장음표시 사용
21쪽
eo loco pro hae sententia Ripollus tam dem hane doctrInam maxime
communem,& inter omnes receptam profusissime ostendit Molinus libra 3.de Ritu nuptiarum Sin. 3.βmest. 29. num. 7o. Fauet in primis Bariolus conss. iis . Initio. Vbi eum, qui consessus erat, centum se Florenos dotis nomine accepisse pro matrimonio contrahendo inter Titium, & Bertam,& ille pecuniam restituere promiserat Beriae mulieri,si matrimonium conisse traheret contigit, inquit, Bertam Titium Interpellasse, visecum contraberio ret,qui expresse dixit se nolis contrahere. Nunc ille conuenItur ex illa stipulatione.Dubitatur,an exsiterat conditio dicta sipulationis. ius sturi ,, sionis dubium videtur originem trabere ex I.Itastipulatus. Π de Verborumis obligationibus. Vbi stipulatio concepta sub conditione de non dando , vel fa-' eiendo committitur,cum desi=t posse dari. Hucusque Bartolus .Qui interpellationem postulat,ut ne per eum stetisse censeatur,qui matrimonium coi tracturus est . Idem prorsus Ioannes Campegius nact. de Dore. Parte I. Atiaest. 3 .Neque ab hac sententia procul abest Simon de Praetis Tract. de InterpreIHione VII imarum voluntatum libro I. Sol IisnqI . num. 3 . Qui ita rem hane omnem post multa concludit. Secuωρ intellige non procedere,quando staret per eum,in cuius perfna debet implex conditio. auia hi' b itie pro impleta. Vel ille,in cuius persona esset implenda conditio, consentia' fi i alio modo eam implera,vel baberi pro impleta. Hςc ille, qui multorum testimoni js corroborat. Plura Fernandus Ua quius libro 3. Controuersi
Enimuero eam ob causam interpellatum non esse a D. liabella D. Aloysium de matrimonio secum contrahendo Rota monet, quod cum ille clericus: Minorum quidem esset ordinum. beneficio potiretur; incapax omnino. in eo statu esset matrimonis,& re ipsa declarasset matrimonium se respuo re. Recussim eid quidem Rota,si eorum esset approbanda opinio, qui iudicarimi clericum Minoribus insignitum ordinibus, ac beneficiis pridiatum, nisi expresse beneficia resignet,inhabilem esse ad matrimonium. Id,
quod senserunt Praemotus, Ludovicus de Sardis, de ali , quibus consens runt Antonius de R ellis Tran. de Legitimatione libro I. Tit. de cavo materiali legitimationis nisi. I 8 .in sine. Bursatus vol. 2. Consi I 29. num. 7 O Ucus aecis. 134. sub initium,ctat . Ea vero doctrina merito quamplu- rimis improbabilis visaeli Ex horum coetu Io. Andreas in cinne culpa, de regulis iuris in 6 Baldus in o. i .LNaturales. Si defudo fuerit controuersia. Buirius in cap. Tanta. taui Aij nilegitimi, Ioannes Branellus Tract.de Sponsatibus. Conclusione a. Ampliatione 6.Petrus Duennas Eegula 3 o. Limitatione T. de alii eXtra numerum, quos memorat cum approbatione Alphosus Uisiqui decf.6.num. et q. Quocirca Vlpiani doctrina,& in eundem locum Bartoti in L Denuncia e . H. Ad legem Iuliam de Adulteriis. De denunciatione ad rem non est. Propterea,quod in re proposita agitur
de conditione milia non nubendi extra familiam, ideoque denunciandi
22쪽
matrimonii onius,ut demonstratum est proxime foeminet Gesuald incumbebat, que adiectar conditioni satisfacere tenebatur. Et quod ad D.Aloysium attinet,eo Rota confugiendum duxit, ut matrimonium inter D.Aloysium,& D.Isabellam ratione aetatis, ut minus honestum ineundum non fuisse censuerit.Nam cum D.Aloysius prope Quadragemmum annum ageret;D.Isabella impubes plane, ac vix undecimum aetatis annum excesserat. Atque his verbis Rotae pronunciatum concluditur. Matrimonium inter has personas respectu inaequalis aetatis minui honeste , D contrahi poterat. Parisius consi. 2 9.num. 2 3. libro 3. Et in puncto consideratri Menochius consiψ26.num. 9.libro S. ct consi. Io 8 . num. I 9.ver c. Tertius,, aduertit.In fortioribus,quod mulier erat aetatis viginti trium annorum; vir ,, autem aetatis uuadraginta plem. Sic Rota. Haec nos doctrina non conuincit. Nequeiapientium virorum omnium de legitima contrahendi matrimonij aetate eadem est sententia.Hesiodi quidem libro a. operum, ac dierum,traditio haec suit ex Grςco latinitati reddita. Iunge tibi uxorem, dum firmus adhuc vigor ad I;
Annos cum numeras terrinos,plusve, minume. . .
