장음표시 사용
11쪽
Abro Aristarchus Aristoptraiies Comanus Heraclides Posidonius Sςleucus
Bacchylides, Callimachus Euripides Hesiodus
Homerus Menander Pindarus Sappho pilocles e ritus.
Antimachus Archilochus Arion Callimaehus CesIinus ChrysothemisHegesias
Hippon Homerus Mimnermus Panyasis Philetas Phi monoe t Phrynes Pisander asimonides stasinus Terpander Timotheus. m. a-------ων,
13쪽
Vt literae & syllabae apte coeuntes, constituat dictiones ita ac dictio
nes orationem. x, Q. accidunt elementis, eadem re- , . . .
periri etiam in syllabis de in dicti- β οππι ac ιν α
α σά ta in e . Gubi ψέ' δεον πλεχ νή - λεξις τελουσιν,ουτω e M λεξ ι τ λοπι.onibus, te in oratione. 3, Paries orationis non temere sed ce to ordine ac ratione sic dispositas fuisse. , Articulum numeri unitatis,praeponi cuilibet orationis parti nihil lignificanti s Articulos non propterea inuentos f ii se ut genera distinguerent. 6, Articulos praeter relationem, etiam alia multa significare.
14쪽
uOpronuntiatur.sine articulo dici non polle. 8, Argumento non essie, modum infinitum coniunctuin cu articulo. speciem liabere nominis; sine articulo verbum esse. s, Articulos verbis appositos, non adverbia esse. Marticulos. Qui genitivi sinenticulis explicent
sententiam. ii, ndo nomen α'Marticulu omnino admittat, & quando non admittat.
Ir, Datiuos nominum adiectivorum in epistolarum inscriptione no posse recte sine articulis enuntiari. 13. In illo etiam, V βουλῆ ε - δεμ A-ε ι - , necessario additum esse articulum. t . Genitivum,dmittere articulum. a s, Pronomen αλληλαν non recipere a ticulum. is, Ne quidem nomen, recipere articulum codem modo. 17, yocati uos item non pati societatem articuli. 13. sa' vocativis praepositum, non esse a ticulum. 39, Articulos seruare consecutionem in casibus.1o, Rectos articulorum casus necessario abiecistrem:& Jelse adverbium. M, Dores secutos analogiam, dicere ταὶ
12, Nomina interrogatiua non admittere articulum, 23, Ino rara ,οσοῖ&όπώγ, .no esse a ticulum.
, Nomina reddit tu si primam literam vocalem habeant, aspirari; si consonantem τ vel a ,attenuari. H, Ionas vellerem in Mis, Scripta Sc compositiones Grςcorum. non pati articulorum appositio
x , Pronomina etiam admittere articulos. is, solum pronomen m/τας assumere a ticulum.1', In pronomine possiessivo . v se, attieulum non eisse pronominis. 3e, Quando unicus articulus inconstructione, & quando duo assumvix
15쪽
Π, Quando manente eadem eostructio ne, articuli aut apponatu aut non apponantur.3M Quando articuli epithetis, & quando . propriis nominibus aut appellatibuis apponantur. 33, De constructione participiorum; de quando recipitant articulos. 3 , Acticulum singularem additu, signi- 'ficatione multitudinis prae sese re & infiniti vim habere. 3s, De discrimine verboriam quς sequuntur articulum ac participium. 36, De imperativis. 37, Quando nominibus interropatiuis articuli attribuantur & quado nO. 32, Nomina cu adverbiis iuncta admi tete articulum. D, QDndo vel adhibeantur vel non adhibeantur articuli possessuis pronominibus. P, De pronominibus possessuis quae sequatur nomina,& eoru discrimine Ar, Quando iungatur articulus etiacum reliquis casibus. 4i, Quando duo nomina duos articulos assumant S quado unum tantum. M, De constructione articuli subluchiui. , Dediscrimine articulorum qui prae-onuntur,oc eorum qui nominisus subiunguntur. I, Articulos relativos, etiam si diuers rum lint casuum, cogruam ramen esseere orationem. An . in illo Homeri carmine Κιμ ρα, . si L .i dec. sit praepositiuus an relativus articulus.l 7, Qtrando articuli relativi habeantc mune verbum.& quando nomii L Inni CAP. I, Pronome necessario recepit Iedistimctionem persenarum Sc cassium.1, Pronomen conueniet et in principio persena in fine casum distinguere:& finem in casu secundum naturam spectari. 3, Cur alia pronomina demonstrativa sint, alia relativa. , Pronomina personae tertiae, capere plures voces neces Iario. s, Cur pronomina in tertia persona, . producantur litera uvno excepto
c, Pronomina merito habere casua den umeros primitillos.
