De fabulis Arcadiæ antiquissimis disseruit tabulamque addidit ad doctoris gradum promovendus Alexander Bertrand

발행: 1859년

분량: 102페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

71쪽

Aliud est belli societas ait Aristoteles, aliud civitas. Illa enim magnitudine sola et numero est utilis, etiamsi specie sit eadem : civitas diversitatem desiderat. Νon aliter differt civitas a gente ubi multitudo non per vicos divisa est sed Arcadum more dispersa De incolis Elateiae, Aristotelem locutum esse nulli dubium erit, quum et LFcaoniam et Aganiam alios ex ipsius testimonio mores habuisso pateat. et constitutis civitatibus usas esse. Nec mirum est si gentium venatui deditarum vitam servaverunt Arcades Elateiae, quum nihil in Arcadia magis montosum, sylvestre

agreste, sterile sit quam inllenes, Crathidis et Artemisit montes. ubi paucos menses juga nive carent. Nullus ibi Erymanthus aut Alpheus aut Ladon amnis qui valles irrigando secundet. Ea vera Drymodes et gelida Arcadia

et ursos excitare dabatur ε. Montanos tantum illos haec dura terra alere poterat quorum Pol3bius effigiem reliquit, qui suillis coriis vestiti longis armati hastis non nisi musicae et saltationis studio assiduo paulatim molliebantur . Ii soli in Arcadia montani jure vocari poterant. Humilis enim Lycaeus, humilis Dymanthus si ad Cyllenem et Crathidem species. Montanos autem a caeteriς Areadibus clare discernit Pausanias dicens:

72쪽

Montanos Arcades scilicet perpetuum certamen cum natura et hominibus exercere necesse erat, qui nihil certum possent obtinera nisi magna corporis et animi contentione. Saepius Corinthiaco freto superato, in AEtoliam et Phocidem migrare debuere, ut liberorum et seminarum paupertatem sublevarent. Mercenarios nonnunquam eosdem temporibus aliis apud Asiae reges invenias. Hodie adhuc, primo vere. Roumeliam Cyllenes inc0lae omnes petunt nec ante hiemis incipientis tempora domum redeunt. In Elaleia vita illa libera et sera agebatur quam Hippocrates montanorum et Arcadiae praecipue civium propriam

Wυσteς ουχ νκιστα eχουσt. AriSl0telis, Pausaniae, Hippocratis Uurba concordant.

Arcades montani igitur conditionibus vivendi et morum consuetudine Lycaonum et Aganum longe dissimiles erant a serarum gentium vita propius stantes. Non autem in illa barbarie infirma erat montan0rum gens : quin imo hinc vim suam praecipuam et potestatem sumebant. 0riatur tantum apud eos vir audax manu et animo sortis, qui terribiles illos homines in unum collectos secum ad bella sextra regio-

73쪽

nem contrahat: quae parva Lycaonum civitas irrumpentihus resistere p0tuit' quae se ab Arcadum ditione defendere' Finge animo Arcades illos in asperrima et sanctissima Stygis valle. tristes inter et magnos Amanii montes concionem de publicis omnium rebus solemnem habentes et ad jusjurandum Styge imminente eoactos . Quod quarto ante Christum saeculo Cleomenes sacere etiam instituerat adeo mos Sacer ei antiquus videbatur. Quae inde sera, densa et una multitudo ad invadendos et vastandos sit nitimos erumpebat i Iam non miraberis si Elati genealogiam secutus nune in Lycaoniam, nunc in Phocida, nunc in Megarida aut sγlvas Parnassi duceris, quod minime agresti illi et bellicosae genti disconvenit quae a militari otmercenariorum vita nunquam abhorruit.

Iam latearis velim ex rerum natura sequi ut Arcades, de quibus nunc dicimus, tota Arcadia aliquando armis et terrore dominati sint, et nationes institutis et humanitate meliores quasi servas tenuerint. non tamen extinxerint quum antiqua inter Pelasgos et Arcades consanguinitas fuisse videatur, nee periculosum Arcadibus fuerit sinere civitates moribus adeo diversas vitam tranquillam et obscuram sub ditione sua degere. Ducibus forsan gloriosum videri debuit in Lycaones regnare, et antiquam Sanctamque Lycosuram pro regia obtinuisse.

