장음표시 사용
321쪽
MAT AMOR piros. L I p. XL. accessi coram, &adoraui de proximo. Ecce tibi retuli,quet
quainu:s audita, ignores tamen necesse est. Ergo, quod1olum potest sine piaculo ad profanorum intelligerarias enuntiari, reseram. Mane factum est; & persectis solemnibus, 3 procelli duodecim sacratus stol s, habitu quidem religioso satis, sed effari de eo nullo vinculo prohibeor : quippe quod tunc temporis videre praesentes plurimi. Namque in ipso
aedis sacrae meditullio , ante Deae simulacrum constitutum
tribunal ligneum, iussus superstiti, byssina quidem sed so-ao ride depicta veste conspicuus. Et humeris dependebat, pone tergum, talorum tenus, pretiosa chlamyda. quaqua tametviseres, colore vario circunnotatis in lignibar animalibus.
hinc dracones Indici, inde gryphes Hyperborei : quo S. in
. speetem pinnatae alitis geneiat mundus alter. hanc Olymis piacam stolam saciati nuncupant. Ac manu dextera gerebam flammis adultam facem : & caput decora corona cinxerat, palmi candidit soliis in modum radiorum profitentibus Sic ad uis ar Solis exornato, & in vicem simulacri constituto, repente velis reductis, in aspectum populi errabam. Exxo hinc festiuissimi, in celebraui natalem facior una : & sui ues epulae, & ficeta conuiuia. Dies etiam i ius pari cerimoniarum Diu celebratus, & ientaculum i et piosum, & teletae legitima consummatio. Paucis dehinc ibidcm commoratus diebus, inexplicabili voluptate simulacii d minis ecfrucbar: irremunerabili qu)ppe beneficio pigni ratus. Sed'
tamen Deae monitum licet non picnc, tamen pio meo modulo, supplicue gratiis persolutis, tardam satis domuitionem comparo. , ix equidem abruptis ardentissimi desider retinaculis, prouolutus denique ante cosi celum Dear, & sacies o mea diu detersis vestigiis eius, lacrymis ob ostis, singultu
crebro sermonem inteisiciens, & verba deuorans, aio: Tu qu dem sancta, & humani generis sospitatrix perpetua, sem- per uendis mortalibus munifica. dulcem matris assectione miserorum casibus tribuis . nec dies nec quies ulla, ac ne mo-3 s mentum quidem tenue, tuis trascurrit beneficiis otiosum; quin mari teriaque protegas homines, di depulsis vita: procellis salutarem porrigas dextram. qua Fatorum etiam incxtricabiliter contorta retractas licia, & Fortunae tempestarcs mitigas, & i liariam noxios meatus cohibes. Te Superi co-o tu ut ; obseruat Inferi: tu rota orbem ; illuminas Solem : regis mundum, calcas Tartarum. Tibi respondent sidera,
322쪽
Ma TAM ORPHos. LI s. XI. alii res in ambiguo stolit. Nam proxima nocte vidi quemdam de sacratis, linteis intectum, qui thyrsos & hederas Mincenda quaedam gerens, ad ipsos meos Lares collocaret Moccupato sedili meo, religionis amplae denuntiaret epulas. F. Is, ut agnitionem mihi scilicet certo aliquo sui signo subministraret, sinistri pedis talo paululum reflexo, contabundo clementer incedebat vestigio. Sublata est ergo, p0st tam manifestam Deum voluntatem, ambiguitatis tota caligo. Et illico Dee matutinis persectis salutationibus summo stu-ao dio percontabar singulos, ecqui vestigio similis, ut somni u Nec is defuit. nam de Pastophoris unum conspexi statim, praeter indicium pedis, cetero etiam statuatque habitu examussim nocturo ae imagini congruentem : quem' Afinium Marcellum vocitari cognoui postea, deformationis mea: n5
alienum nomen. Nec moratus, couueni protinus eum,
sane nec ipsum suturi sermonis ignarum: quippe iamdudum
consimili praecepto sacrorum ministrandorum commone- factum. Nam sibi visus est quiete proxima, dum magno Deo coronas exaptat, & de eius ore quo singulorum fata di-αo istat, audisse, mitti sibi Madaurensem , sed admodum pauperem, cui statim sua sacra deberet ministrare. nam& illi studiorum gloriam, & ipsi grande compendium sua comparari prouidentia. Ad istum modum desponsus factis, sumptuuiri
