장음표시 사용
341쪽
Valegium illi assinitate conjunctum , qui arcem construxit,& ad tutelam Urbis sostas , & moenia munivit cuinq; in il-r3s tum multi nobiles conspirassent, re p.ite facta XXIIII. uno die securi percuti mandavit.
Interim exercitus confoederatorum, quae magna dicebatur societas, agrum Bononiensium ingressus, omnia serro, & rapinis vallavit. erant autem foederati Veneti, Florentini, Patavini , Veronenses, Mantuani,& Ferrarienses , qui potentiam Ioannis Archiepiscopi timentes, cum illi Januensesse dedissent, foedus adversus illum inierant: sed non multo pos octobris mense Jo. Archiepiscopus interiit, tribus 13ss relictis nepotibus , Barnaba , Galeatio, & Μatthaeo , cui Dominium obtigit Bononiae. sed anno insequenti Jo. Ualegi ut, qui praeerat urbi, ut diximus, auxilio plurimorum, inter quos nostri quoq; adnumerantur , Dominium urbis adeptus est excluso Matthaeo , qui ei bellum intulit: sed non multos post annos cum fortasse viribus suis Jo. dissideret, Bon niam Egidio Cardinali Legaeto tradidit pacto interposito ut 13 cso illi Firmum in Marchia Anconitana a Legato Apostolico daretur , quod re ipsa praestitit, eoq; in loco Joannes diem exin
13 Paruit Ecclesiae deinceps Bononiae Civitas per aliquot annos , quo tempore θ Gallia Gregorius XI. Pont. Μax. in Italiam rediit: sed cum adhuc rerum novarum aliqui cupidi essent Bartholomaeo Saliceto id agente , Schachesiorum iactio.& Maltra versa, ut appellabant, in amicitiam rediere: siningulos enim domi Bartholomaeus convenit, ita ut multos ,
di Beccatellos praecipuὰ Pepulis amicos secerit. paceq; hac firmata , Legatus Apostolicus , qui urbi praeerat, est ejectus, noviq; sunt Magistratus creati. XII. enim cives qui Antianorum nomine urbi praeessent , singulis bimestribus sunt delecti: ex quibus qui caput aliorum erat, Vexilliserjustitiae appellabatur : suitque primus eo in ordine Taddaeus Becca tellus. iactiq; sunt etiam Tribuni plebis , quorum innumero Lippus Beccatellus traditur.
Verum cum multis status is Rei p. non placeret, aegreq; serrent se ab Ecclesia discessisse , consilium inierunt de civitate Pont. Max. restituenda: quod cum innotuisset, multi no-
342쪽
biles , qui in id consens rant, capitali supplicio sunt an se isti: quorum in numero Matthaeus, & Lippus Becca tellus
Paucis deinde interiectis mensibus , exercituq; Pontificio, quid militibus Britannis maxime constabat, ad urbem accedente cum Legato Pontificis Cardinali , & Joanne Acuto Αnglo copiarum Praesecto , nonnulla oppida in eorum potestatem Venere . At cum civium iactio , quae Ecclesiae adversabatur, amicos Ecclesiae in urbe timeret, multos ex his in exilium misit, inter quos quinq; ex gente nostra fuisse commemorant , ita sensim labefaciata domus pristinas vires &splendorem amittebat. Sed cum interim nobiles, qui in urbe remanserant, Rem p. administrarent, & populo non satisfacerent, plebs indignatione commota arma capescens, omnes seri ab urbe expulit , & quosdam carceri addixit, statumq; Rei p. reformavit, quatuor Legatis ad summum Pont. Romam missis , res omnes controversae cum Ecclesia sedatae sunt: receptaq; sunt Oppida , quae ab exercitu fuerant occupata . I 37ηΜOrtuo interea Romae Gregorio Pont. Max. schisma ortum est, cum duo creati fuerint Pontifices , Urbanus scilicet VI. Romae, & Clemens VII. Fundis r quae divissio multos duravit annos, magno cum detrimento Rei p. Christianae. Parebat Τhuscia , & Lombardia Romano Pont. alteri vero reliqua Italia : cumq; Bononiensibus suos misisset Clemens Papa Legatos magnis cum pollicitationibus, & praemiis, si suas partes sequi voluissent: Bononienses , qui Urbanum , ut Ve-Tum Pont. agnoscebant, Clementis Legatos non admiserunt.& cum d Repub. omnia administrarentur , missus est Joannes Beccatellus, qui oppidis, & agro omni Imolen si praeenset. Bellum deinde illatum est Ubaldinis, qui in Apennini i38s jugo Bononiensium fines infestabant. Affuit ea in expeditione Vexilliser justitiae cum nonnullis copiarum praeseetis, quorum unus fuit Τartarus Beccatellus.