Aptum es coniugium. Decimo,sed emina βuarto. Anno pubescit. nubat mox deinde sequenti. Plato libro 3 .de Republica,ct libro 6 de Legibus in ne . non nisi Vigesi mo, aut Decimo octauo sceminas nubere, viros trigesimo anno exacto iussit, Mistoteles . idem de forminis, de masculis post vigesimum . Ioannes Neuietanus Silua Nuptialis autor cap.quod inscriptum es. ualitas coniugum,animaduertit horum Philosophorum seculo diutius vixisses mortales. Quamobrem Aegidius Romanus Tract.de Regimine Principum. libro I parte a .cap. I 6. Foeminae Decimum septimum,masculo Vigesimum primum aetatis annum nuptijs praescribit. Vtcumque sit, inhonestatis illi damnandi non videntur, qui iustam praesertim ob causam statis in haere fines communi hominum iudicio prsstitutos non seruant. Senua profecto coniugia credi non potest, quam probrosi nominibus proscindantur apud eumdem autorem Siluae Nuptialis. Capite inscripto. Seni no es nubendum. Cum tamen lice nos a Sancto Augustino libro de Bono coniuia , , gali, ad omnem recordationem acceperimus. Bonum matrimonij no Lis mihi videtur propter solam procreationem Aiorum oed propter i iam etiam ,, naturalem in diuer sexu Societatem. Alioquin iam non esset conitigium iu
,; fenibus, praesertim Avel amisissent filios, vel minime gen issent. Si ergo
,, seruetur Mes,ct obsequiorum inuicem debitorum os tum, eιιam langue- ,, Icentibus,ct paene cadauerinis utriusq; m risimanet tame sanio AEnc moriri quanto securior castitas. Hςc Sanctus Augustinus . Eidem in re hac adlici serunt Sanctus Thomas in .Sentent. Dist. 3 . Petrus Sotus de institutisne Sacerdotis.Cap.de Matrimonio.Lectione 3. Michael Medina Tract. de Sa..crorum hominum continentia libro I .cap. 7 .non longe a ue . Nauarrus T
23쪽
mo 2. .eonsi. .de Desponsatione impuberum. in nouis. Et apud eos alii.Quod si Rotς iudicio staretur,Dauides secundum Dei cor homo,apud hos orbis
niuersi iudices,causam dicere cogeretur,cur devexa, ac propemodum consecta qtate decrepitus virgunculam Abisac Sunamitidem uxorem . duxerit.ut est libro 3.Regum cap. I. Sanctissimum Regem Patres ad unum omnes a calumnia vindicarunt.Enucleatissime Nicolaus Lyranus eum in ,, locum illis verbis. Senes quantumcunque possunt contrahere, licet generareis non posint.'Dauid enim septuagenarius erat. Haec ille, Valabius ibidem Dauidem id temporis sexagenarium facit. Multa de ea re e recenti sibinis Franciscus Vallesius libro de Sacra Philosophia cap. I9.Neque me latet Abulesin cap. a librι 3.Regum. uaest. II. Negandum visum Sunamitidem puellulam Abisac Dauidis coniugem suisse, quod Adonias Dauidis ipsius filius eam sibi in uxorem dari depoposcisset. Quod ut Sanctus Apo- solus Paulus edocuit, ne gentibus quidem permissum erat. Satis enim superque nobis est Abisac Dauidicam sponsam fuisse ad popularem offensionem,& adulteri j suspicionem stirpitus excindendam probatissimo Patrum sensu existimari .Quid igitur indecore a diuino Vate id factum Rota interpretabitur Z An illud explorabit effugium, quod sancti Spiritus assi tu sustentandς vitς unicu illud,pr sen'. prςsidium pararit Ergo inepte