tenuitate, contra votum meum, retardebar. Nam & viriculas patrimonij peregrinationis attriuerant impens ς; & erogationes urbicae. pristinis illis prouincialibus antistabant. Plurimum ergo duritia paupertatis intercedente, quod ait vetus prouerbium, Inter sacrum & saxum positus, cruciabar. nec secius tamen idemtidem numinis premebar instantia. 3o Iamque saepicule non sine magna turbatione stimulatus,postremis iustus veste ipsa mea quamuis paruula distracta sufficientem corrasi summulam. & idipsum praeceptum fuerat spςcialiter. An tu, inquit, si quam rem voluptati strinendae
moliris laciniis tuis nequaquam parceres, nunc tantas ceri-3 smonias aditurus imponattendae te pauperie contaris committereZErgo igitur cunctis affatim pr paratis,rursus decem diebus inanimis contentus cibis , insuper etiam de Serapis, principalis Dei nocturnis orgiis illustratus, plena iam fiducia germanae religionis obsequium diuinum. o frequentabam. Quae res summum peregrinationi meae tribuebat solatium, nec minu; et ni victum uberiorem
323쪽
lq sorensi nutrito, per patrocinia sermonis Romam. Et ecce, post pauculum tempus, inopinatis de usquequaque mirificis imi eriis Detinis ursus interpellor, & cogor tertiam quoque teletam sui citare. Nec leui cura sollicitus, sed op- spido iuspensus animi, mecum ipse cogitationes exercitius cogitabam. quorsus nota a h. aec & inaudita seca estium po I geret intentio: quod subsicivum quamuis iteratae iam traditioni remansisset. Nimirum perperam, vel minus plenuconstituerunt in me sacerdotes viriq;. δ hercules iam de fidei φquoque eorum opinari coeptabam sequius. Quo me co-sitationis aestu fluctuantem, ad inuat insaniae percitum,
sic instruxit nocturna diuitiatione clemens imago: Nihil est, inquit, quod numerosa serie religionis, quasi quidquam sit
prius omillum, terreare. quinam tua ista numinum dignatione laetum capesse gaudium, & potius exulta, ter futurus, quod alij vel semel vix conceditur: teque isto numero merito praesume semper beatum. Ceterum futura.tibi facroruni traditio pernecessaria est: si tecum nunc fallem reputaueris,
exuuias De quas in prouincia sumsisti in eodem fano dero- 26 sitas perseuerare: nec te Romae diebus solemnibus vel supplicare his, vel cum praeceptum fuerit felici illo amictu illu
diali rursum sacris initiare, Diis magnis auctoribus. Ha- 2sctenus diuini somnis suada maiestas quod usus foret pronu-tiauit. N cc deinceps postposito. vel in supinam procrastinationem reiecto negotio, statim sacerdoti meo relatis quae videram, inanimae protinus castimoniae iugum subeo: & lege perpetua praescriptis illis decem diebus spontali sobrieta- 3 ote multiplicatis, instructum teletae, comparo: largius ex stadio pietatis magis quam mensura rebus collatis. Nec hercules laborum in c. sumptuumque quidquam pς nituit quid
ni 3 liberali Deum prouidet a. iam stipendiis forensibus bes lute solum. Denique post dies admodum pauculos, Deus 3s
Deum magnorum potior, & maiorum summus,& summorum maximus, & maximorum regnator Osiris, non in alienam quampiam personain reformatus . sed coram suo illo venerando me dignatus affamine, per quietem praecipere vimisus est , suam nunc incontanter gloriosa in foro redderem opatrocinia : nec caetimescerem malivolorum dissemination es,
324쪽
M ET AMOR pHos. L I3. XI. 273 nes, quas studiorum meorum laboriosa domina ibi deseruiebat. Ac, ne factis suis gregi cetero permixtus deseruirem, in collegium me pastophororum suorum, immo inter ipsos Decurionum quinquennales elegit. Rursus denique, quam 1 raro capillo, collegis vetustissimi &sub illis Sullae temporibus conditi munia, non obumbrato vel obtecto caluitio, sed quoquoveisus obuio, gaudetis obibam. ApvLEI PLATONI ci MADAvRTNs Is
