Doctrinae augustinianorum theologorum circa 5. propositionum materiam expositio articulis quinque ad Alexandrum PP. 7. olim transmissis comprehensa nunc Alexandri PP. 7. judicio denuò subjecta et ad publicam omnium quorum interest notitiam delata cum

11쪽

neque enim in ullos alios justius, atque in hos eeeidit hoc nomenin Alexander

nuncupabat: qui post tot congressus, cum Illustrissimo Convenarum Episcopo institutos , in quibus ad .lcbitum honorem de reverentiam Apostolicis decretis exhibendam recusantes impulerat, post datam haud semel privatim , publiceque fidem, accepto rursus Alexandri VII responto, cui se citra ex ccptionem sub scripturos sancte spoponderant, Convenarum Episcopi,'& Regis & Pontificis exspectationi nota toti Galliae loquor in ancipiti declaratione illudere haud dubi arunt. Atque hi sunt celebres illi S. Augustini discipuli Prosperos crederes, aut Fulgentios) quos nomine adeo honorifico insignit Eximius. Vide relationem fi- delem ac sinceram R. P. Ioannis Terrier, quem sibi in congressibus Convenarum Antistes delegerat socium , a quo accurate , quidquid in ii idem transactum est is recensetur, ut agnovit ipse Convenarum Epitcςpus licet Ians enistae alia omnia risuo more jactarent. isAt, inquies, quidquid id est , eorum Articuli, unde ne adlatum quidem un- ,,guem abeo , Romae sunt zpprobati. Ita Gonetus celebris Thomista testatur. At is quibus tabulis suum id testimonium Gonetus firmat Nullane Pontificum ex- Astat Constitutio, decretum nullum aut Breve, quo fidem dictis suis faciat Gone- tus p Id Eximius curat sci licet At curant alii: curant ii omnes , quorum inter est verum nosse. Credidit sorte Gonetus Arnaldo , ejusque symmystis id per Gal-ialia in spargentibus: & eo facilius ac lubentilis credidit, quod in animum induce-

ret, non parum ex eoThoin isticam dc gratia essicaci doctrina in commendari:

quod Jansentanae factionis Proceres, hactenus Apostolicae Sedi adeo suspecti, ubi Lad eam se confugere professi sunt: statim inde ut Catholici a Pontifice fuerint laudati. Ita de Goneto existimat fui ex litteris ad nos datis didicimus: Thomista AGallus haud ignobilis, Theologiae Professor publicus , in Thomistarum doctrina

versatillanus, ejusque acerrimus de senior, qui articulos hos censet esse minime Thomisticos. Arnaldum igitur potius, quam Gone tum hujusce approbationis testem appellasset Eximius. Ejus auctoritate in suam sententiam traxi siet haud , paucos. Cum Arnaldo nobis res erit ,& non cum Goneto. Adducit is in refutaritione Epistolae ad Principem in cinia virum pag. Fr. & sa. Breve quoddam, Alexandri VII datum Romae 29. Iulii anni 1663. ad Archiepiscopos & Episco pos Galliae , quo id se rationibus invictis concludere gloriatur. Ego vero provoco

ad omnium oculos , dc animos , quos Iansentanum virus non fascinavit, an vel

umbra quaedam approbationis in eo perspici, vel ratiocinando possit extundi. Raestionum haec sumnia. Respondet hoc Brevi Pontifex ad Epistolam ad se cum arti culis & declaratione Lalanii, de Girardi transmissam : largiamur id Arnaldo. At- sequi in eo brevi Pontifex agnoscit, exempla consilio & opera Episcopor aismulto. , trucique eoi cx PraeciPuis quosdam , qui aliorum nomine causam tra