Lyra ex Dauidis contubernio ad ceteroru imitatione ducit argumentum. Longius multo septuagenarius ab adolescentula abfuit, quam quadragenarius ab impubere.Resertissima est excplis antiquitas, feracissima est eorundem nostra aetas, creberrima ex omni undecunque memoria suppetunt. Vnum illud reliquorum instar praeteriri nequit, non modo Neapoli, sed Romς quoque notissimum D.L lius Vrsinus non ita multis ante annis, cuius generis amplitudine non impari gestarum rerum gloria nobilitata virtus longe lateque peruasit,deserto clericatu,& ccesesiastico in Urbe munere, propior extremo, qua primo fabulae actui,canicie respersus cum florente iuuencula e sua familia matrimonio contracto quamuis obtrectatione aliqua non caruerit,iro idcirco tamen apud qquos rerum estimatores sui nominis splendori maculam offudit, neque ut Rota existimat, ceteram vitς partem propterea traduxit indecore. Age vero faciamus propter non modicam statis imparitatem nequaquam decuisse iniri coniugium inter D. Aloysium,& D. I labellam : causa tamen illa,quς suberat,ne tantum patrimoniu, & seuda adeo antiqua e nobilissima familia ad alienos,prout accidit, commigraret; coniugum in qualitatem excusare potuisset. Nam si causa haec idonea habetur ad diipens tionem inter coniunctissimas personas a Sede Apostolica impetrandam; inter quas Sanctissimi Pontifiςζβ Sancti Gregorij secuti consilium aege- time, aut nulla unquam x xione dispensarunt,in quibus Pium Quinctum patrum nostrorum memoria Vitς sanctimonia , ceterisque omnibus animi ornamentis instructissimum PQntilicem vere Molinus enumerat libro 3. de Ritu
24쪽
Rita nuptiarum Sin. g. aras. 2 9. num. '. Qno tandem modo fiet, ut sposorum dispar aetas a nota,siqua subesset,non purgetur Causam autem hanc,ne ingetes opes e familia egrediantur, satis esse ad dispens tionem in gradu prohibito obtinendam illi omnes significant,qui opinantur,ubi expressis verbis adijciatur a testatore conditio contrahendi matrimonii cum persona coni uneta, habita legitima dispensatione a Sede Rpostolica, necessario conditioni satisfaciendum esse, cum tamen plerumque fiat, ut alia nulla iusta sit causa dispensationis,nisi una haec. Quod insigniter obseruatum est a Molino loco citato. Prosecto ne bona exeant de familia, si exigua non sint, leaitimam esse causam dispensationis in gradu prohibito assequendae ex recentibus Theologis probissime explicat
Aegidius Coninchus de Sacramentis .cap .de matrimonio. Didi put. 3 3 .muhio S. nu. 69. Et seruatum comperimus a Paulo Quincto Pontifice Anno 1616.
