Augustini Leyseri ... Meditationes ad Pandectas quibus præcipua juris capita ex antiquitate explicantur, cum juribus recentioribus conferuntur atque variis celebrium collegiorum responsis et rebus judicatis illustrantur. Volumen 1. 13.

발행: 1780년

분량: 1072페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

461쪽

Exsequutis pignus publicum tribuit, hi impetrantem omnibus privatum saltem pignus, eis antiqetuus, habentibus praefert.

462쪽

446 MEDITAT. ΛD PANDE .

Simplex protestatio alterira creditoris contra exsequutione non attenditur, nec essecius eius impedit. Prima thesiiS eX L. IO. D. M L. I. & 3. C. Qui potiores in pignore patet, atque a Martini in Processu tit. 47. β. I. n. s. aliisque latis eXplicatur. Nec secunda thesis multum dissicultatis habet. Scilicet exsequutioni omni traditio quaedam iudicialis inest. Traditio vero eer longam brevemque manum, item per symbolum recte fit. Quare quum iudex in decreto exsequutionis creditori potest,tem fecisset, res debitoris in securitatem crediti sui occupandi, atque hic eas deinde privatim occupasIet, hac Occupatione illum ius pignoris consequutum fuisse, credidimus. Etsi enim pignoris mentio in decreto facta non esset, adhibita tamen Vox securitas idem prorsius significabat, L. 9. C. Quae res pign0ri. Tertia tnesiis, quod protestatio tertii cuiusdam exsequutionem non impediat, plus dubii habere videtur. Nam tertius in ipsa etiam exsequutione intervenire atque hanc contradictione sua morari potest, c. 38. X. δε Tesibus. Verum ista interventio non aliter attenditur a iudice, quam si interveniens simul summariterius suum M interesse doceat, L. IS. f. q. de Re iudicata. Hoc vero per simplicem protestationem non fit. Sic itaque mense Novembri anni cla I ccxXI. iudicavimus: Intervenientens Susten ni t fidit habe, tedoch die bepperietis veri ursa te uulosten gegen elnonder austu hebeti sepiad. 23. Θl. D. Rat. dec. CS hot 'indreab EpisIt nebit seinex grauen dem Iim te enienten am 9. 3717. eine viand i Ters rei bring auH, Mitellet, und turὲ hierous hem interVenien eben derqIeiden gege, b eis. Intervent hol tit Sale ἱum ersten bsd den Seri len ani ,

463쪽

aeie vor Intervenien ;u strechen, jedol meit Intervenient mel Mahrs ei illicliteit vor fit gebabi, die Hii fosten gegen ei nander .aunii heben beaeogen morden. Ceterum de iure pignoris, quod in Saxonia per exsequutionem obtinetur, Vide die ex lauter te Proeess- Ordnumt tit. 47.

464쪽

. Exsequutio pimoribus publicis anterioribus non prom

iudicat.

Hoc aequitati A rationi iurium nostrorum fiat convenit, quod pignus publicum per exsequutionem obtentum γ cedat Dignoribus aliis aeque publicis, sed tempore prioribus. Vide L. I. Qui potiores in pignore. DisIentire vici tur Mevius P. 7. dec. I O. existimans, creditorem Per eX- sequutionem in praedium aliquod debitoris immissum solum relinquendum, A ceteris omnibus id tantum tribuendum, quod reitat. Sed huic recte contradicit Sir ius in notis ad Brunn anni Concursum creditorum cap. a. β. 6. EX d plici ratione: i) quia immissio semper fit, salvo aliorum creditorum iure, vel taec clausula ad minimum subintelligenda, a) quia res ad immissum transit cum onere reali hypothecae, ut hinc hypothecarii priores actionem suam sal; am retineant. Quare lCti Helm stadienses in concursu quodam creditorum mense Augusto anni CIDII ccx m. creditorem quendam immissum indeque sibi ius prae ceteris creditoribus omnibus vindicantem decimo tamen loco. post multos alios collocarunt: io. Iohann ernii Oepneinannmt 78. TNalar, vernahqe tita duro die am 8. Dec. deS III a. Dabres qesthehene Exsequutionerlangten iuris realis. T. ix. 'S. Rat. dec. Dedilemann6 Roderung betriit, is mill deri elbe Ilvar daniit olun ubrigen Elaubigerii, megen dra duri die Exsequution eri, illenen iuris realis, vorqehen. Neil aber sie Ex-lequution thm tein Neot vor diejenige, melche ein alteres uiateri piaud in den Sutern haben, gebeii tanni landern diest thm alteraduigeb bed ver Eniolitvnq vorqe;oqen merden; Zo haben mirihn mit ther, alb nudi den ilim vergehenden Creditoribus,

