장음표시 사용
131쪽
fulcimentum esse Athenas, Lacon dixit ruituram Graecia, siti si fialcitura lateretur. Taxa uit Atheniensium molliciem,quae poetae elogio non respon&rer .aut vanitatem, qui tali praeeonio celebrasset indignos
Rutilati consperia tabula, qM i ram. nabebat,quomodo Lacedaemonii trucidaren-THAtheniensibus, dixit, Fories AH Gieh-ses. Id Lacon audiens biecit, in tasula sificans ridiculium esse pictura gloriari, quod, qa non minus mentiri soleat quam poets. nil di i . Ad quIn qui maledicta in alio)per calum ia ara , soles facile admittere , Laςon ,
Desine, inquit, aduersum mei praebere aures , Selisit non solum eos vituperio dignos,qui calumna arentin alios, verum etiam qui calumniantibuk accommodarent aurem uiliniurie genus est aduersus nihil malEmeritu audire ma micam linguam. Non enim estinii malediet , si nullum inuenirent auscultatorem ui Proinde. Incon expostulauit etiam eum illo,, qui prae-ibuerat aures de ipso male loquenti . : : Astua puniretur' non volens erraui: Non volemi itur, inquit,
i pqnas dato. Vulgaris quidem , sed frigida excusatio est : Insciens seci : vigilandwm erat,nc
132쪽
; Mim' quum in per D inatione vidisset iam Ionii' sin sellis euituli usf-Absit, ilia 1eu τὸ quit, in talibus sed am sellis , unde nori l ceae assuetere senio i Ire hssisim sedebo ἁelieari porrecti crinibu , P ire coelum immunens capiti proh bebat eis gere. 'pud Lacecaemoni', 'vero seelos in t iuuenem non an
surrexisse seni Chii quondam sp 'taemi egrin 'nte sic a Vomuerant in psororum curiam, dein Guiam in sedes, in quibusTedere so ent Ephori ruentris onu deiecerasit 'Ac primum quidem
133쪽
34 Alius quid an quum videret Diogent in arguta .gnomciuo canem , in vehementi frigore statuam aeream amplaetentem, rogauit num geret: illo negante Quid igitur,inquit Laes, magni facin Θ P hilo phus glori ae mancipium hoc, psun xistimabat magnificum, quod sie, haberet eorpus a. omnes iniurias dura um,ue in rigore frigidae statuat coplexum serresoLsit, absq; dolore. Id Laconi nihilo pulchrius il videbatur,qui si qui in aestate simile quip- .piam amplecterctur nulJo suo incommodo. i Quidam Metapontibus Laconi obiDiensi. 3ῖ auia D : Atqui, inquit , non parum lienae Argvxς- regioniς posside 'us t E so, isqvit, Lacsen , Mon sollim ignaui etiis , verum etiam innot Significans nφn posse fieri, ut quis meticulosus:& imbellis multumeneat alieni ditionis,
i terum indueretur, dixit cuidam , Npti: tbi- tror te Lacon xantum temporis uni pedi pine insistere,qua'tum ς su P0ssum: Laerit in is expediens: D or, quit, attamen nullsssere
Finseruntiqui ist huc non possis. Ium derisit li' 'ninem qui long0 ysu didieis et artemquaenihil utilitatis adserti Ictipublicae Huiusmodis ni ai te pri ιν vim unambuloni
134쪽
Argitio quodam dicente, multa spartano - Ι 8rs sepulchra apud nos sunt. Lacon excipiens: Aro ire. Atqui Argivorum apud nos nullsi est sepulo clarum: innuens quod Spartani semper inua- 'sssent Hrgo , Argivi vero 'partanos nunqua Solerter Lacon, quod ille dixerat in gentis suae laudem, retorsit in ignomi iam .
Lacon in bello captus eum sis b hasta veni- ias' diceret, Laconem vendo, obru-rauit i. ios: captiuum, inquit, praedica te vendere . suam conditionem aequo animo tulit, patriae ignominiam serre non potuit in auctione traducendae.
Ex his militibus, qui sub Lysimacho stipen rodium faciebant, quida quum ab eo rogaretur, num esset quispiam ex helotum id est, seruorum Laconicorum numero: Tune,inquit existimas Laconem ad te venturum, ut abs te serar quatuor obolos ρ Maluit se faters seruum, quam hoc probri admittere in nomen Lace-
Cum Thebani deuictis apud Leuctra Lace- trdaemonij ad ipsum ven sient Eurotam & quidam gloriabundus dixisset,ubi nsic Lacones 3 Spartanus quidam ab illis captus: Non adsunt inquit, aliqui, vos huc non rinissetis, 'Ne victus quidem , ct captiuus potuit oblurru sti indolis Laconicae,nec tulit victoris iactantiam 8 Atheniensibus quum tradita Huitate po- ansularent, ut Samum tantum ipsis relinquerent, ita responderunt Lacones: Hoc tempore, quo vestri non esiis, alios habere postula-. tu; Vnde natum est yr'verbium. 3 . . . .
