장음표시 사용
471쪽
SP. CCCCLXXVII. DE VENDITIONE SVR HASTA. 4ss
Subbastatio propter debitum ex parte illiquidum fieri potest.
Tiquidem ob debitum illiquidum nec exsequutio nec sub-- hastatio permittitur. Verum debitum illiquidum dici nequit, cuius pars illiquida, pars vero liquida est. Illiquidum enim liquido pr iudicium facere, M exsequutionem eius morari non Gebet, L. al. de Lebus creditis, c. 37. de Regulis iur. in 6. Et pertinet ad iudicis ossietum separan da separare, & de diversis diversimode iudicare. Huc Pe tinent, quae supra in Specimine CCLX VI. de Isstrumemt0 guarcntigiat0, medit.' dixi. Sic itaque mense Decembri anni cla I ccxxv. iudicavimus: Das flager bep teri Etithe deε eritondentia Daufeε ιu fou hin. m. Θἰ.-Rat, dec. Die i dupt,grage ist, ob die ertaiante Subhastation und erfolgie Adiudication deS Teinerti en Daufeό an Alagem bestandis 808 Eetlagier verneinet e6 unter dem Borivande, tau nid)t ein mal itho, gestiveige damalen, ein vollsifindigeε liquidum der uoi flagem simo ten ummiliten δoderiti igen vorhanden, milhin tit gen)ehene Subhastation offenbat nuti und niditia sep. Elidit Neil afer deS Alager6 δoderiingen in unieridiedenen Nosten bi standen, und derfelben grbiter Theti vhllisi liquid gemesen, folglist die Subhastation nur bloὁ megen fel biger, menn gleio die illiqui' de ' osten stan obgegangen maren, geflehen tbnuen; Go blcibot
die Subhastation unb Adiudication fondae Saetii et bet in 'xη-vIII. Subhastatio invalida per hoc, quod debitor eam postea facis ipfio
adprobaυit, convalescit. permittunt iura nostra venditionem praedii sub hasta factam, siquidem legitimus ordo servatus non fuit, reescindi, atque emtorem, ut rem reddat, cogi, L. q. C. Si
472쪽
venditio pignore agatur, L. I. C. de Fide hi iure hastae fisc.
Constitutum hoc est in gratiam debitoris, qui tamen favori huic suo renunciare atque Venditionem. quamvis illegitimam M irritam, ratam habere potest. Fit hoc non solum expresse, sed M tacite, eiusmodi scilicet facto, quo emi rem dominum rei agnoseit, e. g. si praedium emtum ab eo conducat. Rem suam enim conducere nemo potest , L. 9.f. vlt. Locati, L. aO C. de Locato. Vide, quae in simili casu dixi in Specimine CCCXLV. de Modis, quibus alienatio rerum pupillarium imalida convalescit, medit. 6. Sic mense oecembri annicio I ccxxv. iudicavimus ex his rationibus: Deil Eutlagier die Terausseruns deε Dauieε an Alogim naiqe. hendε facto ipso genetim gehalten, und glagern, indesti er thm6. Thaler Dauεmitthe ὲu gebeia ver*roten, vor den eigenitiumSatierrii ertanni; Zo bleibet die Subhastation und Adiudic,
Habebit tamen debitor contra falsium aut iniustum creditorem, ad cuius preces subba statio facia, aclisnem ad intere spe.
473쪽
gehen und retractiret luerden. Plidi emit aber ei neni tertio, dee
mus, per L. S. C. de lude V i e h lce sistasis, indem sonii
474쪽
a. In re, quae sub hasta venditur, servanda sunt omnia pacta, quae de- bitor ante creditorum concursum bona fide circa eam iniit, L. S. s. r. de Rebus onctoritate iudicis. Errant igitur Comzmitu P. a. C. u. def. 3. Philippi de Abhastationibuι ca . q. mmm. Ia. n.M. existimantes. in eoncursu creditorum rem, in qua alteri ius pro- timeseos pacto promissum, certumque pretium satutum est, sub hasta tamen, quanti plurimi possit, vendi, nec sdem pacti servari
L. Contra subhassationem legitime factam minori restitutio In inte grum denegatur in L. f. C. de Fida re inre sesar Acasis. Et est tamen, quod intror, ecmmunis sententia in contrarium. Credo, dissentientes istam L. s. nunquam vidisse. Certe Philippi de Ab-hasationibus cap. 4 lcm nte II in quo de restitutione in integrum eontra subhassationem copiose agit, nullam eius legis mentionem facit. Ego tamen istam legem optimam & securitati sideique publicae eonvenientissimam ac ideo merito servandam puto. 3. Ex verbis modo dicta L. F. C. de Fidere iure hasasse. salis apparet, augustos omni restitutioni in integrum contra sub hastationeiu lo. eum denegare. Ergo nec absens reipublicae causia audiendus est.
