장음표시 사용
271쪽
Textus. i stitur perfecti sunt Caeli, Terra, ct om
nis ornatus eorum. 2 Complevitque Deus die
septimo opus suum, quo fecerat; ct requievit vie septimo ab universo opere, quod patrarat .. 3 Et benedixit diei sistimo i μα-
Fcapit illum: quia in illo cessaperat ab omni opere suo, quod creavit Deus, ut face
otium Negotio m. MEA N OPERUM cunctis operois
4QςJrmen festiS solemne diebus
Ut sit, ut immoto pelluceat ordine rerum,
roederis ρ OmnipotenS Author, qui cuncta creavit, Ut
272쪽
Ut faceret, mundo latε maiora creato Perficit usque modo; sed cum prius extima visu a Cuderit, arcana posthaec virtute beatae Pacis agit requiem, requiem. quam mente suprem Spiritus intus agit, plenam molimine laudum. Has imitata vir4m selieia germina formas Pervigili poterant aevum traducere cultu,
Si custoditis hiandae dulcedinis hortis Staret honos patrius ; sed postquam decidit heros
Terrigenum vetito fatalis originis esu. Quam pauci S remeare gradus ad gaudia cessumi Hoc opus, hic labor est: pravas avertite curas, Illustres animae, curas removete profanaSISacra dies agitur; vili consistere circo, Mechanicum servire, nefas; quid curia lites Evomit, & strepitu repetit decocta forensi Nomina 3 quid ludos aperit, quid alipta palaestras , Et plaudit mimos populi clamore theatrum ΘQuid mensas onerat mutati Collybus ceris: Et rotat emporiis nummoS mercator apertis ,, Luce sacri requiescat humus, requiescat arator: Nullus in urbe labor, nullae per compita turbae; Mente laborandum; Fabrilia claudite, Cives, Ostia; sollicitos animi prohibete tumultuS. Huc operae pretium; non per spatiosa viarum Ducimur: Arcta via est, qua vita perennis, amaenae ιν Vita voluptatis despondet in otia sanctiim Numinis officium; sapientia prima putetur Nosse Deum, quem nosse Fides plus prosit amanti . Guam contemplanti ratio; ratione movetur in sua mens Hominum: Fidei caligine supra
a Io. . I . Pater meus usque modo operatur, σ Ego opero .
b Mate. . I 3. Lata porta, eae Dariosa via est , qua ducis ad perditionem . num. Iq. Arcta uia est, quae .utis a. sitam ε
273쪽
Se fertur, non in sua; motu deficiens est Ρrincipium natura sui; sed luce superna Mota fit essiciens; quae nam sua dixeris esse. Cum nihil ex propriis habeat mendacia, fraudes.
Pauperies, errata tuum duxere tributum.
innixi ratione Sophi novere Tonantem; a Qualibus ah tenebris hos ignorantia vinxit lQualibus ali vitiis distraxit opinio sensust Caligant in sole, suo se quilibet ausu
Delicit; ex utero errantes sunt falsa locuti. bd utilis ergo Deum Fidei devotio monstrate Obsequiumque gerens ratio conceptibus altis Muneris I Etherii; quod non excogitat in se Nec capit extra se; reperit divinitus indi, Caelitus infundi. Ratione silente voluntas A Deo habet, quod habet; gratisq; quod accipit, intus Cur tenet ingratis ὶ quare piger opprimit error In desideriis animae divina refulgent Lumina; notitiam summae Deitatis adaugent Vota, Preces, humili suspiria corde, fidelis Religio, Fideique frequens meditatio purae . Quippe quiescendi supremus terminus est pax Exuperans omneS sensus; acquirere pacem, Sabbata quam signant, sex est illustre dierum Hoc facinus; primo coelum, terramque creavit Omnipotens animae corpus terrestre subegit. Luce diem compsit Fidei te lumine donat, Et Lux in tenebris lucet; divisit aquarum Congeriem. firmasque Dies tenet alter Abyssos pDivide consusum culpa cha S, erige mentem, Carnis onus submitte; spei te robore firmai Spes non confundit, menti cum dia supersit