CE R et v s equidem eram,proaue vero obtinebam, Maxime Claudi.quique in consilio estis, Sicinium Aemilianum , senesia notissimae temeritatis , accusationem mei prius apud te cinptam quam apud se cogitatam, penuria eriminum, solis conuiciis impleturum. Quippe Insimulari quiuis innocens potest : reuinci nisi nocens non potes . Quo ego uno praecipuE consus gratulor medius fidius quod mihi copia & facultas, te iudice, obtigit purgandae apud am- petitos Philosophiae, & probandi mei. Quamquam istae calumniae, ut prima specie graues, ita ad dissicultatem desenasonis repentinae suere.Na, ut meministi, dies abhinc quintus an sextus est, cumma causem pro uxore mea Pudentilla adversus Grauios agere aggressum, decompositδ, nec opinantem, patroni eius incellere maledictis,&insimulare M sicorum malesciorum, ac denique necis Pontiani priuigni mei coepere. Quae ego ςum intelligerem, non tam crimitia
325쪽
iudicio, qua obiectamenta iurgio prolata; vltro eos ad accusandum crebris sagitationibus prouocaui. Ibi verbAmib nus, cum te quoque acrius motum,& ex verbis rem sectam videret: quaerere occepit ex dissidentia latibulum aliquod temeritati. igitur Pontianumstatris sui si tu,quem paulo prius 1 loccisum a me clamitarat, postquam ad sub cribendum compellitur, illico oblitus est de morte cognati adolescetis, subito tacere tanti criminis descriptione. Tamen ne omnino desistere videretur, calumniam Magiae, quae facilius infamatur quam probatur, ea solii in sibi delegit ad accusandii. Ac ne id i o , quidem de professo audet, verum postera die dat libellii, nomine priuit ni mei Sicinij Pudentis admodii pueri:&ascri- ibit se ei assistere,nouo more per alium lacessendi; scilicet ut . obtentu eius aetatulae, ipse i nsimulationis falsae non plecteretur. Quod cum tu solertissime animaduertisses, ct iccirco e re is denuo iussisses proprio nomine accusationem delatam sustinere; pollicitus ita facturum, ne sic quidem qui ius est. Vtco minus ageret percellis etiam & aduersum te contumaciter eminus calumniis velitatur. Ita toties ab accusandi periculo profugus,in assistendi venia perseuerauit. Igitur & prius qua zocausa ageretur,facile liuellectu cuiuis fuit, qualis nam accusatio futura cret, cuius qui fuerat professor & machinator, idem fieri auctor timeret: ac praesertim Sicinius A milianus.
qui si quippiam veri in me explorasset; numquam profecto
tam cunctanter hominem extraneum tot tantorumque cri- ,
mitium postulasset: qui auunculi sui testamentum, quod ve-ium sciebat, pro falso infamarit, tanta quidem pertinacia, ut
cum Lollius Vrbicus V. C. VERUM VIDERI, ET RA-τvM ESSE DEBERE, DE CONsILIO CONsvLARIvMv r R O R v Μ pronuntiasset, contra clarissima voce iuraue- rorit vecordissimus iste tamen, illud testamentum fictum esse, adeo ut aegre Lollius Vibicus ab eius pernicie temperant. Quam quidem' vocem, & tua aequitate & mea innocentia fretus, spero in hoc quoque iudicio erupturam. Quippe qui sciens innocentem criminatur, eo sane facilius, quod 3 siam ut dixi mentiens apud praesectum urbis in ampli inmacausa conuictus est Namq; peccatumsemel, ut bonus quis Opostea sollicitius cauet: ita qui ingenio malo est, conlidentius integrat; ac iam de cetero quo saepius eo apertius de-- liri quir Pudor enim veluti vestis quanto obso ior est tanto incuriosius habetur. Et ideo necessarium arbitror. Pis
326쪽
