장음표시 사용
51쪽
mentum eadem methodo, eodem stylo tractasse, quid mirum in ub' ris quos eodem secuta vixisse quibusque Spiritum lanctum non solos conceptus, sed singula verba inspiraue constat 3 An idem dici potes de Romanis praesulibus, qui dii iii stimis temporibus, suo macie, . pio. it se obui ina tulit O c ilio, scriptille finguntur λ An verisii nile est cos quo tempore plebs ipsa Romae puru locuta est in barbaliena e-ctalle, ac libi peculiares pii rates illas este voluiste qua pallina 8.& 9. seculo obtinuerunt At quanquam in to o scriptorum Apostolicorum corpore lancti sitim simplicitas , summaque dogmatum Sc paraene-seon conformitas elucet, non tamen ubique eadem semionis facies occurrit; singulorum manum mentemque lapientissimo consilio ita direxit Spiritus Sanctus, ut singuli propitum scribendi morem serua-- rent, Jc in eiusdem au iis monumentis quaedam nonnunquam sera Vide Hie- ilionis diuersi as appareret: hinc enim factam ut sicunda Petri episto-ronum qu st la a pleri que eius esse negareturpropter styli cum priore dissonantiam: Sc epist., ucbrxo a mictu Paulinis propter eandum tu siermon que illona ameus A. lib. discrep rc vi si tur: dc nonnulli de Jacobi, Iudae, Joannis a. de s .epili lis & Apocalypsi dubitarent.
TvRMAN. h Addere potuerunt Magd burgensis, quod sepe ea dem si sentim priorum Ponti cum Apostolicorum 2 ei dem fere verbis pos ores Pomisces in epistola Uurparunt; si isdem is auctoritatem id auget 2 confirmat. N. Addent quicquid in mentem venerit epistolarum patroni: at nunquam persuadebunt demo auctoritatem earum augere ct con in re polle , quod fingunt so . vel viros iisdem centonibus diuersimode farciendis intentos, iisdem sordibus delectatos, easdem materias una cade inque methodo tractare, aut eosdem conceptus iisdem plane pli rasiluis iisque spurcissimis exprimere ausos fuisse. Si qua is, tur in epistolis inter se collatis, styli serinonisque vel diuersitas, vel inaequalitas apparet apparet autem non raroin eadem in singulis per se sumptis obseritar: potest; eaque non aliunde orta quam ex lacini rum male consarcinatarum disti militudine, de incedine ita dispositione, quae saepe tam conspicua est, ut ex professo Horatianum pictorem.
imitatus, Humano capiti ceruicem equinam tu gere, variasique inducere pla-mri voluisse videatur impostor; alioqui 'uicquid e propria penu hausit, id ubique iisdem maculis foedauit, iisdem coloribus distinxit, eodem orationis habitu induit. '
Spurcissimi in Epistoli sermoni sordes non putantur eo apri is urbis Episcopuscriptin esse.