12쪽

sectandam susceperant , esse ad seniorem doctimam indactos. Manifestum est designati

hic Lalanium & Girardum, eosque omnes, quorum nomine egerant: neque hic refragor. Sed pariter manifestum est, non alia de causa existimare Pontificem. Doctores hos resipuisse, quam propter Articulos, in ovibus mentem ipsi suam ci Lo controversiam tanto animorum aestu agitatam candide aperuerant. In hac uitia ma assumptionis parte tota vis est: si haec vacillat, nulla est conclusio. Nego igi- tur illam & pernego. Qua vero ratione Arnaldus probat Alias enim. inquit, ves, ncredibilis nullιηua reus agenduι est Pontifex , 8 quii si i fηretet, non legisse Alexan- ,, drum Ariictilos quinque per Epi opum ad se missi, post celet rem negotiationem ; tibi de Ecclι-

confusa unius Epis epi iudicasse. Egregium enim vero M Arnaldo dignum Sophisinal Cujus ut vanitas fiat apertior, juverit observare pauca quaedam. Ac primo qui dem , Epistolam Episcopi ita fuisse conceptam , ut spem certam Pontifici faceret, sore ut ii, qui decretis Apostolicis pertinaciter fuerant obluctati, manus darent, & debitam a Catholicis horuinibus Observantiam deserrent. Eo respicit Pontifex, cum sub initio Brevis laetitiae suae causam unice assignat, litteris ex Gailia νιιιns

allatis.

Alterum est, quod Lalanius & Girardus in adjuncta Articulis declaratione sanocte pollicerent ut , se Pontificis judicio in omnibus re citra exceptionem staturos.

Ita enim scri plerant: Si Sanctifimus Pater amplius aliquid a nobis defideret, quo teste- ,.mur animi sinciritatim , qua fidei δει isionibus in Constitutionibus Apostolicis expr fis adhaz, remus, aι piopositum , quo decrerimus nusio modo violare aut Iadere easdemConstitutiones. ,, exequi illud Meliter promitti us.

. Praeterea non agebatur jam hic poti minum , quid Theologi isti in materia de uxiliis sentirent: utrum ad Thom istarum an Iesu itarum, aut aliorum castra ac Acederent ; sed in eo solo cardo totius dissicultatis vertebatur, ut Jan lenium squod hactenus recusabant) juste damnatum agnoscerent. Haec illorum detrectatio fe - cerat, ut & Pontifici & Regi & Episcopis& omnibus recte sentientibus essent suspecti. Neque poterat pax Ecclesiae reddi, animique conciliari . nisi pernici sum hunc errorem ponerent, quo Iansenti Augustinum existimabant de mordicus

tuebantur omnis esse erroris immunem.

Ex quibus profecto liquet, quid sibi Pontifex velit, dum Theologos hos , M.

piscoporum exempla , a ιιnsilio is optra ad saniorem docti inam iniactas agnoscit. Exi- stimabat enim, posuisse jam illos perniciosum errorem, quo pugnaverant decretis Apostolicis, quatenus Jan senium respiciunt, non esse obtemperandum et librum, quidem esse erroris immunem: cum jam ex litteris Episcopi, & eorum decla

13쪽

odebitam Apostolicis decretis reverentiam testatam orbi sacerent. Neque vero Pontifex aut Episcopi litteris aut Theologorum declarationi ple- , nam videtur fidem adjecisse: hinc postquam verba illa sin quibus vim omnem ponit Amaldus retulisset,velut timide subdit: ut credimus eritus forte,ne ut elu- ierant hactenus) rursus cavillus aliquis aut praetextus non deesset , quo quod pro miserant, retractarent. Et pro fe cto non defuit, ut postea patuit. Hinc in eodem brevi Episcopos perquam diligenter hortatur , ut manum ultimam operi ad in incant & operam fortem navent, quo omnes & singulos inducant, ut quemadmo- dum par est) Apostolicis Constitutionibus se sub mutant quinque piopolitiones ex Ian.

,.senti libro . cui nomen augustinus, excerptas , ct in sensu ab eo em auctore intento , sincera, anino re iιiant , ct damnent. Ad hunc igitur velut lapidem Lydium suspecta inge- , ni a jubet explorare , an in sensu Iansenti damnatas jure propositiones agnoscant: M haec est ultima manus quam operi impositam cupit. Denique postquam epistolam & Articulos acceperat Alexander, congregatio- cm extraordinariam indixit, in qua deliberatum est , quid respondendum esset ad epistolam Convenarum Episcopi ,& Theologorum istorum declarationem. In hac congregatione conclusu in est quemadmodum testatur R. P. Ferrier , ,,qui in res hasce studiose inquisivit, utpote cujus plurimum intereat) ut SS. Paterm Breve ad Archiepiscopos & Episcopos Galliae mitteret, in quo collatam hactenus, d Ecclesiae pacem stabiliendam , operam laudaret, atque una hortaretur, ut Domnibus viribus, adhibita etiam, si opus esset, publica regis ac magistratuum, ,Opera, ad ejurandos sincere Iansenti errores, quotquot id praestare hactenus re-

,,cusarant, pro auctoritate sua adigerent: caeterum Articulorum ne mentio ulla

fieret: cum hoc jam non ageretur, sed unice Pontifex insisteret, ut datam fidem ,,Theologi isti liberarent, sincere damnatis propositionibus in sensu Jansenti renun- iando. Atque ita Breve ad mentem hujus Congregationis conceptum est.