in dispensatione concessa contrahendi matrimonij in duplici gradu consanguinitatis intercedentis inter D. Ioannem Iacobum Cossum, & D. Corneliam eius neptem ex fratre germano Sanctae Agathae Gothorum Duce. Cum alia exposita Sedi Apostolicae causa non esset, nisi quia ob imbecillitatem unici pueruli superstitis ex Duce mortuo probabiliter metuebatur sore,ut Status ille ad exteros transferretur. Quanti vero causa haec facienda sit, omissis. alijs, appositissime explanat Simon de Praetis
Tract.de Interpretatione Ultimarum Voluntatum. libro q. Dubitatione Ia . . . Dubio I .ex num. 6. mo a.Cuius doctrina ad verbum hoc a me loco,quo
promtius pateat,non illibenter afferetur. Ea enim non parum negotium hoc innotescit. Item fecundo testator refringens te ad personas certi loci,
M vel ceris familiae, validepraecipit Aliae, ne nubat forensibus, ct allatii, qui non si oriundus, ct ciuis fui municipis,vel qui non βι de tali familia, dum
,, modo ibidem honese possit nubere .l.Cum ita legatum M. L Hoc modo. Π M Conditionibus,ct demonstrationibus.l. I .ct 2.C.de Institutionibus ub Lo, tutionibuI.LI. de js, quae poenae nomine it Ideo haec nubendo non euitaret pa
di, nam amissionis relictorum; ct spretipraecepti testatoris , F nuberet alicui ef,, secto emi, vel de familia rescripto Principis,vel alicui civili, O legali modo.
,, Ut late concludit Fulgosius con l. 6 I. Exinde incidimus in aliam auaesis- . . ,, nem,quod F in Municipio, vel in Familia non reperiatur aliquis, cuι talis b, mulier nubere honeste , ct commode possis, quia omnes vel funt nuptiis fuisis indigni, vel sunt conj anguinei in gradu prohibito; tunc impune posset alijs,, nuber reiecta conditione matrimonij impeditiva. Abbas libra a. cons I. 6s. Ioannes Bapti a Ploius inter Consilia matrimonialia consi 87.nu. 18.,, Nec habenda esset ratis,quodposset haberi a Summo Ponti re dispensatio comri trahendi matrimonium cum consanguineo alias digno; quia conditionis huius es verba intelligenda sunt naturaliter,non autem ciuiuter,nec AD, O dinem di, fatiuo modo. Bartolus, Baldus, Decius, Curtius Iunior, Geminianus, ct alij. Hac Simon de Pratis. Cum autem expressis verbis a tostatore adiuncta
25쪽
est tonditio dispensationis a Sede ApostoIica impetrandae intra gradum
prohibitum inuemadmodum a Principe Fabricio in suo testamento factum est quod aufert a conditione impossibilitatem, aufert etiam tui pitudinem. Sigi undi Iogredi sunt verba conss. I 6. anum. 6. Iam vero ex hac conditione turpitudinem potissimum dispensationiis legitime impetrande causa tollit, quae est, ne locuples patrimonium e familia eg redia tur. Cur igitur causa haec turpitudinem,si qua inest, non austrat ab inriqualitate aetatis inter contrahentes matrimonium ξ Maior enim sine ulla comparatione turpitudo proficiscitur ex contractu matrimonii inter coniunctos,qua inter aetate dispares.Quandoquidc coniuncti Quarto c6--saguinitatis,aut assinitatis gradu sine Apostolicae Sedis dispelatione matrimoniu cotrahere prohibentur iuris Pontificii costitutione. c. N5 debet. de consanguinitate, x assinitate; cum tamen nihil eiusnodi de aetate inq- qualibus sancitum sit. Nec in Principis Fabricii mentem sollicitudo irrepsit. praecauendi inaequalitatem hanc inter secum coniunctos matrimonium cum posteris suis De ninis contracturos. qui quidem euentus cadere nec dissicile in viri solertissii ni animum poterat,prout re ipsa non multis post annis secutus cst ἰ prouidendum autem prudenter duxit ne matrumonium inter prohibitas personas, nisi, sublato per legitimam dispensationem impedimento, contraheretur. Vsque eo minime turpe visum est
