장음표시 사용
301쪽
In Quinto, locus per sella hae atriectionem depraυalva est i ON dam ruinehatracha titiam Oromanoν vim , quum Tabνacha legendum sit , ct ita corinretii Juvenalis testimonio, qui loeum ostendens smiis frequentem , inqui tria satis ambrifeν os vili pandia Tolrischa satias In .erato Icripit jam marest smia hacea. Namque in Africae, ubi Tahracha est, sat thus & latifundiis, maximam sin latum esse multitudinem, Solinus & straho tradunt. Possidonius quoq; refert se in Libyae oram delatum , sylvam vidisse smiis plenam . quarum aliae
super arboribus, aliae in terra sederent, nonnullae catulos haberent S uhera dependentiar risse itaq; quum eas uberibus graυes cerneret no nullas , ea lυas, quasdam etiam heiniosas . Gινotiae meminit Pomponius Nela. Tahraciam Sylius Italicus Tyrium opus appellat. In septimo vhi rerum inventores enumerantur seriptum letlturr Daedalam inienisse Larooeotiam. Nos exemplatia quam emendatissima sequuti, correximus
Iehthyocoliam . Est autem LMDoeotia glutinum e pisce factum c ut nomen indicat de qua seri hit plintus in trigesimo secundor IehIMoeolia in uariar pi. scis, erius Uatinosam es eortam, deuique nomen elvitius ejus: Et alibi: D,
thyoc otio, in qnit, eνagor eatem. Cornelius Celsus medicamentis compluri hus miseendam ese docet Ichi ocosiam. In octavo ubi de equis fit mentio, cor tectores inemendatum loeum rellinquerunt, non advertentes historiam, se enim scriptum est: maximum mos
eodem , id est , in Capirotiam pereeui se habenas eum palma er earosa effuso Ratamesa, qai ibi miserar . Ex his Plinii, si modo Plinio ascribenda sunt , verbis, nemo profecto intelliget, u hi vileeνD Ratamesa . quod & sensus sit mutilatus indignusque Pliniana majestate, nisi illud persenisse habenas immutes, ut dicat, praveai se a Veiis, & ita nos emendavimus, secuti historiae s. dem , & maxime Plutarchum, qui id ita clarissime reseri , ut nihil amplius ambigendum sit . Scribit enim e Veiis oppido Ειν-iae , dam αν viti edi arsp/Bactitam Ratamesam agitas orem victorem ρο eoronatam ex Hippodromo αν
dientem equoram cetiritata atq; impcla Romam usq; faim raptatum . eoq; e curra exerin equos is Capitotiam pervenisse. Solinus quoque idem hre υitet refert, a Plinio cui arbitror acceptum. Ah hoe auriga κοιame . Romae nomen est inditum Ratumenae portae . to Λuciores Festus, plinius, it Plu
In decimo, ubi fit mentio de his, quae inter se dissident , seriptum ear atuves er istasei. Quid senserint hoe in loco correctores , eoniectat non possum, nis sorte opinati s ni legiones illas cuneosque Macedonum, quas ips teste Liuio malaues appellant , scriptoresque sere Omnes celebrat agere discordias eum araneis. Quod quam ridiculum sit sentire , etiam insulsas mi intelligunt. Ego vero correxi ster imulantia ct aranei. Est autem Hasummum c o) De Raramana veteri Urbis Porista dissident Auctores a Plerique Haminiam mutato nomine , illam dixerunt a Carmentalem nonnulli a diu in adstruendo huiuste Portae loeo haesimus , verum ne dissicultatem videremur declinare, probatorum hominum iudieio , Rotamena Fortae
locum nune temporis ineertum asererimus , quod tam a priscis e dem, ae Caνmeuralia Moria Iare , qua expeditissimus in Capitolium ingressus illi, qui ludicro quadriga
rum certamine in Etruria vicerat, de ab Equis in nrhem raptus intra muros excussus perierat ex plutarchis
302쪽
Elam ex genere 'araneorum, quorum noxii sunt morsus, ut seribit Plinius int . Coeptis exiguam varium ae minaram ad D ssis ingredientium , Mutauingius, Teste eodem, ινimaas purit. Idem in 19. Phalantiam es Iranae ignotum . O plariam aenoam. Et alibi r Phaluntias Graea toeanr anteν geneνaas amoνam. Cornelius Celsus in quinto: Ubi mera Phalangitim noeῶι . praeris eam eaνationem , qua maus νedae taν , Iam homa demittendar in sotiam os. Quid multa φ haee dictio apud Plinium adeo est frequens , ut correctores exsestimem, quum hunc praesertim loeum non emendarim, oblivioso res suisse C rione, qui memoria ita tali nulla , ut aliquotiens tria quum pro postasset, a
quartum adderet , aut tertium quaereret .
