장음표시 사용
401쪽
A p v L s 1 Emiliane tam repentina circa puerum istui ieratem tua
postquam frater ei as Pontianus est mortuus: cum antea tam
ignotus illi suetis , visa penein occursit quidem filium fra tris tui de facie agnosceres. At nunc adeo patientem te et pie bes, itaque eum indulgentia corrumpis, adeo ei nulla re ad-suersaris; ut per haec su lpicionibus fidem facias. Inuestem a nobis accepisti, vesticipem illico reddidisti. Cum a nobis regeretur , ad magistros ibat at ab iis nunc magnas agella in ganeum fugit; amicos serios aspernatur; cum adulescentulis postremissimis inter scorta S pocula puer hoc aeui conuiuiu leagitat. ipse domi tuae rector, ipse familiae dominus, ipse magister in conuiuio .in ludo quoque gladiatorio si equens visi tur, nomina gladiatorum pugnas & vulnera plane quidevi puer honesius ab ipso lanista docetur. loquitur numquam i quid adhuc a matre Graecis lat. Latine enim t
nili Punice, si ineque vult, neqi potest. Audisti Maxime paulo ante proli nefas priuignum meum. fratre Pontiani, diserti iuuenis, vix singulas sy llabas fringultientem, cum ab eo qiuaereres , donas i et ne i liis mater, quae ego dicebam me adnitente donata. Testor igitur te Claudi Maxime, vos qui in consilio es is, is vosque etiam qui tribunal mecum adustitis, liqc damna Adedecora morum eius patruo huic& candidato illi socero adsignanda : meque post bacbolai consulturuin, quod talis priuignus curae meae iugum ceruice excusserit: nequie postea pro eo matri eius supplicaturum. Nam, quod paeniitime oblitus sum, nuperrime cum testamentum Pudelitilla post mortem Pontiankslii sui, in mala valetudine scripserit: diu sum aduersus illam renisus, ne hunc ob tot insigneis contumelias, ob tot iniurias exheredaret. elogium grauissimum iamtum medius fidius perscriptum, ut aboleret, impensis precibus . oraui. Postremo ni impetrarem, diuersurum me ab ea comminatus sum .mihi hanc veniam tribueret: malum filium be- neficio vinceret; me inuidia omni liberaret. Nec prius destiti, quam ita secit .. Doleo me huncce scrupulum AE miliano
demsisse, tam inopinatam semitam i adicasse, Specta quaeso i s
Maxime, ut hisce auditis , subito obmipuerit, ut oculos ad terras demiserit. Longe enim secius ratus fuerat. nec immeri- to mulierem filii contumeliis infestam, meis ossiciis deuin- tam sciebat. De me quoque suit quod timeret. Quis enim vel aeque ut ego spernens hereditatis, tarne vindicari de tam
laossicioso priuigno recusasset 3 Haec praecipuus bilicitudo eos ad
402쪽
ι A p o L o e I A. 337 eos ad accusationem mei stimulauici hereditatem omnem mihi relictam falso ex sua auaritia coiectauere.Soluo vos in praeteritum isto metu. Namq; animum meu neq; haereditatis neq, ultionis occasio potuit loco dimouere.Pugnaui cit iratas matre, pro pii ligno malo vitricus , veluti pater pro optimo filio aduersus nouercam. nec satis suit, ni bonae uxoris prolixam liberalitate circa me nimio plus ς'uo coercerem. Cedo tu testamentum , iam inimico filio a matre factum: me,
quem isti praedonem dicunt, verba singula cum precibus ro praeeunte. Rumpi tabulas istas, iube Maxime, inuenies fi- lium heredem: mihi verb tenue nescio quid honoris gratia legatum; ne si quid ea humanitus attigisset, nomen maritus in uxoris tabulis non haberem. Cape istud matris tuae te- stamentum, vere hoc quidem in ossiciosum. Qqid ni 3 ins quo obsequentissimum maritum exheredauit, inimicissima mium scripsit heredem: immo enimuerd non filium, sed AE- miliani spes,&Rufini nuptias. sed temulentum illud collegium, parasitos tuos. . Accipe inquam filiorum optime, α postis paulisper epistolis amatoriis matris,lege potius testa-αo mentum. si quid quasi insana scripsit, hic repeties,& quidem.