C A p. X I. postquam ex styli omnimoda similitudine seu verius identitate
epitholas non a veteribus Ecclesiae Romanae Episcopis, sedarecentiore aliquo scriptas suisse docuimus, de barbari scriptoris quem νel per I brevi somniare, νa arritum morbo phrenetico Hippocratas rincutis algan
52쪽
alligundum res, inquinatissima oratione pauca adiicienda sunt. Monuerant Magdeburgensesgrius illud fermonis ab eo q&o Usunt secundi a Centur. L. a Christo nato' liscriptores δῖς δ - σίν distare. Quid hic Turrianus Z cap. . Omitto inquit) , quod isti boni linguae Latinae auctores eleganti Omeop rome ripsisse sic Plimum, et tum,Sotimum Taratram, Iustinum OeIt- quos eorumsimiles: in quo satis e lingua Latinae ignaros o stendunt o risiurn I- tis talis movere possent, qui in oculis serunt elegantiam Plauti, Terentq, Varronu, Ciceronis, Caesaris, Lucretir, Virgil j. qui alii eiusmodi. At certe nihil est quod rideant Itali praeter Didiosi Jesultae vel pudendam αγεψω, vel portentosam mentiendi libidinem. Non enim Magdeburgentes dixeruntPlinitiin, Suetonium, doc eorum omnium qui inter Latinos vel ante vel pom hi isti natalem claruerunt, purillime scirpsille: sed inter sic li secundi scriptores purissimos atque elegantissimos este: quodncmo opinor negauerit. Magde burgensium verba sunt, Etsieo tem re id est ab anno Christi acio. ad 2Co. Latina lingua non adeo ommyuomitu. ct mundi te persecta erat, atque Iuli, Caesiis o Auit in tempore; tamen non si irata v insitisse, inepte o barbare quenqi sani locutam esse testa sunt multitius sectili docti simi viri , qui puris me o elega iligni ne locuti sunt, ut Plinius&c. An non latis se vel olcitantem vel mendaccin ostendit Jesu ita,qui ea Magdeburgensibus obiicere veritus non est, quae ipsi ne per som- 'U'μ'
nium quidem cogitauerantὶ T v R R. Concedamus eis non carere siolorosimis epi solas. iv. Quali vero niti concellerit Jesu ita, laboraturus sit probati . . num penuria quisquis euincere volet ubique ea soloecismis barbari-' misque scatere, cum passim liceat eiusmodi flosculos decerpere, Di- Callith ep isivi unt obediendi non detrahendi, sunt portandi ct amandi, d nocere alta s Pseudo quem, ς loqui, tueri, gpersequi pastiue; b malis alicuius particeps esso, i con- Axi I episια. entia literarum, paternas disciplinas iniuriare,' charitatiue, potestati- i ' tie,' rigorosius, se cauere, & sexcenta alia. - ist, TvRR. Annon erat consilium p prudens mone imperiti rusti uti in rebus L Ide epist. 3. a salutem omnium pertinentibus, ut etiam ab idiotis ratessigi possent' i Pseud N. Aliud vero es hilum demittere,oad captum tenuiorum accommoda- ΜηςHim ς
risphrasibus uti, aliud cum vulgo inepte o sint oloquι illud facere si 'lent pii quique doctores, magna cum laude prudentiae de charitatis i Pseud Christian : hoc unum iacere potuit epistolarii in stippositor, cuius scri- Steph epithrupta omnia sordent, suntque, ut Catullinis Verbis utar, cacata charta sed N ij ' i V . ii eorum consilium probant Jesu iis qui deribus a salutem omnium N mentibus verba facientes eas quae ab idiotis intelligi possint pluases ii Pseudo seligunt , cur iniquum sacra peregrina lingua tradendi morem se- Euseb episti. quuntur, quo idiotis barbara Domini in Scripturis loquentis vox fit, ' ipsaque q simplicium menια καρπος esse cogitur λ , T A TvRn. Zephyrinus lacuitu est ut vulgus tunc loquebatur, probent Mai cosilium v d burgenses no ic illis temporibus vulgo loqui siolitos. cat Bimus. Quasi vero neces le sit probare veteres vibis Episcopos cum ' i Ox i faece plebis agasonibus, coquis &c. loqvi solitos non fuisse ;aut eos in V Astercoribus, ceu scarabeos, perpetuo volutatos simile ipse probauerit. .i e '.
53쪽
Tunni AN. An existimant Magdeburgenses vocem modernus, qua Zephyrinus usius est,amodo dictam, tunc nouam suisse' M. Nobis necesse no est quod in vulgi usu nut, ab eo quod inusitatu fuit secernere; forte vulgo recepta, forte nulli nota fuit vox modernus; ram quia Romanis Episcopis dignam asserunt aduersarii, probare ebent idoneo aliquo exemplo antiquis cognitam fuisse: interim notabunt Turrianum de veritate eorum de quibus ad rauim usque disputat, adeo secuti animi esse, ut quae de Pseudo-Urbano notauerant Magdeburgenses ad Pseudo-Zephyrinum, in cuius epistolis vox in
demus non Occurrit,temere transtulerit.
