Theologia dogmaticopolemica qua adversus veteres novasque haereses ex scripturis, patribus, atque ecclesiastica historia catholica veritas propugnatur. Recensuit p. Carolus Sardagna societatis Jesu ... Tomus 1. 8. Tomus 3. complectens tractatus 3. De

641쪽

Legati, qui Ponti fieis nomine conellio Tridentino praesederunt. CCCLVII. De Conciliis Oecumenidis in Oriente habitis. CCCLVIII. Leo VIII. Legitimus Pontifex non fuit, ejusque privilegium Oitoni I. Imperatori conceSsum, commentitium est. CCCXLlX. Liberius Papa nulli formulae Arianae Sirmiensi subscripsit , neque S. Athanasium umquam damnavit, aut Arianis communicavit. CD XLIX. Liturgiae antiquissimae ostendunt , in veteri Ecclesia oratum fuisse pro desanetis. DCXXXVIII.

Lutheri Marti ui errores de Pontifice. CCLXXXII. X KCXI. CCCXV. CCCLI. CDLX. CDLXXII Do Membris Melesiae. CD C. De Ministris Eeolesiae. DXlli. DXXVIII i De Episcoporum potestate. DCCCV.

De Coelibuta Clericorum. D l. De Felicitate Sanctoram. DCLXXI. De cultu Sanctorum. DCC. SS. Reliquiarum. DCCL. Lutherus furiose bacchatur in Monachos. DCVRas incon tantia in materia de Pargatorio. DcXIXX. crucem , eiusque memoriam impie execratur.

Machabaeorum Ithri sunt Canonigi, et praxin Melasiae Iudaieae nobis ostendunt. DCXLVII.

642쪽

INDEX. 6έι Marcellini Iapsus sabulosus est. CDLVII. Fabulam hanc disseminarunt Donatistae , Io . sere annis post mortem Marcellini, initio Saeculi V. . . : CD VIII. . Martinus V. superioritatem suam in ipso Constantiensi concilio palam exercuit. CCCXCVII.

Millenarium Christi regnum post resurrectionem corporum, commentitium est. DCLXII1. DcL IV. Ministri Ecclesiae non a. solo Deo eligantur, sed etiam ab Ecclesia. DXIV. ' Possuntque eligi etiam non praedestinati. DXV. Miracula per invocationem Sanctorum patrata memoriae prodiderunt Patres. DCCXXXI. De veritate illurum miraculorum stricte moraliter eerti sumus. DCCXLI. Miracula, quibus Deus gratum sibi esse SS. Reliquiarum cultum ostendit, describunt Patres, testes saepe de visu, quibus insano fidem derogant Protestantes. DCC LVII. Miracula illa non fuere praestigiae daemonum.

DCCLXVII. Missio quid, et quotuplex sit Τ DXXVII.

Non pertinet ad Luicos. DXXXII. Missio Lutheri, Calvini, aliorumque Protestantium , n que ordinaria est, neque extraordinaria. DXXXIII.

DXXXIV. Monachatus initia in Oriente. DXCVIII. Et oecidente. DXcIX.

Varia Monachorum genera. DCI. Monastici ordinis progressus in Occidente. DCII. Impiorum odium erga Monachos. DCIV. Sectariorum furor in illos. DCV.

643쪽

Ma INDE MMoros antiqui non semper optimi. DXXVI. Noshemii Lau ent. insignis petulantia ac temeritas. DCCLVIII. Moysis torpus cur a Deo Iudaeis oecultatum fuerit 3

Ieaeni I. canon. VI. exsicatur. CCCXXXIII. Ficaenum I. confirmationem petiit a Sylvestro. CCCLXyrr. Presbyteris numquam potestatem fecit ordinandi Ecclesiae ministros. DXLIII DXLIV. Nicaenum I. canone III. per subintroductas intelligit etiam uxores. DLXXXVI. canon hic Nicaenus serius observari eoepit in Occidente. DLXXXIV. DLXXXm Nieaenum Il. Pontificiam agnovit insultibilitatem.

Eiusdem doctrina de Imaginibus. DCCLXXXIIT S. Nieestii l. Responsio ad consulta Bulgarorum- CDLIU

Ordin andi potastas non pertinet ad populum, et Opti uiates. DXAIX. Osius cordubensis praesedit Nicaeno I. tamquam STI- vestri Lesatus. CCCLXI.

S Paphnutii intercessio in concilio Nieaeno pro usue iugii clericorum est sabulosa. DLXAEVIL

644쪽

Paschalis II. in haere in Gui hortinam vel Henrieianam non est lapsus. CDL, Passionis Dominicae instrumeata sunt afloranda. DCCCXX. Paulicianorum errores et impietas. DCCCXIII. S. Paulus cur Romae scribens Petri non meminerit

ccLXXXVI. Quomodo demandatum illi saerit Evangelium praeputii 3 CCLXXX f.

