장음표시 사용
561쪽
'Aελλοπόδων - μεν ιν εὐφραίνοισιν ππων τιμαὶ καὶ στεφανοι, τους δ' ἐν πολυχρυσοι θαλάμοις βιοτά τερπεται δε και τις ἐπ' οἶδμ' αλιον να O διαστείβων.
κεῖνον οὐ σης ουδε ὶ δάπτει . . . . . . βροτεα φρενα κάρτιστον κτεάνων.
Καὶ φέρονταί πως πο ουλειον τυχαναιχμάλωτοι καὶ χρυσέων βελέων ἐντὶ τραυματίαι
224. Sehol. A ad Il. 48 ὁ γαρ φωτὶ μαχόμενος τω π θεῖν inωμεν ηυπ0 θεῖν ἀγαπωμεν αυτ τω θεω μάχεται τω κεῖνον στέργοντι ὁ Πίνδαρος ἴσον με θεον ἄνδρα τε φίλον θεω θε add. 0yne Oποτρέσσαιε κέλευσεν, ἐπ σης τόν τε θε0 και τ0 φίλον θεω ἄνδρα θεοφιλη.
Fr. 21. Sext. Emp. yrr. hyp. 1 86 Q. ευφραίνουσιν codd. - . τιμαι codd. τίμια corr. oechii, ἄνθεα Berg probabiliter δ' O coni. Boockli probabilit0 - ἔπι φρασὶν οἶδμ' ἐνάλιον coni. Bergit. Fr. 222. Schol. Pind. . 1 408 ὁ δε χρυσος φθαρτος καὶ η Σαπφῶ . . . οτι ιδ κτλ. indarum auctorem sententia laudant Prol. ad Hes opp. 428 2. δάπτει ehol. Pind. δὰμναται Procl. δάπτει δάμναται δε Valelienae probabiliter κάρτιστον 0eckli κράτιστον vulg0 - κτεάνων BOeckh: φρενον vulgo. Fr. 23 Theodor Meloch. 562 - 1. τύχην τυχα B000kh ζυγον HerWerden 3. ἐντὶ ἐν codd. post ἐντὶ aliquid intercidisse metrum demonstrat, si quid mnino in tota sententia praeter χρυσέων βελέων a Pindaro ipso profectum St.
562쪽
Oπότε θεις ἀνδρὶ χάρμα Wψιὶ, πάρ0 μέλαιναν κραδίαν στυφέλιξεν 226 2484
Νέων δε μέρη ναι συν πόνοις εἱλισσόμεναι δόξαν ευρίσκοντι λάμπει δε χρόνω εργα μετ' αἰθέρα λαμπευθέντα.
228 262 . Tιθεμένων γίνων πρόφασις ἀρετὰν ἐς αἰπυν βαλε σκότον. 229 25 34.
Νικώμενοι γαρ ανδρες ἀγρυξία δέδενται
Liban. p. 144 μηδ' ἴτως ro τα μετερα κατα Πίνδαρ0 επὶ λεπτω δενδρέω δένδρω vulgo βαίνειν, αλλά τι καὶ αδάμαντος μετέχειν.
Tύλμα τέ νιν ζαμενης - καὶ σύνεσις - πρόσκοπος ἐσάωσεν.
Σχήσει το πεπρωμένον υ πυρ, ου σιδαρουν τεῖχος.