ζ' hi bi ta fimum Cilicum idiotismos, eloquium tricu implicatum plicia S verba homitem digno non potuisse Graci eloqui' explicare sermone; puro non potuisse quod aT, '' seruiebat tran ferre sermone quem tamen in rernacula lingua habebat disertis fiuitii, ich. nu quasi rusticatu adhibere solitum fiuste: ea de causa Apostolus ipse
pro lib. ad- quam sibi trabuit ιδωτειαν του λίγυ opponere videtur i -τῶ λο- Qui υ,πειθοῖς αἱγωπ Hir opias λογια, mθ αλογια, α λ ο ου, qua sim , t Coi Li . plici Oribiis insidiabantur ita postores τρενα -- ; at qui prae ignarem i Colosi. 1. . Πω Imperι ra, ritiosa elocutione usim grammaticae vitia incurrit , de solaci se k i. Cor. r. i . mos fecit,& Rhetorici nitore sermonu verborumque compositione, octo η νωi Q m siti caruit, non tamen ignorauit lucra siculares; quas ct si nonsciuit adm si'. in . AEli tu saliem ex parte contigit: amplius dii uri,qui ulmi mos inriti ad Ei h. v x fecit, O Vcrbaton reddere non minit sententia que concludore, aud ab initio, & i ter bi vendi uit sapientiam id quid in λεγν, nequaquam Vero γνωσε, ἰ
tib 2. in epist δεώ ista pio si is: an idem de epistolarum stippolitore dicere quis R4 6 quam audeaci de cuius sat r.iginibus Vi semel emendicatae aliquor se risi iii tentiar excipiantur veris auctoi ibus testituenda: iure pronunciate ise bit υm , quique Hilari j Luci teliani elogio dignissimus semere iudicabitur 'im rutis omine scientia, ut Ecclesiae praeposito τηλ. ει
quam indignum tuit; si1c Doctorem scientia imperitum cite, oc . δε- μα- πε u δογαί n. , indignum semper facinus villim est Hluare non possunt Apostolico ita, τεια exemplo se tueri qui plane&reium& veidotum cognitione destituuntur; non enim ita serna ne imperitus fuit ut aduersarios sapientia: sermone reuincere non poseo Rom. is. set, qui nihil non secit' Me ' ν, κ, quique uti . Chrysostomi verbis utar r Judaeos Hellenastas κρατος -κα- λοω,ςς δ ic εἰς modo avo o Δαυνεν ύς 6 ε ς φ νυ me ξοα θλιμ εώ φ M τ
TvRR.&Bi N. Sipropter solaci malit barbari mos o c. epistola Pontia cum
54쪽
sta vetari res reiici deberent, omnes S. Pauli epistola, pumes Veteris ac Nouι Testamenti scripto res sacri ct Canonici reiiciendistrent. S. Paulus i. Cor. Σ. de se ipse ait, Et sermo meus, & praedicatio mea non in persuasibilibus humanae sapientiae verbis, sed in ostensione Spiritus & virtutis consistit. n. Pltatius aequo laudat Paeuales qui vult extrudere merces: ubi docuerint decretalium propolae, iplis inesse qualia scriptis suis & praedicationitribuit Paulus γ δ ξιν -ύ- e 6 δοιάφως , tum demum consequentiam admittemus: ni faciant , cur pergant noli modo dissimilia, sed plane pugnantia ficum frontibus aduersis componere' Vere olim de Paulinis scriptis Origenes adueuiis Celsi , Grtam, - - - a adue s Cel
easdem stultas esse fatuasque ne quid grauius dicam confiteri necesse
Ii D ε M. Inscriptura si cra innumeras phrasis o Bruttones inueneris regulis
n. De Veteris Testamenti Hebraico codice id plane falsium est, in Graeco Novi Testamenti nonnullae occurrunt phrases, quae Graecanicam Syntaxim admittere nullo modo possitnt, sed has omnes totidem Hebrailmos esse constati, vulgatam utriusque Testamenti vel sionem innumeris locis, partim interpretis qui tamen sua laude fraudandus non est partim exscriptorum culpa, mendosam esse nemo distite- tur; sed mendae illae si cum epistolarum tacibus conferantur, ornamenta propemodum videri possint. Ii DE M. Orige s lib. s.ct 7.contra Cellium multa disputat aduersus phili- sophos qui O. ἰς Scriptura sanctae exprobrabant. N. Recte Origenes Prophetas, Apostolos, ipsumque Dominum
ξεσιν. Κορρή-ς έρη tua: at id dici non potest de decretalium scriptore, in cuius sermonibus excipio semper alienas phrasies) quaerenda non simplicitas sed barbaries incultillima, non phrasis abiectior sed foedillima illuvie sordens , non salutaris doctrina sed impos iurarum
sentina ipsumque ανουίας iatio ειαν.
