장음표시 사용
291쪽
Spr. Iuae bis flem , his frigora fessis ,
Phis. Potior apud me est auctoritas Plinii qui Virg lanum versum secus nitam sera ius interpretatur in xv m. se seribens r inarιο fri otio Hrailitis exi iMattiν ωοjus , qatim dixi/ opriuam esse segetem, solem .hi, frigora sos, M. Iutilis est me hercle Servii interpretatio de castire diurna ct frixore corium no , quum poeta loquatur de sole aestio ct fritoribus odi hermis r Et Probus Grammaticus mihi videtur elegantius atque eruditius enodasse modum Marcinianum scribens, Poetam loqui de eo auro quem novalem UOC
mus , qui sub exitu hyemis hoc est initio vetis proseinditur , & ita aestate quae sequitur siccatur, deinde sub introitu hyemis semente facta sequenti aes ais te reddit stonum, S ita his sentit futis, semel ante aeltatem des eiente hν me, initio veris iterum post sementem, his Mem , semel aestate, quando cessat, iterum, quando fruetium resert i d Ser. Nolas es mons Cilitiae in ριο nascitur eroeam praecipue . Phil. Plinius in v. refert Nolam montem esse, non Ciliciae cui Servius opinatur) sed Lydiae qui ante omous vocabatur & erat vitibus consiliis. Stra. ho quoq; S Solinus idem sentiunt quod plinius , Nolam in Lydia collo tantes, de quo se scribit ου id iusi V steι aiatias alto Tmolus is os ensi etivoq; extensus atroq; , Surditas hine tu ne partis Misar 'paeis rIuxta sardis positum esse TinoItim indicant Ovidii versus e Sardis autem urinhem esse in Lydia eeleberrimam Herodoti Re Plinii testimonio notissimum est. Fraeterea non ahsurdum fortasIs sciret illud virgilianum,
Croceos at Tmolus odores ad minam reserre. Nam quum Noti .ineta laudemur a priscis tanqualma
generosissima, videtur poeta appellasse erocior odores , id est, Oitiam Noli , quoac d) SI 'otiolis fgnis eationem a nova indo libenter duxerimus hona eorum pace, qui a Graeco vocabulo Naa. προ- , hoc est Novati , N. ασιμον , idest otiatis Terra , huiusce nominissensum hauriunt; nulla enim vocis Graecae necessitas , ubi latina sensus apte deprehendatur, agriam novare idem proinde videtur , ac prina saraιιone agriam proscindere a saepius enim arabantur agri a prima arati ne terra proscindi dicebatur; gle- haeque grandes excitabantur a altera redarari, vel iterari, frangehantur que glebae , tertia demum tertiari, aut lirari, inde tertia , aut quarta eratione semen iaciebatur; Rctva- Iis ergo ager primam tantum ar ti nem expertus fuit, perque annumeessavit, Plin. lib. xvi l. cap. xl x xaod eere femel aνasam es, a tem - μνιι ar umento Veroactam voeatur et Moe is notati atqse reqviteta neces
novando , Novatis . γυνam Nam Iem pro nolo interdum usurparunt auctores, ac Virgil. eo sensu dixit
292쪽
quod Moess & eoloris eroeel st, qu1le Vinum in primis laudatur a Palladi
utpote saluberrimum. Et in hane sententiam υadit Porphyrici dicens moeam Pro vino postum esse a Virgilio. & allegat istud hemistichion. Hoc ideo in. Ici 4 ut aliquid argutius reeondit lusq; memorarem, non ut servii expositionem refellere vellem, qudi probi &solini atque Columellae, auelaritate corroboratur, qui inibunt Tmolam esse eroea tarentissimum . sed quia interdum gratae sunt studiosis argutiores interpretationes . haec paue libuit i his commentarii intexeta, sequatur unusquisq; quod velit Ser. Legunt in Terenti. Cale ne te triferi satiat et
Phil. Quamvis hoc. exigere videatur regula Grammatices. quod a serum Maecipitur, tamen veteres scriptores saepissime ita loquuti sunt, ut hanc ea
xiculam , ne cum verbo rates e putarent. Horatius. Vade viati eam ne tittiles mandataq; frauar.
Plinius: Terram eis Uum eatie ne plaustra neve pecore a Nehar. ouldius e Ne solis νε eatie proxιmas ater erit. Itaq; utroq; modo & te, e & lxii ne dicitur, quam au ritas veterum Pro ragula fit, ct honestissimus fit error magnos duees sequentibus. Ser. Ino suo a mirasIaν Gargara me es.
