Officialis Curiae ecclesiasticae, ad praxim pro foro ecclesiastico, tum saeculari, tum regulari, utiliter aptatus ... auctore Augustino Matthaeucci; opus praelatis ... maximè utile, ac necessarium

발행: 1734년

분량: 509페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

21쪽

Quoad Abilut a Casibus Reserv.

Superioris licentiam , Confessorem sibi eligere valeam, qui eum possit Iolvere , vel ligare. Et facit Clement dudum de sepult c cap. intercsteras de privileg inter com. v. incendiarios

iis Ei autem , qui in morti articulo a censiura reservata absolvitur, imponendum est onus, ut, cessante impedimento, compareat coram eo, cui erat censura reservata, ut pro foro terno satisfactionem prinstet is mandatum reservanti recipiat

Alias in similem censuram reincidit, juxta

cap. eos, qui de sent excom in 6 II Quaeritur , an Regulares approbati posstne commutare vota, qu paenisentes sculares emiserunt λAffirmative propter eorum privilagia

videnda apud Dianam coord rom. 2 tract. q. resolui. 78 Sixtus IV concessit Minimis , ut in ejus Cons. la s. g. 7. Bullar rom. I. De

qua re non esse dubitandum scripsit Clericatu decis 6 num. 19. tom de viri ac Sa cram poenitia

Quod tamen non procedit I. In quinque votis Summo Pontifici reservatis. ut , Ca-flitatis perpetM: Religionis approbata Peregrinationis ad Terram Sanctam : Ad limina Apostolorum o ad Santium Iacobum in Composeliam 2 prout in extraVag. Et si Dominiaci Sixti V. de pinnis. remos inter fom.. II. In votis promissoriis iuratis, per quae alteri us quaeritur, ad quae facultas Regularium non extenditur; nam agitur de praejudicio tertii, Monacellu form. p. 2. tit. I 6. formul. 3. n. II. agnanu in pr ad cap. ex parte . par. 33 . de Const. di Xit, udd faculbias, potestas dispensandi in simplicibus

concessa, non extenditur ad mixta , propter duplex vinculum voti uramenti. III. In votis sicatus, quae fiunt X VI particularis alicujus Instituti quare votum crustitatis, quod emittitur a Tertiariis , licet sit simplex, non cadit sub generali facultate commutandi vota, quia est ex vi peculiaris insti: uir in perpetuae castitatis.

IV. In votis perseveramis , quae in nonnullis Congregationibus, mollegii semitatuntur. Nam emittuntur per modum contractus ultro, illisque obligatorii: Facι , ut faetas, σc Monacellus ibid. ubi testatur de praxi Poenitentiariae, quae semper cavet in suis absolutionibus praeiudicium tertii Caeterum circa ea, quae Pollunt, debent ad hum effecturn te deputati a Generali, vel Provinciali. Deientque exequi in suis Ecclesiis tantum,& in actu acramentalis Contessionis.11 Am ver, pos Regulares approbari abstυere saeculares a careris cassibus Seda Apostolic res maris Dicimus in Italia non posise, ut expresse in Decreto S. Congreg. approbato ab Uibano VIII dat I 8. Decembr I 628 ubi , praemisi , per confirmationes privilegiorum post Trid obtentaS, non rein

vixisse privilegia, si quae habebant, absolvendi a casibus contenti in Bulla Cenae,3 Ordinario loci reservatis , subdit

proinde Regulares cui vis ordinis, Congregationis, Societatis,' instituti, etiam nece arris, exprimendi, nec intra , nec extra Italiam in vim privilegiorum, aut confirmationum huiusmodi, quas vel hactenus obtinuerunt , vel

deiceps forte obtinebunt , posse quemquam MIesvere ab iisdem casibus in Bulla CoenA, aut Ordinario loci reservatis: ac si secus egerint, absolutiones nullas atque irritas fuisse, ae fore. Ab alii ve o casibus , re censuris edi Apostolica reservatis, si quidem Regulares habeant a Sede Apostotica absiluendi facultatem, illam extra Italiam minime sublatam fuisse eisdem S. C. decretis hac de re editis iussu el.

mem. Lem. VIII.

13. Cenae , quibus ipso facto ligantur Confessores , sive saeculares , sive Regulare S praesumentes absolvere a casibus, ut in d decreto sub Clemente sunt excommunicatio , privatio officiorum , ' dignitatum . aut benesciorum, ' inhabilitas atidiendi confessones, ad officia, Prἀlaturas, e beneficia. Quarum habilitatio, absolutio, dispensatio sunt Romano Pontifici reservatam; absolutiones nullius sunt roboris , .momenti prout expresse in primo decretopa, riter edito de justu Clementis iar In secundo decreto declaratur, quod facultas, licentia absolvendi a reservatis, quae juxta dispositionem primi decreti inscriptis recipi debebat, etiam sola viva voce concedi possit. Is In quo Sacra Congregatio admonet locorum ordinarios , ut in casuum reservatione modum non excedant; sed atrociorum tantum. graviorum criminum absolutionem sibi reserveni , quorum reservatio ad Christianam disciplinam retinendam conferat, in aedificationem , nota autem

22쪽

autem in destructionem cedat, ut etiam loquitur Trid. d. c. 7.16 An autem possint reservari venialia Non est dubium, ubd sic nam reservaretur materia levis , ut impediretur ascensus ad graVem. Verum , cum reserVaretur peccatum quod alias non esset nisi veniale, certum est,

qud post reservationem prohiberetur sub

poena peccati mortalis. Videtur tamen ab Iolute expedien non esse, reservare venialia , oncius Theol disp. 6. q. Io. n. I 2 s. I An etiam possint ab excommunicatione, si censura sit Episcopis reservataci diximus,=r. Nec possunt, si sit ab homine lata, ut expresie Leo X. Const. dum intra 22. Bulla tom. I. ibi : Ipsique Fratres .... Laico Clericos SA-culares a sententiis ab homine latis nullatenus

absolvere pos t. Et Clemensa in alleg. Const. superna decrevit, vigore privilegiorum non

licere Regularibus , etiam fati alia parte absolvere poenitentes a censuris, quo ad externum frum ρο absolutos ab eis an foro Poenitentiali, utique non censri absolutos in exte-νiori tridulo,' contentioso.

