장음표시 사용
551쪽
Is AAer C As Au BONI dies faciente Deo liberabimus. Arabica ploverbia quod nondam de scripserim , oro te, ignosce mihi. occupatissimus enim sum: non in editione solum notularum in Spartianum dc comites ejus: sed de eu-tis aliis multis, & molestissimis quidem. cum praesertim menses jam aliquot ex gravi morbo decumbat uxor. Misissem quidem exemplatquod mihi descripsi: sed neque illud est absolutum: de eum ultro
adolescens Flesingensis ille, quem milii commendasti, onus describendi in se susceperit, peto a te, pauxillum temporis concedas adhuc nobis: tantisper dum nacti iterum illud autographum , quo ipse usus sum, inde potius quam ex apographo meo libellum tibi d scribemus. Obsecro te, ne propter longi ulculam hanc moram mihi succense. Iuvenis ille qui tuas heri mihi reddidis, non defuturam oecasionem assirmavit, quoties vellem aliquid ad te mittere. Illi igitur, quem scio esse tui observantissimum, falciculos meos posthac siim commissurus. En etiam tibi primum Eusebii folium, Burdinata ad
me millum a certis hominibus , quos urit exspectatio tui operis. Etajunt illi, nihil esse caussae , cur in hac palaestra amplius te exerceas, quod cum Gurges tuus . - .rmo mihi referret , pene in oculos involavi: a convitiis certe, etsi aderant magni& graves viri, non temperavi. erat enim indignum institui aliquam comparationem divinorum tuorum scriptorum cum iis, quae ego aut Cluvienus praestare possiimus, vel animo concipere. Sed negatur hodie quicquam lectit aut fide dignum ab eo posse ei oficisci, qui palam
veritati bellum non indixerit. Quare de tuo Eusebio comitia tam colebrata sunt, sententiae dictae. Quid quaerist episcopus Valatensis si
esses, omnes faterentur, quod res est , solum te in literis regnare, tuum unius esse Eusebium redivivum praestare. nunc dubitatur an literas didiceris : nam Historiam Ecclesiasticam ut attingas tu , ingens nefas. O temporal o mores t Tu vero, magne scaliger, cum haec vides, non rides 3 non quo tendant illa intelligis. Hortarer te ut opus institutum acceleres, nisi otio sum putarem πα- - --Obtestor potius te, ut valetudinem tuam cures, & ad cidendum te pares, cum illud iHροψ prodierit, si tamen aliquando proditurum est, nam ego non temere dubito: de solium istud inane puto elle Amicus Venetus furit urget nos epistolis, proponit griphos et sic ipse vocat,& vere. sunt enim , etsi ut de re gravissima enixissime petit a me, respondeam dc solvam : eu tamen lege, ininquit, ne milii tufallum ivites,si me ad Scripturarum tribunal obtorto cosso ru- pueris. ipsa verba illius posui. quae ut 'mo , sine horrore
non deicripsi. atqui ille addit, pii rim explosum lenitus a magno illo Ebora,
552쪽
re Ebroieriisem volebat dicere Epis osseuosam pro Mationem sex, pturarum. Iudica nunc, & dic ouaeso mihi, putetne aliquid posse huic impietati adjici. vale illustrissime vir, & quod epistolam imprudens produxi, ignosce. Amplissimo Legato plurimam,nisi grave est, sali
tem velim nunties. Lut. Par. a. d. v I. Eid. NOV. cina I.
EIDEM.ILlustrissime vir,cum de suo isthue reditu Iohannes Uest vim me
fecisset certiorem, & operam suam ultro mihi obtulisset, si quid vellem ad te mittere, egi cum ipso, ut fasciculum paratum multos in te dies, ni illustri matronae Auraici Principis viduae traderetur, isthuc deserendum vellet suscipere. taedebat enim longae adeo proci astina tionis. Accipies igitur, maxime vir, quae nunc mitto, de ad illa describenda, de quibus alteris literis eae sunt Prisciano tuo inclusae uberius scripsi temporis paullo longioris usuram nobis concedes. Non deerimus ossicio nostro, neq; ego neq; amplissimus de summus tui mirator Praeses Thuanus. Sed per Deum immortalem,cura Valetu dinem tuam. Tristissimum his diebus nuntium accepimus de obitu trium luminum Academiae vestrae. Deus Opt. Max. servet quod superest, teque imprimis Scaliger, decus saeculi. Vale. Lut. Par. xI L.