putabit. Hiccine filius heres, qui te in ipso si atris funere aduocata perditissmorum iuuenum manu voluit excludereas e domo quam ipsa donaueras 3 qui te sibi a fratre coheredem relictum, grauiter & acerbe tulit 3 qui confestim te, cum tuo luctu&maerore deseruit,&ad Rufinum& AE milianum desinu tuo aufugit 3 qui ibi plurimas postea contumelias dixit coram, & adiuuante patruo fecit Z qui nomen tuum pro tri- jo bunalibus ventilauit Θ qui pudorem tuum tuismet literis conatus est publice dedecorare 3 qui maritum tuum quem elegeras, quem vi ipse obiiciebat efflictim amabas, capitis accusauit. Aperi quaeso bone puer, aperi testamentum : sacilius insaniam matris sic probabis. Quid abnuis quid re-3 1 cusas, postquam solicitudinem de hereditate materna repulisti 3 At ego hasce tabulas Maxime hic ibidem pro pedibus tuis abiicio. testorque me deinceps incuriosus habiturum quid Pudentilla testamento suo scribat. Ipse iam ut libet
matrem suam de cetero exoret. mihi, ut ultra pro eo depresso cer locum non reliquit. Ipse iam vi sui potens ac vir, acerbissimas littetas matri dictet, iram eius deliniat qui potuit per-
403쪽
orare poterit exorare Mihi iamdudum satis est, s noti m. do crimina obiecta plenissime dilui verum etiam radicem huius iudici j, id est hereditatis quavitae inuidiam, standitus substuli. Illud etiam . ne quid omnium procream, priusquaperoro , falso obiectum reuincam. Dixistis, me Magia sde pecunia mulieris pulcerrimum praedium meo nomine Os mille. Dico, cxiguum herediolum sexa intamdibus num-nnim : id quoque non me, sed Pudentillam suo nomine emisse: Pudentit nomen in tabulis esse: Pudeptillae nomi- . Me pro eo agello tributum dependi. Pr sens est quaestor ropublicus cui depensum est, Coruinus Celer, vir ornatus ad- cst etiam tutor, au ctor mulieris, vir grauissimus& sanctis simus, omo i cum honore mihi nominandus, Cassius Longinus Quaere Maxime, cuius emptionis auctor suerit, qua- culo pretio mulier locuples agellum suum praestinarit. Tε- Is
Est ne ita vidi xiὶ uspiam in hac emptione nomen meuni adscriptum estὶ num ipsum heredioli pretium inuidiosum est3num et hoc saltem in me collatum Z Q id etiam est: Emi. Loliane,quod non te iudice refutauerim i quod pretium Magi meanepesisti Τ Cur ego Pudentillis animum veneficiis flecterem Atre dcx ea commodum caperem Z uti dotem mihi modicam potius quam amplam diceret Z O praeclara carminas an xt eam dotcm filiis suis magis restipularetur quam pe- i ines me sinereti Quid addi ad hanc Magiam potest 3 an Vtirem familiarem tuam meo ad la ortam plerumq; filiis condonasset , quae nihil illis ante me maritum fuerat largita, mihi, quidquam impartiret ὶ raue veneficium dicam an ingratum beneficium Zan ut testamento quod irato filio scribebat ictflium potius cui offensi crat,quam me cui deuincta, herederelinqueret Θ Hoc quidem multisca minibus dis icile impetraui. Putare vos causam non apud Claudium Maximum agere. virum aequum & Iustitiae pertinacem, sed alium ali quem prauum,&scaevum iudicem substituite, accusationii 3 i fautorem , cupidum condemnandi. date ei quod sequatur. ministrate vel tantulam verisimilem occasionem secundum vos pronuntiandi.Salic fingite aliquid, reminiscimini,quod responderetis, qui vos ita rogarit. Et, quoniam omnem conatum necessc est quaepiam causa pracedat; respondete, qui o
Apuleium dicitis animum Pudentillae Magicis illectamen-
404쪽
A 1, o L o G i A. 339 tisaa ortum, quid ex ea petierit ' cur secerit 3 Formam eius
voluerat 3 negatis. Diuitias saltem concupierat Θ negant tabulae dotis, negant tabulae donationis, negant tabulae testamenti. in quibus non modo non cupide appetisse; verum