Latὰ tunc in Italia Jo. Galeatius Vicecomes Dux primus Me diolani dominabatur , Bononiamq; ditioni suae adjungere cupiebat et cui cum multi ex nobilibus faverent, consilio eorum detecto, nonnulli in carcerem conjecti, alii in exilium
343쪽
missi sunt: quidam ver3 ultimo supplicio affecti. Bello deis
inde subsecuto inter Vicecomites, & Bononienses, Τ arta. 39 I rus Beccatellus, qui in suspitionem Μagistratibus venerat ob verba quaedam magnifice dicta in quinquennium apud Jadrenses est relegatus. Pace deinde cum Jo. Galeatio iacta Civitas cum Bonifacio LX.
Pont. Μax. pacto convenit, ut in singulos annos census nOmine sanctae Ecclesiae Romanae florenorum quinque millia persolveret. Ita rebus compositis laeti omnes vivebant, &eo maxime quod Ponti sex privilegia, & indulgentias benigne Civitati fuerat e largitus. Sed haec Reipub. quies diuturna non fuit: nam conspirantibus pluribus ex nobilibus, adscitisu; exulibus Rempub. Oppres- 1 e re , & libros publicos combusserunt. Itaq; Carolus Zamr 98 biccarius, qui tunc authoritate caeteris praestabat, Bononiae Dominus iactus est, qui statim ab exilio plurimos revoca
vit, io primisq; Bartholomarum Salicetum, qui Ferrariae jus civile publicὸ docebat. Sed anno insequenti, qui pestilens maxime fuit, cum populi albi y vestibus induti, supplicationibus publicὸ decretis aiualios accederent, veniam a Deo optimo delictorum poscentes , Carolus mortem obiit, Civitasq; libertatem naeta , exules, quos Carolus secerat, revocavit: formamq; Reipis denuo renovare tentavit: sed satis nescio quibus exagitata, id assequi non potuit. Vivebat tune Jo. Galeatius Vicecomes Dux Mediolani, formiadabilis principibus omnibus , in Italia praesertim , di eo maximὰ , quod Rubertum Imperatorem, qui in Italiam a FI rentinis arcessitus adversus illum exercitu venerat, ad la cum Benacurn suderat. ratusq; se poste Florentinos Aello in potestatem redigere , in eos castra movit: statimq; B nonienses est aggressus , qui cum Florentinis sentiebant. Erat tunc in urbe Bononia Jo. Bentivolus potens , & civium sere princeps, qui auxiliis Florentinorum nixus cum copiis Galeatii, quarum Dux erat Albericus Cunii Comes , coningredi propὰ Bononiam est ausus, sed praestio victus in urbem se recepit, in quam & hostes un1 sunt ingressi, biduoque urbe potiti; Joannes , qui latitabat, in forum est perductus,
344쪽
ubi 1editione populari vulneribus confossus occubuit. sicq; I o I in potestatem Joannis Galeatii Civitas devenit. Qui eodem anno mortuus est relietis filiis, a dominio quorum Civitasse exemit, & Balthasari Cossa, Cardinali Legato tradidit rqui arcem propὰ Galeriae portam renovari jussit, nobile'; quosdam , quorum potentiam suspectam habebat , exilio
mulctavit. Concilium interim , ut schisma tolleretur , Pisis a Cardinali- I os bus est convocatum, in quo Alexander U. renunciatus est Pontifex, cum alii duo tunc etiam superessent Pontifices,
Gregorius scilicet XII. in Italia , di Benedictus in Galli .