SCripseram nuper ad te, nobilissime virorum, quasi literas memaliciti e familia Principis Auraicae traditurus. Erat enim mihi pro certo assirmatum, post unum alterumve diem ipsam ab urbe prosecturam. quod cum aliter accidisset, paratum fasciculum Iohanni Vest- hovio, medicinae candidato, isthuc redeunti commisi commendavique. In eo με - suit Priscianus tuus cum Pselli libello quodam mathematico, quem visus eras ex postremis tuis videre velle. Liber de anno Persico cur non esset adiectus, rationes exposui necessarias: etiam de libello proverbiorum Arabicorum. cujus utriusque exem puris spem certam memini tibi secisse eadem illa epistola. Interea igitur, dum alter amplissimi Thuani mandatu tibi describitur, mitto proverbia amici manu descripta. illius nempe juvenis Flesingensis, quem ante sex opinor mentes mihi commendasti. is cum medicinae
553쪽
144 I s A Ac et C As Aullo si professioni separet, incredibili desiderio flagrat Arabiem linguam intelligendi. quo in studio tantum meo judicio jam pro secit, ut spem
eximiam de ipsius in hoc genere conatibus videamur posse concipere. Scio autem consilium ejus esse, cum in his litetis fuerit paullo versatior, de quibusdam disticultatibus ad te referre, teque obnixe orare, ut se illis solvas, velisque docere quae nesciat. quod eo libentiuste, illustrissime Scaliger, facturum confidimus: quia eadem me atque illum juveris. Sed hoc postquam in lectione Avicennae diutius se ille exercuerit. Nostrae in Spartianum notae fini jam, Dei beneficio, sunt vicinae. quo in opere nihil mihi accidit jucundius crebra tui nominis
Commemoratione: cui praebuerunt occasionem observationes in hos scriptores tuae, quas ante aliquot annos benigne mecum communi
casti. O si possem a te idem beneficium in Athenaeo quoque impe
trare t cur autem non impetrabo ὶ aut cur tu cuiquam potius quam mihi T νοσήμαὶν τῆs ι π -δει- copiam faciest Scimus quomodo
nascantur tibi vel conclamatorum locorum emendationes. Scimus aliud agenti tibi solita in hoc genere venire in mentem, quae nullo labore possimus ipsi excogitare. Quare oro te atque obtestor, quae habes in Athenaeum aut Polybium observata, ea velis nobiscum communicare. Adjicerem ila Strabonem; nisi puderet me tantum oneris tibi imponere. neque enim nescio quam soleas esse occupatus, &quam gi avibus cutis. quod igitur commodo tuo fiat, petitioni meae rationem ita habe. Super omnia illud a te contendo , ut dissicillimis hisce temporibus, cum isthic pestilentia gi assatur, valetudinis tuae curam habeas, teque cum bono Deo nobis, imo reipublicae literariae serves incolumem . Audivimus de Academiae vestrae calamitate, &in obitu clarissimorum virorum ex animo ingemuimus. Sed melioribus literis unicum est in te praesidium, tu solus earum dignitatem ueris. faxit vero Deus Opt. Max. ut bono publico natus vitam in studiis literarum & agas semper quam beatissime, de producas quam longis i-
me. Vale maxime virorum, de me semper ama. Lut. Par. prid. Non. Decembr. CIIIocii. Annus sere est cum misi ad te expresIas ima' gines aliquot gemmarum; tuam super illis sententiam exquirens. Eas literas ut & aliquot alias mearum peri ille eo luspicora, quia ad dubitationes meas nihil a te respontum tuli. Nunc vero mittit ad te vir nobilis Racassius de Bagarris plura id genus cum suis super
illarum interpretatione coniecturis. Feceris vero de illi & mihi rem gratissimam, si 1udicium tuum de illius suspicionibus nobis , cum Vacabis a gravioribus curis, aperueris. Vic ille δ: merito suo, γλω ,-n ip - de quia magnus Tl, uanus
554쪽
E O sT Ο Ε - vehementer illum amat, tua quoque amicitia dignissimus est. Rex ilum elegit quem praeficeret suis antiquarum rerum Iterum vale. Amplissimo Legato Regio salute hic adscribere per te liceat, oro.