Fuit vere ac proprie Episcopus Romanus. CCXCVII. B. Petro tamen subor i inatus. CCXCIX. cur in vetustis picturis saeps dexterum Iarus oce pet, B. Petrus sinistram Τ CCCL Uxorem probabilius numquam habuit. DLXXX. Peccata venialia quoad eulpam saepe remittantae tu ab tera vita. DCXXXIX. Quomodo remittant 7 DCLVII. Petrae nomine Matth. X non Christus, sed, B. Petrus inles igendus est. CCCVIII. Iuxta interpretationem omnium Patrum, qui autuAugustinum floruerunt. CCCLX. B. Petri adventum in Urbem Romanam quinam nega-xint CCLXXXII. B. Petrus Romae ruit, et Cathedram ibi Episcopalem erexit. CCLXXXIII. Iure divino Primatum habuit Iarisdietionis. CCXCII. constitutus fuit a Christo Pastor laicorum et Eo Scoporum. CCXCIII. Iures Episcopos Romanos eodem tempore tonsecra

645쪽

uuiversalem adnectere Episcopatui Romano.

ii CCCXXV. Cur se a Cornelio adorari non permiserit Τ DCCXI. Pisanum Concilium neque Oecumenteum, neque legitimum fuit. CCCXCIV. Ex eo non probatur , Pontificem indubitatum subdi Concilio. CCCXCV.

cur Pisanum et Constantiense Pontifieos declararint haereticos et schismaticos, antequam eos in ordinem redigerent Τ CCCLXXI ILPoena ten poralis non hoc ipso a Deo remittitur, quod culpam condonet. DCXXXI. Pontifices Romani quo sensu se dicant successores SS. Apostol. Petri et Pauli Τ CCcLIn Pontis. Romanos derivatur a B. Petro authoritas Apostolica. CCC. Ponti sex Rom. succedit B. Petro in Episcopatu Romano. CCCX Atque in primata Iurisdictionis. CCCXVII. Non jure humano, sed divino. CCCXLIII. Pontifices Romani admiserant appellationes Episcoportim ad Sedem Apostolicam, causaque de novo cognita, sententiam tulerunt. CCCXX. Primatum suam semper exercuerunt. CUCXXI.

Pontificis Romani electio iure proprio ad 1 inperatores non pertinet. CCCXLIV. Pontificis Romani solius est convocare Concilia Oee menica. CCCLII. Illisque praesidere per se , vel per Legatos. CCCLVI. Pontifex Boianus supremam habet tu Ecclesia auth ritatem , estque Conciliis etiam Oecamenicis si

646쪽

INDEX.

3 Quihus illi casibus conellio subjietatur. cccLXV. In materia fidei et morum se solo est infallibilis. CDXVI. et seq. Pontifices Romani quomodo canonibus se sabiici dicant Τ CDIX. Pontifex quando ex cathedra loqui dicatur 7 CDXIV.

Pontificem Romanum inter et Sedem Apostolicam, quam do agitur de insultibilitate doctrinae, nullum datur discrimen. CDXV. Pontifices Romani doctrina et sanctitate illustres supre

mam suam a athoritatem commendarunt.

Atque insultibilitatem. CDXLV. Vel soli, vel primi, serme omnes haereses praedamnarunt. CDXXXII. Pontificis Romani iudicio in materia fidei et morum semper acquieverunt catholici; ex eo vero, quod illi non aequieverint haeretiei , nihil inferri potest contra eorum insallibilitatem.

Pontifex Romanus non est Antichristus. c DLXXVI. Populus et Optimates olim cum clero habebant ius sunfragii in eleutionibus Ministrorum. DX VIII. Non tamen jure divino, sed mere Ecclesiasti eo. D X. Populus cur admissus suerit, ac postea exelusus 3

Praedestinati neque omnes, neque soli , sunt membra Ecclesiae. CDXCIII. PresbIteri numquam ordinarunt Diaconos, et Sacerdotes. DXLV. Quando manus cum Episcopo ordinandis imponunt, non sunt comministri ordinis. DXLVIII.

647쪽

Quam speetalem praerogativam super caeteros Apostolos L. Petro contulerit 3 CCXCVI. Protestantes inter se discordes Sunt in assignando tempore , quo Romanus Pontifex in Antichristum mutatus sit. cDLXXIII. Purgatorium datur, in quo detinentur animae eorpori-hus solutae, quibus aliquid Iuendum superest.

Religiosus status quid sit 3 DXCV. Ejas origo. DXCVII.

