. Iulii , fessus duntaxat precibus, invitusque delatum honorem susceperit, Aquilam Vestinorum caput adierit vectus asello, ad frena Siciliae & Hungariae regibus praeeuntibus; &post mensem V. diemque octavam, eodem anno I 29q. dic I3. Decembris sese summo Sacerdotio abdicaverit . De quo maximae virtutis exemplo haud recte sentire videtur Danthes Aligherius in Inferno cantu 3. quamquam aut de Esau , aut de aliis poetam fuisse locutum post Benvenutum Ιmolensem Victorellus ,

Pontificatum evecto anno φ42.s I Hinc vero in agrum Lauretanum translata IV. Idus Decembris anno My4. sedenti S. Calestina v. Digiti sed by Corale

105쪽

Barcellinius, aliique contendant. Sed legito Christophori

Landini Commentarium pag. 2O. 2. necnon S. Antoninum3. p. Chron. tit. 2o. cap. 8. S1ne Caelestinus a Bonifacio V ΙΙΙ. in arcem Fumonis inclusus , illic anno proximos 293. XIV. Kal. Iunias obdormivit in Domino. CXCIII. Quin de Bonifacio Caelestini succellare senserint aetati ejus proximiores, constat ex praelaudato Florentino Poeta Inferni cantu I9. & 27. & Comment. Landini & Vel luteis 1 ). Idem BenisAius hujus nominis VIII. Anagniam Latii urbem patriam habuit , primum illi nomen Benedictus Caietanus: insensissimus fuit C

lumnensibus Romanorum potentiis mis. Libris quinque Decretalium Gregorii IX. addidit Sextum; seditque annis 8. m. 9. d. I 8., extinctus anno I 3οῖ. V. Idus Octobris.

PATRIARCHARUM NΟΜ IN A.

OCCUPATA C. P. a Latinis anno Ia . sederunt ibidem usque ad annum I 26 I. quo civitas recuperata sinta Μichaele Palaeologo, Patriarchae Latini, Thomas Μa r enus, Matthaeus, Nicolaus, & Pantaleou Iustinianus. In Concilio Lateranensi anno Ia II. post Romanam Patriarchatus honor Sedi C. P. collatus fuit. E Graecis vero sederunt Germanus Adrianopolitanus anno I 26 I. intrusus a Michaele , poli ipsum vero Jofesh Μonachus , Joanηes Vecchus, Geoωιus Cyprius Schiunaticus, Anastasius, &Joannes So palites Monachus, qui obiit anno I 3oo. Sederunt Antiochiae post Radulphum II. Petrus, Petrus alter, Ronertus, Albertus Regiensis, Chriseianus , &c. Ierosolymis autem post Μonachum Albertus, Rodulphus, Lotharius, Gerandus, Jacobus de Uitriaco , Robertus , Iacobus, Pantaleo, Gulielmus, risimas, Thomas alter, Ioannes Vercellensis, Elias, & Nicolaus de Anapiis, atque Rodu

sus de Grandi villa, Episcopali exutus honore a Bonifacio VIII.

I uantum Bonisaeius oderit Gibellinos, & quae protulerit verba lacros imponens ei nares Proeheto Genuensium Pontifici , videsis apua Petrum Crinitum de Honessa disei ina libro 7. cap. I 3. italicum de Bonifacio vIIl. prouerbium, & illud quidem dedecoris ti infamiae, refert P. Pompeius Venturi S. I. in suis Adnoti in ParEM. Dant di x

106쪽

SECULUΜ XIII. CAPUT II. CAPUT II.

INTER Scculi hujus Concilia principem tenent locum

tria Generalia, sive Eeumenica, nempe, Lateranen

se IV. Lugdunense I. O Lugdunense II. quamvis alia plura cum ad haereses profligandas, tum ad Ecclesiasticam disciplinam instaurandam fuerint indicta. AC PRIMO Lateranense IV. inter tacumenica XII. convocatum fuit ab Innocentio III. anno I 2I3. Congregatum fuit, ut Albigensium haeresis, erroresque Ioachimi Abbatis, & Almarici damnarentur, atque ut ageretur de Palaestina recuperanda. Epistopi I 412. inter quos Patriarcha: Constantinopolitanus & Jerosolumitanus, Oratores Christianorum principum, necnon lupra octingent coenobiarchae huic Concilio interfuerunt. Statutum can. 3. ut haeretici magistratibus civilibus puniendi tradantur ;in 3. post Romanam Ecclesiam locus nobilior conceditur Constantinopolitanae, quae illum a Concilio Constant in politano I. anno 38 I., ut alibi diximus, usurpaverat. Vicesimo autem primo fidelibus eunctis praecipitur , ut saltem

