De civitate Homerica [microform]. Dissertatio quam..

21쪽

mero habebantur. Hac in narratione poetam sabulam antiquam, quod exest. II, 220, 23 aliisque locis coniici licet, secutum esse aut ipsum, quod minus sortasse placet, finxisse non multum abeSt, quin credam. Denique rege suscipiendi aut componendi belli arbitrium, ac laederum cum ceteris civitatibus tra tandorum potestatem communem cui principibus habuisse Videntur, certe in Ithacensium cs. d. XXI, 21: παιδνος coW προ α λγκε πGI P, αλλ0 et γεροντες, Troianorum, s. l. X, 14, 15: τ 0ρ ιενυιετα τοῖσιν, σοι βουλζφοροι εἰσιν, βουλας βουλευε θείου παρα- s cret 'λλου cetis Aetolorum Il. IX, 574 sqq. et haeacum civitate. Ex his vero Agamemnon excipiendus non est. Nam in castris roianis inter eum ceterosque duces coniunctos eadem intercedit ratio, qua in civitatibus ο- do commemorati inter regem populique principes. Cf. de Agamemnone Il. II, 3, 404.

rege fruuntur.

Regum dignitas τι/ινγ auctoritate potiSSimum, qua apud populum valebant et potentia, qua multitudinem Superabant, nitebatur. Pertinebant ad eam praemia quoque ac dona δωρα et δωεῖναι et quos serebat fructu τε/ιενος, agroS, paScua, arbuSta, L

Aetoli Meleagno agrum vini aliarumque frugum feracem, ubicunque vellet, ligendum permiSerunt, es.

es de agro Alcinoi Od. VI, 293, lyssis d. XVII, 299, Telemachi Od. XI 184 et Aeneae t. XX, 184

22쪽

Sqq. Deinde regi persolvebantur pro iudiciis tributa, es. l. IX, 155:

CL ad h. l. F. A. Wolf prael. t. II, 256, qui

summam in distribuendis cibi potusquc ratis partibus iustitiam in conviviis adhibitam esse affirmat. Ad ea, quae numeravi, commoda accedunt alia quoquo regum emolumenta, ut munera gratuit' s. l.

23쪽

Tum praedae, quae urbibus direptis, e pecoribus captis cLGl. I, 31 et hominibus cs. l. IX, 594

praecipue agebatur maiorem atque Optimam partem sibi vindicar reges solebant. s. l. VIII, 279. Agamemnon ex praeda primum sibi ipsi, quantum Visum est, eligit, Sua deinceps partes Singulis dispensat:

stra Antiq. Ηοme p. 94. Herod. IX, 80. i. Rcliqua autem praeda partim militibus assignabatur, partim in publicum redibat aut diis consecrabatur. Praeterea reges Saepe in privata adducebantur convivia. f. d. XI, 8 sqq: Telemachus - και δαῖτας ἴσας δαένυται, α ἐπεοικε δικασπολον ανδρ' λεγυνειν πανοε γαρ καλεουσι. Vocati vero a principibus ad commune epulaSOfficii causa eosdem revocare debebant, s. d. VII, 49:

- da εις de διοτρεφεας βασιλῆας, δαέτλην δαινυ1ιενους, cs. v. 189. VIII, 1. XIII, 8, itzsch I, p. 41 Il. 259, ad. q. l. V. Heyn. p. 343 MX, 70, Ηeyn XVII, 249 Postremo si quam de ii impensam fecerat rex in rei publicae administrationem publice reStituebatur, cs. d. XIII, 14, ubi hospiti iter acceleranti rex principesque dona de Suis dant, quae postea ipsi a populo reStituuntur. Qua propter Alcinous in principum γεροντο ν conSilio, Se deinde a populo pretium collecturum esse dicitur iis, quae dederint hospiti, L

De regum iiisignibus.

Insignia gentilicia, quibus reges Ornati fuerint, apud Omerum non occurrunt, niSi sorte sceptrum regia dignitatis insigne putes, quod Vor regibus ingulare non suiSSe Supra iam monuimus, quum etiam SacerdoteS, legati, praecones, concionantes iudicesque id habuerint. Propria autem est appellatio σκζπτουχ0ς magnis solummodo principibus, qui auctoritate et po-

24쪽

2829

tetitia milient, ceteri autem Sceptra gerentibus nunquam hoc nomen imponitur. Regium diadema tum temporis sui ignotum, quippe primum a Macedonum regibus gestatum. Item delectam manum . quam Custodiae causa reges circa se laabuerint. DuStra quaeris. Ceterum maior eos splendor ac magnificentia circumdedit, ut in cultu, ludi et in quavis vitae externae conditione. s. Od. IV, 115 154. Schocmanni Antiq.tur pubi apud GraecoS. p. 4. not. 4.

