Pindari Carmina, prolegomenis et commentariis instructa

541쪽

PINDARIE Θρασυβουz', εραταν χημ' ἀοιδῆν, τουτύ τοι πεμπω μεταδύρπιον. ἐν ξυνω κεν i ησυμπόταισίν τε γλυκερ0ν καὶ ιωνυσοι καρπω καὶ κυλικεσσιν Ἀθαναίαισι κέντρον,

δείπνου δε λήγοντος γλυκυ τρωγάλιον καίπερ πεδ' φθονον βοράν.

Tύν ρα ερπανδρος ποθ' ὁ Λεσβιος ευρεν προτος, εν δείπνοισι Λυδον ψαλμον ἀντίφθογγον ψ λὰς ἀκουων πηκτίδος.

δ' ἀμαυρου τερψιν ν - πολύ τοι φερτιστον ἀνδρὶ τερπν0 αἰών.

Ei η καὶ ρῆν και ρωτι χαρίζεσθαι κατὰ καιρόν. μη πρεσβυτερα ἀριθμου δίωκε θυμε, πρῆξιν.

Fr. 124 A. Athen. I 480 C: των μεν υττικων Sc. κυλίκων μνημονεύει Πινδαρος ἐν τοῖσδε ω Θρασυβουλ' . . κέντρο ν. Idem XI 641 B: ριστοτέλης δ' ἐι τω περὶ μέθης τὰ τραγηματά φησι λέγεσθαι πο των ρχαίων τρωγάλια, σε γαρ ἐπιδορπισμον εἶναι Πίνδαρος δ' ἐστὶν ὁ ἐπῶν δείπνου . . . . βοράν. Idem carmen respicere videtur Suida s. v. θηναίας πολλή γε χρησις της φωνῆς ἐπὶ των γυναικῶν παρὰ τοῖς ἀρχαίοις . . . καὶ Πίνδαρος ἐν κολιοῖς De Thrasybul Xenocratis filio vide ad . v et I 11 - Duo fragmenta in unum coniunxit Bero huc evoeavit insuper fr. 218 Blas Rh. . XIX 306 2. τοι add. Oeckh - συμπόταισί τοι γλυκερον παρ Βιων coni. JRSA 3. διονυσοι eod. - θαναίαισ1 Schneider: θηναιεσι Od. - . καίπερ Boeckh: καὶ περὶ eod. - πεδ' φθονον Schneider παιδα φθονον cod. Fr. 125. Athen. 1 635 D: αγνοεῖ δ' ὁ Ποσειδώνιος τι ἀρχαῖόν ἐστιν οργανον η μάγαδις, σαφῶς Πινδάρου λέγοντος τοτ έρπανδρον ἀντίφθογγον εὐρεῖν τη παρὰ πιδοῖς πηκτίδι τι βάρβιτον τόν α κτλ. e scolio ad Hieronem sumptum esse testatur Ath. 35 B, respicit Plut de mus. 28 Q. τόν, Seil νομον vel τρόπον - 2. Λυδων Schneider λύδιον cod. similis est corruptela O. 1 15 3. ντίφθογγον Ath. 35 B: ἀντίφθογγος Ath. 35 E. Fr. 126 Athen XII 12 D: Πίνδαρος παραινον 'Iέρωνι τω Συρακουσίωναρχοντί φησι μηδ' κτλ D. 12 et 2 eiusdem carminis esse videntur oeckhio 1. μηδε μαψρου Oeck - 2. φέρτιστον oeckh φέριστον Od. Fr. 127 Athen xm 60 C: Πίνδαρος δ' οὐ μετρίως ων ἐρωτικός φησιν

542쪽

χάριτάς τ' Ἀφροδισίων ρώτων,5φρα συν χειμάρω μεθύω Ἀγάθων τε βάλλω

κύτταβον

Tοισι λάμπει με μένος ἀελίου τὰν νθάδε νύκτα κάτω, δερ. φοινικορόδοις ἐνὶ λειμώνεσσι προάστιον αυτον καὶ λιβάνω σκιαρ0 καὶ χρυσέοις καρποῖς βεβριθύς. καὶ τοὶ μεν πποις γυμνασίοις τε τ0 δε πεσσοῖς, τοὶ δε φορμίγγεσσι τερπονται, παρὰ δε σφισιν ευανθης πας τέθαλεν ολβος ὀδμὰ δ' ἐρατον κατὰ χορον κίδναται αἰεὶ θυα μιγνυντων πυρι τηλεφανεῖ παντοῖα θεῖν ἐπὶ βωμοις.

