장음표시 사용
181쪽
ν γων , ἀR' αρχεῖ ω μου δυναρ ένω δῆνιω ά δελ- νM . Quod sudia. sra pecuniis nou Uimentur, sed satis fit ei quι dare non potes , ut accipere υ tit . Inter ipias parochos etiam , quo rerum sacrarum peritiores evaderem, per singulas decanias institutae a collationes , habendae singulis halendis , de quibus constitutio Riculfi Suessionensis Epilcopi , cap. I9. Rationi quoque proximum esse sancimus , ut in unoquoque mense , saluta die, id es in kal. uniuscujusque menses , per singulas decautas presisteri simul comeniam , convenientes non posis vel potationibas vacent , sed de suo miniserio oe religiosa conversatione , atque de His, qua in eorum parochiis accidans , sermonem habeant , qualiter pro Rege, vel rectoribus ecclesiae , atque pro fuis familiaribus, tam vivis, quam: defunctis orare debeant smul inusiderent. Id genus collationum teliciter his diebus a patribus Gallicanis restitutum gaudet ecclesia: sed de his plura in Asceticis, si Deus vitam priuiliterit.
An paroebus habeat ius excommunicandi , o interdicendi in sua ecaesa . At xandri III. sententia hae de re defenGitur. Parochus est ordinaritis in sua reis elem . Etiam ea nonici ordιnarii dicti . Ius excommunieandi datur oe abbatiabias , prioribus, o decanis , etiam archidiaconis de consuetudine. Idem jas datur Cardinalibus in titulis suis. DIscussis tot parochorum ossiciis , & potestatis apicibus , occurrit gravis
quaestio , quae a nobis nuper agitata est sole. nibus in scholarum encae mis: an parochus habeat jus exeommunicandi & interdicendi parochianos suos quod assirmavit Alexander III. in t . eam ab ecclesartim , de obsc. Iudio odid nar. Res scrupulo & dubitatione non caruit, quae merito movit Florentinum Episcopum , ad quem provocatum erat a sententia excommunicationis vel inter dicti lata per plebanum sancti Pancratii in parceeianos tuos , ut in dubio consuleret funimum Pontificem, an huiusmodi lententiae deferendum esset Ratio dubitandi opponebatur, quod excommunicatio eth eensura ecclesastica , quae videtur propria tori episeopalis'; Dionysus Areopagit. de ecclesiast. hierarch. 7. ἔ- κ, πιι α φ ς - ἔχουσιν oi ita ἀρχει δυνά-u, oe ἐκ umes κοὶ τά- ξερ-t δικαιωματων. Sic etiam segregandi υim habent Pontidior, ut interpretes divinaitis iii. Excommunicatio est iurisdictionis ordinariae di fori contentioli; east.' quaerenti , de verb. signi f. ti ta non videtur eadere in plebanum , qui non hahet iurisdictionem e tentiosam , sed eam tantum quae est fori poenitentialis e
cap. omnis ulriusque , de reuueui. morem J..Praeterea excommunicatio non ad
alium pertinere videtur, quam ad Episcopum ; quia est gravissim a & postrema
poenarum ecclesialticarum , ita ut poli depositionem te excommunicationem non habeat ecclesa ultra quid faciat ; cap. ram non ab homine, vi Iudi c. unde ex communicatio comparatur proscriptioni seu deportationi civili , & vocatur bannus Christianitatis ὲ ex cones . Mathens, eap. 1. de purgat. canonic. interdi num Christi
nitatis apud Matthaum Parii. in edidio Henrici II. Regis Anglorum ad ann. I I 64. Si quis intentus fuerit ferens litteras domini Papi vel mandatum, aut T ssimae -- ehiepiscopi, continens interdictum Chrisianitatis in Anglia, capiatur oe retineatur . Et quo pacto ius deportandi habuere dumtaxat maiores magistratus , quibus fuit imperium merum de gladii potestas; ita & banni, seu proscriptionis ecclesiasticae ius, merito dicendum est proprium esse Episcopi, penes quem est apex & culmen pontificatus. Excommunicationem etiam Episcopi propriam esse collisere est in eo, quod huiusmodi poena dicitur Munus episeopalis ; concit. Triburiens. can.8.
182쪽
Nemo eontemnal , neque transgrediatur ba hm ab se oris superposiutina . Et eadem dicitur mucro episcopalis, in c. . visis , I 6. qu. 2. Si contra tacerdotium
me praefα ferint, multemur , o felici mucrone Episcopi facerdottim piacularescentis . Et in solemni formula excommunicati is quae indicitur extiitiis de proiectis lueernis, me, teri quidem circumstantes adhibentur Episcopo , ae munisterii de testimonii caula tantum, verum ipsum excommunicationis ius totum colloeatur penes Episcopum i can. dciam , M. γ. 7. atque ita accipiendum
quod refertur in concit. Lemovicens habito anno Christi ror . de lamentia excommunicationis lata in nonnullos, ob offensam in Iordanem Lemovisensem Epit copum , per Episcopos & presbyteros extinctis & humi proiectis laci huc'. His adde, quod Episcopus habet uri dictio in ordinariam in tota ilia duxces: cap. exm Discopus , de olfc. judic. ordinari m 6. Epii copus eli ordinarius in universa dioecesi, & singulis in eccleuis perinde ae in matrice. Episcopus eoi mecclesia , be ecfelia in Epitcopo, ut elegat.ter dixit Cyprianus, in epis. ad Florentium , quam Cra sanus adtexuit in ram. Ictu debes, T. ρα I.,Hoe iure quaeineumque res ecclesiae non aliter debent dispensari, quam eum iudicio 8c potes ,- te Episcopi, cui totius plebis animae dicuntur esse commissae; ex eo neri. Antiocheno, can. 2 . cau. quaecumque, IO. Fu. I. & omnes basilicae lum in potet lare Epitcopi, in cuius territorio postae si-ὴ ex muril. Aurelia- i I. ean. 1ς.
