장음표시 사용
21쪽
Romam a Longobardorum de Saracenorum incursionibus alienis vitibus aegre tutati Italiae trientem,Siciliam totam Christianis eripi easti
iunii se extam me mouet, quod cum plurimas ad Gallos , Italosque
si, iii, ii. Rr istis Vibi, Episcopis epistolas dictatas mentiatur idib. λοὐ:, bis pili. i.&Pleuia Iantum Hispaniae h, bis Baeticae ς, semel Cordubensis i prouinciς meitc-Melchia- minerit: quod opinor non fecisset Hispanus de patriae gloria etiam exd si . . r*ψ ςPig phis isti iptionibus paranda s ollicitus. Id denique si
Atii tui a. ip Gon m aut i, quod in lutulenta epitiolarum decretalium conge- Pseudo Fim Uzmulti Gallosrancorum de Longobardorum idiotismi legantum, H, Dchianus e. spanorum ' quales ex Eterij, & Eulogii scriptis annotari possunt a cu- , Notis, nulli; quis enim credat in tanta seculi balbarie impolitillimum, Dioti es Udixi, ni pu dentia omnem fidem superat scriptorem alienam bal - buriem ita perpetuo astcctare potuille, ut a nativa semper abstineret; nec sibi, vel imprudenti, vel bulum excidere pateretur, unde cuias s
tia in ante,in s. t, deprchenderet emunctae naris lectorὶ Iudicent
Decretalium Epi iotirum collictorem Germano rancum
vel Gallostancum fuisse verisimile bi.
C A p. V. DIximus ex ipsa corniculae furacis croci atione de vitiosi sermonis charach cic, aetatem eius nidum ciue deprehendi posse; licet enim nullum adeo barbarum scriptorem a Caioli magni deposterorum ae-
otia uo natum Videamus, qui Epistolarum decretalium artificis impurit peceato, mul- tem aequauerit; in tammultis tamen ingenium de ibliquod Carolustipli u calcauit, de seculi quo vixit reser l, ut nemo, nisi filii sibi oponte ocillos 'μi 'ol eruent laesare id audeat : praesertim si vel in trans cui suὶ Stephani III. r ρ' do IV. Adit anil. Leonis III. de sicce librum epistolas, Anastalij bibliothecaiij scit pia, Germanofrancica si ib Pipino, Carolo, & Ludovico pio congregata Concilia, dc Capitularium Caroli M. Ludovici pii, MCaroli Calui libros legerit. Nec vero si ii urcissimi sermonis vitia a
bipedum omnium nequiissimo abessent, cum Caroli magni aetate superiore in dici paterentur absurdi illina illa commenta quae imperita sestinum historiae politiaeque non modo pii mitiuae Ecclesiae, ted etiam Veteris Romanorum reip.racbulonem produnt. Unde enim porten totae ab eo conficta priscorum apud Ethnicos Magistratuum nomi vide r.rseu - na si cla mines, Pr istamines, Primates legis cali, primi legis siculi Doctores unde primates, atriis pisco , Patriarchae etiam uniuersales, in Ecclesia ame . seculum i unde appellationes ex toto orbe ad Romanum Papamὶ unde paradoxa vax opinabilia , Non Ecere popalbanis i Pisas es Di copos accusare; ID fla Concilia rata esse Ulla Romanus Antistes rata habuerit, licere quidem Metropolitis Discoporam causas audire, at bus Papa esses utentiam de icitia ampronuntiara 8S c. unde inquam illa omnia praeter quam ex summa impudentillimi saperdae caecitate, qui quicquid in buccam venit in clianam destruat, ec quae suo sol te tempore par pr Iiniam
22쪽
primum nancilicebantur me. M ptimis Ecclesiae toto orbe cele- vide supra berrimae E scopis adscribere non est veritus ὶ Germanos an cum autem filisse id praeter stylib. ubariemὶ insinuare videtur quod cum ad pHispanos non rufi quinque Epistolas; ad . Italos Sc ς Campanos octo, Pseudo Pici ad O Eguptios tres,ad Astos & iri iuros duas, adi Orietates i. scriptas epist α. finxerit ad Gallos ς; Germano que a veteribus urbis Episcopis datas i 'iςM decem populo persuasum voluerit: hac forte opinione sibi blandi idue o, tus, Gallicanam h Di xcesim iampis se satis nobilem, eo quod vc. ae missis eoist. fidei inter omnes Occiden ales tenax fuisset, monitiisque ut cum I. Pleiado- Hieronymo loqua0 cura set, inde nobilitari poste si p: is Ecclcitae 'b' ' Romanae praelii libus chai istima fila sic videretur. ἡ 'Addenda etiam duo qae idipsi ina non modo insinuent,sed , vel ab Pl euilo Eu inuitis, propemodum ex tot queant: alteium, quod malefieriatus im- se eoistposior inter alii plurima post A. D. oo .cdita scripta, Bonifici j Ilo- i seu Jo-Pe-
guntini ad Etlii baldum, regem epistolam post A. ita .d tam , & a