465쪽

Sp. CCCCLXXUL DE EXSEQVvTIONE. 44 φ sesim &nnen. In Saxonia res dubium non habet per Ord. Proc. υeterem tit. 47. β. I. XI.

sequutio, quam debitor resiliendo impedivit, pro facta

habetur.

Α liquando debitor exsequutioni resistit, seu, ut Vlpianuso in L. i. q. I. Si qui ius dicenti loquitur, quod extremum in iurisdictione est, non facit. Istud vero factum improbum, violentum, illicitum creditori visitanti nocere non debet. obstare quidem videtur, quod in L. I. pr. Ag. i. Ne vis fat ei, qui in pisti ionem, item in L. Id. pr. Ouibus ex caussis in pol est em, iudicium saltem & actio, quanti ea res fuit, ob quam alter in possessionem missus est,

contra prohibentem detur. Verum haec actio plerumque inanis est, quum eXsequutio semper fere contra obaeratum decernatur, quem amplius damnari nec operae pretium videtur. Igitur alio modo succurrendum actori. Nempe exsequutionem pro lacta declarari oportebit. Fecimus id aliouando in huiusmodi specie: Condemnatus fuerat reus,& decreta in bona eius exsequutio. Sed repulerat ille exsequutores abegeratque. Igitur ad preces creditoris alius dies exsequutioni praesigitur, militesque suppetias ferre iubentur. Interea pater debitoris interVenit, a decreta exsequutione appellat, seque antiquius ius crediti habere ait. Nos vero, etsi patri antiquitatem temporis non negaremus, creditori tamen, qui decretum obtinuerat, o eo die, quo debitor exsequutionem impedierat, pignus iudiciale adiudicavimus, atque adeo x interventionem A appellationem mense Septembri anni cI Ia cc XXV. reiecimus: det tingemandien Appellation linqeatleti der om M. Novembr. I724. erihelite Tei*eid Iu bellatiqen, die Exsequution megeii det ioo. Thaler, leto duron talligen Sitifen und gemad ten

467쪽

SPECIMEN CCCCLXXVIL

MEDITATIONUM AD PANDE AS

AD LIB. XLII. TIT R

UENDITIONE SUB HASTA.

PeracIa fΦhastatione,'reperto mellare emtore, adiudicatis non satisfacienda, sed novus ei dies praefigendus est.

In die adiudicationis nova licitatio, eis pinguissima, non

admittitur. e III.

Admittuntur tamen illi, qui ius protimestos vel retractus habento.

iv Sed nec hi audiuntur tunc, quanta ius eorum maxime ili quidum es.

postquam, peractis subhastationis solemnibus, pinguior

licitator repertus est, magistratus confestim ei rem addicere potest. Sed receptum est in plerisque imuiciis, ut adiudicatio haec differatur, atque dies novus eidem praefigatur. Id quod in Electoratu Saxoniae etiam sit, quemadmodum auo der exlauterten Process-Ot, ining tit. 39. β. I6. 17. apparet. Optimo consilio. Adiudicatio enim haec est traditio publica, atque dominium in emtorem transfert igitur ex palae huius paratam pec niam poscit. Licitator vero, quamdiu incertus fuit, ant.., 'l. LIl a - . ipse