ean. omnes hasilieae, l6. qu. T. quo iure igitur licebit parocho quempiam re movere ab Gesesa , quae non est in e us ditione , sed in poteilate F piscopi quo iure poterit parochus sibi assumere ea quae sunt iurisdictionis ordinariae, &in ea concurrere cum Episeopo totius dioecesis ordinario eum. ferendus non sit concurluet actionum & iudiciorum. Item parochi singulis ecclesiis impoliti, videntur tantum gerere vices Epitrepi, nihil proprium habere , ita mandata ab Episcopo pote late deiunxi . quae videtur sui sie mens Arvernensis concit. habiti stili Urbano: II. quo monachihremoventur a regimine pamchiarum , de in eis conlii tuendi presbyteri, qui de plebis cura EpiscopG rationem reddant : cam fa-κe ia, 16.o . a. Parochi incium est gregem pascere , eius est a lictare non deliruere . eluet est plantare non evellere , eius eii.lacram rata ministrare, sed suis terminis contentus esse debet; eo. ecclesas, Igu. r. Nec debet is ma
num mittere in ea quae sunt iurisdietionis epilcopalis , oualia videmur exeomis municatio , & interdictum , quae cum sint ultima de lethalia tela iurisdietionis ecclesiasti eae, non ad atrum spectare videntur, quam ad Ep: seopum , qui tenet apieem de culmen pontificatus . Denisue presbyteris non licet poenitentiam publicam indicere, aut poenitentes publice in ecclesia reconciliare, seu absolvere ,
sed ha e omnia velut praecipua reservantur Episcopos creeil. Carrhas. II. can. 3.
Carthag. III. eo. t 72. AH . co, M. co. s jubet , rau. miuisirare ,ean. presbior xli. 26. qu. 6. Idemque interdicitur de chorepiscopis, quia pontia ficii apicem non habent; ex Leonis epist. 86. eo. quamvir , 68. dis. Ex quihus satis argui videtur, presbyteroς seu parochos ea re potestate excimmunieai di , cum eis poenitentia publica denegetur : & hanc scholas lici sententiam iri. unt D. Thoma: in opplem. 3. pari. art. 22. Fu. I. Parochis n n licere quemquam excommunicare , nisi ex mandato Episcopi, aut certis easibus, ut in furto de rapina . Multis tamen ac praevalidis argumentis eonflat Alexandri III. sententia. Primum, quod unum sinceret , hae e sententia auctorem habet Alexandrum III. summum Pontificem, a quo diserte pronunciatum inid. eap. cum ab rectesartim, plebanis excommunicandi, & interdicendi potestatem sum petere, ita ut Episcopus sententiam a parocho promulgatam servare compella tur, donee satisfactitin sit : nec novum de ante inauditum ius hae eonstitutione introductum, sed potius desuetum forte restitutum: nam & morent in ut Episeo pus re ad se perlata dubitavit, an excommunicationem a parocho latam posset contemnere, &i in dubio consuluit summum Pontificem, a quo remissum est,
183쪽
eonsulente Episcopo, execmmunieationem a parocho latam ra iusta eausa valere t tuta tritur & canonica est Iementia , quae nititur oraculo de auctoritate summi Pontificis , qui legis condendae , & interpretandae habuit minitatem , quique iurisperitissimus fuit,& unus eeteros inter Pontifices ius eanon reum maxime illustravit . Nee invidiosum presbyteris , commune eum Episcopis excom munieandi de interdicendi jus patere, cum presbyteri , etsi inferiores Episcopis, absit enim ut Aerii in vecordiam impingam , qui presbyteros aequabat Episcopis, in multis tamen, fatendum si, eommunem eos cum Episcopis potestatem habere, salvis his quae sunt ordinis : idem est Episcoporum , de presbyterorum officium , Christi gregem pascere, communis potestas ligandi be .lven di, eommune Discium praedidandi evangelium, eommune ius eo eiendi corpug& sanguinem Domini e quae emo invidia , presbyteros communi eum Episcopis iure uti, in his quae sunt urisdictionis exterioris, eum in maioribus sint eo series potellatis epit copalis In locum Am lolorum succcllere Episcopi, verum presbyteri inpiun nerunt septuaainta discipulorum , qui Apostolis succenturiati ex Anacleti epiliola , cau. in novo, at . di s. unde vocantur non incongrue aniati istes secundi ordinis, ut supra a nobis observatum eis . Penes Episcopos quidem est apex & culmen pontifieatus, sed presbyteri , seu parochi , vocati sunt
in partem soli eitudinis ; arg. ean. ἀerreto, a. su. 6. unde a Graecis vocantur συμ-ργοὶ, συμπιωέHe, ut modo etiam observatrem. Si vero opponas, exeommunicationem esse jum dies lanis , parochi iurisdie ionis non sunt expertes , illi habent tuum elerum & populum , in quos eis tribuitur iur dictio; origenes iamcd. cap. IS. Aiactant Princ er populi', res,te i ii his , ovia debeme omni hina luxum 'udicare , semer sive intermissione sedere in iudicio , di-ἀmene lites, reconciliare dissidentes tu parta, eontordare Aecordee . Potuere par elalee cleriei indifferenter, id est sine diserimine coram Episeopo, vel presbytero suo eonveniri οῦ Pelagius in ean. experientiae, I t. qu. I. D iis Dero negotiis, n quibas ecclesamei osseti persona ραθatne , ad Episcopi vel presbν reorum