Ex di ctis hactenus Bicornis ille Amaldi aries sponte sua frangitur, & dissilit in

,,partes. Non enim ullius negligentiae reus est Pontifex , utpote qui articulos istos Sc legit, & examinavit . quamquam nullum de iis judicium ferre voluerit, cum hoc ad praesentem rerum statum minime esset necessarium : neque etiam ullius Mimprudentiae argui potest, utpote qui de fide istorum Theologorum non ex sola ,,Episcopi Epistola , sed maxime ex eorum declaratione iudicarit. Imo singularis. hic Pontificis prudentia eluxit, quando suspectos Theologos ad hunc velut lapi- ,,dem Lydium explorandos voluit, solis promissis haud contentus; utrum jure ridamnatas in Ianienti sensu propositiones crederent, & faterentur. Neque vero Acilia ratione Pontificis Breve Galliae Episcopi interpretati sunt. Simul atque ad , piscoporum manus pervenit, Lalanium de Girardum ad se accersiit Convena--um Antistes, & ut fidem liberarent, plurimis hortarus est. At illi suarum artium

riminime

14쪽

- . minime obliti, declarationem rursus alteram concepere , ambiguam , captiosam, ,,cavillis obnoxiam. Hanc Regi tradidit Antistes; Rex examinandam praebuit qua--tuordecim Episcopis Galliae, qui celebri convento Parisiis habito, unanimi con- , sensu declarationem istam judicarunt , si bebedientia quadam serae Dη nii bausim o isci θὸ , tinm. ita enim testaniar ipsi in epistola de hac re ad Alexandrum misti a. AOct. 1663. Misi is , inquiunt omnium milium in his vobis de declaratione Lal Anii de Girardi sermo est 3 up rho ιη dis extitit ιν insior visa sunt enim subdola . β- , mulat mn dumtaxat obsiquium pra se mentia, mιnte νεήνιθi ct callida concin M. ANisque hunc exitum habuit famosa illa Convenarum Episcopi cum Janlenistis nego-oiatio.. Haud ita multo post , ex illo ipso Brevi, ubi lethale Ian senistii vulnuς insigi Mur , apices quosdam verborum aucupari coepit Arnaldus , ut sic velut per rimam Munminenti plagae se , suosque subduceret. At conatu , ut Vidimus, irrito. Habes hic lector Augustini Discipulos Lalanium & Girardum suis, id est verisae genuinis coloribus pictos. Habes Arnaldi Achillem non uno vulnere profligatum, quem hic ejus Armiger rursus Velut intactum in aciem reducit. Habes quatuordecim gravissimorum GalliaePraesulum squibus addi poterat & Cardinalis unus de a mulato Ian senistarum erga sedem Apostolicam obsequia . mente vespeui ct cassida conissentientem sententiam & regi oblatam ,& ad Pontificem transmissam Habes luculentum perfidiae jan senisticae argumentum , Sc Regis & Pontificis illusi. Haee evertere si poterat, debuerat Arnaldi Armiger, vel Arnaldus ipse; non accepta vulnera dissimulare. Sed nullum vidit superesse vel in ipsa Rhetorica cui fidit plurimum vel in usitatis sibi offuciis subsidium. Acta igitur de integro sabula , nulla cer . taminis facta mentione, cum tamen suarum partium Pugilis jam fessi, jam victi, jam exarmati meminisset. Caeterum ne nihil huc contulisse videar ex verbis ab Arnaldo ex Pontificis BreViexcerptis , & ab ejus Armigero rursus adhibitis eorum parte truncata , hoc conficio argumentum meo judicio ineluctabile ; dc simul causam aperio, cur haec superius

verba fuerint extrita.