In i 4. Ubi generosa vina reseruntur , se seriptum legitur et Ceterano , fed. mino into Galilas eoasistis a timinas. Quis quaeso Geographus , quis historicus GIeranor populos, quorum vina laudat minius, illustravit δ vel nodis saltem nominibus nuncupavit unquam Mecheruis nullus. atqui quutria. νretanos in Hispania nobiles fuisse legerimus, depravatum permutatis lit ris locum se emendavimus: Ceννesana isteν GaIlias cons Ba ascroriras: Suna enim Cerreroni Hispaniae populi, qui Iutiani cognominantur. & qui Ava Pana , ut auctor est Plinius in 3. Horum vina inter laudatissima locum habent, ut auctor est plinius, quae Martialis in Xeniis Setinis eo arat: cp Ceraeiana uepar ponas, Setina parabis , Naa potau sanae eam aribas Ala hilat. Seio omnes sere eruditos viros hactenus existimasse Marti xlem hoe disticho esse locutum de Ceννeranis Errastis, in quo exponendo non minus erra runt, quam in illo, crius lemma est persaroννerasa mihi μι ιιι istis. Ite his, De m sopis, Lasi de petasona Dareust. Crediderunt enim Me quoq; ad CeνDes Etruriae referendum , in quoa ma Mifestum erratum ne inciderent , potuissent Strabonis lectione admoneri , sciri tertio Geographiae seribentis. tihi de Hispaniarum fitu habetur Oratio: -- is 'renes laea eon Ius tenena, qtiua 'equestes eatiores habiιant , quo3 qu. maxima Hispasiae poνria Cere ιani reaear, a galbas maliouriam perna con co) Cereatasa vina haud frequenter adeo memorant Auctores . ut μυρο ma , Mossea , vel alia laudati ssima. Audiatur Horat. Sat. II. IV. LI.
into sobilia namerantur; quae a ponere libuit, non quod Greetanavitas gloriam detrahere audeamus, verum quod rarius inter praestan-
lora numerati huiusmodi vinum dis
303쪽
AEantur Conlabri e Is perquam fmiser, protentam nas messioerem Bom Innas ex B bentes. Quid his Strabonis uerbis lucidius esse potest ρ quae clarissime ostendunt, distichon Martialis non ad Ceritas Ethrustos, qui nulla condiendi pervios laude censentur , sed ad Cerretanos Hispaniae, quorum perua celebrantur reserendum. Namque quum ex Hispania ct Gallia. M. Varronis atque strahonis testimonici salsamenta mitterentur, laudatissima , videtur Martialis eodem carmine tanquam eonfinium regionum pernas coniungere voluisse. Cerretanarum vinearum miram ubertatem, proventumque incredibilem, Columella tradit in
In I 6. quum in omnibus eodie; hiis talis index ste Me didera qaae visea-rar Imiux , & eodem capite id verbum mmdax sepius repetitum si , δε- reor me, quo minus immutarem. supersedisse, verum quemadmodum se hulae conveniat non intelligo , quae en Iaeem appellat non lueem. Ovidius rLρ erocon in pumos .ersum eam Maaee flores. At Plinius ah Ovidio non disseriens ait: Virginem eiusdem nominis pro pter amorem iuuenis Croci, mutatam in hunc fruticem. Huc accedit quod in avi se libens de natura hederae in medicina Milucem nuncupat, quam in 16. S milarem nominaverat, nisi exemplaria in hoc ut equidem arbitror a depravata snt, quod ideo facilius eredere lihet, quum apud eundem Plinium eo minplures depravatos indices deprehenderim, de quibus alias loquar. Praeterea ut ad si ilarem redeam, ses ius gravis auctor taxum arborem a qua taxica nuneupantur, voeari dixit a Graecis smitiem, se esse in Areadia tam praesentis veneni, ut s qui dormiant suh ea cibumve ea plant moriantur. In a8. quum correctores ita emendaverint, vel verius depravaverint r Sisin ..ur rex Ositim boama et effigia primum aras se sit, hahuisse υ identur quiddam commune eum lacerta , eul animali