sagacissimo Principi ad status in sua familia conseruationem coniugiuma:suis succestaribus iniri, quacunque essent aetate, aut sonuitione ψ dummodo iure ad matrimonium inhabiles ne essent. Hoc ipsum patris sui oppido salutare consilium Princeps D. Carolus studuit laudabiliter imitari, qui testamento suo sceminas, quae sibi successurae essent, serijs verbis amatrimonio extra familiam contrahendo absterruit. Neque si secus ab eis fieret,bonorum priuationem de integro instaurauit,paterna, quae dicti est, dispositione fretus. Excludit deinceps Rota ab obligatione matrimonij huius a D. Isabella cum Dominis Gesualdis contrahendi D. Hieronymum,quia gibbosus, D. Antonium, quia strumosus. Et,quod spectat ad gibbi vitium,quo D .Hieronymus laborabat; uti Rota poterat diuinis illis verbis, quae eae Levitici cap is a risunt in C .Hinc etenim caecus fuerit AE claudus in vel paruo,
is et i grandi ei torto nasi racto pede, Amancus in lippus, A Gibbinui, si
is albuginem habens in oculo in iugem Icabiem si impetiginem in corpore , velis ponae fui.Haec ibi,Hierou soleaster in eum Letistici locu haec tradi-- dit. Dubitant Hebraei de raice nominis G Men, ides gibbus.Hoc cenum es, A d Dionem hanc signiscare tumorem cel tudinem. Haec oleaster δε alia. quae pertinent etiam ad strumarum morbum, quo D. Antonius aflectus erat. Multa de hiscorporum vitiis Tiraquesius libro et .de legibus connubi libus, pane a. Glo a I .num. 3 9. Item Carus luris fultus in I. 3. H de
is adultio eritio. Vbi sic ab eo scriptum e es praue ut, vel gibbers, vel
26쪽
eurui,vel pruriginosi et scabi .item muti, O furi . sic eo loco. Comsertur igitur a Iurisconsulto pibbus,csa alio quocunque non leui corporis vitio. Ergo quemadmodum etiam si contracta essent sponsalia cum ali, quo , qui post sponsalium contractum in hoc viiij genus incidisset; non
teneretur sponsa matrimonium contrahere ; ita in re proposita non tens batur, ut testatoris voluntati obtemperaret mulier cum homine, qui hoc vitium patiebatur,matrimonium contrahere. Quia non poterat,nisi cum
magno incommodo.Idem iudicium de struinis.Confirmat id Rota exemplo leprosi phtisici,aut morbo Gallico infecti. Haec autem Rotae doctrina moderatione indiget. Maxime enim communis est sententia , quod ad gibbi vitium pertinet, non ita repelli gibbosum L. Sacerdotali munere post Euangelicae legis promulgationem , ut ab eo amcebatur antiquitus ex lege Mosaica. Nam quo tempore legis scriptae rigor vigebat, absolute gibbus ad sacerdotis ollicium prohibebatur accederent i uxta Pontificias sanctiones ita demum , si nimis magnus sit gibbus, ut notabilis eius deformitas habeatur Ioannes Fribuetus libro a. Tit. r. tau t. q.vitensis libro omis a I . uaest. 8: Qui licet simpliciter loquatur
