P. Vergili Maronis Opera

발행: 1900년

분량: 460페이지

출처: archive.org

분류: 시와 노래

21쪽

ECLOGA II

atque humilis habitare casas et figere CerVOS, haedorumque gregem viridi compellere hibisco go mecum una in silvis imitabere Pana canendo Pan primum calamos cera Coniungere pluris instituit, an Curat ovis oviumque magistroS , nec te paeniteat calamo trivisse labellum haec eadem ut sciret, quid non faciebat Amyntas 33 est mihi disparibus septem compacta cicutis fistula, Damoetas dono mihi quam dedit olim, et dixit moriens te nunc habet ista secundum':dixit Damoetas, invidit stultus AmyntaS. Praeterea duo ne tuta mihi valle reperti oCapreoli, Sparsis etiam nunc pellibus albo; bina die siccant ovis ubera quos tibi Servo. iam pridem a me illos abducere Thestylis orat; et faciet, quoniam sordent tibi munera nostra.

huc ades, o formose puer tibi lilia plenis secte ferunt Nymphae calathis tibi candida Nais,

pallentis violas et Summa PapAVera CarPENS,

narcissum et florem iungit bene olentis anethi; tum Casia atque aliis intexens suavibus herbis mollia luteola pingit vaCCinia alta. o ipse ego Cana legam tenera lanugine mala

addam cerea pruna honos erit huic quoque pomo ;E VOS, O lauri, Carpam, Et te, ProXima myrte: Sic positae quoniam suavis miscetis odores. 33 rusticus es, Corydon ne munera Curat Alexi S, DCC, Si muneribus certes, Concedat Iollas.

heu heu, quid volui misero mihi floribus Austrum perditus et liquidis immisi fontibus apros.

22쪽

R VERGILI MARONIS

quem fugis, a demens ' habitarunt di quoque silvas o Dardaniusque Paris. Pallas quas condidit arces ipsa colat nobis placeant ante omnia silvae. torva leaena lupum equitur, lupus ipse Capellam, florentem cytisum equitur lasciva Capella, te Corydon o Alexi trahit sua quemque voluptaS. 63 aspice, aratra iugo referunt suspensa iuVenci, et sol crescentis decedens duplicat umbras me tamen urit amores quis enim modus adsit amori pa Corydon, Corydon, quae te dementia cepit lsemiputata tibi frondosa vitis in ulmo est' roquin tu aliquid saltem potius, quorum indiget uSuS, viminibus mollique paras detexere iunco pinvenies alium, si te hic fastidit, Alexim.'

ECLOGA III

MENALCAS DAMOETAS PALAEMON

M DIC mihi Damoeta, Cuium pecus p an Meliboei pD. Non, Verum Aegonis nuper mihi tradidit Aegon. . Infelix o Semper, OVES, PECuSI PS Neaeram dum fovet ac ne me sibi praeferat illa veretur, hic alienus ovis custos bis mulget in hora, et sucus pecori et lac subducitur agnis. D. Parcius ista viris tamen obicienda memento. novimus et qui te transversa tuentibus hircis et quo-sed faciles Nymphae risere-SaCEBO. . Tum Credo, Cum me arbustum videre Miconis io atque mala vitis incidere falce novellas.

23쪽

ECLOGA III

Aut hic ad veteres sagos cum Daphnidis arcum

fregisti et Calamos quae tu, PerVerS MenalCa, et cum vidisti puero donata, dolebas, et si non aliqua nocuisses, mortUUS ESSES ISM. Quid domini faciant, audent cum talia fures pnon ego te vidi Damonis, Pessime Caprum excipere insidiis multum latrante Lycisca pet Cum Clamarem quo nunc se proripit ille pTityre, Coge pecus, tu Post CareCta latebas. o D. An mihi cantando victus non redderet ille, quem mea Carminibus meruisset fistula caprumpsi nescis, meus ille caper fuit et mihi Damon ipse fatebatur; sed reddere POSSE negabat. M. Cantando tu illum' aut umquam tibi fistula cera asiuncta fuit' non tu in triviis, indocte, solebas stridenti miserum stipula disperdere Carmen pD. Vis ergo inter nos quid possit uterque vicissim experiamur ego hanc vitulam ne forte reCuses, bis venit ad mulctram, binos alit ubere fetus sodepono tu dic mecum quo pignore CerteS. M. De grege non ausim quicquam deponere tecum est mihi namque domi pater, est iniusta noVercas bisque die numerant ambo pecus, alter et haedos. verum, id quod multo tute ipse fatebere maius as(insanire libet quoniam tibi , pocula ponam

