Joannis à Someren ... Tractatus de jure novercarum

51쪽

NOVERCARUM. Iohaec communicanda esse rectius dixerimus, tamqtioad proprietatem, Uacicatos Gai sitas acq con num. I9O sa. Nam ea, iue de novo non acquiruntur in secunco matrimonio, nOVercae non communicantur, scd iis competunt, qui ad ea jus antea perma

societati imputetur.

I. Vidi alimentis liberis oris hori prae δε-

III si modo hac jurgia st dissensiones et erit

Ioleant.

I. Ua hactenus dicta sunt, ad pri L f

amum caput secietatis conju talis, quod sciniicet acquiren lin domini modo , pam nil augmentum continet, pertinent. Alterum est,quod in communicat one ceris ali ni,&onere debitorum consistit, ut quos matrimoniale consortium divini juris secit participes eosdem etiam in humano ui clam quoad Onera, quam honorcs, aequales constituat. Mo-

α ribus

52쪽

ribus nostris conjux c matrimonium conju- is debitis ipso juro sit obnoxius, nisi per pacta dotalia sibi co ius prospexerit, Ordon. lectis art. Ita ut, siquid ratione debitorum fuerit solutum, societati imputctu ; quoniam non minus in damno quam lucro eadem conlistit. Rubr. 22. lat. Ult j quae imputatio in quibusdam in totum obtinci, in aliis autem pro mpore quoad fructuum tantum amissioni una socius crogat, ctiam urgcnten , si te, non statim socio pro parte decedunt, sed eorum demum ratio est incommuni dividundo iudicio. Sed cum non tantum CXd bitis civiliter cum tertio contractis maritus teneatur, sed tiam ex naturali tali ratione, quae per leges in civilem transfunditur, liberis ad dotem conlii tuendam obligetur. l. capite tricesimo I9. f. de Rit Ni t L dotem . f. de collat. l. I. l. C. de Iur. Hi Dubium est, si liberis prio-

in m trimonii dos constituta fuerit, num dimidium jus novercae quoad proprictatem imputandum sit Verum enimvero rectius novercam soluto matrimonio X communione tan-iui, ablaturam dixeris, quantum privigna dotis titulo praeceperit. Socius nim socio de dote filiae promissa nunquam tenetur, nisi nOminatim ita convenerit, Hos ab utroque dici a pactaque suci it l. i. H. pro socio Hornac. Susius Caspar Laegia de non me

liora

53쪽

NOVERCARUM. artior dot rarisiab. s. num. I 2I. Nulla autem de ea stipulatio intercedit, ubi statutos ,- cietas introducitur. Dcbita quidem tempore prioris matrimonii conflata etiam in posteriorem communionem veniunt verum non cousque illud axioma dilatandum est , ut contra aequitatis rationem ditioris hoc capite maritus fiat cum detrimento uxoris nec sane

quod ad sublevandam conjugis inopiam primo inuciatum est, in augmentum substantiae maritalis torqueri debet Dotandi onus& natura&l patri injungit. d. 19. A de . . I. ult. C. de dori promisi sed dimidium per no- Vercam revocari non prohibuit. Quae in dotem pater concedit, de ipsius substantia non videntur decedere, cum postea in legitimam Iberis imputanda veniant. I. quo uam novem 2'. l. omnimodo o. f. in C. demo L. tentam. l. li I. Liliam 9. C de Collat. Quod autem Ulpianus iisl si ocietatem 73. . . π: Pro Soc. Maximinore-ipondit, coita universarum sortunarum societate, ea, quae in honorem alterius liberorum crogantur, utrique esse imputanda, nihil aneos acit ex eo enim textu patet, expresse hoc

inter socios ibidem suisse actum, ut utrique imputaretur, quod in alterius liberos collatum forci quod fieri posse ex . . l. s. r. pro c.

