Pindari Carmina, prolegomenis et commentariis instructa

4쪽

PROLEGOMEN IS

COMMEN TARIIS INSTRUCTA

EDIDIT

IN AEDIBUS B. G. TEUBNERI.ΜDCCCXCVI.

6쪽

PRAEFATIO.

Haboni sua fata libelli non solum postquam editi sunt, sed

etiam priusquam in lucem mittantur. Futura in votis sunt, ut viris doctis placeant et aequos iudices nanciscantur. Praeterit Opportunitas huius praefationis usus brevisse iam enarrabo. X quo

abhinc viginti quinque annos primum Pindari carmina in Bibliotl10ea

Teubneriana recensui, tam multa a viris doctis et Gormania et aliarum nationum ad emendandam poeta orationem collata sunt et ipso foratis curis meliora edoctus sum, ut vitia et errores ditionis prioris stereotypa arte in perpetuum propagari nollem. Qua de causa

priore mea cura recognoscere et supplere constitui, ut et emendatior et plenior meus liber evaderet. 5leque solum eo locos, quibus labem verba poeta traxisse videbantur, aliorum ope adiutus denuo examinare et perpolire adnisus sum, sed etiam totam formam prioris editionis plus una ex parte mutare decrevi. rimum commodiorem et utiliorum apparatum criticum fore existimavi, si non solum varias lectiones rettulissem, sed etiam quibus quaeque codicibus niteretur adnotassem. Quod ut laeerem, quinam codices ad momoriam traditi textus recuperandam plane necessarii essent diligenter rimatus sumo si quo loco lectio optimorum codicum dubia ess videbatur, denuo eos inspiciendos curavi. Deinde metri eam formam carminum magis perspicuam fore putavi, Si Ola carminaim, Si minus omnium, attamen toga edicorum dividerem et varia genera numerorum ipsa externa specie distinguerem Schematis auto motricis subtilior0s rationes rhythmicas exprimendi et varias moras syllabarum discriminandi audacia, quo magis in artem Pindari inquirebam, eo iustior et probabilior mihi osso vid0batur. Has autum rationus ut aliis

quoque probarem, prorSH neceSSurrum 8Se cognovi, ut lineamenta

artis Pindarida in Prologomenis adumbrar0 et singula schemata metricis commentariis illustrarem. Porro fragmentorum delectu usui lectorum minus consuli quam luna colluetion dudum ab amicis commonitus eram; itaque hanc quoque provinciam diligentior cura pertractare coepi, et eum multum lectorum referre cognovissem ut ubi quodque fragmenturi exstar0 certiores fierent, etiam odos unde quodque sumptum esset adnotaro institui. Denique fastis quoque Pindaridis similito atqu0 ab Lueiano uellero in tersa Horatii dition laetum est, dition0m hane locuplutar et in die nominum propriorum et rerum notabilium instruere cre esse mihi visum est. Verum enim vero hoc modo liber modulos Bibliotheca paulatim ita excessit, ut amici me monerent, ne media in via subsistere11i,

7쪽

sed ditionem qualom nunc iam magis quam lim philologi cuperent

pararem commentariis perposuis instruetam. At tu dudum, biblio pota honestissimi adiurant, ut Dissenii commentarios, quos Solaneide-Winus recognoseere et Supplere coepi8Set, plenos iam recognoSeerem et pr0veet huic statui disciplina philologicae accommodatos reddorom. Diu refragabar et molostum onus infirmis meis servicibus imponor dubitabam mam Dissenii commentarii, quamvis elegantes ut isorti, multis ex partibus mihi displicebant et novos commentarios conserib0ndi curam h Wilamowitgii doetrinam semulandi conamen viribus meis maiora esse videbam 'andum aliquando eum laborum fugam turpem esse reputassem et tiam mediocres diluei dationses multis gratus foro speraro coepissem, ut hanc quoque parto iusta editionis in m reciporem commotus sum. Triplici autem modo operam meam partitus sum. am quae res non ad unum aliquem versum sed ad omnia indari carmina sertinebant, eas in Prologomenorum libris torti sit quinto portractavi Singulis vero carminibus introductoria commenta praemisi, quibus argumen 'tum et sententiarum nexum aperirem et ita d victore quoque et civitat aliundo tradita osson componerem. Denique in exegeticis commentariis textui subiectis perplexos locos nodare, rerum difficultates Xp0diro, idendi usum artisquo senseres illustrare studui,

ut quidquid lumino iniserprotationis indigeros, sicco sed transilirem nihil. iis auto in robus omnibus virorum doctorum, qui antem Pindari carmina commentati erant, subsidiis sedulo, ut par fuit, usus sum. Atque profectus sum a veteribus scholiis, quorum in rebus historidis orba ipsa attuli, set ab amplissimis Boookhii tDissonii commentariis, se quibus pleraque me mutua SumpSiSSegrato animo confit0or 0d mlia fiam mihi suppoditarunt praeter editions et commentations orificas v. p. XII s.), quibus tamquam fundam sentes sanam interpretationem niti oportet, editore Maur.

