장음표시 사용
391쪽
FLORIDA.VT scrine religiosis viantium moris est, cum aliquis lucus, aut aliquis iocus sanctus in via oblatus est. votum postulare, donum apponere, pauli sperassidere: ita milii, inpresso sanctissimam istam c; uitatem, quamquam io oppido festinae, pranauda venia, & habenda oratio, & inhibenda propcratio. Neque enim iustius religiosam moram viatori obiecerit, aut ara foribus redimita, aut spelunca fro-dibus inumbrata, aut quercus cornibus onerata, aut fagus pellibus coronata; vel enim colliculus sepimine consecra- i stus, vel truncus dolamine essi latus, vel cespes libamine hii migatus, vel lapis unguine delibutus. Parua haec quippe, Aquamquam paucis percontantibus adorata, tamen ignorantibus transcursa. At non itidem maior meus Socrates. qui cium decorum ado- 1,lescentem, & diutule tacentem conspicatus foret: Vt te vi deam, inquit, aliquid eloquere. Scilicet Socrates tacentem hominc ira non videbat, etenim aibitrabatur homines non oculorum sed mentis acie& animi obtutu considerandos. Nec ista re cum Plautino milite congruebat. qui ita ait: Pluris es octilatus testumnus, quam auriti decem. Immo enim uero hunc versum ille ad examinandos homines
Pluris es auritus testis unus, quam oculati decem. lCeterum si masis pollerent oculorum quam animi iudicia; profecto de sapientia foret aquilae concedendum. Homines vero neque longule dissita, neque prox me assita possumus cernere : Verum omnes quodammodo 'caetulimus, ac si ad oculos & obtutum istum terrenum redigas & hebetem; profecto verissime poeta egregius dixit, velut nebulam no- 3 rbis ob oculos offusam . nec cernere nos, nisi intra lapidis iactum valerc. Aquilaenimuerb cum se nubium tenus altissimc sublimauit, euecta alis, totum istud si acium qua pluitur& ningitur. vltra quod cacumen nec fulmini nec fulguri locus est, in ipso ut ita dixerim solo aetheris& fastisio hyemis: q. cum igitur eo sese aquila extulit, nutu elementi laevorsum Ves
392쪽
F x o R I D A. 3 Ivel dextrorsum tanta mole corporis labitur, velificatas alas quo libuit aduertens modico caudae gubernaculo , inde cuncta despiciens, ibidem pinnatum eminus indefessa remigia, ac paulisper contabundo volatu paene eodem loco pen aulas circumtuetur; & quaerit quorsus potissim sim in praedam superne sese ruat fulminis vice de coelo improuisa simul campis pecua, simul montibus seras, simul homines urbibus, uno obtutu sub eode impetu cernes; unde rostro traffodiat, unde unguibus inuncet, vel agnum incuriossim. vel leporem me ro liculosum, vel quodcunque esui animatum vel sors obtulit laniatui.' ' ' HVagnis fuit, ut fando accepimus, Marsya: tibicinis pater & magister, rudibus adhuc Musica: seculis,
solus ante alios catus canere Pondum quidem tam flexanimo sono, nec tam plur sortiti modo, nec tam multiforatili J tibia quippe adhuc ars ista repertu nouo commodum Oriebatur. Nec quidquam omnium est quod posui in primordio sui perfici : sed in omnibus ferme ante est spei rudimentum, quam rei experimentum. Prorsus is turante Hyagnini
nihil aliud plerique callebant quam Virgilianus upilio seu
2 o bubsequa, Stridenti miserum sipula di perdere carmen, Qqod si quis videbatur paulo largius in arte promouisse; et
quoque tamen mos fuit una tibia, velut una tuba personare.
