장음표시 사용
51쪽
Α. La Esternus dira veniens ex iarbe Μenaleaso Rettulit, iratos nobis mala multa minari Causidicos, quoniam illorum ridere loquaces Rudemus nugas, lepidisque lacessere dictis: Quam vereor ne s squa serant procul omina venti IE' nobis duras meditentur sumere paenas. I. Si licet extremς proscripti ad littora Thules I bimus in mores plebis quod pauca forensis Lusimus, & verum discussa ostendimus umbra' Non hoc de vobis pietas spera re jubebat Vestra Patres, patrii juris, legumque Periti, Et vos qui lacero Themidis prope limina scribas Palliolo rigids duratis frigora brumae;
Sed timor et herias sors hic vanescet in auras, Et puto vos nobis tam tu modo velle nocere , In fontem verso cum Cingulos amne redibiti Hoc amor, hoc probitas, vestra re clementia i pondet. R. Non satis est quod Causidicis sale multo, & aceto Hesterna lucem fricuisti luce , nisi illos Irridere velis cave ne te in carceris antro Interiore locent, aut ad suspendia mittant; Ipse sibi hanc cladem, mala noster&ista Menalcas 1llorum tetricos dixit praedicere Uultus, I. Si scelera obiicimus Rabulis artesque dolosas; De scelere objecto culpamur , ct arte dolosa; Horum si meritis laudes persolvimus aequas Irridere putamur, di acri illudere versu iuuid faciam dubito . meaque est sententia discors. A . Dicentis rectae quae sit sententia menti Proditur e vultu; variis dum laudibus illos
52쪽
I. Esto, quod ossicii causa nunc seria verba Eloquor, & teneo risus exire paratos Esto, quod ossicii causa data sumere di eam Munera Pragmaticos, quis ni sit stultus, ct excors
Credulus eme velit δ jurabo vocabula cartis Erisa, ut sensus, mel ioraque verba reponant, Quis praestare fidem poterit de patrimonia casus Auxit, fortunaeque favor, non publica furta; Vrbs me mendacem, me Curia tota vocabit; Quo pacto sonia docti dicentur in arte , Qui nec metiri, nec recto inflectere norunt Ordine versiculos λ si non erit ille Poeta, Saltem erit Orator; latet hunc sed scripta latine Syllaba , barbarico notescit pagina tantum More notata; quid esse putem , bene vertere semper Rcod iis divitibus solet, male cedere Contra Pauperibus nisi quod sie omnia jura ferebant 'Fabula sed teneris haec est narranda Puellis Ante socum, dum noctu hyemes vigilamus iniquas: Ipse vides rerum quonam in discrimine versor . in Si quando tibi consultum continget adire Causidicos , ut saepe solet contingere cui res Est comissa domus, aut si lis ulla resurget, Quam non vindictam , quae non tibi facta reponent improba, pro salso quo tu ser mone jocaris re I. Et mihi dum rubro cum Tyrside praetor ovo Lis erat, di senior nisi horo posuisset Amyntas Praelia , ad urbanum litem deferre Patronum
Mens fuerat,rem judicio qui expenderet aequo; Nulla mihi a Rabulis est justi causa timoris :Quin nos ossiciis colere, atque faventia verba Dicere debuerant, quod nostro carmine vecti Ingentem trans Occeanum glacialia visunt
Littora , & Aonia florentes laude Batavos. H. Quando tui mordax excivit Musa forenses,
53쪽
Quis seit an ex illis tibi non Irata remittat
et ba aliquis, metri in morem, legemque coacta 'I. Esse aliquem credam n E illa de gente disertas In nos qui musas pugnacibus armet Iambis 8Cum sic ausonias gens calleat illa camaenas, Ut tardi auritus Si eni vector 8 at horum Ello aliquis doctos meditetur condere versus, Qualia conficiet sed carmina λ qualia vicis Assolet in mediis raucus cantare Batyllus, Dum mendicato victum sibi comparat aere. Λ. Utilius me colloquiis desistere, Iola, His erit , haec dominam ne i forte ullus in urbem Deserat , di paena quoque nos multemur acerba Iamque iter ad patrios tempus condicere pagos. I. I felix, memorique alii mo mea dicta reconde, Et Rabulas super Omma pragmaticosque memento Ambire cibi equio, di tibi deuincire merendo;
54쪽
Ad A. R. P. Nicolaum Parthenium Gianetlasium Societatis Iesu.
meris Musoniae , atque in pristinajura reponis, Parthenie , antiquum Latii decus, hos tibi lugus Ludicra Di barum roserentes bella dicabam :uuandoquidem renῬes mihi non ad grandia vires Munias ficiunt , profugi cantavimus amniFDesertricem undam, quam caepto avertere cirrsis VIa tuo tantκm potuisset carmine Pisitis, Freta meo fuistra tentavit carmine Psellis ro placido nostrum Oultu dignare laborem , Guὰque potes, levibus plena adiice pondera rebus. .
