Ad nouissimam Romanae Rotae decisionem in causa Venusina legati animaduersiones

11쪽

Ponte voLI .consiso. m. 26.ct confr .num. 6. Quo loci illa scripta sunt

,, verba,Et ne loquamur abrique autorItate, Bertrandus confI76. Vol. 3. tu ,, proprio calu consuluit, quod donatis contemplatione matrimonii intelligituris acquiri fili ,m D , O sic intelligitur facta ex coniecturata mente comis trahentium. Haec ille. Pro qua eadem sententia afferuntur CUrensis l.

a. conf38. Menochius cons C6.nu. Io. O 26. Haec tamen sententia nobis minime aduersatur,tum quia in Senatu Pedemontano contra eam iudicatum attestatus est Gaspar Thesaurus loco supra memorato. Tum quia

non ita pridem in Neapolitano quoque idipsum Regij Consilii Capuangsententia comprobatum exposuit Andreas Mosessus consa. pose Tomum Primum Commentariorum ad Consuratidines Neapolitanas, ex nupraesertim I . Et in seudis potissimum ita docuit bernia in c. I. de alienatione fudi,, paterni.Iu verbis. Sed cum acquirit pater tapulatur ,seu pacisciturAlio, ,, nise conses, quod tamquam fluo quaeri voluerit ;semper praesumitur, etiam ,, ubi nominatim Alium expresseras, quod tamquam haeredi acquisitierit,ut δε- ,, pra si patri dum vivit si lio, cum post moriem fuerit eius seres . Haec Mernia,de alia complura,quibus de sua sententia in hac re dubii nihil reliquit. Tum quia idem in Senatu Mantuano iudicatum tradidit Surdus decis 3a a. num. ia. O 3 9. di mille pro eadem sententia poli Menochium, Peregrinum,& alios colligit,& sequitur Motinus lib. 3. de λω nuptiarum.. I. a .quot.3 .ex nu. I A pos Gloriam In l. bi tibi decem Sin pactus . in vers Proderis. n. de panis. Perlegendus Mantica tract.de Tacitis,ct Ambiguis Conuentionibus tib. I ψ.Dt. I S. num. 9. Tum denique,quia disputatio h c ad rem,de qua agitur,necessaria non est.Siquidem, ti ex facti specie,de qua

supra palam factum est,donatio hic facta non est filus nascituris,sed filio dumtaxat primogenito,seu unigenito Principis Fabricii D. Carolo. Unde fit perperam detiliis,& de nepotibus controuersiam agitari. Quam etiam ob causam,utcumque A rarius per Arresta Partamenti iudicatum scripserit non licere Feuda a patre filio post mortem contemplatione matrimonii donata fideicommisib onerare.Vt in Additionibus ad d. Deci Sq. Cappella Tholofanae: Liquet tamen ab eo sermone non fieri, nisi cu Feuda donata sunt a sevdatario contemplatione matrimona filio matrimonium contracturo, de filiis ex eo matrimonio nascituris. Sic enim loquitur. is Et fecundum eudem Fabrum. Sipactum fiat, Ut liberi, qui fuscipientur ex

D tali matrimonio habeant certam portionem,paciscens non mus tale pactum is remittere,cum factum i fauore liberorum, as esset magna iniquitas, circumuentio paciscentium. Hsc Austerius. Ergo eius doctrina aduersaria

nobis non est. Quippe in nostro negotio donatio studorum facta non est a Principe Fabricio filiis nascituris ex matrimonio contrahendo inter D. Carolum filium,& D.Mariam,sed ipsi tantum D.Carolo,cotemplatione eius maximonii,quod cum d. Domina cotracturus erat. Vt missa

12쪽

fiant interim,quq ibidem ab Ausseris pro ea sententia adscripta sunt,qua Senatus Tholosanus illis verbis tulerat, quq in ea ipsa Decisionum colis