16쪽
, An congriae pronomen ista Vettim que ciatmigata, receperint genera. 8, Qti id causa sit cur poetae articulos ioco pronominum usurpent. m. Cur pronomina sunt antur pronominibus. io, Nomina non sumi in prima deseeunda persona. II. Quae verbaconstruantur nominibus ita prima & secuda persona. & quae non confirmanturi& quae sit huius rei causa. I De pronominum constructione cum vel bis.13, Quibus iuncta coniunctionibus pronomina, tenorem retineant ac tum Jc quae sit eius rei causa. i , De di cri inine pronominum quae co-iuiictionibus copulatur.&coriana
quae proxima illa quidem sunt cω
iunctionibus, dc tamen non copiis lauti .as, Quae sit causa ut praepositiones etiam in pronominibus retineant ac tum tenorem. is, Pronomina alia fieri necessario enclistica, alia non ita. I7, Q ' V pronomina rectos tenores h beant.& quam ob rem eos habeat. is, Pronomina perlbnae tertiae quq ten
rem habent rectum, ad composiationem no omnino assismi:& quς-dam inclinari,q.aedam non. 1ν, Quando pronomina simpnia sumtatur pro compositis,& quando non. 2o, Diuersum tenorem non esse causam cur pronomen compositum trania sumatur. xi, Pronomina possessiua unico tenore pro simplicibus accipi. xi, Confirmatur Zenodoti scriptura priamum deinde resutatur. 23, Pronomen im υτι non est e copositum eo modo quo Tu plio existimauit. α , Genitivum; ρυωπι non cohstrui cum nominatiuo in diuersa persona. αs, Genitivum ἰ αλ , non habere nominativum. 26, Nominatiuum necessario compostum non fuisse. 27, etiam ex obliquis habuiise compositionem. is, Quaesierit causa ut in tertiis tantum personis in multitudinis numero sint casus compositi.
17쪽
ratione Artitarchus existimarit casus pluralis numet i in compotiti stertiae personae catererat one. 3o, Quae fuerit causa ut in plurali nun)ero non in singulari ac duali, tactae fuerint cvinposit:ones: & cur cxplurali plurales non factae. 3r, Gentilem derivationem ex plurali pronomine in Zc ς,non recte factam cite. 32, Deriuationem in tertia persona necessatio suppressam suille. ai I LIB. CAP. r, Cur pronomina tertiae personae etiain aliis personis congruam orati nem eluctant.1, An pronomen iam recte dicatur ἔπι- appositivum. 3, Quid faciat inconaruam orationem. , Soloecismum noton uno verbo poss-etum .ut nonnulli existimarunt; sed in plurium cotextu,ut etiam communis est opinio. 1, Nomen νύ υτο siue sit copositum. siue που rta et , i. deductum de composito recte compositum esse. 6, De incongruentia quae in singulis rationis partibus exsistit. 7, Partes orationis coincidentes adii uati ipsa coincidentia, ut non sine tuongri .r, Pronomen οὐ recti potius cile casus. quam vocativi ut putat Tryptio. , De vocativis qui non postuat ea i stere in pronominibus. Io, Partes orationis coincidentes pati soloecismutavit quidem etiam solitariae idem ciunt. Π, Illud Homeri, λέλr υτ .e se magis congruum, quam
ii, Quid faciat ut infinitimodicumve is construantur:& sin t nec ne adverbia:&,non idem ei se inlinitum modum de adverbium.13, An infinitus sit modus;& in uniuersum, an infinita sint verba. citre-nim non potius adverbia ex ve bis nata: ia cur non indicet assi ei uni animi cum numeto ac re