de deformitate: ex eius tamen verbis satis apparet ab eo de magna id deformitate intelligi,qtiae horrorem pariat.Sanctus Antoninus Parte 3. Tit. 18 .cap. I .ver c. Gibbo 3.non repellitur.Pisanus V. Uitratus corpore. Versic. αuid de mutilatis . in sine. Angelus V. corpore vitiatus. num. q. Rosella 'Vitiatus corpore.nu. 2 .Siluester V.Corpore vitiatus. auaesi. 4.ver c. Sexto' in e.Tabiensis V.Dispensatio.βuaest. I 3 .num. I J. circa medium. Qui exigit,ut sit multum gibbosus. 1rmilla V.Corpore vitiatus.num. T. Nauarrus cap.27. num. I99.m sne. Simon Maiolus Tra I.de Iri egularitatibus libro I. V. I9. Ludovicus Molina Tomo q.de Iustitia Di p.7o.num. 8. N tabiliter nquit, ,admo um deformis multum indecens gibbo s. Barth simus olinus T GAI.de Irregularitatibus cap. 3 o .num. 5. Ioannes Maria
Belletius in Disiui tione clericali parte I .cap. I.de Disciplina clericali. g.7.' num. a s .&alij quamplurimi.Dissicultas in eo sita est,ut quaenam notabilis in hoc vitio deformitas censenda sit internoscatur. Id enim Episcopi arbitrio respectu clericorum ij,qui recensiti sunt committunt. Cete tim non iamplius declarant. Omnium dilucidissime Hieronmus Lamas insua,, Methodo Parte I Ir. g. s. Haec scribit. Si siler gibbinus dummodo nou,, At adeo contractus,ut nulli altari sit aptus, nimisque t ad terram inclinatus. Haec ille. His affinia sunt verba Martim Bonacinae Moralium G-M mo I .et rari .de Censeris. Disput T. Vuaest. a. Puncto a. num. 9. Sigibbstas A coniuncta AE cum nimia deformitate,vel debilitare,ut quando gibbus nequits em gere,aut sare recto capite. Haec Bonacina . Huius generis gibbosus suit oloin anus Rex Pannoniae, seu Ungariae, qui Ladislao succcssit. Narrat Raphael Volaterranus Raui sus T. tor.&alij, quos per quam erudite colligit coelius Bobadilla Tomo I .libro I.Politica cap. . .ex num .pr
27쪽
roboris strenuitate,iudicij sagacitate sine exemplo, supra admirationem, aut etiam inuidiam fortunatiissimus, cuius connubium haud in glorium sibi duxit EItonora Austriaca, rdinando Imperatore progenita, Heroiaca, ac plane inuicta pectoris sortitudine, verius patientia, morosioris, quam par erat,mariti in enio tolerandς,spectatissima vitae sanctitate,om-mpn dicatione maior; ecunda prole,pietate foecundior,superis Magd lenae, defixa studijs,sollicitis Marthae ostacijs actuosa, inhumanarum rerum Itumultu,anacoretico immunis recessu, lusit nouo miraculo sensus blandientis illecebras, fastus decipientis astutias,ores quientis insidias. Eam sibi ΓλIsabella proponere poterat ad imitationem magistram , cum pia sertan D Hieronymus eiusmodi gibbosus non esset, qui nimis deserinis haberetur,& qui ob tale,tantu aque corporis vitium a Sacerdotio repellendus non fuisset . nihil erat causae, cura coniugio vel sponte abstineret,
vel excluderetur inuitus. ' - . .
Hic Rota D. Antonii nobis strumas obtrudit, easque cum leprae, aut morbi Gallici lue comparat. Meminisse patribus Decisionis eiusdem Roto quae
man u scripta circumsertur,nec infideliter excepta, ut seruaretur in doctri , na constantia,licebat. Eius fragmentum , quia reliqua ad institutam rem non faciunt, repetetur. Sic autem inscripta est. Romana separationis ibori.Die Lume. 2 o. I ij. I 6oy. Coram D. Iuso. Infra vero. Euoad secum dum informantes pro D.Ioanne Bapti a praetendebant morbum Gallieum non esse susscientem causam pro huiusmodi paratione cui de lep a morbo se contagiose habe ur in c. I .cta .ri Coniugis leproserum s ct declaram ibi Ab- ,, has, O PGp situs. Immode morbo Gallico hoc dicit in terminis Nauarrus,, cap. 2 2.num. .maame quia hodie D. Ioannes Baptisapraetendit se res ,, lutum prisina valetudini. Sed Domini contrarium pusarians esse verius . ,, Nam licet radicta Propo tio vera sit regulariter: non tamen procedit in morbo contagioso admodum vehementi, inriculum es vitae, O infestis mus est horror,ct nausea ipsa congressum abominatur. Secundum Sotum in .dis.yo. uast. 1 . Art. I. ubi in necis aequiparat leprimo morbum Gallia