Maxa montes Phrnii. . Phil. Virgilianus versus utpote eruditione resertissimus, e uditiorem ex Nosce hal enarrationem. Concisus est interdum servius in rebus magnis . e Piosus in parvis . Is enim eliciet veram areanamq; Virgiliani eat minis sententiam , ex tali interpretatione: Gurgaνa δεσι montes Phrygii r Nemo eri-stus ignorat Gaet a esse montes vel potius cacumen montis Idae, sed eurio so Commentatori inquirendum fuerat euriosius, ct pens tanθum diligentius , an Poeta posuerit Gargara prci m te . quem fertilitatis esse dicit exemplar Exciapud Macrohium animaduerti Maronianum earmen explieari ceu ratissime, ce)α longe secus quam tradatura servici atque eo piosus. Ait enim Gauara n men esse cacuminis montis Idae ct appidam se Virgilium non de summo mo re, sed de oppida loqui in Georgleis. Nam apud Gar ara civitatem tanta aerat frugum copia, ut qui magnum cuiusque rei numerum vellet exprimere vro multitudine immensa Garaeaνa nominaret. Ita Alcaeus, Arithophanes, &Varro, Gargara pro multitudine posuerunt. Et de his intellexit Ovidius illo
versu: Gargara Mas segetor, quas Babet Met mmo racemst. Non ergo Gartara pro mon re apud virgilium accipere debemus, prout aeci
Nil Servius, sed pro oppida . ut sentiunt eruditi. quod positum est in mullodacibus Ida montis , Ae defluentibus inde humoribus metara irrigantur rsuritq; feta et isma. Confirmat Macrobii sententiam Plinius scribens in quinto, Gar ara esse montem ct oppidiam. Et strata in xti t. lnquit e Gartarus perioribus Idae partibvia locas visend ιαν, a quo Gareara dieitar Estica civiras. Faeessat itaque mutilata expositio, quam fetu ius. & Probus tradidet Eunt, qui ambo nihil dixerunt . nisi Gor ara. esse montem ..
gara honoram . quod summam denotat ahungantiam, ut Macro h. laud. Saturna l. lib. s. innuit , Gargara Pro magno etiam numero in re qua lihet praei et alios diligenter interptetans .
293쪽
Ser. Misssum piris aνἔι reportat . quia pix in uris noestar in urbe son , diser Ta in aeram reporta/ur . . phil. Poeta fgnificare volens usum picis agri sis esse ne eellarium uixitpleem eos solitos in urbe mereari, 3t urbe in agrum reportare asello colluario, non autem, ut exponit servius , agricolas picem in uehem deferre vEnalem , dc reportate non venditam . Nam si advertisset diligentium Seruius cori insuetudinem priscorum agricolarum, qui pira ad res quam plurimas utebantur, dixisset profecto secus. sententia a mutasset. Namque prisci utebantur in villa pice potissimum ad uina condienda , ut auctor est plini ua lcrahens 1 . xi ira. Afice ae re a coniure masti vastara es: Et ab eodem ratio tradit ut condiendi musta aspersu piris , ut odor vino contingat & saporis acta momnia . Columella & Palladius picem ad uala pieanda se quamplurimis in rebus utilissimam esse tradiderunt. Porcius Cato admonet agricolas, ut Vala habeant bene pioata . Unde imp eare se oppleara , quod signifieat pire linere verba derivantur, quibus seriptores rei rustieae frequenter utuntur : t IJ Haec Scid genus alia in expositiona Maroniant versus ab erudito interprete fuerant re furenda , quum illa Servii enarratio , nec poeia, nec commentatore digna sit . Ser. -αι resa auria ullae littora misceri . ta Bis iίem dyeis. Phil. Si Seruius curiose penseu lateq; annotasset prognostica tempestatum, quae a Virgilio rc seruntur, quae exsequitur Lueanus, quae enumerat Plinius , profecto non dixisset bis idem Lei a Foeta in expositione carminis Maroniani. Namqt aliud est haud dubie stagor in montibus, tumor in mari , aliud soni rus littorum, aliud mugitus nemorum. Proinde ad expositionem Virgilian
c s) Pisis usum commendat Cato de
Re Rust. e. et . Fute ad mindemiam , sale opas suus viι parentur , vasa laventiae . e bata sarciantur μυου- rar dolia ἔ Colum. x M. 18. dona quoque , ct feria, ereteraq; vasa amre quadrage am vindemiae diem plineando fiant. Picem vero innumeris propemodum rebus utilem , quod
videre est penes Aure, ad supplicii
genus detorserunt progressu tem p ris Tyranni , reorum corpora ferinventi pice nonnunquam perfundentes . Lucret. lit . a 3O.