fagina, Caelatum divini opus Alcimedontis, lenta quibus torno facili superaddita vitis diffusos hedera vestit pallente CorymbOS. in medio duo signa, Conon et-quis fuit alter, o descripsit radio totum qui gentibus orbem,temPOra Uae CSSOr, quae Curvus arator haberet p

Schol. Dern fragilis Nax

24쪽

P. VERGILI MARONIS

necdum illis labra admovi, sed Condita servo.D. Et nobis idem Alcimedon duo pocula fecit, et molli circum est anSas amplexu acantho, SOrpheaque in medio posuit Silvasque sequentis. necdum illis labra admovi, sed condita servo. si ad vitulam spectas, nihil est quod pocula laudes.

M. Numquam hodie effugies veniam quoCumque vocariS. audiat haec tantum-vel qui Venit ecce Palaemon. oessiciam posthac ne quemquam VOCENACESSAS. D. Quin age, Si quid habes in me mora non erit ulla, ne quemquam fugio tantum, Vicine Palaemon, sensibus haec imis res est non parva reponaS. P. Dicite, quandoquidem in molli consedimus herba. 33 et nunc Omnis ager, nunc Omnis parturit arbos, nunc frondent silvae, nunc formosiSSimu annUS. incipe, Damoeta tu deinde Sequere, MenalCa. alternis dicetis amant alterna Camenae.D. Ab Iove principium musam Iovis omnia plena; oille colit terras, illi mea Carmina Vrae. M. Et me Phoebus amat Phoebo sua Semper apud memUnera sunt, lauri et Suave rubens hyacinthus. D. Malo me Galatea petit, lasciva puella, et fugit ad salices et se cupit ante videri. 63M. At mihi sese offert ultro, meus ignis, Amyntra, notior ut iam sit canibus non Delia nostris. D. Parta meae Veneri sunt munera: namque notaViipse locum, aeriae quo OngESSere PalUmbES. M. Quod potui, puero silvestri ex arbore lecta roaurea mala decem misi Cras altera mittam. D. O quotiens et quae nobis Galatea locuta est lyartem aliquam venti, divum referatis ad auris M. Quid prodest quod me ipse animo non SperniS, Amynta,

25쪽

ECLOGA III

si dum tu sectaris apros, ego retia servo p 3 D. Phyllida mitte mihi meus est natalis, Iolla: cum faciam vitula pro frugibus, ipse venito.M. Phyllida amo ante aliasti nam me discedere flevit et longum formose, vale, vale, inquit, Iolla.'D. Triste lupus stabulis, maturis frugibus imbres, o arboribus venti, nobis Amaryllidis irae. M. Dulce satis umor, depulsis arbutus haedis, lenta salix feto pecori, mihi solus Amyntas. D. Pollio amat nostram, quamvis est rustica, Musam Pierides, vitulam lectori pascite vestro. 85M. Pollio et ipse facit nova Carmina PaSCite taurum, iam cornu petat et pedibus qui Spargat harenam. D. Qui te, Pollio, amat, Veniat quo te quoque gaudet; mella fluant illi, ferat et rubus Sper amomUm. M. Qui avium non odit, amet tua Carmina, Maevi, soatque idem iungat vulpes et mulgeat hircos. D. Qui legitis flores et humi nascentia fraga, frigidus, o pueri, fugite hinc, latet anguis in herba.M. Parcite, OVES, nimium procedere non bene ripae Creditur; ipse aries etiam nunc Vellera Siccat. 3D. Tityre, pascentis a flumine reice Capellas: ipse, ubi tempus erit, omnis in fonte lavabo.M. Cogite ovis, pueri si lac praeCeperit aeStUS, Ut nuper, frustra pressabimus ubera palmis su D. Heu heu, quam pingui macer est mihi taurus in ervo lidem amor exitium pecori peCOriSque magiStro.