Primum docum inter eos, qui miniStri regum et perpetui comites ursint, haud dubie obtinebant . , , ρυκες, auctoritate graVeS, Sacri atque inviolati, quod ex Achillis verbis l. I, 33 patet: χαiρετε, 3 Pi κεός, 0 Gnm0 ν δ καὶ ἀνδρων. Onicia eorum latissime patebant reges ii mandata ad alios deserenda dabant, s. Il. I, 320, ubi Aguamemnon Talthubium et Eurybaton ad Achillem, qui puellam

torem l. VII. 274.:

25쪽

0ualis quantaque praeconum auctoritas fuerit, ex ultim versu potissimum cognoscas, quum principeSado ipsos alloquuti sint: παῖδε φέλ n simulque ex hoc loco constat, gestasse eos Scipionem ii Signem, ordinis et potestatis signum omniumque rerum bene peritos suisse Cedebant omnes summi ducis tanquam Summo praeconi, neque in bello Solum, sed etiam in pace perpetui principum ministri erant. s.

Il. XVII, 324 sqq.

cendum surgentibus ea traduntur a praecone, es. l.

Aderant igitur praecones in iudiciis, Sceptra tenentes publica auctoritatis insignia Menelao, quum dicer vellet in concilio, Sceptrum tradit praeco, es.

Il. XXIII, 567 sqq.:

cf. Od. II, 38.

Deinde praecones regibus coenam ministranteS videmus ex simplicitate heroica, cf. Od. I, 3 praeco Ulysse absente Vinum assor hospitibus: κζρυξ δ'αυτοῖσιν ces επύ χετο οἰνοχοευέον. V. 146. τοισι δε κνῖρυκες ιεν dc0ρ επὶ χεῖρας εχευαν.

CL d. III, 338, 471, 2. XXI, 270. l. XXIII, 39.

Postremo quidquid moliebantur reges, praeStoerant praecones cs. Od. IV, 301, quo in loco praeco hospites e triclini regi ad cubicula deducit et LXXIV, 281 una cum Priamo quos iugo subdit et adcurrum iungit, L 353, 576 673 et at pass.

Quot praecone regum unusquisque habuerit domi bellivo, satis non constat. Principibus Graecorum, qui in Agamemnonis concilio VerSabantur, novem aderant, igitur unus cuique, s. l. II, M. Pariter apud Phaeaces reguli singulis utebantur ad ministeria. s. Od. VIII, 399. unus praeconum hereditate ad filios devenit, uti postea apud Spartanos, qui a moro ab antiquis tradit parum recedebant. s. Herod. VI, 60. C. O. Mult Dor. III, p. 30. Etiam nomina, quibus poeta illo ornavit, memoratu Sunt digna, quum ad accuratiorem dignitatis notitiam aliquantum valeant. Huc reserenda Sunt inoς

26쪽

3233

Practer ο praecones circa regem Versabanturb., 'εραοῦ Γοντες, qui haudquaquam omnes regis imperio subditi orant, ne inferiori quidem loco nati neque δου λοι vel sigi πολοι, Sed potita regibu genere pareSac familiareS, quibus re graviore curae erant. B-que confundendi Sunt cum armigeris, quibus Creten Nos utebantur in bello, cf. ust ad Il. p. 1240, 32 γε octii ν δουλον prλονορον ν λοῖ alta rix et υνγλωITαν. s. Apoll. lex. et Et M. C. O. illi Dor.

III, p. 38.

Aciuiles atroci θεράποντι suppla a Iove :ctor:am precatur, ut Hector, ερα proleta solum pugnam nere posse, intelligat. s. l. XVI, 243 sqq.:

Frequentissimo θε γαποντες equorum habenas moderabantur ἐνέποι et pari sere honore, quam πα- ραι hor. habebantur. s. l. V. 580. VIII, 119. XII, Us VI, 8, 53 onnunquam haec dignitas ipsis cum praeconibus communis suisso videtur Colo

Ad vero nunquam tales apud poetam nostrum sunt cogitandi, quales . - ρες qui et ad seri orum

numerum pertinere possunt Saepeque re vera pertinent.

De ceteris hominum generibus, qui ab regis aut euiusque arbitri pendente leviora inicia si vo rom rusticam sive pecuariam sivo domosticam curabant ωες βῆτες disserere in propositi nostro alio

num St.