ri ctione abs. M 3 .continentur. Illa vero sunt, Ioannes Faber ad L Utimati C.de pactis dicit,quod valelpactum, ut sitius qui desceno ex matrimonio is Decedat pro cena portione,maxime in sudo. cap. I. de si s natis ex ma- ,, Dimonio,cte. O ibi Baldustandreas,o Praepositus. Vnde Baldus in e. V. d. is Impis. qurrens an adicta consuetudopost habere aliquoi mutuum aequia D GIis,dicis,quod inc propter honorem,ctfauorem matrimonij. Nam subiali ,, pacto nobiles inuemunt nobilioreser quos nobilitas crescit. Verbi gratia siis Marchis,qui tenet sudum ab Imperatore,accepit in uxorem quamdam Mis liam Regis,quae ei non nuberet,nisi j fui succedant eidem in Marchionis is tu,= non alij de alio matrimonio. Ad quae faciunt notata peν Siculum in c.,, Nullam de concessione praebendae. Videlice quodpotes quis in vita pacisci, ut ,, bona alicuius perueniant ad eum pus mortem irrevocabiliter. Pro quo Gloria ,, singularis in cl. vltima.C.depactis.Nec ob a quod tollat libertatem rema- is di,quia fecundum eum potest esse bareditas sine rebus corporalibus.t. Haere ,, ditatis. Π. de verborumsigni catione. βuod intelligerem fiente, ct consem ,, riente eo e cuius bonis et haereditate agιιur.Ita Fulgorius conf7 3 .ct Bald. ,, cons. III .ct consa 69 lib. 3. Hsc in ea Qvqst.Infra quaesi. sq. Hqc subii. ciuntur. Praesinose 'quoatalepactum valeat,an paciscem post variare,

D seu remittere pactum,vel eum,qui ex conuentionibus heres ese debet indeLis commiss grauare.Couci sum Du ocuum esse voluntatem mutare.I . tun

is Erati si de pactis. Haec,& alia ibi complura. In quem locum Austerius,, non multo infra principium,h cadiecit. Idem I rnia, ct Baldus in Tit.,, δε De.is .in libro seudorum. Ubi Baldus ponit Euaestionem de Rege Aret is num,qui duos.haben uos, i Regnum Aragonia absignaui alteri Regnum

is Maioricarum.Iurauerunt frasres dictam dispositionem perpetuo tenere ,

,, autoritate, consensu dicti Regis interueniente. Postea Rex inter eius Alios ,, fecit quasdam fissituriones. concludit Baldus, quod cum isa Ar ordin ,, Dod patrefacta,upremi iudicii dispositionemperueniens,O inde mutabilem

,, naturam asumens usque ad supremum viis exitum.l. Parentibus. C. de in- ,, ossicisDiesamento. Aia.S.Papinianus. H. familia recis Q. l. vltima. ,, C epactis. Sic Rege mutante voluntatem, iuramentum quod fecerunt imer,, fefratres ιribus vacuatur,vel temperatur,prout Regι placuerit. Nec ef

is cordMedes ut dixi,orinatio supremi iudicis disiastionem praeueniens. A - ,, gumento legis Tale pactum S .visimo. H. de panis . In quam cadusis iturio. ι.Vι bareui s. v. de legatia .Et quia licuit patri mutare voluntatem. Lq. Π.,, de alimentis legaris, Baldus dici quia pactum,ut filius succedas, non ,, operatur in omni cVa successionem/ed ab intestato. Atia plures rationes inti banc partem adduci possent. Juam ego credo de iuris rigore veriorem. Ha cica Austerius. Quscunque tamcn eius sententia fuerit, nobis minime

13쪽

repugnat Ni supra dicere institui.Nam & camella Noti ipse Auste

rius,ut ex allatis utriusque verbis planum est,non ni fi de donatione e plicatis verbis facta liberis ex certo matrimonio nascituris disserit. Quod uti supra demonstraui in re nostra non est. Quod etiam si ita se haberet. Cappellae tamen Tholofanae Decisionem A improbare non audet, . quae est nihil impedire,quominus seudum ex causa matrimonij filiis ex eo nascituris donatum ab auo fideicommissi onere gravetur. Mihi prosectoratio,qua utriusque doctrina suffulta est, ex conditione donationis huius,