Illa doctrina sanior appellatur a Pontifice , ad quam exemplo de consilio & opera nonnulli recens in uoi nuntiabantur : atqui id unum egerant Episcopi exemplo , consilio ,&opera , ut sincero fidei decisiones amplecterentur suspecti Theologi iConstitutionibus Apostolicis jan lenii doctrinam detestantibus debitam observantiam deferrent; ne contumaciter ut hactenus fecerant) resisterent ι ne pacem Ecclesiae consuetis cavillationibus turbarent. Id se facturos sancte erant polliciti, quos ad meliorem frugem rediisse Ponxifex sperat. Quis Episcoporum quos Pontifex laudat auctor suit ut conciperent Articulos , dc pallium Tnomisticum arriperent, quo se Romano fulmini suoducerent Quis praeivit exemplo Quis in id contulit opera my

15쪽

Nullum nominare potest Adversarius: Frgo per Santo cra docti nam hanc Pontilexantelligit, qua quis censet decretis Pontificum sincere obtemperandum; damnatam doctrinam in Auctoris sensu, pro damnata in eodem sensu habendm ; non moven- eam facti vel sensus multiplicis quaestionem haeresum omnium excusatricem.

Collectionis hujus sive syllogismi proposito ex ipso Brevi evidens & certa est.

Assumptio jam utcumque confirmata, patet ex actis totius collationis, & praesertim ex ultimo coram tribus Episcopis congressu, ut mox ostendam : Nec aliunde est, unde queat infirmari. Supere it itaque , ut conclusio sit invicta. Quid egit aliud illustrisimns tunc Laudunensis, nunc Cardinalis Estratus Quid Harduinus de Petefixe Parisinus Antistes λ Quid ipse Convenensis p Nonne eo curas suas omnes convertere, ut missa longiore disceptatione, debitam Pontificiis decretis obedientiam sincere exhiberent Ecclesiae Gallicanae perturbatores Theologi pConceperat P. Ferrerius declarationem, quinque Catholica dogmata cum daminiatis quinque Jansentanis capitibus pugnantia, ab omnibus tam Iesu itis quam Thministis admissa continentem. Haec declaratio Lalanio & Gitardo oblata est approbantibus Episcopis controversiae Arbitris mox nominatis, atque ipso etiam Convenensi totius negotii Moderatore ; ac adjecta erat haec formula: se Huic vero Ca'iatholicae & orthodoxae fidei contrarias quinque propositiones , super quarum dam satione editae sunt Constitutiones duae, & damnatos in iis errores & sensus dam ,,namus, reiicimus, ac detestamur; iisdemque censuris ac notis, quibus inurendas, ,existimarunt summi Pontifices, inurimus, ta summa cum subjectione libenter, ,atque ex animo suscipimus, quae de istarum propos tionum erroribus in dictis Co , ,stitutionibus definiuntur, & indicarunt Innocentius X. & Alexander VII uρ-

..tum posserior, cum quinqm illas propositiones in libro Iansienti continias. atque in ipso auc- , acris sinsu damnatas disertis perbis censuerit, ac d curaretii, hujus quoque doηiιioni etiam, hac in parte nos sincete rudiicimus

Postrema clausula queram posterioi pessime habuit hos Doctores. Huic ut subscriberent,induci se nequaquam passi sunt: Quanquam duorum aliorum nomine,& suo illustrissimus Convenensis plurimum urgeret . nec aliter imponi posse dissidiis finem censeret. Neglecta trium Arbitrorum auctoritas: Novi suci quaesiti: Inventus exceptioni locus. Jamque de negotii totius successu desperabatur: cum rursus aggressus est Lalanium ad Girudum Convenensis, & eo vel reluctantes flexit, ut staturos se generalibus verbis religiose & citra exceptionem promitterent iis omnibus , quae consultus denuo Pontifex responderet, aut a se exigeret. His pollicitationibus captus Convenensis Epistolam e xaravit bene prolixam, cui clausulam supra a Ianienistis repudiatam inseruit. paratos lignificans vel illi sub scitibere , modo Pontifex aperte mentem suam edicerct. Haec Epistola tantum Pontifici gaudium peperit: ex illa

spem concepit Heu nimium vanam: fore ut jansenista polita tandem contumacia , dicta

