장음표시 사용
481쪽
SP. CCCCLXXVII. DE CONC. CREDITOR. IN GEN.
auctoritate iudicis describo, quando plures creditores in postellionem rerum debitoris mittuntur. iv. Concursus creditorum est vel uniuersalis vel particularis. v. iuersalis ex die edictalis citationis initium accipit.. VI. Particularis, ex quo phιres creditores agere coeperunt.
In essem hoc interest, quod Alutio vel pignoratio post commmsum universalem facta ab omnibus, post particularem ab his
saltem, qui actionem istituerunt, reuocari possis. quo temDore Concursus creditorum initium sumat t ΠΡ im momenti, sed etiam maxime contri, eria. Alii hoc mitium ad cessionem bonorum referunt atque sitne hac concursum dici posse negant cum Salaad, de Somoeta in LabFrintho creditorum P. I. cap. 4. S. I. Veis rum quum haec cessio tape omittatur, aliud initium, Quod omni concursui conveniat, quaerendum est. Gil. L fertis in ui fert. supra memorata β. I. principium concursus esse dicit vel debitoris 'el creditorum pro formando concursiuinitantiam & petitionem. At nonnunquam iudex concumsum, etsi nemo eum effagitet, ex Omelo, si quidem onus
esse videt, decernit. Montghe in Practica pratacata cap. Iinitium Concursius Creditorum in curatoris bonorum con-1titutione ponit. Sed curatore bonorum carere aliquando
pollunt creditores, qui Vel debitori ipsi, vel uxori eius, vel magistratui custodiam & administrationem bonorum peramittunt. Simplicius Graiserus in Principiis ocessus iudiciarii
lib. I. cap. 9.S. I. Oritra , inquit, concurrus creditorum, guoties plures creditores ab eodem debitorestastionem urgent. Denio ueplurimi cum Lud ici indererinteiruntrium Concurs - Processe cap. I. β. Iq. edictali creditorum citatione concursum inchoari
482쪽
MEDITAT. ΛD PANDECT. aiunt. Quibus ego etiam accedo. Scilicet creditorum iudicium universiale est, & universales producit effectus. lnducit nempe litis pendentiam, trahit ad se caussas omnes, impedit solutionem vel oppignorationem in posterum, impedit exsequutiones M arrella, operatur bonorum inter creditores communionem &C. Necesse itaque est, ut actus universalis fundamenti loco ponatur. Is vero citatio esse debet, quippe quae Omnium iudiciorum fons & origo est. Ante istam citationem concursus creditorum existit e iam aliquando, dum scilicet plures solutionem vel a debitore vel ex bonis eius in iudicio flagitant. At ista cumulatio actionum universale iudicium non erit, nec universales illos
enectus, de quibusdixi, signet. Quare & Salgado loco alleg.
n. 3l.W32. nesat id iudicium Concursum creditorum vocari posse,sed ipse id litem creditorum appellat. Verum haec subiblitas in logomachiam incidit. Nam ipse fatetur, hanc quam vocat, litem creditorum quod ad istos, qui consurrexerunt, creditores idem, quod universalis concursus ratione Omnium operatur, operari. Nec negari hoc potest. Commemorabo exemplum. Debitor qui clam obaeratuS ab aliquot creditoribus conventus uni ex his plene & quod ad sortem& quod ad usuras satisfecerat. I um alius creditor, qui iura potiora habebat, contra hiebat, quod hic accepisset. t cursum creditorum nondum motum, nec citationem edictalem unquam decretam fuisse, se igitur vigilasse, &, re integra, solutionem obtinuisse, atque adeo actori ius agem di contra se non esse, sed poste illum, si velit, concursium creditorum excitare. Actis ad I Ctos Helm stadienses mense Iulio anni cro II ccxx. delatis, hi condemnarunt reum, ut actori, quod accepisset, redderet. Etsi enim concursus
solemnis & universalis motus nunquam fuisset, isti tamen,
cursu, uni ex creditoribus iis qua
483쪽