memoria inest nulla . Nam dieant Wilaeso apud quem idoneum scriptorem istud unquam legerinε, eur nciri ad Plinium honi viri . si apud alios non reperiehatis , recurrendum censuistis , qui in ga. loeum hune cui nos correximus) ita emendandum esse demonstrate Seritas rex Ositim laum e te primus as MoaOil , non autem aνas , Id historiae siles ex3git. Idem Plinius repetit, cujus verta ex praedicto lihro haee sunt e S Uus νex primus signaviit aes. q) Antea rudi usos Romae TImaeus tradit. Si gnatum est nota pecudum, unde ' pecunia appellata. Eodem aecedit loeia pleti is mus auctor Plutarchus , qui scribit apparere in vetustissimis numis iciei sum sinum hovis, pecudis , suis . In i9. mendoss codicibus verbum pi istum prioribus literis ablatis murilitatum est . ubi scriptum legitur aediam eum legendum si hinedium , & se ego correxi . Est autem Heredium c ut ait Festus 3 praediam poνoalum: Et in
num aut Saturnum cum multis ait
ι- ωeeres, in qaibus es eum δε i. ei fonte Ianus , ct in altera parrena vis, fictis idem Foeta falseris re re hono poseritos panim formavit
Quam sententiam exponere satis fuit , quum illa non improbanda videatur, quam ex plin. Αue .nciser desumit , praesertim quod nummi a Lactant. memorati post Saturni, aut Jant aetatem invecti sui ueeredantur.
304쪽
legi hus, ra. tabularum in horti senis easono semper nominatur ιeredium , cr)inde herediolum usurpat Columella . euius verba haec sunt ex libro primo e vi e dem lavencos cir quasti, Joteram auitam hereδοικα redierit. In eodem unius litterae inoersone mendum admissum est , ita enim seriptum habent depravati eodiees: In ιε γνori Oina Deei I ea rari, quum scribendum sit Decisi; eostiari. Atqui υideor nimis levia sectari, imo gravissima Sc nota digna . Non enim sono tam dissimile est Thais & Hermioue , quam sensu Deeus & Deeas. Nam si terendum admiseris: Visa faecis corari et Qui sensus Dii boni' quam ineruditus, quam ridiculus, se Pliniano acumini minime quadrans erit eonfingendus exeogitandusque ρ Si vero saccis que min dmodum nos emendavimus eo texeris , Se sensum deprehendes elegantem , eruditum, Se ex consuetudino Romana sumtum, atque a Plinio non discr=Pantem. Nam Romanum institutum suit uetus Oina seco lineo colare , ut essent innocentiora. Ideoque ait Plinius in i . de vino loquens: Daitiimost pios capiamus , sareo sto imos vitros: Et in a . missismum , inquit , omnibus Iaeeo vitribas fractis . Haee Pliniana Desunt , ut existimen Martialem a quum de aegroto Tongilo loqueretur, in secundo, se seripium reliquisse: Cacula faecinitie quaeq; anuas eoxit Opimi , cI id est, faeeo eolemur eum feeo ιν pissim legatur, ita enim salubriora purio raq; reddebantur. Unde Ae in Eo. ait: NMida fasello ινan irrere Caecasia suo. Horatius quoq; in a. sermonum morem hune transmittendi vina per facis cum tetigit, eo versu ristegrum perdant Bno eth;ata saporem . Ubi Porphyrio exposuit, suces eo uta. Et Martialis in Apophoretis. Pauperiore m/ra 3iuere lina potes . In an legitur: Galu Deiιias is vi/n.nolo helleboνο ιingam . Nosce I Quo sensu Horras divitur, Festus declaraυit, pro miti ae praedio indiseriminatim Hortiam usurpans , quod Heridiam horti significatione intelligi uoluerit: ea ratione expli Cari debet Cornel. Nep. in Porc. Cat. Hostus es in Subinis, quod ibi L-Fediam a Fuiro stes sum hulehara uberius id quoqt Auson. Fidii l. xxx .hisee earminthus demonstravit: Sareo hisediolam majoram V ποα
riss. Scriverius quemdam auctorem Carpit pro suemur constri hen-