TvRR. Qui negant epistolas ob neglectam phrasim . negent epistolas B. C priani quia in eis legunt, si ibitatos, libellatos, quaes ionatos, adunatos. o negent Scriptores Novi Testamenti, quod in eis florei mos O verba rudia legant, aut dicant usi se loqui Spirit xvi qui eos docuit. R. Bona verba Turriane: hoc sorte tuis similibus non nobis dictauerit spiritus blasphemiae, caetera nos nunquam negabimus; diximus cnim quid de Novi Testamenti soloecismis sentiendum sit: addimus
55쪽
vero humanitatem ipsam a lectoribus aequis exigere, ut de Cypriani scriptis Horatianum illud pronuntient , non ego paucis osen armaculis: at epistolarum dispar plane ratio,in illis enim quicquid est Latinis auribus dignum, adscititium est; quicquid α γραφευι suo marte scripsit,
foetet. TvRR. Eadem audacia Iutherus epistolam Iacobi stramineam vocavit.
Errauere fateor Lutherus, Magdeburgens , aliique paucissi-ini qui in Magistri verba iurauerant; at quis hodie errorem ex imperitia natum propugnat ξ nullum certe noui. T v R R. Grego, in Nisimus in illud Tunc ipse filius subiicietur sint
muni aliquando deflectere docendi fratia , quod fecit Paulus diuino consilio; aliud inquinat illimis vulgi plualibus abuti ad imposturam faciendam, quod epistolarum ei lichoi pro virili conatus est. TvRR.&Bi Navs. Origenes Tom. . tu Ioannem soloecismos Patisi e cusans ait, Qui voces distinguit, de sisnificata,& res,non offenditur soloecismis : Opaulo post, Non ignorabant Apollolon quibus impingebant,& de quibus non culabant,&c. hi. Quandoquidem de his soloecismis supra egimus, nihil hic addere nectae cst: monemus tantum allegata Ongcnis vel ba in Tomis per Rustinum in Latinum iei moneni transsatis hodie non reperiri, - sed in Psilocali cap. . ii rea Turriano fideliter verta esta; sic enim
male vertit curabant, pro vertati sed haec obiter. Ba Nivs. Afirma memoria liguum studicamur est, id quod S. Spiraliourri nutum salias minitantu C pri Episcopus,m Pu caras vi consesor, sacrarum Scrip rarampro gnaro T Philium Pirum cloquenti inium, asipermiracula ad scini Christi iam ante conversam, m S. Mora Synodo peroran-r m ct lota verborum Christi tolle grabbatii in tuum dicentem, tolle lectum tuum humileia ron immerito ut res t Soet omenim lib. I. cap. l. bivrgis: quod reinu Christivit d. ignaretur eloquentia Q. rretur. . Nec
56쪽
. Nec nos censemus serendos essecos,qui auribus pruriunt,sum mamque diuini elo liiij simplicitatem sibi nauseam parere testantur. At hinc non sequitur debere quemquam decretalium nugas & βδελυγ-- exosculari. Interim notet Lector Bimum multiplex hoc loco imperitiae suae spectinen edere, i. Dum quae proposito nullo modo scruiunt congerit. 2. Dum vibem cuius Episcopatum Spiridion administrauit,a inritante , alias Irimit sint dictam fuisse asserit: Cui enim nota Irimitus' nam apud Ptolam. Geograph. lib. s. c. I . Tei Ἀνθους, Socrat.lib. I. cap. . Te i Assi, Sozom.lib. I. cap. H. Teu Θοῦς. Hist.tri' part .lib. I. cap. IO. Tremittis. Metaphrast. adn. Decemb. Trimmithra,
nullibi, quod sciam, Irmutus memoratur. 3. Dum T phethum vocat, quem Triphyillum & Sozomeniis Hist. tripari. & Metaphrastes dictum volunt. . Dum fingit Triphlysium illum in Synodo Nicaena m rantem obiurgatum fuisse. Sozomeniis enim diserte id factum monet, quando contigit ἰe ταυτὸ nisi λθειν ἡ Κυ, 9 ; & Hist. tripari. quo tempore pro aliqua ptilitate in unum C prios episcopos cotia nisci
inter quos fuit Tryphyllius Lediensis Ecclesiae Antistes.
