장음표시 사용
241쪽
ae Virgilianis, referri ab eo videas Quamvis enim Constantino M. imperante Christianismus' i iam maxime emoruerit, idololatris inia. gos, unde& pagani sunt dicti, secedere tum coactis, cultus tamen do. lorum, ne Valentis quidem ac Valentiniani tempore plane desiit; quin multa loquimur ex mente Autoris' retenta a Christianis Ethnici sinum redolentia, vi balnea, Pontificatus Caesiarum, adoratio sacrae purpurae, is Divorum appellatio. Neque id citra rationem statua huandam Connivendit in enim erat Imperatoribus ad tempus, ob tot Magnates Romani Imperii in Oriente&Occidente sacris Ethni eis adlauc mordicus inhaerentes, ne Imperium aut sumerent sibi ipsi, aut ad alios translatum irent. His expositis, nec inconcinne declaratis, distursum de sacris Tauropoliis annectit, docens sacra ista Hierophantas Solis atque Hecates aut solos aut cum uxoribus suscepisse, idque eos in regenerationem aeternam quandam factitasse; ubi dc Baro inium refellit pariter, qui locum Prudentii in Martyre Romano de Tauropoliis agentem obtorto velut collo ad consecrationem Pontificis maximi pertraxerat, Inscriptionibus qua Graecis, qua Latinis in sententiam suam allatis. In secunda dissertatione sub initium statim adversus sinistros interpretes censoresque sese ob munit hic Autor Neque enim is videri vult, qui Daemonum vel Diabolorum tollere existentiam , atque adeo a latere quasi vulnus aliquod Clu istianae Religioni, Scripturaeque saerae infligere meditetur quin asserit esse Daemonas, qui non oraculorum tantum respondentium tempore, sedacante ortum defectum. que illorum perdere humanum genus tentaverint. Patribus autem
primitivae Ecclesiae, qui oraculorum omnium Ethnicorum praesidem solum atque unicum faciunt Diabolum adstipulari non sustinet, utpote hac quoque in doctrina, uti in aliis, mirum quantu Platonirantibus. Id igitur tantum negat, Daemones ad sacrificia advolasse, horumque cruoreae nidore se satiasse, aut oraculis Delphico,Dodonato, caeterisque praesedisses id quod non plato tantum ejusque asseis elae, Porphyrius, Iamblichus ae caeteri, sed& hos secuti primitivae Ecclesiae patres Athenagoras, Tertullianus, Minucius Felix , Origenes,
Eusebius, Firmicus aliique crediderunt. Ansa id negandi, impostutisque Antistitum responsa id genus tribuendi suppeditata ut ori fuit tum a Cicerone, qui in lib. a.de Divinatione cum Epicureis, Aca
242쪽
demicis, Peripateticis, Cynicis aliisq; sapientioribus Oracula eotiim que responsa lepide ac salie explodit,tum ex Oenomao,cubus fragmen ta de oraculis Eusebius refert hic enim ex professo de fraudibus O raculorum scripsit in ex Luciani Dialogo, qui Pseudomantis inseri'
bitur, autoribusq; praeterea tam priscis quam recentibus aliis; quan quam ea modestia dexteritateque est Autor ut, quicquid hoc suae de oraculis Gentilium est sententiae, nemini cuiquam velit obtrudere , suum potius cuique de rationibus citationibusque suis judicium relinquens. Ordine autem aliquo in assertione causae suae ut procederet, consideravit primo in quibus qualibusve regionibus constituta fuerint praecipua oracula. a. quomodo templa ipsa sive oraculorum septa fabrefacta aut arte aut natura, aut ambabus fuerint, 'uibus modis adornata. 3 qualiterin quam diversimode oracula fuerint reddita. 