Cansith abbatili, epili. aliam post Annum 72 o. ad euridem Bonita- u risi e , di icium scriptam dei rauit. Unde enim, cuius ope, qua via, in Halpa' Deu i Eu norum vix tunc animam trahentium manus venissent familiares nae, sub episti . praeiertim muliebres, epistolae ὶ at nemo mirabitur easdem sub G N p ςV o Ze-manofi ancorum manu si ille, inter quos ab A. D. 719. ad 71 . vixit Bonifacius, quosque & infidarum o schedarum & eorum Omnium clor eoist. i. quae domi recondita habuit, haeredes reliquit. Alterum, quod pri- α I se id, mi omnium Moguntini, Epis Olarum Romanis antistitibus supposi- D in s Uist. tarum collectionem in medium protraxerunt, & per totum orbem s p .hilo cdisseminaverunt, ut eam ab hoc fonte ad hominum famam proslu' litan xisse, & a Germanonancis ad caeteras nationes dimanas te constet: Pacu lo VarCum igitur leges eum qiusanis liberri vim manifestaverat, quoauctorem cς lin epist. x. dium, capitalis ententiae ubiugandum pronunt ictu, quis immensam chartarum in sancti Isinorum piissimorumque Chiatu martyium&con' ,'pse 'absi LGlorum iniuriam νel infamiam a soletatissimo impostole propositam ta l. erist. . congeriem a Moguminis asseruari, legi, offerri, publicari audierit. p P cud Meosquevcl ut criminis auctores, v l ut culpae affines,ex lare donec auctorem Ri ς vs ςPist. est e dubita ieriti Testes in atrocissi ini criminis ac 'iduatas cusatione cxpectas, benigne lector: at praesto sunt,qque fide dignissi leui hei epist. mi; de propter patriam, Francus enim uterque frin, & propter dignita- unica. tem, uterque enim e Ciero fi & propter aetatem, eo dein enim uterque pscux Cal. seculo vixit, quo primum prodierunt confictae in Ecclesi e litistianae dispendium decretales epistolae:&propter studium, uterque enim eas em et iii , citauit: alter sorte e numero planorum qui cassiipposuerunt; alter ini' nica Pseu
tio deceptus, sed qui, errore agnito, uiter monitores locum obtinete xl mix e-ntereatur, ut silio loco dicemus.
23쪽
Ab iiἡhias Prim R. nomia adca Venit librotum s. 6. & 7. Capitulatium, postatim suise Ansegitum Lobiensem Abbatem, collector Benedictus Ecclesiet M
sta sm ei a Pnxinae Levita, is enim in praefatione quam farragini a se compilat inuenisse quς rum Canonum pramosuit, assint, ea qua pubsequentibus tribus liberis ipsi dei cripsit, m) coadunare duit in dimosi, locisa, ct in diuess schedula Auti in diuersu S uouisti.' a. ορ η, - iacitis neralibus edita erant, stasin murarimus: maxime in S. M prompsis ieci, t v i ημ Mctropolis Ecclesia mo a Ricu ho eiusdem S .sita Metropolita- tandem alia no recondita, ct demum ab Anicario secundo eius successore atque confiniatineo quando Ad- inuenta reperimus quam hoc opusculo te re suprascripto insecrere maluimui: . i. h.ti '' benedicti testimoniuria confirmat Hincmarus Rheniensis Archiepi- ex qua iam stre ' libri aduersus Hincmarum Laudunensem post A. D.b87 o. scri- multa mutua pii cap. 24. Quia sinquit forte putasti neminem alium easdem sintenti relius eii, vel ipsas Epistolas praeter te habere, ct idcirco talia libere re existimasti ρ se collige- η re, res mira est, cum de ipsis sententiis plena sit ista terra; cui ct de libro coli ebis uis Ei βψ m Distolarum ab I oro, quem de Histania allatum m Uiu Mogunt ruadeo ab incu DHUMm huiusemodi scut O in capitulu reny ς, studiosus obtinuit, cristrade colentem regiones ex illo repleri Rit. In eandem sententiam incertus auctor de B sutile, x eam nedicto Levita verba facies,haec d habet,Benedictus Mogunt iacensis EGI RQ 'Τ Ω-capitula quaedam regalia, D talia, ct alia colligit , ijs P insimus eiusdem Metropolis reperiri fecerant Rico hus Archiepiseopus qui mona
