장음표시 사용
31쪽
infirmus moritur inconfessus Latro insetur in sacrisia Calicem , illic fugit nise Satrista
extra Conventum, non expectara Superioris licentia , fugientem per equatur , amisso est εν-
a. In his, imilibus casibus praesumitur, qud Superior licentiam concedat . ad subveniendum saluti proximi ad rep
verum pro praxi advertendum, quis dnumquam excusatur subditus ab Apostasia, nec licentia praesum prudenter potest , nisi necessitas sit urgens ut cum tempus adeundi Superiorem non suppetit, vel cum adhibita a subdito diligentia, non invenitur. In istis circumltantiis licentia praesumpta ius ra-gatur, legitimitatem egrestus justificat Secus dicendum, si Superioris praesentia posset de lacili haberi, quia tunc praesumeretur potius dolus in subdito, inuis ex proposito vel diligentiam omitteret, vel ad Superio-Tem non accederςt; ub tortius procedit in casu, quo data opera differret petitionem licentiae ad tempus, quo sciret Praelatum absentem necetiari esse debere, aut non posse de facili inveniri. Non potest Apostata pronunciari ,
poenis Apostatarum puniri, nisi exiens extra januam Conventus absque licentia, per Iantum spatii longetur abripio, quod sibi possit ration zbiliter ad culpam mortalem imputari;
su bus,, Sanctor aliag. Unde diitantia per aliquot Licu, quae non si mor fera ad id non sufficit. ΜὰJor Enim licOmni ur; Icatio qua per D ligantur Apoliatae, non si ob
culpam mortalem curritur, cap. Nemo ut coporum . q. 3. a qua, sicut in plui ibi: abis materil S, a IV ita matetiae in casu excusat. Iudic: um istantiae concludenti Sculpam Irior talem relinquitur prudeneti albitrio
dii positioni legum municipalium, .loco Tum consuetu uini; iuxta quam variatur ut tibi supra scripsit Ainci , num I9. Ab lute ortaliter peccatur, si transgressio obedientiae it lavis si intervem at dolus; fraus, non habeatur licentia tacita, Praesumpta, sive interpretativa, vel non adsit necessitas locum dans epicheiae.
Nec est Apostata, qui facto praecepto a superiore, de quis sub Apostasiae poena sine eius: licentia extra Conventum vadat hortum, pratum, vel sylvam ingreditur, li- ciat. Cur race ccc funiendus sit sic : Inobedient .um sicut iisdem corripiendus est Religiosus cellam alterius ingrediens , dum id Superior inhibuito modo praefata spectent ad clausuram Conventus, vel intra septa Monasteri contineantur; quia in casu existens in homto, diceretur mortaliter manere in Conventu, non extra septa Monasterii ; quod per DD. , ex Decreto Clementis superius ali gato exigit postasia. Non est vis constituenda in vocula Conventus; quia licet iste in sensu stricto restringi possit ad ignificandum spatium contentum a parietibus domus, vel aediticii in casu non ita materialiter accipitiir alias deberet de Religioso e claustro absque licentia ingrediente Ecclesiam eiusdem pronunciari quod esset Apostata; quia dici de eo non non pollet, quod ut in Ecclesia, esset in spa-
Dio materiali, hoc est, inter materiales pariete Conventus contento, sed extra. Et eo
sortius, udd Ecclesia, Conventus diversa significata diversis nominibus exprimunt. Et etiam quia, ut ex Grasso resertionat.
nasterii non venit ejus Ecclesia Cpiaesertim in odiosi, alioquin mulieribus, quibus est prohibit Una ingredi Monastera Virorum, esset etiam interdictus ingressus ad eorum Ecclesas; excidentitate rationis, Viri ad eas Montallum non possent accedere; quod est sane falsum, simul, ridiculum. Io Ide Conventus, vel Monasserit septa debent in praesenti accipi formaliter, ut significent totum circuitum Monali crii, comprehendcndo in eo, hortum , sylvam, pra
Walia loca illi annexa , quae iisdem muri ,
ieu septi S cinguntur , apud Le Zana jumstra .rom. 3. ve/ό. Clausura . 3. .habetur cap. Exiit,ue verbor signin in . q. Denique , vers. Nox
utιque ubi Nicolaus. II. declarans in termini S; quid non ii De Monasterii intelligatur, ait:
Cr incinas inteνiores mouiri, inter istas textu certe comprehendit hortum eodem
muto Monasterii cinctuma ad quem Oscula d alias ossicinas interiores in si it Moni, lium, Viris, si sit Regularium, Mulieribus non permittitur, imo sub censuris prohibetur ingressuS. II me relevat qubes ad Superio-B Ieb
32쪽
dices ordinarios QPastores Religiosorum, pertineat de Clausura providere, ejusdem lque saluere, raesignare terminoS, extra quos non liceat Religiosis sine liceri a xire . Nam in eo ex observatis a prae allegno Ameno n. et . debent Apostolicis Constitutionibus conformari , juxta earum dispo lsitiva operari. Ioed cum Nicolaus hortum ad Clausuram spectare statuerit, ab ea non potest per Superiores excludi, nec declarari, qud pars ejusdem non sit alias eorum declaratio aemlae, posset ut licite illum mulieres ingredi valeret Qqub ess tio icus , in quo confugientes non gauderent immunitate, quod est falsum. Ex quibus concluditur, qud de Religi se contra mandatum Superioris hortum clausurae unitum ingredientes licet sit inobediens non erificatur , qud sit extra cuuburam imbpotius optime uicitur, ql bd sit intra septa formalia Monasterii; sic qud non possit ullo ni odo, ut Apostata, prorumciari, isti talis puniri . 1 Neque Apostata pronunciari debet Religiosus, si injuste, contra jus cerib,