4 per quas personas administrata. s. quibus artificiis Antistites ac Prophetae in illis usi. . quanti Principibus Magnatibusque fuerint aestimata in . quibus de causis oracula haec talia penitus tandem desierint. Et primum quidem commode observat, oracula in montanis potissimum regionibus,&quae speluncis cryptisq; subterraneis abundabant, fuisse adornata, ut adminiculo scilicet sacerdotibus ad decipiendos homines esse potuerint. Antro enim superstructum erat oraculum Delphicum, Trophonii Sarpedonis apud Alexandriam, A pollinis Clarii ad Colophonem, Saturnii in aede Alexandrina, Fortunae Praenestinae prope Romam, Si byllae Cumanae circa Bajasoc. suisse etiam in templis adyta, ad quae nemini, praeter Sacerdotes, aditus erat permissus. His ita praestructis artes praestigiasque sacerdotum illorum vel potius impostorum circa oraculum Delphicum, Trophonia
num, Dodonaeum, Statuam Memnonis, oraculum Ammonium aliaque plui detegit, verbis ipsorum Historicorum antiquorum addu- Agit etiam de oraeu Iis per eo dicillos, item de oram Iis per illa
somniat qualia in Antro Charonato, in fano Pasiphaae, intemplo T-sculapii Perg. meno. Cauchantis in Daunia, Amphiarai in Attica, The'
bis in Boeotia aliisque in locis sub Deorum nomine reddebantur &quid technarum atque fraudum circa illa abs Prophetis ac prophetis' sis fuerit adhibitum, condocet; de oraculo quoque Heliopolitano,
V Mis tacitidis, tim oraculo Apidis, bovis Memphitici simile quid
243쪽
eo comp.rrata sint omni t ut omisso 'steriorum sitib inpotacris sisti. tentium scrutinio, infrigidis ineptismium FNptiorum antiquitatibus, s modo antiquitatibus, defixae disserumh--- mentes haereant oraq; praesitam religio Pollaici gis alicujus vis mentispeclam haberevia tur,quosive Deus e Moses regnumsibi in eopopulosirmarit, quam mmbram ι rarum integumentis ad Chri ducem aluoah ologi, ossicio minime ali num censuit, si justo dogma illud studio ei
cuteret, a quam parum solidis superstruaturfundamentis demonstraret. Cum itaq; in epistola dedicatoria, sacrarum literarum auctoritatem asserturus, calamum adversus eos, qui Cliticae suae tribunali sandissimum illum codicem temere subjiciunt, strinxisset, propositiq; sei indicasset rationem Gnopere ipso primum Marsham de cicrorii m
-Ebraeorum origine sententiam qu .am4. In ante illum Iohannes Spence
rus ii Dilsertatione de Urim Thummim Cantabrigiae a. 6 8 edita proposuerat, prolixe exponit, collectis in unum, quae Spencerusin Marshamus sparsim tradiderant, cita exponit candide,ut illi ipsi causam,quam assierendam susceperunt,clarius explicare, aut subtilius tueri ac exornare non potuissent. Summa doctrinae eorum haec est:
Israelisis inum i in eopo oconstituere letibusque firmare decrerivisset, nossetque infuse ervicacuque ac recepi πυμ ves rituum tenaei agentis infantiam ablactari relut e vestigio non posse bationem
dari, Aipissi qua ad cultum vere nisum, store umbratiles quasdam, teris reliquiispopulum itam deduceret. Itaque ritus non paucos, ineptos eos quidem, at utcunque toler. biles,quadam velut συγκαταβασει, stoaulum emendatos, insacrorum suorum album transscri Deum. Sic enim Tibernaculi emptique magniscentiam , Sacerdotum ordinem splendi unetq& UZaratum, caedecoras Pontifici pestes, nee non Urim ae nummimiserias festa, ac hebdomaticum dierum orbem lacrificia,
244쪽
litWitsius, ut primum magna dc admiramiam plane veteres inter yptios de Hebraeos in religionis negotio convenientiam, ex mente Spem ceride Marshami per partes singulas distinisteque expendat ac dein-