ωm ct fidem ymum S. AMAt renouauit, is Moguntina Synodosiub D. Carolo praefuit, o homini . O aris erus confingi meus o fecundus post Asa bam success=rduc. iaci t .h C mum horum quos velut uno ore loquentes audiui isti testifica-hodum vi te rione,habes lector, scrinia Moguntina decretallum si Deo placet) Doele est adfiia pistolarum vel osticinam vel emporium futile, & Moguntiacili nonnem c. s. ollicinatorem, saltem tabernarium qui promercales naenias vendit b rex RJcolphum Moguntinorum Episcopum, quem resertam ui tedi non decretalium penum ti butile vel inde coni Lare poccii, quod Capiti desitit, qui in laxium lib. 7. cap. 2Os. Gregori, Papa epistylum Wonnatiae dicitur attulisse, Lim curio m cuius nulla nec ante fuerat, nec post tuit memoria. Is Iusso, quem sunm i thedrason facii annos 31. sedisse volunt l. sancto accest A. D. 786.vela*id. iiiiii, cς xe ne de re Dibili cum quoquam litem moueamus i Anno S tib i c aptius circa finem Octobris. Eode inque tempore,nempe India tione ς 9 See Annal. a Plembiis I9. ab Hadriano I. promulgata diciturn So. vel 2. Cano- Pithcxo ediu num farrago hoc titulo, E Graecis o Latinis Canonibm ct Synodis Romanis dita utique Drer toprasulum ac principum Romanorum, hac capital par cotiis 4 cisti lecta sunt, σω θ no i Mediomamo Prbis Episcopo, Roma a B Papa H, iaci. D .ino Lita sub die I . Glend. Octobru, quando vi negoti, causa agebat s Baroth ad hanc collectionem quae postea ' Hincinari nec suspicionem ei Sigit
24쪽
nec censuram, tanti fecisse videntur quicunque priscis urbis Episcopi pudenda deliramenta supposuerunt, ut ex ea plusquam sexagiuua pitula vel ad verbum nec id semel descripselint, vel additamentis aucta, insulsis nugis attexuerant; vel, sensu seruato, aliis verbis expresserint:vel saltem insinuaveritan ubiquc crambe hac recocta, ubique neglecta lectorum nausea) apposita vere patribus cum Paulo exclamare licuit , R μκρὰ ζυμ, ολον et φυρα Quid enim epistolae ὶ an non a I.Cor. s. . conspersio Hadrianaeorum axiomatum acore sermentata; amara de venenato seminatio transsata plantaria ; e solo licet infelici luxuriosa seges 3 Q Sid e contra Hadriani collectio, nisi corporis epistolarum b, vanillimae structurae basis, sementis in culmos & aristas stet, is les exciet cens, utpote nacta solum idoneum, cultoresque quidlibet ex quolibet exsculpere, & Anaxagoraeum m a conflare doctos Non credent, quos praeconcepta hactenus de Epistolarum veritate & antis quitate fefellit opinio, multos enim ne nuperum delirium auersari, & b abominationem loco sancto exturbare cogantur, fronte caperata pro nuntiare audias, non elle in Epistolas trani lata Hadriani caritula; sed Epistolis, Hadriani collectionem maximc ex parte natales suos debere. At quamplurimis eorum pace dictum velim sententiam hanc imcommodis obrui , pauca haec planum facient. i. Si Epistolae eorum stant quorum titulis ornantur, annon prorsiis hebes,imo in Patres iniurius dicendus Hadrianus, qui quod e sanctissimorum martyrum penu reuera hausit, Romanis Ducibus, Symodis, Canonibus tum Graecis tum Iatinis acceptum tuliti annon vel pedibus in sentetiam nostram com dendum, ut titulo sita veritas maneat, vel salsi titulus arguendus, ut nonibu Synodis, principibus nihil , Epistolis omnia debeant λ . a. Si ex epiliolis Capitula sua mutuatus est Hadrianus, quo casunctum, ut capitulorum illorum verba quibusdam cepe, quali furciblis, in Epistolarum textum intrusia, videantur, ut nescias quid cui cohaereat, totaque sermonis series omn: materia conuenire videatur, quia nulli conuenire expende lector & indica. 3. Si, utpostea ad oculum Deo pro pitio demonstrabimus,Epistolarum artifices plurimorum qui eorum aetatem ς praecessenii; scripta incredibili audacia interpolarunt; ver- c dico pta
bi causa Ambroiij, Augustini Benedicti, Celestini, Damasi,gnnodis ςς iiii e quia Hieronymi dcc. qua cautione negabimus, nihil a diris illis Harpyis 4 μ in Hadriani primi coIlectionem attentatum sitis Ic t q. si ex e sto' eo, diatri, Elarum sonte Hadriani riuus profluxisse credendus est, quo sat Oetae' potviste quaenit, ut eadem verba ab iis qui ante Nicaeni Concilii tempora Episto- poli ea a polas dictasse feruntur, Apostolorum de suibus nillil Hacuimus dixit; ab illi,qui post A.9. 32 .scripsis te creduntur, Nicamae Synodi decreta ta bes si '
dicerentur 3 an venti mile est, vel Nicaenos Patres, inter quos nonnulo d exemploli' uoidain urbis antistites ne de nomine nouerant ex Ecclesiae R fit inter alios inanae scriniis,& Latinorum abditissimis κ--λι- canones sitos eruis hui pater Eu-
Irivs Julium elicem real: os posteriores,adeo despualle, ut ca quae G Apostolis statuta fui Te expraedeceilbr uri Epistolis didiceram, Nis Clelut ignoti cima Synodia assi hcient , mallentque Srnossi auctoritate quam plaud fueret.