Testa sis antiqvii felix Ararar Opimi aliquet enim secatum pilleis monia mentis non cohaerere , faecatam autem in emendatioribus eodiethus imυenitur. Insuper: Siseare Focati ,
305쪽
Nos corrediimus In levata , au rem sequuti A. Gellium , virum ut Augu- sinus ait 3 multum ne undae seientiae, qui eadem reserens ex Plinio sum siue se indicat, se se libens in i 6. praeterea id seriptum est in plinior Legimus Gaius in vinosilvis tingere B Ihίονα Deittas , quod iis icta exuuimate ferae reneriores ad optius μιι. Ex his Gellii verbis lucido apparet apud Plinium
legendum esse in Oenota , ut ipse emendavi, non autem in venenato. Eiusdem quoque Gellii a uelaritas seeit , ut alterum quoque loeum in eodem , a s. depravatum corrigerem , ita enim seriptum est e M Ihridatis iuventum aulamaut in anatum Fonticaram misere antidotis , quoniam venena viventit. Quae sunt hae portenta verborum ρ quam conscissa sententia Φ quam
indecora constructio ' nisi illud in anulum Fonticarum se emendest Sanguinem auatam pans earum . cuius rei non me auctorem habebis , sed Gellium se seri hentem in noctibus Atti eis: e notet ponticos die Iur edeudis Susto vexenis Oictitare . Setiptum etiam a Leneo Cn. Pompeii liberto Mithridatem illum ponti regem medicae rei & remediorum id genus solertem tuisse, solitumque earum sanguinem miseere medicamentis, quae digerendis venenis valent , eumque sanguinem vel potentissimum esse in ea conlaetione. Quid his Cellii verbis manifestius δ quid lucidius esse p nest, quibus idem enarrat uri odPlinius, quin etiam ipsemet Plinius aperte demonstrat ita corrigendum e te, ut ego correxi, cuius verba ex libro uiges monono haec sunt: Coa aliam qδεο-que arvinum arie cis orauia mala medieamenta potieι , item funguis ana Iam
In a8. se seriptum est: Medetar P tioea es venenis. Ego vero Permia talis literis emendati P tues campes. Est autem Goseampe vermis si ve errata nuces pineas insultins, ut docet plinius se seri hens in ar. Gur contra Canaharidas hvresti, pinorum eraeas, quas FSIIIcamput volant . Dictio composia ex FDra Se eampe. pitva vero inter genera nucum pinearum numerature pinastiis singularis remedii ad .ersus tuism , ut Plinius refert in decimo quinto. Ah hae arbore H a Salamina FDθα, est nuncupata, ut auctor est Strabo in nono, quemadmodum & aliam in Hispania insulam Pi usae nomen inde esse sortitam seribit Diodorus in sexto. Campe vero est eruca infestans ma xime hortens a. cuius meminit Columella hoc versu emoluitαν ad terram L νιο eorpore campe . In a 3. Verbum barbarum pro latinissimo , insolens pro usitato elegantiss-moq; receptum est, Gratot tam pro Graeostasi, se enim scriptum est: ρ vius aedictitam aeream fecit in Graiolusio. Non in fiet abor ignotare me quid si Gra- totasium . imo ingenue sate hor. Quod squis eorree res interroget , quid iasgnificet, ne seici quid mussitabunt, & dictionem tanquam inauditam porteri tosamq; res armidabunt: Ego vero correxi in Graeeostas. Graecostasis auten aloeus erat Romae subs ructus sub dextra Curiae Hostiliae supra comitium , ubi nationum subsilerent legati , qui ad senatum essent missi. Is Graeco sis ut interpretatur M. Varro appellatur a Graecorum legatis ibi subsistentibus. Demaeeostas meminit Cicero in Epistola ad Quintum fratrem his verbis. Dein de rivis opera repente a Graecosos edi gravitas clamorem satis magnam fusa
per suum pereolatam veteribus suis- quosdam reprehendit, a qua per se inquit senec. Epist. 8s . O homi- faecam pereolata , purgataq; in balnem calamitosam l nescit viserer non ne is se lavantes