16쪽

dictatae Me Constitutioni manus aliquando darent. Hae sunt allatae ex Gallia littorae, ex quibus laetitiam non diuturnam hausit Alexander. Et certe adeo magna spoponderant Lalanius & Girardus, ut rerum gestarum nuntio percepto ad Convenensem Arnaldus scriberet, ne mentionem sui faceret . nec enim ad te spectare quidquid Lalanius & Girardus praeter sociorum volunt tem ac concessam auctoritatem peregissent. At mox piguit Arnaidum, postquarn intellexit patere essugio viam : atque aliis mox litteris, etiam suo nomine aleam

jaci passus est. Accepto Roma sinistro responso hoc est eodem illo Brevi quod hodie velut laureatum & Triumphale jactant, in quo Pontifex exigit ut quinque Propositionibus

a se damnatis in Ian senii ssensu, in eodem omnes subscriberent.& di ctos errores execrarentur priorem protulit Arnaldus Epistolam , ut ostenderet fidem Convenensi Episcopo factam ad se non pertinere. Aliis fidem violare vel sine praetextu licuit. Nec enim tanti famam faciebant publicam. Quid ad haec quaeso reponet Adversi Hus p Quibus artibus vim argumenti a nobis mox propositi declinabit λ Ad Episc Pos confugiet p Eorum exemplo, consilio, opera inductos fu isse dicet Augustini dis cipulos At quorum p Eorum ne, quorum honorifice meminit Alexander 3 At hane tibi viam, quae supererat unica, praeclusit ipse ; Pagina enim i 2. vane gloriatur fa

mosos articulos augustinianis non ane elicitos. non metu exto tos, non a Iumentorum vi

expressas. sed oonte oblatis. pene Obιrussi. Non igitur usi sunt Episcopis impulsoribus,

con sunt eorum exemplo moti, nec consilio inducti ut conciperent, ut offerrent:

ponte obtulerunt, pene obtruserunt: de iis igitur non agit Pontifex,qui de doctrina agit, ad quam Episcopi impulerant & exemplo & consilio & opera. Nec immerito dixi vanό gloriari. Quis enim cui vel modica est rerum Gallicarum peritia, ignorat, quo loco esset res horum Theologorum hoc tempore in Gallia Pulsi plerique erant rarisiis ob contumaciam singularem : pessime tota Gallia audiebant: monstraba tantur digito ut perduelles. Urgebant infensi Episcopi: Rex minabatur: Accidebant adversa omnia. Exilium, metus, existimationis cura, spes fortunae melioris articulos extorsit in utramque partem versatiles,in speciem Thomisticos,re ipsa Ian- senianos. Tanti erat insurgentibus undique adversariis imponere, &hoc clypeo imminentes ictus retardate. Cedere tempori, Thoinistam videri, donec grave nubibus ac tonitribus canum si ret serenius, este IanIenistam, consilium visum fuit longe opporta simum.

Quo se jam vertet hic approbationis vanissimae Buccinator,& argumentis R.P. de Bruyn constrictus,& meis p Audebitne posthac haec aut similia spargere in vulgus: Et quidim aliquando quod suaria non minima fuit vicit Augustinianorum 3 ocentia ad rem sariorum attes apud Apsalicam sedem, qua sol uuam illorum fiet testificalis m, se si diu amitaminiis obscvιIm , fascram totim rix ru, qua sento Varomantpreiura

17쪽

sanctioris vita ct foliatoris doctiine Epimpi ac ThebIos ' Hos triumphos canit, & Breve Alexandri VII. aliquando legit Non capio. Excors sit aut amens, si legerit integrum: in illo enim Brevi adversus victricem Augustinianorum Innocentiam Brachium Regis Galliae implorat Pontifex, nihil remedii superesse videns in auctoritate Ecclesiastica, & tamen illorum fidei testificationem falsis diu criminationibus o scuratam,sinceram si credimus in hoc ipso Rrevi agnovit. Quis haec intelligat pquis dicat in hominem posse sanum incidere pEx iis quae tum a R. P. Isiaco de Bruyn, tum a me adducta sunt hactenus, versa

penitus jacet & diffracta machina ,cujus ope triane θ raisum Iansentana Haresos phaseia ma tutor ejus phrasi) depulisse se fingit Adversarius. Superest ut ea pariter irai

gain, quibus male cohaerentem machinam fulcit.

