장음표시 사용
41쪽
Ε κειταs i υι- γα η G -ὸν Um λ πιή τ δεου - T. - I:cebirpariter dicere, nomina iuueta fuisse,ut disti i-guant articulorum genera. quodi uerit absurdum. Puto igitur articulos per accidens tollere generum ambiguitatem. illud etiam tertio loco addendum est, articulos
ctiam sere uniuei si generis est insitum. Iam vero nomi-xu η nonnumquam adhibetur articulus perinde ac postulat co nitri ictio: illis au-rcm θεσι,vel vel aliis id gentis nominibus,nullo modo adhibetur Exempla i&
rit obscura. posterioris, ειος τι ἐλεησεν : 'De M ahquti tui mi erim est hie vero nullus est ad bibedus articulus,quc admodu tradidimus in tractatu de generibus. In colo-
illa θηλεια nam ad Iunonem dc Mineruam respicit. illud
42쪽
ticulus additus erat per acciadens allaturus, eam voces Iulas & αρ - attulister quandoquidem constructio non poterat admittere proprietatem articuli, cum ageretur de incerta persona. At fortasse dixerit quisbiam, Nonne etiam in aliis desint articuli 3 Sed ei sic occurre dum: articulos, qui desunt, potestate adest e,& aratione diligentius pervestigate,eost o facile commonstrari: sed in proposita Homeri constri ctione generii confusio futuset, non postulato articulum oratione c5grua:& propterea poeta accurate admodu, meo quide iudicio generun appellatione, di θηλέα inquam e re M. . si foeminei ciri. oratione illam expleuit
6, Artitutis pretem relatiotion, etiam alia multa si viseeare.
Est ergo relatio articuli propria: id quod etiam alii
in locis demonstrauimus .r latio autem refert personam ante memoratam. Fit autem relatio vel propter exceller tiam; ut cum dicimus, i DeuGrammat
cim,ut aliquid eius inodi signia
ficemus, qui omneu antecessit.
vel omnium nobi simin. quin admodum ut hoc etia com prehedam . mimias, habet a riculum qui addit & excerulentiam,&certam omnium de eo cognitionem. vel ut rei maius tantum possessioso significeriir: nam qui loquitur sic, αλιι imin serum tum hac fecit, serue rim multitudinem iudicat:
43쪽
at qui dicit cum articulo, a Mς πυ 5ῶτα επιι ηuis, indicat unum seruum. vel ut albquid simpliciter referat ', ut cum dicimus,ο- λ καρφν, i. ille homo verit,'te quaesiuit: & ο γραμμιπ ύς ste Grammaticio te qua- rebat. luc enim οnon eodem accipitur modo
ruo superius. Relatio interum refert personam anticia palam , quae speciem indefinitam habet : vi cu dicimus,
me fugit, illud superius ο ---m: πον ut αφερ ti
riore, certae peIson. e reuoc Od. t. tur cognitio; insuperiore a tem, inccrtae. Et tamen non
qui tyranum interfecerit, honoribiu fiatur, poste etia certam pei sonam referre. fac enim aliquem interfecisse tyrannum,& nullis dum assectum praemiis: & cum ei praemia debeantur, aliquem dicere, ο προ--Γνήσαι, - , is tyrannum interfecerit honor
LM assi latur: hic certa demnitaque persona resertire: id quod patebit apertissime, si
44쪽
o . culo carere non potest: vicu
7, Ermenrao patris es via. μωopronuntiantia sne articulidi, non posse.
Nunc est videndum an articulus cu quolibet castu cpia. iugatur iis significationibus, quas paulo ante attigimus;&quina casus eius secietatem admittere non pollini, quiaue smul atq; eos receperint, quasi suas syllabas, eos numquam dimittant. Ac primo ducedum est initium ab eius
constructione cum elememtis. Elementa ergo,in no minandi accusandique casia, aut habent articulu, aut non habent. non habent, ut cum dicimus,hoc-α,-is 3.est enim nominadi casus, perinde ac si diceremus, hic homo est, hic equm e T. facit fidem etiam verbum coniunctum. quo cum recto casu cogrue iungitur. Ita etiam in accusandi casu ; hoc praeceptor ampestat α, istud β. hic enim ex transitione verbi, quae tendit
sepositum fuisse; perinde ac si isto modo diceremus, ista norat lanificat praceptor.