-rbida, re quam plueret velamem locata fuerit, vehementer dubitatur a
306쪽
In ar. Nec hoc quidem praeteribo, proprium pictoris nomen depravatum est, ubi se legitur: Si os ex inaenia Aasan; . Nox vero docente Plinio correximus, ex ineuio Pausis , & ita correctores Plinium sequuti a uetorem emendate potuissent, nisi lethargo oppressi , Ceruario similes exstitissent, eui etiam in fame mandenti, si respexerit , cibi subrepit oblivio . Namq; plinius inas. elatissime ostendit: Fausiam picto em nuncupatum fuisse non Fufianam , euius verba hae sunt e Fausiam Siostatuis priMum tu hoc genere nobilem . . Ubi ei omnia illa , ne sorte alium putes. adscribit , quae in xxi. retulerat. Alihl quoque inquite musiae Mitis O dis,palas Met isolaus. Quinetiam primphytio pictorem nobilem fuisse Pussiam leti hit: a quo tabellam Pausiacam no minavit Horatius. μι eum Pu Deo torpes infune tabella . Ceterum hoc non solum hominis nomen in Plinio depravatum legitur , id enim leυissime sutendum foret , sed tot ego deprehendi inversa Sc ab historiae fide diserepantia, at illa privatum volumen, non epistolam requirant. qualis ei loeus doeere videtur plin.
quum inquiti In Graeco si , quaerane supra Comittam erat: uerum uod de Comitiorum loco multumisputetur , iccirco qua parte Graeso Rasis esset assinari non potest, nisi ducatur situs Ichnographia dimensus ex eodem Plin. Saodeeim, ait ipse , ta-halis ortas tantum , O ocea fus numinatur: pοo aliqvior annos a e-Has est, ct meridies, acee o Cous tam id pronuntiante, qatim a Caria se
nonantiabat a se ut in paralella linea mathematica inter Orientem . &oecidentem Solem sita suerint Grae eostasi , RUra , Calumna aenea, or Carcer , quamobrem si rostra in an gulo eo mitii occidentali, in otienis tali comitii angulo G eostasii esteonsti tuenda , qui inter viam sacram angulus fuit, ac viam illam , qtiae quartam regionem ab octava disteria minat, ad ut Graeconos inter eandem viam, & Comitium inter meis dia suerit , e regione sermo illius viae, quae nunc inter aedes S. Laurentii , & Ss. Cosmae , & Damiani posita est a hoc enim modo sol n cessatio perpendiculari umbra mellis
rem. Monemus etiam pro Graeea-sasi Graecostadiam aliquando inveniri , quod idem omnino ae Graee ausis est. Capitolin. in Pio C. 8. G
eosadiam post incendium restitu
307쪽
CAPUT LQuid fgnifieet illud Hieronymi ab Eeelesiasticis celeberrime
usurpatum de Tantali sonu potantem. ΡLeriq; omnes Ecclesasticae literaturae studiosi , anxie S sitienter vestigare solem , quid significet illud Hieronymi vulgatissimum quod liminarem parinam testamenti veteris introeuntibus statim obvium fit, uir Parchom intbroso sedentem aureo , ct de Tantali fonte potantem audiret docen/em. Nugatoriac u Quis Tantalus fuerit exploratum ex priscis scriptoribu&, haud tamen
crimen , ac pinna satis compertia. Imulta videre eit penes Ructores cum Graecos , tum Latinos et nos pauca delibabimus . Virgil. , quod filium Deorum mensae comedendum Tanis ratur apposuerit , fame apud Inseros cruciari existimavit A ield. VI. Iacent Mutati s auis rorea fulcra xtioris: epulaeq; ante ora paratae
I et eo luxur Fariaram maxima juxta recubat, ct moibas prohibet eontiniagere mensas, Exurgitq; facem attollens, atq; ist
ob linguae petulantiam , ae dicaci ratum rivialo fixum perpetuo immminere censet Tullius; in aqua ueresari, assiduaq; torqueri siti post G cum Homerum , ex Latinis dixerunt Tibullus, ac Nasor prior qui
