장음표시 사용
21쪽
lae namque dictiones,vim &significationcm aliquam habetes sunt orationis elementa quodammodo. & quemadmodum elementa coeundo inuicem syllabas esscivi, syllabae dictiones: ita etiam constritistio eorum quae cadunt subintelligetiam, structura dictionum quodamOdo,essiciet orationem.
Praeterea quemadmodum ex clementis syllabae, ex syllabis dictiones, ita ex cogrua dictionum structura oratio perfecta costituitur. Hoc facile apparet ex iis quae singillis accidui.nam & cade litera geminatur; ut ἔυαcis, Emmri& eadem syllaba; ut ἐλελεκπ, de eade dictio;
usque istiusmodi geminatio Irogreditur,cum, quae dicta
necessario, interdunt sinus, sed abundant: ut in υδωρ abundat . quamquam diuersa, non eadem litera: est enim Diωρ : & in αλαληπς udat α.quamquam in hoc licet et lavi intelligamus abundare syllabam: siquidem
voces quae constantunica litera,syllabae abusue nunc u =pantur. Abundant etia s1lu-
22쪽
L I B. I. IIba hic verba, iam,κάε-, aliaqhiamplurima. Dictionibus abundant illa,
Aο κ mim. quandoquide coniuetiones expletivas vocamus. Dicimus etia orationem aliquando abundare,quae nullum habere videtur usuin .eaq; res impulit Aristarchum t multas in Homeri poesi annotaret culpas
na defectu literae γαια si Mae: μῆορρον,αἰ πίον : unde μκή οβασιM . eode modo ex φα δνοι fit φα δ μος. Longum, Mpene infinitum esset huius. modi exepta afferre,propter eorum immensam multitudinem. Fit etiam defectus syllabae ; ut θελω,λω: ο- πλος, - πιλος. Deficit etia dictio;
M si ιιω,ubi deest articulus m. oratio. n. exigit relationem arietis.atq; ita indicat articuli defectu. Tota aut pene p. ceptio qua hic trademus,etia ctatio haec omnia 'explicabit. nam unde coniecit Zenodotus,ut guet
23쪽
APOLLONII ALEXANDRINI re articulum in illo, - - ε
pungens eum deficere aiebat,ut solent sepius deeste articuli: quia nimirum mouebatur scriptura quae habebat articulum, oratione hoc ipsum exigente. at ille, secutus institutum poetae, eum sponte sua reiecit, recepitq; coniunctionem potius, quam αἰ articulum, hoc modo, : δ τ haec autem suo quaeq; loco demonstrabuntur. Illud etiam perspicuum est, apocopas no esse, ut nonnulli suspicantur,in il-em . - ας καταυ : sed orationis affectus deficiete verbo. nam quando integr.e dictionis fit apocope vel ia me ipsum N οις inisectus)hoc testatur. siquidem quaelibet apocope,partem aliqua deesse 'integro indicat. Illud etiam quod iam affera, pro .
rationis 'elementa no recte inter se coeunt. Quare si co- 3o ν M'. μακτα- f. gnosci potest recta scribendi M I
tatio,poterit etiam cognosti rectaratio structurae oratim in mYιGs - πωτάξεως τοῦ ει -
cipitiin, Vel quam quisitione corrigituri, id qdvocamus recte scribendi rationem. Hoc ipsum accidit etiam orationi. nam quudietiones incongrue iunguntur ioc vitium vocamus staloecisinum; cum videlicet σ
24쪽
nis. Dicimus enim praeposititia elementa tam in con- Π e sonantibus, quam in vocali-υ crura cLCeqς, ηHκ .vi bus. nec non in syllabis: qua-
deniq; diphilaongi,quq con stat vocalibus, & sunt in usu
comuni. Reperiuntur etiam postpositivae, quae ex U,vclconstant in media dictione:atque adeo in extrema,Vt quς in M,νι desinunt,& m'ul-I O tae aliae. Idem reperias ctiam in dictionibus. Praepositiones nanaq; vocamus, & praepositivos articulos, atq; subiunctivos, & adverbia, quae magis a structura nomen acceperunt, qua a significatio-nc.Hoc ipsum initanias etiain oratione, cum ea quae copulatur,ita vera sunt, si praecedant antecedesia, sequantur consequentia. quae quiadem ratio posta est in prima orationis structura ut si ita L Oαφαί ει ς ουτως-io ambulat Dionysius.