semel in anno, recurrente Paschate , proprio Saeerdoti peccata confessi sacrum Domini corpus accipiant . De zm- tum quoque , ut Iudaei & Saraceni inter Christianoς commorantes , aliquo indumenti genere ab iis secemantur :Praeter quae alia complura fuerunt saluberrime constituta. CONCILIUM vero Lugdundi e I. seu tacumenicum

XIII. indixit Innocentius IV. anno Ia 3. Huic adfuere cum ipso Ionocentio Episcopi I o. plus, minus , prae ter S. R. E. Cardinales , & Patriarchas C. Ρ. Antiochenum , & Aquileiensem, necnon Balduinum ΙΙ. imperatorem , aliorumque Principum oratores. Conditi ibidem canones XVII. quorum XII. a Bonifacio VIII. inserti saerunt VI. Decretalium, cum pertractent de Iudiciis

.c 1 In Tabulis subjectis volumini II. Rarionaeti Temp. Petavit te.

itur adfuisse Patres r183. inter quos Episeopi erant ε 3. Ioachimus Ab has Cistertiensis , aenere Calaber, florebat secuto xl II ineunte. Peτ- multi tanquam inflanem prophetam eum habuerunt, praesertim re An- aliae Riehardus in Stellia agens . Aiebat natum jam Antichristum, aliaque hujus furfuris nugabatur. Edidit fututorum Pontificum vaticini . Da illo tutius insta s3p. q. Diqitiaco by Cooste

107쪽

dictis Ecclesiastieis; reliqui spectant ad subsidia mittenda

Crucesignatis, & Latinorum imperio in Oriente periclitanti, arcendosque a Christianorum finibus Tartaros . Concessiis in eodem Concilio Cardinalibus pileus rubrus. Quod legitur apud Baronium ad annum 996. M. nonnullos asserere in .hoe ipso Concilio Septemviris collatum jus eligendi Imperatorem, opponitur iis , quae dicuntullde Gregorio V. Recole dicta Seculo X. cap. 2. ALTERUM Generale Concilium Lugdunense II. celebratum fuit sub Gregorio X. anno I 274. Interfuere Episcopi v I., Abbates 7o., Praelati alii Io . Praefuit quidem Gregorius, sed cuneta eodem iubente Pontifice directa sunt a S. Bonaventura. Definita est Processio Spiritus Sancti a Patre, & a Filio, ac rursus Graeci in communionem recepti sunt: statuta auxilia Christianis bellum in Syria gerentibus ; pluraque constituta canonibus 3o. regimini Ecclesiarum perutilia. PRETER. haec vero Concilia tacumenica ad haereses extirpandas habita sunt anno Iao I. pari ense, m quo damnatus est Eurandus miles infectus haeresi fulgarorum,

qui & publice exustus est. In altero Parimus Concilio

anno IaM. Almericus Camotensis, atque in ahero annoea 2 23. Bartholomaeus quidam antipapa Albigensium damnatus est. Iidem Albigenses una cum Raymundo C mite Tolosano i morum fautore synodali sententia prostris

Tolosae, & Arelate eodem anno r inuri , & Mureti iaoccitania, parva Galliae Narbonensis provincia, anno I 2I3a Montispelienses, aut Μagione, anno Tarracone item anno 12 2. adi ante Raymundo de Pennasorti , ibique

rursus anno I 244. damnati suere cum omnibus fautoribus

suis Valdenses, qui irruperant in Aragoniam Expun gimus nos Constantinopolitanum Concilium anni II 83. 4n quo adstantibus imp. Andronico Palaeologo eunctisqna magnatibus , disputatum est de Protesilanε Spiritus S. a Filio, & Uecehus pridem Patriarcha Latinis adhaerens iterum in carcerem injectus est . de qua Synodo plura apud Pachimerem lib. 7. Hist. & Leonem Allatium liti a. de Cons. Orient. & oecit Eccl. cap. a. Conciliis ad

disciplinam spectantibus Jo. Cabastiniusta Notitia Ecclesiias.