' 1 tiam dure repulisse liberalitatem suae uxoris ostenditur. QAqigitur alia causa est Z Qiliis obmutuistisὶ quid tacetis3Vbi illud libelli vestri atrox principium nomine priuigni mei formatum 3 Huc ego domine Maxime, reum apud te faceretnstitui. Qiuein igitur addis reum magistrum , reum vitricum, re in deprecatorem ὶ sed quid deindeὶ plurimorum malesiciorum&manifestorum. Cedo unum de plurimis: cedo dubium vel saltem obscurum de manifestissimis, caeterum; adhaec quae obiecistis, numera, an binis verbis responi deam. Dentes splendidos : ignosce mundiciis. Specula inspicis; debet Philosophus. Vetius facis ; licet fieri. Pisces exploras e Aristoteles docet. Lignum consecras: Plato suadet. Uxorem ducis : leges iubent. Prior natu ea est: Solet fieri. Lucrum sectatus es dotis: dotales acci- . cipe, donationem recordare, testamentum lege. Quae si o omnia astatim retudi, ii calumnias omnes resutaui r si in omnibus non modo criminibus, verum etiam maledictis procul a culpa Philosophiam tuitus sum, si Philosophiae honorem qui mihi salute mea antiquior est, nusquam minui, imo contra ubique si conseptum penitus eum tenui. si haec ut di-- I co ita sunt: possum securius tuam existimationem reuereri quam potestatem mereri: quod minus graue & vercu- dum mihi arbitror a proconsulibus damnati,
quam si a tam bono tamque eme dato viro impro-
405쪽
VT scrine retitiosis viantium moris est, cum aliquis lucus, aut aliquis iocus sanctus in via oblatus est votum post F lare, donum apponere, paulisper assidere: ita mihi, inseresse sanctissimam istam ciuitatem, quamquam io oppido sestinae, praefauda venia, & habenda oratio, & inbi-bcnda propcratio. Neque enim iustius religiosam moram viatori obiecerit, aut ara floribus redimita aut spelunca fro-dibus inumbrata, aut quercus cornibus onerata, aut fagus pellibus coronata ; vel enim colliculus sepimine co secia- i stus, vel truncus dolamine estigiatus, vel cespes libamine hii mi patus, vel lapis unguine delibutus, Parua haec quippe, Aquamquam paucis percontantihus adorata, tamen ignorantibus transcursa. At non itidem maior meus Socrates. qua cum decor mado- lescentem, de diutule tacentem conspicatus foret: Vt te vi deam, inquit, aliquid eloquere. Scilicet Socrates tacentem homi ncm non videbat. etenim aibitrabatur homines non oculorum sed mentis acie& animi obtutu conssiderandos.
Nec ista re cum Plautino milite congruebat. qui ita ait: 1 1 Pluriis est ocula ι is vnx , quam auriti decem. Immo enim uerb hunc versum ille ad examinandos homines
Pluris es auritus testu unus, quam oculati decem . Ceterum si magis pollerent oculorum quam animi iudicia; sciptiosecto de sapientia foret aquilae concedendum. Homines vero neque longule dissita, neque prox; me assita possu
mus cernere : verum omnes quodammodo caetulimus, ac
si ad oculos & obtutum istum terrenum redigas & hebetem; prose id ver si me poeta egregius dixit, v clut nebulam no- 3 rbis ob oculos offusam ἰ nec cernere nos, nisi intra lapidis iactum valerc. Aquila enimuero cum se nubium tenus altissimc sublimauit, euecta alis, totum istud si acium qua pluitur& nino itur ultra quod cacumen nec fulmini nec fulguri locus est in ipso ut ita dixerim solo aetheris& fastigio hyemis: A. cum igitur eo sese aquila extulit, nutu elementi laevorsum
406쪽
F x o R I D A. 3 i vel dextro sum tanta mole corporis labitur, velificatas alas quo libuit aduertens modico caudae gubernaculo , inde cuncta despiciens, ibidem pinnarum eminus indefesta remigia, ac paulisper contabundo volatu parue eodem loco pen aulas circumtuetur ; & quaerit quorsus potissimum in prae ana superne seseruat, fulminis vice: de coelo improuisa simul campis pecua, simul montibus sera , simul homines urbibus, uno obtutu sub eode impetu cernes; unde rostro traffodiat, Unde unguibus inuncet, vel agnum incuriosum vel leporem mero ticulosum, vel quodcunque esui animatum vel sors obtulit laniatui. '' Hvagnis fuit, ut fando accepimus, Marsyae tibicinis pater de magister, rudibus adhuc Musicae seculis, solus ante alios catus canere Pondum quidem tam flexanimo sono, nec tam pluris o mi modo, nec tam multiforatilii I tibia quippe adhuc ars ista repertu nouo commodum oriebatur. Nec quidquam omnium est quod postit in primordio sui perfici : sed in omnibus ferme ante est spei rudimentum, quam rei experimentum. Prorsus ig turante Hyagnini
nihil aliud plerique callebant quam Virgilianus upilio scuxo bubsequa, Stridenti miserumsipula disperdere carmen, Qigod si quis videbatur paulo largius in arte promouisse; et
'uoque tamen mos fuit una tibia, velut una tuba . personare.
