Officialis Curiae ecclesiasticae, ad praxim pro foro ecclesiastico, tum saeculari, tum regulari, utiliter aptatus ... auctore Augustino Matthaeucci; opus praelatis ... maximè utile, ac necessarium

발행: 1734년

분량: 509페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

171쪽

Quoad sori Ecesesiastici Privilegium. Psy

mans με uisita Concilii, seu alius miles, ar i rellia dec. 2. n. O.' dec. 24. n. 8. Nam missistis, is aliis operibus militaribus , arma tractare solitus, non tamen tu bello , conventus fuit in Curia sculari pro emendatione damni dati ab eius animalibus , mediante mandato contra eius bona , non vero contra personam 3 reus conventus post motum iudicium,

halitum , c tonsuram re fumus , ac miliatiam dimisit; unde contingit dubitari, an dictus Clericus , dimissa militia,' re sumpto habitu, gaud re debeat privilegio fori Die 3 o. Mart. 1686. Sacr. Congr. Conc respondit: Negative, in casu, de quo agitur , Monac.

a Quaeritur. An judex laicus possit procedere contra concubinam Clerici pro crimine cum isto commisso Resp. Negative, cap. Si quisquam, de co--habitae Cieris.' Mulier ibi, Foemina vero canonis iudicentur. Causa enim concubinatus ratione criminis est individua inter concubinam, Clericum. Quapropter contra ipsam non potest procellus instrui , quin tangatur persona Clerici , qui a potestatelaica est exemptus. Atque ita ratione individuitatis .connexionis causae, concubina forum Clerici sortitur , censeturque de foro Ecclesiastico quia cum persona Ecclesiastica deliquit. Etenim non privilegiatus in materia individua concurrit cum privilegiato Gloss. ad cap. unic de iurepatr. in . ver.

Echlesiasticui. Unde si judex laicus pro celsum fabricaret contra mulierem in causa copulae eum Clerico, individuando tangendope nam Clerici, ligaretur ipso jure ex communicatione, Can. 19. Bull. Coen A, quae sertur in Iudices in causis criminalibus processando personas Ecclesiasticas, Fagnan in a.

ad cap. nullus, de for comp. n. 32.

Pro delictis ver carnis ab eadem concubina cum alcis commissis in causis civilibus prophanis , cum sint mixti fori potest scemina conveniri etiam coram judice laico; nam non debet ex desicio commodum reportareri sed attenditur praeventio ibid. Fagnan. n. 27. 1 Quaeritur . An Clerici portantes arma contra annimenta laicorum possint eis ab executoribus curiae laicae spoliari pNegative adversus obad illam, ovarruv. Gom eZ aliosque apud Diana coord.

Clerici sunt extra urisdictionem judicis laici Quatenti ver spoliarentur , irruarii censuram Canonis, Si quis suadentes , 8 . q. q. incurrerent, quia spoliatio quamdam

violentiam importat, perellus allegriis Genuense, aliis cis det. q. Et licet sit jure Canonico Clericis prohibitum arma portare, tamen non spectat ad judicem laicum eos punire, sed competenti ipsorum Superiori relinquendum est judicium , animadversio ibid. Quod In terminis videtur resolutum a

Sacr. Congreg. Conc. 3. Februarii 163s. αTurritana ut sequitur ubi ades abustis inter Clericos deferendi Arma, Episcopus non habet amitiam armatam , debee publicare edictum , ne Cleris sculares , via Regulares arma ferant , si parere dei rectent, G ubi nyteistas exposcit, Ministris Curia Acularis famultatem tribuere Clericos contra prohibitionem arma deserentes capiendi etiam quoad Regulares , si ibi ita notorie deferant , ct delinquant extra claustra , uepopulo scandalo sint , ac in aliis casibus in iure, o Constitutionibus Apostolicis expressis , ita tamen ut ea , qua doce , decentia capiantur , c re to tramite ad carceres Curia Ecclesiastic ducantur, Monaceli cie form. .

num. q.

x Cum a Sac Congreg. Immunit nonnullae resolutiones per modum legis generalis emanaverint , quarum vigore plures

alli casus in materia pii vilegii fori decidi possunt, eas hic subnectimus, ut infra.

Eugubina . Sacr. Congr. super immunitate Ecclesiastica , T controversiis iuri distionaliabus , ad consulendum controversiis , qua ope sapius yiuntur in admissone Clericorum , Teriam laicorum priυilegiatorum ad consilia

Communitatum , necnon ad exercitium mune rum publicorum , decrevit,

I Euod privilegiati gaudentes privilegio fori Ecclesiastici, petentes admitti inter Cousiliarios , admittantur, ita tamen , ut quoad pertinentia ad Consiliaratum Iantum non gaudeant privilegio fori Ecclesiastici. II. Quod privilegiat pradicti iam ad

172쪽

privilegiati dem multas exequi possit sudὸ laicus , dummodo ipsi priviletiati actu

non renuncient absque reintegrationis in perpe-ruum loco, quem habent i confli , ita ut amplius non possint admitti. III. Quὸ iidem privilegiati habentes locum in Consilio , possyn etiam renuentes cogi a Superiore laico suscipere munera Camerarii , spositarii, rascerit, Abbundantiarii, similia ossicia Communitativa, eadem forma poena , quibus cogi possunt laici non priollegia. D dumMod ipsi privilegiari astu non renun- cient in perpetuum absque spe reintegrationis loco , quem habent in consilio, ita tamen , tamplius nou possint admitti. IV. Mod . dem privilegiati suscipientes νά-

fata muneya, non gaudeant privilegio fori quo- ad Eri .nhntia rantum ad pr at munera ab

