ApuleI Madaurensis Platonici Opera omnia quae exstant. Geuerhartus Elmenhorstius ex mstis & vett. codd. recensuit, librumque emendationum & indices absolutissimos adiecit

발행: 1621년

분량: 449페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

381쪽

multis aliis similibus , non modo uxores verum etiam consulatus & dictaturae in agris offerebantur. Cohibebo me in 1 tam prol xo loco, ne tibi gratum faciam si villam laudauero De aetate vero Pudentillae, de qua post ista satis confidenter

mentitus es , ut etiam sexaginta annos natam diceres nupsis.

e, de ea paucis tibi r spondebo. nam in re tam perspicua nonhst necesse pluribus disputare. Pater eius natam sibi filiam in ore caeterorum professus est. tablilae eius partim rabulario publico partim domo adseruantur. quae tibi ob os obi ciuntur. Porrige bEmiliano tabulas istas. linum consideret, signaquα impressa sunt recognoscat, Consules legat, annos computet. quos sexaginta mulieri assignabat, probet: quin'ue is α qui qua ginta. Lustro mentitus est. parti hoc est. liberaliu issam . nam dc ipse Pudentillae multos annos largitus est. re- donabo igitur vicissim. Decem annos Mer prius cum Vlixe et aui Di inquaginta saltem annorum millierem ostendat. Quid arullis 3 ut cum quadruplatore agam : bis duplum quinquennium faciam, viginti annos semel detraham. Iube Maxime consules computari. nisi fallor, inuenies nune Pudentillae haud multo quadragesimum amplius annum az-tatis ire. O falsuam,& audax nimium mendacium, viginti annorum ex lio puniendum i dimidio tanta amiliane men- 1 stiris; falsa audes & sesquialteraὶ i triginta annos pro decem dixistes; posses videri pro computationis gestu errasse: quos circissare debueris digitos aperuisse. Cum vero quadraginta, quae facilius caeteris porrecta palma significantur, ea quadrasinta tu dimidio auges; non potes digitorum gestu er- 1 arasse. nisi forte triginta annorum Pudentillam ratus, binos cuiusque anni Consules numerasti. Missa haec facio. v nio nunc ad ipsam stirpem accusationis , ad ipsam causam maleficii .Respondeat AEnidianus Rufinus, quod emo-

lumentum elli maxime Magus forem , Pudentiliam earminibus& venenis ad matrimonium pellexissem. Ataui eo .

, t qui ege

scio plerosq; reos alicuius facinoris postulatos, si suis te qu pia causae probarentur; hoc uno se tame abunde defendiste, vitam suam procul ab huiusmodi sceleribus abhorrere: nec id sibi obesse debere, quod videantur quaedam sua ste ad ma- .lefaciundum inuitamenta. Non enim omnia quae fieri po-

tuerint,

382쪽

APOLOGIA. 33 tuerint, pro sactis habenda. Rerum vices varias euenire. certum indicem cuiusque animum esse : qui semper eodem ingenio ad virtutem vel ad malitiam moratus , firmum argumentum est accipiendi criminis aut respuendi. Haec ego; quamquam possum merito dicere tamen vobis condono.

Nec satis mihi duco , si me omnium quae insimulastis abunde purgaui, si nusquam passus sum vel eriguam suspicionem Magiae consistere. Reputate vobiscum quanta fiducia innocenti meae, quantoque despectu vestri agam ; si unaro causa vel minima fuerit inuenta, cur ego debuerim Pudentillae nuptias ob aliquod meum commodum appetere. Si uamlibet modicum emolumentum probaueritis, ego illem Carinondas,vel Damigeron,vel Moses, vel Iannes, vel Apollonius , vel ipse Dardanus, vel quicumque alius postu Zoroastrem ci Hostanem inter Magos celebratus est. Vide quaeso Maximo quem tumultum suscitarint, quoniam ego paucos Magorum nominatim percensui. Quid faciam tam rudibus, tam barbaris' Doceam Rufinum, haec & multo plura alia nomina in bibliothecis publicis apud clari stimos i cri- Eo ptores in elegisse ' an disputem , longe aliud esse notitiam

nominum, aliud artis eiusdem habere communionem : nec debete doctrinae instrumentum & eruditio iis memoriam

tiro consessione criminis babeii 3 An quod multo praestabitus est, tua doctrina Claudi Maxime tuaque perfecta erudi-1 1 tione sietus , contemnam stultis & impolitis ad haec respondere i Ita potius iaciam. quid illi existiment naucinoa putabo. Qi;od institui pergam disputare. nullam mihi causam fuisse, Pudentillam veneficiis ad nuptias prolectandi.