27쪽

De principibu8.

Quamvis reges potentia atque auctoritate ceteros antecederent tamen per Se Soli de omnibus rebus publicis decernere non poterant, Sed ex conSDI S et voluntate tum Seniam γεροντο)ν), tum populi dyrs/0υ)ipsiuS, quo utroSque Singulatim unaque convocarimo erat, de eo, quod ad publicam utilitatem ac salutem pertineret, Suffragia serebantur. Concilium Se

Etsi vocabulum γερουσία apud Homerum non Xstat, tamen e dictionibus γερουσιον ρκον II. XXII, 119, γέροντες βουλευται M. VI, 113 coniicere licet. f. C. O. . Dor. III, p. 2. Interdum γερυντ ον βουλὴ etiam θωκος vel θυι-ος cf. d. II, 26 appellatur:

Nam θῶκος praecipue est consessus principum, roe Vero populi conventus. f. Od. XV, 468. II, 14.

Primum do illo disputaturis quaestio nobi Sese offert, quinam γεροντες illi sucrint Haud dubie nobiles orant, qui non Ohun aetate. Sed et generiSclaritute s. d. IV, 611 calicito εἰς γαγοῖο, magniScopiis ac divitiis, s Arist. cl. IV, 6 5 ὴ γαρευγDεια EGI ιν αρχαιος πλουτος καὶ ρετ . , , 3;ευγενεῖς γα ειναι δοκουσιν οἷς ν Γαρχει Γ20γον υναρετν καὶ Γλουτος. s. Diog. Laert. I, p. 247. et V. Ill. r. h. elckerum ad licogia prolcgg. p. LIX, sortitudine, armorum tractandorum peritia omnium rerum Si et prudentia eminebant. Propter has virtute nobiles, a plebe sero ubique distincti honorifice appellantur a poeta ita 1 600ες,αρί Γ ες, ξολυι ανδρες, s. l. I, 18 coli. 198 404,

dem vocabula otiam de alii virtute, sortitudine aut quacunque alia e Xcellentibu USurpantur. s. prae

tor Od. VIII, 83, XVIII 424 locum luculentum l. XI, 32S:

EP9 12 τ ν δίφρ0ν τε καὶ νερε λ sι0υ ρίστc0, in quin VerSu ο αρίστου non Viro nobiles indicat, sed aliquo modo praeStantes. Ab initio autem γερ0ντες modo ii dicebantur, qui

28쪽

aetate Superiores, gentium ac familiarum nobilium capita erant. s. itZSch. Od. I, p. 68. Seniores modo Troiani dar/ιογερ nete nominantur.

rex ipse iis adnumeratur. Magna autem hac in re laus tribuenda est antiquitatis humanitati Senes enim ob πολυπειρίαν merito prudentiore et circumspectiore iuvenibus habebantur neque quisnam Venerabilior bono honestoque sene existimabatur. Senum munera partim in civitate administranda, partim in iure dicendo continebantur. Auctoritate regibus erant proximi ita ut iis inconsultis atque invitis sori soleret nulla res gravior. s. l. X. 14 sqq.: Hre 9 ιιεν ιετί τοῖσιν, σοι βουλ, φοροι εἰσίν, βουλός βουλευε θείου παρα-ν st&τι not Sqq. es. l. IV, 74. Od. XXI, 21. Sic eundem, quum Graecorum nave igni concremare vellet, ab hoc incepto cohibent Senes, quare de iis l. XV, 21 sqq.

conqueritur:

Deliberant cum rege fcs. l. IL, 53 84 95. d. 26 III, 128. XV, 468 et alibi eumqne sublevant consiliiS. Legationes, quae quidem essent illuStriores aut adminiStrabantur aut curabantur aut denique ab ipsis audiebantur, Si quae adesSent peregrinae. s. l. IX. 421 Sqq-αλλ lιεῖς ιεν ἰοντες, ἀρισT εσσιν ' Ἀχαιωναγγελiria da0φασθε γἀ γερας εστ γερονι fur. cs. d. XXI, 21 debita, bello sinito ab hoste cxacta dividebant cuique o populo pro rata parte, cs.

laedera, pacta auctoritate, fide et iureiurando firmabant. s. l. XXII, 119, ubi Hector Secum cogitans de foedere cum Graecis ineundo a senibus iusiurandum γερουσι0ν 2κ0ν exigere in animo habet, ne pactioni iusta fides desit:

29쪽

Tρωσιν 'αυ μετοπισθε γερουσιον ρκον Π 0lαπι. Denique gravissimum corum munus ius dicendi SupereSt, quo, ut iam Vidimus una cum regibus sun- ebantur. In rebu minoris momenti rex aut unus de

senibus arbitri partes Suscepit, quod patet ex Od. XII, 439 qq.:

num conventus diiudicabatur. Qui ad hanc rem enu- Cleandam vel maxime valet locus in Iliade legitur, ubi poeta in describendo Achillis clipeo etiam forensem quandam actionem legantissime exponit, i. XVIII, 497. cf. ΗeSiod. p. et D. v. 38 261. Plerumque principe in ipsorum conventu populique concione Sedebant. Saepe quidem poeta, principe ConSediSSe, non autem SurreXisSc dicit, s. l. I, 76. VII, 347, 354, quod diserto commemorare poetae tarta SSo pia visum non est. Ex his autem Iocis sunt eximendi, in quibus vehementia quaedam altercationi animique motus c. c. Il. I, 8, aut animus demiSSu vel pavor cernitur, cf. l. XVIII, 246:oo9 9 σε Getaol 0ν αγορν γενετ, υδε τις Ti. 2εζεσθαι πάντας γαρ εχε P01έος.

Sedebant autem γερ - εν κυκλφ in sellis lapideis cs. Od. VIII, 6 ubi iudices γεροντες de duobis viris rixantibus iudicium exercent, tenente manibuS

sceptrum.

Praecone autem populum retinent, deinde iudices deinceps surgunt e sollis dicuntque ordine Sententiam. In media duo iacent talenta eiu praemia, qui rectissimo de hac res iudicaverit. s. v. 508 -ος μετα τοῖσι ἱκνν ἰθυντατ ει ποι. Item dissensione inter principes ipso orta fieri solebat, ut cauSam in concione proponerent et Suae quisque parti, quam plurimo poSSet, Conciliaret, quorum auxilio adversarios aut vinceret ut deterreret.

sqq- De Senum γεροντc0ν numero partim certa partim dubia sit mentio. l. I, 404-- Agamemnon OS

30쪽

εκτὴ δ' αυε υδυσῆα - ιννιν ταλανιον. αυτο/ιατος δε οἱ γλθε βον ν γαθος Μενέλαος, re vera autem, si Achillem ab exercitu absentem et Agamemnonem ipsum addis, Sunt novem, qui muUS. aliquoties etiam Agamemnonis βουλr φ0P0ὶ ανδρες ο- minati, ad ius belli socios pertinent. Qua de cauSabelli modo tempore γεροντες, non in pace crant. Utrum Agamemnon praeter hos alio in regno Suo habuerit, apud Homerum non legitur. Apud Troianos eodem modo Septem invenies cs. l. III, 14 sqq.

ε Leto 1 stoγερονTες 7πὶ Σκαιῆσι πυλ ισιν, qui quidem cum Priamo non laedero coniuncti aut belli socii, sed pacis bellique tempore consilii auctoreSei erant. Praeter hos multos alios regulos subditos

in armorum Societatem PriamuS RSSumpSerat, e C.

Sarpedonem, regem Lyciae aliosque cf. V. it. A. G. a Schlege commentatio de geograph. Ηοmer. Hannov. 1788. p. 97. Sqq. , qui quidem in γερουσίαν excepti pro certo tantum tempore γερονἐες crant eο-que nomine appellabantur. Aetatis ratio belli tempore habita suisse non videtur quum etiam principe iuve-

nili aetate, ut Diomedes, ambo Aiace aliique γεροντες dicantur. In civitate Ithacensi, dum lysse abfuit, γερον et ες memorantur Od. II, 14, XXI, 21, qui Ulyssi proXimi, attamen auctoritate, honore atque imperio inseriores regnabant. Sunt illi ortasse inter on elopae proco numerandi. s. de Ulyssi regno V. Ill. A. G. a Schleget . . p. 1. Iidem apud Aetolos Il. X, 574 nobis occurrunt,

de quorum numero prorSu nihil constat. Plurimos autem in haecum civitate videmus, de

Od. VII, 136, 186. VIII, 11, 26, 97, 387 β0υλη φορ0ι Od. XIII, 12 et κλειτοὶ βασιλῆες possident γερας δ',

OT Jζsio εδ υκεν et eodem fere honore fruuntur, quo rex ipSe, cuiu perpentui Sunt conlite quemque ad concilium vocant. Re inter eo tanquam praeseS vel Summus inter pares esse videtur cf. d. VII,