r. 25. Schol. Pind. O. 11 40 - 1. πόταν ex schoI. Vindob. 2. πάρος Nauck προς vulgo, πρόσθε oech - v. l. καρδίαν fort. ἐστυφέλιξε καρδίαν. Fr. 226 Aristid. 11 4 Dind. υλλα Πλάτων καὶ Πίνδαρος πολλαχ μεν καὶαλλη σοφοί, καὶ δ και κατὰ τόνδε τον λόγον ου ηκιστα ὁ μεν ουτωσὶ λέγων. of τις κτλ. Conf. r. 182. Fr. 227. Clem Alex. Strom. I p. 586 - λισσόμεναι et Ῥρισκουσι ulgo, 6m. 00ekh - λαμπευθέντα vulgo ἀερθέντα seni B000 h Fr. 228. lut an seu 1 Πινδάρου πολλάκις ἔχεις δια στόματος ως εἰργημενον ευ καὶ πιθανος π αυτου τιθεμένων . . . σκότον. Idem De Oll. ΛΠ. 23 - τὰν ἀρετὰν Herwerde lart. αἰπον ἀρετὰν ἔβαλεν ἐς σκότον, ut paeonici numen fiant. Fr. 29. Schol. Pind. O. Π 92 P. 1 160. Plut de cap. ex inim. Util. 4. 1. γὰρ an Plui. δε om γὰρ schol P. 1 - 2. και V. l. probunt Sehroedero. Fr. 31 Sehol. Pind. N. VII 87. Fr. 232 Plut vis. Marc. 29 ὰλλὰ γὰρ το πεπρωμένον υ πυρ υ σι -
563쪽
I ' ρμασιν ππος, ἐν δ' ἀρότρω βοος παρὰ ναυν δ' - θυε τάχιστα δελφίς κάπρω δε βουλεύοντα φόνον κυνα χρὴ τλάθυμον ξευρεῖν.
'Oπισθε δε κεῖμμα θρασειῆν ἀλωπέκων ξανθ ὁ λέων.
Eνθα καὶ ποῖμναι τιλεύονται κάπρων τε και λεύντων.
δαρουν σχήσει τεῖχος, κατὰ Πίνδαρον Metrum verbis traiectis restituit B000hh - ιδάρεον Oeekh. Fr 233. Clem Alex. aed. 11 307 πιστων δ' πάσ τοις οδ ἐν κατα Πίνδαρον Clemens πιστοῖς πιστον οὐδεν scripsisse et . 1 32. P. X respeXiSSevidetur. Fr. 234. Plut de Viri mor. 2: φ αρόμασι γαρ ππ0ς, ως φησι Πίνδαρ0ς, ἐν δ' ρότρω κτλ. Idem e tranqu an M, quo in altero loco γαρ deest mi, τ' priore loco ἐν ait. Oe. . . r. 235. lui. Unest Symp. 11 5, 2 ὁ δε Πίνδαρος φησι κεκινησθαι προς ωδην λίου δελφῖνος πόκρισιν τον κτλ. Idem de soli. an. 6 ν δελφῖνι) καὶ Πίνδαρος πεικάζων αυτον ἔρεθίζεσθαί φησιν, ore δελφ. κτλ. - λίου δ' ἐρεθίζομαι δελφ. Bergli. Fr. 236 Sehol. d. i0 δι και σαίνουσιν . . . σπερ δελφινες φιλάνορα . . . βιοτάν, κατὰ τον Πίνδαρον Cons. Eust. Od. 1657, 13. Fr. 237. Aristid 11 509 Dind. Πάλιν τοίνυν πρός τινα των κροατῶν, πειδηνυστάζοντα ἄρα και υκ εἰδότα τω σύνεστιν, ουτωσὶ πεποίηκε Πίνδαρος)
564쪽
'Iάχει βαρυφθεγκταν γέλαι λεόντων. 240 269J M σιγα βρεχεσθω. 241 280 . Ποτίκολλον τε ξυλον παρὰ ξυλω.