25쪽
a obiit Hadrianus A. D. τ's. I Kal. Iamiarii.
Apostolica nitit Haec ad specimen ,ut qui hactentis oscitantes halluci nati sunt, errore deposito , tandem itatuant Pseud Bidon merces nonnisi post annum Domini 786. liue Ricolphi, liue quod magis probamus aliorum qui Ricolpho superuixere arte conquilitas fuisse. Non sane nego quos iii pra citaui testes in ea sententia elle Epistolas sub Rieolpho innotescere coepiste: nec distiteor Hincmaro persuasum tuisse eas deII stanta a Κάρ ho in vulgus sparsas dcc. non deniq; abnuo easdem annorum aliquot interpolita ab editione Collectionis Engit ranino datae mora, expectatoque Hadriani primi obitu produe potuisse , susticiebat enim plena annorum testa radecas, quam ab A. D. 8oo .ad Ricolphi dormitionem V esi laxisse collat, dii- seminandis huiuimodi quisquiliis ut tandem Gallicanas regionos replerent: non tamen desunt argumenta quae suadeant Ricolpho vesintegram philol: mereatam collectionein, vel Iahem epistolas aliquot quales ntinc habemus incognitas fuisse: Hi panos ei dein nihil contu-lille, Hi ncinarum vero quod ad suspicionem fraudi samoliendam, repetendamque es ius nuperae farraginis originem vulgo iactatum futὶ vi tenore veritatis in v uitione insit per habita, credidisse: Quid nos ad Hi .p.mosa falli camine liberandos impellat, iam supra diximus; nostras mox iii per ementito ilidori ingrcatoris inulo coniecturas allaturi, virum hic addemus, non tacite fidem inuentui os quicunque Hadriani collectionen ex qua ita tanta collapsae reip . re disciplinae Christianae ruina nihil propemodum commodi haurire poterant Hispani,cum nulla inter eos appellandi Papae potestas, nulla Cleri priuilegia illibata cilen Roma in Hispaniam post A. D. 785. perlatam; ac demum ex Hispaniis in Germaniam paucissimis annis exactis numerosam epistolaruari segetem aduectam contra omnem veri speciem assere te maluerint, quan 'uod ipsa rei evidentia in dubium reuocari non patitui in confiteri collectionem illam Gallosianco Engel-zunno primum datam,ad Moguntinos finitimos postea delatam fuisse,qui ea ab iis,quicquid libuit finxerunt, & Vigilanti uin i omnia Ilidoro,& aliis a tanta mentiendi libidine alieni stimis actinxerunt. Porro ne quis vel Pseudo- Isidorianae compilationis, vel Epiliola-nim omnium, quas hodie farrago illa complectitur, ii ue auctorem, siue collectorein Ricolphum fuisse suspicetur, quod post Hinci tum ali, crediderunt; clarissimo, dc quod arte nulla eludi queat argumento, fieri id non polle probamus: Quod scilicet, cum absurditate non careat Ricolphum anno Domini 3i . vita filia etiam,Centones exscriptis toto quatuordecimo post editis consarcinatos, vel farciuisse vel nouisse, Epistolas quasdam, verbi causa, Pleud Ui bam & Plei do-Joansus 3.m quibus Concilij Parisiis stub Ludovico pio A. D. 819.ς coa ,sententiae ad vel buleguntur;Vel penitus, vel quales hodie sunt, ignoras Ricolpho masse ncino iure dubitarerosim meminent praeter. ea lector,illa ipsam de qua nobis sermo est, Pseudo-Urbani epistolain, aliis olim verbis conceptam iuisse quam nunc legatur; ubi enim ante annos 77 o.4Hinci dc Carolus Caluus in epit L ad Patres Cocilij in Ch
26쪽
iri Charissaco chregati legebani, Res Osacultates Ecclesiasticae oblationes appestant , qaia: Domino os servix' ct voLisum melium, a pretia peccatorum, o patrocinia paci rum .s quis illa rapvcrit, reus est damnationis Anai te 2 Sapphira, ct oportet huiusimodi tradere Satanae, Pistultus saluus stat in .s: e Domini : in codicibus nos is haec longe diuersa habemus, Ipsa res dolium oblationes appellantur, quia Domino o eruntur. Non ergo debent in altis Psbaa quam Ecclesiasticis, praedictorum Christianorum statram vel indigetium convcrri, quia V vota fiunt delium, pretia