Posterior autem ex superum arcanis proditis mulctatum Tantalum asse rit sit . fameq; Iaesaerit aquas in aquis r er poma se gaesa captat Tanratur; θoe ilia garrula Gusa dedit. Pro opinionum varietate de Tastati culpa, ae supplicio , di ersae quo que de Fabulae sensis circumferuntur sententiae a ne singulas recense tes , Lectorem benevolum fastidiamus , Flacci tantum carmina subdi muS τ
308쪽
nimirum sint , quae a commenta toti hus reseruntur. Nos ut pro virili parte tu varemus studia studiosorum, ad eumdem sontem accessimus , explicationem invenimus huiusce involueri latissimam, quae talis est i e vis Indos spieu res otii Arachmanae nune pali , quorum princeps Parchas nominabatar , eo te fre, quo fi pollinitis ridianeas discendi olfendique sudio ad tuos se eon raterat , quem antecedentem caeteri qui eνant daodeviginti apprehen a mana sisIMueterante Jare has autem nominatim salutavit, qui in excesso sedebat rorano , quem ex aere subre erum aureae statuae complusculae exornabant: is ira Dreham sed sunt disses in f tibi humitioribus, mox pos philosophicam Irmoei notionemos uvis Parthus e pollonio jyattiam Tantali obstriptione notatam , quatuore litorum longitudinis , quae simitis propinanti phialam porristebat , in quamatimsr dum ιιι e tueorruptibilis potionis , potatam mensura nunquam excedentis . Ex hoe rinioli poetiti bib νe flebant Indici philosopbi , ant quam somno .v-dtisaerent, ct ita archar potandi principitiis felι ex phiati hibens , qtiae timgirer eantios Iasiavia juem humorem scindens , non Detis ae s ex fonte se satiret: hisit tina eam pbilosoplis Aps lanitis. Est a rem amiciliae Iismon eatissa B Ucemori eo statio apud Indos inventa , qui minisνam ovis furians poei latoremque Tanιatam , propterja quo, hie amicissmas man et statis via ergo homines habitas est , pos sane ex pmala potiosem , fama sternia ut eorpora in tittis sertaeeis a lae eop οβ νεθνι serutas I bra tertio de tirata potioni/ Thran i , qui ιιiam seritiι in sptimo, quicumquὸ hihaut ex Tuntuti vhiula, participes peri Aram eum amicis os oporIera. Ex hac enarratione Jam perspicuum si cur dixerit Hieronymus, μοι ousam pervenisse ad Araia comatres , ut audiret Iarcham illum principem philosophorum in throno se odentem aereo quidem , sed qui aureis statuis exornaretur , potantemque de Tantali fonte , hoe est de Phiati , quam propinabat Tantali s mulacrum, ex quo mihi uidetur doctius & historiae accommodatius legi posse de Tantu L Fbiola, quam fonte , eum inter phiatim ct fontem sit quaedam litterarum proximitas , & oh hoe lubricus error. Quod si nihil plaeet immutare, expones fontem pro Phiati , ex qua liquor veluti ex sonte seaturiens continen ter fundebatur. Quae a eommentatoribus Ecclesiasticis traduntur, protrita sunt,& a si de hiitori ea deerrantia , sed ego malo haec & id gemis alia haurire ex liquido sonte, quam ex rivo tu tholento. mus, ad mores Avari sabulam reis ferentis, quod videlicet in maxima divitiarum copia nulla illi satietas , des derio eum copia crescenter En Horatii Uerba Serm. I. Tantalas a labris sistens fugientia ea ptat timina , quid νides 3 mutato nomine , de Ie
His adnotatis: Us Tantali fonte Fotautem, aliquis interpretari queat opulentum hominem divitiis assue tem , curisq; quam plurimis earum studio laborantem , perinde ae si nullas haheret; quemadmodum Taulais Itis in undis perpetuo uersatur , quas illi numquam gustare licet. Iure, an injuria id dicatur , υiderit eruditus Lector; haud enim no his in .