TVRRIAN. 5c Bi Niv S. II inc X.Hieronymus, alioquin disiuisiimus Oelegantismus raptor ODOector Ecclesiae N in litoris ad Damasiuni scriptis sat
tur phrasis Scripturae, quas regulis Grammaticorum repugnantes csse non issu rabat, retinere quam mutare maluit: has nimirum, non nubent neque nu
bentur; magis pluris estis vos: fluctum plus asserat, ministrare non ministrari, poenitemini non capit perire extra Hierusalein &c. N. Cum Hieronymus hos barbarismos dissimulauerit, non lubens sed coactus, ne scilicet b erumperent in voces qui ipsum falsarium, sacril
gum,aulum aliquid in reteribus libris addere, mutare, corrigere clamItabant, miror qua fronte sperauerint aduersari j se verborum eius inuolucris decretalium turpitudinem tecturos.Protestatur ille se in Evangelist Ium editione ita calamo temperauisse, ut ijs tantum quaesiensium videbantur mutare correctu. reliqua manere pateretur risuerunt,ne scit. multum a lectionis Latinae consueta ineri r parenti, cellit igitur consiletudiui, consilietudinem non probauit: tac tamen illi non displicuiste Latinae lectionis vi-ria, an proptet ea placuis let lac bulo qui vetetes vibis Epii copos mentitus in scripta Hicrotarini ipsius aliorumque patrum inuolaust, cori tactuque omnia quae furtificas manus senseriant foedavit Z Cum Mati. 2 o. 28. Graeca verba e κινηθι gui dem, ,riti commodius reddere non potuisset vetus interpres, scripsit mini hara & mmi bare cum Mati. 22.29. in Latinum ieri nonein transferre conatus ellet G cas voces λοῦ m dc γαμ b, - , vertit nabent & nti utari Mares i. is. & Act. I9. eibistis νιεω significationem voce barbara tulerunti expressit ut potuit. Luc. I 2.2 . quia deerant verba quibus G cae phraseos πιγω μίλ- λον Get ρετε emphali incipii meret,in barbanimum hunc incidit,qon to magis pluris eius. Luc. 13. 33. cum confudit Iet G ca verba δεχ m dc', Vertit capit pro contingit. Et Joan. I s. r. quia nulla phrasis occurre bat quae Graecis vel bis καρπον respondei et, plasfractam proiviosioremstuctum transtulit; an ideo exagitandus suit Z Imo quia haec
a Vide etiam Hieron. in carat.