Primus Hyagnis in canendo manus discaped pauit e primus I duas tibias uno spiritu animauit: primus laeuis & dextris solaminibus; acuto tinnitu, graui bombo concentum musicum miscuit. Eo genitus Marsyas, clim in artificio patrii-saret tibicinis, Phryx cetera&barbatus, vultu ferino trux, hispidus,ilbilibarbus, spinis & pilis obsitus; sertur, proh ii efas, io cum Apolline certauisse. Thcilites cum decoro, agi cstis caerudito, belua cum Deo. Musae cum Minerua di simulamenti gratia iudices astitere, ad deridendam scilicci monstri illius barbariem, nec minus ad stoliditatem puniendam. Sed Marsyas, quod stultitiae maximum specimen est, non in-3 stelligens se deridiculo haberi, priusqua tibias occiperet in- fare, prius de se & Apolline qt lana deliramenta barbare effutivit: laudans sese quod erat S: coma relicinus. & bari, squallidus,&pectore hirsutus,&arte tibicen,& fortuna enus, contra Apollinem, ridiculum dictit, aduersis virtutibus o culpabat. quod A pollo est et S coma intonsus,&. genis gra-xu , dc corpore glabellus, & acie naultiscius,& fortu ua Opu-
393쪽
melior. solusq; sine aemulo clarus; adeo ut nemo eius audeat vel sperare virtutem, vel optare Fortunam. Eius igitur Alexandri multa sublimia facinora, de praeclara edita fatigaberis admirando, vel belli ausa, vel domi pio visa. qua ' omnia ag- . gressus es meus Clemens, eruditissimus & suauissimus poe- starum, pulcerrimo carmine illustrare. Sed cumprimis Al exandri illud praeclarum: quod imaginem suam, quo certior posteris proderetur, noluit a multis attificibus vulgo contaminari, sed edixit uniuerso orbi Cio, nequis ciligiem regis temere assimilaret a re, colore, calamine quin solus mPO- i lycletus aere duceret solus Apelles coloribus deliniaret, solus Pyrgoteles caelamine excuderet. Praeter hos treis, multo
nobilis limos in suis artificiis, si quis uspiam reperiretur alius sanctissimi imagini regis manus admolitus; haud secus in eum quam in sacrilegum vindicaturus. Eo igitur omnium i i
metu factum, solus Alexander ut ubique imaginum summus esset: vique omnibus statuis, & tabulis, & toreumatis idem vigor accerrimi bellatoris, idem ingenium maximi honoris, cadem forma viridis iuuentae, eadem gratia relicina: frontis cerneretur. Quod utinam pari exemplo Philosos hiae edictum valeret; ne qui imaginem eius temere assimi aret, uti pauci boni artifices; iidem probe eruditi omnifaria Sapientiae studium contemplarent: neu rudes. sordidi imperiti, pallio tenus Philosophos imitarentur : α disciplinam regalem, tam ad bene dicendum quam ad bene vi vcndum i repertam, male dicendo & similitur vivendo contaminarent.
a Iod utrumq; scilicet perfacile est. Quae cium facilior rescit, quam linguae rabies, C: vilitas morum: altera ex aliorum contemptu, altera cxiii ZNam viliter semeti sum colere, sui contemptus ei balbarcalios insectari audientiu contumelia est An non siimmam contumelia vobis imponit, qui vos arbitratur mel edictis optimi cuiusq; gaudere, qui vos existimat mala & vitiosa vel da non inteli gere. aut si intelligatis, boni consulere: Quis ex rupiconibus. baiulis, xabernariis in infans est , ut si p. buni accipere velit. disertius maledicati Hic enim plus cibi debet, quam dignitati. quam quan nec haec illi sit cum aliis promiscua. Naui ex innumeris bominibus pauci senatores , ex senatoribus pauci nobiles genere, oc ex hiscosularibus pauci boni es adhuc ex bonis pauci eluditi. Sed ut loquar de lolo honore: non licet inligma eius vellitu vel calceatu temete vita pare i quis forte in hoc
394쪽
F L o R I D A. 3 shoc pulcerrimo coetu, ex illis inuisoribus meis,malignus sedet; quoniam in magna ciuitate hoc quoque genus inueni-xur, qui meliores obtrectare malint, quam imitari: & quorusimilitudinem desperem, eorum affectent simultatem scilis cet uti qui suo nomine obscuri sunt, meo innotescant: si qui
igitur ex illis libitinis splendidissimo huic auditorio velut
quaedam macula sese immiscuit; velim paulisper suos oculos per hunc incredibilem consessum circumserat : contemplatusque frequentiam tantam , quanta ante me in auditoriolo Philosophi numquam vistata est, reputet cum animo suo, quantum periculum conseruandae existimationis hic adeat. qui contemni non consueuit; cum sit arduum&oppido ditancile, vel modicae paucorum expectationi satisfacere praesese tim mihi, cui do anteparta existimatio, & vcstra de me beniis gna praesumptio, nihil nequicquam sinit neglegenter ac de summo pectore hiscere. Qitis enim vestrum unum mihi Soloecismum ignouerit Z quis vel unam syllabam barbare pronuntiatam donaueritὶquis incondita dc vitiosa verba temere quasi delirantibus oborienti' permiserit blatteraret Qua taxo inen aliis facile & sane nieritissimo ignoscitis. Meum verox numquodque dictum acriter examinatis, sedulo pensiculistis,ad limam& lineam certam redigitis : cum torno co-xhurno iterum comparatis. Tantum habet vilitas excusationis, quantum dignitas dissicultatis. Agnosco igitur dissicii
et 1 talem meam, nec deprecor quin sic existimeti S. Nec tamen vos parua quaedam &praua similitudo falsos animi habeat. quoniam quaedam , ut saepe dixi , palliata mendicabula obambulant. Praeco cum proconsule,& ipse tribunal ascendit, ct ipse togatus illic videtur;& quidem perdiu stat,aut an bu-3o lai, aut plerumque contentissime clamitati: cnimuero ipse proconsul moderata voce rarςnter , & sedens loquitur, α plerumque de tabella legit. ippe praeconis vox garaula, ministerium cst ; proconsulis autem tabella, sententia est.