. dein medii im proserat argvamenta, quibus evinci videatur posse ea in quibus consentus est, Hebia os ab Egyptus, non AEgyptios ab He. bratis accepis ieri Cyrilli etiam Alexandrini, Chrysostomi, aliorumque tum patriim, tum recent lorum scriptorum testimonii ais iactis. Ita integro libro I expolita adversariorum sententia, sis ur HIius exhibet, uberiusque libro II III comprobat, e queritibus eptem thesi
quantam piri eruditipraedicant, non autesemper, quandoque nec castenio autia D. III. conperiunt, rapti, atquine Mari ea cum aliis moratioribus populis communia ha erunt,hausta ex comv--μαι, ly.ritonis vel traditionis : quarum utraque apud Hebraeos purior atque incorruptιθrfuit. IV. Sufe cure naturae remotiora, AEgyptιι xamen atque Hebrais communia uerunt e rρrob. tr nonpotest apud Egyptios quam apud Hebraeos antιquιο Λιθe, quam ι2 qu crud intur scripιο- res omnes Λ se nonpaullo recentiores sint. V. Ex adverso probis es, Enptios ab Abrahamo,Iosepho, se Salomone multa accepιse. VI.
in argumento iniuchum reliquit do istissimus Auctor, inprimis con-r Iohannem fencerum, qui pro Egyptiorum rapnim data Israelia
245쪽
' MENSIS MAII A , DC LXXXIV. π
ω s videtur Cum erum in ora sub praelo jam sit Spenein j stum de Letibus Mosaicis opus, quo suam illam hypothesin majoriar. 'gumentorum apparatu firmasse dicitur, novae utique industriae mat ria claristimo V itsio , ctim ad manias ejus pen cerianum illud opus pervenerit, praebebituri quemadmodum nobis de hoc argumento plura dicendi, non poterit non suo tempore redire occasio. Alter voluminis Traffatus Δεκα*υλον, sive dedecem Tribubiu Maeli inscribitur,eorum'; complectitur historiam quatitor inperiOdos distributam. μὴ initimi a Ieroboamo est,cujus auspiciis
tribus a regno Judae secesserunt, separatamque&Ecclesima rempublicam coeperunt consurirere; tametsinoniis, universas, ea filii A. ctio, quin multi domui Davidissici isque pristinis adlueserint Astrea ab eversione Res ii X tribuum incipit, jus primogradus in caedeam roboam secundi aut filii ejus Zachariae, alter in victoria latriis m, tertius in expeditione Salmanassaris spectatur, qui regnum decem tribuum,m ii manius istetisset, omnino destruxit, quibusdam quidem e pube in iura sua relictis, qui Samaritanorum siccessu tem
poris sectam condicierunt plerisque vero in Assyriam Mediamque deportatis Tertia post solutat captivitatem Babylonicam coepit, quando una cum Iudaeis nonnulli etiam ex X tribubus in Judaeam roversi tint, ac cum tribu Iuda coaluerun , plurimi vero nova patria antiquae praelata in exilii sedibus remanserunt quorum quidam mixti
prosenis gentibus inque iis paulatim abserpti sunt, alii avitae religionis retinentiores conlinunionem ciui fratribus suis coluerunt. Earta a novissimo potitiae Israeliticae per Romanos excidio ducti adopi tam totius isaeli essitusio remi t. Eam nim larissim auctor,
postquam viis xiii , Histo pertarisset, illustias, sob
pturaei quam sumius iisq; dissicininus,hypothesin comprobare nititur,d expectandaniatili mo esse efficacem totius liraeli, sine tribuum discrimine,ad communionem Christi vocationem ; nec desiperandum iis de reditu in patriam. Utrumque enim ex solenni illo scaede ,re,quod cum Abrahamoin semine ejus Deus pepigit Gen. XVII. I. arbitratur fluere; argumentis insuper ex Levit. XXVI, a commate is adfinem usque capitis, ac Deuteron. XXX, versbus decem prioribus, Haiae XI, v. IMI. 3. Hostae III. 3.q.s Ierem. XXXI, I. Erech. XVI, s.