274쪽
Gratia, nec desint imae sua semina parti . Tertia collectis undis lux aequora pandit pCollige tu vires, fluidosque cupidinis aestus Uno coge loco; foedus coalescit in unum Castus amor, virides ut germinedarida plantaS, Et caro foecundis animae virtutibus halet. Alta diem coelis ornarunt sydera quartum p Evigila, ut mentem meliora charismata lustrent. Quinta dies ab aquis pisces deduxit, avesque pPiscibus ecce fides. avibus spes emicat ipsis, Et sociale genus sextae conferre Diei Symbola, concordi S fructum laetatur amoris; Usque adeo labor in requiem, qua septimus instat Posse frui, festumque diem celebrare perennem lNunc age, si cupiaS, requiem virtuti S adeptus, Solemnem celebrare diem, non orgia Bacchi, Non Cybeles insana feres crepitacula Matris Non Hecatombaeo libata piacula saltu. Non te Circenses ludi, nou atra Cotytto Delectent, neque Olympiaco te pulvere foedes. Sperne voluptateS camiS, mundique nefastos Oderis esse dies, tranquilla pace carenteS. Festa dies mundi, mundae est infesta quieti. Nam Deus est animae centrum, Deus orbita mentis; Hic, & ubique manenS, & nullibi, ubique moratur, Hic ubi non fueris; transcende per omnia sensus, Est Fidei gradus, haec oculis vidisse creatis,
Percepisse quod est a Numine, quod nihil a se
Constitit: En coelum, terramque creavit, & undas, Et tenebris obducta suis, nisi luce revelet Spiritus almus, adhuc nobis ignota iacerent. Lux autem per se nobis manifesta revelat omnia. Quanta Deus Lux est, qui luce creata Monstrat opus tantum λ Lux est super omnia lucens; Luce vide rerum divinae lucis abyssum.
275쪽
Moid coeli, quid terrai quid est mare, totaque mundi Machina, quid mentes Θ magnum quid: sed imen ipsis Nanib mente capit, PlureS qui cogitat orbeS, Qui magis insigneS coelos, terra1que creatis Cogitat & mentes; at si processerit ultra, Attigeritque Deum; Deus, ah DeuS omnia; circum Sunt nihil haec, & plura, nihil sunt omnia prae Te; ulli plus ultra clatur attentare supremo Limite ; Met4 quies est ultima; caetera praeceps
Transitus expungit; mediis mora nulla cohaeret. Indignum, statione capi, ceu corpora, mentem; Amentem mentem, Prima quae mente resistit
Esse velut centro, cum nullibi sistere possit, Cum non in te sit, quae a se non est, neque Per se. Propterea sapientis erit, pro lumine summae
Maiestatis S hoc de se penetr re secundum, Notitiamque sui studio limare frequenti. Cerne quid es; fueras aliquid fortasse priusquam
Te tua conciperet Mater, Deus ipse crearct Ex nihilo mentem pariter nisi te regat, ut sis. Continuata Dei miseratio; subtrahat instans, Cure suffragatur miseris praesentia rebuS, NuminiS auxilium, quo protinus impos abibis pQuicquid es, alterius cum sis, certh tibi non es; Ex nihilo cum sis, ex te quoque tu nihil hoc es . a
In nihilum de se, cum possit abire, necesse est: Esse nihil; nihiloque miniis natura retraXit Crimine; nam crimen cum sit desedito vergens A summa bonitate per immensam Catacrefim in barathrum, puteumq; mali, limumq; profundum; θlite
a Galat. o. 3. Si quis existimat se aliquid esse , cum rubii
sit , ipse se seducit.b Psal. 63. 3. In ut sum in limo profundi ὀ ur nona subsantia.