Ρindarida fi 878 89), Drachmami, D recentiorum interpretatione

derichs urentia, quos mu0s eo magis hoc loco cum honore nomino,

quod qua singulis locis iis oborem reserro nimis longum t mole

Ad extremum amicis, qui in ardua et ampla hac opera me consilio seriptis monitis adiuverunt, gratias ago quam a SimaS, imprimis Carolo uel o Goorgio aro h Othoni Sehroeder, qui locis dubiis odiosis Vaticanos et Modie00 denuo in meam gratiam

excusserunt, et Iose fomirmor, qui in plagulis corrigendis meorum Oculorum languorem humanissime sublevavit. Monachii.

8쪽

PRO LEGOMENA .

DE CODICIBUS SUBSIDIISQUE CRITICIS.

Cum duo viri de Pindari carminibus mendandis post immortalem Aug. 00ehhii memoriam meritissimi ita in utramque partem eo- eassent, ut librorum manu seriptorum fidei alter nimium, parum alter tribueros, mihi modiam intro viam visum est Tycho enim MommSenius, ne magnam operam codicibus seligiose excutiendis hsette digerendis navatam ager contemni v sineret, reliqua artis critica subsidia, qua in carminibus secognoscendis et plura set potiora esse solent, ita posthabuit, ut haud raro poeta verba summorum virorum ope fere perpolita librorum naevis atque erroribus iterum commacularet Theodorus autem Borghius codices neque optimos n0quo subtiliter pondoratos adhibuit et summa, qua florebat, ingenii soliditat holus iis quoqu0 locis, quibus a codicibus recte aestimatis te ac norma erat potenda, suo arbitrio indulgere maluit; in novissima sero tu quarta edition Poetarum lyricorum graecorum virum egrogium magis studio ali 0rum piniones uidiendi quam suos errores corrigendi ductum esse in consura eius libri ann class.

phil. 188 p. 1 sqq. exempli comprobavi. Ipse et in ea, quam viginti quinquo annis abhinc in Bibliotheca eubneriana paravi edition et in hac, quam nunc in lucem emitto, Sedulo curavi, ut et odi eum subsidiis a Mommsem potissimum parati prudenter uterer et indari rationes motricas grammaticasque diligentissime

De eo dicibus. In apparatu critie adstruendo Ommsonius rectissim monuit, primum omnium libros a Bygantinis grammaticis, Th0ma Magistro Moschopulo Triclinio, interpolatos a veteribus in tegrisque exemplaribus probe esse distinguendos. Isti magistolli eum suo Marte scabros numeros expedire et orationis menda expellere studerent nec, si paucos quosdam loc0 ut O. Ι 8. N. 1 52. II 35.

9쪽

20. I. 1 10, quos num ipsi mendaverint OASi dubitare excpperis, e alii melioribusque, quam nos fontibus haurirent, libris ab iis eorruetis nihil auctoritatis tribuendum est. Veterum autem

librorum fide ut recte utaris neve certas numerorum grammaticaeque leges codicum mendis corrumpi patiaris, originem et naturam eorum paulo accuratius Scruteri oportet. Atque primum uno do capit omnes odice ortos esse ex glossis laeunisque Omnium communibus es. O. 1 29. VII 49. X, 25. ., 18.