θεν τον ἄπειρον ερευγονται σκύτον Ἀντιστρ. βληχροὶ δνοφερῆς νυκτος ποταμοί ....

εἴη κτλ. Idem 111 56 B scoli esse versus sententia et numeri arguunt 1 fort. ἐροντι - 2. ἀριθμοῖ aut eiciendum aut i ἐάρων vel ἐτέων ἀριθμοῖ vel νεοθαλὴς emendandum est. Fr. 128. Athen. x 427 D: 1ι καὶ τα σκολια καλουμενα μέλη των αρχαίων ποιητῶν πληρη se κοττάβου ἐστί λέγω δ' Io καὶ Πίνδαρος πεποίηκε Τάριτας κτλ. - χειμαμάρ cod. Xιμάρω Bergh - τε Bergh δε codd. - βάλλω metri causa scripsi βάλω codd. καλω ero. Inter coli praeterea referenda esse videntur fr. 187 218. Fr. 129. lut cons ad Apoll. 5 λέγεται δε πο μεν τ0 μελικου Πινδάρου ταυτὶ περὶ των εοσεβῶν ἐν δom Gilo ι . . . βωμοῖς - r. 129 et 130 libere reddit lut de oculi vix et τοῖσι λάμπει μένος ελίου τὰ ἐνθάδε νύκτα κάτω, ο ιν ικορόνια τε λειμῖνες, και τοῖσιν κάρπων μεν αν - θη ρῖν καὶ σκυθίων δένδρων ανθεσι τεθηλ0 ἀναπέπταται πεδίον, και ποταμοί τινες κλυστ σι καὶ λεῖοι διαρρέουσι και δ ιατη ιβὰς 'χου - σιν ἐν μνημαι και λόγοις τῶν γεγονότων και ντων παραπήμποντες πέρι τέρποντες em Hermerden απιτους καὶ συνόντες. η δε τρίτη Qν νοσίως νε διωκότων και παρανόμων δός ἐστιν εις ἔρεβός τι καὶ βάραθρον θουσα τὰς ψυχάς, ἔνθεν τον πειρον ἐρευγονται σκότον ληχρ0 δν0φερ ct νυκτος ποταμοί δεχόμεν0 και ἀποκρυπτοντες γνοία

543쪽

410 PINDARI

υλβία δ' παντες id λυσίπονον μετανίσσονται τελευτάν. και σῖμα με πάντων πεται θανατω περισθενεῖ,

ζω0 δ' τι λείπεται αἰ ονος εἴδωλον - γάρ στι μόνονε θεῖν ευδε δε πρασσόντων μελεων, ἀτὰρ ευδόντεσσιν εὐπολλοῖς νείροις δείκνυσι τερ-πνον ἐφερποισαν χαλεπον τε κρίσιν.

φυχαὶ δ' ἀσεβεων πουράνιοι γαία ποτῖνταιεν αλγεσι φονίοις π ζευγλαις ἀφυκτοις κακον,ευσεβέων δ' πουράνιοι ναίουσαι μ0λπαι μάκαρα μέγαν ἀείδουσιν ν μνοις.