Primus Hyagnis in canendo manus di scaped auit . primus duas tibias uno spiritu animauit: primus laeuis& dextris fo-xaminibus; acuto tinnitu, graui bombo concentum musicum miscuit. Eo genitus Marsyas, clam in artificio patriis aret tibicini , Phryx cetera&barbatus, vultu ferino trux, hispidus, ill uti barbus, spinis & pilis obsitus; fertur, proh nefas, o cum Apolline certauisse: Thersitescit i decoro, agrestis caerudito, belua cum Deo. Musa cum Minerva at simulamenti gratia iudices astitere, ad deridendam scilicci monstri illius barbariem, nec minus ad stoliditatem puniendam. Sed Marsyas, quod stultitiae mavit num specimen est, non in-3 stelligens se deridiculo haberi, priusqua tibias occiperet inflare, prius de se & Apolline quaedam deliramenta barbare citatiuit: laudans sese quod erat & coma relicinus, & barbas quallidus,&pectore hirsutus,&arte tibicen,& fortuna C c-nus, contra Apollinem,ridiculum dictu, aduersis virtutibus o culpabat. quod Apollo esset S doma imonsus, 3 genis gratus si corpore glabellus, & 'ae multiscius,& sori tua opu-
407쪽
3 α A P V i L. E. Ilentus. Iam primum,inquit crines eius praemulsis antiis, depromulsis caproneis anteuentuli & propenduli: corpus t tum statissimum, membra nitida: lingua fatidica ; seu tute oratione, seu versibus malis utrobique facundia aequipari. Quid 3 quod & vestis textu tenuis, tactu mollis, purpura ra dians ξ Qqi Z quod & lyra eius auro fulgurat icbore candi,
me cantillat 3 Haec omnia, inquit, blandimenta nequaquam virtuti decora, sed luxuriae accommodata, circa corporis sui qualitatem prae se maXimam speciem ostentare. Risere a s Musae, cum audirent hoc genus crimina, sapienti exoptanda, Apollini obiectata:& tibicinem illum certamine supes: tuna,velut ursum bipedem, corio execto, nudis & laceris visceribus reliquerunt. Ita Mardis in poenam cecinit , & ce cidit. Enimuero Apollinem tam humilis victoriae pudis 1 stum est. Tibicen quidam fuit Antigenidas, omnis v culae melleus modulator,&idem omnimodis peritus modo
scator; seu tu velles ASolium simplex, seu Asium varium,seu Lydium querulum, seu Phrygium religiosum, seu Dorium bellicosum. Is igitur cum esset in tibicinio apprime nobilis; et nihil aeque se laborare &animo angi &.mente dicebat, quam
quod monumentari j ceraulae, tibicines dicerentur. Sed serret aequo animo hanc nominum communionem, si mimos
spectauiss et . Animaduerteret illic paene simili purpura alios praesidere, aliors vapulare. itidem si munera nostra spectaret. α Inam illic quoq; videret hominem praesidere, hominem dc- pugnare : togam quoq; parari ta voto & funeri: item pallio cadauera operiri,&Philosophos amiciri. Bono enim studio
in theatrum conuenistis, ut qui sciatis, non locum auctoritatem derogare orationi: sed cum primis hoc spectandum esse, quid in theatro deprehendas. Nam si mimus est, riseris: si punerepus, timueris: si comoedia est, fauetis: si Philosopli', didiceris. Indi,gens populos a cultoribus, & finibus maxima, procula nobis ad Oriente siti, prope Oceani reflexus,& Soli
exortus primis sideribus, ultimis terris, super AEgyptios era- 3 sditos,&Iudaeos su perstitiosos,&Nabathaeos mercatores , α fluxos vestium Arsacidas & frugum pauperes hycaeos,& O- dorsi diuites Ar ibas. Eorum igitur Indorum non que miror eboris strues,& piperis meis es,& cinnami merces,& ferti xz- peracula,& argenti metalla, de auri fueota: nec, quod Ga ses apud eos unus omnium amnium maximus,
408쪽
Eois re rator aquis infumina centum
Discurrat, centum valles illi, orari centum, Oce mi r feris centeno iungitur amni:
