M. Velleivs Patercvlvs. Cum notis Gerardi Vossii G.F

13쪽

Nobilissimo, Amplissimoque I DO,

GEORGIO RAT ALLE RO

Vir Amplissime, UasD non stigia in e ,

qua in naulio una sit zi-dicium , stridia adolescentia audentius, quam consultius, in lucem proldi tamen, ne haec in Patercu iii Iconata diutius preme Iem, non trina

me impulit ratio. Aut hac enim aetate id faciendum censui, dum cspes venia: δ paratus favor aut nunquam. Accedebat, quod ana dudum gestiret animus debiti erga te amoris, obsequii mei publice aliquod exstruere monimentum; quo saltem meritis in me tuis non omnino indignus viderer. Cui ci enim:

14쪽

enim, si parens laoc tempore alteri me ista ' iam sibi dicare mallet, potius has Iudiorum meorum pri imitias debebam , quam tibi, Vir ampli si me, qui me primitus ex sacro sustulisti lavacro qui me postea semper tot benevolentiae, tot affectus indiciis honorasti, sura ul-

que ita loqui fas siit onerasti, ut agis quaerendum mihi sit, quid

nam post parentes optimos, non deli 'ira tibi, quam quid debeam. Accipe igitur hocce, etsi exiguum, qualecunq; tamen grati animi argumentum Q iod eo confido acceptius fore, quia in lagantissimo hoc scriptore a mendis purgando, post summos viros , non inanem

mihi videar operam posuisse.

15쪽

EVELLE ID FATERCULI,

primum iribunus militi in in Thraciafuit, hinc proecim e t itum in Germania, exinde quoio , inque quae Huri remissa orte provinciar, legatis Tiberii bello Pannonici, denti me primo Tiberii an=io cum fratre Praetor desinartu qua universa de se ipso narrat Vel eju . Hoc se honores,GSquos tum majores se consanguinei e perint, hume, bis complectistuduit Aetrentinus, eos referens is quibu in primo annalium scribendo profecit I: Veli ejus Paterculus, homo miluaris, ecce leberrimis Campanorum Principibus prognatus, in Ger inania sub Tiberio praefectus equitum fuit. Tribunus ante castrorum , item quaestor, de

lagatus in bello Pannonico Scripsit sexto 3 decimo ,

16쪽

D VELLEIO

decimo- sexto dicere debuerat imperii

Tiberiani anno. Item majores jus lavi, abavi avi, patruus, pater Magius Celer frater, disciplina bellica , ac rebus civilibus clarissimi extitere duces, praetores ludices, senatores, praefecti fabrum, tribuni castrorum, legati imperatoribus Roma -

fuerunt. Haec Alentin M. Hic Velle-1: la duos hi orta scripsi libros ad M. Vinicium Con utem , progenerum Tiberii Casaris, Tacito etiam memoratum in sexto annalium, qui illum patre, favo consularibuου, orrum dicit item Dioni libro ex. remo, ubi eum a Messallina docet interfectum, quod caput cum ea collimare nollet. Vinucium aliqui appellant sed Dioni quoque o ουινiκ. . Librorum Vellei bona pars deperiis. Dirisio ejus bine Romana atque elegans S uadam etiam habet, qua haud alibi invenias. Sed in sui avi rebus nimis domui Augustae, o Sejano adulatur. Iti Ziores commentarios promittit libro I. Harum praeteritarumq; rerum ordo, cum justius aliorum voluminibus pro matur, tum , uti spero , nostris explicabitur ac pontei Captum alterum , alterum deditum, iustis voluminibus ordine narrabi naus, ut spero. Si Beatum Rhenanum audimus, quiprimus Velleium in lucem protraxit,