APOLOGI A. 17spm integritate pudoris mei, priusquam ad rem aggrediar, maledieta oti mi a refutare. Sustineo enim non modδineam verum etiam Philosophiae defensionem. cuius magnitudo vel minimam reprehensionem pro maximo crimis ne aspernatur. Propter quod paulo prius patroni a miliani multa in me proprie conficta, & alia communiter in Philosophos ficta ab imperitis, mercenaria loquacitate effuti erunt. Qilae etsi post uni ab his sutiliter blatterata, ob met-cedem & auctoramenta impudentiae deprehensa baberi, iamio concesso quodam more rabulis id genus, quo ferinae solent linguae suae virus alieno dolori locare ue tamen vel mea caiis, paucis refellenda sunt: ne is, qui sedulo laboro ut ne quid maculae aut inhonestamcuti in me admittam , videar cuia piam, si quid ex istiuolis praeteriero, id agnouisse potias qWam contempsille. Est enim pudentis anim & verecundi, ut mea opinio fert, vel falsa vituperatione grauari; cum etiam lii qui sibi delicti alicuius conscij sunt, tamen cum male audiunt, impendio commoueantur & obirascantur. quamquam exinde vi malefacere coeperunt cosueuerint male audire. Quod a. o si a ceteris silentium en ; tamen ipsi sibimet conscij sunt posisese metito increpari. Enimuero bonus & innoxius quisque rudes & imperitas aureis ad male audiendum habens, Sclaudis assuetudine quanto contumeliae insolens, multo tauto ex animo laborat, ea sibi immerito dici, quae ipse possit a-α 1 liis vere obiectare. Quod si foris inepta videbor & oppido fliuola velle defendere , illis debet ea res vitio verti, quibus turpe est etia haec obiectasse: non mihi culpae dari, cui non stu elit etiam hare diluisse. Audisti ergo paulo prius, in prin- cipio accusationis it i dici Accusamus apud te Philosophus o sormosum, & tam Graecὰ quam Latine, proh nefasidisertissimum. Nisi fallor enim, E sipsis verbis accusationem mei ingrcssias est Tannonius Pudens, homo vere ille quidem nodi1ertissimus. Quδd utinam tam grauia formae & facundiae crimina vere mihi approbrasset i non difficile ei respondisi 3 s sem, quod Homericus Alexander Hectori:
Munera eum gloriosi ima nequaquam aspernanda: qua tamen ab ilsis tribubueta, multis volentibum non obtingunt. o Haec ego de forma respondissem. pr eterea, licere etiam Phi
327쪽
27 6 A p v et et ilosophum nuncupatit, cum sui faeculi excellentissima forma fuisse: item Zenonem illum antiquum Velia oriundum qui primus omnium dictionem solertissimo artificio ambiseria dissoluerit, eum quoque Zenonem longe decorissimi, suisse, ut Plato autumat. Itemque multos P nilosophos ab ore ho- s nestissimos memoriae prodi, qui gratiam corporis morum
honestamentis ornauerunt, Sed haec defensio, ut dixi, aliquam multum a me remota est : cui, praeter formae mediocritatem, continuatio etiam litterati laboris omnem statiam icorpore deterget, habitudinem tenuat, succum exorbet, co- ac
lorem oblitterat, vigorem debilitat. Capilus ipse, quem isti aperto mendacio ad lenocinium decoris promissum dixere, vides quam non sit amoenus ac delicatus, horrore im- plexus atque impeditus, stuppeo tomento assimilis,& ina: - . qualiter hirtus, & globosus,& congestus : prorsus inenoda- Isbilis diutina incuria non modo comendi, sed fallem expediendi & discriminandi. Satis, ut puto, crinium crimen, quod illi quasi capitale intenderunt, refutatum est. De Elo- ruentia vero, siqua mihi fuisset, neque mirum neque inui-iosum deberet videri, si ab ineunte aeuo unis studiis littera- 2sium ex summis viribus deditus, omnibus aliis spretis volu- ptatibus, ad hoc aeui, haud sciam anne super omneis homines impenso labore, diuque noctuque cum despectu & d: spendio bonae valetudinis, eam quaesiit . a Sed nihil ab e loquentia metuant, quam ego, si qui donanino promoui, po- 1 s.