ipsa ius εpta ' contra eosdem prote/i posse

an omnιbus os bus , erιam expleto ossicio. V. Euὸ Clerici coniugati, qui junt de numero consiliariorum, non incede es notorie inhabitu, T lonsura , quarenus renuant interis venire Consiliis , vel sucipere munera Camerarii, Depostarii, rasterii, Abbundantiarii, o similia ossilia Commtinitativa possne mul-estari per Superiorem latium eisdem mulctis pecuniariis : quibus sunt tibiEIt alis laici in casu quo idem Clerici coniugati postquam renuerint , re sumpserint habitum ratis re sumptio nihil eisdem suffragetur pro

evitanda pr at mulcta. VI. uoad auios Clericos , tam coelibes quam conjμgatos , habentes requisita c. nic. de Cleric conivg. in . etiam admissos incer Cons)liarios , si legitime non impediti renue in interem Consiliis , ubcopi, aliique Supe=iores Ecclesiastici procedane ad omnem requisitionem, etiam extra iudicialem Superioris Iaici, vel Magistratus contra eosdem ad multias pecuniarias ab ipsi s arbitrandas dum.

modo non sint minores illis quibus subiectistin Consiliarii faculares, o poena applicentur locis piis. Episcopi procedant similiter contra eosdem Chricos casu , quὸd deliqtierint in materi. spertinentibus ad Consirium Roma hac die T. Julii I os Monaceli in addit append. form. pari. . in n.

Dubitari solet, an Ecclesiastici teneantur ad observantiam legum laicalium pa Certum cst eos tali bus legibus quoad

Cap. XXII. Ossicialis

vim coercitivam , vel cactivam non liga.ri; nam quantum est ex vi ipsarum legum poenis cogi ad observantiam non possunt tum quia coactio Clerici est jurisdictionis mere spiritualis L quae non cadit in laicos.

At difficultas vi, an teneantur quoad vim directituam: Affirmant aliqui, ex eo pr

bant, ud cum Ecclesiastici sint pars ei-

publicae, tenentur se eidem consor mare in legum observantia, ne par aberret a toto, quod turpe est, ut ipsam et ratio naturalis dictat. 24 Verum hoc non concludit; nam etiam impotentes, mente S, : eri sunt membra Communitatis, tamen jure naturali,&positivo eximuntur a legum civilium ob-

seivantia, ad ebque QEcclesiastici poti rique jure, cum isti sint extra urisdictionem leg slatoris. Quinim quantum adobservantiam egum laicalium a quibus jure

divino eximuntur non cons: derantur uti

pars , Reipublicae ut optime Petra com rom. I. ad Const. I. Honori III. Oct. I. m. 32.

Ide ea sententia relicta , dicimus cum eodem, Sperello dec. 13. apud quos plures, Leges laicales nec quoad vim direct vana comprehendere Ecclesiasticos. Quoniam deficiente potestate, riurisdictione , etiactus legis claudicat . Iurisdictio autem non est in laicis quoad Ecclisiasticos , ut Ope diximus. Tum quia directio Ecclesiasticorum

ad suos Praelatos pertinet, c. Si Imperator,

46. di t. 2 Verum, ut singulis aptentur responsa, praemittendum est, ubi laici aliquando edicta, a anni menta promulgant, Per quae prohibent , vel praescribunt nonnulla quae nec jure divino, vel naturalis, aut EC-clesiastico prohibentur, sed de se sunt in dii- serentia , quamvis ipsi aliquam rationem boni communis in eis considerent : ut est prohibitio nocturnae vagationis absque limminera praescriptio pragmaticae moderando sumptus, victus, ac vestitus, similia. 16 Saepe vel per edicta prohibent, vel praecipiunt, quae publicam utilitatem respiciunt, ut est prohibitio asportationis stument , monetarum, equorum , lac ext sal egnum, aut mandatum de exponendo in platea frumentum venale , aut praescriptio modi observandi in contractibus venditionis

translationis dominii, similium.

173쪽

Qhioad sori Ecclesiastici Privilegium. IJ9

1 Aliquando ver prohibent, et man que ad restitutioaum , quia operantur contra justitiam ibid. docti stimus perellus.1 Pariter tempore caritatis, penuriae tenentur Ecclesiastici abstinere ab extractione frumenti quae propter necem larem evadit actio tertii generis' non quidem vi edicti Magistratus laici, sed vi rationis naturalis, raebito charitatis, quae ut pars Reipublicae tenentur ad ea observanda, quae ad conservandam Rempublicam sunt necessaria. 3 Caeterum ad evitanda peccata , consulendum bono communi , ex testimonio perelli cit. n. I. solent Episcopi tempore caritatis, vel alterius necessitatis co-

adjuvare suis edictis Principum sarcularium proclamata , non ipsa confirmando , sed consimile edictum quoad subditos publicando. Quod ait esse de mente S. Congreg. Episcop. quae pluribus ordinariis rescripsit, ut quoad annonam, extractionem frumenti, ordinationes servandas tempore pestis , similes respicientes bonum publicum , debent Episcopi se consormare provisionibus laicalibus faciendo similes ordinatione ,

quas postea a Clericis servari curent. Proinu Nuncio Neapolitano fuit responsum . Septembris Is 92. 23. Augusti Is 93. CEpiscopo Parmen. I . Octobris is99. alias declaravit ac Congreg. Immunit in

Tarentina a Decembri S 6s I. in Foroli-vien. q. Decembri 16s s. apud Monaceli.

3I Unde non tenentur contribuere pro laxa imposita ad manulentionem Medici Chirurgi, quamvis utantur illorum opera Sacr. Congreg. Immunit in Ariminen . . Maj Iroo nec pro refectione Ontium Fontium, murorum. In casu vero aliquo extraordinoi subsidiario , hoc est quando burta Iaicorum non sussicit, is per communia etiam Clericis , aliter manu teneri, Irefici non possunt, nisi per contributionem Clericorum, tunc tenentur Clerici contribuere; sed recurrentibus requisitis

in cap. Non minus, T cap. Adυer ias, de im-

mumi ut dixi c. 33. Nec sufficit solus condant, quae sunt ab ure naturali, Divino , vel Ecclesiastico prohibita, .prascripta vel eis consormia pro ut est, statuere debitorum solutionem, imponere abstinentiam a fraudibus, .caetera hujusnodi.