Formam mulieris & aetatem ipsi vitro improbauerunt, id-so que mihi vitio dederunt , talem uxorem causa auaritiae concupisse : atque adeo primo dotem in congressu grandem & uberem rapui ste. Ad haec, Maxime, longa oratione fatigare te non est consilium. Nihil verbis opus est, cturi multo disertius ipse tabulae loquantur : in quibus omnia 3 1 contra quam isti ex sua rapacitate de me quoque coniecta- uerunt, iacta impraesentiarum & prouisa in posterum deprehendes. Iam primum mu ieris locupletissimae modicam dotem, neq; eam datam,sed tantummodo promis Iam. Praeter haec, ea conditione factam conuentione, si nullis ex me o susceptis liberis vita demigrasset, vi dos omnis apud filioscius Pontianum M Pudentem manciet: su vero uno x pauc

383쪽

superstite diem suum obisset; uti tum diuidua pars doti steriori filio, reliqua prioribus cederet. Haec,ut dico, tabulis

ipsis docebo Fors fuerit ut ne sic qui dein credat a milianus, sola trecenta millia nummum scripta. eorumque repetitione 4 filiis Pudentillae pacto datam. Capiens ipse tu manibus tuis tabulas istas, da impulsori tuo Rufino legat. Pudeat illa tumidi animi sui , de ambitiosae mendicitatis. quippe ipse

egens, nudus, trecentis milibus nummum a crecbitore acce-

is filiam dotauit. Pudentilla locuples femina trecentis millibus dotis suit contenta:& maritum habet & multis saepe Mingentibus dotibus spretis, inani nomine tantula: dotis con- ι .

tentum: caeterum praeter uxorem suam nihil computantem,

omnem supellectilem cunctasque diuitias in concordia coniugii dc mutuo amore ponentem. Quamquam quis omnium ver exiguo rerum peritus culpare auderet ; si mulier vidua de mediocri sorma, at non .etate mediocri, nubere volens, lon- I I a doce&molli conditione inuitasset iuuenem neque co pore neque animo neque fortuna paeniten dum Z Virgo sormosa, etsi sit oppido pauper, tamen abunde dotata est. Affert quippe ad maritum nouum animi indolem , pulcritudinis io pratiam,ssoris rudimentum. Ipsa virginitatis commendatio iure meritoq; omnibus maritis acceptissima est. Nam quodcunque aliud in dotem acceperis, potes cuni libuit nς iis beneficio obstrictus olone ut acceperas retribuere ; pecuniam renumerare, manci pia restituere, domo demigrare, praediis cedere.Sola virginitas cum semel accepta est reddi nequitur: sola apud maritum ex rebus dotalibus remanet. Vidua autequalis nuptiis venit, talis diuortio digreditur . nihil affert ic- reposcibile sed venit iam ab alio praeflorata: certe tibi, ad quet clis, minime docilis: no minus suspectans nouam domum, quam ipsa iam ob unum diuortiri iuspectanda siue illa morte amisit maritum, ut scaeui ominis mulier, & infandi coniu-3. ii minime appetenda; scuropudio digrella est, utra iuristia

bebat culpam mulier. quae aut tam intolerabilis fuit ut repudiaretur, aut tam insolens Vt repudiaret. Obli c& alia vicus 3 sdote aucta procos solicitant. Quod Pudentilla quoque in . dote aucta procos lolicitant. Quod Eudentilla quoque alio marito seciset, si Philosophum spernentem dotis non reperiret. Age vero, si auaritiae causa mulierem cocupissem,

quid mihi utilius ad possidendam domum eius fuit quam simultatem intur matrem .c filios sacr8 3 alienare ab eius ani- a