quam causa mortis esse volunt,non probatur,a conclusione vero,quae est seu dum ab auo matrimonii causa donatum nepotibus ex eo nascituris S . deicommisso onerari licere,quecumque fuerint Partamenti Arresta apud . . Austerium,certe Gallicus senatus non abhorruit, teste Boerio decisa o nu. 3 3. Ad quam alii quoque multi sententiam accesserui, de quibus unus suit Berengarius Fernanaeus m alius non nemo. Idem comprobarunt nec exiliter Celsus Hugo consi. I oo.nu. .ct consi. Ia o .nu. 3. Et quatenus d natio legiimam excedat, prolixius, Molinus lib.3.de Ritu nupti rum sect- 2.quas. 3. num. 3o .ct 9 α 6.nu. 26.Quo loco ita concludit. Licet existi .mem posepatrem uti nocituris donantem,quia non a traditione incipit d natio; in testamento vinculain substitutiones apponere. Non enim haec pertianent ad reuocationem donationis. Ita Franciscus Molinus. Qui sententiam hanc non inepte exponit.& probat.Non me latet secus seniisse Cacerium . libro 3 .variarum resolutionum cap. 7.nu. Iro .ct Giurbam ad Consuetudines Messane es p.a .Glossa 8.parte I nu. 73 .in e.

Quς quoniam ita sunt,probatum relinquitur potiore longe ratione seudorudonationi contemplatione matrimonii factς a Principe Fabricio D. C rolo respectu posterarum sceminarum ex eo descendentium adiici potuis- .

se in testamento onus,si modo onus, ac non verius bencficium non nurbendi extra familiam Gesualdam sub conditione,si secus fieret, soluendi ducenta aureorum millia Societati IESU. Nam si in eo euentu fideicom- missi,aut aliud quodcnmque onus imponi licuisset ad causas profanasῆ . multo magis licere id debuit ad pias, ut infra id aliquanto uberius expendi

detur.

Confirmatius fit,quia multorum sert opinio,si donatio contemplatione m - citrimonii expressis verbis facta sit filiis ex eo mattimonio nascituris,appellatione filiorum contineri etiam nepotes,eamque ob causam eodem mo- , do ius ad bona hoc titulo filiis nascituris donata persecte nepotibus n/scituris acquisitum intelligi,quo filiis. Innumeros pro hac sententia,quam ipse quoque compleocitur, recenset Io.Petrus Hianella Iracttae pactis nu- . ptialibus clausula 4.GA ' ru i .vu. .ET generatim de quacumq; d . .. natione Beroius via. a. oet Iz - η . IS. Vbi hςc ab eo scripta sunt verba. Sed pro responsione dic. doctris mdor liprocedere regulariter in illis com is

is irambus quibus sirim Fcri Glas intempnialis. As Gicunque essemus

14쪽

, in contra tibus, in quibus fui natura lata erat interpretatio ς tune liorum

,, appellatione dicerentur quoque nepotes contineri cui in ultimis voltintaribtis ,, nu. autem I 8. haec subdit. in contractu donationis, in qua agitur de he

,, ne cis, O uberalitate , lata μ interpretatis; inmeto larior, quam in ultimis ,, voluntatibus,ut sic in ause benefici=s.c.Cum dilecti.de Donationibus. E1gοη,, in ipse donationis contractu facta erit mentio de Itys dicentur etiam nepotesis contineri.Et hoc de mente Alexandri libro 6.con . . Haec Berotas. Consi- , , milia Gerardus Mazetolus inter Consilia Soccinι Iunioris via. a. consi I ,, nu. 8 . Illa vero sunt.Et nedum in tesamentis hoc locum habet, in quibus la-

,, tior st interpretatiosed etiam in contractibusfauorabitibus,qualis es don ,, tis,in qua latissima sit interpretatis.c.Cum diu B.de Donationibus sibi Abb.,, O Imola,ct explicat hoc aeriatus in l. Liberorum.nu. 88 .de verbor gn o ,, tione, O num. 3q.quod in donatione appellatione Aiorum veniant nepotes. ,, Haec ille,aliaque complura. Alios enumerat,& sequitur Mantica Tra I.deTacitis Ambiguis conuentionibus libro I 3.1 it. 2I .ex nu. 13. Contrariam tamen sententiam, quae est in donationibus inter priuatas personas adeo strictam faciendam interpretationem, ut filiorum nomine nepotes non contineantur, uti maxime communem ab aliorum oppugnationibus d sendit Aleiatus libro 8. Responso 83 .nu. 7.Castaneus consi. I 3 .num. q. e 38. versic.Sed melius Petrus AnIonius Petra Tra I. de Fidescommissis. quaest. II.

