장음표시 사용
341쪽
lusdam Vitalis, alter generalior, quo &Zeniutha, Idra Rabba, adfaSuta R. Naphthali Hiret explicare aggressu est. Denique tres discursu, brevissimi, qui ad praefationem libri Sohar pertinent, exhibentur. Illi, Commentarius Loriensis,in annotationes quaedam e Sohare Cham mali annexae sunt. Tertia parte appendιcis loco, Ebratorum doctrinam de spiritibus creatis e libro , cui nomen et Elohim, di manuscripto ad opera Loriensia pertinente, Autor proponit, quoniam, ut ipse ait, hise ignorari nonpossum ab iis,qui quomoλέμηfide conversione Iudaeorum eo sitant. De caetero quum perillustris Vir in versione Soharistic textu, seperrecturum, dc publici juris factuna Manuscripta quaedam a Iudaei, aestia
matissima promittat, par est equidem, ut omnes, quos horum studio-rram amor tenet, vires ipsi, firmamquς sanitatem, in erius discrimen se hoe labore adductum inquit, apprecentur.
animaux, parun Religim de cicongregarion id est,
De Circulatione Spirituum animalium Tractatus, auctore Religioso quodam Congregationis
P. Mauri. pari apud viduam Ludov. Billaine, o8t,incia. Quemadmodum hypothesin de circulari cinguinis motu ab omnibus sanioris mentis Philosophis ac Medicis receptam, 4nfinitis experimentis atque ratiociniis confirmatam novimus' sic Religiosus praesens anonymus Circulationem spirituum animalium, quam Segerus v. n.&Sylvius quasi per transennam jamdum conspexerant, stetere dc explicare contendit, i. e. moveri eos a Cerebro per Nervos ad partes, ab his per vasa Lymphatica ad Venam Subclaviam xor, hinc psa arterias Carotides alexum Choroideum ad Glandulam Pinealem ad Venuiculos Cerebri anteriores tres, per porositatem ve-
o hujus denuo d Nervos. Quod dum praestat, supponit in Plexibus Choroidibus cerebia reduci, in Glandula pineali depurari fluidum quoddam aereum,
simatque flammeum , quod ad Nervos delatum, nomine Spirituuniarii alium, sensuum S motuum eunctorum in corpore nosti o existat Rr autor
342쪽
autor Hoe vero fluidum s. spiritus animales necessario cireularida. re , i. e. ad principium suae emanationis reverti, probat, I a continuo nunquam interrupto sanguinis ad ἐγκε φαλον appulsu , quo stante il- lorum plures intra horam generentur , quam toti nervorum systemati
inelistant, adeoque necessario ad principium redeant, cum locus alio
us in quem secedant, iis concedatur nullu et a calore totius eori poris, riuum non minus spiritus animales ac sanguis perennem reddant : quod tamen fieri haud posset , nisi pariter, ac sanguis effietus in corde, hi in cerebro novo lumine calore impraegnarentur . Quoniam vero Th. Bartholinus hanc doctrinam duobus praeprimis ar- sumentis concutere videbatur, se quod nervi a ligatura non intumescant, nec in illis tactu systolen aut diastolen observare liceat haec pertexturam solidiorem atque compactiorem declinare satagit, potissimum cum motus spirituum per nervos sanguinis arteriosi appulsu tranquillior longe , similisque venosi undulationi si Hinc Lym- pham ab extremitatibus eorporis ad Cor recedere probat, contra
II. Regium prolixius defendi , quod quidem cum semperin sine illo