quae semel lecta, neque augeri littera una, neque autem mi-3 1 nui potest: sed utcumque recitata est , ita prouincis instrumento refertur. Patior &ipscin meis studiis aliqua, pro meo captu, similitudinem. Nam quodcumque ad vos protuli, excerptum illico& lectiam est: nec reuocate illud , nec autem mutare nec emendare mihi inde quidquam licet. Quo ma- .
o i m religio dicendi habenda est: & quidem non in uno gene-
ic studiorum. Plura coim mea excant in Camoenis, quam
395쪽
,--. 'Aiν ἀ civi e βίου Eλδ βρου - παπιν αἰγώ--ς ακός. Romanorum etiam maioribus , Quintiis & serranis , ει multis aliis similibus , non modo uxores verum etiam consulatus & dictaturae in agris osserebantur. Cohibebo me in rram proleto loco, ne tibi gratum faciam si villam laudauero. De aetate vero Pudentillae, de qua post ista satis confidenter mentitus es , ut etiam sexaginta annos natam diceres nupsisi e de ea paucis tibi respondebo. nam in re tam perspicua non st necesse pluribus disputare. Pater eius natam sibi filiam i in ore caeterorum proseluis est. tablilae eius partim rabulario publico partim domo adseruantur. quae tibi ob os obiiciuntur. Porrige AEmiliano tabulas istas. linum consideret , signa quae impressa sunt recognoscat, Consules legat, annos computet. quos sexaginta mulieri assignabat, probet: quinque i& quia qua ginta .Lustro mentitus est.paru noc est liberalius Egam . nam&ipse Pudentillae multos annos largitus est. re- donabo igitur vicissim. Decem annos Mere lius cum Vlia xeer aut hi inquaginta saltem annorum mulierem ostendat. Quid multis 3 ut cum quadruplatore agam: bis duplum Dquinquennium faciam, viginti annos semel detraham. Iube Maxime consules computari. nisi fallor, inuenies nune Pudentillae haud multo quadragesimum amplius annum aetatis ire. O falsurp,& audax nimium mendacium, iginti annorum ex lio puniendum i dimidio tanta AE miliane men- i litis; salsa audes & sesquialteraὶSi triginta annos pro decem dixisses; posses videri pro computationis gestu errasse: quos circulare debueris digitos aperuisse. Cum vero quadraginta, uae facilius caeteris porrecta palma significantur, ea qua- rasinta tu dimidio auges; non potes digitorum gestu er- rasse. uisi sorte triginta annorum Pudentillam ratus, binos' cuiusque anni Consules numerasti. Missa haec facio. v nio nunc ad ipsam stirpem accusationis , ad ipsam causam maleficii. Responde.it Enidianus 1 Rufinus, ob quod emolumentum, etii maxime Magus forem , Pudentillam earmi- , nibus&venenis ad matrimonium pellexissem. Ataui ego
scioplerosq; reos alicuius facinoris postulatos, si fuisse qu pia causae probarentur; hoc uno se tame abunde desendiste, vitam suam procul ab huiusmodi sceleribus abhorrere: nec id sibi obesse debere, quod videantur quaedam sui Ce ad ma- lefaciundum inuitamenta. Non enim omnia quae fieri potuerint,
396쪽
Herint, pro factis habenda. Rerum vices varias euenire. certum indicem cuiusque animum esse : qui semper eodem ingenio ad virtutem vel ad malitiam moratus , filmum argumentum est accipiendi criminis aut respuendi. Haec ego i quamquam possum merito dicere tamen vobis condono.