καὶ λήθη του κολαζομένους Versus et , qui antistropham claudebant, assert lut de nud poset. . . et C. Totum carmen respicit Aristid. f. I p. 146Dind. εἰ δε ληθεῖς οἱ Πινδάρου λόγοι κτλ. De fragmentis 128. 29 e Plut de Oeculte vivendo et s. lat. Axioch. p. et Claugondis vide Diotorioli Necyia P. 9 et 121 - Versus primus aut stropha antecedentis ultimus erat aut unus niterque versus eiusdem strophae eum antecedebant Q. eandem sententiam adumbrat ind. O. 11 7 sq. videtur autem poeta exponere non solum interdiu, sed etiam noctu lucere in Elysio solo - 2. ' δ' Burgh ἐν Boeekhi ἐν priore τε altero loco lui. - . βεβριθός Reiske βέβριθ' codd. o. τε add. Hermann - . ἐρατο Xylander ἐρατον codd. - . θυα Hermunn θυματα00dd. ἀρτώματα coni. Seliroede coli. Hesych. ἄρτυμασι - tabula sepulcri Vindenti optim illustrari monet Maass, Orpheia p. 23. Fr. 131. lus. Cons ad Apoll. 35 και μικρον προελθον ἐν αλλω θρην περὶ ψυχὴ λεγων φησίν Ἀλβία τλ. VV. - Plut vis Rom. 28 affert i. μετανίσσονται add. 000kh - τελετὰν sine ματανίσσονται Schroeder, quod ex . . Od. Vat. 13 compr0bat Rohde, syel, p. 508 0t 1 certe non omnes homines, Sed soli initiati intollegendi sunt uia δε λείπ Plut altero loco - αἰονος i. e. aevi sempiterni, cum Grauci vocabula αἰῶν αιε cogntata esse putarent idqxie merit0, ut etymologia expl0ratum est γὰρ μόνον ἐστίν Plut altero loco 5. ἐφέρπουσαν lus.

την μῆν ἐκβαλλέτω την δόξα λέγων δί ψυχαὶ κτλ. Fragmentum purium esse post alios nuper exposuit Itolide syche 500 versuum quidem de restitutione desper - 4. είδοντ' Boeokh. Fr. 133. lat. Men. 1 B: λέγει δε καὶ Πίνδαρ0 καὶ χλοι πολλοι των ποιη-τῖν σοι θεῖοι εἰσιν α δε λέγουσιν ταυτί ἐστιν φασὶ γὰρ την φυχην του ἀν-

544쪽

FRAGMENTA. 44 Oiσι δε Φερσεφόνα ποιναν παλαιου πενθεος δεξεται, ἐς τον περθεν αλιον κείνων νάτω ετεὶ ἀνδιδοῖ ψυχὰς πάλιν ε ταν βασιληες ἀγαυοὶ καὶ σθένει κραιπνοὶ σοφία τε μεγιστοι ανδρες αυξον ' ς ε 0ν λοιπον χρονον ρωες γ'νοὶ προς ἀνθρώπων καλευνται.

ευδαιμόνων δραπέτας υ εστιν λβος.

135 100 .

Πεφνε δε τρεῖς καὶ δέκ' νδρας τετράτω δ' υτ0 πεδάθη.

136 101 .

αστρα τε και ποταμοὶ και κέματα πόντου.

θρώπου ἐναι θάνατον, και ποτε με τελευτQν, o δη ἀποθνήσκειν καλουσι, τοτ δε πάλιν γίγνεσθαι, ἀπόλλυοθαι δ' Oδέποτε δεῖν δη δια ταυτα ῶς ὁσιωτατα διαβιῶναι τον βίον οι σι κτλ. unde Stob. Flor. 43, 112. Ad mortem Gelonis a. 478 7 a Chr. carmen rettulit Boeckl, sin idoneis rati0nibus conferre iuvat de patingenesiui. 11 3 s. o. Io δ Boeckh: Io γαρ α codd. - πένθεος i. e. luctus quem cognatis interfecti intulerunt ψυχας B0eckh: ψυχά codd. Fr. 134. Stob. Flor. 103, 6 Πινδάρου Θρηνων εοδαιμ πιλ. - . δραπέτας cf. . 1 287. Fr. 135. Schol. ind. O. 1 127 καὶ ε ωρητοις τον Oτον ἀριθμον τίθησι των π Οἰνομάου ἀναιρεθέντων νηοτήρων πεφνε κτλ. Schol. Il. 452 - πεδάθη ad exemplum verbi πέδασον O. 1 17 dictum ide0que hune threnum post O. 1 vel post et factum esse sentio. Fr. 136. Aristid. 1 130 Dind. ἐπέρχεταί μοι το os Πινδάρου προσθεῖναι αστρα . . . πόντου την ωρίαν την σην ἀνακαλεῖ Cons P. 1 19 sq. Fr. 137. Clem AleX Strom in 18 ὰλλα καὶ Πίνδαρος περὶ των ἐν Ἐλευσῖνι μυστηρίων λέγων ἐπιφέρει ολβιος κτλ. ex threno in Hippocratem Atheniensem V schol. Pind. . 11 17 petitum esse suspicatur Boech - κεῖν' εἶς' Bergh ἐκεῖνα κοιν εις odd. ἐκεῖνα κοίλα εισιν ex Heinsi coniectura Boeckh

545쪽

PINDARI 139.