Habent autem articulum,ut cum dicimus, m it, anceps v
calu est .mac, est istera alis nominum foeminei ac neutri gener .ita etiam in accusandi casu; ἰ οι expunxit pueri, per inde ac si diceres, notam illam expunxit. Patrius tamecasus,& dativus, in elemen-
45쪽
xit: prolatio ἔαamplissima est:
ae accidit ut producatur i l . - comptatur. Causa istius co-
casus.Haec igitur quia pucri - -
eaderatione proferri potest, xς , -
elementa non inflectuntur, - -
petunt subsidium a patrio rami R. i
&cum articulo coniunctus, dc contra sine articulo, sicut in primo casu, magister hoc e- omentum appellat α:& cotra, cum articulo propter cognitionem eius ante habitam,
puer deleuitu α. At patrius casus,& dativus,qui perinde obliquus est; quia voce elementorum se ipsi,s indicare nequeunt, quandoquidem elementa non inflectuntur,
46쪽
speciem recti casus habebit. etcnim sicuti diximus in prima clemctorum positio, rectus est casus: atque ita oratio fit incongrua;α pronuιω- tio amplissima est. na verbum poterit aeque referri ad illud amplissima pronuntiatio. atque ad ιι:& quoniam duo recti casus cum unico verbo
dativi est, α adiacet ι. nam si dicamus, re adiacet i, quia hic etiam duo inesse recti casus videtur, oratio fit incongrua. Qu9d autem articulus adiungatur propterea qd vox elementi non flectitur, facile patet ex iis nominibus quorum vox flectitur;Dum, prensetiatio amplissima est: ecce,oratio est cogrua, quamquam desit articulus.Eadem ratio est in dativo ; Dioni ad
Mest, gignendi & dandi casium clementorum articulis carere non posse.
s, Argumento non esse motam in Atum conisum m eum articulo,st elem habere nominis, sine articuti, verbum esse.
Non possum itaque assentiri Tryphoni, qui in libello
De articulis asserit, infinitumodum verborum, nomen aliquando esse, atque tunc
47쪽
ambulationu cura habeo. in recto etiam casu, παῖ--ν ζ , deambulatio,mol
tum,verbum esserideambulare malo qua arrinam eius
modi constructione videtur ille modum infinitum distinguere; quod alter nominis, alter verni sipecie habeat.Ratio igitur constantissima, in promptu est,quq demostratipter articuli vel defectu,vel appositionem, alios esse nomina, alios no. Nam illud in genere constituendum est, quemlibet infinitiuum, esse T d. nonae verbi: siquidem Stoiaci etiam infinitivum vocant verbumi deambutit vero, vel scribit, υα φώρημα , vel σύμα acciden item modos ceteros qui ab indicatiuis fluunt. camq; Ob causiam quilibet modus re-
currit,&resoluiturin infini- , - , - cia rivum,ad nomen scilicetvni - α ειρημου, πις ς Euersale.nam si quis sic enui tiet, I pho idemque mutata ratione, pere. positionem dicat,addes vernum insitum indicativo m do, ἀείλα inquam, i. indi- dixerit, indicauit δε- am ure T phonem: & in modo imperativo, deamim
. quod optatiuo modo inclu- .υ γ
tum est dixerit, οι λβ παυπις,
pMnemd -- . Stulte itur mihi videntur fatigari,qui quaerunt,cur
48쪽
i υ , , e tum, prius quam nectatur,
ετα si QM sita et 'lu' in elementoru constructi ne. Tenendulanaen illud est,articulum adiungi bifariam. na modo adiun gitur ea ratione qua stupradem ostrauimus,ad quamlibet orationis partem;