Nec satis mihi duco , si me omnium quae insimulastis abunde purgaui, si nusquam passus sum vel exiguam suspicionem Magiae consistere. Reputate vobiscum quanta fiducia innocentiae meae, quantoque despectu vestri agam; si unaro causa vel minima fuerit inuenta, cur ego debuerim Pudentillae nuptias ob aliquod meum commodum appetere. Si quamlibet modicum emolumentum probaueritis, ego ille sim Carinondas, vel Damigeron,vel Moses, vel Iannes, vel Apollonius , vel ipse Dardanus, vel quicumque alius post XI Zoroastremia Hostanem inter Magos celebratus est. Vide quaeso Maxime quem tumultum suscitarint, quoniam ego paucos Magorum nominatim percensui. Quid faciam tam rudibus, tam barbaris 'Doceam Rufinum . haec & multo pla-
in alia nomina in bibliothecis publicis apud clarissimos scri- Eo ptores elegisset an disputem , longe aliud esse notitiam
nominum, aliud artis eiusdem habere communionem: nec debete doctrinae instrumentum & eruditionis memoriam
iro consessione criminis haberi 3 An quod multo praestabitus est, tua doctrina Claudi Maxime tuaque persecta erudias tione fretus, contemnam stultis & impolitis ad haec respondere i Ita potius iaciam. quid illi existiment nauci non putabo. Q god institui pergam disputare nullam mihi causam fuisse, Pudentillam veneficiis ad nuptias prolectandi.
Formam mulieris & aetatem ipsi vitro improbauerunt, id-so que mihi vitio dederunt , talem uxorem causa auaritiae concupisse r atque adeo primo dotem in congressia grandem & uberem rapuisse. Ad haec, Maxime, longa oratio- ne fatigare te non est consilium. Nihil verbis opus est, cum multo disertius ipse tabulae loquantur : in quibus onanti 3 1 contra quam isti ex sua rapacitate de me quoque coniecta. uerunt, iacta impraesentiarum & prouisa in posterum de-Λendes. Iam primum inu ieris locupleti issimae modicam otem, neqi eam caram,sed tantummodo promissam. Prae- haec, ea conditione factam conuentione, si nullis ex men . --otis liberis Vita demigrasset, vi dos onanis apud filios
397쪽
superstite diem suum obisset ue uti tum diuidua pars doti steriori filio, reliqua prioribus cederet. Haec, ut dico, tabulis ipsis docebo Fors fuerit ut ne sic quidem credat a milianus,
sola trecenta millia nummum scripta. eorumque repetitio
nen i filiis Pudentillae pacto datam. Capiens ipse tu manibus tuis tabulas istas, da impulsori tuo Rufino legat. Pudeat illutumidi animi sui , & ambitiosae mendicitatis. quippe ipse
egens, nudus, trecentis milibus nummum a credi ibio acce
ptis filiam dotauit. Pudentilla locuples femina trecentis millibus dotis fuit contenta:& maritum habet & multis saepe Scingentibus dotibus spretis, inani nomine tantulae dotis cou- i. tentum : caeterum praeter uxorem suam nihil computantem, ouinem supellectilem cunctasque diuitias in concordia coniugii x mutuo amore ponentem. Quamquam quis omnium vel exiguo rerum peritus culpare auderet ; si mulier vidua de mediocri sorma, at non aetate mediocri, nubere volens, lon- I Iga dote&molli conditione inuitasset iuuenem neque corpore neque animo neque fortuna paenitendum Z Virgo sormosa, etsi sit oppidb pauper tamen abunde dotata est. Affert quippe ad maritum nouum animi indolem , pulcritudinis Σοsratiam, floris rudimentum. Ipsa virginitatis comisendatio Hire meritoq; omnibus maritis acceptissima est. Nam quodcunque aliud in dotem acceperis, potes cum libuit ne sis beneficio obstrictus οὐ ne ut acceperas retribuere; pecuniam renumerare, mancipia restituere, domo demigrare, praediis α scedere. Sola virginitas cum semel accepta est reddi nequitur: sola apud maritum ex rebus dotalibus remanet. Vidua autequalis nuptiis venit, talis diuortio digreditur . nihil affert it- reposcibile .sed venit iam ab alio praeflorata: certe tibi, ad quet clis, minime docilis: no minus suspectans nouam domum, quam ipsa iam ob unum diuortiti itispectanda siue illa morte amisit maritum, ut scaeui ominis mulier, & infandi coniu- sit, minime appetenda; seu repudio digressa est, utramuis habebat culpam mulier. quae aut tam intolerabilis fuit ut repudiaretur, aut tam insolens ut repudiaret. Ob h c & alia viduς ; sdote aucta procos solicitant. Quod Pudentilla quoque in . alio marito fecisset, si Philo ophum spernentem dotis non reperisset. Age vero, si auaritiae causa mulierem cocupissem,