74쪽

g i. Numinu region s. Uuanquain magni Lycaoniae dii Zitae, II α, in Elateia non ignorabantur, manifestum est duo alia praecipue apud Arcades floruisse numina, semis et Aρτερον, quae Arcadiam omnem orientalem cultu et potentia sua implent. Ii soli dii sabulis nativis intermiscentur; ii regnant in montibus, ii vitae montan0rum participes sunt, utpote qui et venatui, ei musicae, et furto et pecorum curae saveant. Mercurius. Ερμῆς. Qui vix nominatur in I Scaonia. apud Aganes ignoratur. primum loeum apud montanos Hermes obtinet. Quem candida Maia Cylleniae gelido conceptum vertice fudit M. Ερμῆς enim prope Pheneum natus erat: ε Ad laevam montis Gerontis per Pheneaticum agrum contendentibus, Pheneatis ii sunt fines quos Trierenas nominant : in illis aquis recens in lucem editum Mercurium mi) accolae montis nymphae abluisse dicuntur; ob eamque rem eos sontes tanquam Mercurio sacros mu a cum religione colunt . a Mercurium deorum omnium maxime Pheneatae venera bantur eique ludos edebant Hermaea δ. Cyllene omnis mons Mercurio sacrabatur: c Ab Eprii sepulcro ad Arcadicorum

75쪽

omnium montium excelsissimum Cyllenem venias. In ejus summo vertice vercurii Cyllenii templum eminet: Dubium nihil est et monti et leo a Cyllene Elati silio cognomina indita a Αἰπυτος, id est montanus, in Tegeatica planitie 'sola vocabatur . Quinim0. quod novum est nec de Lycaonibus nolatum, Mercurium Cyllenii sub forma αἰδοieυ tete eαθρου adorabant R. in monte Chelidoreo quum testudinem invenisset lyram instituisse Mercurium constabat, qua in flerinaeis ludis Arcades inter se contendebant . Quod vero primum est deo in lucem edito satinus ' Boves Apollinisurio abripit quos e Pieria. non Sine magna solertia, ad Cyllenem compellit . . Animadvertendum est Mercurium nec in oppido nec in arce ulla coli : summis montibus et obscuris sylvis in Elateia praesidebat. Montanorum Arcadum mores mire exprimere rami: Videtur. Artemis. μαιρος.)0uum nulla sint in Elateia loca Mercurio dicata, multo plura Artemidi saerantur, quae nulli sere monti . nulli sylvae. nulli valli ignota et aliena est. Quem locum Zeus et Demeter in Lγcaonia eumdem Ilermen et Artemin in Elateia obtinuisse patet. . Est inter Orchomeniorum et Mantinensium fines Arte-

76쪽

midis Hymniae prisca omnium Arcadum religione sacrin sanctum sanum. Haud procul ab urbe Orchomeno statua Artemidis Cedrealidis adoratur l. . Ab Artemide mons Artemisius nomen suscepit, in quo Artemidis sanum et simulacrum est . . Est in Crathide monte Pyronde Dianae templum: ex quo antiquitus Argivi ad Lernaea ignem deportabant . . Stymphali Artemidis etiam Vetusia aedes est, Stymphalicae cognomento. Deae signum ligneum, rude atque im- .politum, maxima quidem ex parte inauratum : sub templi lacunaribus Stymphalides etiam aves positae sunt . . duum Ulysses equos perdidisset ei: eos quaerens totam Graecia in peragraret, postremo. quo loto eos reperit, ibi Artemidi templum. quam Eurippen cognominavit, addito equestris Neptuni signo, erexisse dicunt: β. . Templa apud Caph Senses Cnacaleiae Artemidis : a monte Cnaealo nomen accepit, in quo anniversaria ei initia peraguntur 7. . Abest a Caphiis stadium haud longius unum Condyla vicus: in quo lucus et sanum Artemidis cognomine olim Condylealidis 3.

3. a Paus.

3 Paus 1

Haza Paus a

77쪽

- 69 - . Filias Praeti Melampus Lusos compulit. lustralasque in Artemidis templo insania liberavit Τ. a Quam polenS, quam Inagnum suerit deae ἱ ρο, ex Polyhii testimonio judicari potest apud quem haec legimus : a duum ad Artemidis sanum inter Clitorem et Cynetham situm pervenissent. quod Asyli religione Graeci colunt, sacrum Deae pecus ac caetera circa sanum diripuere . . Artemidis sacerdotibus severior quam cieteris disciplina erat: . Sacerdotem saeminam et virum patrio instituto deligunt, et reliqua propinquitate et matrimonio carentes; liis

m0n balnea, non caetera victus ratio cum vulgo communeS. neque in privati ullius hominis aedes pedem unquam conserunt λ.