468쪽

ipse ab aliis Vinceretur, non potuit parare ac in promtu habere pecuniam. Ergo terminus adiudicationis, quem vocant, ad hoc ipsum constituitur, ut pinguior licitator certior iam factus, sibi neminem praelatum iri, necessariam pecuniam circumspicere M parare queat. Ex quibus Coim

sequitur, in die adiudicationis novum licitatorem audiri non debere, quamvis duplum eius, quod alter licitatus est, onerat. Vide Martini processiim iii. 39. l. II. n. I 88. Sed quid dicendum, si quis superveniat, cui ius protimeseos

aut retractus competit 7 Hunc ante adiudicationem admit-

to, sed non aliter tamen, quam si ius eius manifestum sit. Itaque si id litigiosum est maxime, repellendum eum puto, ne nova lis iudicium turbet, &, quod semper fere accidere , idemus, creditorum exspectationem cum infinito horum damno in longos annos disterat. Neque iniuria sic fit retrahenti, quippe qui sibi imputare debet, quod tempore, & dum res integra esset, non Venerit, ac ius suum ubscurum in lucem protuleriti Exemplum esto in creditore, quem lex I6. de Rebus auclaritate iudicis p d. extraneo emtori praefert. Sed fac, ius crediti, quod obtendit, dubium eue maxime, nec ex actiS apparere, atque a ceteris

creditoribus negari. Repellendus erit, ne, ut Ius inianus in ult. I. de Exceptionibus ait, dum de his altercatur, ipsius negotii disceptatio proteletur. Sic mense Novem. bri anni cm ccxxvii. iudicavimus: Appellante beptem ilim adiudicirten Suthe vi flagen. T. N. D. Rat. dec. 8S geminiaet iidar daS Anschen, ob sth mit 'sustebung der geste, henen Adiudication eine neue Subhastation dorIunehmen, in frivequnq, das der Subhastationis- Procesis stlbit beo rectit flata fer uniersu'utig freptio ei nige Elanget ;u haben scheinet, ingleboen der Appellant Sontidi, alὁ ein Staubiger, den Tortuqvor einem ρuῆaediligen saufer sto abi, mithin, is longe die Adiu

469쪽

SP. CCCCLXXVsI. DE VENDITIOVE SUB HASTA. 4sa

ola ubiger, ex fot gen aeurde, menia beth der neu in Sub hastation ei in

tesserer Maufer fio unde, und Appellat, der propter auctoritatem iudicis in bona fide ist, L. I 37. de Regulis iuris, stilicevieten Meliorationen halbee dab ius retentionis excerciren, und Iusorderst deren ri tige lintersu ung, Determination und

Ius protimestos creditori in Dia subha latione competit, non et-- iam quando bona debitoris priuatim venduntur. VI. Inter plures creditores licitantes is, qui potior est, ei, cui maior . , summa debetur, praesertur. 'Guum bona veneunt debitoris, potiorem haberi creditorem Caius in L. I 6. de Rebus auctoritate iud. postissiait. Idem in L. a. C. Si in cacllia iudicati confirmatur. Ad-

470쪽

que hoc ius in sola venditione sub hasta, non etiam in privata & extraiudiciali, locum habere, ostendi in Specimine

CXCVL de Retractibus ceteris, medit. ult. Sed accidit nomnunquam, ut plureS creditores in licitatione concurrant, atque singuli se praeserri flagitent. Tum Vero Caius eum, . cui maior pecunia debetur, potiorem esse jubet. Verum fallit hoc aliquando. Fac enim, uxorem illata sua repetem tem cum alio creditore maiorem longe fiammam, sed inferiore loco, poscente concurrere, ac utrumque sibi ius protimescos adsicribere. Si id posteriori huic tribuas, ages quidem secundum Verba stpra mem0ratae legis I 6. at profecto contra mentem I Cti, qui creditorem, cui maior summa debetur, ex hac ratione praetulit, quod is iam tum in maximam pretii partem ius habeat. late ius autem non habet, quando alius adest, qui minorem summam primo loco poscit, M alterum cum nomine suo ampliore verossimiliter exclusurus est. Quare nos mense Octobri annicio Io ccxxvI. missis legis verbis, eius sententiam sequuti anteriorem creditorem ei, cui maior summa debebatur,

SEARCH

MENU NAVIGATION