notabiliter gravatus a Superiore, recta via ad Generalem, aut alios, ad quos de jure accesserit absque licentia legitima , ut in terminis firmant Peyrin de subdito M. I
plures allegans Ratio a Doctoribus datur. Etenim appellatio ex Pasqualigo ad Lauretum de Franchis pari. I. n. 9. est de sensio contra injustitiam in praesidium innocentiae ;desensio autem per D D. est de jure ilaturae,
wide Regularibus licita, imo, nec utaria, ut per Superiorem graVamen emendς-tur. Nimis enim urum seret , quod ex
proprio statu Regulares essent deterioris conditionis, quam caeteri homines, qui ab injustis gravaminibus possunt appellare,
ad Supremos Iudice recurrere , cap. Sugge sum, cap. aso alι ii, de appellat. Et
quia lex praescribens , ne Religiosus exeate Claustris sine Superioris licentia, est humanana, nec legi naturali de se defendendo ab iniuste gravante Wini quo oppressore. Praevaleta sequitur optime , quod in
casu, ad hunc stectum, possit sine illa
iudabiam Superiorem recurrere in casti enim tantae necessia isti S, Vel jus iraturae dispensat, ut sine illa vadat, vel pia sumitur licetvia Superioris, Ad quem , ut notavit LUZana, Id. n. I 8.i Nec obstat, quod Trid. sessui s. de Re gul. c. . statuat, Nec liceat Regularibus a suis
riores suos accekenui , us ab easdem mus , ausvocati fuerint; nam credendum non est, ut
notat Pigrua tellub Concilium voluisse derogare uri naturali; ipsumque peramana non loquitur de Religiosi a Superiore injuste .contra jus gravatis sed de illis, qui sine Vera causa recurrunt, quod illa dictio pratextu, significat praetextus en ina est color quaesitis, non vera causa. Prohibetur ergo a Concilio recessus recutias ex causa colorata , levi de ficta non verti ex causa reali, in casurcatis gravaminis pra sentis, si, iaminentis , ut post Qliaranta
I Et si qua ratur, an gravatus debeat expectare sente utiam, is ipsa appellare Responsioni praemittimus P irato, quod alia sententia desinitiva, La interlocul ia. Desinitiva est ilia, quae decidit negotium Principale in iudicium deductum vel qua Iudex causam principalem dentati, Sc toti controversiae finem in ponit, suoque est functus ossi cio, nec potest ampliti se ingerere in cognoscenda causa, sed solum in executione
sententiae. Interlocuroro Ner et , quia non
ne summa controversia, sed de rebus ad eam definiendam pertinentibus pro uanciat ut de cognitione disterenda, delinibus producem dis, de tortura, P similibusta ut tradunt
Is Secundo, ubd gravamen irreparabile dicitur quilibet altus retractabilis , qui instanti, quo ponitur, suum sortitur effectum, Wannc xum habet factum, quod infectuin
esse non potest, ut ait uvanta tat. vers in quibus, ubi sup Hujusmodi sunt actualis excommunicatio, suspenso, interdicium quae alleg. cap. Muralis , si Verum, secunitrahunt executionem item tortura, caricer, ex Pia seco cit. Nabasi ut prax. Iur.
33쪽
non tib. . e. . n. 2 ad carcerationem
habetur declaratio S. C. Qipua Pialecum cit. ex avaranta loco adducto hujus tenori S. An quod Decreto S. Q Trid. se . I 3, c. I. . res . Wali seg. 2 t. ro de refor dicitur de gravamine, quod pe appellationem a d nitiva reparari non potest, intelligi possit, σιbeat de gravamine indebita carcerationis e Sanctiss. D. N audita relatione x C. Conc.
doclaravit ita esse intelligendum re ido ab huiusmodi gravamine appellari posse , ct Odinarium , vel Judicem teneri huic appeliationi deferre, T teneri processum transferre a Iudicem appetiaraonis ..
Et dicitur irreparabile quatenus licet sen tentia definitiva lata ab Iudice appellatio
nis possit liberare ab excommunicatione, V. G. carcere efficere tamen non potest quin gravatus illa mala actu sustinuerit, nec eum ad primaevum indemnitatis statum restituere aleat.1 Item, lice olim de jure Canonico aqualibet interlocutoriari: si quoVi grava mine appellare leuerit, eap. de appellationib. cit. or. id hodie in correctum per Trid. IUL. 3. cap. cre.. in causis Visitationis , aliis, ut ibi:
Ante definitivam sententiam ab interlocutoria , vel alio quocumque gravamine nou appelletur New Epiti opus aut. Judex, seu Uicarius appeti
ut m decernat reum esse torquendum , aut in carcerandum x cu tunc sententiam defis tivam expectare non debet, sed ap uationem ab interlocutoria torturae, carcerationis interponere Vel sic gravatur, ut gravamen,
illatum possit per det initivam renararis V. G. producit testem ad tui defensionem, Iudex eum examinare rejicit, etiam si nullaim exceptionis rationem afferat licet super hoc se sentiat nimis gravatum, expectanda nihilominus est definitiva, quia per appellati nem ab ea potest gravamen, damnum reparari, Peyrin Q gel. De cis alias si ante unam, vel alteram sententiam discesserit, temere, leviterque judicabitur recurrere; ita erit ut Apostata puniendus, ad
Superiorem processantem remittendus. .