M. Hi Certe-neque amor CauSa est-Vix ossibus haerent.

nescio quis teneros oculus mihi fascinat agnos.

lii miles. . his certe-neque amor causa St-vix Ssibus haerent Doricifrasta Ter Erin ii. I, 38, Mi his nominos res Sit: Mis Sic, tingrarent hi certe neque amor causa est vix ossibu haerent

26쪽

P. VERGILI MARONIS

D. Dic quibus in terris-et eris mihi magnus Apollo- tris pateat Caeli spatium non amplius ulnas. IOS M. Dic quibus in terris inscripti nomina regum nascantur flores, et Phyllida solus habeto.' Non nostrum inter vos tanta componere lites. et vitula tu dignus et hic et quisquis amores

haud metuet dulcis, haud experietur amaros. IIo

claudite iam rivos, pueri; at prata biberunt.

ECLOGA IV

SICELIDES Musae, paulo maiora canamus lnon omnis arbusta iuvant humilesque myricaesi canimus silvas, silvae sint Consule dignae. Vltima Cumaei venit iam Carminis aetas; magnus ab integro saeclorum nascitur ordo. iam redit et virgo, redeunt Saturnia regna, iam nova progenies Caelo demittitur alto. tu modo nascenti puero, quo ferrea primum desinet ac toto surget genS Urea Undo, casta fave Lucina tuus iam regnat Apollo. Ioteque adeo decus hoc aevi, te consule inibit, Pollio, et incipient magni procedere menSES; te duce, Si qua manent sceleris vestigia nostri, inrita perpetua solvent formidine terras.

ille deum vitam accipiet divisque videbit 13 Permixtos heroas et ipse videbitur illis,

hata . . . Aud GmS m. aut . . . aut miles. Sem. Schol Si mrri in Om- muteri qui cti lem liud intionisso i fur qui amet quid videat ne odiat et si metuet dulcis experietur amaros sin autem non metUEt AmATOS, experietur dulcis interprefctius hau temnet dulcis, haut experietur amaros, horari haud metuet dulcis aut experietur amaro muricr

27쪽

ECLOGA IV

pacatumque reget patriis virtutibus orbem. At tibi prima, puer, nullo munuscula Cultu

errantis hederas passim cum baccare tellus mixtaque ridenti colocasia fundet acantho. ao ipsae lacte domum referent distenta Capellae

ubera, ne magno metuent armenta leoneS;

ipsa tibi blandos fundent cunabula floreS. occidet et Serpens, et fallax herba veneni occidet Assyrium vulgo naSCetur amomUm. 23 at simul heroum laudes et facta parentis iam legere et quae Sit poteri CognOSCere VirtUS, molli paulatim flavescet Campus ariSta, incultisque rubens pendebit Sentibus uva, et durae quercus Sudabunt roscida mella. go pauca tamen uberunt priscae vestigia fraudis,

quae temptare Thetim ratibus, quae Cingere muris oppida, quae iubeant telluri infindere sulcos. alter erit tum Tiphys, et altera quae vehat Argo

delectos heroas; erunt etiam altera bella satque iterum ad Troiam magnus mittetur Achilles. hinc, ubi iam firmata virum te fecerit aetas, cedet et ipse mari vector, ne nautica pinus mutabit merces omnis feret omnia tellus. non rastros patietur humus, non vinea falcem; horobustus quoque iam tauris iuga Solvet arator; nec varios discet mentiri lana Colores, ipse sed in pratis aries iam suave rubenti murice, iam croceo mutabit vellera luto; sponte sua Sandyx paSCenti VeStiet agnoS. 5 Talia saecla ' suis dixerunt turrite fusis concordes Stabili fatorum numine Parcae.

28쪽

P. VERGILI MARONIS

adgimere o magnos aderit iam tempus honores,

Cara deum Suboles, magnum Iovis incrementum laspice convexo nutantem Pondere mundum, o terraSque tractuSque mari Caelumque profundum: aspice venturo laetentur ut omnia saeclo lo mihi tum longae maneat pars ultima vitae, spiritus et quantum sat erit tua dicere facta: non me carminibus vincet nec Thracius Orpheus, s nec Linus, huic mater quamvis atque huic pater adsit, Orphei Calliopea, Lino formosus Apollo. Pan etiam, Arcadia mecum si iudice Certet, Pan etiam Arcadia dicat se iudice victum. incipe, ParV Puer, riS CognosCere matrem o(matri longa decem tulerunt fastidia menses incipe, parve puer qui non risere Parenti, ne deus hunc mensa, dea nec dignata cubili est.