Verbera, earn ees, rebar , piae, immina, rada , Plaut. capi. III. 4. 64.
Nee de vice loquenti hus praetereum dum videtur, in lege prideriei Imperat . , uti nos docuit familiaris riciis ster Iuristons Ant. panto , pro W- fcoriarum Cuiae. FDaνιaram scri psisse. Corriame motores nostri , altdoctissimus Auct. I gὸhant Fisearia. ram pro Pisariarum et Picariae fiant,
eaarias pro Firarias a P eis fodinas inter V erigalia Principis , vulga realias deinceps ipse Cuia c. an.
g. Virgilii carmina huiusmodi sti utetistia resonantra Due Littora misceri, dat nemorum ἐncreu,refere murmuνδquae nos ideo addenda censemus,
294쪽
rum isto ostieorum subiungemus verba pilnii ex lib. xvii . quae ita aper te. ita eleganter enarrant dim Poetae , ut ab interprete nullo apertius eleganin ivise possint enarrari. Verba plinii sunt haec: EN O ahaartim seni ratio. Maris se marmaraeteris inιra se vientiam praevieit, is identiviri er nemem, imbrem . littora ripaq; s rellonabant tranquilla af eram remputatem. Et morieaullo . saepe ct flentio mare inramesia, nataq; aitias solito, Iam astra Ie e ovianios fatetur . Equissim re montium: Iouisus nemoriamq; mclitus praedi uretoisset aιem: Haec verba plinii adeo poetae carminibus conueniunt , adeci laadrant . ut alter ab altero mutuatus esse videatur. Et Lucanus Virgilium c ut arbitror imitatus , talia quoq;& ipse tempestatum praesagia recen set in v. selibens rSed mihi see moras nemoram i nec tilioris icias.
Et paullo post: τινι δε aesantur eonceptos aequora lentor Ei se marmura ponti
in Otiod nane dicit de ositio ct wννιο, qaaνam Ieci sipites Reantiis amast Illam , ct terra insis ex se arbores gignuns , quod Ime dubio mirum est
Phil Dicuntur a Servio hoc ia loco ea quae nec Vera sunt , nec verisi milia nee ab ullo scriptorum memorata, neque Virgilianis versibus conIenientia. Namq; Poeta illis versibus loquitur de insitione , qua laevigatur falce truncus, & aut inter corticem lignumque inseritur calamus, aut fista trunco imori initur medullae, cujus rei tota disciplina tradita est a Columella in tri. , a minio in xv M., a Palladio pluribus in locis, & tanta est vis insitionis , ut etiam salivae plantae sylvestrum. radicibus inferantur natura siccioribus, aptis sma enim est insiis siceitas, ut auctor est Plinius. Inde dictum est a Poeta Traditur e fieto radix oleagrua signo , Id est , olea inseritur σ radicet agea,t v fit etiam εο sicco ligna , quod eli
iis signifieatio salsa quam tra
H It Servius . Nam passum defruιat , & quem dmodum utrumque conficiatur, ocem Columella & Plinius, ex quibus haec pauca annotavimus ad passi de- Diatioue demonstrationem. Pallam fit ex uua quam Graeci s3cam vocant, nos' planam, in vite diutius sole aduruntur , aut oleo serUente, γ 1. exinanias. donee paullo amplius dimidium Pondus supersit. Arida deinde ae na' in dolium conjic unt , eodem mustum adjicientes, ita ut gratia timetis sint, quae ubi eombiberint seq; impleverint, praelo premuntur, &. Ita vinum generosissimum tollitur, passum nuncupatum a pariemra . Qui
ε-ὐoli uisecundat lum 'neoteri ei lingua verna uia malaaricam apellant, quod gen eo si in mum x insuls Creta his temporibus mittitur, & antiquitus mittebatut quoci abunde declarat distichon Martialia x culus lemma est Passum
mullorum sententiam , qui non ι crebrescere, verum i crebescere main Itant scribere; in qua opinionum va-xietate, nos duce Lambino illos utintro sequimur a qui ab taerebresea
iserebrescere ducunt. eo praesertim argumento, quod Virgilianae dicti nis majestas per m increbrestare mistum in modum auseatur.