384쪽

A P o L o o I A. 33 mo liberorum earitatem, quo liberius & artiis desolatam mulierem solus possiderem pruitne hoc praedonis, quod esse vos fingitis 'Ego vero quietis, & concordiar. & pietatis autor, conciliator, fauitor, suasor, non modo noua odia non 1 sevi , sed vetera quoque sunditus extirpaui .suasi uxori me . cuius, ut isti aiunt, iam uniuersas opeis transuoraram: suasi inquam, ac denique persuasi, ut filiis pecuniina suam repos entibus, de quo supra iam dixi, ut eam pecuniam sine mora redderet in praediis vili aestimatis, & quanto ipsi voles antero Praeterea ex re familiari sua fructuosissimos agros , & grandem domum opulente ornatam, magnamque vim tritici Mordei,&vini, ct olei, caeterorumque fructuum: seruos quoque haud minus quadringentos, pecora amplius neque pauca neque abiecti pretii donaret ; ut eos ex ea quam tribuisset s parte secu ros haberet,& ad caetera hereditatis bona spe inuitaret. Haec ego ab intrita Pudentilla spatietur enim me uti res fuit ita diceret aegre exauditus, ingentibus precibus inuitae & iratae extorsi matrem filiis recociliaui priuignos meos . primo hoe vitricus beneficio, grandi pecunia auxi. Cognitu zo nocest tota ciuitate. Rufinum omnes execrati,me laudibus tulere. Venerat ad nos, priusquam istam donationem mater perficeret, cum dissimili isto fratre suo Pontianus, anteJ pedes nostros aduolutus, veniam & obliuionem praeteritorum omnium postulat; flens & manus nostras osculabundus, ae s dicens paenit re, quod Rufino&similibus auscultarit. petie postea suppliciter, uti se Lolliano quoque Auito C. V. pu gem, cui haud pridem tirocinio profestionis suae fuerat a m e commendatus. quippe compererat, ante paucos dies omnia me, ut acta erant, ad eum pei scripsisse. Id quoque a me im- petrat. Itaque acceptis literis Carthaginem pergit : ubi iam prope exacto Consulatus sui munere , Lollianus Auitus te Maxime opperiebatur. Is epistolis meis leseis, pro sua ediimia humanitate gratulatiis Potitiano , quod cito errorem suum correxisset, rescripsit mihi per eum, quas litteras, Dii bonis 3 i sua doctrina quo lepore qua virboruca amoenitate simul ac iucunditatet prorsus ut vir bonus dicendi peritus. scio te, Maxime, libenter eius litteras auditurum. Et quidem si perlegam , mea Voce pronuntiabo. Cedo tu Auiti epistolas: ut quae semper ornamento mihi suetunt. sint nunc etiam saluti. o At tu, licebit aquam sinas fluere. Namque optimi viri literas ter & quater adeo quantouri temporis dispendio lectitarem.

385쪽

LOLLIAQ Aviri La τε RAE. Non sum nescius ae buli se me post istas Auiti litteras perorare. Qgem enim laudatorem locupletiorem, quem testem vitae meae sanctiorem producam, quem denique aduocatum facundioremὶ Multos in vita meat omani nominis disertos viros sedulo cognoui, F sed tum aeque neminem admiratus. Nemo est hodie,quan- tum inea opi o seri , alicuius in eloquentia laudis ac spei, quin Auitus ei te longe malit; si cum eo se remota inuidia velit conferre. Quippe omnes fandi virtutes paene diuersae in illo viro congruunt. Amcunque orationem struxerit Aui- Ierus, ita illa erit undique sui perfecte absoluta, ut in illa neque

Cato grauitatem requirat, neque Laelius lenitatem, nequet Gracchias impetum, nec Canar calorem, nec Hortensius distributionem, nec Caluus argutias, nec parsimoniam Sali stius, nec opulentiam Cicero, prorsus inqua, ne omnia perse- I Iquar, sit Auitum audias, neque additum quidquam velis, neque detractum, neque autem aliquid commutatum. Video, Maxime, quam benigne audias quae in amico tuo Auito re cognoscis. Tua me comitas ut vel pauca dicerem de eo, ia-

uitauit. At non usq; adeo ius beniuoletiae indulgebo, ut mihi χωPermittam , iam propemodum festa , in causa prorsus ad finem inclinata, de egregiis virtutibus eius nuuc demum incipere: quin potius eas integris viribus & tempori libero se uena. Nunc enim mihi, quod aegre fero,a commemoratione itanti viri ad pesteis istas oratio reuoluenda est. Audesne te is ergo asimiliane cum Auito conferre' Quem ne ille bona vi- rum ait,cuius Auitus disputatione tam plene suis litteris corulaudat, eum tu Magiae, maleficii, criminis insectabereZ in inuasisse me domum pudentillae , & compilare bona eius tu magis dolere debes quam doluisset Pontianus, qui mihi ob paucorum dierum, vestro scilicet instinctu ortas ii multates, ctiam absenti,apud Auitum satisfecitὶqui mihi apud tantum virum gratias egit Z Puta me acta apud Auitum, non litteras