Sed quid , si Superior appellationi non
deserat, Vel eam non admittat , prout de jure debereti Dicendum, appellantem debere ab iis, coram quibus appellavit, pete re Apostolos , testimoniales litteras nimirum, testificantes de interposita appellatione. Quas illi concedere tenentur, quia inde id gravato, officium charitatis expostu,
lat, ut omneS, succurrant..18, alterum in praxi instruendus est Subditus injuste V. G. . Provinciali gra-VatuS, . Cui nec locus appellandidatur, estiationi Musmodi tamqtiam rioomae erre te linue ad illati graviminis obtinendum testineatur, inferiuS. Nisi gravis men huyusmodi per definitivam sententiam reparari, vel ab
ipsa innitiva AppellDυ non possit NotaviUpraea litig. Quaranta, is quibus cassibus, quod a. decreto de torquendo admittitur appellatio, tori: ira suspenditur, etiam antequam per Iudicem, Ad quem inhibeatur; nam limonIum ex timore mal seris impotens
Hiora in elidem Provincia nociva qu bd debeat quando, ad exercitium virtutis sumere nolit viciniorem alterius, torinciae Conventum adire ex eo per edictum coram testibus ab illato gravamine appellare, Provinciali transmittere L ac Cet rcgulariter appellatio ab interlocutori ab injustitiam gravaminis igniscare Genera-
non liget manus Juaici S, A quo, antequam inhibeatur, ut in cap. Non olum de appellarionibus, lilii itatu S, ut non Pr Cicedat in ea interlocutoria, quae inscrt gravamen. irrepa
rab: te; nec in ea per Engel ex arbosa in
rabile ex toto vel non nisi cum magna dis ficultate, aut praejudicio, Parta S. . 1 Ex quibuSi potest qti elato re onderi . . Vel Subditus gra a tur a Superiore per m-terlocutoriam tali gravamine, quod per appellationem a milva; reparari non possit; li, jurisque remedia exposcere , obedientiales peiere , cum eis ad ipsum accedere, ut sic recursum justificet. . Et quatenus a Generali obedientiales denegarentur, urgerent accessus ad Sedem Apost obcam pro revasione causae, vel reVo Catione gravaminum deberet testimonio fide dignorum constare de petita ab eo licentia, Q per suoSSuperiores denegata, ut expresie Sixtus V. Const.. Ad Romanum sub ,
a Dubitatur , an gravatus a Guardia no non habens copiam Provincialis, possit appellare, δε recurrere: ad Conservatorem iB. a Pria
34쪽
Privilegiorum , quatenus ad eum flectum a Conventu recedat, sit pronunciandus Apostata R. Quantum ad primum negative mamin appellatu nibus interponendis est servandus ordo, ut ex ordine Sancti si decrevit Sae. Regularium de ann. I 8 I. apud Quaranta
vamine prioris ad Provincialem, o Pr vinciali ad Generalem recurrendum in legitur. Tum quia Leo x Const. R nani, a Io. apud Confect de primitet. Mend. pari. a. subeacommunicationis poena 'o ipso incurrenda, prohibet nominatim Conservat ribus Privilegiorum Ordin. Praedicatorum, ne quaerelas Fratrum, Iororum . Ordini S. contra
alios Fratres ejuΩem suscipiant, vel de eis cogCoscant. In quo privilegi d caeteri Regulare communicant. Nam allegari non potest titulus quo id ei L cohibeatur. 2o Accedit prohibitio appellandi per Religiosos Ordin Sancti Francisci de Observ. Praelatis ejusdem ordinis , ad Tritui ratia
saecularia, prout in Ouoniam, a 22. Gregor. XIII. ιιuar tam. D. In qua sub poena excommunicationis latae sententiae, Papae reservatae , ac privationis vocis activae
Passivae, & perpetuae inhabilitatis ad officia obtenda, obtinenda, interdicitur, ne qui, dict. Ordinis Religiosus, aut Religiosa, ad Tribunalia saecularia appellare, vel adire audeat; eiu in casta gravaminis a Praelatis .sui S ,
a Provincisi. ad Generalem, aut Sedem Aportolicam reccurrendum est. Petri ibunal saeculare Pontifex intelligit quodcumque, quod non est, vel Superiorum ordinis, vel Protectoris c licet quoad hoc hodie attendatur
Const. Innoc. XU. Christi fidelium siιb. I .XaLMartii I 693. moderatoria facultatem Protectorum in aut Sedis Apostolicae Atque ita .intendit prohibere recursum, etiam ad illud. Conservatorum, quod non est Tribunal Ecclesiasticum Regulare, vel Apostolicum, sed saeculare dumtaxaP. Et ita ad secundum amrmatiV . a I An autem censendus sit Apostata , vel inicis utili , sed quoniam Scribentes pleno, fugitivus ,digiosus qui obtentis litteris i calamo id agunt, Fagnan in , a cap. Su- obedientialibus, accedendi ad locum a Pro : per eo, iuri de appellat. Gon Zale in . titia vincia distancem, im itinere habitum depo . 28. Ventrigi prax part . I. annor. 8 Pia secus
i. AP non amplus redeundi ad Claustra sub obedi tintia Superiorum nec Fugi avus, quia recessit a Conventu, Provincia cum eorum-lem licentia; ligatur tamen excommunicati
ne allegat. cap. in periculosa, ne Cler vel Mo- .na h. inis lata in Regulares, qui ad finem liberius evagandi habitum temere, hoc est, sine rationabili caula dimittunt. Unde quia ad huiusmodi censuraminincurrendam exigitur, ut dimissio habitus siet temeraria, ut textu expresius biiuem, uncta Glos in verb. Temere , hoc est, facta. absque justa, vel saltem probabiliter apparenti causa , sequitur ea non ligari , qui caulam rationabilem di mutendi habet;
sic apit rimeno n. 6 de expressius apud Peyrio de Maiae cap. 26. s, Piu cit. . . per totum , ea non innodatur , qui dicrat tit causam mutationis , munestio ii , re palationis, balneationiS, tu armitatis, tran
situs per Ioca Turcarum, d lafidelium, adquietius dormiendum, .sugiendum calorem aestivum Pac ad modestiam recreationem , etiam si ad aliquod term pus in Conventa habrius mitrion uni assuinat clim in his, liti ilibus non habeatur proprie habitus dimissio, sed spoliatio; quae duo ualde aluerunt,
ut ex Suare L to n. s. n 3 pare. disp. 23. se f. q. n. 17. observat Peytan verb. Neque incurrat.