accenset Tololamon I 229. quo post revocatum ad frugem Ray- mundum comitem editi fuere canones 43. Narbonense areni

1233. in quo certae quaedam leges Inquisitoribus fidei fuerine

108쪽

praescriptae ,' Turonense amni I 236. quo Advocatorum muneri, conversorum nuper ad fidem institutioni, & hospitalitatis consuetudini provisum est: Londinense anno I 268. in quo restituta fuit collapsa sacrorum rituum, morumque sanctiorum ratio: Mentonense anno I 27o. in quo pertractatum est de bonis Ecclesiarum non alienandis, & de puniendis Clericis, sui Episcopum , sibique praepositos la serint, & Regiense Ia83. in quo preces pro Christianorum principum pacei 4o. dierum additis indulgentiis, clero , ac populo fuerunt indictae. His vir eruditus addidit S. L dovici Francorum Regis statuta XXV. edita Parisiis anno I 234. ejusdemque Regis Pragmaticam Sanctionem c x . Sed plura etiam Concilia recenseri possent , cum Historici circa 36. Seculo, in quo versamur, commeminuent a , immo Cavem in Secuto Scholastico enumeret I 38. 3 & quaedam addat tom. 3. Coneil. Hisp. Cardin. de Aguirre: at ejusmodi non sunt momenti, ut singula necessum sit pumgrare.

CAPUT III.

ALBIGENS Es, quos nonnulli exortos aiunt sub huius Seculi initia, Sc Innocontio III. sedente, cum Ualdentibus dogmata habuisse communia diximus superiori Seculo cap. 3. Appellati sunt autem Albigenses ab Albigensi civitate, seu Albia, aut Albiga provineiae Narbonensis inoccitania, ubi plurimum invaluerunt regnantibus Philippo Augusto, &. Ludovico VIII. Seculo XΙΙΙ. adolescente 4). Albigensium fautorem fuisse, & non semel damnatum Raymundum Tolota Comitem dictum est paullo

supra . Is tamen siepe armis profligatus anno I 226. ad pedes Legati Rom. Pontis Cardinalis S. Angeli, ac praesente S. Ludovico IX. Francorum rege haeresim eiuravit si x Pragmatim sanctio est reatum Rasreiprem. de quo Cala. I. . Iurid. Meminit & Aug. Collat. 3 R Cone. Chalched. act. s.c indiee Tom. x. Rat. Temp. Patavii edit. Vea. Pag. 631.c 3 Cave tom. a. edit. Basil. pag. 3 1. RG.14 Apud Raynaldum ad annum xxx3. legitur, Albigenses in fin basg rorum, Croatiae , 2 Dalmatiae treasse . sibi pseudopontificem BR holomaeum nomine, di producuntur verba Parisii id in Historia 4 glorum agerentis.

109쪽

vit, eamque insectari, & conterere 3ureiurando spopon cut a Tradunt aliqui ad Ualdensium deliramenta Manichae rum & Gnoiticorum dogmatibus valde affinia. Albigensum nonnullos adeo turpia & probrosa addidisse. , ut veriti non sint concubitum cum sorore, vel matre fornicationi cum alia qualibet semina comparare , & quod horrent audire Christianorum aures, intemeratam castis

simamque Deiparam vocare scortum.

MEMINIM Us paullo supra Almarici. Is Camunti 1 1

in Gallia Celtica ortus, oc dialethicae peritia tumidus commentus est, nullam futuram fore generationem, sexusque discrimen, si Adam in innocentia stetisset: nullam aliam esse inferorum poenam praeter conscientiae vermem, quem omnis peccator gerit in corde ; cessasse iam cum lege Moysis potestatem Patri g, & ipsius Almari ei aetate legem Christi, vigere autem modo legem Spiritus Sancti, per quam Sacramentis, cunctisque exterioris cultus sublatis osse iis, unusquisque sola interiori gratia salvetur . Hos vero aliosque Almarici articulos refert tom. Anm-uot. Edmundus Martene, & Fleury ad an . I 2IO. num 59. Obiit Almaricus prae animi tristitia ; atque post obselum exhumatus fuit, atque in sterquilinium projectus. sT Almarici obitum quidam ejus discipuli dilatam tes pomeria praeter recensios errores dogmatigarunt in Euenaristia nil praeter substantiam panis adinveniri, Romam esse Babulonem , & Romanum Pontificem Antichristum, Sanitorum cultum ella idololatriam , eodemquct