ante nu. χεο .veri. Duodecimo declaratur. Silaser AIAhrandinus vol. I. x

consi. 6.d nu. 29. Et nuperrime aduersus Fontanellam. alios in donatione contemplatione matrimonis pro D. Ioanne de Aualos non imbecillis rationibus,nec ita pridem ostendit D. Praeses Regiae Camerae Anelius Amatus voLa.Consiliorum quod sub praelo est . Si igitur, etiam si expressa in hae donatione facta esset de filiis ex eo nascituris mentio non comprehendis- set donatio nepotes , quanto minus eos comprehendet,cum nullo modo in ca nascituri ex hoc matrimonio filij nominati sint Ad haec accedit eorum ,qui nec pauci, nec obscuri sunt,sententia, qui asseuerant causam donationis fictae a patre filio contemplatione matrimonij, quatenus saltem dotis ab uxore datae summam excedit,esse mere lucratiuam,quamuis pro summa dotis eam ad dotis ipsius securitatem onerosam esse fateantur. Sententiae huius autorem faciunt Bariolum in I. Non usque adeo. Π in quis a parente fuerit manumi s.confirmni Iurisionsulti autoritate in is ponsus.S. Circa. Π. de Donationibus inter virum,ct uxorem.& commune hanc esse sententia allirmant Auxander vol. I. M. I . nu. a .Imota,Ripa, alij apud Traquesium in inumquam C. de reuocandis δε- nationibus.In Ver. Donatione largitus.nu. I 8. Alciatus libro 8.responso 7. sub sinem. Marcellus de Mauro Allegatione 3 3.anu. Io. Omnium explic

tis sine Camillas de Medicis conss. I o7.num. 3 9. Vnde colligunt bona hoc titulo donata tu reuocabilitati, tum vero aliis oneribus subiacere,ex qua parte dotem superant.Quorum utique doctrina rationi non mediocriter

15쪽

consentanea videtur.Subductis igitur accurate rationibus; dubitandum . non est, quin seudorum pretium, quae a Principe Fabricio D. Carolo ex causa matrimonis donata sunt multis partibus dotem D. Mariet de Aualos superarit.Excessus autem donationis huius dotis coparatione maior, nisi me fallit animus,habendus est,ac multo pluris aestimandus ducentis aureorum millibus.Quid igitur catast esse dicemus,quamobrem ratione huius excessus donatio h c quocunque vinculo non obstringi potuerit, etiasi facta expresse fuisset filiis nascituris,eorumque legitime ex eo matrimonio descen dentium I Hic multa a Rota de bonis burgenseticis asperguntur, quae tamen necessaria non sunt.Ac primum negat haeredem soluere teneri legata, quamuis ad

pias causas,etiam si non consecerit inuentarium, ultra vires haereditarias. Quam doctrinam multorum consensione comprobat,praesertim Franchιι parte q.decf. 36.nu.vlti,no. Probat,quia pia causa sequitur sorum Canonicum, & conscientiae, in quo foro maxima non tantum Theologorum , sed Iuris utriusque consultorum pars autumat locum non habere legem ultimam. .de iure deliberandi ut nimirum haeres, qui non fecit inuentarium, teneatur insolidum , & supra tigreditatem . Verum labor hic Rotae inanis est.Non enim agitur in hac controuersia de legato simplici ad pias causas,sed de conditione a testatore successioni suς adiecta, qua ab li reditate sua pro summa ducetorum millium aureorum excluduntur Remi

nae extra familiam nupturς , siue summa hqc deducenda sit ex bonis seu-dalibus,sive ex burgensaticis,quippe, quς de tota successione,& redit

te eximenda est. Atque extrinsece se habet, re omnino per accidens ita eventu non seruatς conditionis huius a testatore piam,aut non piam causam vocatam esse.Tantundem enim facturus testator utiq; fuisset,si non

impleta a sceminis sibi successuris conditione, substituta esset alia quςcuq;

persona,sive extera,sive coniuncta. Parui autem refert hqreditatem,deductis oneribus serre non posse legatum hoc ducentorum millium aureoru .