X 42 alo satis apparet Quo autem tempore illud, priusquam in

varios rivulos diduceretur, exemplar exstitisse videatur, iam nobis quaerendum est. In membris igitur carminum dispescendis cum omnes libri fer ubiqii ita consontiant, ut grandis illius numerorum generis, quale Thebano poeta veteres et peritos iudicos tribuisso in ommentatione academica, Die metrische obertiolarun dur

ser vestigia supersint, archetypum illud post Aristoplaanem grammaticum, quem primum lyricorum carmina in cola divisisso Dionysius Halicarnasseus de verb. compos. c. XXII et XXVI memoriae tradidit, exaratum esse consentaneum est. Accuratiora docet comparatio

lectionum codicum cum scholiis veteribus instituta haud enim x Didymi 40tissimum copiosis commentariis compilata esse inter omnes satis constat iam ver integriora, quam indari codices exhibunt, exemplaria scholiorum compilatorem ante oculos habuisse cum alia demonstrant tum adnotatio . 1 2 adiecta. Et0nim quod scholiasta diei λείπει τ0 φείλεις, id satis arguit in illius libris glossam quae in Omnes codice nostros irrepsit, nondum additam fuisse. Itaque archetypum nostrorum librorum post eius, qui scholia vot0ra compilavit, aetatem scriptum fuisse pro certo statuas is autem non solum Didymum sed ne Herodianum quidem, utpote bis laudatum os schol. O.' 18 et P. III 5), antecessit, quamquam certius aliquid os nire equidem non USim.

Illo in libro archetypo numerorum causa adeo nihil erat nova tum, ut et verba quae metrorum legibus excludi dudum grammatici intellexerant, ut φιλέοντι δὲ Μοῖσαι . II 6, loco non cesserint, et vulgare formae, quamvis metro repugnantes, formas reconditiorus persaepe expulerint. Praeterea librarius archetypi haud raro variantes Joeti nos volis seli liis excerptas vel ex aliis, quos more tum recepto cum suo exemplari contulerat, odicibus notatas in margin aut supra lineam adiecerat, unde in nostris quoquo codicibus passim dua lectiones, una infra altera supra lineam scriptae Oeeurrunt.

Denique continua scriptura et maiusculis litteris archetypum illum

10쪽

I DR CODICIBUS SUBSIDIISQUE CRITICIS.

VII exaratum fuisso eius rei documento sunt verba falso saepe partim disiuncta partim coniuncta o littera A et , T Γ in codicibus nostris, praesertim in vetustissimis libris Ambrosiario ut Vaticano

Ex archetypo illo, non ipso, sed a130graphis eius et ipsis deperditis origino duxorunt codices veteres, quibus tamquam fundamento in verbis poeta rodensendis uti nos oportet. Sunt autem hi: A Ambr0sianus C 122, faue. XII, continet O. 1-XII cum scholiis propriis Ambrosianis, idem sesequenter habet varias lectiones supra lineam ab adem antiqua manu scriptas. Codo optimus in colo- metria ut loctionibus haud raro ab omnibus reliquis libris recodit ut O X 25 solus glossa φακλεης vacat, inde proprium locum sibi vindieat; idem famon gravibus foedisque mendis neutiquam

earet.

να- Vaticanus 13 12, saec. H ex. continet omnia carmina cum

scholiis propriis Vaticanis, nisi quod foliis aliquot depurditis nunc desunt . 1 -22 47-68. V 9-24. 1 - 1 56. I. v 58 VI 24. VIII 19 38.64 1in Mamis recentior Ly), quae a prima manu By religios distinguenda est, multa partim correXit partim supplevit Codsi est optimus festis alterius familia se non tamen tam in tugor, ut aliis testibus eiusdem familia prorsus carere possimus. Nonmissis locis, quibus quid eodex Xhiboret, etiam post ommsonii operam dubium fuit, C. Rite et O. Schr00dser

Parisinus 2774 faue. XII X., continus . -Ρ. V l sine scholiis, idem multas correcturas perpessus est, ut genuina leotio saepse oblittorata sit. Codico modium locum inter sit L obtiner inprimis inscriptiones darum O. III. V. VI. VIII

D modiceus 32, 2 sa0e XIII XIV, contino omnia carmina et . 1 eum scholiis Vaticanis mixtis, iusdem est familia atque Β, sed plenior illo correctus est manu interpolatrice. Dubiis Joeis G Karo codicem denuo excussit. Horum odicum varias lectiones omnes in eritie apparatu huius seditionis exseripias habes praeterquam quod, ne inutili farragine nebulam magis quam lucem oculis lectorum o iderem, notare supersedi accentus, Spiritus, menda orthographica et Orthoepica, ἐφελκυστικὰ falso aut adiecta aut omissa voeales non elisas, tota subscribendum omissum, litteras verborum malo disiunctas aut coniunctas, formas vulgaris sermonis pro diu lueticis parti codicum illatas, quibus in robus omnibus fere nudam auctoritatem codicum