17쪽

r axis, si idem ille, quem Tacitus vocat P. Velle um Nec alia mens, vel Iacobi Scheghii, vel Valentis Actifalii Eam qua sententiam prρbant codice Burerii; tibi Publius appelletur mi a jus, uti H in vulgatis. Sed nihil a D in variantibus Iureri lectionibus reperias. En se tertia sententia. Nam Marcum vocat ri cianus

libro v l. a ta enim habet, ct antiquissima

editio Veneta anni CIDCCCCL XVI, O recenti ima Helia Put c imo se optima

Porro is fragmentum quoddam Velleii, quod frustra in editis quaeras, in Ueni se dat Tyri, gangus Laetius . i. commentariorum eo. Eom. cap. ni. Inscriptio illius

sum Diiusmodi est Dum haec circa Rhe

num geruntur, in Noricorum finibus grave vulnus populus Romanus accepit. Qilip pe Germanorum gentes, quod Rhaetias Occupaverant, non longe ab Alpibus, tractu pari patentibus campis, ubi duo rapidi illini amnes inter se confluunt, in ipsis Noricis finibus civitatem , non quidem muro, sed vallo, solsaq; cinxerunt quam

appellabant Cisara, ex nomine De Cis .

quam

18쪽

D VELLEIO quam religios illime colebant cujus templum quo is ex ignis barbatico ritia constructum, postquam eo colonias omanorum deducta est, inviolarum permaniit, ac vetustate conlapsum momen colli servavit. Hanc urbem T. Annuas Praetor ad arcendas barbarorum excursiones , al. Sextil. exercitu circumvenit. Ad meridianam oppidi partem, quae sola a continenti erat, Pra 'tor ipse, cum legione Martia, operosissime communi vitri ad occidentem vero, qua barbarorum adventus erat,

Ruar, Bogudis Regis filius, cum equitatu omni, auxiliaribus Macedonum copiis, inter flumen & vallum, loco castris parum amplo infelici temeritate extra su men consedit. Pulcra indoles, non minus Romanis, quam Graecis literis, instructa. Igitur Ix die, quam eo ventum est, cumis dies deae Cisae celeberrimus, ludum lasciviam magis, quam formidinem , stentaret inanianis barbarorum multitudo , ex proximis silvis repente erumpens, ex improviso castra irrupit Equitarum Omnena, i , quod miserius erat, auxilia sociorum delevit. Avam, cum in hostium potestatem regio habitu vivus vetii sibi, pecudis more mactatur Oippidani vero, non

19쪽

rem in auxilium sociis properantem, adoriuntur Romani haut segniter resistunt. Duo Principes oppidanorum, Habbino&Caccus, in primis pugnantas cadunt. Et inclinata jam res oppidanorum erat, ni maturassent auxilium ferre socii, in altera

ripa jam victoria potiti. Denique coadunatis viribus castra irrumpunt. Praetorem, qui paullo altiorem tumulum frustra ceperat, Romana vi resistentem obtruncant. Legionem divinam, ut ne nunciussit peresset, funditus delent. Verres solus, tribunus militum amne transmissi , in proximis paludibus se occultans, honestam mortem subterfugit.Nec multo post Siciliae Proconsul immani avaritia turpem mortem promeruit. Etiam lib. v. ejusdem operis cap. v. aliis aliquot locis, Vegeiani hujus fragmenti meminit Laetius. Sed qui nasum habet, satis odoratur si ilam ejus sapere criptorem qui seculis aliquot Velleio iunior sit. Nec in repauca sunt, quae peccentcir. Ea adferrem, si id cum curafeci servi summus, Marcus Uel erus , in rertim Augi tanarum Vindelicarum libris. Sed

monere opera pretium videtur, fragmentum hoc totu)n,paucis tamen inseriis legi apud Conradam a Lichtenau, Abbateni

Vespergensem quem in Chronico videtos

20쪽

D VELI. PRIER. ea, qua de anno MCLX vi exposuit Iemma ejus capitis es, De Augusta Vindelicorum, velaliaetiae. Etatem elusce Conradi inde cognoscimus , quod initio Ponti catus

Innocenti tertii , hoc est, anno Ca DCΣCViri, laicum se atque adeo minorennem fui se dicat anno autem C i DcCXV referat

se abbatem facium rue ensem: histo-

1 iam verosuam perducat ad ann&m CID - ccxxix. Nare , aut ex Abbate V per

gensii fragmentumfuerit aut inde, unge ea hau erat Vespergensiis.