I Nec vigore Iubilat valent beneficium absolutionis impendere eis, qui directe, Vel

in directe violarunt immunitatem, libertatem Ecclesiasticam , ut expresse declaravit S. Congreg. Immunit sub ro. April. lώ73 dc iterum in Hieracen respondit , absolutionem obtentam Occasione Iubilaei non suffragari apud Pignateli tom. I. consule. I 89. Nec pariter absolvere possunt ab haeresi, non pure interna ut ex decret Congr. S. Oftici Alexander VII. Is Maii 6s6 Ckm

crimen Aresis prae cateris graυi mum, speciali nota dignum sit , decreυit facultatem absolυen i ab hars in Jubilais , vel alιissimilibui concessonibus non censeri comprehen sim, nisi i scisis in verbis concedatur faculeas absolvendi ab hars.19 At petitur An excommunisaeus denuntiatus, saltem in articulo retis , possit a re servatis absolυere Videtur posse, quia in eo articulo justa dicta n. 8 nulla datur reser Uatio. Sed nec ab illis, neque a non reserVatis, etiam pro illo necessitatis casu absolve re potest . Quoniam est certum excommuni- Cato non toleratos, sed denunciatos, Uxta Const. Leon. X. Primitiva sub lario. 624. Bull. rMO I. nil posse m casibus etiam non reservatis; quia carent urisdictione .subditis

circa quos valeant udicium, .sententiam pronunciare: nam sunt a communione fidelium separati. Sed Sacerdos, de quo dubium esset privatus communione fidelium, ob unitate Ecclesiae praecisus; ide subditis care-let, nec capa X foret jurisdictionis. Propterea

illud omnes Sacerdotes, ut inta. cap. Concia restringitur ad Sacerdotes habiles, non praecisos, sed capaces ad recipiendam pro eo casu jurisdictione ab Ecclesia. Quae sententia est

omnin tenenda. Pro ea enim agia in A. a caput Non est obis de sponsalib. num. I. refert S. m. decretum, ut infra Episcopus Valen

t ι nu petit declarari, utrum poemeentes in ar

ti Alo mortis con si tutos possit in casibus res vatis absol Dere quilibet Sacerdos, ut iam excommunicatus, o deniιnciatus S. Congr. censuit non posse: Quia communis pinio videtur illa quod tales excommunicati non possint etiam

in hoc casu necessitatis Quies declaratione supposita, contraria opinio me est probabilis. Quo casu, si Sacerdos habilis non sit

praesen S, nec esse possit , loris confesso, haberi nequeat, curet infirmus divina gratia adjutus elicere actum contritionis persectae, cum voto confitendi cum prim bis terit. Sed vix casus potest contingere , ut praesens sit solus Sacerdos excommunicatus de nunciatus, ut optimeti . Fagnan videnduS.

Ossicialis quoad allocutionem curri Monialibu S.

betur Clericis, T Laicri a Dispositio poenalis in favorem anim extensionem admittit.

Regularibus es cum Monialibus inter i si locuti sine licentia. Decreta ac Congr. super accessu Regulapium ad Monasteγia Monialium. Licentia ordinarii sufficit. Estque necessaria etiamsi alloquentes , alloquantur, Dialps sibi subditas. Siq. Regularium non poto alterare licen. tiam υuce Ilia ab Episcopo

23쪽

Quoad Allocut cum Omalibus. 9

8 Atteύοι ad colloιuι ora e de pertinenti Ibit, speciali licenti ingressus vel aecessas bus ad Clausuram. Episcopiis potest visitare Clausuram sine ad Pntia Regularium.14 Edicta prohιbentia allocutionem extenduntur etiam ad exemptas, ac II.

11 Ad Monasteria est interdictus accelsus ad offfictum instruendi Moniales in cantu I Superiores Confessores dicentim non egent, ad 4s.

I Guando Vicariis Conventus

1 Etiam locutio cum Abbatissa comprehenditur in prohibitione.

I Religiosus licentiam ab Episcopo suo

Superiore debet obtinere.

Ccessus ad Monialium Monasteria

ri causa illas visitandi, aut colloquendi, adcbque ad earum colloquia, aspectum, prohibetur Clericis, Laici , cap.

Monasteria, de vir. honestat clericorum

ubi legitur Monasteria antitimonialium,

qui quam Clericus sine manifesta, inrationabili causa frequentare pr ump erit, per Episcopum arceatur: si non destiterit, ab ossicio Ecclesia-sico eddatur immunis. Si Laicis, communiacationi subdantur , cra coetu delium sant paenitus alieni ubi Glossa notat, qu bd frequentare, vitium importat, malum praesumitur in accessu sine rationabili causa facto. Et quamvis quidam dixerint, Decretalem , utpote loquentem de Clericis, et aicis frequentantibus Monasteriaci non verbde Regularibus, ad istos non extendi, ex eo quod lex sit poenalis, quae extensionem non

patitur, juxta regulam s. Iuris in . odia

tamen eos etiam comprehendere dicimus, cum cie poenalis, etiam ad non expres se, ob dentitatem rationis .in favorem animae, inevitanda peccata , extensionem admittat , ut docent Suare Z, QSancher

apud Ameno, de paenit tit. q. g. I. Couortium

suspectum n. 12. Decretali autem in favo rem animae emanavit , cujusque dispositio est item inducta, ut pericula incontinentiara quolibet vitentur.