iu Leo tibi ς esto vertitur constitutorum ocearrat indisserenter examen . Et eo it. Matisconente I. ean. 8. Omue Meotium Her earum , aut in Diseopi fui, autia merbreri, aut archidiaconi praesentia finiatur : quod β'oxicumque eleiacus me implere distulerit, si iuuiαν fuerit , uno mimus de quadraginta H us accitiai r sirene honoratior, triginta dierum luetasone multeris. Nee presbyterorum iurisdictionem tollit eoneurius episcopalis r eiu enim Episcopus sit ordinarius in tota sua direces, parochos nihil vetat esse speetales ordinarim in Gesesiis & titulis suis . Primum, s parochorum originem isectamus, iisdem eunabulis em sentur suibus Epileopi: quam primum enim Episcopi per eivitates & dioeceses ab Eni- seopis ordinati, ab iisdem constituti parochi per singula ee lesias , ut a Paulo& Barnaba non prius Lycaonia discellium , quam per singulas ecclesias presbyteros ordinassent; ex ad tuum Apostolorum, eap. r . Hi initiis in iume dignit tis pradum lacile surrexere presbuteri , & π uo cum Episcopis ηομο--ων , seu praesidentium nomine eohonestati . Hoe veteris dispensationis genio iidem 4 Μ ωμαι, presbyteri ordinales, & personat dicti, ae tandem priviatorum nomen meruere , ut modo observatum . Et vero parochi ita sunt ordinarii in suis ee lesiis, ut hierarchieum ecclesiae ordinem eum Episcopis impleant: ut enim singuli Episeopi per civitates ordinati , ita & singuli presbyteri per viem &'mi rex Gessias: Hieronym. ad Rusticum , in ean. in apibus, 7. qu. r. Singuli relesiarum Disopi , finguli orbi prerbν teri , si uti an id arena, o omnis ordo erelesias os suis refloribtis nititur . Et unaquaeque ecclesia unum debet haberesaeerdotem p eam sicut in uvaquaque, II. qu. a. & scut Episcopus matrici e etesiae praeest, presbyteri dicuntur resse plebibus, ut in nullo titubet eMesias iea selicitudo ἰ eo I. Reeiori eiuress , e . I R. quem Raymundus perperam laudat ex synodo Ravennae nabita, in east. xli. de osse. a. presbyter . Nec est
184쪽
quod iactetur, parochos esse vicarios, seu delegatos Episcopi, quia parochi sunt
vere ordinarii, id est eccleuas obtinerit proprio iure , de propr am in his iuris dici ionem exercente unde parochus: Vocatur proprius sacerdos ἰ d. cap. omnis Diriusque : vetaturque ne ecclesia credatur e ductitiis presbyteris , sed unaquaeque ecclesia, cui lacultas luppetit , proprium habeat sacerdotem p ean. praecipiis
nitis, M. P. a. proprium dico , id eii suum ri perpetuum : proprium dixere veteres perpetuum, irabile, frmum. Hoc sensu Virgil. 3. aeneid. 81. Da propriam , Tymbraee , domum. Et idem 4. Aneid. I 26. Cmmisis inungam sabili , moriamque dicabo. Hine & parcecialis ecclesia non debet commendari ab Epit copo , quod fiebat
ad tempus , ita contem in titulum, cujus caula perpetua dit , eav. qui plures ,1 I. qu. I, eap. nemo δειnceps , de eleel. in o. Parochos etiam ordinariorum iure eenseriblatis intelligimus ex d cap. cum ' ab ecclesarum, o cat. δε sierdera, eod. tit. quae ccncepta sunt de auri illi e parochi e utrumque enim loeatur sub titulo de ossiem rua c. o dinar. nec videtur nimis thras eum, & phaleratum ordinariorum nomen in parochis , quoniam di Mediolanen lis eccleti ae4e nonici , ordinarii dicti sunt cap. secedentes , de WH νιμ. ut & canonici Stras
burgentes in Cermania; Regino a. chronic. Eouem anno Virgerus Meten is Ε - Iceptis abiit, evi Bevno ea ordinariis atrasburgensibus, in Alpibus quondam re mιrisam vitam ducens , siccesce eligitur . Nec non canonici Lincolnientes in Anglia; Matthaeus Umimonalleriensis ad ann. I 26α ubi de collatione pra benis darum vacante lede Lincolnienti e Mox cum vacaverit per archisiareus o o ditiarios recusa omnis deler urisdictio , sicut o solet, prei edere . Nee m d Iegatos convertuntur parochi. quod parta crates ecclesiae', ut cetera heneficia e Uesasti ea , conferantur per Epii pum e quia Olim collatici hcneficii non eratia uncta ab ordinatione , sed ipso iure velut continens accedebat ordinationi tordinatio lei licet non fiebat fine titulo ἐ ex concit. Chalcedoneus eo. 6.beati. v minem , ean. sanctorem, γα d . ilatimque ae quis ordinabatur', imponebatur certa eccletiae , se ordinatus proprium sortiri videbatur honeficium , quod aecupiebat in vim ordinationis: ut legatus proconsulis dicitur habere propriam iuri diesionem poli quam ei mandata eit ἰ l. legatus, is de esse. prceo . I. pen. dedi=e. eis s. edii manu. est iurisd. quia nimirum proconsul tenebatur ei mandare iurisdictionem. t etiam Episcopi nonne a Petro & Apollolis ordinati sunt i nemo est tamen qui dieat , eos ei te vicarios Petri , aut Apollolorum t re vera enim lunt vicarii Chricti, eum ordinalici, quae fit per impositionem manuum ,
intelligatur fieri ab ipso Spiritu sancto . Sic Episcopos Christi vicarios, utpote successores Apostolorum, signavit Augustinus, vel alius quisquis est, sermon.'37.