475쪽
Contrarium quidem respondisse videntur ICti Uitembergenses suis pra in Decimina LXIII. da Abentibus. inia. I. Sed in eo respous o de subhastatione vitiosa principalis quaestio erat. Corollaria ex Specimiue CCXXXVI. Ea Abiasations hypothecareotingventi des muta:
4. Per subhastationem legitime sectam ct sequutam ad iudieationem hypothecae exsinguuntur. s. In subhastatione olim facta, etsi de circumstantiis elus certo noti constet, omnia legitime gesta α necessaria soletiania oblemata prae
6. Per subhastationem & adiudieationem etiam ius retentionis, quod creditor ante habuit, exspirat r. Emtore pretium non solvente, hypotheeae etiam post subhasaii nem & adiudicationem salvae manent. s. Quum contea enatorem sub hasta, qui pretium non solvit, iterum concursus creditorum excitatur, creditores, quotquot ex primo coneursu reflant, creditoribus emtoris praeseruntur. p. Hoe ius separationis etiam creditoribus chirographariis contra hypothecarios prodest. is. Per subhastationem onera ipsi rei perpetuo inhaerensia Roa emstinguuntur. , s
476쪽
PvBLICE CVΜ ALIQUOT SEQUENTIBUS DEFENSUM
D. XXII. DECEMB R. era I CC xxum.
Concur=s creditorum vox nova, res ipsia antiqua est.
Nova loquendi sorma & priscis au ribus incognita
est: concursum creditorum paeti res ipsa vero antiquissima, & a primis sieculis ad nostra usque tempora semper frequentata. Latini auctores varie hoc efferunt, A modo decoquere, modo mn Divendo feri, modo joro cedere, modo bonis cedere, dicunt. istie tamen voces rem totam non eXhauriunt. Magis mihi placet venbum conturbare, quo Cicσ0 prs Plancis cap. 28. in hac ipsa significatione utitur: Fac, inquiens, me multis debere, Uiniis Plancio; utrum igitur me conturbare oportet & Mar. tialis in isto famoso e grammate g. l. s. quo ego adulatorium magis conditum unquam fuisse aut condi posse
477쪽
SP. CCCCLXLVIII. DE CONC. CREDITOR. IN GEN. 46rstuantum iam sitheris, Caesar, coeloque dedisti, Si repetas,.si creditor e se velis; Grandis in cetherio licet auctio fiat obmpo, gaulis que dei vendere, quidquid habent:
tanturbabit Atlas,qnmr erit unica tota, Decidat tecum qua pater ipse deum.
θpectes stilineas, Augille, necesse est:
Alam tibi, quod fulvat, non habet arca labis. In quo epigrammate Oesar quidem unicus creditor memoratur, seu plura deinde nomina, quibus caelum ei obligatum sit, enumerantur. Adde L. S. g. 9. de In limr. act. ML. I 6. de in rem Perf0. Subintelli Sunt communiter sub hac oce rationes. Ego Vero nomina ipsa la credita subintelligo, quae, dum foro cedit obaeratus debitor, et1i ratio
nes nunquam confecerit, confunduntur & conturbantur. Verum vox ista conturbare nunc fere ignota a pragmaticis ' vix intelligetur. Malumus igitur cum vulgo loqui, etsi lubenter fateamur, nomen concursius creditorum in corpore iuris non reperiri, nisi forsan huc trahas L. 7. j. I. Qui potiores in pignore, ubi duo creditores in pignore concuserere dicuntur. II
Concursus creditorum infamiam apΗd Romanos nisuquam inro-xadit, sed saltem leuis ni tae maclitam, quae omnia adhuc eadem sunt. . Concursum creditorum pati, tur e apud Romanos fuisse, nemo est, qui ignorat. Notus est l. l. I. EMi cs ex quibus talis' munum stere, ubi & defunctus, cuius res hereditarias creditores vendunt, initii ia adfici dicitur. Ad quem f. aliqui ex commentatoribus: Hodie, inquiunt, ignominiosum hoc amplius non habetur. . At enim vero non est, ut hic discrimen inter ius Romanum & usum hodiernum Mnam 3 constu
478쪽
MEDIT AT AD PANDE . 4sa constituatur. Omnia adhuc eadem sunt, uti tunc fuerunt.
