장음표시 사용
181쪽
Haec negocium, O expedire nodos 1 sos non dabitur breui, relictis dis , atque negocijs reuertar, - 1n tanti nihil en, uelim ut carere Frater optime te, meos Polo. AD DONATVTIRI LLVM. I v L L E candide , et omnium uirorum Humanissime,quos ab hinc trecentos Annos Appula terra procrearit, Quod me perpetuis, meosq; amicos
1 uuasusichs , tuaeq; semper Domus hospitium mihi est apertum , in hoc eximie benignitatis clarum das Jecimen, tibiq; gratet
Tantis promeritis , agamq; simper , Atq; habebo, referre nanque, ut opto setvec licet modo, nec licebit unquam. At quod nuper amore nostri es ausus Tentare, et facere aeque amanter , ac si
Tibi filius , aut pater fulsiem,
I d uero ex mihi, ct omnibus uidetur Tam magnum, ut tibi debitas referre diton posm, aut agere, aut haberegrates
Non si quicquid ubiq; gratiarum es, Habere , atque agere , O referre posm.
182쪽
Discedam cupidus tui videndi, Veru ut comorias loquamur , et ne 1 nterpellet amicus hic , In tuo uolo se Pouistiano
conuenire, uidebis ipsi , ne quis Linum praeter ibi adsit , hunc adessedon solum Peregrine non recuso , Sed summe cupio , enim moderim , Et doctus iuuenis, mihi amicus uuam qui maxime, item cauebis illud , Ne conuiuia sint Apiciana , Adsint pullus, et bardus,'recentia Otia, illiq; sales tui, quibus nil quam salsius, elegantire;ve eri, Haec si inquam assuerint, tuu sodalem Iucunde accipies nimis j laute ,2Vam tonuiuia sumptuos peius Λ10rte uito, iocos , facetias ;Sector mirifice, tuasq; r AmVerbis praefero collocutiones . Haec ex tempore carmina exaraui ,
Cum Juorista repente, si quid ad te Vellem , quaereret, O breui fauente Deo plurima seria, ct iocost Coram,nusic vale, et optimam sororent Neo nomine plurimum salvis .
183쪽
inluxissὸ animo tuum leporem, carumq; hospitium Q ante uel propinquo Tlabit Pauli pus mari, uel unda Sebethi refluens suos adibit
Fontes, pectore quam meo recedat .
Imago tua dulcis , atra sensus cum mors abstulerit mihi , manebit Illa infixa animo , tuam semper Virtutem meminisse me iuvabis. Quod si uota mea audiunt benigni Coelites, adero breui, nec ulla Iam res Flaminium hospiti benigno Auellet, domus una, O una mensa Copulabit utrunq; , dum suprema Dies separet, interim ualebis planὸ dubitans Ferande rebus
Ne tuum omnibus anteferre amorem .
OP U ι ς ε hospitium, ὀ lares beati,
O mores faciles, o Atticorum Condita sale collocutiones cuiam uos aegro animo, o laboriose, uuantis cum lacrimis miser relinquo . Cur me saeua necessitas abire e cur uultum , atq; oculos, iocosq; suaves cogit linquere tam uenu Ii amici freges ualeant optas regum,
184쪽
LIB. II Et quisquis potuit domos potentum Anteponere candidi sodalis Blandis alloqui', facetius . sed quanquam procul ὰ tuis ocellis Iucundissme Carnefice abibomis imperium mei secutus,
Non loci tamen ulla, temporisve Interualla tuos mihi lepores, mors ipsa adimet, manebo teta, Tecum semper ero , tibis semper Iuagna parte anima meae relinquam Mellite, optime, mi uenuste amice; AD UBERI Vm
Is is ad patriae lares beatos Et desiderium tui relinques. Naximum unanimi tuo sodali , Nam quo tepore norira cara coeptis M amicitia, ex eo medullis Mihi carior es meis, erisq; , Sensus dum mihi erit amoris ullus , Propter ingenium tuum, tuosq; Nores cir sudia artium bonarunt, Et flum Cicerone pen8 dignum , Et planὰ Cicerone mox futuruis . Vitalis modo sis uberte , dignum . Ibis tu procul ,etamen manebis Neo in pectore fixus, o iuvabit Idem credere de tua in me amore os d te per lacrimas amice amarasi
185쪽
fluunt oculis tuis, meis ; , Ter siqua en tibi cura nostri, id oro, cito Urbem repete, ct tui miseelli Sodalis miserere, quem relinquis In luctu, ct tenebris tuo recesu
a 'v Am pollicitus tibi futurum
dire tecum cito, id exequar diebus Paucis, si mihi fauerint benigni coelites, reliquum est, ut ipse in urbe Interim maneas, agellulamq; Tuas delitias sinas ualere , Vsque dum ueniam, tuoque dulci Fruar colloqMio , facetijsq; , Vec Germanicus absit ille bellus , iEt doctus puer , optimos patre Dignus filius, hic mihi trecentos versus dilaeonide volo Maronis Explanet uaria locutione, Tu Germanica bella, Caesarisq; Narrabis mihi clara facta, quorum Ipse non quotacunque pars fuisti, A me carmina Dauidis Tridenti Expressa accipietis, O iuvabit Hymnos dicere uorsibus Latinis.