ipsius letisse. Quid posses, et quisquis in isto negotio accusarer Pontianus ipse , quoa a matre donatum acceperat 3 smeo muneri acceptum feretat : Pontianus me vitticum si-hi contigisse intimis affectionibus laetabatur. QAod utinam incolumis Carthagine reuertisset: vel, quoniam scelsuerat Fato decretum, utinam tu Rufine supremum eius iu-

dicium non impedissest quas milii aut coram aut denique in testamento cratias egisset ξ Litteras tamen quas ad me Cartha-

386쪽

u Carthagiae rei iam adueniens ex itinere praemissi, quas

adhuc validus, quas iam aeger, plenas honoris, plenas amoris quano Maxime paulisper recitati sinas; ut sciat frater eius, . accusator meus , quam in omnibus diuersum curriculum s cum fratre optimae memoriae viro currat. PONTIANIL ITER A. Audistine vocabula quae mihi Pontianus frater tuus tribuerat, me parentem suum, me dominum. me magistrum cum saepe alias tum in extremo lcmpore νitae vocans Possem tuas quoque pares epistolas promere: si vel exiguam 1 o moram tanti putarem. potius testamentum illud recens tui fratris quamquam imperfectum, tamen proserri cuperem, in quo metoniciosissime & honestissime treminit. QRodramen testamentum Rufinus neque comparere neque perfici passus est , pudore perditae hereditatis . quam paucorumas mensium , quibus socer Pontiani suit, magno quidem pre-rio noctium computarat. Praeterea nescio quos Chaldaeos coni uiuerat, quo lucro filiam collocaret. Qui ut audio v K- nam illud non vere respondissent, primum eius maritum in

paucis mensibus moriturum. Caetera enim de hereditate,ut assolent,ad consulentis votum confinxerunt. Verum, ut Di voluere, quali caeca Destia incallum hiauit. Pontianus eWim filiam Rutini, male compertam, non modo heredem non reliquit, sed ne honesto quidem legato impertiuit: quippe qui

ci ad ignominiam lintea adscribi ducentorum sere denario . xs rum iusserit: ut intelligeretur iratus potius extraneasse eam quani oblitus praeteris te. Scripsit autem heredes tam hoc testamento quam priore quod lectum est , matrem cum fratre. cui ut vides admodum puero candem illam filiae suae machinam Rufinus admouet, ac mulserem alioqui multo, natu maiorem, nuperrime uxorem fratris , milero pue-

' ro obiicit& obsternit. At ille puellae meretricis blandimentis, de lenoniis patris it clamentis captus, & possessus, exinde ut nater eius animam edidit, reli cha matre ad patruum commigrauit, quo Acilius remotis nobis coepta perficerentur. Fauet enim Rufino AEmili anus, & prouentum cupiti; 1 Ehem l recte vos admonetis. etiam suam spem bonus p truus temperat in isto, ac fouet: qui sciat intestati pueri le-

itimum magis quam iustum heredem sutyrum. Nollem

ercule hoc a me profectum. Non fuit meae moderationis

387쪽

n miliane tam repentina circa puerum istui ierateni tua,

postquam frater eius Pontianus est mortuus: cum antea tam

ignotus illi fueris , ut saepe ne in occurse quidem filium fra

tris tui de facie agnosceres. At nunc adeo patientem te ei pi bes, itaque eum indulgentia corrumpis , adeo ei nulla re ad- ,

uersaris; ut per haec si spicionibus fidern facias. Inuestem a nobis accepisti, vesticipem illico reddidisti. Cum a nobis regeretur , ad magistros ibat at ab iis nunc inagna gela id ganeum fugit; amicos serios aspernatur; cum adulescentulis postremissimis inter scorta& pocula puer hoc aeui conuiuiu i ea itat. ipse domi tuae rector, ipse familia: Jominus, ipse magister in conuiuio in ludo quoque gladiatorio C equeo s vi tur, nomina gladiatorum pugnas & vulnera plane quide, ut puer hon stus ab ipso lanista docetur loquitur numquamn in Punice,&si quid adhuc a matre Graeciliat. Latine enim t si eque vult, neque potest. Audisti Maximepaulo ante proli nefas priuignum meum, fratre Pontiani, diserti iuuenis, vix singulas syllabas fringultientem, cum ab eo quaereres, donati et ne illis mater, quae ego dicebam me adnitente donata.