tius spero quam praesto. bane quidem si verum est quod Statium Caecilium in suis Poematibus scripssse dicunt. In
Enocentiam eloquentiam esse, ego vero prositeor ista ratione ac prae me sero , nemini omnium de eloqucntia concessurum. QAis enim me hoc quidem pacto eloquentior vivat o quippe qui nihil umquam cogitaui quod eloqui non auderem. eumdem me aio facundiis naum csse. Nam omne pec-
'catum semper nefas habui. Eumdem disertissimum ; quod ii nullum meum factum vel dictum ex icti de quo diuerere publice non possim .lta ut iam de versibus disici tabo quos a me suefacios quasi pudendos protularunt; ccm quidem eanimaduertisti cum risu illis succensentem, quod eos absone& in- docte pronuntiarent. Primo ititur legerunt e ludicris meis epistolium dedentisiicio,veitibus scriptuin ad quemdam Calphurnianu. qui cum aduersum me eas litteras pro- ometet, inuidit profecto cupiditate laededi,siquid milii exil-
328쪽
lisseret criminos in id mihi secuesse commune. Nani pe-
tisse cum a me aliquid tersui dentium, versus testa tur: Calpurniam sel pro eris versibus. Misi, ut periszi mundicinas dentium,s Niselao orisex Ara icufrugibus.
Nisi forte in eo reprehendedus sum. qudd Calpurniano puluisculum ex Arabicis frugibus miserim : quem multo ae- . quius erat, spurcissumo ritu Hiberorum, ut ait Catullus, sua sibi urinaro Dentem atque rusam pumi regingiuam. Tenuem,can secum nobilempului. culum, Complanatorem tumidula gingiuuia, Conuerritθrem trita reliquis; Ne qua visatur tetra labessor ium,
.as it stri tib friesi labellis riseris.
Q vcso quid babent isti versus re aut verbo pudendum 3 quid omnino, quod Ph. ilosophus suum nolit: videri 3 Vidi ego dudum vix risum quosdam tenenteis. cum mundicias o is videlicet orator ille aspere accuseret, sentisticium tanta iu-αo dignatione proniis aret, quanta nemo quisquam venenum. Aid ni ξ crimen haud contemnendum Philosopho, nihil in se sordidum sinere, ni bil uspiam corporis apertum, inaniu ni dum pati ac fetulentum; praesertim os, cuius in propatulo& conspicuo usus homini creberrimus: siue ille cuipi scu- α s luna serat, seu cum cuiquam sermocinetur, siue in auditor odiisertet, siue in templo preces alleget. omnem quippe bo- minis actum sermo praeit et qui, ut ait Poet praecipuus, e dentium muro proficiscitur. Dares nunc aliquem sim liter prandiloquum: diceret suo more, cumprimis cui ulla fandi cura 3o sit, impensius cetero corpore os colendum; quod est et animi vestibulum, & orationis ianua, di cogitationum comitium. Ego certe pro meo captu dixerim, nihil minus quam oris illuuiem libero & liberali viro competerc. Est enim ea pars hominis loco celsa, visu prompta, usu foecunda. Nam
3 s quidem feris & pecudibus os humile, & deorsum ad pcdesaeiectum, vestigio& pabulo proximum. ii umquam sernicnisi mortuis aut ad morsum exasperatis, consimitur: hominis vero nihil prius tacentis, nihil saepius loquentis, contemplere . . Velim igitur censor meus Amita amis respondeat, umquam ne ipse soleat pedes lauareὶ vel, si id non ne-sat, contendat maiorem curam mundiciarum pedibus quam. , S ;
329쪽
1 s A n v x et Identibus impertiendam. Plane quidem , si quis ita ut tu AE miliane, numquam sermὰ os suum .isi maledictis ac
calumniis aperiat; censeo, ne ulla cura os percolat, neque it- Ie exotico puluere deteis emaculet, quos iustius carbone de Iogo ostriverit. neque fallem communi actua perluat, qui ei snocens lingua, mendaciorum&amaritudinum pretini nistra, semper in titulinis & olenticetis suis iaceat. Nam quae malum ratio est, linguam mundam & lotam, vocem contra spurcam & tetram possidere 3 viperae ritu, niveo denticulo Mirum venenum inspitare 3 Ceterum qui sese sciat rationem δ' propturum neq; inutilem neq; iniucundam, eius meritis os,