quoque intervallo contingat, Lympham pariter eirculari concludit, tandemque infert, continuum inter fluidum Nervorum d Lymphati- eorum vasorum motum esse, i. e. spiritus animales per nervos Lym- phatica vasa circulari Quo r. horum substantia aerea in aquam, circa nervorum extrema capillaria tacite converti possit ac convertatur. 2. aqua haec seu aer condensatus a Lymphaticis vasis exeipiatur, quatenus nulla alia praeter haec in corpore observentur, ab omnibns corin. poris extremitatibus eadem exoriantur,hinc guttulis seu rori illi excipien- do maxime adaequata existant. 3. Nervis minora existant, quod fluidum non vaporosum, sed condensatum magis vehanti . illorum Liquor lim- . pidiasimus omnisq; coloris atqi odoris expers, acidulus tamen, Observetur; s. nulla alia ipsius queat demonstrari scaturigo, quatenus non sit residuum nutrimenti partium, ut Bartholinus suspicatus fuit, nec a Venis, nec ab Arteriis, nec Musculis prodeat. Ut reliqua taceamus phaenomena
animalia, quibus eundem spirituum animalium per Nereosin vas Lym- phatica Circuitu statuminare annititur, hinc inde intermiscendo parado x xv. g. quod Vasi intestinorum Lactea nil nisi Lymphatica sint; in cntriculo ex alimentis duplex chyli genus a duplici seu quadruplici potus, dissolvente praeparetur, quorum subtilius ex eodem partim per Vas L '
343쪽
aei ventriculo propria ad Receptaculum Lumbare, partim per Vas Breve venosum ad Lienem partim per Venam 4striani ad Epar erassus, pro alia quadam adhuc digestione, a duplici quoque menstruo se. pranereatico dc biliose,sustinenda,ad Intestina amandetur; ubi in partes
sibtiliores seu chylosas, d crassiores seu foeculentas, secedat, quarum illatam per vasa lactea nominatum Receptaculum Perquet qtiam per venas mesaraicas jecur subintrent, ut in hoc sanguinis naturam induant, in illo vero ulterius digestae eordi instillentur,in ab hoc magis exaltatae spirituum animalium materiam proximam eonstituant.
De caetero in Epistola prae liminari dissicultates quasdam a nonne mine, cujus censurae hoc scriptum, antequam praelum experiebatur, ex. possierat, mota declinare satagit, spe retus, aliorum quoque objectionibus, si quae futurae, se satisfacturum.
BIBLIOTHEQUE CHOISI DE M. COLOMIES;
Bibliotheca selecta Dia Colomesii.
I istoria librorum quantum conserat ad omnis generis doctrinas percipiendas, nemo vel mediocriter sapiens nescire potest. Itaque non defuerunt, quamdiu iterarum humaniorum aliquis amor, cultusque fuit, qui eam tractarent, alio quidem alii modo de successu. Crevit labor hie nobiliori cum seu istu, in regionibus Europae, quae post Graecosin Romanos literarum studia serius amplerae , moram temporis legendi scribendique ardore compeniarimi multum vero facilior filii post inventam artem Typographicam. Sed eum res utilissimas abusus illico consequi soleat, mirari non debemus rei literariae fatum, auctis in immensum libris 4 ad scribendum accedentibus hominibus, quos tacuisse vel ipsorum honoris, vel publicae utilitatis, imo salutis hominum intererat. Quid enim non scriptum divulgatumque est, per duo haec secula, ut ita dicam, Typographica in Deum religionem impium , in mores noxium, veritati adversum quam inepto tandem
pruritu descripta , exscripta iecocta sunt, ab aliis dudum saepe dc milius scripti Tanta denique moles librorum cumulati, ut qui nume'
344쪽
rum eorum inire, aut de autoribus judicium ferre velit, Nestori atta. te opus haberet, neque sic tamen ex infinito labore sese expediturus, cum etiam scribenti de libris , indies novi subnascantur, qui laboraniatem obruant quantumcunque industrium. Itaque non possunt non ,
esse imperfectae librorum aibliothecarum historiae, sive descriptio. nes. Neque tamen deterreri debent viri docti, quin studium adhibe ant, ut libri qui prodeunt, cum judicio indicentur, ea inter alia fini, ut ex infinita illorum farragine selectus fieri possit. eommendatis vel no.