Qui Pont. Alexander anno insequenti Bononiam venit, maximo a Civitate exceptus concursu: sed non multo post mortuus opera , ut creditur , Balthassaris Cossae Apuli Cardinalis , qui Bononiae ab aliis Cardinalibus , qui cum Alexandro erant, iactus est Pontifex , dictusq; Joannes XXIII. & anno I ro insequenti inde decedens ut Romam peteret, Legatum urbi praefecit, quem Civitas populari commota seditione ejecit . Quod diu nobiles non serentes, iterum sponta sub ditionem Ecclesiae venere. Nec multo post Ioannes Pontifex I r 3 Bononiam rediit, cum ad Concilium Constanti ense proficisceretur e ubi denique cum aliis duobus qui tunc vivebant Pontificibus, dignitate Pontificia est privatus : creatusqueis I IZ Pont. Μax. summo totius Concilii consensu Martinus V. Columna. Cum interim Civitas Bononiae ab Ecclesia descivi Lset, arcemque illam jam multoties instauratam evertistet, Potentes in urbe tum praevalebant Bentivoli , & Caneduli . urbsq; libertatis speciem praeseserebat, & Magistratus cre b t , qui Rei p. praeessent: in quibus nostrorum nulla fit mentio , nisi quod quatuorviros , qui luxui, di pompis praeessent, creatos commemorant, quorum unum Philippum Beccatellum tradunt.
Sed in Italiam cum rediisset Μartinus Pont. Μantuaeq; substitisset, & exercitum cogeret, ut Bononiam obsideret, illa quibusdam appositis conditionibus, in potestatem Ecclesiae
At non multis interiectis annis , cum Caneduli principatum in I ast Civitate appeterent, Antonio Benti volo expulso, Legatum
345쪽
Pontificis ejecerunt: quo novum bellum est exortum, cum I 3a ad urbem obsidendam exercitus Pontificis cum Antonio Benti volo accessisset, re tamen frustra pluries tentata . Sed vita
functo Martino Pont. in ejusq; locum subrogato Eugenio V. pax Bononiensibus data est , qui sub potestatem Ecclesiae redierunt , missiq; publice Romam ad summum Pont. Legati
IX. quorum unus suit Beccatellus Becca tellus. Haec alia quanto prolixius quam proposueram recensui, ut in crebris mutationibus patriae nostrae, quas paulo ante commemora vi , modicam , aut nullam noli rorum mentionem fieri antiam adverteretur , cum illi superioribus cladibus, ut puto, dein bilitati , recentioribus in turbis quiescerent.
Canedulorum factio , quae Ecclesiae Dominium aegre serebat , urbem sub potestate Philippi Mariae Ducis Mediolani redegit e cujus exercitus copias Ecclesiae, & Venetorum ad Imolam sudit. sed non multo post Mediolani Dux pace cum E genio Pont. facta, urbem illi Bononiam restituit, a quae Caneduli recessere , & Eugenius in illam suum misit Praese-1 3s ctum , qui arcem disiectam denud construi mandavit ,& n biles quosdam neci dedit, quod universam conturbavit Ci
Anno insequenti Eugenius Pontifex Bononiam venit, cum Feris rariam Concilii causae peteret: sed postea Concilio Florentiam translato, iactionum quorundam potentia Civitas ab Eeelesia discessi, iterumq; in potestatem Ducis Mediolani venit, qui suum ad illam misit Praesectum Nicolaum Pieci. ninum i cujus si ius Franciscus Annibalem Benti volum , de alios nobiles captos in oppidis quibusdam agri Parmensis carisceri tradidit. Sed Annibale amicorum ope clam liberato , 14 3 civitas a Vicecomite defecit, novamq; libertatis forma i troducta arcem est demolita. Erant Bentivoli, & Caneduli amicitia, & assinitate conjuncti rsed cum utriq; principatum appeterent, per insidias Caneis duli interfecere Annibalem Benti volum , quem amici statim 1 s ulti sunt, Caneduliq; in exilium missi . Et deinde Bentivolorum domus viribus aucta , principatum facile in urbe o tinuit, ita ut Joannes Annibalis filius in ea veluti Dominus Ἀρσ multos perseveraverit annos , donec Julius II. Pont. Μax.