Religiosa vita clericorum. Dc. Religiosorum novae familiae. DcIII. Reliquiae Sanctorum colendae sunt cultu desiae reIat vo. DCCLΙ.SS. Reliquiarum cultus pias, licitus, et utilis est. DCCLIII. SS. Reliquias coluerunt Christiani primis Ecclesiae in e ubis. DCCLVI. Reliquiis Sanctoram veteris Testamenti cur a Iadaeis ouI-tus delatus non suerit 3 DCCLLIII. SS. Reliquiarum cestus cur frequentior saerit Saecu Io IV. quam antea 3 DCCLAVI.

648쪽

INDE N. ES. Reliquiarum eonfusio quibus de ea is sit orta DCCLXXVI.

ES. Reliquiarum incertitudo nos non exponit pericula idololatriari aut oultus superstitiosi. DCCL x VII. Ad illarum euitum maior exigi non potest certit do , quam moralis negativa. DCCLXXVI.

Richerii liber de Ecclesiastica pote late a Card. Perronio et Richeleo damnatus; ipse vero Richerius 1 hrum suum retractare iussus. CD XLI. Roma tur BabyIonis nomine intelligatur 1. Petri cap.

V. 3 CCLXXXIV.

Saeerdotes inter N. ac V. Legis decumanum diserimen. DXCII. saneti eum Christo in eoelis regnante Iieite ae reete e Iuntur ah Ecclesia cultu saero. DCCII. Non Iatriae , etiam roIa iro tantum. DccIX. Sed desiae absiauto. DCCVIII. Sanctis non offertur Sacrificium, neo Templa illis aedificantur , s d Deo in memoriam et honorem Sametorum. DcCXV. sanctorum cultus non imminuit eultum Βεi. DccXVIII. Sancti erant pro nobis in genere. DCCXXII. Atque etiam in paritentari. DCCXXIII. Possunt. et volant nobis opltulari. DCCXXIV. Cognoscunt preees nostra . DCCXXV. Quamvis modus , quo eaq cognoscunt , non sit in Eeelesia definitus. DCCXXVI. 13actorum invocatio ept licita , utilis, et Iaudabilis.

649쪽

Sancti in veteri Testamento cur directe invoeati non imgantur 3 DCCXX . Sanctorum invocatio cur primis Ecclesiae temporibus non fuerit tam Dequenter usurpata et inculcata 3 DCCXXX ullam Christo insere injuriam. DCCXLII. Sancti sunt mediatores secundarii, magnumque dari discrimen illorum inter et Christi mediationem profitemur. DCCXLII. saneti licet mereri nobis nihiΙ possint, plurima tamen nobis queunt impetrare. DCCXLVII. Sanctorum invocatio et cultus . omni caret superstitione. DCCXLVIII. Sanctorum corpora a pluribus iam saeculis incorrupta. DCCLIX. Incorriaphio illa gausis naturalitias adscribi nequit. DCCLXVIII. Sardicense concit. summam de appellationibus iudicandi potestatem Romano Pontifici competere Pronuntiavit. CCCXA. CCCA AX I. εHoc tamen jus non instituit, sed laudavit ae de laravit. CCCXLII. Sardicenses canones in codice Rom. Ecclesiae permixti erant cum Nicaenis. CCXXXIX. Satisfactiones nostrae nullam christi injuriam irrogant.

650쪽

INDEX.

Socratis palmaris falsitas. DLXXXIII ab Auxanone Novatiano plures fabulas hausit. DLXXXVII Sortes cur, et quando prohibeantur in electionibus Mianistrorum Ecclesiae 3 B XVII. S. Stephanus I. non erravit circa Baptismum DXLVII. Stephani VII. furor in Formosi cadaver. CDLV. Subdiaconos in tota sermo Ecclesia olim obligatos faisso ad continentiam valde probabile est. DLXXI. Quid circa Subdiaconos Siciliae praeceperint Pelagius II. et S. Gregorius M Τ DLXMI. Synesii protestatio simulata, ne in Episeopum eligeretur. DLXXXIV

Theodoreti appellatio ad S. Leonem CCCXX. Theodoricas Rex quid egerit in causa Symmachi et Laurentii Τ CCCXLV MIburiensis concilii pium consilium CDLXVII.

Tridentinum , quamvis non expresse de finierit Episcopos potestate Iurisdictionis esse Presbyteris superiores jure divino , mentem tamen suam sus cienter manifestavit. DLVII. Trullana Synodus cur Clericis suis usum conjugii ante Ordinationes contracti permiserit Τ DLXU

Valentinianus I. quid egerit in causa Damasi et Ursiae ini Τ CCC V. S UdaIrici Epistola ad Nicolaum aperte suppositia est. DXCI.