ad fratres in eremo: Vicarii Domini fum , qui Ῥήcem Moseo rum tenone . Et auctor cuaeli. utriusque tellament. qu. I 27. circ. fin. anto magis tu Dei cytisi est Ac per hoc Antipitem ejus pur rem ceteris esse oportet o ipsusaeuim per fonam habere videtur , es enim vicarius ejus eci ut qaia ceteris licet illi non liseat e quia necesse habet quotidie CBisi vicem σlere , aut orare pro populo , aut siferre, aut tingere . Sic Episcopi partem habent pontificalus, vocati in partem solicitudinis, ii oti in plenitudinem potestatis d. rau. decreto, 2. era. 6. Hoc loco lectoris erit iudicare , an eadem sit ratio par lvirum ad Episcopos,. quae E p leoporum ad I 'ontis in. Parochog ordinarios esse in suis eccleiiis facile intefligimus ex eo, quod illi habent suas ordinationes, de praefecturam lcholarum, quia e sunt partes muneris episcopalis : presbyter enim , qui plebem regit , potet ordinare lectorem de psaltem , qui psalmos concinat , lectionem di epit totam legat , quique possit tenere scholas . cap. ut quisque, de vii. si inrisor. can. psalmista , et t. dis. Parochi Discium est gregem pascere, lacramen ra minis rare , verbum Dei praedicare , quae omnia sunt argumenta iurisdictionis or
185쪽
dinarieti unde monachis non licet in parcecialibus ecclesis praedicare, nisi a parocho invitati, vel vocati fuerint ἰ can. adjicimus, 16. ρν. I. Hem. dudum t nos autem , ve f. tu ecclesis , de sepultur. Denique Ordinarii sunt , qui ha bent propriam iurisdictionem , quae eis competit iure magistratuς , vel sacerdotii , quave mandari potest : hoc vero iure utitur parochus: si enim oneri sua perelle non valeat, vices suas delegare potest, & vicarium sibi adiungere; eap.
eum ex eo, de Aeti. iv 6. extra g. eaecrabilis quautum autem, de Praebens.
dummodo is a dioecesiano sit approbatus I concit. Trideui. sq. M. de Unrm. cap. q. fessi. 23. cap. i 3. o 17. Et hoc distat vicarius, quod is alsum sibi su 1iituere non potett y cap. clericos , de o sie. vicari Cum igitur parochi tot ordinnariae iurisdiitionis insanibus polleant , quae causa erit haerendi , an eis deme potellas excommunicandi Eo maxime quod ii ulum e .mores ecclesae laedlenius, potioribus abs saeculis parochos hoc iure usos constabit: n mirum ipse Joannes Chrysoliomus adhuc presbyter Antiochenae ecclesiae popularibuI suis exeo municationis diras interminatus; testis ipse homil. II. in Matthaum prope fn. ;
Iacta hic vcribtila ingrediamini vetabo. Presbytero, ut iuridico , cu)uς in potestate sit sacri et sibi interdicere , seque sathanae tradere, caput submittit Hieronum. in epist. ad Heliodorum, in cau. alia causa, i 6. qu. l. Miri, inquit, loquens ex persona monachi, ante presb erum I edere non licet. Illi, si preca re, liretis8 tkadere fathanae tu interit κm carnis , ut Diritus salvus sit . Excommunica tionem in te millam a quodam monacho, haud dubie presbytero , non sprevit Theodosius iunior, nec prius cibum capere voluit, quam ab eodem lacrae communioni riabitus esset teste Theodorito, lib. I. ea . ' 37. etiam senuiore aevo Epii copos, Se presbyteros excommunicanὸi jure pariter usos probat l. qui sua, 3ς. h. i. C. de Episc. σ cleric. qua vetantur Episcopi be clerici ne a quo quam fructus vel angarias extorqueant , neve ob hujusmodi causas quemquam
excommunicent, aut anathemati/ent , aut communionem vel baptismum ὸene
gera , quamvis uius, ait lex, ita obtinuerit. Idem innuit & -υ. Jusiniani ira. cap. ti. ubi vetatur, ne Episcopi dc presbyteri aliquem segregent a communio nr nili prius causa probetur, propter quam hoc canones fieri iubent: unde de- sui aptus eii can. nemo, 2. qu. l. cura. de illicita, 24. qu. r. Nee est quod
Episeodii presbuteris invideam id honoris insigne : praeter presbyterm enim, Se alii inseriores Episcopis, pota abbates, priores, Sc decani, qui nihil alius luntquam archipresbyteri rurales , eodem excommunicandi iure utuntur : ea . eum in ecelesiis, de major. o' Obedient. cap. scut ' r. de fimou. err. dilesio, de Hur.eecommvn. in 6. etiam archidiaconus , de consuetudine suspendit , excommuni cat, interdicit, si modo habeat curam animarum p can. adum. ἀ- et f. adeo rum est, excommunicationem & alias huiusmodi centuraet mrtinere ad curam animarum . Quinimmo iam olim diaconus habuit potellatem excommunicandi hypodiaconum , . lectorem , cantorem , 3c diaconitI. m , si hoc Leere opus esset, ablente presbytero; teste Clemente , cousit. amful rar. lib.8. east. 28. etiam in i
Cardinales in titulis suis & capellis ei dem subjectic habent iurisdictionem de