tatis, prout utilitate aut noxa caeteris eminent. Inter hos non conis
temnendam operam praestare coepit autor hic Pauias Colomesus Ru-pellanus, eruditionis atque industriae sitae specimen insgne exhibens, in libello hoc utut brevissimo, nonnisi centum librorum historiam referente. Eorum selecthim suo arbitrio secit, nullo, qui appareat. materiarum ordine observato editiones tamen optimas notavit, ocubi pie tisin addit ea usus est moderatione', ut neque sectae studia' s.cile detegat, neque de maledicentia querendi ansam cuiquam praebeat, etsi errores aliquando non reticeat sed cum liber ipse, ut diximus, brevis sit, dc paucarum horarum tempore legi possit, non est ut prolixi in excerpendo illo simus optamus potius , ut laborem suum continuet Autor doctissimus , utque sit , qui Gallie scripta La itine vertat nisi ipse hac lingua in posterum uti malit, sicut uti illa in Gali Orientali Hagae Comit anno 66 opusculis Ultrajecti anno Ic6 editis, scriptisque aliis no dubitavit. Unum atque alterum saltem locum, speciminisse movendi ad lectionem desiderii causa annotabimus Pag. 3r inseritur epistola Viri nuper ob doctrinam humanitatem celeberrimi, Cipetam, ad Colomesium anno 1668 scripta, in qua refertur , quomodo ex Abbatia Fonrualdensi prope Sal- murium chartae quaedam pergamenae, neglectae lacerae, ad mechanicum usum venditae fuerint, in quibus ex Livii decadibus deperditis octava , decima G undecimi, quaedam legi potuerint; unde sperari posse videatur, fore ut aliquando eruantur, quae orbis literatus desiderat. quae si ustra in Bibjiotheca Ottomannica quaesivisse se narrat Petri de Vasie. Nihil tamen hae occasione dicitur, de Graeco illo, qui paucos ante annos Lutetiae obtulisse Regi integrum Livium perhibebatur. Paeg. . cum Scaligero , adversus opinionem V ciarissimi Taech Ssanhenrit, statuitur reperiri omnino nummos , in quibus
345쪽
Cleopat, notissimae gypti Reginae, adicribitii cognomen mΣAN- ΣΩTHPA. IIoc verun a esse, confirmare possumus ex scriniis aulae cujusdam Illustrissimae εἶ nec indocta est Autoris conjectura de interpretatione vocis , de qua alii desperarunt docet enim ex Plutarcho isse.
dcis . Osse apud Egyptios plures significare. Id si verum est , eademque vox uni fraia opulum significare potuerit, sensu non incom modo interpretanda estat serpatris populi.
SELECTA HISTORIAE EcCLESIASTICAE CAPITA, cs in ora ejusiam insignia Ustertationes historicae , chronologica,
criticae, dogmaticae, autore R. P. F. Natati Alexandro Ord. . Praeae. Sacrae Tacustaris Parisiensis geologom, Mouis XIV XIIpars secunda. Paris apud Ant. Deaallier, I683,in 8.
Ios Romanorum pontificum , conciliorum, haereticorum, scriptorum ecclesiasticorum, nec non politiae si disciplinae ecclesiasticae historiam, prima ii vi seculi parte , de qua mense proximo Majopag. Act. 22 sqq. diximus, contentam, Autor in secundi hujus voluminis stomis icio Imperatorum Orientalium de Occidentalium, nec non Regum Franciae, Hispaniae, Angliae ad duas has annorum lenturias spectantium, vitam ies gestas breviter enumerat, Ieabsoluta, Wia seculi synopsi, pro more insigniora ejus capita selectis nonnullis differtationibus illustrat. Earum prima circa Berengarium occupatur, cujus patriam, ingenium , studia, mores, errores, adversa, rios, versatiam, inconstantiam, multiplicem in variis conventibus&conciliis condemnationem , finalem poenitentiam inuae veterum membranarum Laureacensium , CDrii loriacensis , Hildeberti Cenomanensis , cujus epicedium in laudes defuncti Berengarii profit- sum sibjicitur, III ilhelmi Malmesburiensis aliorumque scriptorum, nec non Carionicorum Turonensium Berengario quotannis usta per l- Ventium,&psalmum deprofundo pro ejus requie canentium , fide asse. ritur ex Autoris anonymi a Gi rio editi, Johannis Mabillonii&Francisi de Irvos de Berengario dissertationibus aliisque autoribus ponit. Ubi inter alia observat, errasse Gersenium, cinnandegavensem