57쪽
ut ut barbara sensium non mutant, ea non resecuit Hieronymus: nos vero qui mente veteris Interpretis de imperitiam excusamus, de simplicitatem miramur, & conatum amamus, & pietatem laudamus, eidem Plaudo-Isidore & impietatem cum incredibili temeritate de ius citia coniunctam detestamur. Iro E M. Et cf. Gregor. in epist. ad Leandrum in commentarios libri Iobscflam suam inauram ct iu Cantem. Unde S ipsam cinquit artem loquendi, quam magisteria diiciplinς exterio i is insinuant, liniare despexi. Nam, sicut huius quoque epistolae tenor enunciat, non Metacismi collitionem effugio, non barbaris i connitionem deuito. Qii a indisegnum vehementer existimo, ut vel ba coelestis oraculi resti ingam subregulas Donati; nec erum haec ab ullis intei pretibus in Scripturae Sanctae auctoritate seruata sunt: Sicut igitur omnes raptorci Veteris ac mai
1 tamenn om seu postir irrum sora rum scripto res sacra rulgari sermone is fuerunt, ita Apostolici rati epistola sin plio si Mone barbari muri Muci muscatentesin erunt.quas non m gesta exaltasse oportuit. N. Poterant etiam Grammaticuli versum in Magdeburgensium caput torquere aduersali j , Grammat a lamplirunque Ecclinaspernit; aeque enim ad propositum faciunt quaecunque congessere veterum t stimonia, cum nos epistolis non verborum paupertatem,non sermonis neglecti simplicitatem, quam nemini unquam vitio venimus, ob liciamus; sed contaminatissimas sordes, quaeque simplicioribus de rusticano stylo alliue factis stoniachum mouere possint: prae huiust nodi portentis, Gregorij phrases gemmae fiant, quas saepe coeno suo obleuit balatro. TvRR. Scimus quoslam auctores ante mille etiam ct amplius annos, ct quod plus est, instudiis humanitatis tritos, cum Latine ct pure loquentes imitari potuissent, sermone tam plebeio, o incompto ac soloecismuct barbarisi
interdum inquinato magis delectatos, Pt Casi odorum, Apollinarem Sidonium, Claudianum Mamercum, Marcianum Capellam, Ennodium Titinensem, V
Scimus haec omnia Jesultae causam iustilare: si enim auctorum illorum quos nominauit scripta, quanquam seculo iam inquinato prodierunt & nonnihil rubiginis contraxerimi, nitent,fulgent,exculta vi dentur ad Pseud Isidori nugas comparata; quis se adeo hebetem profiteatur, ut credat spurcis illis nugis contaminata fuisse primitiuae Ecclesiae cunabula, priscosque urbis Episcopos illo ipso tempore nugivendos de barbaros mille, quo ad coronam anhelabant Clinitiani omnes, de vilissimc plebis Romanae faeces purae Latinitatis odore adhuc imbuta erant λTvRR. Clemens in Recognitionibus pure locutus est, teste. Photio in Comsi tutionibus contra verbis vilioribus ros est, ibi enim haec occurrunt, πιναὶ , sicut in Evangelio h 'Uω- , - γα otio cire. M. Sive genuinos siue spurios Recognitionum de Constitutionum libros crediderit Photius, perinde est; nec nostia refert an unius eluse
58쪽
demque, an diuersorum auctorum foetus fuernt: at veritatis interest monere, I. Clementem nec Recognitiones ici ipsisse quarum auctorkb.9. assingit Petro quae Barde sanes,Eusebio teste, Iaso disputauit circa A. D. IT J. seu 73. a Clementis martyr.o: nec Constitutiones, in quibus fabula de Phoenice,& sicripta Sibyllina ς ab impostore male- feriato post Veri obitum circa A. D. i72. &7 o. a passione Clementis supposita, fidem inuenerunt. r. Affectationem plebe ij sermonis in Constitutionum libris non excusare Qrdes & deliramenta Pieudo- Isidorhquia vero vocabula aliquot in epistolis nominatim a Magde- burgensibus improbata sunt, quibus machinis eorum censuram et uet Turrianus audire operaepretium est TvRR. Discopus D sicoporum dicitur*uid Deus deorum, ς Sancta Samctorum, L Rex Regum, Canticum Canticorum,o apud Dion sum g Sacramem