23. Ubi nec eum censura ligari docet , qui habitum dimittit, ut cum fismina rem turpem habeat, vel ut aliquid liberius subripiat; licet peccet mortaliter, ex eo, ubdiunc dimittit, ud commodius ornicetur vel liberius laretur non occasione vagandi, quam Decret. lis ea dispositione removere intendit secus dicendum de eunte in habitu saeculari ad lupanar.
ESset hic agendum de appellationibus
tamquam de re necessaria, Ecclasia naz, ω in veste sarculam incedit imgative respondetur. Nam non est Apo-
stata, quia supponitur non haber voluntatem
35쪽
Appellatio itaque, sub inferior Iudice Ad superiorem facta provocatios adeo ut ille in causa amplius non cognoscat, nec se ingerat vel prius pronunciatum corrigat, vel in melius reformet. Est enim appellatio remedium iuris ad removendum gravamen, quod Iudex a quo appellatur, intulit , vel inferre conatur. Potest Iudex in causa sententiam , vel definitivam, vel interlocutoriam ferre. Si definitivam pronunciavit, cum functus sit ossi ci sito, semel judicando, sive bene , sive inale, non potest amplius in causa cognoscere, sententiam revocare , quia definitiva imponit finem causae. Ac tantum agere valet Pro exeavenda sententia, ad text. in cap. In litteris, de M. Deleg nisi per appellationem executio suspendatur, ad superiorem causa ex integro devolvatur . Si ver interlocuto-xiar sententiam tulit, potest eam revocare, vel moderari. Et quatenus, appellatione interrosita, non moderetur, jurisdictio suspenditur. Unde appellatio regulariter duos estectus producit, alium suspensivum, quo sententia
ipsa, ejus effectus, inferiorisque jurisdictio suspenduntur, cap. Pastoralis, si Verismde appeti alterum devolutivum , per quem causa, super qua appellatur, ri jus cogni llo, cum omnibus accelioriis ad superiorem devolvitur, cap. Dilectis hoc rit. Hinc quia interposita appellatione, ad superiorem Iudicem causa est devoluta,&iurisdictio inferioris suspensa, sequitur, quod IuC ex serior in re, atque ipsam et causa, qua provocatum est, amplius procedere non possit. Nam appellatio non solum suspendit inferioris jurisdictionem k verum appellantes in causa, in qua appellatum est, ab inferioris jurisdictione eximit . cap. Nomana hoc tit in inserior desinit esse
Iudex ejus causae, cap. Ad hac, cap. Ut no-yrum hoc rit eiusque manus ligantur,&abeo tollitur facultas ulterius procedendi Propterea Iura constituerunt, ut Iudex, A - ,
appellatione pendente, nihil innovare pos- ii quid eo tempore attentaverit, velut a non Iudices factum, rescinditur.
Nec tantum revocantur ea, quae fuerunt attentata pol iappellationein interpolitam sed ea quoque, quae attentata fuerunt post sententiam Intra tempus assignatum ad appelandum, quia cum illud tempus sit ad appellanuum concessum, nihil, eo pendente, in- Ospciat. Cur Eccl.
novata debeci ne beneficium in jure indultum damnosum sit gra vatis, aut omninb superfluum, contra regulam II. M. in 6 indultum
3 Appellatio dividitur in judicialem,
extrajudicialem Iudicialis est, quae in I dicio interponitur , postquam coeptum est; quia aut interponitur a definitiva vel ab
interlocutoria continente verum gravarirreparabile. Extra; udicialis ea est, bis ab actibus extrajudicialibus interponitur, dum
quis gravatur, Vel timet gravaris ut in Drovisionibus , electionibu , c. cap. Concertaeιom hoc rit in . Et solet ususmodi appellatio dici provocatio ad causam , Cm sit c it quia pertinet ad causam in
In utraque appellatione debet gravamen in scriptis exprimi, cap. Cordi hoc eis. in 6. De illa in electionibus facienda, legitur expresio
pellandum est in publico Instrumento, prae-ltito corporali uramentos in scriptis appellatio offertur. Nec valet appellatio, ut non at electio, sed ut non riat , nisi canonica, ex dicendis cap. I 8.
Verum in appellatione a definitiva non est necesse, ut nominatim, in specie caula gravamim exprimatur, ut interminis loli ad cap. Cum in Ecclesia hoc tis. ver IuIusta Glosis tu cap. Quoad , de
mens seu debet semper continere gravamen, licet minimum; Gusta, ac rationa-b,si causa interponi s alias Iudex , A auo non teneretur ei deserre. In dubio de justitia causae, vacX, Ad , cogno cit. Formulam tradit Gratianus ad cap. Post appellatio
nem et q. 6. ibi: Ego . contra sententiam
, appello, o Apostolos esto. Hac die eodem anno coram Ν. testibus , c. Definitiva
enim potest , novis causis iustificari , in
aeuu ta deducam , non probae pyobabo GPer hanc , Cod de temp. anesiae cap. F ternitatis de restibus Nisi appellatio a definitiva esset in Casi ab iure prohibito unc enim in minatii Causa exprimenda eruet, quae inceret jus prohibens, ut dixit
36쪽
quia non potest ex novis causis justificari, ut in Clem. Appellanti hoc tis necestarium est inscriptis causam nominatim exprimere , ut ind. e. Cordi Quapropter non ' alet, si appellans
per clausulam generalem, incoCI.ilocausam expriinat ut Appello ab interlocutoria inaqua, vel gravamine , vel gravaminibus , qu ex assis , vel processu uligi possunt.