pacto loquutum fuisse Deum ore Augustini, ae ore ovidit Nasonis. Ex his Wilelmus Augustoritii ca), Ber nardus quidam subdiaconus, Gulielmus faber aurarius h jus sectae propheta , Stephanus parochus Corbolii , seu Iosedi, Dudon Almarici clericus, Elimandus acolythus,

Guarinus presbyter, & quidam alii, anno I 2IO. die Σ . Decembris in campo extra Parisii moenia fuerunt combusti. CONTRA Praedicatorum, Fratrumque Minorum ordines , ceterosque in religiosa paupertate viventes verbis seriptisque inliliit Gulielmus de S. Amore , ita ab oppido Comitatus Burgundiae cognominatus. Huic nonnulli

110쪽

Aeademiae Parisiensis adhaesere , accessitque postmodum Laurentius Anglus, Gulielmo in eadem Academia succedaneus. In libro inscripto, De periculis n i morum temporum adversus Mendicantes Ordines ' qui etiamnum te .gitur inter ejus opera in lucem edita anno 1632. tradiadit religiosis nefas esse vivere ex eleemosynis, docere laicos, praedicare, adscribi Magistrorum collegiis , & exeipere secularium consessiones sacramentales. At Gulielmi liber ab Alexandro IV. anno I 236. damnatus flammisque ρdjudicatus est: quin auctor proximo anno I 237 Parisiis ac toto Galliae regno discedere, & in posterum a docendo& scribendo abstinere jussus, extorris vixit, despectus , ac miserrimus, obiitque post paucos annos. ERupiT per idem tempus secta Fraticellorum, seu Bi-

chorum, auctore Hermanno Pongilum Ferrariens. BLGehos dictos arbitror st bis ecio quod manticis. vifitum ostiatim emendicarent: unde illorum nomenclatura, quomodo& Pinfocherarum apud Bocaccium quoque , vulgaremque sermonem, etiamnum permanent. Bimoco apud Boccaceium legimus μυ. 24. Pindochere Nov. Parum his

absimiles Beguini, de quibus proximo Seculo . Fraticelli autem , qui sectabantur Hermannum, hypocrisi , & falsa

pietate orbem deludebant, pessime de Romana sentiem tes Ecclesia, quam apud se tantummodo servari autumabant . In abditis locis perpetrabant turpia, & nefanda r . Hermanni autem ossa post mortem ex humata, &igni tradita fuere. PRos C RiΡΤus insuper fuit hoc Seculo XIII. ab Alexandro IV. liber hiatiphema dogmata continens, cui titulus Evangelium aeternum a ) . Combustus Gerardus Se-

Purieelio deseriptae. Huius sectae viri. ae mulieres, non solum L Uentibus antelucanis cum presbyterorum indumentis post quasdam preces, sub modio lumine abscondito , ad fortuitos coneubitus gradiebantur , ut spondanus refert ad annum Isoo. sed Gulielminam quoque asserebanteri Spiritum Sanctum femineo sexu incarnatum, aliaque absurdissima effutiebant deliramenta. obiit hypocrita & in lana mulier anno I 28 I. Ranno I 3 o. ex humata fuit & combusta. vide Io. Mabili. Muset Ital.

c a J Huius libri auctor Ioannes de Parma Minorita. Labente item hoc Seeulo edidit Pos uam in Apoealypsim F. Petrus Ioannes Oliva

ejusdem ord . provinciae Provinciae. Dogmatizavit Ecclesiam Catholicamine Babylonem, & Rom. Pontificem Anti cirristum . Legi apud Bali Σium a uetorem vixi ila elrea annum I 3oci sed alibi mortuum Inveni an . 297. Articuli autem eius LX. censura notati, 2 proscrip i fuerunt au. 33IL sedente Ioallast X II. . . .

SEARCH

MENU NAVIGATION