QVum ante dies quinque tuas accepissem, inlustrissimevir, reis
seripsi statim via eadem. Postea venit ad me alter Puteanorum, qui adhuc in urbe sunt, rogans ut suas ad te curarem tibi perserendas. Etsi recens eram ascriptione, seci tamen lubenter ut hanc quoque occasionem arriperem te appellandi. Nulla enim temporis pars est, quam tanta cum voluptate transigam, atque cum ad te scribo aut tuas
lego. quanquam tu profecto, cui uni acceptum sero si quid in literis didici, & vigilanti & somnianti ob oculos semper versaris. Quotidie magis magisq; in tuis scriptis versanti nova subit admiratio tam altae tam abstrusae eruditionis. Si per amicos liceret ex voto tempora meacisponere, constitueram Opus tuum non prius de manibus ponere, ruam eo penitus intellecto. cum a lectione Sacrorum librorum disces, nihil invenio in quo majore cum fructu aut Voluptate operam ponam. Christophori Laureti Chronologiam si non vidisti, faciam ut videas,& prima occasione mittam. Interest veritatis , exstet de eo novo chronologo judicium tuum. Non omnes, scio, illo stabunt. at illi certe quibus cordi η φ . Eusebium tuum, per omnes te Musas oro, accelera. De Chronicis excerptis scripsi nuper : & scis tu jus tibi csse in me & omnia mea, ut & mini omnia imperare & meis uti ceu tuis possis ac debeas. Sed optarem ipsum opus in tuas manus enire, unde nostras eclogas excerpsimus. Gruterus posset id praestare tibi: qui haud dubie vel in Palatina bibliotheca, vel inter libros miseea η Sylburgii id opus reperiret. Nisi tu vetas, prima occasione mittam nostras chartas , quas cur nuper non servaveris miratuS sum. Nos nescio quas veteres nugas recoquimus, & in Persium comentarium paramus non sane ad exemplum ullius interpretum priorum. Si per valetudinem licet, & alia simul edemus , quae in litur iis nostris diu pro derelictis jacuerunt. Vale, & mea ma. a. d. x. Kalend. Januar. cIo Iocii I. Est in hac urbe minister quidam e provincia Narbonens, qui librum a se com positum editumque regi ea lege obtulit , si praemium opera dignum Vcllet repcndere. Liber inscribitur , Mecora his da Guiderimant.' avior mirabilia promittit de inveniendis nova arte loco 'rum ,
555쪽
1 6 Is AA cI CAs Anao Nitum longitudinibus non per Ecliptam observationes, sed huius inventi sui ope , certaque notione magnetici, ut loquitur, poli, dea mundi polo distantia. Coeli & nauticae rei petiti in consilium adlii-biti , & autorem de inventionem με φ 6 dilaudarunt. quam merito, Hollandi tui judicabunt.