ransso enim aliquid a lege pro formarequiritur, illud specificetaonDplendum est,
D scrimen autem, cur in appellatione ad cnnitiva nori reiquiratur expresse causa grauan inis in specie bene vero in appellatione ab ruerlocutoria, apiti d. Gozale nu. 18. est , quis Iudex numquam potest revocare, aut mutare suam sententiam defi-rnivam, Iudex posteaquam, . de re iudic. proinde non oportet in appellatione aiali sententia causam Xprimere, cum percam Jude moVeri non possit si vellet): iijam revocandam, vel mutandam. Ιntea locinoriam Ver potest, cap. Cessante hoc rit cap. Si ab Iudice hoc tit in . de congruum est, ut in ista exprimatur causa, propter quam fortalse Judex moveri possit ad illam revocandam.
Quamvis appellatio semper debeat inscriptis interponi , hoc non procedit, si a inpellatur a definitiva , illic is ex continenti, post sententiam latam tunc enim viva voce, sine scriptura appellari potest , per
Gloss. in d. e. Cordi verb. Interlocutoria, sed ab
interlocutoria semper in scriptis appellandum est, ut text. in v. cap. expreste.
Est certum , sententiam a Iudice legiti. me latam in rem judicatam transire, si nullati iuri appellatione suspensa, dict. eap. Euoad,
de re iudic. cap. Cum inter de Mest hoc est,
si ab ea non fuerit appellatum vel, si inter fatalia tempora appellatio non sit interposita, vel prosecuta in apropter duo sunt Iems Oia, unum appellationis interponendae, Walterum prosequendax quae dicuntur fatalia appellationis , qu tenus , si inter ea appellatio, vel non interponatur, vel non proiequatur, intelligitur deserta. Tempus ad interponendam appellationem post latam sententia utriunt decem dies, Intra quos est appellandum, eap. Non solum hortis.
sollim a definitiva , verum&ab interlocutoria, aut io gravam me nisi sit gravamen
habens tractum luccessu uiri, ut est carcer, quae
poena semper durat Mobservandum etiam, dum appellarii tacite per arrepcionem itineris ad Superiorem alias censetur appellans juri suo renunciare. Hoc autem tempus quoadapnellantem , si sit praesens, incipit currerea die latae sententiae si ver fuerit absens, acie notificationis sententiae, non prius. Ratio est, quia illi dies dantur ad deliberandum, an quis velit sta se sententiar, vel non 3 Impossiibile autem esset, ut quis absque sententiae notitia deliberaret. Statim autem, interposita appellatione quando uno contextu in ipsa interpositi
ne non fiat peti debent Apostoli, seu litterae dimissoriae, quos Iudex, A quo tenetur dare, juxta praescriptum Boni f. VIII ind. e. Cordi. In quibus debet exprimere causam appellationis, cur appellatio non sit admista vel si appellationis forsan ex Superioris reverentia sit delatum. Tempus petendi, accipiendi Apostolos
ab ure indultum est triginta dierum , M. Ab hoc rit in . Et debent spe, instanter , c instantissime peti, Clement Euamvis hoerit. Sed hoc sciendum , Iudicem, A quo , tempus ab ure statutum pro dandis Apost lis, non posse producere, extendere justis tamen de causis posse restringere ue intra quod si appellans, nec petat, vel recipiat, appellationi renunciare videtur, d. Clemen ima f. Verum considerando , qud Iudex A quo, quoad ea, quae ad celeriprem, a pellationis expeditionem pertinent , jurisdi
ctionem retinet, cap. Ex litteris, de matrim.
contra es. Ita potest praescribere tempus appellant , intra quod teneatur adire ad Iudicem, Ad quem, cap. Personas hoc tit.
Advertendum, Apostolos non concedia legitimandos recursus Regularium ad Superiores , ad quos alias sine obedientialibus accedere non possent. Nam non sunt remedium juris ad Do inductum alias solis Religiosis concederentur: quod per DD. jura est falsum. Tum quia conceduntur ad effectum , ut super appellatione , ac ejus causa instructio facilior valeat in processu haberi, e. in super hoc itin6. Haec Regula res attendant, si velint poenas Apostatis tax tas flugere, in contingentia facti ad proni deducant, quae dixi num. .
37쪽
Formulam petendi Apostolo, ita dit Ame
praxis loco Apostolorum conluevit dare copiam sententiaei Tempus vero praefinitum ad prosequendam appellacionem est annus, sed ex necessaria, justa, evidenti causa, biennium, cap
u mandato Nava vocis oraculo desuper a. bito, in hunc, qui sequitur modum , a b omnibus, ad quos spectat , in posterum seroari
debere mandavit, re mandat. I Metropolitani, Archiepiscopi, Prmates , aue Patriarcha, Suffraganeos eorumque subditos non judicem, nisi in casibus a iure expressis. m. I alι quiυis Superiores , etiam Nun-Cuis sit Romana , octis. Quae vero dicenda , i, vel Legati de Latere oeci amsaculea
sit ulta, necessaria, evidens causas pendet ex qualitate negotiorum Incipit tempus cur rere a die interpositae appellationis , d.Clement. Sicut in bd si legitimo impediuento cessante, appellan non fecerit, appellatio ejustem marorem non habentes, causas in Curiis Ordinariorum , vel aliorum inferiorum Iudia cum pendentes , a se non avocent , nisi per
viam legirima appellationis ad ipsorum Tribunalia deferantur tuneque appellantes ab deserta censetur, ut ibid. text. Verum, si eX- ira morum iurisdictionibus quoad alias ausatra judicium appelletur a suturo gravamine non prius hoc atale tempus currere incipit, quam gravamen illatum sit 3 ideo in hoc ca- 1 tantum non incipit ab interposita appellatione, sed a die illati gravaminis, ut notavit
Gon Zale cie eap. s. num. Io Ratio est, quia
appellatio extrajudicialis a suturo gravamine est velut conditionalis, Si gravamen inferri contingat.