242. Sehol Aristoph. ad 251: τι πόλιν εἰπε την Σικελίαν νησ0ν υσαν. . . καὶ Πίνδαρος δε περὶ της Αἰγίνης α με πόλις Αἰακιδαν. 243. Herodian. περὶ σχημ. Rhet. r. p. III 100, 6 συλληψις δε ταν τοτ ετέρω συμβεβηκ0ς κἀπὶ θατέρου λαμβάνηται, ἱo . . . καὶ τ παρὰ Πινδάρω πί τε του Πειρίθου και τ0 Θησέως λεγόμενον φαν- , μεμαι Ζηνος υἱοὶ καὶ κλυτοπώλου Ποσειδάωνος Idem carmen poetat
καὶ κτιλεύεσθαι λέγει ἔνθα αἱ κτλ. - καὶ oeckl, o Bergli, αι vulgo, in C κάπρων τε καὶ λεόντων scripSi κάπρων λεόντων τε vulgo. Fr. 239. 0r0dia de g. Rhet. r. p. 11 100, 28 Πινδαρικον δε α τοῖς πληθυντικοῖς ὀνόμασιν νικὰ ρηματα ἔχοντα ἐπιφοράν οιον ἄνδρες ἐπὶ πολεως, και ἰαχs κτλ. Onf. r. 246. Fr. 240 Schol. Pind. O. XI 58 - μησὶ γὰρ ρ Vulgo em. 0eckh. Fr. 241. Athen. 1 2i C: αλλὰ μην και αυτός, ἔφη, ὁ ποτίκολλον . . . ξυλω, ς ὁ Θηβαῖος ειρηκε ποιητης, περι κολάκων ἐρωτι. Idem 1 21 B - παρὰ del. Schnoidemin παρ Bergli
565쪽
Plut d adul. t amic discrim. 27: Od. γαρ πάγει νεφος ὁ κινῖνεν παιδια καὶ φιλοφρ0συνὶ λόγον φρυν ἀνασποντα καὶ συνιστάντα τοπρόσωπ0ν, σπερ ἀντιταττ0μενον τῶ Λυαίω θ εῶ και λυον τι το των δυσφρόνων κυνιον δυσφόρων σχ0ινων 0dd. em Nauch μεριμνὰ ν' κατὰ Πίνδαρον.
Seh0l. l. O 194 Ἐρακλης εις do κατελθὼν επὶ τον Κέρβερον συνετυχε Μελεάγρω τω ἰνέως, O και δεηθέντ0 γημαι την ἀδελφην Ληάνειραν, πανελθὼν εις ως σπευσεν εις ιτωλίαν πρ0ς Οἰνεα καταλαβων ὁ μνηστευόμεν0 την κόρην Ἀχελωον τ0ν πλησίον ποταμόν, διεπάλαισεν αυτ ταυρ0υ μορφην χ0ντι Ου και ἀποσπάσας τ ετερ0ν των κερά των ε λαρε την παρθέν0ν φασι δε αυτ0ν Ἀχελωον παρὰ μαλθείας της ὀκεανου κέρας λαβόντα δουνα τω Ἀρακλεῖ και τ0 δι0ν ὰπ0λαβεῖν . . . η ἱστ0ρία παρὰ Πινδάρω - Sehol. l. Θ 368 Πίνδαρος os εκατόν, Hσίοδος δε πεντήκοντα ἔχειν αυτον Κέρβερον κεφαλάς φησιν. Idem carmenr0spicor vid0tur ortullian do cor mil. 7 Hercules nunc populum QR-pit pra0fert, nunc oleastrum, nunc apium. Habos trago0diam Corburi habus fori penus vol apud Pindarum atque Callimachum, qui se Apollino momorat interfecto Delphic dracon lauruam indui880 qua Supplicem.
Servius ad Verg. Georg. 1 14 Pindarus . . . um Aristaeum ait do Coa insula in Arcadiam migrasso ibiquo vitam coluiss0. Nam apud Arcados pro Iov0 0litur, quod primus stonderit qualit0 apsis obeant reparari. Conf. . 1 64.