346쪽
ascito Gallorum exercitu , qui Mediolanum Duce capto obtinebant, illum vi expulit; a quo tempore ser) semper Civitas Bononiae Ecclesiae paruit, & gentiles nostri, qui super-suerant, in pace longam quievere tempus 2 nec Rem p. at tigerunt, nisi quatenus eis more aliorum civium aliqui Magistratus traditi sunt. sed rem tuam privatam procurantes in otio honesto, quae laude digna visa sunt, non intermisere. aliqui enim variis literarum studiis se applicuere t alii foris magis qukm domi militiae operam navarunt, ut Lud vicus avus , & Carolus pater meus : qui cum ab adolescentia Regis Gallorum stipendia meruis et , & cum Laut reco us exercitus Imperatore esset, quo tempore Neapolim infelicissima obsedit, mari in Galliam revertens a piratis captus , Τ unetum productus est: ubi in Mule assis Regis po. testate per XUI. menses fuit, donec ab avarissimo Reg multavi pecuniae se redemit. Qua in captivitate, ut ab illo saepe audivi, multum vobis Beccatellis Siculis , & praecipua Colae Panhormi secreto debere se dixit, cum illi tria
omnium rerum inopia apud Barbaros constituto non desuluset. Novitiis etiam, ut arbitror, Paullum Beccatellum ,
qui apud Vos in Sicilia superioribus annis fuit . cum Diuis strin. Ferdinandus Gongaga Regno illi pro Regis nomino praeesset: qui adeo Paullum ob fidem , & ejus in re bellica .
virtutem amavit , ut illum veteranorum militum cohorti
praefecerit in bello, quod in Aphrica gessit: ubi Paullus tam ori etiam honore dignum ostendit , quo certὰ illur Ferdinandus ornasset, nisi immatura morte captus diem obiisset extremum. Non desuerunt etiam ex nostris, nec de
sunt adhue, qui religioni, & pietati Christianae dediti , Ω-Cris literis operam dantes, vitam sanctissima in monasteriis degant, aeterno potius Regi famulari, quam terrenis principibus eligentes. Fuere & alii, qui dignitates Ecclesiasticas in patria sint assequuti: & qui etiam in curia Romana cum laude vixerint . nam patrum memoria sub Alexandro VI. &Julio II. Pontificibus Max. Caesar Beccatellus Federico Santeveri nati Cardinali Illustrin. secretis, & familiaris charissimus, ingenii praestantia & virtute nedum patrono , di universae Romanae Curiae acceptus, sed apud Prin
347쪽
cipes Italiae omnes gratiosus suit, magnoq; semper habitus in honore . Et nostra aetate Ludovicus patruus meus , qui a Paulo III. Pont. Max. Episcopali dignitate ornatus, adulto ΙΙΙ. postmodum Legatus ad Remp. Venetam missus est : quo in munere quartum jam agit annum , & , ni saltor , non sine laude & gentis , & patriae nostrae . Sed quando Beccatellorum historiam , & originem qua potui brevitate , sum complexus, non ab re mihi facere videbor, si aliqua etiam de insignibus Musdem gentis , quibus omnes utimur , ut a doctis viris quandoq; audivi, breviter attingam. Memoriae proditum est apud veteres in usu suisse, ut qui aliqua laude praestabant, pro ingenii cujuscumq; captu scuto quo in bellis utebantur , symbolum assigerent, quo ab aliis dignoscerentur: hincq; factum est, ut ad posteros cujusq;
gentis insignia devenerint , Varia, & diversa , ut eorum suerunt authores . Nostri alam Aquilae auream cruri, & pedi innixam in campo coeruleo gestarunt: cujus rei duplex
tradita est significatio. Ρutant nonnulli hoc symbolo id contineri , quod alias alibi saepe in proverbio usurpatum est
Τarde sei licet sestinandum : hoc est omnia maturδ agendum , cum alam celeritatem , pedem verd moram , & te titudinem innuere sit manifestum . alii vero significationem aliam afferunt, cum dicant hoc emblemate illud ostendi. Nobis se ilicet a terrenis ad coelestia mentem levandam, cum pedem terram ingredi, alam verd coelum versus tendere solitam videamus . Utrum hoc sit, an illud vel tertium quoddam author intenderit, sanὰ constat insignia haec gentis nostrae semper suisse, quod & adhuc columnae marmoreae sepulchra vetusta Bononiae prasserunt. Haec in summa qualiacunq; sint de gente nostra tibi Revere disi. Pater exposui , dum Patrui magis monita , quam meas vires considero. Potuissem multa addere, & familias plurimas in patria nostra nobilitate, & rebus gestis insignes adnumerare; at non Bononiae historiam , sed gentis nostrae casus tantum attingere volui. Sunt illa ab aliis scriptoribus
illustrata, E quorum libris facile perdisci possunt.
Superesset nunc , si Beccatellorum ornamenta , & solidas lauis
des complecti possem , gentis vestrae , quae Panhormi rest.