peccatorum ac patrimonia paverum, atque ad praedictum opus explendum Domino traditae. Si quis autem l quod absit secus egerit, videat ne damnationem Ananiae ct Saphirae percipiat : ac post lineas i. par tim ex Scriptura partim ex 4 Codice Theodosiano, partini ex ipsa impostoris mantista petitas tandem subduntur haec vel ba, quoniam ς iuxta Apostolum tradore oportet huiusmodi hominem Satana, ut stiritus aluussit in die Domini. Id etiam obiter moneo, te secunda Pseudo-J iannis primi epistola dici poste,eandem eius ac epistolarum Pseudo- Uibani & Pseudo-Joannis terti j rationem este debere, quandoquidem in ea notari pollunt imitationes quaedam phraseon quibus usus est Ionas Aurelianensis in epistola ad Carolunt Caluum, quem regna re coepisse annos a Ricolphi obitu as. nemo negauerit: idem sorte in aliis Epistoli, alij obseruaturi sun sed haec in transcursu. Postquam Ricolphum si non ex toto, saltem ex parte a culpa exemimus,alium qui post ipsius obitum vixerit, Epistolarum vel conscriptorem vel mangonem quaeramus necesse est; is autem non longe quinendus videtur, sele enim quodammodo offert in quem Impo sturae suspicio metito cadat, ille ipse qua modo de Ricolpho testimonium tulit Benedictus Diaconus; is cnim omnium primus epistolas in partes secuit, quas insigni temeritate sed non omni pudore decocto titulos enim onus iti regiis Capituli admisceret g: ipsiunetiam, sed frii lira, toto aduersus Chorepit coporum munus impetu ut ecclesiae noxium perfoderet, debacchatum opinor; licet enim circa eos cibLeone III. ad quem Arno Duauiensis Episcopus a Germanosiancis nullus legitur aliquid attentatum videatur: nes no tamen Chore-Dilcopatum illicitum aut ante quadringentos annos a Daniaso prohibitum, aut a Leone I. & Joanne III. penitus improbatum fuisse vel pronuntiauit vel credidit: habuere semper Chorepiscopos x suos Ecclesiae Gallicanum imperium agnoscentes; siquidem paulo post A. D. ri . Agobardus Lugdanen O Fcclusia Chorepiscopus in locum Leidradimonasticam profitentis est iii brogatus, &post A. D. 831. Theganus Treuirensis Ecclesiae Chorepiscopus de Iallovici' gestui: bellam Ictinysit de Gallicanae Ecclesiae Synodus A. D. S2O. Parisiis mcongregata, Hispalentis Concilij secundi' vestigiis insistens, Cho epilcoporum munus arctis limitibus circumscribendum non abolendum cens iit:
quod dissimulans Benedictus Levita, a quo scriptas sub Damasi Leo- nis, & Joannis pontificum nominibus epi stolas & defloratam Parisse nam Synodum si spicor, C hor episcopatu in de ab antiquis,& suo tem Pore a Gem Ofrancia abrogatum salso sic ritu ; cum Rigboldus
a Concit. ilia luci confre patum est A. D. 816. locus autem hodie
dicit ut Cressisur Serre. b haec verba deprompta di, imus Ex Prospero. c describit impollor c . s. Actorum ad versi uri II. d lib. I s. ut
27쪽
a apud Fr Rhemensis Ecclesiet Chorepiscopus Synodo Suessonens sub Hinc. xi iis' maro inter utile A. D. 313. & Nicolaus I. post A. D. 818. ad Rudol-E ' phum Bituri censem scribens , Chorepiscopale munus probauisse le-b Vide epi. gatur. Aduersius Benedictium eundem suspicionem augere potcst,estolam, ad si- ditum ab eo,in ipsa quam suo nomine euulgauit, capitularium colle-ncin P xi ctione, malae fidei specimen. Audieratς circa A. D 787a in Paulini A. s. hi '' quilegi erilis patriarchae Romanae sedis legatione fungentis auspicitae viae capi primam Capitulorum collectionem Aqui grani prodiisse , & Caro tui. lib. i. ad lam regem anno So2. legatos per imperium misisse, 9 2 .capitula constituisse: cap S:. ac tandem Ansegitium Abbatem ς A. D.827. quaecunque reperenat ca
: pitula magna cum laude digestille: huius Miltiadis tropaeis a ibinito