sP. CCCCL-IlI. DE CONC. CREDITOR. IN GEM. ιπqui simul contra debitorem egerant, creditores inter se particularem saltem concursum excitarant, qui quod adipis iisdem cum concursu universali effectibus gaudebat, inter quos praecipuus est, ut uni solutio per gratificationem fieri non possit, L. 6. β. a. de Rebus auclaritate iudicis. Brumem. ad. L. 6. Quae in fralidem credit. n. II. Datur itaque repetitio ei, qui paria iura habet, pro rata, ei vero, qui potiora, in solidum. Adnectam rationes decidendi: bellasiter fies ideret fidi hauplsa lit da ruber, dasi uim die Cinis laifung aus die Alage iuertanni aeordcn, da tot flagcr gegen ibit meder ex contractu no* delicto einen anserudi habe, aud) nili sesaget iverden tonne, dati er, Eetioster, ori S per Oeneralin volt. dem Euide, melle daἱumal in teinem Concurse besangen se, me feti. Dotal-Selderii dii Interessen ὲu diu gehoben, liber dies,und menn folle S gleio ges*ehen, Aldg rn do* ὲufoderii obliege, eine ri tige massam bonorum belle illen ἔu lassen, und daraii S sei, ne Testiedigung ὲu iuchen. Uddieaetii aber die meis te obligationes und Actiones sit ni t eben in contractu und delicto, sontern in der Tilligie it grundin, hiernaost ein Concurs-Processe so fori an fangi, menti die Sldubiger einer no G dem an derit
484쪽
sutim trahit. 1X. Concursus particularis litis pendentiam non turbat. Inter praecipuos concursus creditorum effectus M hic est, quod per eum lites alibi pendentes ad forum concursus tranantur. Qua de re etsi legem claram non habeamuS, habemus tamen generalem rationem legum, quae caussas conne S, & quae separari invicem sine confusione u dispendio nequeunt, coniunctim in uno iudicio tractari iubent. Vide textus larga manu collectos a Salgado in Labγrintho creditorum P. I. cap. q. n. IS. & inter hos praecipue L. II. g. I. de Iurisdictione A L. 8. l. I. de Liberali caussa. Nec necessarium esse puto, quod idem Salgado in A. cap. S. a que ex eo Ludovici in det seinlettulis 3vm Concurs- Processcap. I. g. 4. suggerunt, ut iudex concursus per inhibitionemia literas requisitoriales licet coram diverus iudicibus pendentes ad se trahat. Sussicit sola edictalis citatio ad omnes creditores directa. Haec omnes confestim processus alios sistit, emcitque, ut quidquid postea in aliis iudiciis actum fuit, nullum sit. Ex his tamen, quae dixi, patet, non per quemlibet concursum caussas alibi pendentes ad forum commune trahi, sed per universalem saltem, qui per edictalem citationem inchoatur. Particularis ergo, etsi a maxima creditorum parte motus, litis pendentiam non interrumpit, Verum hi, qui alibi actiones instituerunt, eas ibi secure continuant; & omnia, quae pendente in alio iudicio concursu gesserunt, rata sunt, atque contra hos ipsos creditores, qui concursum particularem eXcitarunt, Valent. Sie ICti Helmstadienses mense Octobri anni cio II CCXVIII. iudicarunt: die Appellantin mit dem dr au'eles,
485쪽
In cinrcursu creditorum, si de contractu ipso eiusque fulcirinibus, iura fori contractus, pi. de costasione creditorum, iura Dri concursus spectamur. In collatione creditorum iura fori concursus, non contractus, spectanda esse, existimo. Cui thesi maxime obstare videtur, quod iura nostia & Icii generaliter in controversiis de contractu iura loci, in quo contradius celebratus fuit, spectari iubent, L. 6. de Gictionibus. Ego vero hoc in concursu creditorum haud nego, sed admitto fa- cile quod ad solemnia contractuum, & res ipsas in eos dinductas. At ubi de collocatione creditorum inter se quaestio est, inextricabilis lis foret, si ad iura fori, in quo singuli contraxerunt, respiciendum esset. Quia enim haec epe contraria sunt invicem, iudicem sibi ipsi in sententia
486쪽
4 sMEDITAT. AD PANDEOT. subinde contradicere oporteret. Idem hic ergo faciendum, quod in appelliatione, ubi iudex superior lecundum iura fori inferioris, a quo proVocatum, iudicare, sed, quod ad formam introductae appellationis, iura sui iudicii observare iubetur. Qua de re vide Martini Processum tit. IO. h. 6. n. 37s. M Analecta f0rensia ad h. l. p. 46 . sqq. Quapropter se responderunt i Cci Helmstadienses mense iunio anni
Schist b, Philippus Quintus sienoniat, clite istarte Summa S lu
487쪽
Pendente concursu, uni ex ereditoribus, cuius ius maxime liquidum αverisimile apparet, suum etiain ante sententiam desinitivam, praestita tamen cautione de restituendo, exsolvi poteth Vide Specimen XXVII despustro, nudit. I.