276쪽
Ille per Antithesin sensiis, mentisque recessus Terminat in nihilum; non est 1ubstantia; quanto Debilior casus, tanto semotius a re Praecipitas, & te reperis ex te nihil esse; Nec datur a nihilo pro libertate regressuS. Haec meditare diu, praxi scrutare virili, Collecto sentire sinu connitere. Vires Concessas impende: datum tibi desuper hoc est, Posse tuum sentire nihil sine sensibus. ipsum Velle tenere mora; conatu mentis inire: Visceribus totis i plos compellere sensus, Ut se conforment menti, quae talia novst;
Nidus avi proprius; Pullos ubi parturit, illic Et tranquilla fovet. Sed adhuc tibi longa supersit Semita; nam positis fas est ita dicere) binis
EXtremis, medium distanti hus infinitum, Cognitione Dei, qua sursum niteris usque, Cognitione tui, qua niteris usque deorsum, Nonne gigantaeo properes excurrere passu Hoc intervallum, quo fessa mea te quiestas Et tamen o felix mentis labori abstrahe mentem, Mente Deum summum signa; te mente resigna, Et quod habes ab eo, cohibe, ne limitis usum Transiliat; Deus ipse docet, dum non tibi iuris Divini usurpas, tanquam tua, pignora; donat, Et tua nempe facit, quae non tua sunt, Deus ipse, Quaeque iubet, dat velle, & posse, & Perficere, ut stat. a. Est Deus in nobis, & in ipso vita movetur, bEt sumus: hoc medium posuit quid, S inter abyssum Praecelsae Deitatis, & ε regione tuae met
277쪽
Deoilitatis, qua in nihilum natura dehiscit. Cum vero sceleris casu dilapsa referri Principio nequeat, cui debebatur, honorem Dedignata suum e medium Deus i pse potenti Robore concessit Christum, qui dissita longo Culpae dissidio conjungeret ima supremis, Cuippe lues culpae de se lethaliter ut cum Deitru t omne bonum, quisnam reparare prosundum Criminis exitium poterat ὶ nisi dextera summae Virtutis ' plus est operis, quam condere mundum. Tollere Peccatum: quia plus a Numine distat Hoc nihilum sceleris, quo pugnat iniqua voluntas Quam nihilum rerum, quo non viS aegra resistit. Si Detus offensus culpa non destitit esse equitia peccantis, idest, quia maxima virtus Est illi, cui non intentio prava propinquat ἀSed scelus intentat petulantia pessima summum. Si Deus offensus culpa; Deus ipse reponat
Dedecori decus, assumota qui carne labantem Naturam relevet. Prodest haec tertia lapsis Notio, qua vitae Medicum. verique Magistrum Tramitis ad requiem pietas immensare Velat, Huc ades o Animae deformis imago, Redemptor Te petit, ut repetant in te sua munera formam ;Huc ades, hoc unum scitu memorabile Verbum Christus Homo. Christus DeuS, exemplaria rerum Protulit, & retulit: videas humana ferentem Stigmata peceati quanto su pondere i siet ;Fert humeris onus immensum puerilibus insons, ouanue Deus virtute latet servilia monstrat Munia; pura caro caelestis Hypostalis uno . Supposito suffulta, gerit simulacra reorum:
Quid reus immensb Christi patientis amori
278쪽
Gratius appendat λ capiti consentiat aptum Corpus, S apprime velit ejuS morio renasci. Quicquid ab ipsius proman t amore, vicissim Noveris ex ipso totum, sed protinus usu, Quem dedit esse tuum, fidei constantia vertat Drobitatis. Aga. velut omnia dono bella tibi Laveant, sed non tua noveris esse a Notitiam verae discernat originis actus, Ut cum, uuae fieri debent, perseceris omni Conatu, dicas, sum servus inutilis, S quae a Iuris oportebant seri, non sunt mea, non sum, Non feci a nihil est in me; Deus omnia fecit.
Omnia Christus; honor sit, & ipsi gloria soli. Quandoquidem n tura Dei est, ct gratia Christi.