Θ10 ὁ τὰ πάντα τευ-χων βροτοῖς καὶ χάριν ἀοιδα φυτεύει.

546쪽

Θεω δε δυνατ0ν ἐκ μελαίνας νυκτος ἀμίαντο ορ-σαι φάος, κελαινεφεῖ δε σκότει καλύψαι καθαρ0ν μερας σέλας.

144 108 .

Πυρ πνέοντος α τε κεραυνοῖαγχιστα δεξιὰν κατὰ χεῖρα πατρ0ςῖζεαι.

Fr. 144. Schol. Aristoph. q. 24 τ δε ἐλασίβροντα παρὰ τὰ ἐκ της ἀρχης Πινδάρου. Suid. V. ἐλασίβροντ' ἀναρρηγνυς ἔπη Ἀριστοφάνης , ἐκ της αρχης Πινδάρου ἐλασίβροντε παι Ῥέας.Fr. 145 Aristid 1 11 ind. θεις τε πλέον τι λαχων τουτο γαρ υν Πινδάρω κάλλιον Ἀλλ' ὁτιοῖν τωοον εἴρηται περὶ 1ιός. Fr. 446. Schol. Hom. Ω 100 δεξιον, ς φησι Πίνδαρος os . . . ζεαι. Plut Qua est symp. 1 2 4 διαρρήδην δε ὁ Πίνδαρος λέγει πῖ πνίοντος τε κεραυνο αγχιστα μένη respicit Aristid 1 15 Dind. Πίνδαρος ὁ ' O φησι δεξιὰν κατὰ χεῖρα το πατρις αυτὴν Ἀθηναν καθεζομένην τὰς ἐντολὰς τοῖς θεοῖς ἀποδέχεob αι - α τε ατε Schol. ΗOm.

547쪽

PINDARI

τεκρίθη θνατοῖς ἀγανώτατος εμμεν.

151 1194 Moiae' ἀνέηκε με. 152 266 .

Fr. 147. Clem Alex. Strom. 1 383 εἰκότως αρα καὶ ὁ Βοιώτιος Παιδαρος γράφει ἐν χρόνω κτλ. unde Euseb. r. v. x 499 - ἔγεντ' Boechi verisimiliter. Fr. 148. tnen 1 22 B: ουτως δ' ην ἔνδοξον καὶ σ0φον ὴ ρχησις, στε Πίνδαρος τον πόλλωνα ρχηστην καλεῖ ὀρχηστα κτλ. unde Eu St. Il. 52, 18. Od. 1602, 23. Fr. 149. lut adu Epic. 2 ὁ δ' πόλλων κατεκρίθη θνατοῖς γανώτατος ἔμμεν δε ὁ Πίνδαρός φησιν. Idem de Εἰ Delph. 21 de def. r. 7 - κατεκρίθ)ηδε θνατοῖς V. l. Fr. 150. Eust. l. 9, 1 καὶ Πίνδαρος ὁ κατὰ τι ἐπ' Dτω ἐπίγραμμα v. Prol. o 23 μουσοποῶς λέγει Μαντευε Μουσα . . . ἐγώ. Similia schol. Il. 1. Fr. 151. Eust. l. 9 40 ταυτη ἶ θεα τη Μουση . . . ἐγκελευεται ὁ ποιητης την χιλλέως μηνιν ἀείδειν . . . ου νάπαλιν Πίνδαρος ποιεῖ ἐν τω Μοῖσα νέηκε με, γουν ἀνέπεισε Idem 179, 14. Fr. 152. Cra me An. X. 1 285 19: μέλεα . . . οἱ δε et του μελιγηρυος Πίνδαρος μελισσοτευκτων κτλ. Et M. 577, 19. Et Gud 386 18 - γλυκερωτάτα0μφακος Et M. Boeehi comparat λοώτατος δμά Hom. 442. Fr. 153. ilut de Isid. 35: τι δε υ μόνον του οἴνου Ῥιονυσον, ἀλλα και

548쪽

Eλαφρὰν κυπάρισσον φιλέειν, ἐαν δε νομ0ν ρήτας περιδαῖον εμ0 0λίγον με γῆς δεδοται, θεν δρυς, πενθέων δ' υκ λαχον οὐδε στασίων.