Ide de ad Regulares ampliatur. Quibus

item uim praefatis allocutio interdicitur, copericiιlosi de . tu Regularium in . ubi statuitur: Nullique aliquatenus inhonestAperson , nee etiam honem nisi raticnabilis, C manifestac tissa exsat, ac de i iius, Ad rQm pertint re-ρatear ad easdem : ut sic a publicis,' mun danis conspestionibus separata, omnino servire Deo aleant liberius, istiυiendi opportulitate sublata, eidem corda sua , ' corpora in omni sanctimonia diligentius custodire.

Arctior de Iure novo de mandato Sixti V. emanavit prohibitio a Sacra Regular Congregatione sub nonis Maii Is 9o. In qua sub poena privationis vocis activae, passivae, Officiorumque ipso facto incurrenda, prohiberetur omnibus personis Regularibus exceptis Visitatore, Superiore, cui Cura Monasterii incumbit, Confeillario ordinario, ac extraordinario, pro tempore deputationis' accedere ad Monasteria Monialium , cujusvis ordinis sint, ad col: luendum , seu

tractandum . Sed necessaria et licemia ordinarii, vel alterius, ad quem spectet eaen concedere, prout expresse in ab ejusdem Sata Congreg. Decreto edito de expresso ordine

Subinde II. Maii Is 69. apud igna-

Concilii decretum edidit sequentis

tenoris- ac Cong. hibita notitia, qu bd nonnulli Regulares ab ue licentia ad crates Monasteriorum Montalium adir , frequentare non dubitenta; praetendentes non esse interdicium per breve tempus , etiam usque ad quadrantem horae

cum dimidiori quod horologio arenario

aliquando metiuntur Moniales, aliasque personas intra clausuram existentes alloqui hanc opinionem , tamquam tu tam , amrment ditiem ment,&for e etiam scripti evulgent, proprias graviter iliaque ante conscientias, hQ scandala con- ioventes , ad hujusmodi perniciosos errores eliminandos, opinionem praedictam improbans , rejiciens, damnans, declaravit Regulares, cuiuscumque ordinis, Militiae , Societatis , Coingregati nis Ilistituti, etiam de quibus ecialis mentio foret habenda, qui ad Monali ria Moniali ut , ita vis ab Oidinarii jurisdictione quom ocio libet erempta, cetiam ipsis Regularibus subsecia, vel alias speciali mentione digna, ab v legit Tasa cultate accedunt, collisquendo , exi

I IIIII IIIIII III III I IIIII I

24쪽

Io Cap. III. Ossicialis

is per quodcumque modicum temporis spari tum, cum Monialibus, aut aliis infra clauis suram degentibus, peccare mortaliter De Lo que sub excommunicationis,privationis Vocis activae, passivae, aliisque contra Reis gulares accedentes sine licentia ad Mona, steria Monialium, statutis poenis posse ab , , Ordinari , tamquam edis Apostolicaeis delegato, coerceri.

is Et die . Iunii ejusdem anni, facta re- latione SS. D. N. Sanctitas Sua praesentem is declarationem approbavit, ac typis dari, is servarique jussit. Nec causa rationabilis accessum justificat,

aut accedentem a mortali liberat, prout in una Neapolitana de anno I 672. eadem Sac.

Congr declaravit, respondens dubiis sibi occasione prioris declarationis exhibitis.

Prim M. An regulares accedentes ad coli quendum cum Monialibus sine licentia, Episcopi peccent mortaliter.

Secundω. An peccent mortaliter, saltem stanea dicta declarationes Sac Cong. c. Respondit ad primum affirmative, etiamsi ex causa νationabili, quando non adsit licentia. Ad secundum , ad proximam, lib. I. O

Super quo aliis excitatis dubiis, Primb An

regularibus misi ad crates Nonialium pro munere pysdicationis obeundo , prohibitum sit sub peccato mortali, censuris , inpaenin rc immediale posi cum ipsis Monialibus , absque expressa

licentia ad colloquendum immiscere sermones cum quastionibus, Vel dubiis spiritualibus, aut materiis ipsius Concionis pSecundb. An talis prohibitio intelligatur ,

tam de collocutione tum aliqxibus Monialιbus, quam cum una tantum omnibus ramen aliis

audientibus immediate post Concionem Die

que respondi affirmative.

Quapropter improbabilis est opinio Ame.

node poenit. it. q. de dileid. contra casitae. g. r. n. 6. ubi asserit, non esse allocutionem cum

Monialibus absque licentia Episcopi prohibitam, modessit occasionata, vel brevis aut causa accipiendae, vel dandae instructionis. Et legem quoad mortale peccatum incurrendum concludit esse ex contrario usu abrogatam. In quo certe non sane discurrit, contra adeo

manifesta decreta calamum nimis laxum apposuit

s acultas concedendi licentias alloquendi Moniales Regularibus subjectas, est cumulative in Ordinario,&Superiore Regulari:ad quod facit dispositio Decreti sub Urbano VIII per

ea; pradicta licentia obtenta ab Ordinario, Tab alio, ad quem spe fer eam concedere Uerum