Testor igitur te Claudi Maxime, vos i qui in consilio inis, vosque etiam qui tribunal mecum adlistitis, liqc damna &dedecora morum eius patruo huic& candidato illi socero adsignanda: meque polli ac boni consulturum, quod talis

priuignus curae meae iugum ceruice excusserit: neque postea pro eo matri eius supplicaturum. Nam, quod paenimine obli- i stus sum, nuperrime cum test3mentum Pudeiuilla post mortem Pontiankslii sui, in mala valetudine scripserit: diu sum

aduersus illam renisus, ne hunc ob tot insigneis contumelias, ob tot iniurias exheredaret. elogium grauissimum iam tum medius fidius perscriptam, ut aboleret, impensis precibus oraui. Postremo ni impetrarem, diuersurusta me ab ea comminatus sum mihi hanc veniam trilineret: malum filium beneficio vinceret; me inuidia omni liberaret. Nec prius desti ii, quam ita secit, Doleo me huncce scrupulum Abinaniano

demsisse, tam inopinatam semitam i ii dicasse. Specta quaeso , ,

Maxime, ut hisce auditis , subito obstupuerit, ut oculos ad 'terras demiserit. Longe enim secius ratus fuerat. nec inimerito mulierem filii contumeliis Ma festam, meis ossiciis deuinctam sciebat. De me quoque suit quod timeret. Quis enim vel aeque ut ego spernens hereditatis, tarne vindicari de tam s

388쪽

ε Apo Loe I A. 337 eos ad accusationern mei stimulauit hereditatem omnem mihi relictam falso ex sua auaritia coiectauere.soluo vos in praeteritum isto metu. Namq; animum meu neq; haereditatis neq; ultionis occasio potuit loco dimouere. Pugnaui cu iratas matre, pro priuigno malo vitricus , veluti pater pro optimo filio aduersus nouercam. nec satis suit, ni bonae uxoris prolixam liberalitate circa me nimio plus ς'uo coercerem. Cedo tu testamentum, iam inimico filio a matre factum: rne,

quem isti pra donem dicunt , verba singula cum precibusio praeeunte. Rumpi tabulas istas iube Maxime, inuenies fi- , itum heredemi mihi vero tenue nescio quid honoris gratia legatum; ne si quid ea humanitus attigisset, nomen maritus in uxoris tabulis non haberem. Cape istud matris tuae te- stamentum. vere hoc quidem in ossiciosum. Qqid ni iiii 1 quo obsequentissimum maritum exheredauit, inimicissimutilium scripsit heredem rimino enimuero non filium, sed Α- miliani spes,&Rufini nuptias. sed temulentum illud collegium, parasitos tuos. Accipe inquam filiorum optime, α positis paulisper epistolis amatoriis matris, lege potius testa-

αo mentum. si quid quasi insana scripsit, hic reperies, & quidem

MI Hr HERES Esro . . Fateor. qui hoc leg t, in sana putabit. Hiccine filius heres, qui te in ipso fratri funere aduocata perditissimorum iuuenum manu voluit excludere e domo quam ipsa donaueras 3 qui te sibi a fratre coheredem relictum, grauiter & acerbὰ tulit 3 qui confestim te, cum tuo luctu&maerore deseruit,&ad Rulinum&A: milianum desinu tuo aufugit Z qui ibi plurimas postea contumelias dixits coram, &adiuuante patruo fecit Z qui nomen tuum pro tri-3o bunalibus ventilauit ξ qui pudorem tuum tuismet literis conatus est publice dedecorare Z qui maritum tuum quem elegeras, quem ut ipse obiiciebat efflictim amabas, capitis accusauit. Aperi quaeso bone puer, aperi testamentum : Acilius insaniam matris sic probabis. Quid abnuis 3 quid re-3 1 cusas, postquam solicitudinem de hereditate materna repulisti 3 At ego hasce tabulas Maxime hic ibidem pro pedibus tuis abiicio. testorque me deinceps incuriosius habiturum quid Pudentilla testamento suo scribat. Ipse iam ut libet

matrem suam de cetero exoret. mihi, ut vitia pro eo depre- ο cer locum non reliquit. Ipse iam vi sui potens ac vir,acerbiGsmas litterus matii dictet, iram eius deliniat. qui potuit rese