Cum edicta versantur circa actiones primi generis, extra controversiam est, non posse

Ecclesiasticos directive obligare Etenim obligatio directiva in casu oriri non potest, neca lege naturali, Divina, Vel Canonica, nam ut dictum est, actiones sunt de se indifferentes, nec ab illis prohibentur; neque esse potest a lege positiva civili, utpote lata a non

habente jurisdictionem in Ecclesiasticos. Paritet si sermo sit de edictis secundi generis, sunt item Ecclesiastici extra sphaeram jurisdictionis etiam directivae potestatis laicae, quod opus non est repetere.

Idem dicitur quoad ordinationes, isdicta tertii generis , quia ex desectu urisdic ionis nequeunt Ecclesiasticos dirigere Caeterum, quia nunciatae ordinationes sunt Conformes uri naturali, mi vino, ab istis diriguntur a de ut peccent mortaliter Ontraveniendo, sed non ex vi edicti Principis, sed quatenus materia, de qua disponunt continetur sub obligatione , vel juris naturabis vel Divini, aut Ecclesiastici. 18 Et hinc patet saepe Ecclesiasticos teneri ad observantiam eorum, quae lege civiles praefiniunt, sed non ex vi legum civilium, sed aliunde. Explico : Princeps suo

statuto taxat justum pretium pro frumento, vino, oleo, c. valorem monetae praefigit,&c utique ex defectu iurisdictionis statutum Ecclasiasticos non comprehendit, ut apud Cit. per ellum n. Io. SurciuS, Vivianus , Oldradus, atque ita ex vi dicta legis praeci- Se non tenentur ad laxam statutam frumentum vendere, sed ex vi rationis naturali , di tantis res nostras vendendas justo esse pretio, Win commerciis elle a itualitatem servandam, de pretium taxatum nequeunt

alterare; quod quidem supponitur eis iustum; cujus justitia dignoscitur vel ex omnulni omnium consentu, vel ex legis , aut statuti sensus Claricorum, quod vellent sponte declaratione, uer accidens est, ubi in casu notitia ex statuto Principis habeatur onus subire, immunitati renunciare.

Sed is, necessarius rassensus inpostoli-

Quare vendentes ultra justum pretium a sta cus; nam Clerici non possunt renunciaret UO ta Xatum, mortaliter peccant, quia a privilegio exemptionis ab oneribus laicalierunt contra rationem naturalem tenentur- bus, toto ordini Clericali jure Divino, Ca

174쪽

nonico, Caesare concessso, ut DD. con in II9. Ur seqq. ubi pleni ime probat, quia

cordant apud Monaceil. Io . pari. 2 form. q. n. 13. it. IS Sacr. Congr. In munii. In

Ianuan io Februarii 1627. dixi c. 8. n. 16.31 Quod si dicatur Ecclesiast cos parricipare dea rilitatibus publicis, Lar ex contributionibus, ,ecifigal bus super inductis Cyeniunt atque t de ad onera 'heris R. Onera, . commoditates in L Ecclesiasticos, Laicos compcnsari nam laici participant deministeriis spiritualibus per Ecclesiast cos exhibitis, quorum onera ipsi non sentiunt. Ergo ne Ecclesiastici duplici onere graventur, P non sint deterioris conditionis, non debent onera Licorum subire, ac ministerio,, onere spirituali, corporali gravari, Gonetale in 3. tir. 49. c. q. n. 12. Vide

d. cap. 8. n. 7.

33 At petitur. Anteneantur ad poenam a Principe, vel Communitate iis taxatam quorum animalia pascua aliorum damni frucant, si a custodibus suorum animalium damna fuerint illata λResp. negative sed tenentur dumtaxat ad astimationem damni Sac Congr. Immun in Firmana 9. Octobr. in As en I 3. Novembr.

in Anagnina . Decembr. I 629. Monac form. q. n. O. Quatenti ver in lege nominatae

fuissent etiam personae Ecclesiasticae , lex es.set contra Eccle Iadsticam immunitatem. Coclerum si adesset dictum Episcopi, quo etiat Ecelesiastici pro damnis datis, quam.- vis non studiosis, sed casualibus, mulctandi essent ad sormam litterarum ejusdem Ordinarii, vide op. cap. 8. n. 7. 3 Privilegio fori praeter Clericos, etiamprimete tonsurae, Regulares utriusque se-ΣUS, Proteguntur equites, vulgb imi di Naita, Tertiarii is oblati viventes cum Claustralibus . Mulieres de Tertio Ordine habentes qualitates , pro ut infra cap. 2. Eremitae, qui receperunt habitum a legitimo Superiore, sub obedientia Episcopi inserviunt alicui Ecclesiae Famuli, familiares D. Cardinalium Episcoporum , Inquisito tum Coloni Mensa Episcopalis Officiale Curiae Episcopalis . Notarius

Cancellarius, Executores, Custodes carcerum ejusdem Curiae, aliique quos plene

33 Videri potest tiam perelluo ec. a.

te Calatravae, Alcantam S. Stephani, S. Liaetari, militiae Christi gaudere privit gio fori, tum in civilibus, tum in criminata l. bus , ne poli e conveniri coram judice laico. Et favore qui tum Militiae Christi an. 12 o Telari Iesu lutionem Sac Congr. Immun in una Mantuana 2 s. Septemb. I 627.

CAPUT XXI it

Olficialis quoad habitum

Regularem.