quid mihi utilius ad possidendam domum eius suit quam simustatem inter matrem .c filios sacr8 r alienare ab eius ani- a
398쪽
mo liberorum caritatem, quo liberius & artius desolatam mulierem solus possiderem ZFuitne hoc praedonis, quod esse . vos fingitis 'Ego vero quietis,&concordiar. & pietatis autor, conciliates, favitor, suasor, non mo)o noua odia non . 1 sevi, sed vetera quoque landitus extirpaui. Suasi uxori me cuius , ut isti aiunt, iam uniuersas opeis transuoraram: suasi inquam, ac denique persuasi, ut filiis pecuni a suam repo- 1 centibus, de quo supra iam dixi, ut eam pecuniam sine mora redderet in praediis vili aestimatis, & quanto ipsi volebant: ro Praeterea ex re familiari sua fructuosissimos agros , & grandem domum opulente ornatam, magnamque vim tritici Mordei,&vini,& olei, caeterorumque fructuum: seruos quoque haud minus quadringentos, pecora amplius neque pauca neque abiecti pretii donaret; ut eos ex ea quam tribuissee s parte 1ecuros haberet,& ad caetera hereditatis bona spe inuitaret. Haec ego ab invita Pudentilla spatietur enim me uti res fuit ita dicere aegre exauditus, ingentibus precibus inuitae & iratae extorsi matrem filiis recocili aut . priuignos meos . primo bos vitricus beneficio, grandi pecunia auxi. Cognitano est tota ciuitate. Rufinum omnes execrati, me laudibus tulere. Venerat ad nos, priusquam istam donationem mater perficeret, cum dissimili isto fratre suo Pontianus, Daniel pedes nostros aduolutus, veniam de obliuionem praeteritorum omnium postulat; flens & manus nostras osculabundus . ae* s dicens paenitere, quod Rufino&s milibus auscultarit. petie postea suppliciter, uti se Lolliano quoque Auito C. V. purgem, chai haud pridem tirocinio professionis suae fuerat a m ecUmmendatus. quippe compererat, ante paucos dies omnia me, ut aeta erant, ad eum perscripsit te. Id quoque a me im-3φ petitit. Itaque acceptis literis Carthaginem pergit : ubi iam prope exacto Consulatus sui munere , Lollianus Auitus te Maxime Opperiebatur. Is epistolis meis lectis, pro sua eximia humanitate gratulatus Pontiano , quod cito errorem suum correxiiset, rescripsit mihi per eum, quas litteras, Dii boni lii sua doctrina quo lepore 'a vir botuim amoenitate simul Miucunditatet prorsus ut vir bonus dicendi petitus. scio te, Maxime, libenter eius litteras auditurum. Et quidem si perlegam, mea voce pronuntiabo. Cedo tu Auiti epistolas: ut 'uae semper ornamento mihi fuerunt. sint nunc etiam saluti. 0 At tu licebit aquam sinas quere. Namque optimi viri literas
399쪽
AvITI OTERAE. Non sum nescius buli se me post istas A uiti litteras perorare. Qgem enim laudatorem locupletiorem, quem testem vitae meae sanctiorem producam, quem denique aduocatum facundioremὶ Multos in vita meat omani nominis disertos viros sedulo cognoui, si ed sum aeque i minem admiratus. Nemo est hodie, quantum mea opivo seri, alicuius in eloquentia laudis ac spei, quin Auitus esse longe malit; si cum eo se remota inuidia ve- lit c6nferre. Quippe omnes fandi virtutes paene diuersae in illo viro congruunt. Qilamcunque orationem struxerit Aui- I. tus, ita illa erit undique sui persecte absoluta, ut in illa neque Cato grauitatem requirat, neque Laelius lenitatem, nequet Gracchiis impetum, nec Caesar calorem, nec Hortensius distributionem, nec Caluus argutias, nec parsimoniam Sallustius, nec opulentiam Cicero, prorsus in qua, ne omnia perse- r νquar, si Auitum audias, neque additum quidquam velis, noque detractum, neque autem aliquid commutatum. Video, Maxime, quam benigne audias quae in amico tuo Auito recognoscis. Tua me comitas ut vel pauca dicerem de eo, iu-