eorreetionem , smulque eum ea potestatem excommunicandi , interdieendi, &s pendendi subditos tum p cap. his quae , de nia, . re obe lient. cap. dd sus, de capell. mouach. quod eis competit , non quasi hi iura episendialia habeant in titulis suis , ut suasum nonnullis: sed potius quod veterum in his parochorum dignitatem tuentur : nec enim Cardinales in titulis suiq aliam, quam archipresbyterorum perlonam sul inent , nec tituli cardinales aliud sunt , quam tirochiae urbis , ut conliat ex ιisd. eare. ev. a. de Her c. non resident. Ex is satis, superque comprobatum , parochos ordinariam in ecclesii sui et iuri dictionem habere, dc cum ea potestatem excommunicandi,& interdicendi. V tum
dolendum ι quod labente diiciplina, ea poteitate desierint uti, quain enim Optan I res. IX. X
186쪽
dum esset, veterem disciplinam restitui . ae pastoribus salvam e . suam nat, vam & primigeniam potestatem, cuius nutu facilius parceciam in ossicio & obsequio contineremur , nec ea re ulla iraus fieret jurisdictioni Episcopii etsi enim parochi vel alii inferiores Episcopo ordinariam iurisdictionem habeant
nequaquam eam obtinent privative, ut loquuntur, seu excluso & remoto Epi scopo , sed in concursu eum eodemi semper Epitcopus in iurisdictione ordin xia coneurrit eum ceteris inferioribus, tamquam ordinarius generalis, & ordin rius ordinariorum, ut recte docet Panormitanus , in east. HIectus , de osse. ju- die. ordinar. nee parochus penes se habet excommunicationem illam solemnem, cuius forma praetcribitur iu d. ean. debent , I r. qu. 3. sed aliam minus solemnem , quae tamen publice denuncianda sit: quod enim scriptum est in eop. sfacerdos , de ο=ic. Iudic. ordinarii , non licere parocho apud se eonfessum nominatim excommunicare, speciale est in confessis, ne scilicet per hoc arcanum confessionis pandatur.
Alia est benedietio maior, at a minis . Minorem presbieris licet fundere fore
pleb/m . Olei Duealitio monaehis in usa curationum gratia. Presbteris non
licet dare apostolia, seu litteras dimissorias. ALi A est benedictio maior ti solemnior, alia minor & minus solemniet e
solemnem benedictionem super plebem fundere aliis non licet, quam Episcopis; ean. denique, a I. dis. vel abbatibus , quibus id ex privilegio conces sum est ; ωρ. abbates , de priuileg. in 6. Presbyteris seu parochis solemnem huiusmodi benedictionem mittere omnino non licet, & de hac accipiendum est illud concit. Agathens. can. 44. Benedictionem quoque super plebem tu ecclesia
fundere , aut poenitentem in ecclesia benedicere , presbiero penitus non licebit , eam ministrare , 26. qu. 6. Minorem henedictionem presbyteris emittere non
prohibetur; Hieronym. vel alius quisquis est ad Rusticum Narbonensem Epi scopum, de septem gradibus ecclesiae.Si presbyter C risum consecrat, etim in
altaris Dei famamenta benedicit , benedicere populo non aebet, qui Chri iam etiam mouit e ecrare P eo. ecee ego, 93. dis. Presbyteris , inquam, permissum est id genus benedictionis absente scilicet Episcopo concit. Aurelianens. I. ean. 38. Cum ad celebrandas m fas in Dei nomine eomenitar, populus non ante di cedat , quam missae sitimuitas compleatur , o ubi Discopus non fuerit, benedictionem arripiat facerdotis, can. eam ad relebrandas, de consecr. dist. r. & haee est beneductio, quae dicitur presbyteratis ς ωρ. 3. de osse. archipresb. ubi archi presbyteri urbani est absente praesule, ejus vice ossicium inchoare, henedictiones eterales in ecclesia dare : diaeonis vero non licet maiorum , aut minorem
letionem mittere . u ἐυλογίαν μικραν, ἰ μνγαλα --2 is , ut tradit Clemens Romanus, constit. apostoIie. lib. 8. ev. titi. lateis multo minus, ut rescriidem lib. 3. eap. Io. Monachis sane olei benedictionem laeere, & aegris concurrentibus eurationis eausa oleum benedictum dare moris suit et Ri n. de viti Patri cap. I. Non enim permittebat ad se incommodantes deferri, sed benedicens oleum dabat , ex quo peruncti fani fierem , a quarumque infirmitate tenerentiae . Et inferius Benedicera tamen oleum dedit ei, quo peruncto Mer stmnem comtanis abundantiam fellis evomuit . Et Gregor. Turonens lib. 2. hist. Frane. ea
37. Hujus vere brachium beatus eonfessor is erat Maxentius abhas Pictavienissa etim Meo benedicto contrectans, imposto Mno cruris resiluit fanum. Presby-
tuis etiam, aliisque inferioribus Episeopo, non licet dare apostolia , id est lita
187쪽
. IURIS CANONICI , LIB. VI. nu
teras dimitarias ; eoneil. Aurelianens. II. ean. I 3. Abbater , martyr arIi, reclus , vel presb=teri, amolia dare non praefumant . Epistolia dixit conei l. T uronens II. ean. 6. Ut nullus clericorum , vel laicorum praeter Episcopum, episeolia facere praesumat,
Parωhis licet exeipere testamenta , ct alia ultima suorum paroch anarum iudicia.