ut bono potui poculum, praelauitur. Et quid ego de homine nato diutius ὶ Belua immanis Crocodilus ille qui in Nilo signitur, ea quoque, uti comperior, purgandos tibi denteis innoxio hiatu praebet. Nam qu bd est ore amplo sed elingui, '
& plerumque in aqua recluso, multae hirudines dentibus in plectuntur eas illi, cum egressus in praeripia fluminis hiauit. una ex auibus fluuialibus amica eius, iniecto rostro sine noxae periculo exscalpit. Mitto haec. venio ad ceteros versus, ut illi vocant, amatorios e quos tamen tam dure & m- sticelegere, ut odium mouerent. Sed quid ad Magica maleficia, quod ego pueros Scribonb Larti, amici mei, carmine laudaui Z An ideo Masus quia poeta 3 Qisis umquam fan o audiuit tam similem suspicionem tam aptam confecturamῖ , tam proximum argumentum Z Fecit verius Apuleius: si malos: crimen est, nec tamen id Philosophi, sed Poetae: sin bonos, quid accusast At enim ludicros & amatorios fecit. Num Orgo naec sunt crimina mea 3& nomine erratis, qui me Masiae detulistis ὶ Fecere tamen & alij talia : & si vos ignoratis, apud Graecos Teius quidam, & Lacedaemonuis , & Ceus, 3' cum aliis innumeris otiam mulier Lesbia, lasciue illa quidem, tantaque gratia, ut nobis insolenti m linguae suae dulcedine carminum commendet apud nos vero , AEdituus. αPortius,& Catullus, isti quoq; cum aliis in numens. At Philosophi non fuere.Num igitur etiam Solonem fuisse serium syxitum, atque Philosophum negabis 3 cuius ille lasciuissimus
Et quid tam petulans habent omnes versus mei, si cum isto uno contenda rur 3 ut tacea scripta Diogenis Cynici. & Zenonis Stoicae sedi coditoris.Id genus pluxima recite denud, ut sciant me eorum non pisere. Et
330쪽
Par in amare meo vita tibi remanet. Ne metuas ne me ignis is ignis torreat vivuli: .Hoce duas minas, dum potior satiar.
1 Hoc mod sim vobis unus sibi qui j, quod ipse est;
Hoc mihi mos eritis, quod duo'nt oculi. . Recitem nunc & alios, quos illi, quasi intemperantissimos, postremum legere: Florea serta, meum mel, is hae tibi carmina dono. o Carmina dono tibi serta tuo genio: Carmina, uti Critia lux hae opsata canatur, gue bis septeno vere tibi remear,
Serta autem, ut lato tibj tempore tempora vernent a tatu rem soribus ut decores. x s. Tu mihi da contra pro verno fore tuum ver, Vt nosra exuperes mi urra muneribus. Pro implexu sertis, complexum corpore redde:
Prons rosis, orusa ita purpurei. uodsi animam inspires, dono se iam carmina ns
et o Cedem victa tuo dulciloquo calamo. Habes crimen meum, Maxime, quasi improbi comessatoris, de sertis & canticis compositum. Hic illud etiam reprehendi animaduertisti. quoa cum aliis nominibus pueri vocentur, ego eos Charinum&Critiam appellitarim. Eadei i-t s tur opera accusent. C. Catullum, quod Lesbiam pro Clodia nominarit: & Ticidam similiter, quod quae Metella crat, Perillam scripserit:& Propertium, qui Cynthiam dicat, Hostia dissimulet:& Tibullum, quod ei sit Flauia in animo, Delia inversu: & quidem C.Lucillium,quamquam sit Iambicus, ta- . so men improbarim, quod Gentium & Macedonem pucros directis nominibus carmine suo prostituerit. Quanto modestius tandem Mantuanus poeta, qui itidem ut ego puexum amici sui Pollionis Bucolico ludicro laudans, & abstinens nominum, sese quidem Corydonem, pueru vero Alexin vo-3 1 catὶ Sedusimilianus, vir vltra Virgilianos upiliones A bubsequas rusticanus, agrestis quidem semper & barbarus, verum longe austerior, ut putat, Serranis & Curiis & Fabriciis, negat id genus versus Platonico Philosopho competere, E tiane A miliane, si Platonis ipsius exemplo doceo factos: cuius ' nulla carmina extant, nisi amoris clesia. nam cetcra omni As