se videtur μὴ are,quod do Irina haec intelligenda sit de separatione concubisus,, in morbo Gallico, o de liberasione a folutione debist, non autem de separa- ,, tione cohabitationis , cui accedunt resistitio alia ; quiasiquoad redditio. . ,, nem debiti A separatio, quod tamen debitum cadit sub praeceptum Vacile is es separationem facere, quoad habitationem , quae in his casibus es de consi-
,, tio Iuxta distinctionem Turrecrematae in CamSi quis uxorem. num. 32. is uuaest. Dct ibi allegas Sanctum Thomam, O consequenter admis a causa is leparationis a concubitu,qui in eis in morbo Galuco, uxor non tenetur cis is bitare ex acepto . auia coligitur ex cccap. I. a .de coniugis leprosorum a
28쪽
ri Praesertim paria D.Laura vi morbi orbata omnino est uno oculo , Ototo eo pore percussa est,ct indiget continuis medicamentis, O essecta es inutilis i
,, Fus virι Ieruitio . Nec facitpraetensio recuperatae valetudinis per D. Ioan-ri nem Baptistam, quia non es ita facitis, neque communiter creditur resumis imis hoc moria genere bene radicato,in quo late taetris in herba, ct inomari nem euentum Maa commissio redderet morbum vestatorem Ideo parario is nec ama est post secutam contagionem. Hactenus in ea Rotae decisione 3. Quae doctrina cum communi omnium sententia cohaeret, qui censent nopropter quemcumque morbum,quantumuis ex natura sua contagiosum, .
fieri inter coniuges diuortium, quoad cohabitationem, aut quoad th tum saltem licere , sed fi ex eo morbo insectionis periculum immineret, aut non ferendus horror commune consortium auersaretur, cuiusmodi esse nonnulli sentiunt exitialem illam lepram, quae leonina appellatur. In hanc stulentiam memorabilia sunt,quae Durandus Acrisit in enten.
Dist. Da . uaest. I .ex num. 6. Et hoc non videtur dubium,cum mulier σι nota- ,, biliter infecta vitia specie leprae,fιlicet leonina, cuius tamaes infectio,isis membra corporis fuseatim decidant. Ideo non videtur, quod mulieri sic ,, infectae vir tensatur debitum reddere ; quia redisndo vix pinet euadereri periculam Ieprae. Si vero non esset notabiliter infecta; teneretur ; ct mulio,, magis mulier viro, cum ei minus periculi immineat ex redditione debui. Hsc Durandus.Idem fere Friburgus libro q. Ti. a. uaest.3 I. iensis Pariea .libro 8.Dt. I o.Art. ῖ .aucs. I .Eicardus is q.DUI.3 2. S. Antoninus Parte 3 Titu. I. cap. ao. S. Io. Uer c. auartus Casus. Angelus Verb. Debitum coniugale. m. q. ct Uerb.Leprosus nu. a. Supplementi amor ad Gabrielem in Distis. 32. ias. I. Art. a prope Isim. Abunde Maioris q. Distin. 32. GULVme sub Dutium.Qui dissimulato nomine Durandi verba transcri- ibit.Rosella V.Debitum.Siluester eodem U. α s. I. Tabiensis V. Matrimm nium 3 .num.6.ad nem. Ioannes Medina Tract.de Restitutione. Gest. I9. in e Petrus Solus de Matrimonio lectione I 6. Emmanuel Rodericus Tomo I .Summa CU. 2 I .num.1.Dominicus Solus in q. f. 32. uas. Unis. Art. I. Quamquam is abiblute loquitur. Explicatius Victoria de Matrimonio. num. 278. Aνmilia V.Delatum.num. I. Henricus Henriqueet tibro M . Quies de matrimonio.cap. II .nu. 7. Licet is quoque, ut Dominicus Solus silmpliciter loquatur.Petrus Lede a Tract-δε Matrimonis ad uti t.6 . t. I. Sancti Thomam Aditionibus . Ioannes Baptista corrasis Patie I. R Ban rum auaest. I 33.Sanchezubm 9 Ae Matrimouis Disput. 2 . num. 23. Minius Legionensis Tract.de Impedimentis Matrimony. cap.36. S. I. circa extremum.Paulus Comitatus libro I .Responsorum. Quaest. I 3 o. Aegidius Co-