Parachi munias est baptizatorum, o numias eoutra bentium, o mortuorum rationem habere. Martyrumκm, reclesiasticus codex, in quo funera, re alia quoque memorabilia fidei ca a perscribinamur. Ratio libitina etiam apud Gentiles. CL Est ter in saeris ordinibus eoi tituti tabellionatus ossicium exercere proinhibentur ; cap. sicut M , ne clerie. vel mmach. femur. nesol. se immiseant, ubi damnatur Elculanae civitatis consuetudo , in qua presbyteri pasIim tabellionatus ossicio fungebantur , ut exponitur in antiqua decretat. Me ita intelligenduin est , ne presbyteris liceat passim & promiscue quoad omnes actus &personas tabellionum offetum gerere ; & haec suit menet capitular. Carol. Μ. Iib. I. cap. 138. in nullas presbνter charto feribat. Ceterum valet tellamen tum , quod parcncianus condit coram presbytero suo , & idoneis tellibus I cap. cum eses, de totament. quod conluetuitne iotroductum favore piae causae, oropter legata pia, quae hujusmodi plerumque testamentis continebantur; ut gloφν
Me loco adnotavit : tamen pollea productum est ad quaevis testamenta , ut sa- cultas testandi adiuvetur . Certe constitutionibus regiis presbyteris parochis eo rumque vicariis licet excipere te lamenta, & alia ultima parcecianorum suorum indieia ; nisi quid sibi, vel suis adscribant eo testamento: haec tamen longe a horrent a iure civili; hoc enim jure expungitur mos ille, qui irrepserat, ut a stamenta insinuarentur apud eleri eos : turpe enim est promistuis actibus rerum eurbari ossicia ; L eo ulta 13. C. de testament. l. repetita gr. C. de Dis. eleris. Certe plebanus notarii eccletiae ossicio fungitur , eius munus est b
ptiratorum , 8c nuptias contrahentium matriculam seu rationem conficere ς comeri. Trident. DF. - de reform. matrim. ωρ. r. eiusdem est mortuorum & iamclesia sua sepultorum rationem habere e & hoc fuit vetustissimum institutum eccletiae, ne mortuorum memoria extingueretur, piorum solatio destituta ; Beda lib. 4. his . eccles cap. r4. de Osbaldi Regis Nordanhumbrorum interitu tQuaerant iu fuis codicibus, in quibus defunctorum es ad tota depositis, re imisui ut illum hae Le raptum essa de faec uo . Et mox : credidit ergo verbis meri presbyter, ae satim egressus regia imis in anuati suo , o ἐ--it eadem isto die O Adam Regem fuiso peremptum. Et hic est codex , quem veteres mar tyrologium vocarunt, quod testimonii & memoriae mortuorum tuendae ea a perseriberetur. Unde, quia erat liber authenticus, usu factum est , ut alia quaruque memorabilia perpetuae fidei causa in eodem eodice consignarentur ; Di ima rus lib. ulti Saxetarum reliquias , ω munda eortim receptacula, cum aliis MiInsatibώs Husimis tam in praediis , quam in mancipiis ego aequisia, re ne te foris stan laterent , mar rologio inscript meo . Et Matth. Paris. ad ann. ' 238. de statutis nigri , seu Benedictitii ordinis: Ferarunt autem quamplures hae in mar υνο lagra scribi e in opius in capitulo recitasa, sevi solet regula B. BMed dii , audientium cordibus inhaererent . Apud veteres Romanos funerum ratio habita est , quam rationem libitinae vorat Sueton. in Nerone , eap. 93. Podeuriatinius anni triginta funerum milita in rationem libiti e venerunt.
188쪽
siam , ut euiqua ecclesiae manses adscribemur . Naufus quid sit. Mans alii ingenuites, alii semitis. Upost Tis his quae sunt ossicii & iurisdictionis par horum , nune opera
pretium est , ut parochialia iura expendamus . Inter haec primum locum tenent deeimae & oblationes , hae communi iure debentur eeelesiae parceciali, in qua Geleliastica percipiuntur lacramenta οῦ east. ad amsolica , cap. cum eo tingat , cap. cum in tua , de derim. cap. passoralir, de his qua si a praelat. Ne covis . ea tui. ecp. cum inter , de Nerb. signis hoc iure parochus habet fundatam intentionem, ut loquuntur forenses, luper exactione decimarum intra parothiae fines absque alio titulo . Unde conititutum , ut si quis decimas vel oblationes extra baptismalem , id est parochialem ecclesiam , dederit, bannum pontifeium componat , & communione privetur ἰ can. Itatuimus, I 6. qu. I. A deoque decimae novalium , ecclesiae parochiali debentur, non monachis, vel aliis, qui iure peculiari decimas percipiunt,' d. cap. cum contingat, d. cap. cum in idia, o cap. quoniam , eod. rari privilegium enim de percipiendis decimis non porrisitur ad novalia ἰ eat . sane , de priviter eo. βρον quibusdam , deverb. senis. cap. a. q. r. de decim. in. 6. Decimae vero praetcriptione in to tum tolli non possiuat; ωρ. eausam , de prascrip . tamen quota decimarum
potest praescribi tempore immemoriali ; gulis in cap. in aliquibus , in fin. dadre m. Guid. Pap. deris 183. σ fem Decimae certe minorum fructuum non debentur in Gallia, nis ex conluetudine, iuxta Philippi Pulchri constitutionem,
ruae omne insolitarum decimarum genus compescuit : valere consuetudinem, ut e minutis decimae non solvantur , probat Guarruv. tib. I. variari ea . II.