EIDEM.SPeto tibi redditos omnes fasciculos meos. quos a tribus menζbus ad te misi cupio tamen ex tuis literis id cognoscere: teque oro, ut me facias ejus rei certiorem. Misi autem ad te per quendam medicinae candidatum Pselli, quem visus eras desiderare , libellum: deinde cum princeps Auraica isthuc proficisceretur, vito nobili Vande ylio proverbia Arabica , & aliquot veterum qua nummorum qua gemmarum rarioris figutae tradidi, ut tibi deferret. Scripseracliam aliquanto prius literas non unas, quas an acceperis nescio. novillimae enim quas a te accepi, eae sunt, quas Heremita tuus, adolelcens eruditissimus, attulit. Is si ad te scripserit, quantum apud me --Lisi tua ponderis habuerint, significabit. non enim prius conqui vimus quam fuit ei optime consultum. Liber de anno Persico in tuam gratiam iussit magni Thuani describitur. constitueram operis partem ad te mittere: sed consilium meum casus impediit. Sed brevi te habiturum librum integrum, cuius pars magna tam descripta, sancte tibi polliceor. quae sunt quam plurima, sollicitos nos habent: nam ille medicus qui operam suam mercede addixit, τῶν rudis. eorum transscriptionem in se noluit recipere. eum librum ipsum legeris, statues necessaria sint an non ea : quae si desidera. Veris, -- λ νε- , quo voluntati tuae satisfiat. Tu modo, vir illustrissime,ne tuarum desiderio diutius cruciemur,vide. Hoc mihi nihil iucundius possit accidere. Sum enim de te & tua valetudine non secus sollicitus, ac si pater sis meus. α. meretur sane summa in studiis
praestantia tua, ut omnes qui illas colimus, te amemus, te veneremur,
ut communem & literarum & literatorum parentem. Ego faciam se dulo, dum spiritus hos reget artus. Vale vir maxime, & nisi grave est, amplissimum Legatum meis verbis salvere jube. Lutetiae Parisiorum.
a. d. V. Eid. Jan. C I o I ac I i I. Jacobus Lectius Senator Gene-vensis misit ad me carmen, meo judicio non inelegans. ejus exemplum volui isthuc unire. En illud tibi. Quid nuper Genevae acciderit , puto esse tibi notum. Deus certe in , qui illam servavit. Mitto
556쪽
eo enim accepi ut deferendum tibi curarem. Plane hie -re, homo est. qui ἰ- δή- prorsusque literarum expers, tanto exarsit tamen Musarum Arabicarum amore, ut curas omnes ei studio videatur postponere. Itaque tantum profecit, ut suapte industria
characteres hosce ipse inciderit, dc quandam etiam Grammaticen sibi collegerit.
O Nerasti magno onere pudorem meum, divine vir, literIs iis, quas a re paucis diebus amplissimus Thumus binas mihi reddidit. Equidem in animum pridem induxeram , beneficiis illis immortalibus, quae me tibi devinctum tenent, cumulum nullum posse tantum accedere, cur ego proptetea fierem tibi obligatior. tantum enim debere tibi me intelligebam , quantum plurimum cuiquam deberi ab aliquo mortalium potest. Sed me ratio longe fugit, ut tum primum intellexi cum novissimas tuas accepi. nam etsi & plurima & maxima sunt priora tua in nos merita, unius tamen hujus accessione ceu vae grandi quodam cumulo, praeterita omnia videris obruisse. Quare noli exspectare, ut munere tuo dignas tibi gratias agam. Superasti hac benignitate de insigni comitate non exspeetationem solum meam, sed& vota etiam. Nunquam enim venerat mihi in mentem , ut vclopi tem beneficium a te tantum. occupationes enim tuas noram. neque autem ves mea, vel omnino cuiusquam privata midia esse tanti unquam putavi, ut eorum a te ratio haberi deberet. Quanquam si per te licet, non uni mihi aut alteri amico Flesingensi