τί δ' ερδων φίλ0ς σοί τε καρτερύβροντα Κρονίδα, φίλος δε Μοίσαις,

θυμία τε μέλων ν εἴην, τ0O αἴτημί σε.

D ζαμενης δ' ὁ χοροιτυπος, , Μαλεά-γονος θρεψε Ναiδος ἀκοίτας Σιληνός.

157 128 .

N τάλας φάμερε, νήπια βάζεις χρήματα μ0 διακομπεύων.

πάσης γρct φύσεως Ἐλληνες ηγουντω κυρι0ν και ρχηγόν, αρκεῖ Πίνδαρος μάρτυς εἶναι λέγων ένδρων κτλ. Idem UaeSt. ymp. 1 14 4, ros a post D. 10 quibus locis δενδρέων - πολυγαθης ιονυσ0 e coni. Bergh Βιωνυσος Wilamowit -- ξάνω V. l. αυξάνοι. Fr. 154. Plut de exit. 9 - περιδαῖον Hermanu περιδαίων codd. ' δ'ολίγα δρος coni Hermerden metrum carmini ionicum esse vid0tur quod si ita si maiorem labem oratio contraxit - Idem carmen respieit Synosius Laus ealv. 77 α με γαρ θ Πινδάρου τυγχάνειν ευχῆς καὶ ζην ἔχωμεν απι των οἰκείων, ἐν καλῶ του θεάτρου καθιζησόμεθα κτλ.Fr. 155. Athen. V 191 F. Eu St. d. 149, 3 - 1. τι coni. Bero - 2. σοὶ μεν Ausp. Ribel - 4 αν κεν albet in codd. omissum metri et locutionis causa addidi. Fr. 156. Rus III 5, 2. Inter dithyrambos merito rettulit Boock - 2. Μαλεά- γονος Camerarius μαλέγορος Vel μελέγορος codd. cetera incerta, quia de metro haudquaquam constat - Σιληνός glossa esse videtur. Fr. 157 Sehol Aristoph. Nub. 23 Πίνδαρος διαλεγόμεν0 παράγων τον

549쪽

PINDARI

158 129 .

Tαῖς ἱεραῖσι μ ελίσσαις τέρπεται.

Ἀνδρον δικαί-ων χρόνος σωτὴρ ἄριστος 160. Θανόντων δε καὶ λύγοι φίλοι προδοται 161. O με κατωκάρα δεσμοῖσι δεδενται 162. Πιτνάντες θοὰν Κλίμακ' ἐς Ουρανον αἰπυν.

163 137 .

