De fabulis Arcadiæ antiquissimis disseruit tabulamque addidit ad doctoris gradum promovendus Alexander Bertrand

81쪽

Quid significarent rapti ab Herma Apollinis bovem quanquam mythus habere potuit sensum ad astra spectantem et antiquissimus erat, ignorasse Arcades videntur, nec Pausanias in libris de Arcadia sabulae hujus mentionem Iecit. Apud poetas, non apud sacerdotes furtum Hermae in Peloponneso vulgatum credideris. Narrabantur vero alia de quibus silere non debemus. Stymphali, Phenei notus erat Hercules maximorum operum molitor. Stymphalides aves in omnium ore erant. De Iphide dicebant, Iolai patre. Iratre Herculis. Iroanicae lassae Herculi assignabantur. Quae nulla erat apud Lycaones, peregrina apud Psophi denses Herculis laina olic contra regnasse

videtur. Hoc autem non possum non animadvertere eo

magis valere Herculem quo nationes a Pelasgis et Lycaonibus magis alienae videntur. Αn opera illa quae Venatoris populi admirationem movebant ab aliqua antiquiore gente munita fuerant' Stymphali cata vothra, Araonicas lassas nec a se nec a patribus suis excavatas fuisse Arcades montani sentiebant, maximo tamen regionis commodo, Sine quibus et diluvium et febres vallibus illis instare non desii Sent. 0ua aetate miracula illa derculi attribuerint non ausim decernere; hoc tantum velim concedi duarum gentium vestigia inde in regione rursus deprehendi, quarum una, p0St- quam magnas res essecerat victa exulavit, aut oppressa veteris splendoris sui oblita est; altera moribus asperior, sine ullo humanioris vitae cultu, armis potens, tu montibus regnare non desiit. Importata. non nativa est Herculis fama in Elateiu.

82쪽

- 74 in Cercyone sinceram Elateiam et veros Arcadum mores reperimuS.

De Castore. Polluce, Deucalione, Prometheo, Danao, Ce-empe, Cadmo, Pelope. AEgypto, Perseo, nihil in Elateia. Ulysses ut in Lycaonia nomina inr.3 7. Fabulae eum rebu3 concordare ridentur. Prima documenta historica de Arcadia apud Homerum invenimus. De Pelasgis, de Lycaonibus, de Aganibus tacet. Arcades solos n0vit et Arcades praecipue Elateide et Tegeatidis.

In Elateia et Tegeatide sumus, montanos inter Arcades et filios Elati. Hic non sunt οὶ Βαλα, - οι Phigaliae

mel toratur de Lycaonia. Parrhasia vix uominatur. Ex illo tempore Arcades soli apud poetas et hist0ricos celebrantur. tota domissantur regione. Pheneus. Stymphalus. Orchome -

83쪽

- 75 nus. Mantinea, Tegea adde tamen Psopitim et Clitora) principem incum obtinent. Xenophontis Ambasin revolvas :Arcades inter decem mille Viros numerantur: ducum patriam Xenophon nominat. Ex Elateia sere omnes, ut temporibus belli irriani, oriundi erant. AEneam, Sophenetem Agasiam Stymphalus. Cleanora Orchomenus, Aristonymum Meth Idrium genuerant. Duo venerant e Parrhasia quorum unus Arexion μα,τις est, Xenias alter LupercaIta apud Peltas celebrat, patriae suae quisque mores et instituta servans. In quarto Polrbii libro eaedem urbes notandae sunt viris suis valentes, in montibus septentrionalis aut orientalis Arcadiae omnes, in regione LScaei nullae. Nullae respublicae, nullae civitates tamen in Elateia unquam institutae suere; Συμμοία tantum inter Arcades montanos, ut principio, exercebatur.

Νomini igitur videbitur illud rerum veritati repugnare quod nulla Pereo, Cylleni, Ischydi soboles data est, nulli Stymphali filii ante bellum irrianum regnum obtinuerunt.

Omnes enim tribus illae vitam suam degebant vagam, liberam, ab omni civitatum institutione alienam. In planitiem Tegeaticam descendere cum Aphidante necesse est, ut constitutam etsi, , et reges certos habeamus. Regnant Aleus. LΤ-curgus, Ancaeus, Agapenor, qui quidem totam Arcadiam in dili0nem redigere lentant. Ad Aphidaues jam eum dum

est.

84쪽

l. Locorum natura E montibus ad meridiem mecum descende; superatisque Orchomenii faucibus in apertum et aquosum Manlineae agrum penetra: mox, campis usque in planitiem extensis Tegeam adibis; qui loci nihil memorabile oculis praebent quum nec pulchritudine, nec specie ruinarum excellant. Prata tantum viridissimi graminis videre est, certum terrae non ingratae testimonium, quae ob abundantes aquas non omni generi culturae lacilis est. Tegeaticus ager paulo uberior. Ibi plurimus magnis urbibus locus, aditus ad Argolida et ad mare promptus est, commercio saeuitatem dans in Arcadia sere unicam. Dimidiatam Arcadiam dicas, jam non clausam Sed apertam. Protinus Parnonis Maena lique valles sub undis jacent. Haec prima planities in Arcadia esl, ubi potuerit regnipotentis sedes instrui. Nulla propria et peculiaris ratio vivendi incolis a natura imponitur. Ad omnia civitatum instituta regio apta est. 3 2. 0uae de regiona vulgo tradita sint. Quanquam miscentur Elateiae et Aphidaniae sabulae, quarad Tegeam praecipue spectant separatim hic proponendae

sunt.