eam operam navavetis, sed omnibus qui his literis delectantur. Habeo in adversariis meis Graecorum praesertim proverbiorum non mediocrem sylvam. est animus, si consilium probas, centuriam unam inde excerpere, Sc brevi publieare. praeponam meis tua haec, Se decollato in me beneficio publice tibi gratias agam. Sed priusquam liber praelo subjicitur, proximis literis indicabo tibi, quomodo Maronitae Romane les illa verterint, quae alibi negas tibi lecta. Habeo enim & illorum versionem. sed quae cum tua collata vetus dictum tollati . xi γ - ι nihil enim ineptius , addo etiam imperitius. haec igitur proximis litetis. Nunc mitto tibi librum de anno Persico , beneficio magni Thuani descriptum. ipsi cum vetere codice ἀπηκαφ.. comparavimus. Sed quia argebat optimus & tui observantillimus Etem ita nostet, institutam
557쪽
s 8 Is AAci CAsAu BONI collationem ad umbilicum perducere non potuimus. Diagraphas quae plurimae sunt non adiecimus, quia necdum repertus qui illarum deseriptionem vellet suscipere. Si eas desideras, A m M., νιν, nositissa capessere fas est. Certe operam dabimus, atque adeo efficiemus - Θεέ. πω, ne fidem , diligentiam, pietatem denique nostram tibi defuisse possis aliquando queri. Parabam alia multa, de quibus tecum garrirem. Sed adfuit haec scribenti Eremita noster, qui Prope convicio fasciculum poscebat. Vale igitur, illustrissime Scaliger , 5 diu vive quam felicissimus. Si otii plusculum suillet, ad amplissimum
Legatum de surore amici Venetensis ea scripsissem, quae ille esset admiratus. Clarissimo viro Vulcanio, nisi grave est, salutem a me volim nunties, serioque illi confirmes, vel ipsius caussa, quem amo &colo, vel quia tu jubes, cui non per omnia obsequi impietati proximum ducam, curae mihi esse de futurum ejus Cyrillum. Sed mira quaedam est hominum improbitas. Nam cum rosatu Episcopi Bellovacensis ad illum de hoc negotio primum scripsistemus, postea incessit hominem superstitio, & quod ultro obtulerat, id nulla adhuc vi, nullis machinis extorquere potuimus. Sed omnia experiemur. neque ante quam re, ut spero, consecta conquiescemus. Vale iterum. Luti
Par. a. d. x III. Kal. Mart. CI Ioc .
E IDEM.CVm ante menses tame duos munus incomparabile a te accepissem, divine Scaliser, Arabicorum proverbiorum interpretationem, etsi jacebam tum εἰαῖ, κὶ Q ν.Onsebs, surrexi tamen , de
quam primum fieri potuit ad te scripsi , gratiasque tibi pro eo ac debui gratissimas egi. Adiunxi illi epistolae librum de anno Posico.
Atque hunc fasciculum Eremita tuus, si tamen tuus, Belgae cuidam mercatori tradidit, isthuc e Sangermanica panesyri redeunti. Spero omnia recte curata esse: literas tamen tuas, quae lollicitudine omni me liherent, avide exspecto. quae mitti tunc non potuerunt, si plane ita vis de jubes, saxo habeas. audebimus enim tua gratia . -- - : praesertim si aliquem tibi notum mihi indicaveris, cujus fidem habeas exploratam. Accepi ex eo tempore binas tuarum ;alteras bibliopola vestras attulit, alteras apte septem dies . -- νὼ - τω Θυα M ad nos misit. Ex iis cognovi sollicitudinem tuam de valetudine nostra. Quid: tu ergo & certus vatest nam quis tibi di- ah Parum valere me atqui gravissime tum aegrotabam, cum illae
558쪽