Ut sis & facias, sine quo nil possumuS omneS, Nil lumus ex nobis, & possumuo omnia secum. Ergo quid elato, mendaX homo, corde superbis preespice Prototypon summo de vertice missum. Maiestate latens humilem spirare figuram, Et tibi dum profert specimen conforme trahendo et Ne renuas aptare sibi te i subdere mentem, uddere corporeos artus. clavoque trabalirigere; supplicium culpae, quod cernis in ipso Desevire, tibi deberi credito; sed non Lit latiS ad meritum, minor eS, quam serre valeres. Propter complere potes pro Corpore Christi biatue desunt in carne tua, neetique redempti S, Et fieri similis toti para. Indue Christum c
279쪽
Indue Virtutes, ut sis in corpore tanto
Consona pars Capiti; Corpus nam dedecet esse Iuncturis dissorme, quod est Ecclesia Christi.
Idcirco membrum toti parere paratum Dira pati, gaudere probris, sufferre libenter omnia perdiscat, conspersaque sanguine Iesu Vestimenta gerens rigidae Crucis hostia fiat . o sortunatae mortis vitale sepulcrum lQuo requiescit amor, quo vita resurgit amantis , Et trahit electos in festa perennia, quonam
Te celebrem studio p Tu me Sapientia comes Oro, Timore Dei, Pietate, Scientia, & alto Robore, Consiliis. Intellectuque profundo, Iustitia, donoque spei, Fideique; nitescat Simplicitas animi, vitae frugalis honestas, Mundities operum, mentis constantia, morum Religio, rerum dimissa licentia, linguae Cultus inoffensus, mundi contemptus. honoris Nulla sitis, persecta mei victoria; sansum Corde meo Christus TMADIS transcribat Amorem .
Hic Amor unus, Amor divinus in omnia compos Igne sacro mentem pervadat. viscera flammet, Irradiet sensus, atque ossa medullitus urat. Si Bonitas est summa DeuS, quo tendimus omnes, Si medium Christus, per quem contendimus illo ;Nos autem divina trahit Clementia sursum a Nos sumus in motu superae virtutis ab imo Naturae lapsae ad supremum culmen amoris, Quem summae Bonitatis opes fulgoribuS augent. Sed via longa nimis, nunquam statione Perenni, Donec iter nostrae definiat ultima vitae Meta. moram ducit; requies brevis ilicet aegris HospitibuS graviora parat certamina; bellum Maius inire docet, partisque quiescere PalmiS.
Vix etenim quis nstituit bene vivere Christo, Cum
280쪽
Cum malus irrumpit Daemon, S mille nocendi Comparat insidias, mundum rutilantibu S armis Instruit; illecebris carnem deflectere tentat.
O quid agis Christi miles quid fabula vulgi
Ferris, & assuetum vitae novitate relinquiS Ingenium p miserere tui, miserere tu um ;Certius est uti specie praesentis, & usu Liberiore frui, dubio quam fine futuri Spem differre honis. Quanti stetit exitua anceps
Devotis in fata malae crucis ecce heatos Et brevis hora facit; nam de Cruce Latro, memento Christe mei, clamat: nec taedia longa salutem Protelant: hodie tibi vive; perendinus ortus Solis erit patienS, ut crastina poena remittat Menda juventutis: nunc aemula gloria fastis
Maiorum invideat; nec contemnenduS a Uorum More tenor vitae, Parium quam turba frequentat.
Nunc est ludendum; nunc est pede libera tellus
Concutienda levi; curas eliminet aetas, Cum licet irasci, cum non vindi Ela furorem Dedecoris culpat; lauth bibe, vescere, dormi, Ρars animae viventis id est, neque paupere censu Mendicare Dies: tanti sis, quantus honori Splendor erit famae: tua sunt haec; vita, voluptas, Gloria, commoditas: reliquum concede se neetae; Nam feretro. Cuius voces hae murmura Lernae, Sibila serpentis. Fuge, mi dilecte, Venenum, Spirat hydrus: mellita nihil te verba morentur: Sancta fides operi vivo vacat, obserat aureSEloquiis, oculos fucis, sensusque vapori Tartareo, mentemque movet meliore silentem Discursu: meditare Deum, quo fine crearit Immortalem animam; quod praeterit, usus, in unum
Dirige principium; nec te fastidia pugnae Discrucient; praeclara tui certaminis est spes, Ρ a Posse.