T Uper deserto Fons transfuga Phyllidis agro
Ibat seruitum roseis Amaryllidis hortis: Μollibus hςc ergo illecebris, atque illice cantu Fontis aquam patria retinere laborat in ora: Illa sed iratae similis, simili Ιque minanti Nil valitura facit profugo conuicia riuo: Haec Amaryllis, & haec jactabat candida Phyllis Fluminis ad viridem diverso h gramine ripam. A. Lucidior glaeie , placida tranquillior aura Fons, ct Narcisso spectata pulchrior unda;
55쪽
Et mea eontempta si Phyl lide rura rigabis
Splendidior vitro , atque electro purior ipso oPh. Frigidior glacie, rapidaque fugacior aura Fons, ct Narciso uisa fallacior unda ;Et mea ni versis irrores praedia Iymphis Lentior electro, vitroque rigentior ipso. R. Sic tibi seruentes aestas placidissima soles Temperet, atque tibi, mala Rivule frigora parcant; Sic tibi nulla hominum uestigia, nulla ferarum Vitrea tranquilli turbent arcana profundi. Ph. Torrida se rapidis urat te solibus e stas , Adstringatque rigens glaciali compede bruma ISic tibi pastorum, & vestigia pressa ferarum
oblitas patrii perturbent littoris undas. A. Este viae faciles; nec eunti occurrite rivo Vos scabra saxa , & vos solia arida deflua ramis, Et vos excussi boreali turbine rami
Ph. vos inhibete fugam , celerique obfistite rivo Objecti lapides, lapsaeque ex arbore frondes;
Caecum iter ambages . & dura repagula tardentrio' mea si longo recrea bis jugera potu ,
Quas non blanditias,& verba fauentia di eam Tu fletus Nymphς miseros Iugentis amores, Tu dryadum communis amor, tu Rivule nostri Diceris ruris medio solamen in aestu, Floribus unde redit decor, α sua gratia; quin tu Non adeo es sons pauper aquae; te littora vidi Uerna darent animos cum tempora J littora vidi δε ita licet spumis aspergere; te quoque dicunt Amnem Pastores, ct ego sum credulus illis: Nec satis hoc; vario de flora fragrantia nectam Serta caput violis cinctus, canisque ligustris Pulchrior incedes per florida rura, tibique Naiis adjunctos gratabitur omnis honores: Mentiar, inuidia mςstas nisi tabidus undas Cingulus euoluet, quamuis de carmine vatis
56쪽
Ille sui, modo se patriis celeberrimus oris .Ph. Si fors te eaepto potuissem auertere cursu,
Qus non uerba dedi 8 qub sers vestigia dixi , Quo properas ingrate λ quid ah , quid patria rura
Deseris, ignotasque procul contendis ad oras fQuam melius fuerat natiuo rure vagari, Nec longis fessas tenuare erroribus undas :Nunc te nulla viet lassarent tς dia , nullum Pulverulentus iter saceres incommoda quarita Prς tereunda loca ,&uio Ietitior ageret ardori Pars non parua tui variis exhausta peribit Cursibus, ingenti pars absumetur ab astu, Partem itercipiet ruris vicinia, partem
In sua quς vertet te Amaryllis prςdia, donec
Humentem pones animam longinqua per arva,
Solaque, qui fueras, sterilis monstrabit arena , Glareaque infelix : tum sicco in littore sidens Illudet tibi Pallor, eras & tu quoque dicerolim rivus aquae , qui fastu elatus inani Sperabas te posse viae tolerare labores , Sperabas te posse aestus durare diurnos; verum te primis tua vis defecit in ausis:
Haec tibi pastores facient, haec jurgia Nymphae;
Et merito , quoniam sordent tibi praedia nostra. A. I sons , ct cursus properans intende secundos Qub sitiens vocat herba, vocant quo blanda vireta rmon inter tribulos, aut horrida tu stra fluentes Dispensabis aquas, sed flores inter amen Os, Et florum suaves spatiaberis inter odores: Muin ubi formosi in medium perueneris horti Accedet noua fama tuis,& gloria lymphis: AEratis illie tubulis prouect us in altum Edita marmoreae scandes fastigia molis, Et reliquos infra te amnes, sontesque videbis Subdita despiciens uiridaria. quis reliquis tumbensus erit rivis, tae itus qui maeror, aquarum
57쪽
Te supra fortunam ,& ad astra uidentibus ire pPh. Ne te, ne ueris capiat maletota uoluptas, Fons, ct diuerso uernantias ore uireta: Illic nulla quies, oc nulla tibi otia laesso Contingent: uariis hac illac flexibus ire Amissa frustra te libertate querentem Dura adigent justi agricolae ; bibet arida tellus Humorem, bibet alta suis radicibus arbos, Squamigerae limosa bi bent uiuaria gentis; Interea scissae te tot dispendia uenae, Et facient tot furta inopem; si sculpta figuris Saxa canaliculis ascendes duetus ahenis, unot tormenta serest summa cum mole uolutus In praeceps liquida asperges subiecta ruina Μarmora,quis timor, & lapsu quis terror ab alto lVerte alio cursus, insueto non bene caelo
Creditur; ipse etiam nunc metret Cingulus , illum Ps nitet, incςptςque uis, Patriςque relictae. Aut hoc, aut simili mulcebat carmine fontem eunto Pulchra Amaryllis, & hoc quoque carmine Phylli, Sperabat se posse suos divertere in agros: Parthenii sed ubi rivo prς conia vatis Blanda spopondit,& insolitos Amaryllis honores, Fons tenuit cςptos negle Eta Phyllide cursus.