animo est clarist. Betoald. contradicere , verum ingenue tantum, sentimus, exponere.
309쪽
Quid si vetus proverbium . guatas, muti fabant, quod in codicibus Ausonii & Nonii perperam seriptum legitur. Apud Ausonium in epistolio proverbium usurpatur litteris inverss dictionibula, confusis , quod est, Mulviam mali Ieabam, tu vero ita distincte
legas & emendate, matatim mali scalast cistus proverbii sensus significabat , tradere sbi operas mutuas, At par pati rependere. Namque mulorum mos est ut se mutuo seabant & υieissim destieent. Miteus Varro lihrum composuit hoc titulor Mutuam mali stabunt, euius testimonium citat Nonius, quamuis Noniani codices mendo indelebili snt maeulos, in quibus hoc proverbium cor rupi ius legitur , quam in Ausonii voluminibus , ita enim scriptum habent rosultam muli Lubaut , pro Muttium muti Labant. x) Provet hii hujuste me minit seienter I enodate Symmaehus, quum in epistolis se inquite Mutuam scalere malas, eat prooerbia n. Oideor ossa eon is, pν conium virsutum itia. rum presso dente νωνiugo. Itaque quum mali soleant sese vicissim defricare S scabere , merito hoe proverbium usurpatur in cons mili remiseratione , &talionis aequilibeto , quamvis a seipione a miliano dictum sit iumenta quoniam manibus carerent , alterius frictione indigere. Hadriani, qui non longe ah ruest, iocus halnearis innotuit . qui plures olim senes evocati iussit , & alium ab alio inuicem defricari, quum illi se marmoribus alte terent ad liberalitaten principis provocan iam qui servis donaverat & sumtibus veteranum quendam , qui se in balneis marmoribus destringebat, propterea quod servum non
Quid intelligi voluerit Hesodus , quum seripsit e Mim diam esse pus toto.Hpsodus in libro eui titulus est , is id est , opera ct dies verissum hunc posuit.
adest , on Oront stolidi quam toto se dimittim plas .
Dissolvemia quaestio est, eritis mentionem fecit Gellius libro decim septimo noctium Atti earum, nee tamen reliquit explanatum quid Hesiodus se dicere sentiat . quum dimibium plas solo esse dieit, quod eommuni plane sensui videtur reluctari . plato libro tertio de legibus planissime explicat hoc amba piosum , scri hens rectissime dictum esse ah Hesiodo dimidium plus es quam rotum, quando videlicet totam comprehendete noxium est, dimidiam vero
2 3 saniori profecto iudiei Muttiam ,
non vero Multam hic appositum, ut maluae operae intelligantur defricati ne mulorum a Mattiam enim , ad in vicem quidpiam actum fgnifieat, seu vocabulum interpretari tu heat Jurtia consuli. more , malaum idem , ac Metim & Tatim, vel ut Turneh. -- ruam a malaIione rerum malis die re , nam quocumque sensu usurpetur, ex Muttio de meo, tuum erit intelli. gendum. Mutaam Matuitare exprimere ait Gell. lib. ii. cap. xxi v. ia Ladis Meeotin as mustillarent , ades mussa inter se eosta vita quarent, quam consuetudinem Virgil. quoq; recenset Georg. I. martiaque intra se iati e vitula ca
sermonem haberemus, uberius enarra imus.