non est semper obtinenda copulative ab uir que, sed attenditur usus, consuetudo, quae, si legitime si praescripta, tib concedatur, vel a solo Ordinario, vel ab isto una cum Superiore Regulari, servari debet, ad formam Decreti S. C. Concilii, prout sequitur. - ametsi alias S. C. declaraverit licen- tias ingrediendi septa Monasteriorum M D talium exemptarum, Regularibus subis ectarum, ex necessitate tantum, quae Mori tales respiciat, concedendas, accedenisse di ad colloquendum cum Monialibus, peris tinere ad ipsos Superiores Regulares, nihi- is ominus sub die I 3. Novembris I 6 Io quori magi clausurae observationi consuleretur, is facultate sibi a S. D. N. tributa statuit,& eis crevit, ut infra. ' Hujusmodi septa neminiis ingredi, vel alloqui liceat, nisi licentiae, in is casibus necessariis concedenda , nedum ala Superioribus Regulatibus dictorum Mona. 4etiorum, sed etiam a locorum ordinariis is obtentae suerint: non obstantibus quibus, cumque contrariis ligibus, statutis, Onis suetudinibus, itiam immemorabilibus. Postrem,autem ad removendam omnem is dubietatem, quae ex hujusivo di Decreto soris sanoriri posset, negotio iterum a C. CC ngr. G proposito, atque S. D. N. relato die I.

is Maj I 63o. Sanctitas Sua declaravit, hujulis modi licentias a Superioribus Regularibus, non cis concedendas in illis locis, in quibus, adesset consuetudo, ut ista ab Episcopis tan-

, tum concedantur. Hoc enim casu statuit, is decrevit, talem consuetudine melle obseris vandam , ipsorum Episcoporum tantum, modo licentia susscere, etiam privative, quoad ipsos Regulares quod reliquum est

Unde constat id non competere Regularibus privative quoad ordinarios, Whorum licentia, quoad usum licitum locutionis, est semper necessaria , ex dispositione etiam S.C. Episc., Regularium apud eumdem Pignat tom. . it. n. 3 I. us, sub die 29. Augusti asa censuit, quod Moniales ,

25쪽

Quoad Allocut cum Onialibus.

mo, atque ita, Regulares , illius etiam ordinis, cui Moniales subduntur . Ac ita necessarib, ut si Regularis alloquatur Moni les sine licentia Episcopi, possiit Episcopus in eum animadvertere, X dictis n. q. Et ubi apposuerit excommunicationem, ipsa ligatur si Regulares in edicto prohibitivo suerint no

na 26. Junii I 6s8. quae declaravit Episcopum ad custodiendam clausuram Montalium, etiam invi asteriis subjectis Regularibus, uti posse eensuris, easque ligare nedum Regulare accedentes, sed etiam Moniales, facta de illis mentione: Regulares non posse absolvere incur

Possunt Episcopi excommunicationem latae sententiae imponere contra accedentes admonialium Monasteria absque licentia ab eis obtenta, prout abusus, Iocorum indigentia postulabit ad removenda, nimirum, X frequenti accessit gravissima scandala. Quam censuram sustinet S. C. Episcoporum in una Civitatis Castelli io. Jhlia I 699. apud d. Monacei l. pari. I. it. II priaud de Moniai n. a. nasoriis subiectis in gilaritus, qui ea ad ἁ- bitum visitare potes .

Ide potest praefata sicut clausuram visitare sine assistentia Superiorum ut sub die as. Iuni u 96. ipsa S. C. firmavit,

censuit , Episcopum vis are posse clausuram Nonialium , non sibi subditarum , sine s. stentia Superiorum Monasterii is dio s. Februarii Is 83. censuit , posse vi opum interrogare Moniales , Regularibus subiectas de pertinentibus ad clausuram , etiamsi numquam alias visitatA fuerint , a . NovembrisI 6 17. Superiores Regulares non possunt eum impedire, eadem in errarien. a. Maii

I 6oo nec pratendere, visitare velle clausuram Montalium sibi subiectarum, simul cum Episopo, vel assere illius Visitatori , ut declaravit ac Congri Episcoporum Fulginaren Io Ianuarii I 6 8.

io dicta Episcoporum prohibitiva allocutionis .ingressus in clausuram , ad

Monasteria etiam exempta extenduntur , ut censuit . . . in Urbιnatev die O. Maii 6 3 ad . s. se . s. de Regul quae interrogata, An in edicto, quod nemo ingrediatur Monasteria Monialium, mel cum ipsi; cum alias com natoria, ea circumsta loquatur sine tientia Archiepisopi possent com-tia praecisa sum ceret . Vide Nicol so prehenui Momates . Clara , exempta a ru- accosus , . . Issia dcra Trid. 6f. 23. c. 3. deri risii. tione Archiopsopi spondit s-mati. res statuens quod gladiu excommunicationi ve . Et eadem S. C. dii a . Martia 647. magna circumspetitione exerien dus est ad dubium . eidem propositum rab Episco- Cum licentia datur ab Epscopo, ejus t o Ratit, bo . en QA , Da Monasterii inve Vicario, rauperiore egulari iti non Ilerba Ich, ut ad relaran him rocederet licet eam alterare , addet clo , vel aliquid An tu ridentino, o Bulla inscrutabui Gre- adimendo , ex declarat One ac Cong g. gorii, quoad ius visitandi au6tiram , com-

Dι 7. Junii fios in una anuensi apud allegi L. Pi atellum n. s. S. C. ceu uit Accogiram ad Alo litoria, vel Rotas, vel alias

Mon 'sterio rum Nonialium partes , esse materiam e tinentem ad clausuram per con

sequens spe tar μή oldinarium , etiam in No. etiam Cistercientem , apud eumdem a num. 23. a Licentia uni Regillari tanc ei a X-cenditur per 'odericum, tyrin , 'lii Zarturn, ansiburia, uin, eZanal , allegatos ab Hasb n sum ver Ciau . n. 9o ad socium, ex eo, qu bd necesses ut de altero intelligatur, quod de uno diruim est

e rapit translato de Constitutionibus , ubi per loll. qtιod de uno connexorum statutum est , ad aliud connexum extenditur 3 apud que ni negat CotoniuS, lib. q. controv. I. n. 8 8.