M VM MARIUM.1 Non habitus, sed professio facit Monachum

2 Inhibetu laicis deferre habitum Gia. S. Francisci. Possunt deferentes illum ord Prἀdicatori per censuras compelli ac deponendum. Pueri habitum Religiosum debent, expleto

sexto stratis anno, deponere.

D Volentibus sepeliri cum habitu ord Pria

dicae vel in non conceditur iis, nisi per Superiores.

Eligentes cum iso sepeliri possunt libera sibi eligere sepulturam, etiam in aliis Ecclesiis. Prohibentur disputationes super vera fomma habitus S. Francisci. Interdicuntur Vibri omnes arastantes uevera successon filiorum S. Francisci c vera forma caputii. Et inscriptiones omnes Imaginum Sancto rum Francisci, c Antonii, in quibur dicitum, forma habrius , c. Io Et Imagines S. Augustini, et Nicola deTOlὸntino depicta a Discalceatis in eois νtim habitu. II Pra nitum tempus fres illis, sui habitu Tertiariorum recepto , cum Claustraliabus halitant , c poena, in Superiores transgressores, usque ad . II.

Icet non habitus, sed professio RG

, gularis Monachum iaciat Ex parte, e /gularibus; proinde, tametsi Regulares non sint laici , qui non emissa professione , deferunt habitum proo

prium Religionis a sancta Sede apploba

175쪽

tae, nihiloiminus, quia ex ejusmodi delatio ne saepe oriri possunt in populo scandala , in dedecus Religionis id cedere solet id a Sancta Sede legitur prohibitum . Innocentius IV. apud Sorbo ver. Habitus Fra-rrum, inhibuit , ut nullus sine speciali liccntia edis Apostolicae praesumeret deferre

habitum Fratrum Minorum, aut ita consi-inilem, qud propterea Frater ejusdem Ordinis credi posset idem mandavit Clomen IV. Const. 3. Bullar tom. I. locorum dioeces an is commisit , posse censura Ecclesia1tica contras acientes ad deponendum compellere. Hinc sub an. 1686. preces exhibuere Innoc. XI. Procuratores Generales ordinis Min. de Observ. Rei orna. QCapuccin ut disposita per Greg. IX. Consit. Regularem vitam Urban. VIII. Consi cum sicut s. Octobris 1638. ea de re editis , realiter

obtinerent ei Iectum ' quatenus opus D set, praefatorum littera renovaret cum X- prelsa declaratione, quis nulli, etiam Ere- initis, extra Ord sine Superiorum consen-Fu, habitus Franciscanus, etiam sine capv clo, cum illo, nec de eorumdem licentia, Glced posset quas cum Innocentius Sacr. Congreg. Episcoporum is Regula

rium remitiiset, ipsa hujus tenoris decretum edidit.

Sacr. Congr. c. Stante remissono libelli per S. D. N. facta, attentis narratas , ccnsuit inungenuum, pro ut pr entis et retir ολ iniungit Ordina=ιis locorum , ut supradictas o laetitiones Apostolιcas, iuxta earum

Habitum quoque Ord. Praedicatorum deferre est illi licte prohibit ut i a Gregotio

AI. Const. ιrrute 7 ibid. I ut infra γ λ. habemus etiam , ut viij, sive sit in Religic-nis Ordine, ve extra ordinερ constιt tus habitum vestrum, nec ita consimilem , 4 Nod propter D Frater radicator credi poolari de

Pueris quoque sexto suae aetatis anno expleto, non licet, neve possunt ex devotione habitum Religiosum deferre , pro ut sub die o. Ianuarii 1627. fuit rescriptum Neapoli Card. Boncompagni , apud Lant.

theatr. ver. Habitus . I.

Quem ad ira. Odum vero non Regularibus habitu regulari vestiri sub enunciatis poenis prohibetur, sic Regularibus personis est distinete vetitum habitum propriae Religionis dimittere,

c. in periculo A, ne Cler vel Non in . ibi in Retu vagandi materia subtrabatur, disthi otius inhibemus, ne de catero aliquiari:samcumque Relu tacite, a expresse professus in schelis vel alibi temere hab: tum Relu sua dimittat , infra: Si quis autem opum temerarius vis lator extiterit, excommunicationis incurras sententiam ipso facto, Vide cap. I. n. 2 2.

Volentibus sepeliri in habitu Fratr. Ord.

Praedicatorum, vel Minorum , nonnisi per Superiorem Praelatum domorum ipsorum Ordinum , vel Priorem , aut Guardianum respective, vel cui illi duxerint committendum dumtaxat, .non per alium quavis auctoritate, vel praelatione sulgentem, statuit Sixtus IV. Const. Sacri 19. ibid. exhibendum esse. Per quae concluditur exclusiva quorumcumque Praelatorum extra ordinem ; qui prohibere non possunt qui cadavera sicnduta libere, is ullo superimposito pallio ad sepulturam dcferantur; in contrarium, etiam sub censuris, editas prohibitic ne ipse Sixtus modificat. Eligentes autem sic sepeliri , non debent in Ecclesiis praefatorum ordinum de necessitate tumulari , sed ubi sepultura ni elegerint pro ut id eorum re iniquitur a bitrio, juxta disposita a Leone X. Constit.

Dum intra et ibid. Volentes quoque speliri in habitu eorumdem Fratrum in claustro cudegentes , sed in propriis domibus cohabitantes , in eorrim nitima esuntate sepulturam

sibi libi e eligere possnt.