135쪽
eaepi sient, Ephori dixeruit , Perist iuuetitutis ψηxς-lubam ii. Non enim pi sthac habebiant aduer IV, - sarios Gaudibant quidem de victoria, sed iu
o .EI Cum L ced moniorum rex polliceretur so
funditus euersurum alteram quandam ciuita tem , quae se penumero Lacedaemoniis ex bH bes erat negotium , non permiserunt F phori, dicentes Nequaquam abolebis,neque subuei tes iuuenum cotem. Urbem infestam appena , bant cotem iuuentutis 'udd per eam iuueris rus acueretur ad bellandi peritiam. 3. Laeedaemonii n6 praehciebant paedotribas. qui pueros ad luctam exereerent ut virtutis et certamen, non artis. Vnde, ct Ly tandem interrogatus, quo pacto a Charonte victu, enses, reipondit vari arti scio. Nam existimabat ea gens, in curuis re speciosam esse victo-
. . rum , quae eallidis aconsilijs contigisset potius , quam animi, corporisq; robore i Ars alitem omnis, ut a naturali simplicitate recedis, ita dolo affinis est. 1s . P.,ilippo quum peruesistet in agros La
Libere . daemoniorum, scripsissetq; , virum vellent i sum venire hostem an amicum,responderunt. Neutrum. Vnico verbo absoluerunt senten-r tiam, quod erat Laeon im, ae simpliciter negantes regi transitum s quod erat vii orum sor
136쪽
Antigomini appellasset regem,runt, quamuis in annonae penuria, misimnviii frumenti in singulos ab ipso reportaret. Tan tus erat apud illos legum rigor, ut nec taluo beneficu, leuata inopia ab illis veni in im- τpetraret, ut unius voculae gratiam faeerant prospeie legatione perfuncto. Cum improbus quidam sententiam igset optimam, ipsam quidem sententiam adpro Famin barunt, sed eoi qui dixeras amoto, alteri cuiadam in culpatis moribus eandem sententiam i tribuerunt: adeo in Rempublica nihiLhon ras habendum putarunt his, qui flagitiose vi-herent Au rem mutarunt,ne esses dedeeori Reipublicaeli consilium non reseseruiit, ne obpriuatam ignominiam publicam utilitatem neglexisse viderentur . Meminit huius & A.
Cum tuo Datres, inter se dissidium habe- srent; Lacedaemonii mulctam dixere patri , quod filiorum discordiam dissimulasset. Iuuenibus ignoscendum putarunt, sed quicquid
illi per calorem aetatiς peccassent, parenti ira ,ζὰ rputabant cuius autoritas prouidere debue. iat, ne quid inter filios oriretur simulatis. 'Cantori apud Spartanos peregrinanti, dixere mulctam, qubd citharam digitis pulsaret, non ebore. Adeo non patieban ur innovari pu hirco usu recepta. Hoc studio cuidam alteri ex nouem chordis duas incidit Lacedaem
Duo pueri inter se pughabat, quorum unus 3 i alteri lethale vulnus inflixit. Puerorum aute . sodales , quum saucius ille mori arua esset . . is polli-
137쪽
polliciti sunt ili irindictam, secti vulneris auctener. torem intersecturos: At ille: Nequaquam,inquit per deos, Non enim aequum est: quandoquidem & ipse hoc facturus eram, si anteuesetissem, sique strenuus fuissem. Indolem verὰ Laconicam,qui victus ac moriens iusto tamen victori fauebat, qubd virtute, non dolo su perasset aduersarium Quid talibus ingenijs0. 2 lieius, si a teneris ad veram virtutem fuissent instituta potius, quam ad militarem duritie 33x Alter quidam puer illo tempore , quo mos erat apud spartauos , ut pueris ingenuis fas esset, quod quisque posset sussurari sed hacterius ut deprehendit turpe esse, quum vivam vulpeculam,quam sodales erant furati sibi ab eis traditam seruaret, venissentque qui eam perdiderant inquirendi grata , vulpeculam D in ibi, veste abditam tenebat. Caeterum m effemrata bestia latus pueri usque ad intestina eroderet,dissimulauit tacitus, ne proderetur fu tum Mox vera quum digressis illis pueri vi. . disisnt, quod acciderat obiurgabant illum di
centes Praestiterat apperire vulpeculam, qui ad mortem usque celare: Nequaquam, inquit.
imo praestat doloribus immori, quam hac no' ta traduci, ut ob molliciem dicar lucrisecisse vitam ignominiosam. in id absolutius , si tamRliciter natis ingenij, accessisset philosis.