ECLOGA

MENALCAS MOPSUS

m. V non, Mopse, boni quoniam Convenimus ambo, tu calamos inflare levis, ego dicere VerSUS, hic corylis mixtas inter Consedimus ulmos pMo. Tu maior tibi me est aequum Parere, Menal Ca, sive sub incerta Zephyris motantibus umbras, sive antro potius succedimus aspiCe, ut antrum silvestris raris sparsit labrusCa racemis. m. Montibus in nostris solus tibi certat Amyntas. o. Quid, si idem certe Phoebum superare canendo p

29쪽

ECLOGA V

m Incipe, Mopse, prior, si quos aut Phyllidis ignis oaut Alconis habes laudes aut iurgia Codri. incipe pascentis servabit Tityrus haedos. m. Immo haec in viridi nuper quae cortice fagi

carmina descripsi et modulans alterna notavi, experiarti tu deinde iubeto ut Certet Amyntas. 13Me Lenta salix quantum pallenti cedit olivae, puniceis humilis quantum aliunca rosetis, iudicio nostro tantum tibi cedit Amyntas.sed tu desine plura, pueret SUCCESSimVS antro. m. Exstinctum Nymphae crudeli funere Daphnim o

flebant vos coryli testes et flumina Nymphis ,

Cum Complexa sui Corpus miserabile nati, atque deos atque astra vocat Crudelia mater.

non ulli pastos illis egere diebus a frigida, Daphni, boves ad flumina nulla neque amnem libavit quadripes nec graminis attigit herbam.

Daphni, tuum Poenos etiam gemuisse leones interitum montesque feri silvaeque loquuntur. Daphnis et Armenias curru subiungere tigris instituit, Daphnis thiasos inducere Bacchi go et foliis lentas intexere mollibus haStas. vitis ut arboribus decori est, ut vitibus Vae, ut gregibus tauri, segetes ut pinguibus arvis, tu decus omne tuis. postquam te fata tulerunt

ipsa Pales agros atque ipse reliquit Apollo. 3grandia saepe quibus mandavimus hordea sulcis, infelix lolium et steriles nascuntur Venae spro modi viola, pro purpureo narCiSSO Carduus et spinis Surgit paliurus acutis. spargite humum foliis, inducite fontibus umbras, o

30쪽

P. VERGILI MARONIS pastores mandat fieri sibi talia Daphnis ,

et tumulum facite, et tumulo superaddite Carmen: Daphnis ego in silvis, hinc usque ad sidera notus, formosi pecori Custos, formosior ipse.'m Tale tuum Carmen nobis, divine poeta, Squale sopor fessi in gramine, quale per aestum dulcis aquae saliente sitim restinguere riVo. nec Calamis solum aequiperas, sed Voce magistrum: fortunate puer, tu nunc eris alter ab illo. uno tamen hae quocumque modo tibi nostra vicissim dicemus, Daphnimque tuum tollemus ad astra; Daphnim ad astra feremus amavit nos quoque Daphnis.

m. An quicquam nobis tali sit munere maius et puer ipse fuit cantari dignus, et ista iam pridem Stimichon laudavit carmina nobis. 33m Candidus insuetum miratur limen Olympi sub pedibusque videt nubes et sidera Daphnis.

ergo alacris silvas et cetera rura voluptas Panaque Pastoresque tenet DryadaSque puellaS.

nec lupus insidias pecori, nec retia Cervis oulla dolum meditantur amat bonus otia Daphnis. ipsi laetitia voces ad sidera iactant intonsi montes ipsae iam Carmina VPES, ipsa sonant arbusta deus, deus ille, Menalcat 'sis bonus o felixque uisa e quattuor aras: Secce duas tibi, Daphni, duas altaria Phoebo.pocula bina novo spumantia lacte quotannis Craterasque duo statuam tibi pinguis sivi, et multo in primis hilarans convivia Baccho, ante focum, Si frigus erit, si messis, in umbra ovina novum fundam Calathis Ariusia nectar.

SEARCH

MENU NAVIGATION