I Notari debet, ubd licet appellatio, ut diximus, duos habeat effectus, suspensivum, di devolutivum hoc non procedit, cum agi tu de appellatione interposita post latam ab
homine excommunicationem. Nam in casu censura non suspenditur, sed solum cognitio ad Iudicem, Ad quem , devolvitur. Unde quis per appellationem a lata censura non liberatur. Cum enim excommunicatio secum trahat executionem , Ma fidelium communione separet, fer medicina paratur per appellationem, sed communioni per absolutionem est excommunicatus restituendus. Nam sicut vinculum excommunicationis clavium potestate procedit, ita ab eadem potestate per absolutionem tollendum est. Quando ver possit ab interlocutoria appellari, habes supra num. 6. ex Triden. eaAzo sess. a 4 de reform. Atque colligi id cum aliis potest ex sequenti decreto S. C. C. apud
Ad tollendas ambiguitates, o controversias iurisdictionales , qua inre appelliationum,' prioris instantia Iudices, non sinis partium dispendio, cursusque iustiola impedimento, Eria. p cum scandalo oriuntur, S. Congreg. causis Episcoporum raposita , facta prius elatione S. D. N. Ciam Pasa m. da San litatis
eximi non possint. Is Appellationes numquam recipiantur nisi per publica documenta , qu realiter exhibeantur , constiterit appellationem a se tentia definitiva , vel habente vim doniatiUA , aut a gravamine , quod per definitivam reparari non possit , o casibus a iuro non prohibitis e legitimam personam , 'intra debita tempora fuisse interpositam , ac prosecutam. I Dum causa coram inferioribusJudicibur pendent, ante definitivam sontentiam , vel vim desinitiυa habentem , de graυamine ιι lato superiores cognoscere non valeant , licet citra prAiudicium cursus causarum e id facere contestentum nee ad hunc essectum lice reeis inhibere, aut simpliciter mandare, ut ipsis copia processus transmittatur , etiam expensis appellantis. is inhibitisne post appellationem , ut pr
mittitur , receptam non concedantur, nisi eum
insertione moris sententia, aue decreti donitivi , aut i definiriυ habentis, vel damnum per definitio a irreparabile continera. tis alias inhibitiones , o processus, G inde secura quuumque sint se iure nulla eisque impune non parere liceat. a Si appellans asserat, sentontia, aut υ- pellationis exemplum culpa Iudicis, A quo , via Actuarii habeν non posse , non ideo recι-pienda erit avialatio , aut aliqua inhibitio concedenda, sed is tantum, ad quos pertinet, ιnIungi poterit, ut soluta condigna mercede,
actorum exemplum authenticum appellanti intra brevem aliquem competentem terminum tradatur.
I Caveat tamen Iudex, quo nesi νε-
38쪽
re appellatum fueris in casu appellabili, interim aliquid in prιiudicium appellantis attenRee, σsi per asium publicum , aut pentemum depositiones confiterit , acta denegapi appellanti, Iudex oppellationis mandato tradendi actas su addicere, ne aeterim aliquid novi coni νa appellantem
A sententia autem definitiva contra vemmcontumacem prolata , appellatio non recipiatur, nec inhibitio , at alia quAvis provisio, quam diu appellans in huiusmodi vera contumacia per silerit, concedatur. Ab executione decretorum ac Concit. Trii. aut stationis Apostoluc, appetiationes a Me- o litauis on recipiatituri neque etiam quando
uiso virtute eiusdem ac Conc Trid. proce dunt uti Sedis Apostolica delegati , in causis , qui sub eorum iurisdictione ordinaria nora comprehenduntur , salva tamera in hoc casia Legatorum,
Nuntiorum positiscorum authoritate. 18 2 causis vero stationis Ordinariorum , aut corre Ilionis morum, quoad effectum devolu- rivum tantum appellationes admittantur , si de gravamine per de Mitivam irreparabιl agatur , τε cum Visitator, citata par ad i. Hi a cauo cognitione , iudicialit in procedιν, trincenim appellationi locita erit, etLim quo essellum suspensivum, . I Cum a ra Uamine , quod per definitiva
: appellatur , Manisi visis aliis , ex quibus evidenter Ap reat de gravamine , appAlar ιο admittatur, aut inhιbitio, vel provisio aliqua
Causa appellationis pendente, appellans in eodem , rio reperitur carcere , permanebit quo ad Judex, Ad que .m, appellatum est , visis actis,' cai a cognita , Iiter dot reverit; I rim , si assu. uice, Ad quem decreto vim donuιυε habente fuerat appellatum , asinthia mandare , aut pro fui decreti executione attentare poterit , donec pergindicem superiorem alιud fueri o dinatum dio Abia originalι processum pνimAinstaneiA ad Judicem appellationis Notarius mittere non co- satur, nisi probabιlι aliqua falsitatιs causa, suspicia lucidat, quA iudicialiter obriciatur; σrunc, terminata causa, reniti tenda sunt ad Ordinarium , ut in suo Archiυιο conserventur. L Censura Ecclesialfica contra appellandem prolata, relaxari , aut nulla declarari per Iu-