Per me licet; sed quia non quomodo verba componantur, sed quo iure iis utatur epistolarum efficior quaerimus: meminerit Lector tituli huius rem uni Christo ab Apostolis adiudicari Ael. 3. 13. & S. I. Heb. II. 17. III. I. IV. I . II. V. IO. VI. 2O. VII. 26. VI II. i. IX. II. XIII. H. 2O. I. Pet. 2.23. & F. . Titulum vero ipsum ab Ecclesiae Afric nae patribus damnarim Episcopis sui temporis, quos longissime a gratia Apostolica quae in Iacobo b enituit abfuille nemo nescit. Vide Concit.Carthansub Cypriano ab initio,& Concit. 3. Carthag. can. 2 a. TvRR. Hac voce usus est Tertullaan. de pudicitia cap. I. 0 . Usus est o abusus in scripto virulento aduersus Ecclesiam scripto: annon pudet aduersarios in Sarcasmis,quibus iracudus Montanasta aduersus orthodoxos dimicans Romς vel Carthaginis Episcopum pro veritate dimicantem suggillaui causae praesidium quaerere
TvRR. Vox patriarcha es in Script ra Aristolicti viris accommodata. t. Hoc pernegamus: nec ullum exemplum dari potest huius a commodationis. Tun R. ora Synodo Nicaena Ourpata can. . ArabIco. I i. Arabico: una canonum origo obscurissima, auctoritas apud nos nulla est ; id unum de iis certum esse videtur, eorum auctores Na- nos patres non fitisse. TVRR. Maliam, burgenses reliquerunt Episcopi vocabulam a Cic rem p. cum Pt luperintendentis tamen asumerent. ηι. Hut piaculum i quasi vero non licuerit Graecam dictionem a Cicerone usurpatam interpretari: aut interpretatione quam ipsit putres dederunt vii ad vim Graecae vocis exprimendam , quae nunc in usu non est ut inuniis veris Ecclesiae Pastoribus a Christo demandatum significet, sed ut φιλο ροωττυ ντων Potificioruin η - λων potestatem, contra n .uit in significationem, designet: ne quis tamen quosdam cnoliris a vocabulo consueto abstinuisse putet nouitatis studio, Jc antiqui usus odio, cogitet illos ipsos quos Germani nonnulli abdicato quod aininodo vi vatus titulo) superuite udentes vocavere , inter Anglos episcopost die appellati.
a lib. s. prae r ratio constit. lib. s. c. 6.c tib . ad fi
59쪽
Tv RRIAN. Christus recte dicitur a clemente epist. 3. Propheta, sarc. s. . Luc. . t o I 3. 33. 9 2 I'. non rocatvrsimpliciter Propheta scis verus Propheta ricium verus Christus natura Christin est, siccum de Christo sic mo est, verus Pontifex,uerus Sacerdos,verus Magistre, verus Rex, verus Propheta : est natura Ponti cx, natura sacerdos O c quia proprium Prophetae est
cognostere reritatem , ct eam altu interpretarι, votiatis autem veriis cognitar
ct interpres est Chrsim, idcirco peropportune Christam vocat verum Pr phetam. n. Hac de re nolim cum Turriano contendere; miror magis quid Magde burgensibus, qui ignorare non potuerunt Christo fhi e S pturas Prophetae titulum dare , in mentem venerit ut eo nomine Pseudo Clementem censu a vexarent: quem tamen vel hoc nomine posturae reum peragere poterant quod qtiae de vero Propheta habet, ad verbum hausit ex interpretatione Latina recogmtionum a Rustino conicripta, ad finem . seculi. Vide lib. a. disputationem quam Caesareae Petrus cum Simone Mago habuisse fingiturn& lib. .ab initio,CO-cionem eiusdem Petri ad Tripolitanos.Tandem quasi te bene gesta Epinicium carmen canete exorsus Jetuita, plenaesuint inquitur lo&Ο- ritus sapientia ct intellectus , grauitas sententiarum, octoritas dictorum, antiquita, traditionum Apostoluarum, O LGlisarum prisca consuetudo in eu elacet : nos e contra plenas nugarum, quas & Scripturae auctoritas, & an