uitauit. At non usq; adeo tu beniuoletiae indulgebo,ut mihi χω permittam , iam propemodum fesso , in causa prorsus ad finem inclinata, de egregiis virtutibus eius nunc demum incipere: quin potius eas integris viribus & tempori libero se
Mem. Nunc enim mihi, quod aegre fero, a commemoratione
tanti viri ad pesteis istas oratio reuoluenda est. Audesne te Esergo amiliane cum Auito conserre ' Quem ne ille bonu virum ait, cuius Auitus disputatione tam plene suis litteris corulaudat, eum tu Magiae, maleficii, criminis insectabere34ninuasisse me domum Pudentillae , & compilare bona eius tamagis dolere debes quam doluisset Pontianus, qui mihi ob paucorum dierum, vestro scilicet instinctu ortas simultates, ctiam absenti, apud Auitum satisfecit qui mihi apud tantum virum gratias egit 3 Puta me acta apud Auitum, non litteras
ipsius lenisse. Quid posses, et quisquis in isto negotio accusere 'Pontianus ipse , quod a matre donatum acceperat 3 smeo muneri acceptum seretat : Pontianus me vitricum si-hi contigisse intimis affectionibus laetabatur. Q Sod utinam incolumis Carthagine reuertisset: vel, quoniam sic ea suerat Fato decretum, utinam tu Rufine supremum eius iu- ,
dieium non impedissest quas mihi aut coram aut denique sin testamento gratias egisset ξ Litteras tamen quas ad me Cartha-
400쪽
adhuc validus, quas iam aeger, plenas honoris , plenas amoris quaeso Mazime paulisper recitari sinas; ut sciat frater eius, . accusator meus, quam in omnibus diuersum cuniculum s cum fratre optimae memoriae viro currat. PONTIAN rQTER A. Audistine vocabula quae mihi Pontianus frater tuus tribuerat,me parentem suum,me dominum. me magistrum cum saepe alias tum in extremo tempore Mitae vocans
Possem tuas quoque pares epistolas promere: si vel exiguam Io moram tanti putarem. potius testamentum illud recens tui fratris quam iram imperfectum, tamen proferricuperem, in quo mei oluciosissime & honestissime re minit. QAod tamen testamentum Rufinus neque comparere neque perfici passus est , pudore perditae hereditatis: quam paucorumas mensium, quibus socer Pontiani fuit, magno quidem pretio noctium computarat. Praeterea nescio quos Chaldaeos consuluerat , quo lucro filiam collocaret. Qiu ut audio utinam illud non vere respondissent, primum eius maritum in
paucis mensibus moriturum. Caetera enim de hereditate, vego assolent,ad consulentis votum confiuxerunt. Verum, ut Dij volu ere,quali caeca bestia incalsum hiauit. Pontianus caim filiam Runni,male compertam, non modo heredem non re
liquit , sed ne honesto qui deni legato impertiuit: quippe quici ad ignominiam lintea adscribi ducentorum sere denario a s rum iusserit: ut intelligeretur iratus potius extraneasse eam, quam oblitus praeteris te. Scripsit autem heredes tam hoc testamerato quam priore quod lectum est , matrem cum fratre. cui ut vides admodum puero eandem illam filiae suae machinam Rufinus admouet, ac muliarem alioqui multo natu maiorem, nuperrime uxorem fratris , misero pue- ro obiicit& obsternit. At ille puellae meretricis blandimen ris, α lenoniis patris ilhctamentis captus, de possessus, ex' inde ut Dater eius animam edidit, relicta matre ad patruum commigrati ii, quo facilius remotis nobis coepta perficerentur. Fauetelaim Rufino Emilianus, de prouentum cupiti
E lis ii l vos admonetis. etiam suam spem bonus p V u, temperat in isto, ac fouet: qui sciat in testati pueri le- Ν' .,um magis quam iustum heredem sutyrum. Nollem E ille hoc amo profectum. Non fuit meae moderationis