e si hebeti statim Benedictus pari sique adoreae consequendae ardore inflam- ibid. Anseo. matus, quaecunque vel inuenit primus vel ab aliis inuenta interpol sis ipfe idem uit, Hidios illime conualauit: ne cui autem mirum videretur poli An resi N im' legi si laborem tantam capitulorum e tenebris nescio quibus erepen- . Ahh. tium frauriginem momento velut e terra nasci; finxit ab Auster se nec inea, nam ti inedia macrita sorsitan hiille vel collecta, necesse fuisse i xt a desidio Vbi- . M si . - cunil e in enm potuissent quoerentur. Ideo ea se qua ille aut g inuenire n Za. mst quiuit, auth insereresertasse noluit, illa quae postulans a fidelibus S. Dr. I 'L. et a clem. 9PPintac Caroli atque Ludovici didiciti in iam dictis libellisiminime se .. - 1-, si torta, pro Da omnipotentis amore, o S. Dei Ecclesia acsici reorum eius a citam D. Lu- que totius p pus utilitate deliter inuestigire curauisse, ct iu tribus libellis di- .seum Aogu- stincte cum titulis sivis coadunare i ac Ludovico, Lotharioque, atque Carolo no-
si Chrs - HI viis rexibus suis videlicet Ludovici pisiimi Imperatoris habenda ct om- :α,, nu in Christianorum delibus tradenda scribere non distulis Ie. En hominisi is, ct L, in re seria ludentis, technas: Virtutu Perae custos rigida uestellas, Tertius iha, j Caesa- e coelo cecidit Cato, cui populi salus uprema lex esse videatur : at quisquis is sit ,- penitius in omnes operis ab ipso publicati paries introspexerit, is vel
. . insulia mendacia, vel centones πολυ in se, vel certe Canones maxi-,is Apripta ma ex parte interpolatos saepissime deprehendet; ac si inter libros tres a naui -- postremos capitularium & priores quatuor in quibus etsi forte non pitula. omnia purissima, nihil adeo portentosum aut adulterinum occurrit,
, se comparationem instituerit facile comperiet quantum distent aera lu- ' , pinis. Conferantur si placet in Concilij Paris A. D. 8 19. celebrati
st ital eentones sarcinit pxo Dei,Ecclesiae, populi amore uis credat' i egregia vero laudem sabulas regibus di plebibus obtrudere. in haec pinea ad recimen, plueta obie uaburiit ab aliis.
28쪽
cliij Aquit Iran. sit, Gicg- .rari. I. cap. 6.7.2. ciam cap. i TI.:72. ITI. libri 1. coi undena capitul. ciusdem Concilij pari. 2. p. r. 2.3. . cumcar. 2i.dc 22. additionis a. ad librum 7.capitul. Concilij b Cabilonensis ii, b Leone III. cap.rs. 26. 27 3 O. 32. 33. 3 . 3I. λ6. 3. ψ2- ε; ψ7, 3-- .cum pr. 23. 2S. Da. 28. 29. I. 32. 3.3 .3J.36. 7. 8. 2. Ι .additionis 3. ad lib. .eorundem capitii l. Quo tempote quo monitore ad opus se accinxerit Benedictus, iam
supra ex ei: idem pia fatione & incerti auctoris de eodem elogio didicimus;ue tamen nos incauto obliuio caperet, monuit ipse ruisiis in carmine praefationi addito i haec inter alia,
Ut Ani egi iam scit. II: Hictvi ego ternos Levita libe ma n xii ais q. eis rectratar opus. Ore spatet i; aetatospra attrepansit ut ipsa, lini bi toti titulisse posito sexuuis Cum isitur Aulgatium iecundum Aistulphurn abς A. D. 82s. vel fit ad 8 7. Epilcopatum Moguntinum administrasse testentur Annalis a Pitlioeo editi, incertus auctor initio Capitularium, Hermanus Coti actus, Lambei: Schaisnaburgensis, Maiianus Scotus, Auentinus lib. . Gai par B culchius in epitome episcopatram Germania, Serarius M an lib. . de in episti. Boiii facis epist. Ii6. constet autem Benedictiun