Nempe ista bonorum possessio M venditio infamiam proprie dictam nunquam irrogavit, nec apud Romanos quidem, ut ex L. il. C LX quibus cat spis infamia luculenter patet. Saltem existimationi eius, cuius bona sic venieban macula aliqua adipergebatur. Ea inter Si aves honestosque viros luctuosissima, atque, si Ciceroni credimus, morte ipse atrocior habebatur. Memorabilis est locus apud Ciceronem in orat. pro Quintio cap. IS. Cuius bona venierunt; cuius non modo fortunae, sed etiam victus vestiusque nece lsorius sub praecone cum dedecore subiectus est, is non modo ex numero vivorum exturbatur, se l. i scri p0test, infra etiam mortuos maudatur. Et enim mors bimesta Jcrpe vitam q90q9e turpem exornat: vita turpis ne morti quidem h itisce lucum relinquit.. Ergo hercule, cuius bona ex edicto p istulentur, huius omnis fima exissimatio cum bonis semul p0 gidetur: de quo libelli in
teleberrimis locis proponΠntur, huic ne perire quidem cente talia te obscureque conceditur, cui magi)hisunt, , domini constituuntur, qui, qua lege qlia conditione pereat, pron cient: de quo homine praeconis v praeclicat, , pretium conficit, huic acerbissimum uiuo uidentique funus indicitur, s funus id habendum sit, quo non amici creveniunt ad exequias cohonestandas,sied bonorum emtores, ut carnifices, ad reliquias vitae lacerandas di dijtrahendas. Dirissima verba, & diriora longe, quam veritas poscit. Mirifice ad hunc locum Graeuius: Gu
dein, inquit, haec sententia. si sic scripsit Cicero, ut stri it e
uidetur, Cicerone indigna hi, qlice magis conveniat declamatori inanes amminum fum0s captanti, quam disientissimo Romuli neptitum. Quomod0 enim m0rs h0nesta pote1l vitam exorinare turpem, si vita turpis um relinquit locum honestae morti hnc
est, 1i, qui turpiter vixit, nulla m0do potest hone1is mori Num
turpius uiuit, cuius bHna p0ssidentur ex edicila, quam qui in
stupris, popiui maliis sagitiis aetatem consumit 3 Si is potest hi usu
479쪽
honesta morte turpitudinem delere, cur non E cuius bona posis leutur 3 Gi sane hic inauis sententia, uerborum strepitus. Talia nonnis aquam excidit e Ivllio, fui quasi immemori, veteres iam observarunt. Et profecto, qui aliquot annis post Ciceronem scripsit, Iuvenalis in Satyra II. homines suo tempore istam maculam aequo admodum animo tulisse, testatur: Cedere namque foro, iam noue s deterius, quam Esquilias a feruenti migrare sublima.
Ille dolor filus patriam fugientibus, illa
mellitia .m caru se anno Circensibus uno.
Sanguinis in facie non haeret gutta; morantur Pauci ridiculum effugientem ex urbe pudorem. Nihil cum moribus nostris magis convenit. Adhuc hodie is, qui concursum creditorum excitat M auctionem rerum suarum patitur, in ignominiosam vitam, ut Iustinianus in Novella I3 . pr. loquitur, incidit, hoc est, pro homine integro, pro tesse omni exceptione maiore non habetur, comtracturus fidem facile non invenit, ac nonnunquam digito a plebecula monstratur. Novi ipse exemplum, ubi pater inter caussas, ob quas filiae suae nuptias facere volenti e sensum denegabat, hanc praecipuam in Consistorio allegabat, quod pater sponsi concursum creditorum passiis exustimationem suam graviter laesisIet. Ista tamen macula hin
Concursus creditorum describitur. Is etiam fine debitore communi F contradicitore esse p0ts. . In definiendo concursu creditorum laborant multi. Plerique, quos & pater meus, Guil. Levertis, in disputatione de Concursu gradi time creditorum, Vitembersae anno IMO. habita, Lipliae anno II . recusa, cap. I g. I. sequitur,
480쪽
MEDIΤΑΤ. AD PANDECT. 4 4 concursum creditorum definiunt universale inter creditores 8: eorum debitorem communem coram eiusdem iudice
competente inititutum iudicium. Quae definitio sat bona
esset si modo auctor eius Verba: di eorum debit0rem communem; omisisset. Poterit quippe concursus creditorum esse quamvis debitor communiS uiu ante vel morte abreptus vel fuga elapsius, nec alius constitutus sit, qui vide eius creditoribus respondeat. Ipse Bliquot eXempla novi, quibus creditores, mortuo Vel ab lente debitore, consurrexerunt nulloque constituto contradictore, quod id sumtuosum nimis csse viderent, ipsi inter se disputarunt, atque deinde a iudice, ut par erat, collocati sunt. Fit hoc nonnunquam in ipso Saxoniae electoratu, in quo tamen die evalaurette Process- Ordnur it rit. 4 I. β. I. curatorem bonorum confestim a iudice ex ossicio constitui iubet. MisIa ad me fuerunt ante duoS menseS acta, in quibuS creditoreS, momtuo communi debitore, cum liberis eius impuberibus, qui tamen ipsi sese hereditate abdicarant & nomen inter creditores professi erant, super liquido & prioritate disput,
runt L e curatore litis constituendo nemo cogitarat. HI, 11 eruo ab initio credidique, Ossicii mei esse, ut acta remi, terem ae ante omnia curatorem designari praeciperem.
At quum tenuissimari quas debitor reliquerat, facultates computarem, atque has alendo curatori impares viderem, mutavi sententiam, A sic respondi: Deil die alI;ucierin I, lassi bonorum einen curatorem litis ;u belaiden ni tieusi,dit, initi die Olaubiger beretio mit ter verstorbentia Zduldneres inrctu Curatoribus iuper liquido. unti prioritate infahren, io luciden se in 'IMnder Ordiiung festi ediget rc. Diu ubrigen mirdnim nichi init dor Auction und Sol hastation Ohiae Scit, Terlui' nad, Eladfgiburg der eri mn Pr icess- Ordining tit. 39. l. 9.und si . inglei mn tit. 4I. q. I. veridhren. lsitur ego concursum creditorum simplicius cum Vlpiano in L. IS. pr. de Rebus auctoritate