Quod censeo tenendum, esse ad formam Decretorum nunciatorum , quae dispositiones in terminis universalibus negativis conceperunt ur nil Religioso m. nemo ia

26쪽

I 2. loqui possit sine licent a . Illa extensio fit

crina est eadem ratio de utroque, per Sper ellum dec. 62. n. Is quae in casu non apparet: cio sic alloquente veri ficatur qub loqueretur sine licentia; ded, ut taxatis poenis sit liber, pro eo etiam debet specifice licentia obtineri. Et ex eo, puto eo se item necessariam pro Religioso , qui Lset pater, aut filius Monialis quia, ipse

Regularis est i licet ex Gavant Peli Z. c. F.; I. s. demon. n. 2o9. afferat Decreta S. C. disponentia posse Patres alloqui Moniales filias, filios Moniales matres sine licentia ea tamen ipse notat non esse in usu ; quando sint, non ampliantur ad Regulares. 11 Est ad Monasteria interdictus accessus ad effectum instruendi Moniales, in sono,&cantu, prout infra. ac Cong. Episcoporum

sub ax Septembris I 183 decreVit: Non permitratur accessus Sachiarium ad Monasteria Nonialium, sub praetextu eas docendi sonum c=mba. Drtim , uti alterius instrumenti aut musi. Am, cantumve, X Barbosa decretum refert Legana allegat ob n. I. Pignatellu S, allegat. rom. 6. n. 216. Et Lantusca 2 Miri. Regul ver. Monralis , n . notavit pro Monialibus Urbis,

S. Congr. Visitat Apostol. didisse sub die 29. Januarii i66s super hoc Decretum , quore Vocavit, is assavit quaecumque indulta ad hujusmodi effectum facta cuicumque personae, cum inhibitione, ut imposterum praefata licentiae non concedantur; in casu concessionis eas nullius roboris , nec in foro judiciali, cla conscientiae, culque suffragari declara. Vit, aliasque in transgressore S poena imposuit. ID Superiores Regularcs Confessarii Nonialium excipiuntur a necessitate S de. bito petendi licentias ab Ordinario prout in Decretis ii Sixto, Urbano expresse

coli tinetur, cibi : Superiore , cui monasteria seu domus cura incumbit, Visita ore , vel Vs-ratoribos . Confessarioque ordinarao, o Extraordinario, cum ad tempus deputabitur, dumtaxat exceptis . Et ut sub die 3 Novemb. Is 92. Meuiolanen. S. C. Commissario po-

solico Observanti scripsit Cho i sopra ortio decretes cloe alto solio Sisto non comprendei Ministro delle Provincre, ne si altri Superiori, per que Monasterii che stanno Otto i go. verno, cura loro, Pignateli. cis sub n. I 66. I Et die 27. Septemb. I 6 I. S. C. Regul. apud Lantus c. ver allocutio n. 7. significa-

Cap. III. Ossicialis

vit Epitcopo Caputaquen ut publicatum

edictum resormaret, ut infra undosi do- luto appresso D S. C. it Ministro Provincialedegia osse ιanti di cotesta Provincii di Principato, che V. . abbia con suo editio part colare prohibito otio sena comunica . , reservata a se mede che ne una perso

ti est oministro operario mecesario pos andare a partare alle Monache en trare in Clausura, etiamdio peri amministra

est verisimile eidem fuisse transmis. sum illud sub Sixto, vel Urbano, che se

si nisi arte, e Di ii preservi Card. S. Onosii O. I Quae concluduntur, tam de Superiore Provinciali, quam Locali cui cura Monasterii incumbit; ex illis infertur: G Supe-

periori deli Convent de Frat 15 De Vi cario Conventus, ex Sellio reis fert ambur in de ur. Abbat s. di p. 2 s. q. q. Iub. n. 6. Sac. Col: die l Sept. I 6 ιγ decre-Visse, quod Darius Fratrum absque Apostolica edis licentι Noniales alloquens, in poe

nas in Decrero generat contentas incia ιt, dum

modo idem Vicarius in priori absentia, eiusdem

prioris munus non obeat.

1 Dispositio interdicens allocutionem cum monialibus comprehendit etiam Abbatis

27쪽

Quoad Akaria Privilegiata.

batissam, quia, cum agitur de evitando ammae periculo, etiam in poenalibus, odiosis admittitur extensio, X n. 2. per Panormitanum apud Tambur. q. allegar. n. 3. Et intcnninis decrevit Alexand. VII. Constit. Sacro nai laso. Bullar rom. s. pro quiete, utilitate Mon alius Urbis. Et absolute censuit Sac. Congr. Conc de anno I 6sq. lib. 9.

sia septem Missa celebrentu . Circa quam fuerunt nonnulla dubia excitata, propos ta ac Congr. Conc Petebatur itaque Prim , An absentibus Religiosis ex causa

pra dis arionis tempore Euadragesims, o Aaυenius vel, quando o casu Festivitatum, vel funerum , aut similium, a Superioribus ad celebrandum alibi transmittuntur . Indulgentiε Decretum . Quae ad dubium propositum sera concess cum certo numero Missarum , qui ob Commissarum Gener ordinis Minorum S. Francisci Regulares ad Monasteria accedentes, o cum Abbatissa alloquentes , Incurrant poenas in Decretis iussi fas , quas incurrunt Regulares , qui accedunt, loquuntur eum aliis Monialibus: Respondit incurrere , Monaceil.

formul pare a formul. I s. n. I . it. Is .