310쪽
te inperate se habet. Hinc intelligi voluit moderatum , immoderaro plus esse, utpote melius deteriore , docetque principatum moderate constituendum esse S ad mediocritatem redigendum . Idem libro quarto de Republica laudans vitam moderatam tanquam optimam, Hesiodum illud sapienter dixisse comme-m Irat, dimidium esse ρω quam totum . IJ Consinii liter Aristoteles in quarto Politicorum iamidiam esse plas toto docet, ex eo, quod gubernatio temperata dura hilior est & melior, quam imporeus & immodica, ideoq; Phoc ylides hein ne optavit muIta medio ribus optima , Se ipse mediocris esse voluit in civitate. Idem Aristoteles profitetur mediocriIaoem Sc medium esse optimum medio eri a fortunae bonoram possἰ ouem, ait optimum omnium esse exi mandam. Idem in Ethicis virtates mediocritater esse tradit. Hinc illa apud Graecos cathois lica sententia, μισο --. ἄζε ab M MM. Ex . IO colligitur, medium ct moderatum optimam esse is vita degenda O FUI sis totum appeteudum. Non me praeterit aliter ab aliis Hesiodi versum exponi solere, sed haec platonica nobis ScAristotelica interpretamenta, magis probantur quum eruditiora sint Sc veriora.
Enodatus nodus ex epistola M. Ciceronis, ductus ex proverbior Sero sapiunt ornes. MAr. Cieero quadam ad Trebatium epistola sic crepit: In equo Troiamo seis
esse in extreαo, fero sapiunt. Neoteri coieri , hoc est recentiores interpretes magis implicant, quam explicent senium epit tali cum . Seire autem debes vetus hoc suisse proverbium , fero fi piuος mydes, quod a Trojanis natum est , qui decimo denique anno velit. c perant Helenam , quaeq; cum ea erantrasta, reddere Graecis, a quibus decennali bello pre si vallati & vexati sue rarit, sed hae e sapientia Troianorum serotina , erat & nimis tarda, qui tunc demum resipiscete coeperant, quum res , eorum solent deploratae , Ee aegritudo it remediabilis , hoc autem proverbium continebatur in extrema tragoediae parte , cui titulus erat , Maas Trojanus, quam Livius poeta apud Latinos vetustissmus, cum primis condidit . unde a Grammaticis ei tantur testimonia Livii ex equa Trojano. Huiusce provet hii mentio sit in codice Festi Pompeia integriori, ex quo excerpta exseriptaque lant illa, quae vulgi naani h. iugitet Conteruntur. Iam satis liquet opinor , cur Cicero dixerit esIe in E quo miniano sero sopiunt, ab uidelicet alludens ad proverbium illud, fero sapιantpkoges quod in extrema Ahulae clausula legebatur. c υ Hule provethlo , quod a Graecis dueituri Flas dimi um esse toto,
ac mediocritas commendatur. Latiniam videtur cohaerere , quo dicitur ri .rtatem qtiodam esse medioeritate contentam , ae mediam inter Oiliorum extrema eonsisteνer hoe Flaceus videtur commendasse, quum Serm. I I. ait r
Virtus enim Ineedit media ex pedivulgata, communiq; sententia: Irirtus es mediam viisurum, o atrinq; ρὸ da Ium . Ε Pinter Amorer, quos ex Cicer. memorat hoc in loco Beroald. , or ges alios ipse Tullius recenset , ex quibus desumptum vetus a iugium r
ox plagis fieri melior Dist, quod
videlieet rarygiae populi barbari, aeservili ingenio esse, soli' verberi bus in ossicio contineri crediti, illos
denotent, qui non monitis, nec pu dote , sed verberibus tantum emen dantur e en Cicer. Verba pro Flacci