18쪽
An infinitus recte se matur pro imperativo, ut solet Homerus usurpare: 5 .constructioinem in principiis epistolarum usitatam, infini. xumo bere pro imperativo. is, & ὸει quae paries orationis sint.16, Quando euiarinfinitis modis costi an tun&quaesit huius rei causa. a , Quando infinitimodi ad duos serantur accusativos. 18, Quomodo sit distingueda oratio ambigua, posita in duobus accusatib
ι', Modum indicatiuum appellandum i 'tius. Παίω, quam
χo, Particulam is negantem necessario construi cum solis indicatiuis. it, Cur modus indicativus ad interio a-tionem aptus sit. Q22, Demodo optatiu05r imperativo:&an recte ει, particula antecedat optativum:&.α adverbium et Ieimperati iii modi. 23, Qua re differant adverbia optandi a modis optata uis. & adverbiai petandi ab imperativis. 2 , Modos optati uos& imperati uos habere tempus praeteritum. 21, An possit in imperativis prima pers,tia subsistere. 16, Modum hypotheticum non omnino eundem eisse atque imperativum;& cuius constructionis causa r pertus fuerit. x , An secundae persenae tantummodo, sint modi imperativi. 18. An sit assentiendum iisqui vocat mindum dubitativum. α', Ad quem modum sit reserendus su iunctivus cum particula αὐ assumpta. 3o, Cur omnes modisii biunctivi terminent in M.
3i, Quibus verbis non adsit passuum genus,& quot modis. 32, Quae verba cum genitivo, quae cum dativo construamur. II II LIB. CAP. I, Praepositiones non siro loco positas ad alias oratron: s partas, re ac mut
19쪽
x, Praepositiones mutare sedem , noeas paries quibus cu sunt coniunctae. 3, Cur in nominatiuis & vocativis non perappositionem, sed per compisitionem praeponantur. 4, An π - ἡ &- -&alia id genus sint una ora onis pars.s, An Aon & n habeant praepositi nes appositas; & virum una paraa orationis,an duae vel tres sint. Qua regula utendum,si velis demonstrare praepositiones apponi ve bis. , Quid iaciat ut verba in praepositio nibus declinentur, ἐυ- ' Participia verbis apposita decomposita esse potius quam composita. s, De vocibus ἐξον de πιιρόν. ro, De constructione adverbiorum. De constructione adverbiorum,&quando componantur, aut VP
20쪽
ALEXANDRINI DE construmone orationis Liber primus.
disputationib. edidimus praecepta vocum, sicuti locus ille postulabat :quq a tem nunc trademus, contianent constructionem: quae constat ex illis vocibus, ad congruam dc absolutam oratione constituendam. Hac vero explicandam accurati L. sime mihi iam,pposui, propter eius usum perneces lariuin poematis cognoscendis. Hoc aute ipsum pollicita est multo ante indiuidua elementorum mateIia, de qua iampridem egimus, in qua ipsa elementa no temere pollocata vj,
sta. sed certa ratione collirintur: unde fere lenortita sint. Hoc i- sum praeterea recepit syli aptatra coalescit: siquide syllaba-
quae apta literatu iuncturum recta structura dictio. nem essicit. Vnde nimirum consequens est, ut etiam dictiones,quae sint partes or tionis compostae& absolutae,congruam dccmendatam structu iam reciliant.Singi