Schol. Apoll. Rhod. 11 477 Et M. 75, 32 λάρων δε ὁ Λαμψακην0ς ἱστορεῖ, ως ἄρα μῆκος θεασάμενος δρυν σον υ πω μέλλουσαν επὶ γης καταφέρεσθαι, πρ0σέταξε τοῖς παισὶν ποστηρίζαι ταύτην ἡ δε μέλλ0υσα συμφθείρεσθαι η δρυῖ νύμφη πιστῆσα τῶ 'ia χάριν μεν φασκεν εἰδέναι υπερ της σωτηρίας, πέτρεπε δε αἰτήσασθαι τι os10ιτ0. ς δε κεῖνος ζω συγγενέσθαι risi, πέσχετο δουναι τουτ0 φυλάξασ/θαι μέντ0 γε ετέρας γυναικὁ ὁμιλίαν παρήγγειλεν, σεσθαι δε μεταξυ αυτον ἄγγελ0ν μελισσαν. καί π0τε πεσσεύοντ0 αυτου παρίπτατ ἡ μέλισσα πικρότερον δε
566쪽
FRAGMENΤΑ. 433ὰποφθεγξάμεν0ς εἰς ργην τρεψε την νυμ φ , στε πηρωθηναι αυτόν. καὶ Πίνδαρος δε φησι περὶ Νυμφων ποιουμεν0ς 0 λόγ0ν ἰσοδένδρου τέκμαρ αἰονος λαχοῖσαι fr. 165). Similia tradita sunt in libro purio Plut quaest. Dat 36, quo loco fabula d Bh0000 t mulissa ipsa ad indarum selata est, parum illud probabiliter. indari ni ipsius 80lumis. 165 sse videtur .
Harpocr. V. Oτόχθονες . . . ὁ δε Πίνδαρος καὶ ὁ την Λανάιδα πεποιηκώς φασιν Ἐριχθόνι0ν καὶ Ἐφαιστ0 ε γης φανηναι.
Apollod Bibl. 1 38 αυται δε αἱ νυμ φαι Γοργόνες πτηνα ἰχ0ν πεδιλα καὶ την κίβισιν, ην φασιν εἶναι πηραν Πίνδαρ0ς ὁ καὶ σωδος εν Ἀσπίδι επὶ to Περσέως παν ὁ μετάφρενον κτλ. Seut 223).
Strab. 11 170 καὶ τα Πλαγκτας καὶ τα Συμπληγάδας νθάδε μετα φερ0υσί τινες, ταίτας εἰναι ν0μίζοντες στήλας, ας Πίνδαρ0ς καλεῖ πύλας Γαδειρίδας, εἰς ταύτας στάτας ἀφῖχθαι φάσκων τ0 ιρακλέα. Idem p. 172: καὶ ὁ Πίνδαρ0 0sτως αν ρθως λεγοι πύλας Γαδειρίδας. Cons. N. Π 22.
Strab. X 711 περ ὁ των χιλιετῖν Υπερβορεων τα αυτ λεγει Μεγασθένης Σιμωνίδω καὶ Πινδάρω και αλλοις μυθολόγοις. Forsitan Spectavorii
567쪽
Schol. B ad Hom. K 435: ἱστορεῖ ὁ Πίνδαρος, τι καὶ μίαν μέραν πολεμησας νησος προς Ἐλληνας μεγιστα αυτ0ῖς ἀπεδείξατο κακά, κατα δε
καὶ ἐς ποίησιν δράματ0 εξήρκεσεν
Ps. lut vit. Η0m. μηρον τοίνυν Πίνδαρος μεν εφη ιόν τε και Σμυρναλ γενέσθαι, Σιμωνίδης ὁ μον Vit Hom. v est. τ δε γένος κατὰ μεν Πίνδαρον Σμυρναῖος, κατὰ δε Σιμωνίδην scit 'Oμηρος); conf. r. 204. Contra it Hom. VI: ναξιμένης καὶ Λαμάστης και Πίνδαρος Xῖον τ0 μηρ0 αποφαίνονται καὶ Θεόκριτος undo hausit g0tgus Exeg. l. p. 7. Burghius hue traxit r. 204, qu0d si ruet Deit, otiam magis augetur fidos pri0ris Sententiae.
568쪽
Harpocr. V. 'υβαρις' ικόστρατ0ς V. l. Ἱππόστρατ0ς με γαρ κατὰ την τρίτην Oτ0 ί βαριν 'Oλυμπιάδα λέγει παραγενέσθαι, ὁ δ Πίνδαρος
κατα Κροῖσ0 τον Λυδων βασιλέα, αλλοι δε κατα την κα λυμπιάδα.