EpIs Τ LM y 9 tuae mihi amoris, notis plenissimae literae redderentur. ut ingens animo subierit, unde tibi haec suspicio sitoborta: nam vicini mei de valetudine mea nihil dum cognoverunt: etsi dies jam viginti vel lecto vel certe cubiculo continemur. Quamobrem haec quoq ie tua obstupefecit nos. Amoris vero tui vehementia ἡ ι λιγκιν έ Principibus placuisse viris, inquit ille, non ultima laus est: amari vero a te, literarum unico Rege de Imperatore summo, amore praesertim adeo Vehementi quantum est Sed tu qui morbum nostrum ἀώκν conjectura divinasti, caussam tamen ilEus v ram, mihi crede, assecutus non es. Nam studia nostra adeo non sunt immodica, ut per illa aeternitatem nobis liceat sperare. Olim fortasse paullo vehementius aliquid conati sumus : sed pridem desiimus. nec jahi aliter quam ma MMusas colimus. Si fidem mihi non habes, at operi novissimi, quod superioribus diebus ad te misimus, scio, credes. Sex enim Historiae Augustae Scriptores sic accepimus,ut corporis animique languorem,&hoc amplius ιε διρι-- scriptio ipsa primo aspectu prodat. Ajunt vero παῖδες Ἀπῶν morisbum hunc, est vehementistinui & contumacissimus ) non magis a contentione in stucliis, quam ab acrioribus curis 3 molestiis solere proficisci. Multa autem publica quotidie accidere, quae virum bonum luctu & moerore possint conficere, non clam te est . ut de sollicitudine tot imminentibus procellis, nihil dicam. Enimvero ad caeteras molestias nostras gravistin s superioribus diebus cumulus accessit per Eremitam, quondam tuum , nunc tuo & omnium, queis pietas cordi, odio dignissimum. Is juvenis insanum magno, cum prioribus conditionibus, quas studio αcommendatione mea nactus est, sine luculentas, non acquiesceret: caso Quod non tam volente me quam non repugnante. In Vic qui
Legati Helvetiensis domum ---Vicrius 'primus
vir quidem,&e. --φιλ-: sed superititionibus Q prasdem obnoxius. Monueram igitur Eremitam, videret quid ageret. Se ad quotidianas velitationes se compararet, ante omnia mira obfirmaret, dc ex constantia non solum ram, mercedem cer tan, verum etiam ab hominibus A ipso imprimis Vlcquioanidemi ac certissimam gloriam sibi sponderet. Ille vero vinti sipitium fuerat ingressus, cum MPm r1 AEgyom, simili nuntium remisit. in quo tanto usim est astu, ut ante liscessium ipsi cis cum uxore Vicquit tantum 'rire latuerit. impudentia, ut semel a novo hospite admissus, post illi nos nanquam adierit, nobis intactatis abieri . cxim tamen ipις Vicinus pridie
559쪽
quam uxorem praemitteret ad nos venerit , dc de sea prosectione nos secerit certiores. Adde quod ipso quo discedebat die, rogatus meis verbis ab uxore mea & filia & aliis meorum , ut ad me accederet, Mitteras peteret quas in ipsius commendationem Stuckio, & Polano scripseram , ad ossicium compelli non potuit. Et cum in ipsis Vic-quii aedibus uxor quae eo venerat officii caussa , de ejus γαυ-- aIiquid inaudi lset, ac statim vocatum gravissime increpuisset, tui etiam nominis iniecta mentione, di ssi mulare ille, & quo poterat modo factum excusare. Sed mox filia audivit, cum Lusitano cuidam Franciscano,
homini imperitissimo , impudentissimo , ochlagogo & plano insigni, gratias ageret,qnod sibi oculos aperuisset. Haec sunt perditi juvenis verba. Habebam alia multa quae vellem super hoc ad te scribere: sed
quia premimur qua angustiis temporis, cum urgeat Plumbeus noster, qua languore corporis parum adhuc confirmati , cogor finem facerex aliud tempus exspectare. Vale Lut. Par. v I. Eid. Apr. CIDI 2 cII I. raptim ut vides. Quaeso te, silentium meum
apud Amplissimum Legatum excusato. Tradidi bibliopolae vestrati qui mihi tuas reddidit cxemplaria tria, imum tibi, alterum Legato, tertium Heinso nostro inscriptum. Scribam ubi primum pα valetudinem licuerit. Vale.