Nam perinde accipienda est testatoris dispositio,ac si Demina, quς testatori in ea conditione non pareret, ab eo hqreditate penitus priuata esset Neq; huc ardua illa disputatio accersoda est,an hqres suus,& legitimus priuari iure possit hqreditate,nisi conditioni a testatore adiunctae satisfecerit

de matrimonio contrahendo,aut no cotrahedo; aut si filius coniuge eligat,inscijs,aut etia inuitis parentibus.Vix. n. vllus esset disputadi finis. C6sulatur interim,unus ex innumeris,recens scriptor Ioannes Valerus Tract.

de diserentijs utrissifori . t. Haeres,disserentia 2. Ne vero disticultatem in re hac,eius sermidine,de industria subterfugisse videar; no committam, vi sileam Neapolitani Consilij magistratus,teste Vincentis de Franchis δε- eisione citata, in ultimis verbis implicatissimi nodi expediendi opere fortasse perterritos nihil statuisse,sed liti illi transactione modum impositu. Nec mirum est in eodem Consilio alias iudicatum esse piam causam haeredetn

16쪽

redem institutam,dicet, non consecto inuentario,ad onera prςter hqredi. tarias facultates obligatam non fuisse. Diuersa enim est ratio inter piam . causam h redem,aut legatariam in re hac . Et quidem cum inuentarij omissio hqredis culpς detur,LUtima C.de iure deliberandi. Piae vero causecura alieno arbitrio administretur: sit,ut, quemadmodum minori h redi,

non facto inuentario, concedatur in integrum restitutio aduersus crediatores,aut legatarios,eleganter Iacobus Cancerius Tomo I. variarum cap. a. de Inuentario ex nu. 8 I. Ita piae quoque causae. Quare ne Rota in hac re peregrina suffragia corrogaret, sententiae,quam probauit, asciscere adostipulatorem promtum fuisset Ancharanum, qui conss. I r. a nu. 6. sic ad Rotae nutum doctrinam tradit, ut nihil relinquat, quod pr terea desideretur. Non tamen omittam ab eo longe dissidere non paucos, qui aliter

id intelligunt. In quibus sunt Couarruvias in cap. I. Iesamentis,Aluarus Velascus tomo I .consultatione I 2. Ludovicus Molina tomo I. de Iustitia . disputat. 21 7.ver c.iuxta haec dicendum arbitror, Ioannes Guttiereet in C nonicis auaestionibus libro a. cap. 18.insine,& alij recentiores. Sed ut coepidicere,superuacaneum est negotium,ac sermo hoc loco gratuitus.

Subinde frustra Rota monet, etiam si daretur prohibitionem a Principe Fabricio impositam suis hqredibus foeminis nubendi extra familiarita, non poenae, sed simplicis potius conditionis rationem habuisse 'irritam ni

hilominus eam eYistim mandam esse, & rationem addidit, quia cum conditio continet magni lucri amissionem , idem de conditione, quod de , mera poena iudicium videtur. Ideo, ut poenae adiectio, nisi certo modo, tempore,loco,& coniuge matrimonium contrahatur; vitiatur, & non vitiatdia conditio. Afferuntur pro hac sententia Menochius, Antonius Gama decis3 I .nu. a.&alij.At vero sententia haec a Iacobo Cancerio Tomo 3. Variarum Resolutionum cap. 7.nu. 2 96.oppugnatur, & inuicta illa ratione

expugnatur,quod qui potest hqreditate priuari,si matrimonium, vel praeter, vel contra parentum voluntatem contraxerit, nec iuxta maxime probabilem opinionem distinguitur opulenta ne,an inops sit hqreditas,neque id matrimonii libertati obest potest etiam sub exposita supra conditione

hqres institui,aut eidem lagatum fieri, quantumuis magnum patrimonium

sub ea conditione illi relinquatur, & sub contraria adimatur. Id nihil est, quod probetur. Nemo enim,nisi fallor,id ipsum,quod asseritu r,negabit. Neq; nihili facie du est,etia si cocederetur, quod pr stacte negatur solutione hac ducentorum millium aureoru proprie poenae rationem habuisse quia tamen poena liqc cederet in commodum piς cavst: idem de ea esse iudicium, quod de simplici conditione, qua matrimonij contrahendi libertas non impeditur. Pro hac sententia plerique omnes afferendi sunt, qui qua- uis conditionem illam matrimonii alieno arbitrio contrahendi sub poena, nisi conditio impleatur ligreditatis amittendς , rei jciendam putent, tam .