Hinc autem primum fulcimentum petit. , , Hoc sensit, inquit pag. 24 ista Brevis Apostolici verba ab Augustinianis Theologis accepta e Te parum esset, nisi de Pontificia suorum Articulorum approbatione sibi ipsi gratulati essent in Gallica, declaratione suae Majestati oblata a Septembris ejus di in anni, eaque Jc ab illu- , ,strissimo Convenarum Antistite prius examinata ', & a Rege sine contradictione suscepta,& Cleri Gallicani actis inserta, ejus jussu ad omnes missa Episcopos p , blicique juris facta. V Quot verba , tot fuci , ne dicasn tot imposturae. Quis non crederet placuisse Regi Gallicam illam declarationem , placuisse Clero Gallicano, placuisse Episcopis Quid aliud insinuant haec verba Gratulati sibi sunt, ita est ; ut solent subinde accepta clade etiam victi ignes struere triumphales. Suscepta est a Rege declaratio, sed post institutum illius examen per quatuordecim Episcopos a que unum Cardinalem, rejecta ut insidiosa. ut subdola, ut Iansentana. Cleri Galli-eani actis inserta est,ejus jussu ad omnes inissa F piscopos,publicique iuris facta non ad commendationem, sed ad sempiternam Auctorum ignominiam. O planum hominem l ita Ludimur Belgae t Fulcimentum alterum ii inite priori est. -Hoc eodem sensu, pergit, ab illo qu istuordecim F piscoporum coetu a. Octob: coacto, intellecta esse testatur Epistola, ,eodem die ad Pontificem ab illis scripta. Cum enim illic declarationem Regi ob- ,,latam commemorent, partemque ejus nonnullam describant, de altero illo ejus.,,dem capite procul dubio suissent conquesti. si falsa Brevis interpretatione & sibi is& Principi imposuissent Theologi. ' Hic est ille coetus , cujus jam saepe mentios acta est, quo nullum in Gallia infensiorem passa est pestilens secta, quem tot famos, libellis ut iniquum, ac ossicii sui immemorem praescidit. Ille coetus, qui Regi auctor extitit, ut tergi versantes Theologos post tot monita , pro regia sua auctoritate ad parendum ccmpelleret; ille inquam coetus in illa ipsa Epistola, in qua perfidiam Ian senistarum Pontifici gravissimis verbis declarat, arma ipsis sua taciturnitate praebuit, quibus se tuerentur adverIus invidiam. Conquesti non sunt falsa Bre-

18쪽

vls interpretatione Episeopi &sibi& Principi impositum : interpretationem hane istitur suo silentio approbarunt. Praeclaram conclusionem I Ita illi homines ex ip sis suis vulneribus semper elieiunt medicinam. Quid si voces pauculas ex insidiis

collocatas neglexerint λ non enim adeo elatis vocibus triumphum cecinere,ut secere postea victi, in illa declaratione. Quid si non curaverint. de summa rerum hoc est de praestanda Pontificii: decretis sincera obedientia unice lolliciti λ Siluerunt :Ergo approbarunt: haec est vis Dialecticae I an seni. nae. En fulcrum aliud: Hoc iterum sensit accipienda censuit illustrissimus Convs nensis tuim in prolixa ad imi nenti minum Cardinalem Franciscum Barberinum opost a. Octobris data, tum in altera e Dioecesi sua ad Christianissimum Regem riscripta ai. Januarii sequent is anni I 66 q. quae & excusa habetur. In ea quinque ri Articulos discitis verbis asserit sanioris doctrinae esse a Pontifice appellatos : nihil iis contineri, quod Scholarum Catholicarum loquelae non congruat: per eosdeui rein fidei,quo ad quinque Propositiones, in tuto esse positam ; inde manifestum fieriri, nullam Haeresim novam esse in Ecclesia, nullos novos in Gallia Haereticos; imo per illos omni errori, haeresique providentissime occursum. V Nolo Fri opi illius jam vita functi manes sollicitari. Consta interimTheologorum horum suisse perstu diosum licet studium istud aliquamdiu ceraverit. Postquam ad Tornacenses insulas evectus est, non uno argumento prodidit. Caeterum nec oculos nobis noc mentem eripit,quibus Pontificis Breve legamus ipsi dc intelligamus Nec Regem hae sua Epistola a consilio dimovit, nec perspicacioribus Galliae Episcopis persuasit me latens virus & tacite serpens persequerentur, donec Galliam factionis Principes desererent, eminus tentaturi, quod coram non potuerant securius per Belgium n strum grassaturi,& impunius. Fulcrum quintum non minus debile est. Illustrissimus Nicolaus Pavissonius Elcctensis Episcopus in Epistata 7. Novemb anni i667. data ad illust ν lymum H duinum de Perelixi Parisiemem Atihi psopum hac habet , De quinque Propositionibus suam fi- dei pro sessionem totidem Articulis comprehensam ad Alexandrum VII. Pontifi- cem maximum miserunt S. Augustini Discipuli) quae certe orthodoxa passim ju-