348쪽
det, & virorum praestantia, & divitiis, & dignitatibus ornata refulget, historiam ut adnecterem . sed majori illa voia Iumine , & stylo graviore indigent: non enim exigua , aut levia sunt, quae ducentis jam transadtis annis , Siciliae in . Regno gens vestra gessit, quae nedum familiae , sed patriae
etiam, cujus nomine nunc cognominatur, splendorem a Lsert eximium . Fuere in ea , & sunt hodie Regni ejus dignitates praecipuae, adeoq; ampla, & gratiosa est, ut serὰ nemo in Sicilia sit illustri sanguine natus, qui illi non sit assinitate conjunctus. Protulit haec semper omni in genere laudum egregios viros, ut Simonem olim Archiepiscopum Panhormitanum , & Bernardinum Messanae Archiepiscopum , & alios innumeros Ecclesiasticis dignitatibus ornatos. Omi to Consiliarios Regios . & praestantem fratrem tuum Joannem Jacobum , Regni Siciliae Regentem pen Ps Carolum V. Imperatorem semper Augustum , qui illum carissimum habuit: & tuam hic tacebo virtutem , cujus splendore domus nostra illustrata refulget, nedum Siciliae & Italiae omni , sed Hispaniis etiam , libetq; sperare majora , modo suis persit vita. Sed his , ut dixi , meae sunt vires impares, vobis altero opus est Antonio , & fortasse non deerit, qui ut meriti estis vos, & majores vestros laudibus exornet dignis . Mihi sat erit dum Patruo obtempero meo , si haec tibi non ingrata fuisse intellexero , propinquorumque nostrorum , qui & Panhormi , & Neapoli degunt, amorem ex
citavero , ut patriae antiquae non obliviscantur , nosq; ut ex eadem radice ortos , Iicet felicius plantae vestrae creverint, caros semper habeant, & ament, quod nos ut bonos decet agnaros erga vos omnes sacere non intermittemus. Valeri sacrorum Antistitum, & domus Beccatellae decus egregium,& scriptis Antonii nostri, quae nunc edimus , fruere.
Bononiae Calendis Octobribus MDMII.
350쪽
SYlvester Chimensis antistes cuius eonflio in suam me euriam Friderieus
Imperator arcessivit, dictatas a me literas cum aliquando examinandas a cepisset , remitteretqs plerumqs maculatas magis quam emendatas, inter- togatus cur aptissimo verbo remoto reddidisset ineptum , atqui non vi.
disse me inquit scripta tua suspicari poteras , si nihil immutatum reminetisses . Idem mihi in Alphonis tuo faciundum fuit, Antoni oratorum 8e poeta rum limatissime . Nam quae de rege maximo & optimo olim seripseras , ut legerem corrigereque jussisti. Legere potui, quod sedi, corrigere vero non potui. Nam quid est quod manu tua emissum correcta ne indigeat Vulgo dieitur , nihil dietum esse quod nequeat dici melius. At hoe in rebus tuis salsum Vitingilianum tarmen quam dictetia tua corrigi promptius fuerit. Legimus aliquando Meraticum Xenophontem, nescimus qua eloquentia homo Craecus eluceat tignoramus enim damno nostro G meas literas, de latinis si quod est judietum nostrum , neqῆ ille translatus se Antonio , neq; Socratem Alphonso parem facit. Nam ct tu Xenophontem hunc eloquentia superas & Alphonsus sapientia Soera tem anteeedit Quid plura Apophthegmata plutarehi philelphus in latinum vetistit. Dicta illiu iamq; memoratu digna breviter comprebensa sitiit illustrium vi- eorum , quos non Oriens modo , sed Graecia simul & Roma protulit. Maiora itamen Si illustriora de uno Alphonso tuus liber explieat. pelix tu igitur, cui tantus Princeps serihendus oecurrit, selix Alphonius qui te ad eonstetanda eius gesta idoneum offendit. Nam neq; tibi materiam uheriorem invenire, neq; illi
striptorem elegantiorem Ohtingere facile suerat. Verum ego ut eo redeam, unude digressus sum , Silvestri tenebo morem, annota pleraque non tanquam mu
tanda sint, vel quod meum iudicium anteponam tuo , sed ut me librum vidistiae legisse intelligas, quod tunc verum maximh iudieahis, cum per singula capita tui operis pliquia me videtis esse commentum. Ain