85쪽

- 77 Prima petas ad Pelasgos et Lycaones pertinet: vetustissimae urbes a filiis Lycaonis conduntur . . Tegeam et Manlineam

Tegeates et Mantineus instituere L , Post LSeaones Arcadis filius Aphidas Tegeam pro parte

sua patris haeres obtinet. Urbs tunc parva et sine muris erat; incolae enim curo tim κατὰ δή iam:) habitabant: δουλου:octo Pausanias nominat . . Ad hos dum Aphidas regnaret nonum accessisse dicunt Tegeatae, cui Aphidantes nomen '. . Aleus non patri lanium sed et Epylo Elateiae et Aetaniae regi successit. ita ut t0ta Arcadia regnasse diceretur. Vetus

tum illud quod Tegeae visebatur 'ARN,1M Minervae Aleae sanum aedificavit: liberos habuit Lycurgum Aphidamantem, Cepheum, liliam Augen quam Hercules compressit,

unde Telephus natuS eSl. Lycurgus post Aleum regnum suscepit. Filius Lycurgi Ancaeus eum Iasone in Colchos, Calydona cum Meleagroivisse serebatur. Echemus Cephei Pr epos post Lycurgum regnavit. Eo regnante Dorienses in Peloponnesum irruerunt. I Illum Echemus manu sua Occidit. Agapen 0r e sa milia eadem excepit Echemum. Ab Agapenore Arcades ad Trojam ductos suisse Homerus nos docet. Cum autem Aga penor e Troia non rediisset ad Hippothoum Cercyonis filium Cercyo pronepos erat Stymphali) regia potestas pervenit qui, Tegea relicta. Trapegunia regiam transmisit. Basilis

86쪽

- 78 - 3. Urbium ritus, rui u .Pauca ue veleribus Aphidaniae urbibus novimus. Nulla ruinae, nulla maenia antiqua exstant, quae n0bis veterum temporum estigiem proponere possint: Pausaniam ducem tantum habemus e cujus testimonio constat nullam magnam, nullam munitam urbem in planilio principio institutam esse. ι A Tegeo Lycaonis silio regioni duntaxat nomen impositum Tegeatae die litant, quum incolae tunc κατα δα Un ς curiatim) habitarent. Δήμους quidem nominant GareataS Phylacenses, Caryalas, Corythenses, Petaehidas, praeterea Manili Irenses, Echeuetenses : ad h0s dum Apludas regnaret. nonum accessisse dicunt Aphidantes. Tegeae quae nunc exstat urbis conditor fuit Aleus. Τῆς δὲ ἐφ ἀμ- πυλtως οἰκειν ζης πευετα Αλεος ). 0uinquaginta a Terea Stadia manthuricus campus in sii nibus Tegeatarum ostendebatur . Equi biis exordiis et incrementis Mantinea informata suerit, nescimus. Certum est agricolas apud eam dominatos esse δέ urbemque e colle quadam descendisse in planitiem ':. Contigua planities est non sane magna : in ea mons ubi ruinae cernuntur priscae Mantiner; locus hac etiamnum aetate Πουιλις dicitur. , Nonnullos L et divers0s in noVa in

Mantineam congregatos esse vix dubitari potest. Sedem meliorem prope amnem quaerebant. 4 Antinoe, Cephei filia

87쪽

- 79 ex quodam oraculo prope amnem civitatem transportavit.

serpentem itineris ducem secula. Ex eo. qui Oppidum printerfluit amnis Optiis dicitur. ν Δήμους equidem quatuor Piraecis uos principio fuisse suspicor, quum videam Lacedemonios, oppugnata Mantineat, incolas urbis in quatuor ut quondam vicos divisisse, ut minus feroci et libero animo uterentur. Agricolas ad antiquos agros relegant. Quod P0nfirmat Strabo. Multos igitur vicos, per planitiem dispereos ad imos montes praecipue, ni fallor, aetate pelasgica iiDruisse crediderim, quos in unum collectos, sub Aphidan tium auspiciis, Aleus liliique ejus ad civitatis et πολιως insti, tutionem erexere. Eadem est Atheniensium urbis origo. llempublicam tandem invenimus quam e parvis rebus et primorum temporum simplicitate ad polentiam et famam magnarum urbium evehi sentimus, in quibus, non Pelasgos, non Aphidantes, n9n pastores, non agricolas videre est, sed Mantineos et Tegeatag. 4 4. Numina regionis. Non igitur in urbibus tantum sed extra urbes potius veteris cultus monumenta quaerenda sunt: magna vis admonitionis inest in tota planitie, qua ad Pelasgorum tempora reV0cemur. Arcadum vestigia Tegeae, Mantineae, et per planitiem impressa sunt. Nulli autem dii proprii in mantinensi ei legeatica planitie adorabantur. Nullum numen novum,