icata est, in qua & ipse Pontifex nulla se nisi sanioris doctrinae virba invenisse, ,rescripto suo significavit. V Quam fuerit & hic Episcopus partium studiosus, non

opus est commemorare; plus satis notum est in Gallia, adeoque non est quod multum nos commoveat ejus auctoritas: ncc multum commovit Harduinum de Pere-

fixe vigilantissimum Antistitem noctu diuque intentum. ne lues Jansentana gregem sibi commissium inficeret: nec ejus succetatem Franciscum Harlaeum eadem vesti- Tia constanter prementem. Sciebat nempe Harduinus, quibus oculis Pontificis r scriptum legisset Pavillonius, & Harlaeus probe novit. Qua vero ratione testificati,

19쪽

Pidet emim professo exigit; ut clare edicant suspecti homines , quid de quinque

Propositionibus sentiant: damnatas agnoscant, nec ne. Nulla autem in his Articulis

rei hujus mentio, nulla doctrinM Jansentanae, quam praescribit Pontifex & pro-scfptam jubet agnosci. Quintum fulcium repetit ex Ioanna Baptista Goneto Thom ista percelebri, qui

famosos Articulos clypeo suo Thomistico inseruit,velut Romae approbatos. Sed manctim esse hoc fulcrum supra ostensum a R. P. Isaaco de Bruyn : unde non est cur illius vim his pluribus elevem. Superest fulcrum ultimum nihilo caeteris solidius. Ita pergit: hoc denique sensu Breve interpretantes Thomistae secuti sunt, sequunturque passim eruditiduique Theologi , ipsique etiam, ut audio, Romani. Instar omnium erit Theo' ostiea Academiae Lovaniensis schola longe clarissima, ac doctissima, in qua fr

' duenter proponuntur propugnanturque Articuli, velut accuratum doctrinae Au-''qustimanae & Τhomisticae specimen , viaeque Theologicae Dux Apostolicae sedi' orobatus, quem qui secutus fuerit, extremos quosque quinque Propositionum et cotes me praecipitia vitare certus sit. ' Quod de Thomistis ait, non plures addueere potest quam geminos sonetum ac Contenetoni uin e de Goneto jam dictum rContenetonium non moramur , cum Thomistae ipsi illum habeant pro spurio, &'Natalis Alexander in interpolati Jansmisimi illum non sine justa causa insimulerii Quod de Theobgis quiba*- eruditis ; eruditus fit vel una nocte, quisquis causae Ians hinnae studet; fit saetactus, aris tantum non imponitur; semper memoratur cum elostio. Quisquis oppugnat , rerum omnium est rudis, osor veritatis , host is b notum morum , antiquitatis impugnator : dc quid non Nullus est liber, in qui- his, hi flosculi non seruntur. Theologos Romanos Articulis Patrocinari habet tamium ex fama, qualis domi ipsis quotidie nascitur. Nisi Theses Romanas videro, non credam; non sum tamen praefracte incredulus. Caeterum Academiae Loo- iensis Scholae Theologicae suam claritatem ac splendorem non invideo. Opto p tios ut novum quotidie sumat incrementum. Hoc scio & plurimum doleo, non pa-ium illi deeessisse quorumdam Doctorum tergiversatione in suscipiendis decretis A stolicis Iansenti Doctrinam fulminantibus ; dc hodie non nihil decedere, dum ex iis quidam desperatam lan senii causam tueri pergunt armis Thomisticis, aut ebrie d'strinam eius proscriptam profiteri lapius provocati detrectant. Quod ad AOileulox spectat, sussicit in Gallia esse culas, ut quibusdam Lovaniensibus placeant. tiam sint mercium Gallicarum avidi, lippis & tonsoribus notum est. Quidquid Arnaldus scribit aut loquitur , adoptant velut ex Tripode dictatum. Omnes illius aibri versantur & in Magistrorum S in Tironum manibus: sunt qui vel solius A maui intessidendi gratia non sine gravi taedio ac labore linguam Gallicam didie rint. Ab Arnaldi oraculis nefas e vetad latum unguem abite. Ex Arnaldi libria Nova.