Compositio etiam facta super decimis valet , modo facta fit eausa cognita &interposita auctoritate Epit copi s eap. veniens , de transact. rap. ex mulιiplici , de deeim. Rebuff. de decim. ρα. I 3. Chopin. de Dcr. mlit. lib. 3. can. 8. Nec omittendum , decimas esse solvendas absque deductione impensarum de tribuit ; v. nen es, eap. pastoriais, east. tua nobis , de decim. nee non decimas solvi statim ae fructus collecti sunt submonito plebano , ut decimam recipiat; ωρ. cum homines, eod. tit. Deeimae igitur iure eommuni debentur ecclesiae parochiali : sed quia multis loeis ob duritiem plebis aegre .lvebantur decimae , nec ii hebat parochus unde eommode se aleret & sacrum ministerium impleret , pr visum est , ut uni euique ecclesiae ascriberetur mansus integer, liber de solutus omni servitio, praeterquam ecclesiastico ἔ concit. Vormaciens. can. I. Sancitiam est, ut aenisuique reinjia unus manses integer, re absqaee ullo feriatio tribuatur, presbyteri in eis consituri non de decimis , neqMe de oblationibus fideliam , non de domibus, neque de areis, via de hori s ,xta ecclesiam positis, neque de radιλ manso aliquod feriatium faciant, praeter ecclesiasteum s ωρ. I. A cen- b. can. sancitum , 13. qu. 8. Cuimur. lib. I. cap. st. Idem statuit synodus Meldens eis. 63. Ut fecundum canonicam auctoritatem o e itutionem domini
imperatoris Lad iri , de agro reclinastico di manseo , ae mancipiis, qua ipse fuis capitulis censitait, vel f quilibet pro loco semistira aliquid lamitus ercle fa fueris , ne tie de decimis s oblationitas fidelium , cuiquam presbFteros alia
quem censiam persolvere cogat . Quem canonem , iisdem verbis ex eone. Parinens laudat Gratianus in can. secundum , eis. ea . quaes. Mansus dicebatur fundus, seu praedium, hoc est certus modus agri cum casa, ad mans em
189쪽
eniatoris r mansi sit fuere ingenuites , id est liberi ab omni renis Et servitio ;alii serviles, qui censum, vel aliud servitium fisco praestabant; Gregor. lib. ra. epist. t et . viginti manser ingenuos , o totidem familis . Et Baldrieus N viomensis lib. I. chron. Camerae . cap. I. Mans serviles sex , es ibi eamba.
Ius funeris seu frusturae inter parochi alia iura: pro sepultura ne quid exigatis.
INTER parochia lia iura aecensetur & ius funeris seu sepulturae , id est ius
eondendi eomota mortuorum : mortuus enim de iure sepeliendus est in e t lesia parceciali , in qua dum vixit ecclesiastica sacramenta percepit, nisi alio
loco sepulturam elegerit , cap. I. de sepultur. ωρ. r. eod. tit. in 6. cuique libera est electio sepulturae extra paroecialem ecclesiam , exemplo Christi, qui sepulturam elegit in alieno sepulcro ; α eap. I. nempe ut optione alieni tum Ii , mortem a te alienam ostenderet; Ambros lib. t de virginitat. cap. 3. iusine : Bene etiam secundum litteram alienum monumentum fuit ; quia Dum m ntim nitim Dominus non quaesivit . Habeant tumulum qui sib lege sunt mortis: v f so moeris Dum tumulum non habebat e nou enim ille sepulcrum mortis desiderabat, qui de morte trophaea referebat. Electa sepultura in loeo alieno, parce-eiae debetur canonica portio mortuariorum , id est relictorum ecclesiae, in qua defunctus elegit sepulturam , quae est tertia vel quarta , pro consuetudine regi num p ωρ. cum super , cap. certificari, de sepultur. elem. dudum , eod. riti cap. conquerente , de omri ordinar. eap. de quarta, de praescript. & ha e portio mel Re Minciali semper excipitur: unde in privilegiis monasteriorum semper ape ni solet elaulula, salva iustitia eretesiarum , a quibus mortuorum corpora adsumuntur ἰ d. cap. certificari . Pro sepultura vero , ne quid a plebano exigatur ,
ne de alieno luctu compendium qua ratur: sed si quid ultro offeratur , aeeipi non vetatur; G or. I. lib. 7. ms. 33. can. questa, I . qu. a. D a. Me dens. can. 72. Et hoc est quod dicitur in cap. ad apostolicam , de simon. pro funera mortuorum pravas exactiones probiberi , sed pias eo uetudines non tolli , id est spontaneas oblationes, quae & consuetudine commendamur : nimium se da olim consuetudo inoleverat apud Montempessulanum in Gallia Narbonensi , ut defunctis non prius effoderetur sepultura , quam pro terra , in qua sepeliendi erant, certum eccletiae pretium persolveretur, quam damnavit Innocent. III. cap. abolendae . de δερultur. immo δe prioribuς saeuiis male audiere elefiet obturpes nundinas funerum; auctor sermon. ad fratres in eremo, serm. 36. Numquid misi.m cantare , numquid butietare , numquid mortuum Iepelire sene metio, vel promissaene dignamini R Nunquid non