I Nomine ordinarii, a quo sit obtinenda licentia alloquendi Moniales, respectu Religiosi, venit etiam Superior Regularis, cujus est subditus; ideo copulative, ab ipso, loci Ordinario eam debet haberesi numquam loqui, nili in praesentia Abbatissae, ut habetur c. Dufinimus I 6. q. a. notavit Glos ad . periculos destae. Regul in ver honest , vel non nisi ausculatricibus praesentibus ut ex Vallisolet. Fratribus in de Observ. praescribunt Statuta Sambucana cap. o. g. 3. n. 2. Et generaliter pro

omnibus loquitur Decretum sub Urbano.

ossicialis quoad Altaria 'iublegiata.

SUMMARIUM.

Responsa s. c. c. circa numerum Missarum dictas auras adimpleri non potest, prorsus essent, vel pro eo tempore, quo dictus numerus Missarum non fuerit adimpletus , sint suspensa, vel potius remaneant in suo robore Secundb. An idem si statuendum , ψ- ciente prosae numero Missarum ob infirmita

Tertio An a Per idem sit statum um deficiente predicto numero Missarum ob absen. tiam ab Ecclesiis secularibus Canonicorum C Sacerdotum per aliquos dies , o menses pHorum dubiorum resolutionem Summus Pontifex remisit Sacrae Congregationi Comcilii, quae anno I7o I. o. Iulii respondit. Ad primum : Quoad primam partem pro tempore Adventus, o Quadragesima remanere suspensas , non aluem in reliquis, dummodo raris contingat. Ad secundum . Non remanere suspensas. Ad tertium. Proυissum in primo.

Solet in Brevibus pro Altaribus ad tempus Privilegiatis apponi clausula ad septennium, per quam significatur tempus Ordinarium concessionis . Verum septennium non incipit a die , qua Romae a Summo Pontifice indultum conceditur, sed a die publicationis facta de licentia ordinarii. Anni autem conimui esse debent, non mterpo celebrandarum in Ecclesia , in qua est Gati Ecclesiastici, non solaresa a die scili-

Sensus clausula: Ad septennium

Constιtutio Innocenti XL super celebratisne Mi sarum ad Altaria Privilegiae .

In tau ala Viturius autem, ut si alias Cluilli Fidelibo. c. praservantur

lent a Ronianis poni sic; us Indulo oro Alcaribus Privilegiatis concedi cum clausula , dummodo in Eccle. et publicationis executionis, ad diem correspondentem in septimo anno. Cum occasione Decreti S. R. C. quo decrevit, in Duplicibus non posse celebrari Missas de Requiem, prout dixi cap. Io fuit dubitatu in , an id intelligendum etiam es set, tib nec in Altaribus Privilegiatis deberent celebrari Dubitationem sustulerunt;

Alex. VII. Const. Credit I76. Buli tom. .i Clem. IX Const. Cum fel record 39. ibid. Quae, cum contineantur in alia Innoc. XI. eas omittimus, ac dita ab Innocentio transcribitur cujus tellor est:

28쪽

r Cap. IV. Ossicialis

Alias postquam sel.rec Alexander Pa- , a VII. Praedeceta noster, per quasdamo suas in simili forma Brevis die as. Ianuarii

is 667 e Xpeditas litteras, dubia in diversis mundi partibus, occasione Decreti Congr. , tunc existentium S. R. E. Cardin. ab ipso, Alexandro Praedecetare approbati, de non, celebrandis Missis Defunctorum in estis ri- tus duplicis , exorta dirimere cupiens, interis caetera, quoad Altaria privilegio Aposto, lico pro animabus fidelium Defunctorum in , Perpetuum decorata, cin quibus proinde, quotidie, etiam in Festis ritus duplicis, cele- , brandae suissent Missae Defunctorum ex obluis alione, declaraverat, per celebrationem

missarum de Festo currenti satisfieri injunis 2:s obligationibus, in uulgentia, per ejus, modi privilegia Apostolica concessas, ani- mabus fidelium Defunctorum in Purgatos, rio existentibus suffragari, perinde ac si ce- is lebrata fuissent Missae desunctorum ad foris mam dictorum Privilegiorum. M Rec mem Clemens Papa IX. pariterri Praedecessor Noster, aliam subinde ortam se dubitationem, utrum scilicet dictarum Ale- , Xandri Praedecessoris litterarum disposi- tio, quoad Altaria pariter quidem priri vilegiata, sed non in perpetuum, nec pro, omnibus hebdomadae diebus , ad quae missae non ex obligatione, sed ex sola Firi delium devotione celebrarentur , locum, haberet similiter tollere desiderans, de-: clarationem memorat Alexand Praede- is cestare, sicut praemittitur, editam, ad Al- D taria, ut praesertur, non in perpetuum, sedis ad septennium, sed allud brevius, vel lonis ius tempus, ac non in omnibus , sed aliis quo , Vel aliqu:bus tantum hebdomadae, diebus, tunc is futurum quandocumqueri privilegiata , aut horitate Apostolica ex- is tendit: proinde, ut Missae, quae ibidem, de Festo currenti, in quo Missae Destineto - rum celebrari non possent, sive ex obliga- tione, sive ex sola fidelium devotione ce- lebrandae essent, suffragarentur, ita ut aniis nare Christi Fidelium, pro quibus celebram rentur, Indulgentias per privilegia hujus is modi concessas consequerentur, in omnia, bus, ter omnia, perinde si Missae Gri functorum ad formam eorumdem privile is lorum celebratae suissent, eadem Aucto, ritate concessit, indutiat, at asproutri in ipsius Clementis Praedecessoris litterIs,

is etiam informa Brevis die Σῖ. Septembris ri 66'. desuper cxpeditis quarum, praeis latarum Alexandri Praedecessoris littera, rum tenoreS praesentibus pro plene, susis ficienter expressis, Minsertis haberi volu-