29쪽
το- α .neeg. 8.nu. 26. Claudius Bertoetolus in Additionibus ad consilia adis. Primi Voluminis Consiliorum Criminalium Bartholo t. tittera D. O
apud eos alii & apud Petri Barbos in rubr. n. luto matrimonis . par. a. ex nu. 28. Affluenter Ioannes Pineri in Iob Tomo I. Versic.7. ct 8. Sectione
3.Franciscus Vallassus de Sacra Philosophia Cap. I9. HieronTmus Fraca storius libro a. de Morbis Cap. 1 3.in flue, 9 cap. II. Non desunt, qui hoc morbi genus simpliciter i thale arbitrΘntur,nominatim Ioannes Viguerius
Institutionum cap. I 6 . g. 7.Versic. Io. Circa medium. Simon Marolus Tract. 'de Irregularitatibus libro a .cap. I o. num. praecipue 3. Hieronymus Lamas
parte 3 .Methodi Cap. 8.S. 9. Verum a maxime communi sententia disic dendum non est. Quid eiusmodi ex strum is accidit,ubi sanata sint vicera Commentia est contagio; & plane eorum omnium.qui proxime nominati sunt,nemo est penitus,ut perlegere singulatim est, qui strumas inter earum improbarum affectionum genera, quq contagio disseminantur,
Postremo etiam si nihil eorum esset,quς exposita supra sunt; habendam tamen Rota censet rationem bonς fidei,qua D. Isabella extra familiam G
sualdam nupsit. Id autem valere ex multorum doctrina Rota statuit, ad puellam impuberem excusandam a violatione conditionis adiectae a testatore, atque ut ea restituatur in integrum: Probat sententiam hanc testimonio Fud sit, Aretini, Castrensis, Cephali, Crauellae, Cornet, inc&monis de Prois,vonia di, &siqui sunt preterea,aliorum, quos colligit,&sequitur ex recentioribus Ludovicus Morottus via. .con LTI. ex nu. 23.
Qui bonς fidei argumenta respectu puelle minoris extra familiam a test tore allignatam matrimonium contrahentis duo illa explicat, quia puella matrimonium contraxerat,autoritate supremi Principis,& cum consensu . tutorum.Vtrumque a D.Isabella seruatum Rota asseuerat. Hec nihilo minus, quam aliς Rote nutat animaduersio. Incerta enim admodum est eorum sententia, qui restitutionem in integrum concedunt ratione bonς fidei,si puella contra testatoris voluntatem nubat extra i miliam prescriptam. id enim aliud non est,nisi ostium ad testatoru dispositiones eludendas reserare. Perspexit hoc non indiligenter Melchior Palaea et Oct.de Maioratibus tauot. Io. num. 8. in re consimili illis verbis.,, Sed quamuis haec illario, Stepisam Bertrandi doctrina magis aqua, quamis tuta videatur. Durum tamen es Ac facere illusionem voluntat Aus te ut is rum, quibus leges in uniuersum fauent, ct cum bis cauitationibus Uremasse tesatorum voluytates irridere,ct infringere, ct est dare occasionem, ut subis his olore passim visima defunctorum iuuicia frustrentur,o vi bona contra
se dominorum voluntatem, contra conditiones a tesatoribus adiectas alijs,, concedantur. Sic Mures.
Verum esto. Digpissima sunt,quq observentur verba Ioannis Solomaioris is T O .controuersarum cap.a I. nu. qa. Rursus facit eamdem legatariam . igna-