Vit. lnd. 1 v. r0l. 0 1) Σιμωνίδης την εν Σαλαμ νι ναυμαχίαν γέγραφε, καὶ Πίνδαρος μεμνηται της Κάδμου γ βασιλείας.
Quintil. x 1, 109 Non enim pluvias, ut ait indarus, aquas colligit, sed vivo gurgit oxundat Cieer0).
Ρlut de Pyth. orae. 18 Πίνδαρ0 δε και περὶ τρόπου μελωδίας ἀμελουμένου καθ' αOτ0ν ὰπ0ρεῖν μ0λ0γεῖ και θαυμάζει, τι locus ipso intercidit.
Ρlut d s0ra num Vind. 22 p. 567 F προκεχειρισμενων ὁ καὶ ταυτη ρωνος ψυχη των δημιουργων Πινδαρικης χίδνης εἶδ0ς, εν ω κυηθεῖσαν και διαφαγουσαν την μητέρα βιώσεσθαι, φως φασκεν ζαίφνης διαλάμψαι μέγα κτλ.
Thood0r Metoch. p. 282 Τίνα δε των ε μακραῖς συμβι0υντων υσίαις ο κατατρέχ0υσι και σπαράττουσι δη τινες Κηρες ὀλβοθρέμμονες, φησὶ Πίνδαρος, μεριμναμάτων ἀλεγεινων.
Τheodor Meloch. p. 493 και φέρειν ἀνάγκην χοντες κατὰ Πίνδαροναλλότρια μεριμνάματα και κέαρ αλλ0τρίας φυσεως . . .
Liban. I 432 R. πρ0ς γαρ τω τὰ δευτερα των προτέρων πεφυκέναι κρατεῖν, ὼς φη Πίνδαρος, τ0 τετιμηκότα τ0 περιυβρικότος εἶναι βελτίω μεγάλην σχυν ι τ λήθην πιθεῖναι τοῖς φαυλ0τέρ0ις εχει.
569쪽
PINDARI 280. Philo, carit. 24 ἔπειτα υτι φρονηματος πόπλεως λόγου γενόμενος τας ἀλαζὼν υτ ανδρα υτ ημίθεον μὰλλον η δε 0ni. Bergli)δαίμονα κατὰ τ0ν Πίνδαρον π0λαμβάνει αυτόν, ἡ τ0υς ρ0υς της ανθρωπίνης φυσεως ἀξιῖν βαίνειν. 281. Philo do provid. 11 113 pr0 0nor igitur, ut dixit lim indarus, silentium lasetabundus suscipiam.
vit Apoll. yan. V 26 την δε πρόσω δ0 την επι τὰς πρώτας πηγὰς Nείλου ἄγουσαν π0ρ0 μεν λθειν φασιν, πορον ὁ ενθυμηθηναι πολλὰ γαρ καὶ περι δαιμόνων δ0υσιν, οἱ και Πινδάρω κατὰ σοφίαν μνηται περὶ του δαίμονος, ν ταῖς πηγαῖς ταυταις φίστησιν περ συμμετρίας του είλου. Cons. hil0str. Imag. 1 5, 0 Porphyrii librum περὶ των κατὰ Πίνδαρον του Λωίλου πηγον. Interpretes indari οἱ περ Πίνδαρον εκατοντορόγυιον ανδριάντα, quem indarus fontibus Nili adstar in hymno Iovis Amm0nis D. 6 dixerat, Ganymedem int0rpretati osse videntur.
αυτο κατασκευασθέντι θρόνω o τινες ἀγνοησαντες γράφουσιν υπ0 ιό ς'.
καί φασι δεθηνα αυτην επιβ0υλευσασαν ρακλεῖ. Κλημεντ0 η στορία, και παρὰ Ἐπιχάρμ εν Κωμασταῖς η φαίστω. 00elthius indari historiam ad primum hymnum rettulit, fortass0 am respici ab Aristid 1 49 xponit i lamo Witet Huphaistos, achr. d. Gott. Ges. 189 p. 218.