, mus uberius continetur. is Cum autem postmodum , sicut accepiis mus,noVum circa praemisia excitatum fuerit, dubium, videlicet, an supradictae Alexan- rari, clementis Praedecessorum declarari tiones, sibi pariter locum vindicarent etiam is in diebus Dominicis, infra Octavas Pascha- tis Resurrectionis, Pentecostes, Morp ris Christi, aliisque anni diebus, qu bus , liri et a Festo duplici non impediantur, adhucri tamen Missae Defunctorum juxta ritum, is morem Ecclesiae celebrari neque unis quateis nus nimirum M ssae, quas iisdem diebusae is lebrare licet, servata caeteroquin dictorum, Privilegiorum serma, ad praefata Altaria is privilegiata celebrarentur Nosque dubium, hujusmodi Congreg. Ven. Fratrum Nostro, rum S. R. E. Cardinat. Sacris Ritibus Pra

is positorum,examinandum commiserimus, ac, eadem Cardinalium Congregatio, re mari ture discussa, nuper per suum Decretumo die . Aprilis proxime praeteriti editum, , praefatas Alexandri, Clementis Praederi cessorum declarationes intelligendas esseri pro omnibus diebus 3 quibus juxta Rubriri a Missae de Iunctorum celebrari non posiri sunt, responderit; δε inc est, u bd Nos ex commissae Nobis, coelitus dispensationis munere fidelium de- , iunctorum animarum in Purgatorio existen-ri tum suifragiis per amplius consulare cu- , pientes, Decretum hujusmodi a memoratari Cardinalium Congregatione editum,ut Preri fertur, Apostolica aut horitate tenore praeisti sentium confirmamus, lapprobamus, illiri que inviolabilis Apostolicae minitatis roburis adjicimus salva tamen semper in praemictis, auctoritate supradicle Congregationis Carri in alium. Decernente easdem praesentes is litteras semper firmas, validas, efficacesti existere, fore, suosque plenarioS,Minis tegros ei clus sortiri, ac obtinere, c., Non obstantibus c. Dat Romae apudi, Sanctam Mariam Majorem sub annulo Piri scatoris die . Maji Millesimo excentcn-ri mo octuagesimo Octavo . Pontificatus a nostri

29쪽

Quoad Altaria Privilegiata.

Sub clausula illa, quae Indulgentia

rum Brevibus solet apponi Volumus autem si s alias Christi Fidelibus dictam Ecclesiam istantibus aliqua alia Indulgentia perpetua, etelis tempus nondum elapsum duratura concessa uexit , prs entes littera, nulla sine non continentur Altaria privilegiata, prout sequitur.

Cum a Sac Congreg. Indulgentiis, sari criscue Reliquiis praeposita , Cameracen- , sis Archiepiscopus quaesivisset, quaevis,&ri sententia clausulae, quae hodie Brevibus, Indulgentiarum apponi soleto Volumusis autem, ut si alias Christi Fidelibus dictam, Ecclesiam tua libet anni die visitantibus is aliqua alia Indulgentia perpetua, vel adis tempus nondum elapsum duratura, con- , celsa suerit, praesentes litterae nullae sint S. D Congr. re diligentius examinata , Clauri sulam sic explicandam censuit, si videbi, tur Sanctiss. i. Nostro Ea minime, contineri Altaria Privilegiata pro defun- ctis , Neque Indulgentias, aut certo peris sonarum generi concessas, ut Confrateris nitati , Regularibus Capitulo autis certum pium opus in ipsa Ecclesia pera, gentibus, ut Litanias alia sues hujusmo- , di preces recitantibus ac iis, qui Chri, stiana Doctrina erudiuntur, vel alios eru- diunt, qui Sanctissimi Eucharistiae , , cramenti expositioni cum ratione qua- draginta horarum intersunt; neque ta- tionum Urbis, septem Altarium Indulis gentias, instar septem ttarium Iasilicae, Vaticanae concessas; meque demum quae, pro unica Vice conceduntur. - Caeterum, si alia Indulgentia, sive plenaria, sive nonis plenaria, in perpetuum, Vel ad tempus,, tum ab eodem, tum ab alio Romano Pon-M tifice, generatim Christi Fidelibus Eccle is iam vel aliquod ejus Ahare, seu Capellamis Visiit antibus, eodem anni die, vel diverso, concessa fuerit, de qua non fiat in litteras, Apostolicis mentio, has litteras ob adje- is tam clausuram, este prorsus cirritas, acri nullas. Datum die a 3. Iunii 676., De his autem facta relatione ad San- , ctiss. D. N. die 6. Martii I 6 7. sententiam, Congregationi approbavit Card. Maxi- , inus Michael Angelus Riccus Sec. Altaria Privilegiata non suspenduntur per suspensionem generalem Indulgentiarum , quae fit anno Iubilari, ut dixit Legana, ALeare n. I9. apud Lant ver Altare n. . colligitur ex Layman. Theol. Moral. lib. 3. eras. q. c. 8. n. q. uilici Con f. manu ast. q. s. are. q. n. 29. scribentibus , ub anno

Iubilaei nulla omnin fieri solet suspensio Ιndulgentiarum pro defunctis per modum Suffragii a Sede Apostolica concessarum.

Ossicialis quoad Apostatas.

SUMMARIUM. Apsata a fugitivo distinguitur. Regulares ad aliquod genus clausura te

nentur.