ut em appellsitioiai non post, nisi audii partibus , e causa cognita, tuncque, si constite
rit eam iustam esse, ad Iudicem, qui excommunicavit, appetians remittendus est , ut abi o iuxta ac Ganones beneficium abssolutionis, si humiliter petierit , debitamque emendationem, prestiterist, obriueat , si vero iniussam esse clare appareat, Superior absolutionem impendat Si autem usitetur , honestius est, ut ad excommunicatorem intra brevem aliquem commotentem termanum eidem progendum absolvendus emittatur ' licet etiam Superis hoc cam
22 Absili tι ad cauteum, nonnisi parte citata, e vas ablis, cum dubitatur de nullia rate excommunicationis ab homine prolata , Aa iure, si occurrae dubium Diti vel proba bile dubium iura concedenda Ἀγιst; tum quoad tempus breve cum eincidentia , prA'ita sedis excommunicatum caution de sando iura , o parendo mandatis Ecclesia tantis et si buxta foranam in jure pra criptam op parebit aliquem ob manifestam offensam excommunicarum fuisse , debitam ei ιamo satisfacti
nem pro are , si vero ob contumaciam mani fessam expensas quoque reficere , ac rasuper cavere de ud Di, sp coram excommunicat re qui teneatur priis quam ad cautelam absolvatur. Ἀον ac ii Sac. Congreg die 164
Ossicialis quoad approbationem ab
Ordinario ad Saeculari uim Consessione,
Est necessaria Regularibus pro uuln-rium Confessonibus approbatio Ords-narii.
3 Etiam Leflyes , crisagi'P in Thi ob gia debent approbari , Non suscit se rasentare Episcopo. Existens in Lucana Dioecesi nequit -- fessones μιdire. illorum qui iunt sub
39쪽
Iubditi Archiepiscopo Florantino, a quo approbationem accepit, nisi etiam LM- ea approbetur. in Dioecesi , in aua Regulares sunt p. probati, possunt omnium ad illam conis fluentium Confessiones audire. Generaliter idonei repert i debent sine limita
tione temporis , o personarum approbari. Cuinam Regularis . censeatur generaliter idonetis repertus
9 An sic approbati possint ab eodem Episcopo
iterum examinari et ibi plura. I Regulares non egent , approbatione Episcopi pro audiendis confessionibu eorum qu sunt eorum commen ales.
II in Confessario 2 electi in im tilia Cruciata est necessaria approbatio ordinapii loci. I Etiam in Confessarii electis tempore Iub Di est necessarim approbatio Ordinarii
33 Non potest simpli Sacerdos in mortis a riculo, pr ente Confessario approbato, conse ones audire. 14 Licentias audienui confessiones ab Epi=ocopo concessas etiam ahqiι limitatione tempoyis, potest Vicarius Capitu
1 Parochus dimisso beneficii. Parachiali
eger approbatione pro confessonibus. I Parochus in aliena Dioeces nequit sui Parochiani confusionem audire. 17 Sacerdos non approbatus ab Ordinario non potest absolvere mortalibus alias confessis.18 Agitur de Regulari absque sui Superioris
licentia prasentato Episcopo. 39 Confusarius Regularium non . eget appro batione ruinarii.
i Uamvis , ut statuit Trid se . 3.
cap. 1 f. de reformat Presb=teri usu ora ruatione a peccatι absolυendi potesarem accipiant, decernit tamen Sancta S=no-du , nullum, etiam Regularem , posse Confessiones Acularium , etiam Sacerdotum , audire , nec ad ia idoneum reputar , ns aut Parochialem benescium, aut ab Episcopis per examen, si illis tuebιtur se necessarium, aurAιas idoneus udιcetur , ' approbationem qu gratis detur , obtineat , priυιlegii, O consuetua iue quacumque L. etiam immemorabili non 'tanta us uua Clausula expreis de-
rosarii Privilegi. Regularium, quibus eis essit concellum, olla absque praevia approbatione Episcopi saecularium confessiones audire. Sunt ex ordinatione habiles ad audiendas confessiones , sed ab ordinatione
executionem non recipiunt; neque in actum
secundum potest potestas Ordinis exire, nisi
Episcopus subditos assigneta quod est ju
Ante Trid id firmavit Leo . Constit.
Greg. U. Cons. Inscrutabili I 8. Bull. tom. s. Deinde Urbanus VIII. Const. Cum sicut accepamus 29. Bull. o. q. revocavit quascumque
facultates ad audiendas saecularium consessiones Regularibus concessas, ita ut nullis, sive Superioribus, sive subditis, etiam Societatis Iesu, ad id suffragari possent . iasec.
praX Episc. p. 2. c. I. are. 2. Deinde Innoc. X. Cons. Cum sicut 29. Buli to. . confirmavit Decretum ac Congr. cui committebatur examen super exortis controversiis inter Episcopum Angelopolitanum, P. Societatis Provinciae exicanae , quae ad nonum censuit Praditios Religiosos nequaquam posset Civitate uel olitana confessiones scularium audire sine approbatione Episcopi ια- cesani. Constitutionem exscripsi cu I9.