demonstratur non autem ex natura societatis

universalis hoc clici potest, sedc pacto. Sicutis 3 etiam

54쪽

ctiam ab ipsis JC' distino ionem fuisse adhibitam legimus, inter universalem societatem simpliciter initam, Minter cam, qua specialiter expressam sit contracta unde etiam multa e pressae societati imputantur, quae tacitae societati imputari non possunt, . se . . . . socio quod notat Gothos red ad L et . . 16. f. eod. Accedit ad hoc insuper, quod verba quae in honor rem uerius libero mcollata sunt in R intelligenda sint de iis,

quae nonc tantamplius, sed in honorem crO- ata statim pereunt&consumuntur; unde etiani

non nisi major honor, non autem majores divitiae aut opes alterius liberi conquiruntur,quq interpretatio cii l. r. f. ocio. boratur aereditatis deinde partitio iniquitatem satis detegit, recoarguit si audem Patrimonium enim si duodecim millium Orci, constitutis privignae pro dote duobus millibus, privigna septem,noverca autem quinque tantum caperet, quoniam dotem privigna praecipiens primo aufert, dc deindercliqua decem millia defuncto patre cum noverca jure societatis aequaliter divideret. Certi juris est, quod dos ab eo debeatur,cui ab intestato successiti a filia est,cum legitimae locum suppleat, Acacius deliram . par. Ibcr. pyiυ 8. c.2. v. s. 2 6. Novercae autem ab intestato nunquam privigna succedit. l. vitrico '. l. mi e . C. Comm. de succes de ibi uel uianz

mannus

55쪽

NOVERCARUM. 23

mannus in not. Francise de Amay a. l. r. C. debon vacant. m. 29. tramvis autem no Verca proprietatem in dotem non conserat,

fructibus tamen ejus quantitatis tantisper caret. Illud insuper beneficium liberis prioris matri-lmonii nasicitur, ut dotem, vel legitimam, quae pol. patris mortem demum deberetur, salvam certamque habeant, licet reliquum patrimonium selix casus postea absumserit,qui si dotis constitutionem praecessisset, premente paupertate, nec dotis nec legitima titulo quicquam Laissent consequuti, quod jam a paterna haereditate abstinentes absque onere retinent, altum plorante noverca di pendium. Praecipiet illa igitur tantum de haereditate, quanta dos privignae concocta suerit, mariti successoribus imputanda, quod etiam de Moribus Hispaniae, Gallissitae, Lusitaniae assErunt Joan Ga fias is m. I sq. Petr Zans de divi

Cons essenens p. I. . . l. 6. Im. D. Alphons de Areuedo consili. 38. num a. ubi latius se ad Constitutiones Hispaniae hac dere iis declarat. Caeterum Bertrandus Argenti aeus a Const. Mittan art. o 8. l. s. m. . potestatem concedit mariti haeredibus, si cilicet privignae abstulerint dotem, tiam dimidium data pecuniae opetendi, quia vide-B tur

56쪽

ni ea exstare potius, quam qui aena esse conis

sumpta . .

II. Quantum autem ad alimenta privignis subministrata attinet, aliud dicendum est, necca collationi obnoxia sunt sibi enim imputet, quae cum marito nuptias contraxerit, qui tot alendos liberos Loncrosam pascit familiam,cujus conditionem ignorare nova nupta non de

π de Re . Iur. Nec ex hac largitione major fiet libcrorum subilantia, sed aequalitas inter cos novercam servabitur in divisione patrimonii, quod mortis tempore inspici solet. Non tiam iniquitas est alicui injungere, quod aequitas, pietas recta ratio suadent. Durum ore ea conferre, quae tractus temporis matura ipsa consumpserint Liberos alere, cum indigent, paternum debitum est, cui uxor quoque sit obnoxia frustra id tu a privigno repeteretur, quod ipso jure praestandum est X bonis dotalibus matris, si ad secunda vota transierit, prioris thori liberi alendi sunt, quotiescunque

inditrent, . quamvis ac . et . solut mair . Surdus de aliment tit. q. quaestion Iz. m. T.

Domin Tailbia si e Pragmatic de antefato. Ter . , . obs. I. m. 7. seqq. Ita etiam liberos enutrirc onus est maritissimubi, non minus ipsius rebus,quam personae inhaerens. Nec quic- Quam ex contractu aut proprio suo facto maris

57쪽

NOVERCARUM. astus hic dissipat, sed cpale vinctilum bona assicit quae enim maritus possidet, libera non sunt, sed sub conditione alendi liberos, possidentur unde

consequens est, ut cum tali onere in secundum matrimonium transeant. Nec habet noverca,

quod conqueratur, cum rectius sibi potuisset prospicere. Et haec quidem obtinent, ubi nihil omnino liberis in bonis est, tunc enim debitum cst paternum eosdem enutrire quod si vero quicquam in bonis habeant liberi prioris matriamonii, tunc aut patri, aut ipserum patrimonio amputari tandem alimenta expensae dcbcnt; quia uxorem per matrimonium d bitis solum' modo necessariis maritus adstringit, non vero iis, quibus de jure obnoxius non est,qualis causa liberorum censetur, ubi omnino non indi erat: nam quamdiu quaedam habent, non tenetur pater eos alere, donec a consumpserint, quoad novercam tiam cum dispendio totius sortis, quoniam ossicium paternum circa alimenta