eitius mortem dreitum , quam eo oris salutem desideratis videre ρ ecce quomodo lupi inis , ecce quomodo omni simon;ai si estis. olim justae sepulturae locus non fuit intra eeclesiam , quemadmodum nec apud Ethnicos intra muros urbis , sed eorpora passim sepulta in coe- meteriis, vel in atrio seu exhedris ecclesiae; eonei l. Brachar. I. ean. t I 8. Item placuit, ur corpora defunctoerum nullomodo intra hasticam sanctorum sepeliantur: sess necessa es deforis circa murum basi ea usque adeo non ab oriret. Nam se firmi, Lmi m Me privdeeium usque nunc manet civitates, ut nullo modo intra am&tus murorum cujuslibet desuntii est us humetuν, quanto magis Me venerabisium mar oram debet reverentia obtinere . Et concit. Vasense apud Gratian. can. praecipiendum , 13. qu. a. Prohibendum est etiam , ferendum majorum instituta, ut
m erelisa nauatenus speliantur, sed in atrio, aut in porticu , auι in exhedris
190쪽
reel far' utra ecclesiam vera, o prope altare , ubi remus re sangu a Dem nictumitur, nullatenus sepeliantur . Solis Episcopis, abbatibus, presbyteris, aut fidelibus laicis intra aedes laeras sepulturae honor impensus concit Mogunt in. I. can. 32. Nullus mortuus intra ecclesiam sepeliatur , vis Discopi, aut a bates , aut digni presbteri, vel fideles laici , caη. n&llus , ea . eaus. qu. intemplo , quod fuit apud Quercum , Constant inopoli , conditus Dioscorus Heriamopolis Episcopus ; Socrat. lib. 6. cap. t i 7. Reliquias Cervasti & Prothasi martyrum transtulit Ambrosius Mediolanensis Episcopus in basticam Faustae , ubi sepulturam sibi elegerat ; testis ipse epiti. 33. al. 22. num I 3. Imne ego totum praedestuaveram mihi ς dignum es enim , ut ibi requiescat facerdos , ubi inerra consuevit e sed cedo facris victimis dexteram portionem ; locus ibis martFribus debebatur . Imperatoribus & Patriarchis communis fuit sepultura in aede Apostolorum Constantinopoli ; Euiebio lib. q. vis. Consamin. eap. G. Evagrio lib. 4. cap. t 34. Nicephor. lib. I . eap. 38. fidelibus etiam laicis, id est saecularibus viris religione & pietate insignibus , eodem iure , quo Episcopis& presbyteris patuit sepultura intra ipsas ecclesias , aliis satis consultum ut sepelirentur in aditu vel porticu ecclesiae . Cum in basilio S. Martini vici Condatensis sepulcrum sibi posuisset Pelagius civis Turonensis, eo effracto &det Gio invento, sepultus eii in porticu ipsus basilicae i Gregor. Turon. lib. 8.hist. Franc. cap. M. Dem erat enim sbi sepulcrum ιn basilica laudii Martini
ei Condatenses, quia detectum fui oe es a tum in f Dra reperiun t, se posea in porticu ipsus bolica es sepultus . Et laicis ipsis dignitatis argumentum fuit
sepultura in atrio eccletiae; Baldric. Noviomens lib. 3. cap. 22. In atrio trimen , quia major erat villula, fu terratus . Porro intra eccletiam mortuus cuia
tu eumque conditionis sit sepeliendus non est sine consensu Episcopi , vel presbyteri leu parcici; synod. Meldensis , can. 72. Ut nemo quemlibet mortuum, in reclina quas hereditario jure , nis quem Episcopus , aut presister pro qualitate
conis attonis, oevitae dignum duxerit, sepelire praesumat. Et sepulturas mortuorum, ut unusquisque pres ter disponat sive ordinet, cautum constitutione Rieulsi Suessionensis Epit copi , quam Jo. Cordesius edidit inter opera Hinemari ,
cap. i8. Sepulturas mortuorum eccloasica honestate, oe pietate unusquisque pres-bter disponat , oe ne pro sepeliendis mortuis xenia exquirat.
Parotatis debet habere suum Herum '. Qua minoribus Aerbis in singulis erelisis assenantur senesciola dicuntur junioratus , ordines . Praestimomum unde dia
SI Nouxis ecclesis unus presbyter praeest e in eisdem tamen sub eius praeis
sectura & potestate, ordinandus est certus numerus clericorum, pro dignitate , & facultatibus eccletiae, quo sacrum minis ferium congrue adimpleatur; l. tu eccle)iis ii. C. de Episci er clerici oe u . IUM. 3. cap. I. Etiam in minoribus. & tenuioribus ecclesiis unusquisque presbyter, qui plebem regit, ele meum velut madiuvam sibi adiungere debet, qui secum pialmos coneinat, lecti nem & epistolam legat , quique possit tenere scholas , o cemeil. Maricem ea tit quisque, de vii. Gr hones. clericori in frequentioribus ecclesiis praeter presbyterum etiam diaconus ordinandus est , ne locus recessionis celesrior ad sacra
vite & solemniter peragenda sacerdote indigeat vel ministro ἔ Gelatius ad Celeiastinum Episcopum Pariteν etiam er Felieissimum Aiacontim , in ejus rellina viserio , s conversatio ejus patitur , Iubrogabis , uι lacus preces is celeberri