quam libertatis incundi coniugij impedientem: si tamen pia causa sub -

17쪽

stituatur; nec matrimonii libertatem imminui, neque conditionem proe prie poenalem,& quod consequens est,irritam esse arbitrantur. Constans est sententia Alberier,Bartia ,Gulielmi de cuneon l. tio υβfructus. S. timum. n. de ConditionIbus, ct demonsrati inibus . Castrensis, Romani, dc aliorum, quos sequuntur Tiraquesius Tra I.de Priuulgiis Piae Caus. Pr

conf67.nu. 2.in e, & alii plurimi, quos aderunt ,&sequuntur Leander Galanetitis Tract.de Coditionibus, ct Demons tionibus sane I .cap. 9 .nu. 2.9 Franciscus Motinus libro 3 Ae Eliu ncipitarum se I. 3.βuas. 29. a nu. et .&sine dubitatione maxime communis cst opinio, a qua nemo, quod legerim,aut audiuerim dissentit.Et quamquam non inficior aegre admoduanerri posse discriminis rationem inter conditionem hanc adiectam pro fanae,ac piae causae. Quippe cum aeque videatur impediri libertas matri

monij, siue pia, siue profana causa substituta: & tamen se bstituta profana

causa ad x num omnes sentiunt conditionem hanc vitiari, non autem viatiare contrahentium,aut testantium voluntates.l. Cum tale g.AE arbitratu. n. de Conditionibus in Demonstrationibus .Fulgosius conss. 96. Corneus consiros .Ludovicus Molina Tract. de PrimogenijsHisanorum. libro a. cap. 13. num. 3 3.Gulielmus de Benedictis ιncap.Eouu Ius. In V. βαι cum auena contrahens,nu. 2I . Didacus vivus Traes de Testamentis Glo a I .num. 9. manuel a Costa in l.cu tale. n. de Conrittomb. Demons Immlimit. 8.nu. 9.Iacobus Cancerius tib. I. Variarum cap. 7. n. 29 .Sanchezlibro I. de Matrimonio disput. 3 .nu. ao. Acatius Ripollus Tract. de Couduionis Denis rationibus. ini. Titio centumg. Tisio centum, ex nu. 8. nec paucis Ioannes Gultier . Tra I.de Matrimonio cap. 2I nu. I7. Ego tamen mi

nime incommodam sententiae huius rationem excogitasse mihi videor. Quia quemadmodum fauore maioratus ea conditio adiecta sustinetur. Si ex prellis verbis excludatur aliquis a maioratu . nisii conditioni satisfecerit; quia arbitrium alienum, unde matrimonium pendere debet, accipiendum est, si modo specitatis circumstanti js, rationi conueniat,' alioqui necessario seruandum non sit,iuxta Iurifconfulti doctrinam In nae Seuerus. Π. Pro

socio I.Si Libertus ita iuraueriI. H. de operibus libertorum. Et ita contra multorum opinionem concludunt Melchior Pelaea Tract. de Maioratibus Parte I .uuaest. o.num. 8Mer c. Accollat. dc alii penes Guttierea d.cap. et I .n. 22.Tra I.de Matrimonio.lia magis est,ne vitietur ea conditio seu

re piae causae,quq inter favorabilz. facile obtinet principatum. Cum praesertim,qui in hoc euentu arbitraturus est,prudenti coniectura persuadere

sibi possit pis causis modςxδxoribu , qui potissimum Religioni student,ingratum non esse si inprimis suata bendi matrimonii libertati seruiatur,

18쪽

ne quid turpitudinis conditio pri se serat. Viderint igitur aduersantes, an

etiam si legatum ducentorum multum aureorum Societati a Principe relictum,si filiae succedentes nuberent aliquando extra familiam , poenetrationem habere , & quodammodo matrimonii libertatem impediret: nullum,ut Rotς censuit,an potius, ut nec matrimonii libertati contrariu,&pi causet fauorabile,ut maxime communi sententiet placitum est valudum iudicandum sit. Adde his,si libet,quod permultis de donatione ceteroqui persecta penitus,& irrevocabili considerare nec ab re in mentem venit,hoc est, si quis pe secta alij donatione facta, eumdem postea in testamento h redem instituat; licere donanti non modo in bonis reliquis,sed in illis ipsis,qus abs

lute donauit,fideicommissionus, aut aliud eiusdem generis adiungere . Sententis huius autores appellantur Allexander vol.ῖ .cons. 2 o. Corneus vol. .consi. 228.Parisius vot.3.co Z33.num. 78. Dilucidissime Curtius Imis mor vol. 2.cons. I 2 O .num. 9.Inhςc verba, Sed quid plura2 Controuersiam ,, hane decidit in terminis Textus in I. Perfecta. C. de Donationibus, quae Iubmodo,dum vult,quod donationiperfecta non possis donans modum apponere, D vel conditionem,niai de voluntate donat ardi. Accedente igitur voluntate δε-

natarij,nulla dubitatio est,quo minus donationiperfectae possit addi modus,o,, eonditis. Ergo, praesupposito, quod donatio, de qua agitur,esset perfecta, ct