HIS, QUI IURE DOMINII IN CONCURSU CREDITORUM
Domini res suas ante concursum repetunt.
Duobus tamen casibus conci Gui immiscentur, primo, quand ipsorum dominium illiquissim est, deinde quando ipsi concum sui ratione earum rerum obnoxii fiunt. Ii, qui iure dominii res suas repetunt, ne sunt quidem creseditoreS, atque adeo extra & ante concursum suum consequuntur, nec quidquam illis nomine sumtuum inconcursum factorum deduci potest, L. I. C. de 'iublegis mci. Adde die eclauterte Sactiliche Process- Drbnung. tu. 4a. pr. Duo tamen sunt casus, quibus concursui se immiscere,
488쪽
miscere, res suas administrationi curatoris bonorum relinquere, atque Onera Concul IUS cum ceteris agnoscere coguntur. Primus est, quando dominium, quod sibi adscribunt, illiquidum est, atque a creditoribus in dubium vocatur. Tune enim rei vindicationem eos instituere oportet, quae, ut omneS norunt, plurimas dissicultates habet, D cei te tantundem temporis, quantum aliae creditorum actiones, deiiderat. Peccaret itaque iudeX contra aequitatem, iacontinentiam caullarum adversus L. II. C. ae Iudiciis divideret, si, quod uno eoque communi iudicio terminari
poterat, separatim disceptari, atque sic sumtus litis, quitia concursibus per se sat magni esse solent, duplicari permitteret. Nec iniuria fit vindicanti per hoc, quod res eius cum aliis debitoris rebus commixtae curatori bonorum con mittuntur. Nam vindicans,antequam dominium suurn probavit, seu, ut lex ult. C. de Kei vivit. loquitur, intentionem stanti implevit, possesIOri rem auferre nequit. Possestaris vero vicem in concursu sustinet curator bonorum, qui & debitoris personam repraesentat. Pergo ad alterum casum. Is est, quando dominium vindicantis quidem liquido apparet, ille tamen concursui obligatus est, e. g. ex societate, quae ei forsan cum debitore intercessit, ex fideiussione pro eo olim suscepta, ex pignore, ob impensias in rem restituendam factas, vel ex alio dubito, quod creditoribus ius retentionis legitime tribuit. Rem exemplo illus labo. Ortus erat post mortem debitoris obaerati concursuS creditorum,. atque magistratus de more bona sequestrarat, & custodiam eorum curatori commiserat. Uxor defuncti per curatorem intercedebat, D dominam se eorum Praediorum, quae immiXta concursui fuerant, perhibebat. verum eX utroque, quod modo
dixi, capite repulsum a ICtis Vitembergensibus mense
489쪽
e Commodans rem commodatam extra concursum vindicat. IV.
Tunc tamen, qui in rem ad pignorandum commodauit, pecuniam . . ad tuitionem nece sariam restituit, eamque deinde ex con- . . cursu Inter chirographarios repetit.: Tom. VII. Ooo. Inter
490쪽
Inter eos, qui iure dominii praecipui veniunt, sine dubio
commodantes sunt, arg. L. 8. & 9. commodati. Saepe vero res debitori communi in eum finem commodantur,
ut illas pro se pignori obliget. Equidem nec per hoc commodatum commodans dominio suo excidit. vide L. pen. C. de Commodato. Agere igitur potest contra Curatorum bonorum, ut res istas, si forte inter res debitoris exstant, sibi reddat. Attamen, quia pignoratio ipsius voluntate facta est, pecuniam ad tuitionem pi Oris necessariam suggerere tantisper debet; quam deinde inter ceteros creditores actione commodati repetit, L. S. β. II. Commodati. Sed cum ista actione in numerum chirographariorum reiicietur, quum iura dominii eo usque trahi non possint. Sic ICti Helm stadienses mense Ianuario anni eIIIJ ccx III. iudicarunt ex his rationibus: Daε ὲmehu Gravamen iit mi der
chirographaria, aeterer fodern.
iuri Romano S moribus convenit. Inter eos, qui extra concursum iure dominii sua repetunt, venire etiam solent Venditores, qui, dum rem debitori olim vendiderunt M tradiderunt, simul dominium sibi in ea reservarunt. Reservationem hanc dominii non ex iure