246쪽
subjungitur Dia trabe de legione issa Christi norum decantatissima, quae sub M. A. Antonino meriisti illi qhle ad Cni istum precibus tempestatem commovit, hostibus fili in ilium ac grandinis jactu exitio sim, Romanis vero frigidissimorum imbrium in summo aestucopiastis luinem ulminatrix , ob causim salutata Cuna enim nongentiles tantum Historici victoriam illam, non Christianorum Deo edsio Jovi iuvio, vel ipsius imperatoris precibus ac meritisadseribant, aut imago quodam procuratam assiuam; sed aie Christianis scriptoribus seerint, quibus narratio illa suspecta, ac rationes, quibus Llciri solet, parum solidaesint visae operae se pretiumsecturum mitsius censuit,
si rem omnel e r ratiore studio excuteret. Itaq; cum de iacto nondubitari ostendisset, gloriam miraculi sacrilego ausu Iovi Pluvio, inepte etiam vanissimismagorum praestigiis tribui, Christianoraim vero precibus merito adscribendam commonstrat; caligero tamen, Salm fio, atq; Hueti otissensus, literas Marci Imperatoris ad Senatum.quae in B. Iustinooperibus nunc vulgo visuntur, genuinas non esse, sed alio quodam confictas ac suppositas. -
AE Man in Asalse , Maistre de Mathemariquet des Vesaelapetite curis caeci sive
Alani Manes ni Maneti luerorum nobilium'
si stabuli minoris Insermatoris Mathematici, olim Architecti milibraris de rei tormentariae praesem in Lusitania
bi qua continentur diveria mundi systemata , Ta
buli Geographicae univeriales & particulares, antiquae rimae, surae praecipuarum in orbe urbium, aliorumquε locorum memorabilium cum est,ie principum, eorumque insignibus,titutis, coloribus aulicis, gentiumque moribus, religione, politia, vestitibus.
Luteti apud Dion Thierentis Lin q,
247쪽
cripus hoc in Tomo, in eo in libros decem distributum esse Figm. Ha, habet, tabulas 67 . Tomo I. Lib. I. II tradi intit Sphaerica senographica in genere, satisque per huc iein populariter Luseo III specialis descriptionis initium fit a terris Arcticu Tonuis II liber IV. Asiam exhibet Tom li I. lib. V. Africam Tomus N. lib. VI. Luropae partem, inritia sunt Regni re dc D.rn , Isosimia, Sarmatia, Polonia Hungaria Pyricum, Graecia,Italia Hissaria usitania.don, o WIbro Vn reliquae Europae regiones describuntur i. e. Britannia,
ivi sim dubitandum, quin industriam adhibere voluerit maximam, ut non nisi correcta emendata traderet . sed dissimulari nequit, accidisse illi, quod aliis, totam rerum serraginem congerentibus, 4-
horaim fide nitentibus, ut nimirum in rebus extra patriam suam, experientia&linguarum notitia destituti, saepissime hal hicinentur. Magnum igitii operae pretium reportarent viri docti meriti, qui tot hujusmodi librorum, variis locis, lingitisque editorum, volumina , in ea quisque parte, quam optime perspe istamin cognitam habet, serio examinarent, laquae emendanda invenerint, cum Autoribus istiusmodi
Systematum communicarent. Id dum negligitur, dealieno labori ni, ni retribuitur,aliusque eo alio liber exscribitur,seri non potest,quin Mordis iure rei, , ---tantum, sedo novis cumulentur, ut
huelimo factis,' Moimimus aliquid hac de re in Actis nostris πι Nec mirum ei Linhoc quoque Mailiti opere onge ampliori, plurima
reperiri emendationem desiderantia. Exempha pauca ex rebus Germanicis, quamvis in iis brevissimus sterilis est, subjungemus. Tomo V, pag. 76, Elchsfidiae principatus qui male Eschfeld scribitur