295쪽
Uu gMissae e suit tendomia Crelae , esse tibi, qaod massam pauperis es suo. Et Iuvenalis rgoades pingae asιiqvia de littore Getae Fussum er mameses Iovis addaxio Deeuar. Quin etiam quaeritur a Iurisconsulto an vinci legato possem contineatur. V fartim veto υinum est musto usque ad dimidiam partem deeocto c namque ut seribit Palladius d fatam a defraenda dictum ubi ad spissitudinem sortitet dispumaverit effectum es . spa autem appellatur ubi ad tertias paries reda fi a destenderit. Idem Palladius sermulam tiadit puin confieiendi. quod eo diatum vasculo , mellis more servatur, quod cum expositione servii minime convenit. Ser. -υad Seras Dat ia arti uas .ermea lambeea stat in araneartim amorem fra tenus a dedueanι , vinde ast Serietim . phil. Historici Omnes dissentire videntur a Servii sententia , seribentes quemadmodum apud seras sunt arbores lanigerae sine vermibus, quarum non indibus caniciem depectunt aqua persulam , ex quo vellere vestimanta eonficiuntur quae serica nuncupantur , ut auctor est Plinius . euius verba lihuit subtexere ex lib. υ a. Seνes lauisia Aliaram no&tis pe Uum Naa deperuntes f aetiis eanielem , vinde geminas foemiuir uo is labor redo dieadi riu , eam Disque rexetiri, Iam mvillipsiet ope, tam lavinqvio orse periιών, via in pali ea matro a ινanslaeeal. Hoc idem Solinus in Collectaneis tradit. Et profecto Plinii ae Solint verba ita Virgiliano carmini conveniunt , ut ab illa mutuata esse videantur, namque poeta se feribit rm tiro et aa fiatis depectans resti, Seres rQuo quidem versu apertiissime demonstrat vellera & lanitium apud Seraseolligi ex soliis, non autem confici a bombycibus vermiculis. sciat exponit Ser. ius. Enimvero ιμεν es non apud S ras sed in Assyria insula Capeculia. riter proveniunt, qui quidem homue res vermiculi sunt, telasque aranearum modo texunt, ad vestem luxumque taminarum , quae lambyeisa appellatur eritis mentici fit apud Iuvenalem r 2saram Ditiιi as avia pulluletius hambeluas urit . Prima eas vestes texi illi in insula Ca Humphreti Hotys filia dieitur , ueauctor est Arist. in s. de animalthus, Se repertum est a Plinio in ii. unde vestis Coa nominatur, cuius crebro meminerunt poetae , & in primis οὐ tadius atque propertius . Praeterea non sitis iacit mihi Servius , emitatione illius Virgiliani earminis , Utictas salire per arret , Quum hie i ,eus ah unieci tantum Hiel no c quod equidem legerim o optime declaretur, adeo ut nihil Virgilianae sententIae si accommodatius . Scribit enim in lihro de sgnis, Baechum vinam O litem π .uam Iearo tradidisse , ut Ostenderet hominibus quo modo sereretur . Se quid ex ea nasteretur . Hic quum sevisset viilem hircus in vitu/am se conileiens tenerrima quaeuue solla d cerpsi. ex quo facto Icarus indignabundus , diretim in tetneit 3 Utis petie ut tem confecit, quem vino plenum conjecti in medium , sodalesque suos ele-c' eum ali re coegit. Alii tradunt Icarum quum a Libero patre vinum aece pisset, statim utres plenos in plaustrum imposuisse. Εκ hae Higini narrationec ut ego sentio) Maronianum carmen apertissime illustratur, & sententia ess
Ubi iste, post phasellus, antea fuit
sit phaselisar altima ex origiae o fletisse dieit is eaeamine: Tuo Iovisse palmatas is aesta re.