Quia cum fidelium scandalo ,

contra fraternae charitatis mandatum

qua decet ejusdem Patris Filios se mutuo diligere , instituebantur quaestiones a P. Conventualibus , Capuccinis , ac di

putationi committebatur examen de Vera

forma habitus ordinis Seraphici deh

176쪽

162 Cap. XXIII. Ossicialis

Uibanus VIII. die a 4. Decembris Q 63 o.

mandavit ei dem sub excomn, unicationis poena ipse facto incurrenda , nec non privationis v cis actius, συβμυε, alii que etiam corporalibus arbitrio San fitatis Sus poenis ne audeant de c/tero voce, vel scripto, de huiusmodi mi ' qu Par. teria tractare, donec ab eadem Sanctuat Sua E decreti Sacra, Cone regationis supeγα litor fuerit ordinatum Io.Ant. Thomasius S satirare utarium do L. Aodato Summmum Ponis Roman Univer Inquisit. Notarius Lant scum Innotentii A. T ALA a uiri Vii. Jam-

praefatis litteris i lilii tutar, impertitus est, in Congregationem Episcoporum , Regularium transtulit, ex speciali mandato sanct. memor Clementis X sub die 5. Majia 6 s. a de te editum , Italoris , qui

ver. Habitus . II.

p/idem editis λ μυi . . recipiendis statu- Super quo deinde ad vere , a cum es t tum sit , it mne , tui . h. bitum proba- feci era uicanda controversiarum semina haec Alexander VII. mandavit di decreta in Indice librorum prohibito tum

Prinio Libri omnes impres , T qui

inconsulta Sacra Congregatione , imprimen-rur, tra fantes controversiam de vera e non interrupta occessione liorum S. Francisi , T de vera forma captitι eiusdem , prohibentur sub poenis in invice librorum prohibitorum con tenti. .e o. Iunii I 6 8. Secundo . In riptiones omnes Imaginum SS. Francisci , T Antonii de Padua in quia bus dicitur , ornum habitus , qua depicti Iu , esse eamdem , qua ipsi usi fuerunta vel in auibus asseritur, in sic, vel illo Ordine S. Francisci esse veram legi rimam, e non interruptam eiusdem Sancti Patris in Filios successonem inherentes decreto alias edito die o. Iunii 618 prohibentur Romae Io. NOVembris i 663. Io Suspenduntur quoque is prohibentur Imagines Sancti Augustini , Sancti Nicola de Tolentino, Wallorum Sanctorum ejusdem ordinis imprelsar depictae a Fratribus Discalceatis Augustinianis in eorum liabitu , pro ut in decreto Sacr. it. Congregat edito die I9. Dccembris 637. quod ab Urbano VIII approbatur , confirmatur Consit. Extoni nobis , a qQ.

I. Super admissione ad habitum , ejus denaque concessione Tertiariis cum Claustralbus habitantibus , servari debet Decretum Congregationis super statu Regularium , quam licet Innocentius XII sub die . Augusti I 698. Const. Debitum , ex tinxerit iis suppresseritra singulas tamen facultates , eidem quomodocumque a Pr decessoribus concellas, illis exceptis, quas

Congregationi super disciplini Regulari i

que requisitis . ni prasicraptun Apostolicarum Constitutionum, a Statutorum Ordinis nec quispiam aen eatur Gabiis ad huIu mo.si Iabitum fis pittendum , ut tertius, nisi annum atatis sua Mimum quintum que ut Co versus nim annum vigesimum expleverit nihilominus in sturibun Religionibus citalia tac Insulapum adyacentium, aliquibus ab hin: annis introductum ess se ut recitiantur adoleis scentes Dici , non quidem pro Conversis annum probationis incipiant , oe nito tempe re movitiatus admittantum ad Professionem , sed pro Tertiariis vel oblatis se tonaris , eisque tradatur labιtus P ut vocant sine a pucio , ciuis dari consueto ut sic inserviane alicui Religio o particAlatim , aut plurιbus , vel omnibu communiteri et multoties pueri cradolesientuli recipiantur in Monasteriis ci non

ut Noυitii, sed ut hospites, seu postulantes se

recipi pro clericis ad habitum probationis . parva veste induti plures mentes quιmms annos, si detinentur intra Claustra

nec compleverint annum Atatis decimum quia

i um. Clerici ut supra prasicriptum ad annum Novitiatus cinthoanaum P udque pratexe , me int rea fiat experimentum de ipsorum in Moles

c aptitudine lac ineligionem . aer aliquando

etiam in eadem esse idem pueri Iolcia centula admittantur in No υitiatibus, ri cum Novitiis degant, od hoc ut eorum voces Fueritis in Ghoro cum vocibus ' Pνofessorum siceantur, dum divina peraguntur ossicia I 2 Quoniam ver Iecundum Canonicas sanctiones, T iuras egulas ' μιν quod una via

prohietur alicui, atia non deseae admitti memorat a sus irresplerant in fraudem legis , c elus omm Decretorum ursvr edito lim in Religionum .dispendium i

177쪽

ae ron sine multorum admiratione , et stan dato idcirco eadem Sacr. Congreg. ut in dieserescat in Eccisi Dei Sa 8arum inele onum hi do veneratio, ex speciali mandato Sacti . . . D. Clementis Divina Providen-ria Paps m. hoc prasenti Decreto in virtute S. Obedienti prεcipit omnibus Fhgulis Superioribus Generalibus P. P Ουincialibus , o Lotali us , quocumque nomine , at titulo appellatis , suorumcumque Ordin Congri tam Menalcantium, quam non Mendicantium, itola ἀtero neminem pro Tertiariis , nisi Oblatis, 'seu donatis, aut commiss7 vel serυien tibus , re hospitibus, bo postulantibus

et ei cantoribus , aut alio quocumque nomine nun eupatis , aut quovis prἀtextu , vel gula, aut quinto colore , re viant, seu admatinni ad habitum intra austra , Ῥι ι vigesimum talis A annum expletierint, omnesque sic recepto , seu ad nisi os ira tantum exceptis , qui com pleta Leare annorum quindecim pro Glericι , seu tipsis in Habitu Novitia um annum prι-bationis agunt Monasteriis . Iem Domibiι, IRegularabus omnino amoveant, ' eiiciane infra terminum duorum mensium inchoandum a die intimationis rasentis Decreti, a cien d P curatoribus eorumdem ordinum p Congregationum in Romana Guti existenti bus

tret per omnia non paruerint, aue in aliqua eius parte coneravenerint , poenam privatιonis

dignitatum,' ossiciorum qu tunc temporιs obtinebunt , ac Prpetu inhabilitatis ad illa vel alia imposterum obtinenda, vocisque a iam , O passu ipso fastori ab que alia sella aetone incurrant , non Ulantibus quoad omnia suprascripta , priυι legiis , indultis , T consuetudinibus , caterisque contrariis qui buscumque i. Datum Rom ui 16. Maii 1673.