346쪽
liune Archidiaconum Sacramentariorum parentem Petri Abati . discipulum fecit, eumque cum Berengario Pi Iapiensi, qui pro Abaelardo praeceptore suo apologiam scripsit confudit; nec minus hallucinari Pa slurium a num cum libr. q. de episcop. urb. in Nicola II, Bere galium ex libro J FH Albonis Iudaei desiindamentis Iegis Mosaicat,eris rorem suum hausisse existimat, cum Iosephus Albo librum suum recentis sere post Berengarium annis scripserit, nec dubium videatur, quin potius Berengarius ex Phamiis Scoti Erigena scriptis putidas suas sententias imbiberit,cujus librum de Eucharistia in synodoVercellens iv Parisiensi proscriptum,in in concilio Romano , quod sub Nicola II. Pontificatu celebratum est , ab ipso Berengario palinodiam simulante
flammis traditum ex Mn ranco Durando Troarnensi, iisque autoribus commemorat. Neque praeterit, quod de scoti libris inter Aselinum Ord Bened monachum,4 Berengarium, per literas ultro citroq; missas, a fium disputatumque fuerit. Caeterum orthodoxus testor facile depreliendet, ab Autore hujus dissertationis inter Berengarii errores perperam referri, quod panem: vinum in carnem sanguinem Christi substantialiter converti negaverit. Rectissime enim id ab eo factum; verum in eo lapsus est, quod dum transsubsuntiationis dogmati se opposuit, nimis ad alterum extremum abreptus ipsam quoq; Carnis c Sanguinis Christi in S.Coena praesentiam negavit. Altera Distertatio gravissima dissidia inter Gregorium VII. Henricum In agitata discutit, in qua et Henricum juste excommunicatum Autor asserra, Gregorio in plerisq; aequior, & Pontificis Romani limbrias justo latius extendens, probare tamen minime potest, quod Gregorius Imperatorem exautorandi, quantum in ipso hi regno priv.inci potestatem, contra patrum doctrinam ipsumque Dei verbum
sibi arrogaverit. Adductis igitur plurimis contra facti illius insolentiam argumentis testimoniis, postea, ne quid deesse videatur, ad rationes, quibus Gregorius Vi potestatem Reges exautorandi, subditos a u- ramento fidelitatis absolvendi, Romano Pontifici competere in episto la ad Hexmannum Metensem probare conatus est, respondet, minime dubitans, Gregorium VII falsis documentis, ab eo, qui ipsi ab epistolis suit,
undiquaq; corras , in errorem induci potuisse, cum praesertim omni rationum momenta , quibus sententiam suam stabilire nititur, accura .
to iudicio perpendere per otium ipsi non licuerit. Ex quo praecipitis
347쪽
iudicii fonte, Alexander noster plurimos errores in illa Gregorii VII
ad Hermanniam Metensem epistola obvios derivat, quibus ordine re-eensitis paucos admodum fuisse notat qui Gregorii VII fletum ejusve defensionem approbaverint, d hos quidem non melioribus rationibus, quam ipsum Gregorium pugnare judicat eos autem, qui Henricum tuendum siti sceperunt, etsi schismatis contagio pollutos, vel eo tamen nomine laude dignos censet, quod Domini sui majestatem jura
rationibus ac argumentis Sacrae Scripturae, traditioni, omniumque ante Gregorium VII Pontificum exemplo consentaneis vindicaverint, quorum pondera ne Gregorius ejusque assectae sentirent, humani ingenii tenebras, praeconceptam opinionem 4 Henrici tyrannidem flagitia obsitisse arbitratur. Resert praeterea novum illud,&tota Cliristo nato
seculis inauditum facinus , totum fere orbem Cliristianum pro irrito ac invalido habuisse, Menricum insuper habita Gregorii censura pro Imperatore agnitum fuisse, quod plurimis elus te monumentis comprobat. Cumque Autor nost er, ut ex dictis abunde patet, ab opinione illa, quae Pontifici Romano potestatem in temporalia regna tribuit,