88쪽

- 80 caeterae Arcadia, ignotum Aphidanes coluisse videntur. Miscentur apud Tegeatas et Manlinenses omnia totius Arcadiae numina, omnes sabulae. Regnant una apud eos, Vel in planitie, Vel in urbe. Zιυς, μυήτηρ, Aρτιρος, Ηγα, Ποσειδωτππιος, κλυτὲ,. μῆς αἴπυτος. Celebrantur Lycaon, Areas, Hercules : Pan solus e montibus descendere non sustinuit;

Adde Asculapium, qui thel pusianum agrum noluit deserere. Qui in caetera Arcadia, iidem sere omnes in Aphidonia dii

τος, Aρης Di 0nysum excipio propter sanum Aleae consecratum) nec statuas habent, nec templa, quae non recentiora videantur. De Deucalione, Prometheo, Danao, AEgyto, Perseo, Cecrope, Cadmo. Pelope nihil in sabulis aut tegeaticis aut mantinensibus memoratur. Nihil ibi quod non pelasgi cum aut arcadicum suerit, praeter ea quae de Hercule dicebantur. Sunt tamen apud Pausaniam celebrata quaedam. quae ut nova in Arcadia, quanquam nec a Pelasgis, nec ab Arcadibus aliena . notanda sunt. De Rhea, de Maera Atlantis filia, det Anchise sermo erat apud Mantineae incolas i. 4 Α Mantinea stadia triginta absunt rudera, vici cui Moerae nomen. si modo Maera hoc in loco non in Tegeatarum finibus fuit sepulta. Veri enim quae de ejus sepulcro dicunt Tegeatae. quam quae Mantinenses, similiora videntur : suisse scilicet Atlantis filiam Maeram. uxorem Tegeatae apud se huma

89쪽

- 81 - . In altera viarum quae a Mantinea Orchomenum contendunt Anchisia mons 'Aκχησία ἔρος est. et ad imum montem Anchisae sepulcrum: adjacent templi quod 'Aφροδien dicatum

. Supra stadium sin Mantinea regionein mons est Alesium: ab errori hus Rheae sic appellatum tradunt. Rhea et apud sontem Arne celebrabatur '. εΕ Phrygia et Bithynia nonnulla in mantineum agrum influxisse dicas: Bithynios ex Arcadia oriundos Mantinenses

g I. De natura mythorum in Aphidania. Antiquissimos omnes sere LScaoniae. Aganiae, Elateia mythos in Aphidania invenies, sed jam adultera ius mixtosque confuse, n0n ita tamen ut eos non agnoSeas, quanquam et aliquando nomina mutantur. a Post Nesianes ruinas sanum est Δήμ τρος : adjacet planities cui Maeras nomen. Ubi paululum processeris, ad alios campos Venies: in his sons est nomine Arne . Causam nominis talem Areades prodidere : Rhea cum Neptunum peperisset puerum in ovile abditum, opilionibus educandum inter agnos tradidit; pro eo vero equinum pullum, quem Se enixam simularat. Saturno vorandum obtulit: quia igitur circa hunc sontem

. Paus., VIII, 12, in fine. 2. Paug., VIII, 10.3. Paus , IIII, s. 4. Paus., VIII, 23. Artemidis Ephesim alere templum prus. sa

90쪽

agni pascebantur, in quorum grege Neptunum ahdidera inhea, ab agnis sonti nomen inditum . , Nonne Creticum sentis de Iove mythum et loci cujusdam nomen male explicatum cum sabulis thel pusianis temere mixta suisse' Haud procul enim Δ τρος sanum muttin religioni1 erat, in quo Mantinenses sestos dies quotannis agitabant. Rhea nulla statua erecta suerat. Adjacebat Πο-πυος in ἰου tem plum vetus antiqua relissione consecratum. In Neptuni cultu

confusio quaedam quoque nata erat. Ποσειδελος θαλασα oreligionem priori male miscuerant. In templum scilicet quod sub Alesio monte Agamedes et Trophonius condiderant tremendum valde incolis, mare quoddam arcanum , sicut Athenis in Erechtheum, penetrare dicebatur, cujus unda prorumpens lilium Hippothoi Epytum excaecaverat. De Athene, de Artemide nihil peculiare tradebatur, nisi quod in templo 'M 9m Calydonii apri corium ostendebant Tegeatae. De Hercule eadem quae Psophi de sabula, mulatis n0minibuS, celebrabatur. Compressa Lycurgi regis lilia, expositus insans aut in arca cum matre conclusus educatusque in regione alia Telephus, de Psophide et Hercule fabulam

sine ulla controversia relarunt.

Filias Peliae, Anchisam novere. Nihil in sabulis externis mutatum. A poetis non a sacerdotibus sietas sabulas istas in vulgus descendisso crediderim. Faecunda enim poetarum seges primis aetatibus Tegeae floruisse mihi videtur.