Quid plura' Maximam Arcadum deam fuisse Artemida

nemo dubitare potest, cui loca sacra novem in ea regione numerantur in qua quinque aut sex urbes tantum 1l0rue rant, cui sacerdotes sui eum disciplina propria, cui asyli religio, cui sacer ignis erat. Nulla dea alia videtur in Elateia inserior suisse Artemis, nec Cereri, ut in Lycaonia, obnoxia. Nec tamen mysticam naturam habuisse dixeris; nam non mythos illos in religione Artemidis deprehendimus an liqui SSimos, qui vim veram numinis et originem nobis significent. Artem in multum valuisse in Elateia, et naturam habuisse

78쪽

- 70 moribus incolarum consentaneam : nihil amplius dicere audemus.1 3. Numina quae in Elateia et in Lycaonia una adorabantur.

Νuminibus caeteris quae in Elateia adorabantur, nihil regionis proprium erat. Eadem fuisse atque in Lycaonia comperimus, ea tantum diversitate, ut obsoletum quiddam et minus vivens iis insit in Elaleta quasi Vetera numina suerint in oblivionem data aut recentiora jam neglecta.

Nullum Δ ὶ te inplum, nullus sacer locus in Elateia. Nisi filius Ait illelus esset Arcas, ignotum in Elateia Δiti erederes.

Demeter contra nonnulla sana habet, Omnia vero ad Eleusina et vagam Thesmiamve Cererem, non ad Cererem nigram spectantia. Advenam suisSe apud eos alienamque deam Arcades sensisse videntur. . Est apud Phenealas etiam Cereris cognomento Eleusinae sanum : cui in ilia eodem ritu quo apud Eleusinem peraguntur, quum ipsi tamen ea saera apud se primum instituta autument. t. Venisse in haec loca Cererem Pho neatae dictitant, dum errabunda Proserpinam quaeritaret; Cererem hospitio acceperuni Trisaules et Danai thales. ,

79쪽

Eleusinia sabula renovatur : a Cereri Tliesmiae cognomentum est s. Templum ad imam Cyllenem acceperunt incolae et initia deae instituere quae nunc etiam in ossicio permanent . sNon nulla sane Pausanias de iis templis memorat quae nos ad vetustissima tempora reserant, haee vero ipsa quadam nota recentiori Signantur . e Prope sanum Cereris Eleusinae, quod apud Pheneales exstat, lapides eminent praegrandes duo, alter apte alteri impositus : Phtroima vocant: eos lapides, ubi anniversarii sacri quae maj0ra nominant initia dies appropinquant, disjungunt, atque inde litteras educunt quibus pompae ritus et quae fieri oportet consignata sunt. Eum commentarium audientibus recitandum curant R. a Has litteras n0n antiquas sane habemus. quanquam quae de petro male dicta sunt antiquum usum redolent. Notum nihil in Elateia de Neptuni concubitu cum Cerere, de equo Arione, de Despuma quasi vetus dea naturam primam suam et peculiarem magna ex parte amiserit. Minerva. A , - 4 Athene in arce Phenei tantum adorabatur: et Tritoniae, ut Alipberae. c0gnomentum erat .

Iuno. Ηρα.

In prisca Stymphalo Temenum Pelasgi lilium habitasse

80쪽

dicunt a quo fuerit Iuno educata cui sana tria cum deae cognominibus totidem dedicavit. Puellam enim dum virgo esset. JOVi Vero jam nuptam, adultum, divortio a Iove sacto

quum Stymphalum se recepisset, riduum appellasset . a Pelasgicam sabulam quae in Argolide celebrabatur nemo n0n hic agnoscit: nihil Arcadiae proprium in Elateia audiebatur de Hera. Poseidon. Ποσει ὀ A.)Pauca de Neptuno dicenda sunt: duo templa, simulacrum unum ex aere a Pausania numerantur, Neptuno Hippio Sacrata. Fabulis quae de deo tradebantur Pausanias Se assentiri non posse declarat: recentiores lictasque non nativas eas eSSe in aperto erat. Peregrinus, inter Elateiae incolas.

U. De natura mythorum Elateia. Α mystico studio incolae Elateiae abhorruisse mihi videntur. III thos illos antiquissimos et a veteribus Arianae gentis sabulis propiores nullos in Elateia reperire est, nisi omnino adulteratos. De Herma, de Artemide nihil narrahant quod non ad vitam Arcadici ἐλους et mores proprios pertineret. Quae fuerant principio tradita ea sorsan quasic vanuerant in illa dispersa et vaga venatorum Vita .

SEARCH

MENU NAVIGATION