389쪽

orare poterit exorare Mihi iam ludium satis est,.s non modo crimina obiecta plenissime dilui , verum etiam radicem, huius iudicij,id est hereditatis quaistae inuidiam, funditus substuli. Illud etiam . ne quid omnium praeteream, pilus qua

peroro, falso obiectum reuincam. Dixistis, me Magia sde pucunia mulieris pulcerrimum prirdium meo nomine c- mille. Dico, cxiguum herediolum sexa intamdibus num iniim : id quoque non me, sed Pudentillam sito nomine emisse: Pudentilla: nomen in tabulis esse: Pudentillae nomi- Ne pro eo agello tributum dependi. Pra ens est quaestor i a publicus cui tepens iam cst, Coruinus Celer, vir ornatus ad- cst etiam tutor, auctormulieris, vir grauis limus& fanetis simus, onatii cum honore mihi nominandus, Cassius Longinus Quaere Maxime, cuius empti onis auctor suerit, quaculo pretio mulier locuples agellum suum praestinarit. Tε- rs

Est ne ita vidi xiὶ uspiam in hac emptione nomen meum adscriptum est Θ num ipsum heredioli pretium inuidiosum est3num et hoc saltem in me collatum Z QPd etiam est Emi hane,quod non te iudice refutauerimὶ quod pretium Mati qmea repetisti i Cur ego Pudentilla animum veneficiis secteremi Pod ex ea commodum c ciem l uti dotem mihi modicam potius quam amplam diecreti O praeclara carminas an x t eam dotem sitis suis magis restipularetur quatia pe- Des me sinereti Quid addi ad hanc Magiam potest 3 an vii rem familiarem suam inco adhortatu plerumq; filiis condonasset , quae nihil illis ante me maritum fuerat largita, mihi

quidquam impartiret ξ O graue veneficium dicam an ingratum beneficium Zan ut testamento quod irato filio scribebat filium potius cui offensa erat,quam me cui deui na, herede . 1elinqueret Hoc quidem multis ca: inibus dissicile impe-

traui. Putare vos causam non apud Claudium Maximum tigere. virum aequum de Iustitiae pertinacem, sed alium ali quem prauum,&scaevum iudicem substituite, accusationii , is autorem, cupidum condemnandi. date ei quod sequatur. ministrate vel tantulam verisimilem occasionem. secundum vos pronuntiandi. Sallu fingite aliquid, reminiscimini,quod responderetis, qui vos ita rogarit. Et, quoniam Umnem conatum necesse est quaepiam causa praecedat; respondete, qui o

Apuleium diciti. animum Pudentilla: Magicis illectamen-

390쪽

A , oh o G r A. tis adortum, quid ex ea petierit 3 cur secerit 3 Formam eius

voluerat Z negatis. Diuitias saltem concupierat 3 negant tabulae dotis, negant tabulae donationis, negant tabulae testamenti. in quibus non modo non cupide appetisse; verum tiam dure repulis te liberalitatem suae uxoris ostenditur. Oue

lud libelli velinatrox principium nomine priuigni mei formatum 3 Huc ego domine Maxime, reum apud te secere institui. igitur addis reum magistrum , reum vitricum, re in deprecatorem ὶ sed quid deinde Z plurimorum maleficiorum &manifestorum. Cedo unum de plurimis: cedo dubium vel saltem obscurum de manifestissimis, caeterum ad haec quae obiecistis, numera, an binis verbis respon- entis splendidos : ignosce mundiciis. Specula inspicis; debet Philosophus. Versus facis ; licet fieri. Pisces exploras Aristoteles docet. Lignum consecras: Plato suadet. Uxorem ducis : leges iubent. Prior natu ea est: Solet fieri. Lucrum sectatus es dotis: dotales acci-cipe, donationem recordare, testamentum leste. Ouae si omnia affatim retudi, ii calumnias omnes resutaui r si si mn bus non modo criminibus, verum etiam maledictis procul a culpa Philosophiam tuitus sum, si Philosophiae honorem qui mihi salute mea antiquior est, nusquam minui, imo contra ub: que si conseptum penitus eum tenui. si haec ut dico ita iunt:possum securius tuam existimationem reuereri quam potestatem mereri: quod minus graue & veren- cum mihi arbitror a proconsulibus damnari, γquam si a tam bono tamque emen- dato viro impro-

ber.

SEARCH

MENU NAVIGATION