ἄλλοι τινές, φθάρη π του πατραδέλφ0 αυτης Προίτ0υ, θεν αυτοῖς καιστάσις κινηθη. Vulgarem de I0ve per pluviam auream Danaam visentufabulam 80quitur indarus . XII 17. m. X 11.285.
Fulgent Mythol. 1 12 in huius Apollinis otiam tutolam corvum
ΡΟΠunt . . . Sive quod . . . . Secundum indurum solus intor omnos avos sexaginta quatuor significati0ne habet 0cum. aee X commentariis ad . 111 28 sitit osse videntur. Fr. 281. Wilamowitgius Ind. leet Goth. 1889 p. 22 hoe referendum esse docuit ad Simonidis D. 60, non indari, σιγας κίνδυνον γέρας.
570쪽
Seh0l Aesch. Eum 11 χαριζόμεν0 Ἀθηναι0ις καταχθη αί φησιν αυ-τ0ν κεῖσε πόλλωνα, κἀκεῖθεν την περιπομπην αυτ εἶναι, ὁ δ Πίνδαρ0ς εκ ανάγρας της Βοιωτίας. Pro ανάγρας Uribendum 880 Τεγυρας, pro bavit O. Mulier, reli0meno. p. 161 fragmentum fuit pa0anis in Apollinem Pythium; f. r. 52-56.
Julia opist. 19 Πινδάρω μεν ἀργυρέας εἶναι δ0κεῖ τας Μουσας, 0ιονε τ εκδηλον αυτων και περιφανες της τέχνης εἰς της λης λαμπρότερον ἀπεικάζοντι. Idsem dictum Pindari pecta TZ0tZ08 p. 42 p. 380 ep. 75 p. 7. 0rtiner haec commenta videntur ad . 1 7 ερψιχόρας ἀργυρωθείσας .
Liban. p. 34 ὁ με Πίνδαρ0 που φησὶ μηλων τε χρυσον εἰναι φυλαξ, τα δε εἶναι Μουσον και τ0υτων αλλοτε αλλοις νέμειν. Similia dosua Musa pra0dicat indarus O. 1 7-11.
Stob. Flor. X1 12 Πινδάρου Πίνδαρ0 εἶπε τὰς ελπίδας εἰναι γρηγορότων ν πνια respicit lut Erol. 16: και υχι ως τις εἰπεν, αἱ π0ιητικαὶ φαντασίαι δια την νάργειαν γρηγ0ρότων νύπνιά εἰσιν Sana1ludi etiam latoni tribuit ollan V. H. XI11 29 Aristoteli Di 0g. Lasert v 18.
291. Probus ad Vorg. cl. 11 1 Pindarus initi Aleidun nominatum,p08tea Hurculum dicit ab H0ra, quam Iunonem dissimus, quod ius imperiis pinionem famamquo virtutis sit e0nsseeutus. Similia in p00ta0110miti tradit Diodor. 1 24 4. IV 10, 1.
Plato Thoaut 17 E: η δε διάνοια .... πανταχη φέρεται πέτεται V. l. κατα Πίνδαρ0ν, τά τε γὰς πένερθε και τα επίπεδα γεωμετρ0υσα, σορ αν j νε α ε' ἀστρονομ0υσα και πασαν πάντη φυσιν ερευνωμένη. Indo Clom. lux Str0m v 707 πέταται κατὰ Πίνδαρον ας. sγας πένερθεν ουρανου τε περ στρον0μων και πασαν πάντy φυσιν ἐρευνάμενος. Respieiunt Theodor. r. a1r cur. XII 169, 11 Galen rotr. 1. Porphyr de abstin. I 36. 293. Schol. Pind. P. 1 5: πυκνως ὁ τίθησιν ὁ Πίνδαρος κατὰ τ ὰρσενικ0ν