,, per donatarium ac prata z ex quo tamen donans fecit posea testamentum, is in quo insiluit haeredem donatarium in omnibus bonis donatis, in testamen

,, to specialiter expressis, alijs etiam ipsi donanir res ruatis, apponendo,, onus sideicommissi, ct ipse donararius fecit se haeredem virtute i ius tes=ari menti,ct per consequens consensit modis in conditionibus adiectis. Hςc , &alia Curtius in sententiam hanc plura, quae tacito eius nominc, totidem verbis transcribere non dubitauit Iacobus Mandellus cons. 762. ex nu.ε. I. Assentiuntur Hispani, Volina,Baeeta, Matthiendus, &alii enum rati, & commendati a Ioanne Solomaiore Parte 3 .controuersiarum cap. Io.

ex nu. 6. Iam vero in testamento dicti D.Principis Fabricii ex hoc capite initium ductum est. ,unsiluisco, ct ordino herede mis uniuersale , O particolare Don Cario misse Alio, pra tulit,ct quai uvilia misibeni Hudali,Burgensatici,Stabili, --,; bili, giole, donationi, retioni, O altioni presenti, O Iuturi, nomi di deis, ,, tori, O anco D pretendenda,O altione nello Staio di Siluito,ct quai et

is altra cosa,che a me di retione puo concedere.

Perspiciatur ex his D. Carolum a Principe Fabricio patre hqredem factum. esse nuncupatim in bonis Feudalibus, quq utique donata aliquot ante annis ab eodem patre huic ipsi filio contemplatione matrimonii cuntia, D.Maria de Aualos contrahendi erant. Ex quo fit licuisse postea in test mento Principi D. Fabricio respectu Feudorum,quq contemplatione is matrimonii filio donaucrat,onus adiicere,ut sceminς in iis successurς extra

19쪽

samiliam Gesualdam ne nuberent sub conditione si secus fieret, ut ad M.

cietate ducentorum aureorum millium summa ex die ipso testa nenti de serretur.Nihil igitur dubii relinquitur, quin onus hoc valide omnino a Principe Fabricio respectu Feudorum olim filio ex cause matrimonii d natorum adiicere integrum fuerit. Dices doctring proxime expositet ita demum locum esse,si donatio quamuis persecta simplex sit; non autem si ex causa onerosa matrimonii facta sit. In eiusmodi enim donatione agitur de interesse coniugis , qag aliter matrimonium colitractura non is fuisset. Atqui id minime satisfacit. Nam pr ter,quam quod multis supra de donationis huius natura in Omnem partem disputatum est, affatim uxoris interesse prςter dotis suae securitatem inane esse in hac donatione ex probatissima sententia demonstratum est. Explorati igitur iuris esse debet, nullam plane causam esse, cur Patres Societatis a summς ducentorum millium aureorum petitione ad prisens ob non seruatam a D. Pn

cipissa Iubesta conditionem legitime a Principe Fabricio sueminis sibi

successuris impositam repellantur. Cum autem ex ijs,quae exposita a me sunt,planissimum factum sit Rotς fu damentum nostris admotis machinis,corruisse nihil esse reor amplius, cui de ratione poene matrimonium impedientis laboretur. Alterum Rotς fundamentum est, quia etiam si onus adiunctum a Principe Fabricio in suo testamento posteris mulieribus,qui; sibi ac filio suo D.CDrolo successurς essent non nubendi,nisi masculo sibi coniunctiori ex sua ,samilia,rationem haberet purς conditionis, non autem poenae,quia tametemporis progressone factum est,ut nemo superstes esset,cum quo a Principissa Isabella est a familia commode, & honeste matrimonium contraheret, conditio necessar,o implenda non fuit. Conditionis autem obligationem desecisse enumeratione probat. Ac primum,quod spectat ad D. Aloysium Gesualdum dupliciter probare conatur conditioni locum non fuisse.Tum quia D. Aloysius erat per illud tempus, ut adhuc est, clericus, uan uis Minoribus dumtaxat initiatus Ordin bus, atque adeo benefici ius. Et quamuis inquisitio facta non sir,an deserto statu clericatus, animuinduceret matrimonium cum D. Iabella contrahere ron tamen ea inquisitione opus videtur fuisse ἰ quia satis eius conditionis conscius nec puellam de coniugio secum iuxta avitum priscriptum interpellandam curauit,& clericalem vitam eadem, qua antea ratione constanter traduceret