Olficialis quoad Immunitatem c

Immunitas Ecclesiastica qui sit.

Ex Gregoriana nonnullis immunitas non Λ ragar,s . 3 Iudictum, an crimen sit de exceptas , fectat ad Episcopum. Publici uat oneri immunitate' non Iam dent . me depopulatores agrorum . Nec occidentes, vel mutilantes tam Ε elo sis , Oel caemeteriis.

An gaudeat occidens vel mutilans in Sacristia λ Occis ens, vel mutilani in Monasteriori gaudet immunitate in celesia. λ Mandans committi homicidium in Ecclesia, non privatur immunitare. Io Em ac Iesia i occidens existentem extra 'sam , non privatur immunitate . 11 Committens homicidium spe immunitatis, non privatur .

1 2 proditori occidens , immunitate spoliatum.13 immunitate non gaudent . assas i Tl Neque Aretici. IJ Immunitas defendit Iudsos, Gentiles, crcensura ligatos, est' lia pluina. 16 cii lao maiestatis ab immunitate . non

proteguntur.

1 Gregoriana ligat etiam Iudices EcclesiasAeos quoad Clericos.

quentes s ac correstionem in uis punisi possunt. 19 Religiosus ad correllionem potest . extrahio Luinia sui Conventus. 2 Extractus a loco immuni eidem sitne dus est.21 Non potest Episcopus licentiam uare ut quis examinetur in loco immunici ibi

de recognitione corporum ulneratorum

22 Violans immunitatem, in urrit ipso affoexcommunicationem reseruatam. Sedi solic . a Formula citandi violatores ammumtatis Ecclesiastica.2 Appellatio non suspendit Sectum excommunicationis iam incursan nec impedirillius de daratoriam a Non gaudet immunitate platea Cathedra ιis, o Alsa. a cui de Graviis Regularium ad 27.

D. rramunitas hic idem sonat, ac priVi-I legium, quod habent fidelium Ecclesie .loca pia, ut sint loca refugii, adu in Ca

178쪽

Cap. XXIV. Ossicialis

ca confugieni bus, ita quod , tametsi reus

malefactor, Quantumcumque graυia malescia perpetraverit , non es violenter ab Ecclesia ex-rrahendus, se inde damnari debet ad mor-σem , vel ait poenam , sed εἱitores Ecelesiarum sibi obtinere debent membνum vitam , ut textu aliter habetur, cap. Inter alia de Immunit. Ecclec

Ubi quaedam crimina excipiuntur pro quibus, etiam si ad ea malefactores confugiant , immunitas non suffragatur pro ut in terminis decrevit Gregor. XIV. Const.

Cum alias, ta 7. Bullar rom. a. Videlicet. I. Si fuerint publici latrones , viarumque gras Jatores , qui itinera frequentata , vel publicas stratas obsident, ac viatores ex insit diis aggrediuntur. II. Ac depopulatores agrorum III. ὀιive homicidia, o mutilationes membrorum in ipsis Ecclesiis , earumque a meteriis committere non verentur. IV. Aut qui proditorie

proximum suum occiderint . . A asni. d. Aut Aresis rei. VII. Aut rei issa maiesatis in personam ipsius Principis. Caeterum judicium, an quis vere crimina hic adnotata commiserit , spectat ad Episcopum, ut ibi textus nec potest Curia saecularis desinquentes ab Ecclesiis, nasteriis locisque sacris , in ullo e cassibus supradictis, sine expressa licentia Episcopi , vel ejus olfaciatis interventu persona Ecclesiasticae , ab eo authoritatem

habentis, extrahere, incarcerare, vel captura

re. In cam Vero, quod concurrente Episcopi licentia, ut supra delinquens extraheretur, ad carceres Curiae Ecclesiasticae esset reponendus nec coii signandus Curia saeculari, nisi postquam Episcopus pronuncia Uerit constare de crimine in Gregoriana ex jcepto. Neque uisciunt indicia, praesui jptiones ; sed veris, concludentibus prC-bationibus agendum est. Nam ubi agitur de praejudicio tertii, ut in praesenti materia qua contingeret laedi jus Ecclesiasticae immunitatis, privilegium nec tolli , nec infringi potest ex praesumptivis probationibus, sed dumtaxat ex veris, legitimis, ut d

Itaque Ecclesi astica immunitate ind-gni sunt . . Publici latrones , T viarum grassatores . Verum , ut excludantur , satis non est , eos semel , vel bis limen commisisse; sed oportet , saepius tanti sceleris ea tum patrare , ut per perellum

dec Io3. n. 27. Et ita decrevit ac Congr. in una Fanuensi 16. Iun. 62 s. in una Lenes ventana 8. Iun. I 633. apud eumdem. Atque in Benevenrana o. Novembr. χεο e X Panirn. dec. 9s eadem ac Congr. respondit vicario Apostolico, ibi ore tenus insinuetur agenti inius incarii, Grassatores non priυari immuta tale Ecclesiastica, nisi iteratis vicibus detiἱfum grassationis commiserine.