sub ditione Ducum neburgisorum esse dicitur, sed male quanquam enim in finibus eorum sita sit haec regio, ad Archiepiscopum salectorem Moguntinum tamen indubitato jure spe stat, neque PrinciFatus titulum gerit. Ibidem eum dire florum circuli inferioris Saxoniae mentio fit , verba hates Le Duc de Brunsvis de Lunebouet,
248쪽
de recreae maώa presenti en partage mirention ne te Due de Brem , sam prejudice du droita Duc de Bri y pie , qui est tofo νι directeur sensum non admittunt congruum. Inter Magdeburis oensem, qui Brandeburgicus hoc tempore Elector est, Bremensem Ducem, qui est Rex Sueciae, directorium circuli infelioris Minniaealuternari, salvo tamen Ducum Brunsvicensium , neburg sunt ordirectorii jure publice constat sed hunc sensum ex Masinut jacent, nemo sorte exsculpserit lata conia eriora deloiptione. 8 8o, ut&alibi passim, de Episcopalibus, Abbatiis, Comitatibu Civitatibus, ex Matruusit, quas vocant, Impera obsoletis, Autor non pauca hausit, ni monea sunt; tum in nominibus multipliciter lapsius est nihil enim sunt voces Widerfelougenstein Bluchsingen nec umquam fili Taut Mergenses, sed Baro tu , Eqilestre Thuringorum ordini olim annumeratus, nunc Proctura Duciatu. Neque, ut de aliis taceamus, superest hodie antiqua forma Comitatuam log nsis, sed exstinctae illius stirpis praedia lagi ab equestribus semiliis in Thuringia possidentur maxime a splendidissima Thetron m gente, praeclaris in patriam meritis olim nune illustri μconspicua Pag. 78, ditiones Russorum sive qui Comitum titulum nuper gerere coeperunt, Dyn
&vetustissimi, olim Booti dicti) gravissimo die in
burgensi Ducatu sitae dicuntur, quas longissime inde dis es Vol landionibus jacere palam est inminui-s essensio QN burgum, Ducatus minus recte Mutantur; non enim Ducatus titulum habent, sed Episcopatus nomis retinent, qua ouam a Ducibus saxoniae lectoralis lineae regantur. Tertius etiam inemebe saxonicae Episcopatus Misenensis, primo olim loco stavisus, inter eos qui Exemti dicuntur male Dueatiis axe Messin dicitur Misenia enim vel Episcopatus, vel Marchtonaesu nomen est, non Ducatin &Missa urbs arces habuit tum Episcophtum Marchionis; uterque etiam separatas possedit provincias, sicut&olina Bu gravius eiusdem loci Nunc omnia plano jurea
miratus ita inter Saxoniae Duces divis dicitur, ut rum in ea: im
249쪽
riam Lusi ia Academia seu Universitas esse dicitur, quae nunquam ibi fini Sed haec, omissisaius, spe innitus loco si alit: plurima talia
in descriptione aliarum provinciarum notare poterunt ranun gnari sunt. Itaqueo Autor an iam hiabebit secundam curam adhibendi: iis, qui Germanicam libri edis lGlrena moliri dicuntur, GHI-tione dc diligentia in abstergendisii vis, crit opus. Neque nos alio fine haec conamentati sumus.
SELECTA HISTORIAE ECcLESIASTI E CAPI TA
d mitis A wtore R.P.F. Narali inexorio orae EL prata caeci μαασπι. rvri . Parisiis apud Antonium DeZallier, IG3. in LI TIstoriam ecclesiasticam continuariariis P. Alexander, de cuius vi. itituto domethodo inactis mutasti mense Iulio diximus, ad umdecimuma duodecimum seculum procedit, dc utrumque conjunctim pertractatum tribus voluminibus absolvit, e quibus jamprimum tam
tum, reliquis duobus ad alia tempora dilatas exhibemus Aut picatur illud autor a chiristitibus Romanι Ioh. inne XVIIesusque successoribus, usque ad CBιηι ριιm III, quorum vita dum ex
ipsis rum epistolis aliisque monumentis in ordinem redactas breviter enarrat,concilia quoque summorum litorum pontilicum au icus sive Romae sive aliis in locis habita rebus eorum gestis intertexit.