Huiusmodi ab Ordinario approbationem esse necessariam etiam in Sac Theologiae Magistris, Lectoribus, sanxit Pius V. Conss. Romani Ponti ίis 133. Bull. tom. a. in qua post alia haec subdit: Nos super his pro debito Pastoralis ossicii , prout tenemur, salubriter pro Uidere volentes, tenore prasentium , hac nostra Constitutione perpetua sancimus , decernimus, O aeclaramus, Decretum Concilii Tridentι niue approbatione Regesagium , audiendis Confessombui acularium rapositorum , ab v scopis facienda, observari debere etiam tu omnibus Regularibus quorumcumque ruinum etiam Mendicautium, etiam sub Regulari disciplina viventibus , etiam si sine Lectores aut in Theologi , etiam de Superiorum suorumlιcentia , grauuati, vel promoti , ei a uis Magistis Generalιbus, vel a Provincialιbus Ministris acularium Confessionibus audiendis
expositi. Et clim haec Constitutio lit posterior ea , quam idem in amplissimum Mendicantium favorem edidit an Is 6 r. ideinccri derogat, sicut posteriores leges pri
40쪽
ribus, quibus opponuntur, derogare solent,
easque antiquare, ast assut prax. Iur Can.
mee sufficit se praesentare Episcopo,verum etiam debet quis ab ipso approbari, approbationem obtinere, ut in terminis Trid. idq, aded necessarib, ut eum, qui Regulari Episcopo praesentato, ab eo non approbato, confitetur, si certum, Praecepto annuae confessionis non satisfacere, ut decrevit Alex UILa . Septembri 166s hanc damnans Propositionem Satisfacie pracepto annua confed nis , qui constretur Regulari , uisopo prasen-rato , sed ab eo iniuste reprobato Et ex hoc, c Constit. Superna Clem. . la 7 Atiliar. rom. s. patet is derogatum
privilegio dato in Clement. dudum de jepuit. s. statuimus, Oro. Praedic. min. Ο Ρapa, recusantibus Episcopis conferre licentiam audiendi saecularium consessiones Fratribus, a praefatorum ordin. Superioribus electis, weidem Episcopis praesentatis ad effectuineam recipiendi, iisdem sic electis, cla praesentatis concesserat, ut libere, licite confessones audirent, beneficium absoluti. nis rite confessis impenderent. Nequit Regularis in una Dioecesi approbatus, ex vi illius approbationis, Saecularium confessiones in alia Dioecesi audire , nisi in ista etiam approbetur etiam si Poenitentes essent subditi illius Epilcopi, quoiuit approbatus, ut allagata Constitur Clem. X decrevit, ibi: Ad hae Religiosos ab apiscopo ad confessiones
Iacularium in sua Diaece audiendas approbaros, non posse in alia Diaeco eas absque piscopi linc an approbatione audire , quam mi poenitentes subditisine eius Ep/scopi, a quo
ipsi .ligis iam fuerunt approbati s Verum in Dioeees, in uua sunt apprinbati, possunt omnium ex aliis Dioeeesibus ad eam conserentium saecularium confessiones
audare ut a Sac. Congreg. Concit determi, natum satur Fagn in s. ad apia omnisnum. 7s de Poenis erremi . cum, ut ipse scribit , Regulares supposita approbatione habeant ex alleg. Clementina dudum , ae ex annotatione Glossa , .Laym Thul. morat ιιb. s. tra II. c. cap. II. num. 9 jurisdictionem
Papa cujus jurisdictio ad alicujus erritorii limites non restringitur , an Cuncta per mundum s. qu0 3. sed universus Orbis est sua Dioecesis 4rod jam decreverat Leo X. Consi. Dum intra, citata, hac phrasi: d quo Fratres scilicet ab Episcopo approbatio etiam Forensium confessiones audire umeant. Quibus id etiam eompetit post Bullam Greg. V. in rutabili, ut Sac.Congreg.Conc. ad secundum dubium, occasione illius inter alia propositum, prout sequitur, respondite
Hac in parte Constitutionem nihil novi iuris induxisse, nec ullam novam authoritarem in
pisodis in Regulares attribuisse odeὸque in vim ipsius Constitutionis non posse Episcopos
confessones audiant, vel alias lorum νιυilegia in aeramentis administrandis fringere, aut moderari, ad calcem . Cons Greg. XV. apud Figna n. eis in cap. Cum Capella, a lib. 2. Detrari fol. IIo Et novissime ins .rpe laudata Conj8. Super na Clemens x sanxit Illos autem Religi sos, qui ad confessones audiendas idonei ge- neraliter reperta fuerant, ab Episcopis generallise quoque, ex indisinu ablue aliqua ι-
mitatione temporis, certorumve locorum, aurgenerι peronaxum , in Dioesesi propria ad- m. ittendos, quo ad teros vero, qui non adeo
Llonei reperientur, si petiarine se admitti, arbitrio Ordinarii relinqui ipsos cum limitata facultate, proue irae, ordinariis magis expedire videbitur, prabare; c admittere . Ae tamen eonfossones audiendi facultatem omni bus simul unius Convenins Regularibus Cou- Τολibus adimi ab vi copo , in onsulta Sede Apostolica, nullatanus posse ἀ8 At petitum: Euinam Regularis ense tu ganoalite ab Episcopo idoneus repertus ad audiendas ac talarium confessiones , ut pro ' inde ad tex. d. tam dabeat generaliter absque temporis limiratione impertiri liceartiam confusones excipiendι
R. Is qui absolute idoneus reperitur inprudentia, torum integritate , ac in rigoroso examine totius Theologiae moralis experimentum iacerit propriae habilitatis , .peritiae, propter quod perfectus dignoscatur in studio casuuin conscientiae, tens sua partes juxta dignitatem ribun lis poenitentiae exercere L Hujus generi re ligiosis facultas sine temporis praefinitione
conceditur, nota vero caeteri , non adebidoneis, nec tanto sperimento super singulis materiis scientiae moralis se exponen- tib L