Σειληνον τῶ λυμπω τοιουτους αυτ περιεθηκε λόγους ω τάλας κτλ. inter dithyrambos ottulit Harhun - διακομπεων Hermati probabiliter. Fr. 158 Schol. ind. . 1 104: τι τας περὶ τα θεῖα μυστιδας καὶ μελίσσας φασίν, τέρωθι ὁ αυτός prioC ταῖς ἱεραῖς κτλ. Burghius ad h. 9 AB t 0hoc quoque fragmentum revoeavit - ἱεραῖσι oeckh: ἱεραῖς codd. - Huc Borghius duc B000khi rettulit Didymi communi. p. aestant Inst. div. 1 22:U Didymus in libri Πινδαρικης ἐξηγησεως ait, elissea Cretensium regem primum diis sacrificasse ac ritu novos sacrorumque pompas introduxisse huiu8 duas fuisse filias, Amaltheam et elissam, quae Iovem puerum caprina lacte ac melle nutrierunt; unde poetica illa fabula originem sumpsit, advolasse apes atque os pueri melle complesse. Melissam vero a patre primum neerdotem atri magna constitutam, unde adhuc eiusdsem Matris antistites Me lissae nuncupantur. Huc spectat vita ind. rol. et II .Fr. 159. Dionys Halic de Orat ant 2 ἄλλα γαρ o μόνον ανδρον δ. ρ.σ ὰρ κατὰ Πίνδαρον, ἄλλα καὶ τεχνῶν κτλ.Fr. 160. Stob. Flor. 120, 2 - λόγοι det Bergii non Pindaro sed Menandro versum tribuit Gesuer. Fr. 161. Suidas V. κατωκάρα Sohol Aristoph. Pac. 153. De Cerc0pibus interpretatur Bero, de Titanibus oeckh. Fr. 162. Cra meron. X. 1 201 14 Πίνδαρος ἐπὶ o TZτου καὶ ἘφιάλτοWπίτνοντες κτλ. - πιτνάντες coni Hermann - ἐς Ουρανον ero: ουρανον ἐς Od. Fr. 163. Apod Dyse de synt. 11 17 Behk. τι γαρ ἀλληλους τρωσητε υταυτόν εστ τ εαυτους τρωσητε. σπερ και o Πινδαρικον οι περὶ ρέφωνα ἐσημειουντο ἐπί τε του TZτου καὶ του Ἐφιάλτου συγκατατιθέμενοι με τω ἀλλαλοφόνους ἐπάξαντο λόγχας ου μην se ἐνὶ σφίσιν αυτοῖς Ου γαρεαυτοῖς τὰ δόρατα ἐνῆκαν ἀλλ' ἀλληλοις. Ex eodem carmine quo D 16 petitum esse videtur.

550쪽

164 142 Φιλύμαχον γένος κ Περσέος. 165 146 .

Tσοδένδρου τέκμαρ ιονος λαχοῖσαι

Ἀνδροδάμαντα δ' πεὶ Φῆρες δάεν ριπὰ μελιαδέος οἴνου, ἐσσυμενως ἀπ με λευκ0 γάλα χερσὶ τραπεζανωθεον αυτόματοι δ' ξ ἀργυρέων κεράτων πίνοντες ἐπλάζοντο.

ὁ δε χλωραις λάταισι τυπεις οἴχεται Καινεὐ σχίσαις ρθῶ ποδι γῆν.

Fr. 164 Athen 1 15 F - Περσέως eod. Fr. 165. lut Amator. 15 de des orac. 11 Schol. poli. Rhod. 1 477. Et M. 75 14 De nymphis Dryadibus poeta loquitur cf. r. 153. 252. Fr. 166 Athen. 1 176 B Eust. l. 16 39) Πίνδαρος μεν ἐπὶ των Κενταέρων λέγων ἀνδροδ. κτλ. reSpicit Hor C. 1 18 8. 1 2, 15 - 1. ἀνδροδάμαντα δ' Bouehh duce Casaubono: δαμα δ' cod. - . λέματοι coni. Bergli. Fr. 167. Schol. Apoll. Rhod. 1 57 ὁ δε πολλώνιος παρὰ Πινδάρου εἴληφε λέγοντος ὁ δε χλωραῖς κτλ. respicit lut de absurd Stoic opin 1 ο Πινδαρου Καινευς εsθυναν πεῖχεν, ἀπιθάνως αρρηκτος σιδηρω καὶ παθης το σῶμα πλασσόμενος, εἶτα καταδος ατρωτος π γην σχίσας ὀρθω ποδὶ γαν - . χετεἰς χθόνα v. l. unde Ιετ οπι χθόνα Καινευς coni Boeekh fort. εἰσοίχεται, ut metrum idem si atque ultimorum versuum D. 166. Fr. 168 Athen. x 41 C: Ἱων δ' ἐν μφάλη ἐμφανίσας αὐτο ρακλέους)την δηφαγίαν ἐπιφέρει π δε της επιφημίας κατέπινε καὶ τα καλα καὶ τους ανθρακας παρὰ Πινδάρου δε τοῖτ' εἴληφεν εἰπόντος δοιὰ κτλ. Respicit hilostr. 27