deficiat infinitivus persenis numeris,&animi affectione, quandoquide in multitudianem non diffunditur; quia quaelibet res una est: praeterea no indicat animi affectionem;quiano flectitur in v rias personas; quae, cum sint animatae, possunt declarare affectionem animi sibi intatam. Itaque verbum ipsum in suavi atque natura specta- sonis,cotinuo distinguit cas: quae deinde aut unς,a diu , aut plures sunt. Patet etiam, quod nullam animi affectionem habet, sicuti paulo sulserius diximus. None igituroge stultiores sunt, qui m dum infinitiuu affirmant habere & numerorum distinctione,& personarum, quae
simul concurrentes enumerantur: m
locus in sequentibus, ubi de his tractabimus seorsum: atque tunc causam quaeremus, cur ad accusandi castim fera tui;pr sertim cuinfinitim di quos ait Trypho sine arti culis proserri, possint etiam cum articulis pronuntiari: ἀφιλας ἄν βύλη- , ἡ τὸ Hου- τειν,-ybi opsiari, mimditscere. Patet igitur costr ctionem articuli, qui iugitur
49쪽
est additus. Prioris generis exemplum; π καφήν estprima coiugationu.ἀκαφse scribitur
per i diphthongum , de alia id genus quae dici possimi de
s, Articuros verbu appositos, ua uerbia essecta articuus.
Dio,valet idem atque illa Jών 3 Q Naρρ υ ικως νοου νον- θεικην γέ ν, ;neutri articulus, qui verbia antecedit, eadem vim suscipiet, quam habet cor structio paulo ante memorataloterit videlicet accipi ut adverbium inari structionibus non fuerit superia acancum,si demonstremus,artieulos,qui verbis hoc modo adiunguntur,non adverbia esse, sed articulos: &quoniam cotraria ratio non
videtur,que negat huiusmodi articulos este articulos,sed potius adverbia,eia etiam de parte hac tractemus. Neutri casus nominativus, qui ve bis saepius praeponitur,ut ad- φής ἔς τ ευρυρεi Πυλ αγα m' ου Gos άπμc ν, ψέ. 1; stio. ον λεγυ, celerius dessere.
Hoc ipsum potest etiam in articulis mobilibus accidere. nam si di δῶ, 5s λεγήν, η si esse, is ἴσω ' i in γήν, mi α ιφεχ ν, i. si ea ora. io,quae ait celeriter disser dum,vel celeriter cur dum esse, articulo praeposito, &
50쪽
culi voce. Verumtamen haec ratio, refutari potest. na casualia quae allicula sunt constructionem adverbii,& se. dem eius occuparunt, fiunt indeclinabilia, & reserui adverbii unicam voce.Exeimpligratia, in nominis constru- Aione dixeris, in υ ελθὸν os
Γον velox veniens puer, iuuit nos: ελ ανπς ωφελ, Θμεν, cum celer
venisset puer, utilitatem cepinam:& in ceteris casibus eodem modo; adhibita c5structione donea. At cum trasit in adverbium,unica tantum voce dicimus, Θ ελθον
θοντ1 - 1ω. Qu9dii esset vera ratio c5tral ia, oportuerat articulum adiunctum, tamdia uerbium, indeclinabilem fieri. iam vero declinatur, dc declinatus suam costructionem no deserit. Patet igitur, propos tam istam rationem demonst rare, non magiS a ticulos adverbia, quam verba esse nomina modc ru mutationis,queadmodum ante probauimus,cum modos infinitivos asseruimus modorum nomina esse; itaque articulos eis adiungi pr. aecipue,& nomina modorum per eos explicari, quemadmodum id quoq; superius pro bauimus. Quamqua illud etiam hoc loco addendu est, nomina quae tam si adverbia accipitatur, ad nomina constructione adiunctis artic lis reuerti. na illa oratio, ο δ