tivae Ecclesiae historia, & prisca consuetudo cumulatissime refellunt esse docemus: adeo ut quicquid in eis vel sapient iam vel grauitatem, vel antiquitatem, vel saltem Latinitatem redolere videtur, aliunde assumptum esse omni asseveratione affirmari pollit: pluribus id quidem per singulas epistolas probauimus, sed nonnulla supersunt, meo iudicio Latiniora quam ut Pseudo-Udori esse polle videantur: qu rum hactenus sontes, siue quia Post tot literariorum monumentorum strages exaruerunt , siue quia fiat, Bibliothecarum pluteis etiamnum latent, inuestigare non potui: exempli causa in Pseudo-Clementis e-lsisl. 2. haec verba habemus, quae forte ex diuellis locis deprompta iant. Pastoralis est ordinis infatigabiliter reuocare quicquid ad correctionem populorum cognouerit pertinere, & non cum suo periculo aliens stet perii iam negligent facere detrimentum, sed quod ad generalis salutis spectat compendium Glabra necesse est prouidererractatu: & paulo poli, Ecce ors inostri Iuccina ad aures hominum personam i neque se deinceps excusabit non monitum , qui quod sequi debeat tam Penu quam literis edocetur. Et initio Opist. 3. Urget nos multus amor vester o religiosa inuitat deuotio, quia debitoru&c. In Pleud Anacleti epist. I. Docera omnes oportet, qui Donum sacerdotio funguntur, ut o cateros instruant omiproficiant. Et epist. s. Manissum est Diabolum qui sicut leo rugiens circuit ecc. cordibus plibrum suadere, ut
doctores atque pastoressum tractionibus accusent, ut plebibus langue centι-bus, vel male agentibus non tenentibus pastoribus siena eorum Ia Guiant , atque in ima ruant occi In Pseudo-Anteri epistola, uuae, precor, maior charitas, aut quod es itavi pictatu patrocinium potest a quoquam alicui impendi, quam ignorant a tenebras ct imperitia caligin m ab eo depellat: ac demum rere sidcid IN
60쪽
doctrinae pabulo non ad quaestum,non ad ambitionem, sed ad eruditionem
scationem reficiatntanquam enim mutilo fit manus, claudo pes, oculas caeco, qui ignorantia tenebris obuoluto,sapientiae ct scientu thesaurum referat, ct candorem lucis vi que Domitu benignitera perit ZEt paulo post, Unicuique prondendum ricum dies extrema misique ruaa cnerit, non transeat adperpetuam mortemsed vitam aeternam. In Pseudo-Sixti II. cpist. i. ad finem, Anti qui hostis cuius inuidia mors introiuit in mundum Antsemperocuti vigiles ad animos hominum illar candos: musto ques prauitate secum in perditionem trahere impii Qui suapte malitia a gloria lapsus est in miseriam &c. In Pseu- -Marcellin. epist. a. ab ulmo, aritiant ni itasperum,nihil acti sum. nihilquod honori diuino repugnet, animae bropriae noceat, alit proximi commodis deroget: Oblita seu non qua sua sunt sed qtia Dei reiproximi quarens, v mini inardens, omnibus consulens, non simoissed compatiens, non rapiens sed largiens, non mam ransscd omnia aequanimiter tolerans sin te persecte habitant,temperares animum a malis , aut re desineres, Dei Ecclesiam ac sinetis ei rupersequi cessam,tyranni limodum imponercs, uxorein cohiberes humanitati m- uigilares, modestiam amplecterem, O bonis potioribusui satageres dec. Posse sent pauca suntlia adiici quς quia notitiam hucusque meam fugerunt, secundas siue a me siue ab alii scuras laboresque exigere videntur:quos quisquis exhauriendae decretalium sentinas impendere dignabitur,
maximo quod plurima exantiando pertulimus in nos fastidio subleuabit.
Catalogus auctorum quorum testimoniis essententim Iur
piterabosus es Isidorus H obolimaeus.
INDEX 'CONCILIORVM ET CANONVM.
CAnones Adiostolorum diecti. Scripti videntur circa A. D. roo. Sunt enim velut appendix libri octaui Constitutionum, quarum siententiam de Phoenice circii A. D. 2o8. cxpressisse videtur Tertuli.lib. se Resurrect. c.13. dc Dionysius Alexandrinus verba citauit A.D. 26o. φωνὴ -λικῆς Euseb. teste lib. 7. c. 7. Concilium Antiochenum c nonem et I mi τέρων κανονα vocavit A.D.3 I.Omnes vero LM tme si Batomo credamus reddidit Dionys. Exiguus,circa MD.127. Eliberitanum coactum A.D. O S.
Neocaecariense A. D. I . Arelatense I. eod.anno. Nicaenum A.D. 2S.