Fraga Amico dono mysa sub Autumnum. Μenalcas Amyntς.
Lpibus in gelidis lecta haec tibi fraga Menaleas fh Mittit, diesse sui dat non leve pignus amoris
Parua quidem fateor munuscula, sed bona dantis Quae mens aceessit donis ,&amica voluntas, Plus tua quam missum puto tanget pectora munus. Purpureos vepreta legens per in holpita faetus
58쪽
Quae non alpini toleravi incomoda caeli; Aerιs insuetam frigus, vigilataque noctis Tempora sub dio, oc primo sub mane pruinas et At quia solus eras mihi causa laboris, Amynta, Nil me perpessum frigus, nil tristia noctis
Tardia, nil matutine movere pria inae. Adde quod incaepto me grandinis ira sub ipso Terruit , in clemens Boreas, ct jam gravis alto rixe ruens imber ; crudeles parcite vos o , Dacebam, venti, ruiturae parcire saltem, Dicebam, pluviae, lectis dum fruetibus altos Accumulem calatos , qui mox mittantur Amyntae.
Vix ea fatus eram; pluvias sensisse,putares, Auritosque Notos; detersis nubibus ether, Risit,&aprici tranquillior aura favoni Discussit densas pelleicto Sole tenebras. bas Haud procul hinc, medias rutilant ubi fraga per her- Pisa virent teneros nondum ausa recludere solles: Mitia si fieri, dubiosque evadere casus A ritumni poterunt, tibi ιχ haec mittemus, ct illa ἰTu modo missa bono dignare haec munera vultu.
Ad A. R. P. Vincentium Vivianum S.Iesu.
PIngenii unde rubro mos τenerit ova colore, Dum placidus teneras veris tepor evocat herbas Accipe vincenti. Quondam de crimine summi Facta parens Laeda est, s vera est fama, Tonantis et Illa prius gravidam quam saetu exsolveret alvum Faemineo de more cibis inhiabat ineptis, Pluraque non istos querenda petebat ad usus; Quodque migis mirere, rubris super omnia pomis,
Atque ostro si mili delectabatur Iaccho:
59쪽
Et sua luminibus suerat malesana voluptas, Namque illa aspectis sese recreare pyropis Sueverat, idaliisque rosis, nytidoque tabellis Illusis minio, &conchili murice, blandos Anthoculos roseus semper rubor ibat, ct illum Mente revolvebat noctuque, diuque colorem. Menstrua Luna suum novies impleverat orbem Eccε puerperio gemini se pulchra resoluit Nympha ovi genitrix, ct quo foret uta marito Nota dedit documenta; novum quin alba ruborem Solicita vanae s gnata cupidine matris Extra testa tulit, desideriumque remansi Impressum pictis, quod Laeda favebat, in ovis. Protinus Argolicas iit improba fama per urbes Furta canens Iovis, re tanti miracula facti V ix habitura fidem; fieri pars posse negabat, Pars quorum melior steterat sententia menti Vera fatebatur, nam Matrum dira cupido δε nollet in fartu sua saepe relinquere signa: Ex illo inventrix nugarum Graecia,caeca Sive superstitio , novitas seu talia suasit, Purpureo instituit pingenda colore quotannis ova coloratos Laedae reserentia parens; missus ab inachiis dein post breve tempus Achiuis Nos hic Rusoniis etiamnum perstat in oris.
IMPRIMATUR. Assius Glla Rosa Vicar. Gen. Parme.