HEri literas ad te dedi, inlustrissime virorum, ex quibus de viletudine nostra cognosces, & de perfidia Eremitae tui in caussa pietatis. Omnino vel modus ipse, quo usus est in hac mutatione δε- cienda, tuo δc omnium bonorum odio reddit illum dignissimum. Nam adolescentem MFι --δe bene doctum, ab imperitissimo plano, cui nullus inest melioris eruditionis sensus, prima congressione devictum esse, indisnissime sero. Sed nimirum fecit iste quod sere omnes,qui certo conlilio veram religionem deserunt. Vim enim a cupiditatibus suis, id agunt, ut vulgo credantur edocti quae antea nesciverint. Ita plane ante biennium Legatus Venetensis, ita
quotidie alii: in quibus utinam hic juvenis non suisset. Ego illum semper, tua maxime gratia, habui charissimum et & quibuscunque eotui ossiciis sum prosecutus. Sed erat mihi dudum hoc ingenium
iu spectum, propter incredibilem in ea aetate opum sitim, quam non levibus notis in eo deprehenderam. Collocaveram ipsum inhonesta conditione,ubi praeter victum quinquaginta annuos aureos habebat. a Hoc . si is et od
560쪽
E p a s T O L .E. J III oc ipsi initio magnum est visum, mox mediocre, postea nihil. Itaque ante duos menses aegre eum impedii quo minus Ebroicensi episcopo operam suam addiceret. ab hoc incepto cum eum avertissem, ecce alium Episcopum , cujus nomen scire potui nunquam, qui pene abduxit eum in Italiam. tandem & hoc consilium nostra auto-titate fractum est. Erat animus mihi nobilissimi viride Montatere liberos ejus fidei committere: tamque res erat prope consecta cum mala quadam scaeva in aedes vicquianas illum induxit. Quanquam non potuit tale ingenium diutius contineri. jam enim. magna signa dederat hominis vim τα κόσμου Non αἰ--Vir fide dignus , & tibi notissimus his diebus narrabatἰ mihi audisse se cum diceret : Omnia fibi gine sedis dissutuntur aeque is probari γ improbari; μηπ-
tum me ad omnia pru tempore. , rem mirum emolumento. Cum vir pius hanc vocem abominaretur, cachinno Eremitae est exceptus, stultitiam eorum ridens qui nescirent Haec ante alterum sere mensem. Eo ex tempore vix semel aut iterum ad nos accessit:
nos ad illum semel cum tuas illi deserremus, & amore quidem ipsius, sed multo magis nominis tui reverentia ducti, ut ejus gratia nihil non vellemus factum. Miseret me parentis ejus; qui si virum se praestite rit, nondum de salute filii spem omnem abieci. Ego primus aurem vellam. Significavi etiam hesternis literis, tria operis nostri exem plaria vestrati bibliopolae suisse a nobis tradita: unum tibi, alterum D. de Buzenues, tertium amicissimo Heliasio. quibus ne nunc quidem ut scribam per valetudinem aut otium licet. Clarissimo Vulcanio velim significes dilisentia & opera nostra tandem effectum es se, contra magni Thumi spem , qui conatum hunc meum ridere solitus, ut Cyrillum ipsus Bellovacensi Episcopo eriperemus de ma nibus. Et Graecum & Latinum codicem dedimus eidem bibliopolae Vulcanio deserendum. Lex mihi libros recipiendi haec impolita, ut operis quandoque editi duo exemplaria vel sumptibus meis rene' rer dare partim Episcopo, partim advocato cuidam L'eschasserio, qui componendae huic inter me de episcopum liti bonam operam naVa vit. Hodie tuas accepi quibus de recepto libro facis me certiorem. quod de omissis schematibus quereris, obsecro ne verbum posthac constitui enim Voluntati tuae morem gerere. Sed opus hic silentio quare aliud cura, & me vide. De Eusebio tuo beasti me: atque uti nam Exstet Opm quam primum. etiam de Martiali jucundissimum est quod scribis. In extremis notis contineri non pomimus,quin nequissi'mum morionem perstringeremus. is nunc Iliada υκων vel certe ins
λεγιῶν dicitur in nos meditari, & jam opus editur. nobis certum est