nec quod iisdem Indis ibidem si is ad nascentem diem, tamεs in corpore color noctis est: nec quod apud illos immuli dracones cum immanibus elephatis pari periculo in mutua perniciem concertant quippe lubrico volumine indepti reuin cisit,&illis expedire gressum nequeuntibus, vel omnino abrumpere tenacissimorum serpentium squameas pedicas, ne λ' cesse sit vitionem a rui na molis sue petere, ac retentores suos toto corpore oblidere. Sunt apud illos Sc varia colentium tenera Lubentius ego de miraculis hominii, quam naturae disse
seruerim. Est apud illos gens, quae nihil amplius quam bubulcitare nouere ideoq; cognomen illis Bubulcis inditum. I Sunt&mutandis mercibus callidi,& obeundis praeliis strenui, vel sagittis eminus, vel ensibus cominus. Est praeterea gens apud illos praestabilis, Gymnosophistae vocantur. Hos Uci maxime admiror quod homines sunt periti, non propa, gandaevitis, nec inoculandae arboris, nec pio scindendi soli.
Q non illino ruta ruit colere, vel auru colare, vel equit domare, , vel tauru subigere, vel ouem vel capram tondere vel pascere.
Quid igitur est 3 Vnum pro his omnibus norunt. Sapientiam percolunt, tam magistri senes quam discipuli minores. Nec quidquam apud illos aeque laudo quam quod torporem ani- I mi & otium oderunt. Igitur ubi mensa posita, priusquam edulia apponantur, omnes adulescentes ex diuersis locis Scossiciis ad dapem conueniunt. magistri perrogant, quod iactum a lucis ortu ad illud diei bonum secerit. Hic alius se
commemorat inter duos arbitrum delectum, sanatas multa- te. rcconciliata gratia, purgata suspicione, amicos ex insensis
reddidisse: inde alius, sese parentibus quidpiam imperantibus, obedisse: & alitis, aliquid meditatione sua reperisse, vel alterius demonstratione didicisse. Denique ceteri comemorant. Q gi nihil habet adferre cur prandeat, impransus ad o-3 s pus foras extruditur. Alexandro illi longc omnia excelletissimo regi, cui ex reb. actis & auctis cognomen tu Magno inditu est. placuit ne iste unus ea gloriam adeptus sine laudensiqua nominaretur. Nam solus a codito aevo, quantu hominii memoria extat, in exuperabili imperio orbis auctus For-
o tuna sua maior fuit: sucsessusq; eius amplissimos & prouocauit ut strenuus, si aequiperauit ut metitus, & superauit ve
409쪽
melior. solusq; sine aemulo clarus; adeo ut nemo eius audeat vel sperare virtutem, vel optare Fortunam. Eius igitur Alexandri multa sublimia facinora, & praeclara edita fatigaberis admirando, vel belli ausa, vel domi pio visa. quae omnia ag- . gressus est meus Clemens, eruditissimus & suauissimus pou starum, pulceri imo carmine illustrate. Sed cumprimis Alexandri illud praeclarum: quod imaginem suam, quo certior posteris proderetur, noluit a multis attificibus vulgo contaminari, ted edixit uniuerso orbi Cio, ne quis erigiem regis
temere assimilaret aere, colore, calamine quin solus mPO-lycletus aere duceret. solus Apelles coloribus deliniaret, solus Pyrgoteles caelamine excuderet. Proethostreis, multo
nobili sum os in suis artificiis, si quis uspiam reperiretur alius sanctis limi imagini regis manus admolitus ue haud secus in cum qnam in sacrilegum vindicaturus. Eo igitur omnium i imetu factum, solus Alexander ut ubique imaginum summus esset: vique omnibus statuis, & tabulis, A toreumatis idem vigor accerrimi bellatoris, idem ingenium maximi honoris, eadem forma viridis iuuentae, eadem gratia relicina: frontis cerneretur. Quod utinam pari exemplo Philoso- hiae edictum valeret; ne qui imaginem eius temere assimi aret, uti pauci boni ai tifices; iidem probe eruditi omnifari sapientiae studium contemplarent: neu rudes. sordidi, imperitis pallio tenus Philosos nos imitarentur : α disciplmam regalem, tam ad bene dicendum quam ad bene viv dum i i repertam, male dicendo & similiter vivendo contaminarent.