Lothacio & fratcibus post Ludovici pij mortem in regni possestionem A.D. 839.vocatis, collectionem filiam dedicasse, ad cuius finem adiecta est ultima appendix ex Decritu Tendonis Senonensis c Hin mari Rhemensis deprompta anno Caroli Calui undecimo, eu A. D. 8 9. Capitulatium potirenos libellos tres inicet annum 8 7. 4& 81 o. vel c :te 8si. pro in si ' oportet; quo tempore vel ab ipso Benedicto conficiae, vel ab eodem sub incudem reuocatae ac tandem in unum corpus redactae videntur Decretales Epistolae: unam enim eand cmque i, luam, informem, quemque alia sorte abegerat, partum lambendo paulatim figurasse, praeter ea quae sit Pra adnotaui naus, stylique identitatem, S phraseon sordes, & petiodorum inconcinnam struem, haec etiam insinuant; I. Paginae integrae ex epistolis in epistolas translatae saepissime leguntur; r. Quos locos ex Bibliis & scriptis Veterum depromptos siue itudio sue caiii, mendo su in exemplar nactus, adulterauit cor, adulterat autem fere omnes eosdem corruptelis iiisdem infectos in posterioribus epistolis saepius repetit. 3. Nec alienis Gluin verbis saepius abutitur, sed illis ipsi sphralibus, quarum ope aliena suis connexuerat. . Si quando ipsiam spiritiis deficit, aut haerore in vado cogitur, solennes nabet sormulas quibus quasi contis subigat orationem de ad viletiora saepe άωροσδ propellat; hanc exempli cau:a in quam aliquoties incurras, Hac, stat res, valde timenda sunt dec. Quo vero sne tam multa in Romanae sedis gratiam commenti sunt, tute auigariopraecipiente Benedictus, sive Ricoli o hortante alii
mulgata fuisse alteri L vide 6 38.
29쪽
prioresὶ Memine it primum,lector, Bonifacium Ab quo Moguntiacum ad primae sedis nonorem A. D. 7 s. euectum est, ad promeret dam pontificum gratiam crebro Romam commeatuit ., Auno videli cet Ii'. quando Germanorum Apostolus de Rom. sedis legatus i chus est: Anno 723.quando Episcopali dignitate amotus est: Anno 738. a vi π sup- quando Gregocium II l. viuisit ; Anno si. ui Egilii ardo fides ha- baido i ii ' benda sis quando durchardus misceburgentis episcopus creatu .csma. Eundem crebro linatos ad urbicos papas nai: ille, nempe A. D. 73i. claricos aliquot quorum nomen ex Idit; Anno 726. Dcutiat; Anno 7 2.& T F. Deneardum: Anno 7 3. Burcharduin: Anno 7Si. I ullum, quem pollea successorem habuit. 3. Eundem ius iurando praestit a. A.D. i . Giegorio II. h pollicitum fitile se fidem, puritatem a Iue concursum P
tro, Or Pritionbius lem Romana, cur a Domino Deo poti as Is gavd otii ηι-que data est, eius Vicaris atque accessoribus eius p r Omma exhibere. Grego'c A D. ii. NO III. a quo pallium obtinuit A.D.7si. se omnem debitam obedien-d AD. 7 i. tiam redditurum : Zachariae, se . seruum , subditum o discipulum, quantoscunque obedientes vel discipulos donauerit Deis ad obedientiam Mς A D 7s postolicast iu multare atque inclinare non cessituram 8, ct Stephano II I. ic
pedi Rom. cruiendo seruum Meldm ct deuotum permansuram. Eundem 1Zacharia delectum qui abdicato Ciuiderico Pipinum regiam n Francorum inuadentem ungeret. 1 Eundem denique horrcndi huius pio g disi o. c. nuntiati quod Gratianus in Uecretorum g codicem retulit nouitate
ditur, inutilis ore missu in operibus ARO inseper a bono taciturnis, quia insens ossicit θι, ct omnibus, nihilominus innumerabiles populos Oteruatim siccumducit primo mancipis benna, cum ipso plagu multum aeternum rapulaturus: h Deus do h Huius culpas i hc redar creprae amitin re Iuta octos ipsi ii
. ferre dri ordine successorunt, Lullus sanguine Boiuncio iunctus, Ricolphus prebenuatur. Caroli magni Archicapellanu ; Aistuli lius; Aulgarius Ricolpiu con ' , .es s languineus q'inuin Vtut satis ira mansi memoria, propentior ta- ΓΑ hii tnen in Romanos Pontifices affectus latere non potuit , extant enim titi in lib.3. i Lulli,coaetanei Papae opein expectantis, litera , extant Leonis III l videt in ex & Gregorij IV. ad Ricolphum & Aulgatimn Eucharistica cristolia, Titi με vin in quorum altero Aulgario giatvl.intem audias Gi UOi iiun,qui ct tum ergas dis A stoli AE praefulam, ut condocia impendere curavit: extat denique incerti auctoris initio collectionis Benedicti de Ricolpho de Aurgario testimonium ; utar inquit hviusmodi capitul avi pereuri sus ait, re tam si Gul μή Iam ral cilc Ius, ideo ut Are arro erram solutis G gyrius uas risci m Gcrmam aliquam o commisierit: Nic III