Decem continuos dies manere . Tecum cogito, eaq; lege tantum
Vtar hospitio tuo, morari Neptus qua m uolo, sit mihi necesse,
186쪽
CARNIT π1 LIB. I a d iampraemoneo, satis, superfAmoris uiolentiam, impetumsTui cognitum habens, sὸd audi amice, Quam bonam hospitibus bonis Homerus Legem sanciat, Hospitem caueto Hospes neue manere, nEue abire cogas, in uitio pari est uterq;,
Vrgentem remorans ,morantem adurgens . Hoc uiros decet elegantiores Praeceptum memori tenera mente , Nec unquam uiolare , tu uenum Trari, dum uento , uale, meo Fratrem nomine candidum salutar
Benaci liquidam iacens ad undam Sub myrto beneolente, dum superba Terit limina principum miseellus Stro a , tune molesta in urbe semper Inclusus, uariis agri beati nquam deliti s siuere nunquam Ruris gaudia noueris e misella Rumpe obnantia clauma , rumpe lentas 2 uoras, si sapis , Optimumq; amicum Visee , hic Vergilium tuum, meumr; 'Catullum vacui legemus, hic tu
cultis uersiculis canes amoenos Honos , er vitrei lacus decentes
h Nbas, me cithara bonum Gibertum
187쪽
. N. FLAMI Ur Iurat dicere, cuius hic agellus Mihi munere partus, hunc agellum Iste donat habere, quo nec alter Raccho , o Palladi gratior nec alter Musis ocia ct abditos recessui Tneb et commodius, modo haec benigni Farint propria dona Di , mlenta
res dessicio, mitis aceruos . PETRUM UICTORIUM
'Iς 70 Ri tibi plurimum fatem*r
ri os debere , quibus tuo labore Hic rinotelis libellus arterquEt wBeria rhetorum recludens Explanatur ita apte , ct eleganter Vt quem agre unus, ct alter uditu Intellexerat ante, ineruditi Te docente queant labore nullo Nunc intelligere, ergo iure cundit
Indocti simul atque dom amamus Te de hoc munere, maximasq; scN Labori tuo , ct eruditioni Metor maxime gratias Vcmus
cedis grauitate, nec patroni ullius celebrat domum , perinis R c tuam populus, tamen caveto , T e supercilio nimis seuero . -
188쪽
Tufius molliculos mea Camaena Spernas optime Λωga, nam Platonis ,
O nemo grauior fuisse fertur ,
Extant carmina melle dulciora,
summa faciebatis senecta, n semper studiis uacans seueris, Et noster qmque Tullius solebat E foro rediens laborioso versus scribere delicatiores ,
ut curis animum grauem leuaret. His auctoribus, ut reor, licebit Nugas Flamini, legas ad ignem , cum te garrula turba liberorum
Ad iocos uocat liues cachinnos.
AD CAM LUN GUALTER ITIUM. QV 4 Qqm tibi gratias quibus Verbis Carole ἰ qui mei negoci , Duri Iupiter o laboriosi
Trocurator , ad exitus secundos Rem tam commode, ct apte, er expedite Duxini , ut uideare par agendis Rebus Mercurio I ouis ministro , inem deum ingenio, eloquentiaq; Omnes uincere , praedicant poetae. Ergo candide amice dum laboras Tro me cotidie , octo ipse dulci , Cupitoq; fruor Castria in agro, sui pulcherrimus omnium locorum Iure dicitur , hic bonas precabor
189쪽
M. AT T. 7 1uses, ut faciant tibi poema , In quo nomen , bonos . tu q; lasdes Vivant innumerabiles per annos. BASILIUM Z VCHVM IV D s x candide carminum meorum uanquum gratulor'tibi ,ofaceto Arcesis, quod amore iuncti oe una Domo, vivitis optime, ac beate , Tamen si licet intimo sodali verum dicere, Vc tacere quicquam , suod absis, doleo, tuis 'revix desiderium queo, nec illa Torquetur minus optimus Pristus , Nam dulcis tua Musa , comitasq; Et rara probitas , Mess utrunq; Sic incendit amore, uita acerba Te sine ut uideatur, olim utris Iucundi Uma quae solebat esse Te prisente . quid ergo care Zaniae Agendum an tibi suadeam, relicto Arcella ut redeas me ne tanti commodsim faciam,oPrtulum, ut iri cui plus debeo pend quam Triuio , Sic incommodem iniquus ζ imm o amice Arcellam cole, ama, nec unguem ab ipso Latum qusso recede , quippe inani
Nos desiderio tui, atque amoreves tabescere malo, quam care Suis deliti s ueniatum amicum.
190쪽
PE R iiii ciceronis, o Terenti
S cripta te rogo Turriane docte ut postridie adhuc rubente mane, Cum foecundat humum decorus almo re Lucifer, exiens Giberti Domo ad me uenias ritis citato , tibi igneus anteuertat aenus.
Hic fontem prope vitreum sub umira Formosi nemoris tibi parabo Trandium Ioue dignum, habebis et lae
Dulce, et caseolium recentem,stoua ,
Et suaves pepones, nouaq; cera Nagis lutea pruna, delicatos Addam pisciculos, nitens salubri Quos alit mihi rivulus sub unda.
Ad mensam uetulus canet colonus Iocosi a carmina, er coloni
Plaudent uirgineo pede, inde ocellos ut primstm sopor incubans grauabit. Iucundissme amice te sub antrum Ducam, quod croceis tegunt coImbis Serpentes hederae, imminens ; LaurMSuauiter foliis susurrat , at m febrim metuas grauedinemve, En enim locus innocens , ubi ergo Hic satis requieueris, legentur