in subsidium vitae demum venit, si aliunde

filius victum nec habeat, nec quaerere, alate

hibere se possit. l. si quis a liberi

litu deliber agno enae L κθ. f. s. C. dabon quae liber Marius Giurba decis . m. 8.Garsias de expen . melior num. 22. Joan. Baptist Pontan. de aliment. . . Imo si parentes

stante secundo matrimonio privignos aluerunt, quaecunque impcnderunt in liberorum edu- ue cati .

58쪽

cationem, postea repetunt, nec pietatis praesumptio aut donationis conlectura huic condictioni impedimento est, ita ut animo repetendi haec cera suisse in dubio praesumantur l. I .

num. 6. Surdus de aliment tit. 6. quae . GVala cin prax. collat. cap. V. num. 16q. Man- fici de tacit. ambig. conet . lib. V. tit. I9.

aequunt censent, ut in perlonam privigni eroga-o,pro donatis habeantur,quae vero in rem plius impenduntur, repetendi animo gesta videantur arg. l. II. l. I . C. de ne l. s. Sunt, qui requirunt vitrici novercaeque annotationem, seu protestationem, quo casu restitutionem impensa uia concedunt,quam omissa protellatione denegant arg. L ot. et tia eorum est sententia, qui ex parentis aut V1 trici qualitate facultatibus, ex quantitate impenserum causam dirimunt, uti patet X iis, quae Busius ad d. .. . commentatus est. Tuscus notat. t. . conci 'Or num. 23. Abi denique inter alimenta .impensas magni

iuui pretii distinguunt, de quo Mantita .

rrael. l. H. it. I9. num. 23. Verum cum dZ jure nulla donationis praesumptio est cum armiis,2 . ιrsm Cerri r de probat. Bocer de donari

59쪽

NOVERCARUM. a Esna . . . num. 8. ad onera privi nisubde Muner honore Frustra c. qui praetextu donationis praesumptionem accerteremus, praesertim cum satis dilucide C s,selus m a. l. 3 dixerit, in re fictis ab ius audien inim, qui alimenta reputare volucrit. N ora cita inter hu)usmodi personas inscire vidcturdonationis praesumptio non enim donationis cm praesumptio est, sed vera donatio, i cc traditionis fictione per i gem corroborata. Giphan ad . l. 7. Exco nitione autem n tura censualis apud Rom ano professi'nis interpretatio legis petenda st Gosium quisque profitebatur in ca civitate in dii agrum aliaque sua bona possideret, de ovibus

privigno umenta vatrici in censum quasi si , t dona io, inquit Imperator Nona itur hie iactos animo declarata, dum vitrictis riVi: num umentorum suorum di tributum solvere

60쪽

A pro domino haberi non tantum patitur, clexpressi, consensu illud ratum habct. Ita ut alimenta eo casu privignis praestita novercae non imputentur, sed privignorum serti, seu de bonis eorum tantundem detrahitur. Non autem si liberi nulla bona habuerint, tunc enim debitum sui te ale,3 noverca per matrimonium in Unl- versali societate communicatum. Quod i autem alimenta non in aedibus patris , sed extra eius domum priviqnis praestita stierint, non domesticum illud debitum reputari, verum sumptus se factos dis luto matrimonio noVercae rependendos esse censuit suprema Curi Mechliniensis,c luis inaevo Aecis . . .8 . Deductis tam nexpensis,quas domi in liberorum educatione secisset pater, Comes ad Leg. Taur. 29. num. 6.

ver . Secundo limita. Garsias de EV s. c. . nu. .

Tans Divi - .libri .c. I Mn. 8. Krembercti de Sumptib udior quast i limit. . u. Perezadiit C. de Collat nu. I 2. Vinnius e Collat. c. I nu. . Ita etiam sumptus in peregrinationem pri-vienorum impensos novercae pro dimidio rependendos cile Curia nostra judicavit ult. I bi in causa Toparche de Harm len. Caeterum

aliorum mores absque ulla distinctione,sive bona aliqua privigni habuerint, sive nulla, tantundem novercae tribuunt quantum iisdem impensum est,ut illud mariti seu haeredum ipsitus portioni nanutetur adeo ut nullo modo noverca ad

alimenta