296쪽
sit. diximus alias serυium in mobus his , quae ad Geographiam perti nereum fuisse curiosum, quum in ipsius commentariis errores emergam mani estarii , qualis est hie . Nam oro a non est in Maeedonia regione Europea, sed in Λsiatica regione quae FUMagonia nuneupatur, ut auctor est Pi inius. Fuit autem CForas civitas, a Cororo Phryxi silici e vita 'appellata, quod dela strahoque testantur. In monto C ονα buxus plurima nascuhatue, unde a Catullo Cotoras buxifουν eognominatus . Credidit taliasis interpres Virgilia- suis Macedouiam Sc Phalogonium eamdem esse regionem, Oh quamdam nominis Gmilitudinem , sed profecto quantum H aen a jollicus a Veneto Eridano dim iungitus, tantum Macedonia abest a FUMGoma , cum altera si s ut dixismus o Europea regio, altera Asiatica . Atqui hoc tam turpe erratum commentariis Servii perinde ae depravatis ascribore malim, quam Servio, quem mi
hi persuaι re non possum tam negligentei commentarios. setistitasse. Ser. Epidaurias etlius es Epiri. Phil. Quemadmodum in Glori expositione erraυit Seruius, vel potius ι stis adulterata volumina, ita in Epidauri enarratione turpis est error , Quum civitas laetit non in Epiro , sed FHo unos , ut Plinius Strabo omnesque Geographi testantur , & suit in saronieci sinu Epidaurum Oppidum locatum . seu lapii templci celeberrimum: Alio nomine voeatur Emdaurus. sJ Verum opinor Servium similitudine nominis suisse deeeptum , quum Epirinnus invenia- aue, & Miduarus. De Epidatiro iam dictum est . Epidaustis autem . cuius meminit Plautus in Maeneehmis, ei uitas est Epiri quam Romani c ut in tertio scribit Plinius J propter inauspicatum nomen RU rachum sipellaverunt, de cuius conditorthus ita seribit Appianus: E riuatis uehem eandidis qua ab No nomen assampsit. Huius ex filia & nepos Dyrrachias portum uthi adiecit qui fini rachiam appellatur . Didonni meminit Lucanus in m Ad eampos E Guus ιώον , Quae dictis in omnibus sere codicibus de aυata legῖtur , & pro Epirius .assim scriptum est Epidaure, quod nee historiae , nec Lucani QKteia lae con venit, quum do Sesa Cenauriona loquam , qui apud Dyrraehium. hoe est , 'ε---uam in partihus Caesaris viriliter immicaverae . & memorabile saeinus, quod ii eici omnes concelebrant, audaeia prope ineredibili patraverat. Ser. IVM pia edo , nee pinIuliada Latiaeam est. phil. si vora est Seruli sententi, non Latino loquutus est, M. Varro, Lati morum omnium c ut ita dieam 3 latiuissimus , qui in secundo de re rustica sa riptum reliquit: Sal nae poeseditio eaνnia non modo fauere son posset . Idem gra stertio: gravitis emam ct uti pineaedini inimiea . Plinius quoque Non Lamiane, si servium sequimur seripsit, qui haud dubie Latinam linguam to Plem avit, cujus verba hare sunt ex ithr. ii. In eoeia summa μυώιωδε es ρη-
ac ne oscitanter Epidauri morari u deamur . adnotaro libuerit praete Moidaurum a clarist. auct. nostra
Kommendatum , in ora Argiae admis. II.
ort. in litore apud Spiraeum promon torium, stiumque Samnicum , Epidaurum urbem etiam Dalmatiti eisdin Adriatici maris plaga, sui uritia, ac Reipublicae caput, uernaculo setamone Raetis latini ritus , amplewrtu valid a arce munitam .
genue loqui fas si, vel magni nomminis, sanioresqa Gramma fleos. ita fuisse obsequutos Servio , ut se eraT
297쪽
mεlla in harbaram lex in , id est , dictionem, lapsus est scribens In i I.