perrexit .Quapropter minime dubia de Ecclesiastico vivendi genere inta omne posterum tempus retinendo documenta perhibuit. Tum vero,quia plus nimio dispar fututa sui stet sponsorum qias. Etenim cum puella imp bes vix undecimum annum exegisset; quadragesimum D. Noysius propemodum excesserat.

Verumtamen liqc quoque Rot labstructio ruinosa est. Nemo enim ignorat conditionem,quς partim ex hqredis, aut legatarij voluntate, partim ex aliena

20쪽

aliena consensione pendet mistam habere naturam inter potestativam, de casualem, idcirco h redem iacere teneri,quod in se est,ut ne per se stet, quo minus conditioni satisfiat.Ideoq; adiecta h reditati, aut legato conditione contrahendi cum certa persona matrimonii , ut hqredit tem, aut legatum is,cui sub ea conditione relinquitur,assequatur, compertissimum est, teneri eum omnino personam illam ad matrimonium contrahendum exstimulare.ι.Si Titius tuas,ct Lin testamento. r. n. de Conditionibus,ctismon attomb.AISericus, Bartolus, Baldus, Casress,Imola, ct aliν apud

Manticam Tra I.de Coniecturis Vltimarum Voluntatum.libro I I.LIM. I 6.

num. I9. Ad tradita in L I .C.de institutionibus, ct subsitutionibus. Ubi, id aperte Seueri, O Antonini Caesarum verba Agni cant. Ibi Aut Antillisilio recusanIe, matrimonium impeditum fueris. A sanctione hac non dissensit Iur consultus in Lore ex fratribus. II. de Conditionibus institutionum. Vbi sic ille respondit. Plerumque enim hae conditis. Si uxorem duxeris in dederisse fererit. ita accipi oportet,in per eum non siet, quo minus ducat,det, aut faciat. Ita Iuris 1 fultus'. At vero si persona illa, cui hqreditas aut i gatum relinquitur1hb conditione matrimonii contrahendi expressis verbis non declaret suam voluntatem matrimonii contrahendi cum persona sibi assignata a testatore; in foro iudiciali probare non poterit se non fuisse in mora implendet conditionis , etiam si alijs argumentis nec improbabilibus indicijs animi sui sensuin significacit'; neque

ostendere poterit per alterum potius stetisse, quominus testatori mos gereretur, nisi ille a persona grauata admonitus de implenda conditi ne, expressis verbis id facere recusarit. Quod verbis utique illis omnium consensione designatur,quibus d. legis primae autores usi lunt. Aut Antillissio recusante.Atque hoc sensu ea verba concinne interpretati sunt M

το. I .auast. 29.num. 7. Ioannes Iomaior Tomo q. Controuersiarum cap.

a .num.8r. Andreas Molpe us Tomo a. consi. 36 I num. I 6. praeclariis me Aeatius Ripestas Traestae Conditionibus,ct demoniarationibus in L Titio centum. S.NIIo centu ex num.q2. Ex Molina sententia loco non multo suis pra citato . ijs verbis. Legatarius, cui fuit relictum legatum,'adiecta conditio.Si Titiae nupserit; debet eam requirere,ut cum eo contrahat. βuodsiri facere recusauerit habetur tunc conditio pro impleta, ct poteris legatum p is tere. Si vero,cta opera,ct dolose mulier Me celarat, ut reperiri nonposeia, is habetur etiam tunc pro impleta canditio, ut ex Cumano Dr l. 3. Π de Conditi ,, nibus Instit. ct ex alijs ob eruant Emmanuel a Costa in LCum tale.S. Ss arbia ,, tratu imitatione 6.num. II. O Ludovicus Molina loco citato. Tot ac plura eQ