20쪽

Novas Methodos nova specimina Moralis Christianae & Diabolicae, novos Ci-

techismos concinnant. Adoptatos itaque hosce Articulos mirum videri nemini debet, cum scelus esse credantur Arnaldicus. αντὶς ἔφα .Quid his hominibus facias Argutiarum numquam desinunt, fucos & offucias semper habent venales, quibus ex quolibet efficiant quidlibet. Publicatum est in Belgio jussu Sixti V. Breve anno is 88, quo Censurae adversus Lessium latae antia quabantur. In Brevi disertis verbis pronuntiatur, Lessi proposi tiones quas acerrimi ejus Adversarii improbaverant) esse lana Doctivis Ariuutos. Quid hic agunt acuti Theologi Ex Brevi Alexandri, ubi Articulorum nulla fit mentio, approbationem strae doctrinae eliciunt: imo manifeste illic legunt: caeci sunt prae invidia, qui approbatos inficiantur. Iam iidem illi Lyncibus oculatiores in Sixtino Brevi caecitatem affectant plus quam talparum : nihil illic vident quod Lessi causae faveat, nihil quod Censurarum injustitiam arguat. Et tamen Lessii Articuli turpibus notis inusti illic praedicantur disertissime ut fana docti ina Ariuuli. Quid si Iesu itae jam utantur Adversarii hujus mei ratiociniis uid si innumeros adducant omnis ordinis

A generis Theologos, Episcopos, &c. quod illis est perfacile) qui Breve illud ite

interpretati semper fuerint, hodieque sic interpretentur, ac si Lessi Articuli d ctrinam prorsus sanam & nulli Censurae obnoxiam complectantur Acquiescent ne pMinime gentium. Alia e X cogitabunt, atque alia effugia. Sunt qui malint ipsum -yleve reformare , ne dicam adulterare. Voculam Sa γ judicant illi expungendam, atque illius loco substituendain alteram, meo sed non illorum judicio, Lel Ilo & Ie sultis faventiore:n. Censent igitur sic legendum ; Sαρεν quibusdam Sac RAE domi artic lis. Anceps planae vocis hujus sura) significatio,& res subinde oppositas nil lat. Sic cum apud Poetam dicitur, sum Acraruum .vox clacra illic idem sonat,quo J execranda oc detestabilis. Hoc significatu voculam in Brevi accipiendam , ne ipse quidem Livor dixerit, cum totus Brevis conIextus huic acceptioni repugnet. Restat igitur ut iuxta acceptionem usitatiorem i dem sonet,quod vox sanct .atque ita scrip- tutas passim sacras appellamus, utpote divino spiritu dictante & conceptas & approbatas, & illius testimonio munitas. Iam non sana tantum, sed Jc sancta atque consecrata erit Leisii doctrina . Atque ita dum eludere tentant acceptam 1 Pontifice doctrinae Lemanae commendationem, ipsi metroborant, plusque Iesu itis lirgiuntur , quam postulent. Atque haec quidem a me dicta sunt, non ut doctrinae te suitarum patrocino , quae me defensore non indiget, statque ipsa per se post tot examina, tot pugnas & praelia, velut rupes inconcussa: sed ut Theologorum istorii ni eruditus Lector miretur ingenia, qui rebus es arissimis, quaesitis argutiis, a Tundunt tenebras , resque ancipites Jc obscuras asci titio lumine ac ementitis coloribus illustrant, pro ut causae suae toties conclamator ratio postulat; Eaco illi similes de quo in fabulis qui fumum modo exhalabat ore, Sc densa caligine in vo vebat locum,