sola exprimitur amurca , hae ct uti aia fictim pane aituditiis aιινolis. Et ait hi r Rramis olei pingallada materiam, qaalis e Bammas. Et palladius r Hnealta se inquit, sua brachiam qaodetinqvie proximum debilitaveria. Quid multa δ eruditorum libri scatent pinguediae Se pinguisadine, cum quibus equidem malim errare, quam cum Servii commentariis recte sentire. ser. Vescas salicam frondes, id es , Aeas er torias r Pgam vastam Boo.s Woprie : Tnde er araAearam tela vies a viaeautar. Phil. Vescum quid sit optime intelligemus , si eius Originem & etymolo. giam diligenter perserutati suerimus: Nam Meseum ex me particula & esea ecipulatum est, ut auctor est Cellius in as. noctium Atticarum. S quum vi partieula tum intensionem signifieet, tum minutionem, ita .esitim utriusque di ve sti signifieationis vim capit: aliter enim Lucretius .escam Iatim dieit, exedendi intentione, aliter Lucilius .esitim appellat cum edendi fastidio. Mais fetiis itaq; id significat, quod in esea de cibatu appetitur, ct id quod sis seditisum est, in altero haec particula ve intendit , in altero minuit. Et ita Viris gilius appellat et eam papaver ah edendi intensione, quod videlieet in ei blanti hibeatur, me fas satieum frondes, quoniam scit. estis juvencorum sunt ae..commodatae. Fellus quoque strihil .estim Iasidiosam fgnis eare A edaeam. Praeterea ut aliquid de interioribus literis depromamus, ιι sicas apud ptist pro pasIIo usurpabatur, quod declarat Ouidius in Fallis sese libens rMegrandia sana latini, mela crevierant, Φesaq; parvia vocast , si meseat, male eurati er graciles homines nuneupant uer Namq; antiqui .e syllabam rei parvae praeponebant, unde Veiovis pro pusila Iove dicitia est, quamvis in alia signiscatione , ut mox docebimus accipiatur Re Meerandem LMm pro minuta vocitaverunt, se apud Ausonium .e raudes mesens legimus pro paνωIa, Re a Varrone scriptum eth in re rustiear Ouas ueant Oearatisis a M.-ὸeilii: In hνο fgniscatione sut equidem arbitror a aecipitur apud Plinium qui seribit in . Corpore vescos esse Ied eximiis Oirib. Servii autem expositioc ut dicam quod sentio) non solum non vera esse videtur, sed etiam si hi ipsi distors, quum .esias salicum frondes interpretatur sceas teneras, cum serum. tenero contrarium esse videatur. Exponamus igitur vescas frondes , vel quotiosa sint er euaria iuvencorum, vel ut exponit Non tua Marcellus a quoansidiose fast. Commentatoris ossietum fuerat diligentius seitiusq; Vergilionum earmen arbitrari de super hac dictione instam , quum vetustitem redoleat , ct eruditionem reconditam praeseserat, copiosius disputare .li eruditius. Ser. Tenaia non gloria si sitiem .
Phi. Romani antiquitus Deos quosdam ut prodessent colebant, quosdam vero ne obessent placabant. Cum yotiem igitur Se Diiovem a iuvando nominassent, Velowm appellaverunt demta atq; detracta iuvandi iacultate , ut au. Eior est Gellius in s. Simulacrum enim missis sagittas tenet, quae sunt ub
. omiserint, quae Servium recensere . non contigerit, ac, ne a proposito digrediamur, vix ullum deprehendes, cui piraais , aut pingui/ada placuerit 3 egregie nostra quidem . sententia, doctissimus Beroaldus M.
eem latinitate donatam latio sermo. ni restituit , Grammaticorum 'illationes diligenter avertit, cuius Judicio Meuratius sngula pensitante contenti e sie malumus , Qua I
298쪽
deliina paratae ad noeendum: quapropter eum Deum pleriq; Apollinem en adi Ierunt. praeterea Virgilium quoque aiunt multae antiquitatis hominem sina uentationis odio peritum , numina laeva de preeari in his versi h. Ia tenui labor . a a tentiis asa gloria, Auem Numina Meta sua αι , avissis et iocatus inpotio.. significat enim quamdam vim esse huiuste modi Deorum in taedenda maritis quam In Dianda potentem . Et ita secundum Gelli, auctoritatem, qui perquam 1 cito Se adam uissim virgilianam majestatem pensiavit , exponemus, Numma Mua , id est, sol a natison:& magis laedentia, quam juvantia. si Et quoniam in Gellii mentionem incidimus , admonendi sunt illius scriptoria sectat res, ut locum emendent in eo rapite, in quo de Veiose disserit, de-Pravatum , quum in Omnita passi in codie ibus Gellianis hae verba legantur: Dias diis quos piaeaν. oportes , at muti a nahis ori a frugibus natis amovea rure angvia habetών ohietis. Mendum est maximum in nouissimis tri hus verbis, quod nis emendetur, dissicultates par Iet inextricabiles a Nos V