QiIod utrumq; scilicet perfacile est. Quae enim facilior rescit, quam linguae rabies,& vilitas morum: altera ex aliorum contemptu, altera cx sin Nam viliter semetipsum colere, sui contemptus estibat barcalios insectari audientiu contumelia est An non summa in contumelia vobis imponit, qui vos
arbitratur meledrinis optimi cuiusq; gaudere, qui vos existimat mala Sc vitiosa vel ba non inteli gere. aut si intelligatis, boni consulere: Quis ex rupiconibus. baiulis, tabernariis tainfans est , ut si pallium accipere velit. disertius maledicatὶ Hic enim plus cibi debet, quam dignitati. quam quan nec haec illi sit cum aliis promiscua. Nam cx innumeris hominibus pauci senatores , ex senatoribus pauci nobiles genere,&ex hiscosularibus pauci boni & adhuc ex bonis pauci eruditi. Sed vi loquar de solo honore: non licet in sigma Qeius vestitu vel calceata tem e usurparς i quis forte in hoc
410쪽
F x o R 1 o A. 3 shoc pulcerrimo coetu, ex illis inuisoribus meis,malignus sedet ; quoniam in magna ciuitate hoc quoque genus inueni-vur, qui meliores obtrectare malint, quam imitari: & quorusimilitudinem desperem, eorum assectent simultatem scilis cet uti qui suo nomine obscuri sunt, meo innotescant: si qui igitur ex illis libitinis splendidissimo huic auditorio velut quaedam macula sese immiscuit; velim paulisper suos oculos
per hunc incredibilem consessum circumserat : contemplatusque frequentiam tantam , quanta ante me in auditoriolo Philosophi numquam visitata est, reputet cum animo suo, quantum periculum conseruandae existimationis hic adeat. qui contemni non consueuit; cum sit arduum&oppido difficile, vel modicae paucorum expectationi satisfacere. praeseseti in mihi, cui de ante parta existimatio, & vcstra de me benii , gn prinsumptio, nihil nequicquam si it neglegenter ac de' summo pectore hiscere. Qitis enim vestrum unum mihi Soloecismum ignouerit Z quis vel unam syllabam barbare pronuntiatam donaueritὶquis incondita dc vitiosa verba temere quasi delirantibus oborientia permiserit blatterare: Quae ta-αo inen aliis facile & sane meritissimo ignoscitis. Meum verox numquodque dictum acriter examinatis, sedulo pensiculatis ad limam & lineam certam redigitis : cum torno cothurno iterum comparatis. Tantum habet vilitas excusationis, quantum dignitas dissicultatis. Agnosco igitur dii sicuru*s tatem meam nec deprecor quin sic existimetis. Nec tamen vos parua quaedam &praua similitudo falsos animi habeat. quoniam quaedam , ut saepe dixi , palliata mendicabula obambulant. Praeco cum proconsule,&ipse tribunal ascendit, ct ipse togatus illic videtur;& quidem perdiu stat, aut ambu-3o aut plerumque contentis time clamitat : enimuero ipse proconsul moderata voce rar uter , & sedens loquitur, α plerumque de tabella legit. ippe praeconis vox gata uia,
ministerium est; proconsulis autem tabella, sententia est. quae semel lecta, neque augeri littera una, neque autem mi-3 1 nui potest : sed utcumque recitata est , ita prouincis instrumento refertur. Patior & ipsoan meis studiis aliqua, pro meo captu, similitudinem. Nam quodcumque ad vos protuli, excerptum illico & lectum esti nec reuocate illud , nec autem mutare nec emendare mihi inde quidquam licet. Quo ma- . o i r religio dicendi habenda est: & quidem non in uno gene- ic studiorum. Plura crum mea excant in Cana Iub, Quam