장음표시 사용
221쪽
Saltat & in patulis iuuenilis bucula campis, Gramine que in viridi cum boue tata suo est: Tam fauet haec blancum natura: gaudia numen, Vt quoque amet choreas bestia muta suas. Nec noua res haec est, longum sed culta per usum, Mos venit a primis ist e profectus auis. Tun' mundo iuueni quemquam saltasse negabis Cur auctor Citharς creditur ergo Iubal Scilicet ad Citharam non saltauere prior , sed pecudum choreis illa ministra fuit. ' Nescio an hoc unquam fuerit prudentius aeuum, Nunc prolem at choreas discere quisque iubet. au solus sapiens chorearum gaudia spernas Ad que Lyram, & Cirharam plumbea crura oerae O stolide,&solis MonacLorumnare cucullis, 'Quidnam hominum in Metu ustice lente facis
.Hactenus haec iuueni cecinit male suada voluptas, En, quantus pinxit verba dolosa colori. Ast iste, auertenS men tem constanter, dc aure S: Tantum, eneruat, ait: sed neque plura refert:
Sed verbo hoc solo, prudens data verba refutat: Hocque argumenti iudicat esse satis. Deliciis animi certum est languescere vires: Delicias Citharae, vox, lyra, saltus habent. Tempora sunt Choreas hene cum permittit honestas, Cumque an mum Citharae, Voxque, lyraeque lavent Tunc tibi laetitiae fructum captare licebit, Gaudiaque haud segni carpere plena manu. At sunt deliciae, quas luadet coeca Volupta , Dissolui nimiis cum iuuat illecebris Has damno. has. animos corrumpere dico viriles: pestiferam & castis moribus esse luem. Has fugit hic Iuvenis, mentemque obturat, & aures: Cur rectὰ, lemmanti vox satis una Probat.
222쪽
Admonitu renouatur amori Qui cupis illicitos extinguere victor amores, Hoc fac, quod Iuvenis, si sapis iste facit. Ex oculis remouet, quam diligit,ille puellam; Scriptaque sub pedibus, quae dedit illa, terii
Nec metuit pictos charae conscindere vultuS, Admonitu turpis ne renovetur amor. Tollere res fana est, quodcunque reponit amorem.
Vmit,& aspectis pascitur ille notiS. Sed velut infusis moriuntur fontibus ignis, Interit & gelida pruna sepulta maes
Procul ab oculis, procul a corde.
223쪽
Sic suscepta necant Paphias oblivia flammas, Et fugit ex animo non memoratUS amor. Hinc tu, qui tacito sub pectore laesus amore es, Cui velut in calido stant sta corda foco, Dele cuncta tuae quae sunt tibi signa puellae, Et refricant veteris vulnus amicitiae. Nec tibi dissicile est, Venerem sepelire relictam, Si procul ex oculis iusseris esse tuis.
224쪽
Constis ilia. Non θmnibus eadem.
Haud oculis eadem vitra sunt percommoda cunctis. Sed mage prae reliquis quae probet, omnis habet. Hinc sibi nec quae uis specularia comparat emptor, Deligit ast, oculis quae putat apta suiS. Et licet huic pretium longe sit vilius illo, Attamen hoc pluris, quod placet, ipsus emet. Nam varie ad visurii mittunt ocularia formas. Vna nec ex aequo pupula quamque capit. Altera constringunt species, ast altera laxant; Illaque laudantur, quae mage, quemque iuuant.
225쪽
Vt nequeunt eadem cunctiS ocularia fingi,
Sed sibi quae libuit fingere, qui sque prob at:
Sic. eadem humanis raro est sententia menti, Diuerso capiti nec facile una placet. Hic aliam; si aliis m. quam vult, sibi concipit ille: Atque tenax propriae est quilibet usque suae. Scilicet est eadem neque mens humana; nec una Et sensum ratio,iudiciumque rςgit. Hinc ea pro capitum numero dissensio nata est; Quisque quid & proprij, quo moueatur, habet. Ast ego tam varios in ter, reor, optimus ille est; Qui sua sensa animi per meliora regit.
226쪽
EMBLEMA CXXXII. Falsi δεδrina; ignis satuas.
Nec betae,nec tuto saluo quis ducitur igne; In coenum,di foedos deuenit ille, lacus. Caecat enim mendax,& fallit flamma tequentes, Et coeca incautos in loca coeca Vehit. Errat enim,&. pulsu fertur per inania Venti, Inque hanc, qua fuerat nata palude, rapit. Materies viscosa illi quae mota calescens, Fallaci formam concipit igne facis, Luminis & veri mentitur subdola lucem, Et ductrix, vel ut1 iusta lucerna, praeit, Ast oculos hebetans inopino fascinat igni, Notitiam curtae surripit illa vice.
227쪽
Si sequeris te blanda trahet, falletque sequentem, Si fugias, timidum post tua terga premet. Haec fasce ratio semper sectaeque dolosae est, Haeresis hanc speciem perfida lucis habet. Illa fidem simulans, doctrinae & dogmata sanae,
Pectora in errores non bene cauta trahit
Subdola fax illa est obscura luce refulgens, Cui plerumque ortum foeda Lacuna dedit, δἰ mula sed solis lucem prommittit eunti, Quae solis melius lampade monstret iter. Sed nihil est aliud, fatuo nisi fulgor ab igne, Et vaga corruptae flamma palustris aquae, Seu putrescentis viscosus spiritus aurae, Quemue halat faedus putida terra vapor. Huic vos tam falsae nunquam os) committite luci, Qvj cunque ad coelos instituistis iter. Doctrina haec, stygia fax est accensa palude,
228쪽
Exigit ignivomo noctem cum Cynthius axe, Diffugiunt orto lumine noctiS aueS: Impatiens lucis mox quaerit Bubo latebras, Et repetit tenebras noctua foeda suas; Nec non& subeunt sua sordida tecta volucres, Quae tetrum a sero vespere nomen habent; Quin Striges,& Mulae, tenebris & quicquid amicum obscaenarum auium lucis honore caret, Mox sua in obscuris consueta foramina faxis, Antraque conspicui luminis orba, petunt. Odit nempe diem, sceleris quae conscia menS est, Atque palani cerni culpa pudenda timet
229쪽
Seu metus id faciat poenae, seu torqueat ipsa Saepe etiam ingenuus corda nefanda pudor. Est etenim rarus ram rasa fronte scelestus, Quem non in patulo dispudet esse malum. Absit, ut ob crimen quisquam cogatur ab atra Praesidium fronti quaerere nocte sum Hinc animum castis ornemus moribUS Omnes, Ut sit nulli oculos tollere ad astra pudor: Vivere nam non est, vitam sine luce pudendam Ducere,& a recto pectus habere procul; Viuere sed vere, vitam est exponere Soli, Quae tabe, di turpi munda pudore caret.
230쪽
Fullitur augurio stes bona fae,e sua.
Quae segetum multo recrearant flore colonos, Et messis dederant diuitis arua fidem, En modo tempestas grauidis viduauit aristis, Nudaque saxosa grandine tacta iacent. Non seruant fracti stipulas in arundine culmi, , Laesaque sustollunt nec sata laeta caput. Contritae recubant agrorum in puluere fruges, Ceu paleae immissis quando teruntur equis.