tantum abhorreat, haud mirum videri debet, quod Thomae suo, Angelico illi, ut vulgo dicitur, Doctori invidiosam hanc sententiam a Perromo aliisque praeter meritum tribui jam pridem in epistola ad Tranciscunt Mahaeum de noris Launos contra Summam S. Thomae objectiunculis probarenisus est, eamque causam nunc denuo agere, nec inutile nec fastudiosiim existimavit. Ac ne quis contra Henricum Gregorii VII sanetitatem in Romano martyrologio celebratam objietat, respondet eam esse humanae infirmitatis conditionem , ut sanisti quoque viri quando que in errores impingant, &χelci immodico abrepti ab aequitatis tra mite deflectant. Tandem igitur Onanibus modis ratam ess e cupit de clarationem Facultatis Parinensis a I 66s editam, data occasione sem- per propugnatam xvindicatam, quam se caeterosque Facultatis socios non solum atramento, sed etiam profit , si opus foret, sanguine subscrNbere paratos profitetur. In tertia Di Srtatione, cum Johanne Lau 'oto in epistola ad Antonium Taurum, articulos illos septem dc viginti, qui dictatuum nomi- ne veniunt, Gregorio , supponi , contra Christianiam Lupum, Baro--m,&alios, qui dietatus illos hod Dictatore non indignos, nec ab M ingenio alienos agnoverant, evincere conatur, non aliam , ut Vib detur,
348쪽
detur, ob causam, quam ut L quae articulis illis continentur, eo tuti di tib rius confutare possit. Quarta dissertatio investiturarum originem, & qualis earum status ante Gregorii VII. Pontificatum, in Germania, Gallia Anglia nerit
explicat,&quantus continuarum turbarum docertaminum, quae exinde nata sunt, tumultus universum occidentςm agitaverit, dum ab una parte Imperatores&Reges Christiani ac inter eos maxime Henrisus
IV. s. us Episcopo dc Abbates per baculum d annulum investiendi, manibus suis extorqueri non permitterenti ab altera vero parte
Gregoriis VII ejusque succetares Victor IlI, Urbani II, Pashali II,
Ge in II,&αι--II, pro abolenda inveterata consuetudine, absoluta potestate sibi acquirenda omnem lapidem moverent, nec acquiescerent, donec subjugatis Principibus in Concilio Lateranensi I, cuius acta& eanones duobus postremis dissertationis hujus capitibus continentur, voti sutiompotes fierent, e ponit, Jos Romanorum Pontificum ausus tanquam justos 4 legitimos defendit cum investiturarum usus Henrico IV imperante in tyrannidem variorque abusus degeneraverit,&ὰeclesia concessa sibi potestate adversus Reges in jura sita . volantes uti potuerit debueritque Neque tamen Autor in Brunonis Signini, Ginionis Viennensis aliorumque, qui investiturarum conces.sionem, vel usurpationem & defensionem , Henricianae haereseos nomine infimarunt, sententiam concedit, ne Pasi halem II, qui captivitatis pertaesus, investiturarum privilegium manu sua sit,scriptum, annuloque Pontificio obsignatum Henrico indulsit, idque juramento
diris execrationibus confirmavit, inter haereticos numerare cogatum,
quamvis ipse Paschalis hanc haereseos notam sibi inusserit, cum postea pactorum cum Henrico initorum parum memor, decreta synodi Viennensis, quae investituram episcopatuum abbatiarum de manu lai ea haeresia esse judicavit, sine exceptione rata habuit quod Autorno ster fateri cogitur, hoc effugio contentus, quod Paschalis forte haereseos nomen minus proprie 'atiora quadam significatione a Patribus ejus concilii acceptum intellexerit. Quinta dissertatio circa duas epistolas, Roberto de Abrasin inscriptas versatiata Una est Gi dri indocinensiu , quam Bostandus in commentario praevio ad vitam Robe ti , Iohannes a Manu Firma Fontebraldensis monachus in dissertatione duplici de epistola contra B.