Hine ad caetera undecimio duodecimiseculi em, Asia propredi. tur,4 quid in singulis circadisciplinam Mesiasticam sancitum deo tumquesierit, exponit. Tria vero Lateranensia, quae oecumenicis annumerare silent manae curiae addicti, item ea, quae in causa Berengarii, Ninnardi, Thomae Cantuarietas, investiturarum coacta sunt, multaque alia partim Haeresiologiae, quae inter selecta synopseos hujus capita proxime sequitur, partim mortationibus, quas secus dum de tertium volumen exhibe , reservat.
Inter haereticos primum loeunt occupans πινι Manichai, quo merrores a muliere quadam Itala in Galliam inve hos,& ab infasto ritu nobili callide explorato silc prciditos, a Io II concilium Aurelia
250쪽
duxit,combussis emini autoribus&asseclis anathemati sibjecit. N vis his Manich tis,eorum qite promachi Stephano Isbo subjungi.tur Gandulfur quidam Itillus, cujus haeresin a. Ioas AtrebatensisSynodus a Gerardo Cameracensiis Atrebate iis episcopo congregata , cujus acta praeclictus I .lcherιustomo Spici legi siti decimo tertio inseruit, editis singulis adversus singulos errores capitulis damnavit. Seclinm- turBerengarins, de quo in Dillertationibus uberius agitur; Michael oratims, in cujus schisinate enarrando, quousque Latinae &G-
eae ecclesiae difffensio tum temporis progressa fuerit disquirit, Rosi sinus in hara esin, quam corram suessionens syncido juraverat, rem sus; si Viscum suam Milorum secta ranchel se iiii Aesia,ONsium animos in tantum sibi devin erat, ut qua corpus laserat, aquam biberent, donec s. Norbem opera flagitiosissimi hominis consortio
in moliorem viam reducerentur Petrus de uis, qui petrobusianorum seiram propagavit Henricus, de quo ex actis Cenomanensium episcoporum, a Afri illonio tomos Anal. vel publicatis, haud pauca referuntur Arnaldus Brixi ensis, ejusque praeceptor Petrus Abaelardu6 de quo in tertio volumine copiosius disteritur; Gilsertus Porretanusi do sive Eo Apostolici ab Evervino in epistola ad Bern hardum Cla. raevallensem in Mabillonianis analectis edita,& ipse Bernhardo serm. 6 ω66 in Canticum descripti folmarns Tri essensteiniensis in Franconia infra Herbipolin Praepositus, qui Gerochum Reicherspergensem in Bavaria Pra, situm adversirium est is uiuino loco Winenses, de quibus hoc ordine agit,ut primum bis intore ova- ria nomina, deinde errores circa ecclesam, sacramenta Hire ' dogmata um varias eoru sectas,item more, & discipliniam. --is, ii
pugnationem &condemnationem,& tandem taldensiui olienim rumpostremam consessionem, & haereticorum, quibus etiam Luth rum accenset, de iis judicia referat. Inter alia obsi Tot libros Ebrans
de Bethunia, Bernardi Abbatis Fontis Cul βα-- ' si qui contra aldenses inscribuntur, titulum hunc non a suis autoribus, sed ex Grefer ingenio accepisse, multa p. is in maldensibus tribui ab ipse rum doctrina&moribus aliena. Quod ut recte moner . ita perpe ram cum aliis Pontificiis multa inter maldensium aliorumque hactenus enumeratorum errores&haereses recenset, ob qu inter Veritatis