Discrimen inter latrones publicos ,

viarum grassatores, ponitur a Amen de

piarn. it. 9. g. 6. ver Latro inium n. 3. γ q.

ut publici latrones dicantur ii, cui iis n-

ter cum armis hominos aggrediuntur, poliant, occidunt grassatoae vero vocentur, Gui homines tu via violinter spolian γὼt aspublica obsident, ut ex COInst. Sed eos nouoccidunt. Atque ita ratione homicidii discriminantur, licet in violenta spoliatione conveniant. Is Depopulatores νονιιm ab immula tale excluduntur; qui nimirum alienos agros

diripiunt, segetes rapiunt, fructus , Qvineas devastant . Caeterum non quicumque depopulator privatur sed dumtaxat nocturnus. Nam de nocturno loquitur alleg. GCum inter alia . Et Gregoriana , quando agitur de favore immunitatis, jus commune non corrumpit, sed praeservat. III. privilegio immunitatis non PIO

teguntur Occidentes , c mutilantes , in. EC-clesiis, vel coemeteriis, aliisque locis, quibus est concellum reos ad ipsa confugientes tueri nec susscit membrum debilitare, quia Constitutio mutilationem apposuit. Nec est facienda extensio ad casus in Bulla non expressos, si is quibus debilitatio non colΣ. prehenditur quam esse' a mutilatione d itinctam, nullus dubitat. Siquidem in mutilationes sequitur omnimo ela' membri praecisio, humanique corporis foedatio in debilitatiose ver officium' dumtaxat membri tollitur. Quare mutilans is dicitur, cui manus, aliudve membrum , fuit praecisum debilitatur autem cis P mii membri issicio impeditur per Spereti dec. 19. num. 2. Et cum digitus per Abbat in tap. Cum iii rum . de sent. ex omm. membrum stricto modo non sit quia non habeto lutum. separatum dillinctum a, officio alterius membri , ut habet manus , pes, Oculus

179쪽

Quoad Immunit.

&c. sed est tantum ossicium membri debabscindens alteri digitum in Ecclesia ,

munitate non priVatur.

Si dixeris, Ecclesiam non minus ex debulitatione, quam mutilatione , remanere a sana. Utique, sed non aeque, quantum ad excludenduin debilitantem a protectione immunita is . In utroque casu reus committit

sacrilegium propter injuriam, quam irrogat loco sacros sed quia debilitas offendit Ec-esesam in casu non excepto, ab immunitatis favore non excluso, sequitur, ut im

munitate non PriVexur.

Gaudet immunitate, qui mutilat, Vel occidit in porticu , scalis, latrio Ecclesiae si ad Ecclesiam confugiat. Quoniam Gregorius excludit ab immimitate mutilantes, occidentes in ipsis Ecesesiis, vel coemeteriis.

Dictio aut em in intri se citatem importat Atrium vero, scalae, c. non sunt intra Ecclesia, sed extra, perdit dec. 64. n. I . Item non privatur immunitate in Ecclesia, iii occidit in limine portae Ecclosiae ut censuit S. C. Immunit. I 6. Decemb. I 642. Palcucc de immunit. Eccles . pag. 3 Sed distinguitur , modo non intra limen , clausuram, quia tunc diceretur occidere in Ecclesia, Spereti dec cit. n. 2. Item non excluditur ab immunitate in

Ecclesia, qui mutistat in Sacristia mod in

ca non sit Altare ad celebrandum . Quiam casu, quod habeat Altare, reputatur Capella Ecclesiae, unumque corpus cum ipsa constituit, de commissis in Sacristia ita qualificata verificatur esse commissa in Ecclesia Sectis si Altari careat, quia tunc est Officina, camera, non pars Ecclesiae Atque ita mutilans, vel occidens in hujus generis Sacristia, non dicitur mutilasle in Ecclesia . Videatur perellus deci 6 i. a. dese

cis 62. n. I 8. o sup cap. 7. n. I 2.

Item occidens, vel mutilans in Mona-nasterio, gaudet immunitate in Eces est a Siquidem de Monasteriis non verificatur, qud dsint in Ecclesia, licet sint celesiae accessoria, sint loca immunia. hiemadmodum

discurritur de caeteris acce rus Ecclesiae, ut sunt porticus , atrium, scalae , Sacristia turri , campanile cryptae subterraneae, camerae Ecclesiae. Quibus omnibus concestum est immunitatis privilegium, ut a muniter D D. perellus det. 6o. n. Iq. ibi concor- ossi lat. Cur 4 a.

i dantes, Antoneti de Reg. Eccle lib. Io. cap. mg. . n. 7. Ad quae proinde delinquentes confugientes immunitate gaudent. Sed dum in illis occidunt, vel mutilant quamvis in eis immunitate priventur , non priVantur

si ad Ecclesiam confugiant. Considerari hic debet, ubd dum agItur de conservando privilegio immunitati concesso Ecclesiae ad defendendos reos a forti iSCuriae, confugientes ad ipsam cum sit favor gratia Dest extensio facienda ad

ipsam, ejusque accessori , secundum regul. II. ur in 6. Odia. Ubi ver b tractatur de praejudicio immunitatis, extensio non permittitur, juxta allegat. Regulam in poenalibus enim, odiosis extensio non est, ut communiter D D. Atque ita non regit instantia non gaudet quis ob mutilationem in atrio, ergo, non gaudet in Ecclesia, Spereti cit. n. II. Quaeritur . An immunitatis beneficium

sue agetur mandanti homicidium , mel mutili tionem in Ecclesia. R. Assirmative cum Diana coord tom. 9.tracf. I. resilui. 73. Nam de mandante Ver e,

proprie non dicitur occiderera sed alteri committere propterea non Comprehenditur sub dispositione ullae, quae occidentem mutilantem ab immunitatis protectione excludit . Nec dubitandum de

hoc est nana S. C. D munit tu una Raven naten. 28. Septembri S 666. censuit mandantem hom ibidiu, proditorili gaudere im

munitate illud ver b, Qui per tum facie , per seipsum facere videtur , intelligitur quoad culpam , non quoad poenam nisi quoad hanc etiam lex expresse loquatur

ut ibi Dian.