llo Marte nostro , Ita correximust hinerraneas haletur O Robigus. Et ita corrigendum esse eensemus, fulti auctoritate eruditissimorum: Namq; e uer x Ancas Deus est qui malorum avertendorum caussa colebatur, ab EAPerruncan uo nominatus, ut docet M. Varro in libris de lingua Latina. Θυεν raucar autem vocabulo antiquo significat avertere at γε deppuliere quam dictione riuati surpat Livius se seribens in L Puetita ad aeeννtineandam Deum iram victi mas cadi. Et in aα Miguram aleretineandoram eo tissu Lapplieationes B
δι am Maasas decretiis. Cicero ad Atti eum in Epistolis se set ibit i Cerae con-rra Mitar inquis Diis aseretineens. Cato quoq; in re rustica: Viduertaιem , inquit , va saritiemqae eriamitares, intemperie ae , molibessis , defendar,
averruncesq;. Et Felius pacuvianum dictum amentiam averru easatis tuam. nterpretatur , id est . auerti daa. OGerruueam itaque Deum Romani cole-hant, ct ab eo precabantur, vi/ perieati averranearet, hoe est , aserrent amo Gretur atq; propalώνer. Legatur ergo apud Gellium t et Oaννunctis non au-aem e ruratis, quum Aravas nihil fgnificet , & dictio sit illiterais: Mese Funcus vero sit Deus Romanorum, Se dictio vetustissima , atq; eκ interioribustiteras ac penitissimis depromta. μ) a graneas apud Plinium accipitur pro villa qui a rapellarum mento dependet. Sed hoc , di id genus sexcenta alia, quae apud scriptores in Latina lingua reperiuntur, partim obscura , partim depra ta tractantur ac enodantur a nobis, uiaticiat volumine L quod quotidie cum
vos tum inter arcem, Et Capitolium ante duos lucos, enarrat mi d. Fas . s. v. 4as. ae iuxta Dei effigiem , capram, emam esse testatue , qua di creta Iovis est educatus . nota in Maris , satis sacrata a
verum autem , nec ne per is lava , V Diis inter sinistra numina repse
Miae dicitur, quod magnum erudiistis Megotium facessit, affimare non audemus, sequatur unusquisque in
anta auctorum uarietate , quod pia cet , asserimus tantum priscis num isna suisse , quae nee ipsi nnuerant, placanda invocandaqς , eaque ut cedito quodam nomine compellarent scidimula utehantur a Sila rvi Datis, s. - Do es, apposite de illis C in de Re Rus . Liaeam eol eare , ait, Romana mora se oportet, so .erba
averrendo averaneare , ast mas
299쪽
dimus, & adhue sub ineude est, quod edetur n tempore. In quo omni st dici ac vigilantia contendimus, laboramus, enitimur pro virili parte de Latiis rae linguae sectatoribus benemereri. Itaq; ab eo praear. Dies , fit perri finxerunt Romani a Graecis enim es a avertast 3 Ducta fortasse ev Hereules Se Apollo malis avertetn Graecia siuillitudine aequemineam ese dis praeeste dicebantur.
300쪽
IN libro tertio ubi sermo fit de Latinis populis, ita seriptum hahent mere. doli eodices r Cum .is eaνmen in monιι Auaso soliti Me ero popati AAMUos . In spectatae fidei libris non earmen scriptum est, sed earnem E . ita ipse emendavi sequutus historiam : Namque in a Lbano monte Latinis misse satiatiem cu) quotannis Romani dabant I M. Varronis ad hanc rem pertinentia verba subjecir Larisae sὸν a dies conceptas , d Tas a Latiuis popul a quibas eas. Glano monte ex fatris eaνnem p rere fuit ias eam Vsmois . Livius quoque libro triges mo tertio idem demonstrat his verbis: Feriae Latinae Antiis ineam Moeso in claraia fiunι, quod tua/i ah e Ddea quest in senosa Erana . figi in monte sensatia Latinis earnem , αι assolet , datam non esse: Nonne hi duo celeherrimi seriptores aperte monent. earnem apud Plinium legendum esse non earmen δ Eodem servius quoque Grammaticus locuples auctor a cedit , qui in primo commentario se scriptum reliquit: Viscera non sanatim
Visceratio autem ideo ex Vos pilis Tom. ILmum dicta , quod timmis mamiis
vel instaurarent veteres convivia, vel earnis partem amicis mitterent; Visteνarionis solamnitas deorum sacris addicta, sellis latinis in monte Athano ad mortuorum honorem transit, de qua Liv. vltr. Mopalaviisereatio data a M. Fusio in D. uere matris , ut xxx x. M. Liciniῶ