... sent, fortunati estis δ Lacones: nam modo, hinc abiere latrones. Non nos inquiunt. per
Enyalium sic enim illi Martem vocant sed illi poti/ο lariga ti sila qui in uos non incis
138쪽
inerint. A deo gens ea gerebat animos ad om-hiata impavidos, quae vulgus hominum formidat. Lacon quidam interrogatus, quid artis sci si rete Liber, inquit , esse. Ea gelis nec discipli- Gener mis phi.osephorum, nec ostifici js exercebatur. antum inuictis animis libertatem tuebatur, mec hominibus, nec viti, seruire docilis . ' Puer Spartanus captus ab Antigono rege, 3s e sub hasta venditus,in caeteris omnibus,qus incunq; putabat ab ingenuo decenter fieri pos sequens erat ei, qui ipsum fuerat mer- - - tus. Caeterum iussus adferre matula, haud inuit,dicens, Non serviam. At quum instaret herus, puer conscenso tecto dixit. Senties 4cuiusmodi mercatum L ceris: mox istisee Q-hlimi praecipitem dedit, ac perijt. Captiuuvesse poterat, seruilia facere non poterat. Alter quum venderetur rogatus i licitato. re: Eris ne frugi, si su ero mercatus Θ Etiam si non fueris mercatus. Ne fortuna quidem se uilis docere potuit illum serui ia loqui. Qui enim natura probus est, ubique & apud omnes probus est. Alter quidam captiuus quum venderetur. y Υ praeco diceret se mancipium vendere r Sc simile ιesse, inquit, non tu dices captiuum non pu- ις duit durae conditionis,sed puduit tituli serui P lis..I antus erat libertatis amor . I acon quidam in clypeo pro insigni gerens Asmusicam, eamq; non maiorem vera quibus, salis
dam irridentibus, dicentibusque,quod id stadio fecisset: qu. d lateret, Imo, inquit, ut situ conspicuus . Tam enim proph accedo ad ho-
139쪽
, ut ab ipsis insigne cuiusmodi sit videri
possit . Salsissii me conuitium ignauiae vertit argumentum sortitudinis. Lacedaemonius alter , quum super conuiu um esser illata lyra: Non est, inquit, L aconicorum nugari, longEdissentientes a caeteris Graecis, quibus nullum epnuiuium suave videbatur absq; musica. ld Laeoni nugatorium videba ur,qui laut us existimabat,honestis aς festiu is fabulis c6du e compotationem, quam inani lirpe strepitu . 60 Spartanus interrogatus, num tutum esset πιγιη--Spartam iter Resere, inquit, qualis eo de' scendas. Nam leones illuc euntes plorant, lepores autem in umbraculis ven mur: signi sicauit, nee serocibus ac violentis esse tutum
proficisci spartam, nee mollibus&essceminatis, qubd hostili animo illud proficiscen. res mala aςciperentur a fortioribus, delic eos homines illic non iidςrent lasciuirein t
4I In luctandi genere . quod illi Chirapsiam appellant,quum is qui collum alterius Vrgebat frustra, prsterq; legem palqstrae pulsaret
undique , & in terram detraheret , posteat quam corporis viribus destitueretur , qui inhaerenti cedere i 0gebatur,brachium urgentis momordit, cussiq; alter diceret,Mordes o La con, 'minarum more: Non inquit, sed more, leonum. Vt solerter obiect m ignauiam de- torsit in laudem sortitudinis. Nullum enim
probrsi apud illos detestabilius, quam muliebribus imbecilitatis arsui . Iure aute se mor-
140쪽
la liberauit, qui prae r aus certaminis vrg batur a victo . Claudus ad bellu proficiscεs quum ρb alijs ει rideretur. Non opus est fugientibus, inquid, sed qui subsistant, in asietue intur. Alius sagitta percussus ciam animam age-43ret , diccbat , Non me mouet, qu bd morior, Genero sed partim , quod ab imb lli saggi tario aes muliercular simi li, partim quod nullo facino- re edito morior. Victis solet esse solatio, virtu te praestantis viri de tra cadere: Lacedaemonii vero quonia ensibus pugnare solent comi - Nus , non putabant esse virtutis procul missa sagitta quempiam interficere , quod idem possunt & qminq. Tum qquiore animo deςedunt ε vita , qui recth faciorum post se relin-
Qv idam ingressus diuersorium cauponitae. dit sonivna , ut appaxaret: Iuum ille posce Fruestiret caseum & oleum : Quid inquit Lacon , si ter. caseum haberem , iam non egerem obsonio. caupo caseum & oleum petebat ad condiendum piscem: at Lacon cui susticiebat victus 'simplicitas, superuacuum existimabat, cibum cibo m 'scere, quum alter per se sati; esse posset. Quantum absunt ab huius Laconis animo , ut centum rerum species in unum miscent discum pCuidam Lampen . Aeginetam' esserenti ae ς'licem praedicati, quod praedives videbatur, Arguit. mul orum nauigiorum dominus et Lacon. Nihil,inquit, moror stlicitatem de senibus pen- dentem. Quum omnes diuitiae sunt in manu fortunae, ima eae praecipue, quas negociaturis, res