Io An ver ben cio immunitatis privetur , qui de Ecclesia saxo , sagitta, vel pi

la tormentaria existentam extra Ecclesiam occidi ; Negative cum Dian. D. resolui. q.

ad text. ipsius Consti rationis , quae procul ab immunitate tenet occidentes , Vel, tilantes in Ecclesia . In casu autem cesno non in coles , sed extra fit . Ictus oritur ex Ecclesia , sed occisio extra Ecclesiam sequitur . Inchoatur occisio in Ecclesia, sed extra perficitur . In causa autem privationis immunitatis non occisionis initium, sed ejusdem consummatio at

tenditur; quidem in poenalibus ex dictis eaetensio non sit.

180쪽

a66 Cap. XXIV. Ossicialis

AI ter discurrit Diana d re 7 de eo, qui xi ens ex ra Eccbsiam, existentem in Ecclesii. ccidit. Sed in oppositum contra ipsum , alta sit decret uni S.C. Immun in Putec-

an et q. Un I 6ΟΙ. apud Pascuccium pag. 37IPetitur, An beneficio in. nn rinitatio privittar, tam sui lanam , raulibεrato ex proposto' Ram qua ex pura ta ex improviso Iuborta in Ecclesia occidit, vel nut at

form for. Iah. . . it. s. II An etiam mutilans vel occidens prope

Ecclesiam , ad oque jub spe immunitatis quia satim com δε homicidio in ea se recipit hiα-

Rel p. Affirmati veri neque hic est casus exceptus in regoriana . Tum quia οπ.- mittens restruatum tempore Iubilae , sub spe consequendae absolui: onis , hujus beneflcio non privantur , per ellu d. deci o.

n. II. Diana resol. 7 o. Nec obstat commune axioma, qu bd fru-fra legis auxilium invocat, qui committit intcsse , c text. in cap. n. de immun. Quia, ut Ioc cit dixit pcrcitu ub n. 32. et n- queli extra corpuS Ecclesiae , non peccatccntra legem ommunitatis Ecclesiis datae. I IV. A beneficio immunitatis excluditur, γιι νoata ον te proximum suum occidι-rit. tiar non Loocumque homicidium

etiam ex industria factum, vim habet juxta reίor nam excludendi a beneficio im-rntini racis , scd debet esse proditorium hoc st iacium sub specie amicitiae . For- Inalita eniim pio ditionis non in eo stat quoa ouis occidat inimicuta etiam impoten- ten hic unc ad praecavendum ; sed ut qLi eum interficiat, cui nulla ab interfector erat tri cndi occasio, cum nec inter eos resus deciis s. n issi Atque ita, ut homicid Ium dicatur proditorium ad effectum amittendi beneficium tinniunitatis ad sorinam Grego-

Cana exigitur, ut Committatur non calore

iracundae, sed colore amici ci ae simulatae ex parte occisoris, S creditae realis ex parte occisi. Inde S a Congi Epis Op in Melevia tana die'. Augustici espondi, quod occidens inimi. Am a tergo cum clopo audet imb-

monitate Quia in eo casu non occidit in cautum, cum qui semper ii beat causam

praecavendi a suo inimico, suspicandi sibi

malum parare.

Etiam venen sic occidens proximum suum committit homicidium proditorium propi. quod immunitate spoliatur , ut clacla vitri Q Immun. . . Novembri 6SI. CO

tra Religiosum Conversum, de quo Pastuc.

i V. Sub protectione immunitatis non sunt Asfossint Assaminus vero dicitur , Qui

pecunia recepta, vel pretio convento, Chrisianum non prs aventem de mandato alterius occidit, per Spercitum deci oz. . . Diana se sol. 7. 7. Qualitas diversificans si assinium a caedictis homicidii speciebus aliud non est, quam mandatum ad occidendum, mediante pecunia, vel alia re pretio aestimabili accoptum. Unde assa minium tria petit. I. Mandatum ad occidendum datum, accepi tum II. Pretium realiter exhibitum vel ad cum finem promissum ab eo, in cujus potestate sit ipsum dare. III. Occisionem aggressi. Caeterum, ut sicarius, vel assassinus sit ii munitate privandus, oportet, ut occisio sequatur, actumque consummatum occisionis admiserit; non enim sufficit, ut id attent verit, vel Vulneraverit, per eum non st

terit, quominus morS contingerit, ut ex contextu Bullat Aut qui prodit orae proχι mum Itium nullii Gii. Orcesserit rancor, et rixa praeces occiderint, aut assas ι. Haec nanque verba,

aut Asfos L intelligenda sunt, retento Cierit, k uate inus uerit , pax , vel reconcilia io ubi ecuta st , ex defcctu enim occasonis is causae praecavendi , nedum Cc Cisu rion potuit , sed nec debuit pracst C It , ut divitiare sui occisionem; sed pomus ibuit nullum malum expectare obasti trita ab occisore ostensam , Ut Iasiin piam cum eo, vel speratam; cita non sua culpa, aut negligenti olcitantia sed abii , et perridi x aggressoris ei eri n icid. ubi iteratamq

ritur uia. ut alis defensio ut in ierminis pe-l loquitur de assastinis, matutioribus homus cicia.

dem sensu cum prioribus , d cum eadem qualitate homicidii . Sed per Gregorianam fuit declaratum , proditore non nisi morte secuta privari minunitate ergo idem dicer dtim de Rassinis. Nota, non deesse, qui assi .issinum appellant

eum quoque , qui pretio mcdiante alique in occidi mandat ue, contra texta in c. de cini de distinctis

SEARCH

MENU NAVIGATION