dovici Imperatoris lus contrap ems. t , si postea reconciliatus cst 5cc. Cum iraque Bonifacium Proximosque eius successi, res Romana: sedis, cuius fauore si ibi cum ad summam dignitatem excicueiat, com
pendia studiotissime sectatoS fiuile confici; quis.vel deuinctillimos
30쪽
clientes patronorum quorum gratiae omnia propemodum debebant. commodis inuigilabine dubitet: vel Mosunt iacensem agrum a mancariis Papalibus excultum, fabularum in Episcoporum urbis gratiamem harum feracem fuiste miretur: vel in tanta mancipiorum turba aliquem mille cui graue non esset deuotum caput famamque Roma-n.e Ecclesiae utilitati,etiam per nefas parandae,offerre, neget: vel ab eo
qui filiorum aduersus piis limum patrem rebellantium prope partibo diales animo; improbo consilio incendit, falsi crimine teneti, fasque omne proculcare ibi peat: vel denique ab urbici Papae iamdudum ad tyrannidem anhelantis legato,regibus honotifica, Ecclesiae lalutaria,veritati consbna expecteti Ad hanc quam Aulgarius gessit legati nem respicere videtur capitulariu coliceior Benedictiis, in in scribit, a vide piae agro uilam esse omnia haec quae in unu corpus redegit capitula maxime A- B cdi-ρ Dirca aq ritates resimiata Ludovici capit Ha haps'sic aurestri ruit 2 L M,. ι ei, ah sanctione dareta hii illi: tri si ς rit nitorum librorum capitula Aposto- sc
fa es ι Aucta auctorinite roboratur quia hucudendis maxime Apostolica intem c ad finem
suu legatio, tu scepta nempe ab Auigario: quo praesente, imo praecipiente MN 7- ut nipta a Benedicto ipsb audiuimus Moguntiaci cula sunt Capiti latia, de inuestigatae eorum sodit rmata ergo Apostotica auctoritate dicuntur, quia Aulgarius Romanae sedis legatus, Greeorij IV. consiliis & auctoritate fretus eadem conlibi iussit, de postea probauit. Cancrum ne quis quod de Ricolpho scripsit Hincmarus Capillitariam curiosium eum fuisse, Histra de Aulgatio ab Incerto auctore di-ehum suspicetur; moneo Aulgarium hunc, contra . Veterum Cano- d Vide Connum statuta, mille in comitatu principis assiduum, aulicisque turbis Anxio
adeo implicitum ut necesse fueritς Moguntinum clerum plebEmque ' ψ ς ς
porrecto libello missionem eius a Ludovico effagitare, ne semperi e vide inter grege abeste cogeretur. Videti sol. volebat Aut garius, ut libelli verbis Epist. Bonisa-
utar, Imperatori momnibus delis senevolus, humilitersabie I ,rue benignus, Lij epist i 7. ct in eo maxime libenter 1 laboraturus, quo reserer bene pii fima Augusti Ericedentia illae a existere, ct in aeterna beatitudine tum sanctis omnibus tria b tam coelo gaudere. At hoc praetextu rei p. gubemaculis assidens Ludovicum plu laus spro innata pietate) ad tauorem Clero impertiendum propensum magis ac magis deliniebat, Episcoporum iam tun et ad Vide Con- maiora est ii gentium s depressa solitici magistratus auctoritate in spes
exigebat: leges si non figere ac religere pro arbitrio, at certe inflectere, ii addendo & suggerendo quaecunque videbantur oportuna conaba- cap xiuron. tur: li incenim Benedictinam Capitularium, utplurimum, centoni- cap 33. bus refertam collectionem originem ducere probabile est.Supremam
denique Gallostancicorum principia in potestatem,ipsumque dignit, iis tunc temporis urbis Episcopis formidolosae, florem paulatim infringebat; cum enim Carolus acceptis ς patrici, dc , augusti titulis, v g A. D. bis Dominus euatillet, abdicatorumque Graecorum exarcharum&Imperatorum iura omnia sibi vendicassenSummam nascentis Impeiij hmaiestatem reuereti coacti Papae, principum religiosissimorum per emisianos quoscunque, maxime per legatos a latere, inter quos Aut-