Censetur Apestata, qui sine licentia ,

gatur.

Licentia triplex , expressa , tacita , in praesumpta. Non semper licentia r umitur. Distantia a Conventu concludit Apostasiam, si innoxiisera. Iudicium distantia quibus relinquatur

8 Am existens in hortes dicaturi moraliter manere in Conυentu 9 Nomine Monasterii in idiosis non venit Ecclesia. Io x censeantur spectare ad clausuram pII Superiores clausura terminos figunt.1 Non est Apostata recurrens . legitime ad Superiorem.

I Exponitur mens Tνidentini in sess. 1 de Regul. cap. q. I An gravatus debeat expesiare sententiam pas Quinam actus sint irretpaffabiles I Euando appellatio liget manus Iudicis 27 Euando gravamen potes reparari, estex-ρὸstanda diffinitiva.

I Praxis pro subdito gravato a Iudice. I, Gravatus in Religione non potes recurrare ad Iudicem conse=vatorem. a Fratres Ordin. in de Observ. ordinem in appellationibus servare debent.

30쪽

16 Cap. V. Ossicialis

ARPELLATIO.

1 Appellarionis natura cu inductae Appellario duos is es us habet . . Alia est udicialis, exeraiudicialis altera. Formula appella od a definitiva. Appellatio ab inte locutoria debet nomina

tim gravame continere.

An appellandum sit in sc=iptis e Tempui fatale ad Apellandum. is appellante petendi sunt Apostoli. Aps ii non legitimant recursus Religiosorum ad Superiores. Io Tempus prosequendi appellationem. a Appellatio non su)pendit susuram latam. 12 Decretum ac Cong. Concilii ope praxi ab Ecclesiasticis in materia appellationum servanda: c ibi plura ad a.

'NTO loquitur de Apostasia perfidiae,

L quia per infidelitatena fides re inquiritu nec inobedientiae, praeceptorum transgrenionibus adnexa; de quibus optime Glois. ad . prstorea de Apostatis , T reiter Bapti verb. Hostasia, QSummista communiter

sed de Apostasia a Religione . Quam D.

describunt, tuὸ sese recessus a Religione habitu .muse, vel retento , animo in intenti ne non amplius revertendi ad obedientiam Su. perioris . Dud quos recessus , eo animo

qLalificatus , Apostatam in sensu proprio constituit; eo illingui probant a pure Vago, fugitivo, qui sponte, absque Supc oris licentia a Monasterio discedit

ut ad tempus an ut libcre vagetur. Id in Regulari operatur pro sesso ex. Presie vel tacite emisia, ut ad aliquod genu Clausurae teneatur: textus expressus in c. Nonachi de Stat Monach. Extra quam sine Superioris licentia nulli egredi licet arg. ex damnata propositione Vicies in Conc Constat ut in Const. Martini V la I.

Tuli tom. I. huju tenori Ingredientes e. ligionem, aut aliquem ordinem , eo ipso juntia=habam au ob ervana Diυina praceptarii' per conrequens ad perveniendum ad Regnum Caelorum , nisi apostaraverini ab ei dem . Et ex verbis decreti lem. VIII. ne relervatio

ne casuum pro Regularibus4 in quo casus reservabilis est fasia a Religione μου

hobitu dimisso, sive retento, quando eo perve nor', ut extra septa Monasterii, seu Convenis rui, egresso ars' nocturna , seu furiiυ δMonast ri seu Conventu egressio etiam non

animo apsatandi facta; idest, non conjuncta cum voluntate perdurandi extra obedientiam Praelati. Propterea vere Apostatae sunt, qui habitu etiam retento, animo revertendi ad Claustrari extra ipsa absque Superioris lucentia Iagantur quamvis proprie essent vocandi Fugitivi per Amen de delictis te z. S. I. Apostasia n. 9. Reser Sanctor comis in stat. S. Franc cap. 2. stat. 6 I. id esse deis finitum per Sta ut Papalia Iulii II cap. 7.

pari. 31. ut sequitur Intell)gimus autem Ap saram omnem, qui ne licentι , vel contra obediem a suorum PrAlatorum per terras

oca, seu patrias cum habituri vel sine , cum socio, vel sine illo, verit , atque quomodoliis bet discedentem . Stat Sambutam in de Obser. cap. . . . de Apostatis , quomodocumque

sugitivos e Claustris Apostatas nominaut , Qui tales puniri praescribunt; ubi videndi casus gradus postasiae cum suis

Poeni proportionatiS. Licentia debet esse, vel expressa, vel tacita aut praesumpta . Expressa obtinetur verbo, voce, Vel scripto Iacita est, quando Superior Subdito eam petenti nil responis det, nec prohibet, licet post petitam licentiam eum exire Videat tacendo enim censetur consentire , c. nonne, juncta Gloss. in verb tacendo de prasumptionι b. rLIumptat quae ab aliquibus apud Peyri n. de Subdito quast.2. cap. 2. f. 3. Ol. I. dicitur interpretativa est illa, quae nec expresse verbo, seu Vo e nec tacite habetur , praesumitur ta-ir e , quod concederetur , si peteretur quae tacita distinguitur ex hoc, AEubdiacita supponat Praelatum praesentem consuetudinem praesumpta ver, absentiam et ulciem , vel , qud de facili praesens non possit haberi. Ut legitime possit Subditus uti licentia praesumpta , ei assistere debet necessitas i ad exemplum sit : Uνmatur qui , V.

G. ad mortem , petit Confessarium : alius non ades , quam Regularis potens Sacramentum ministrara non adest tempus adeundi Si periorem ac petendam uicentiam 4 alias instrin

SEARCH

MENU NAVIGATION