mouetur. nam si conu*rtas ordinem,& dicas, Dionysius mouetur,si ambulan no erit verum totum istud. Interdum etia clementum in duas partes, ' modo syllabico di- modo uiditur: κα, εαδεν: & duae in syllabia Vnam cocut per synaloepha;
in duas secatur partes; quV, inquam, est proprie syllaba: Prist. κύλον,κοῖλον. & viceversa duae mirisyllabae in unam coeunt Ierem di x: ut cum trisyli iam Plemn bi syllabum pro-
25쪽
Praeterea quemadmodum elementorum alia sunt vocales,quae vocem per se essi-ciunnaliaconsonantes, quae
sine vocalibus pronuntiari nequeunuita etiade dictionibus est idem intelligendu.na dictiones aliae instar vo-
26쪽
iusmodi adverbia, iis qui recte agunt. Aliae,quasi consonantes, quia per se cnuntiari nequeunt, exsipectant vocales, hoc est partes orationis paulo ante enumeratas. Eae iunt articuli, praepositiones,&coniunctiones. Partes enim orationis istae, semper cum aliis coniunctae signifi-
causam esse significemus. Coniunctiones etiam, pro structura dc consecutione rationis, sua potestatem indicantinam pm modo accipitur pro copulativa; πιος ως Il. immν,κ τ αρ ἔθετο. valet enim idem atquc K: itaque in sequenti textura necessario inducta est A,Tota δίευ' φ .mo. do pro disiunctiva n m νέοι ἄν, ἰ παλαιος. Eadem est a ticulorum ratio.nam articuli, iuncti nominibus, vim &potestatem suam exscrunt: non iuncti,transeunt in pro nomin. a. Hoc poterit perspici cum de singulis orationis partibus prςcepta trademus: bi simul causam asteremus, cur idcira accidat etiam aliis orationis partibus. nam n mina quoque sapenumero pro adverbiis accipiuntur. Ordo etiam clementorum,3 Q si q iaeratur ratio cur lx sit praeposta β sequatur,exiget
27쪽
nimirum partium orationis ordinem secundu rationem, quamobrem nomen ceteris anteponatur, verbum subsequatur,& reliquae orationis partes. Et in casibus, qui rectus dicitur; quem genititius sequitur deinde reliqui.Et in variis verboru temporibus, cur praesens praeeat,sequatur parataticus,& reliqua tempora.sicuti in generibus, cur masculinu obtineat primum locum; secundum, Immini- io οόθηλυκόν , Meteiτον, E Γυ νnum; tertium, neutri', quod , - Ο neq)ic masculinum, neque m επ αλ- foemininu est.& in aliis qua-- πλει μὰν γε' naE ῶν ἰλα πιι
ne ita fuerint disposita: suae λά- , ως ου Γον - τοι -
uertui absurda quae sequunturiprimum nempe, ut nulla in parte sit quaerendus ordo: deinde, ut vitii nihil afferat ordinis perturbatio. quae est mera stultitia. quod ii in ii5- nullis concedas, crit contianuo idem in omnibus concedendum. Est igitur ordo, perfectae orationis imago,qui non temere,sed recta di πυ, τ υ ακριcως QP
do loco verbum collocauit: q,d ρη-
28쪽
τα ne orationis partes. Ex quasi subducatur nome,aut Verbum , oratio non erit integra:si ceterae, non ita. exempli gratia, o M πς , -ος ἐυ-ιθήσας - ν-άm ,hoc est, idem homo iappin, hodie deciadu. hic continentur omnes partes orationis, prςter coniunctionem; quae si addatur, alteram orationem exiget. sic igitur deesse nomen, aut verbum, desciet omnino o-
homo lapsia hodiealuod si subtrahas adverbium, oratio
mnino non deficiet; idem homo lapsis decidis. s tollas etiam participium,ne sic quidem oratio crit manca; homo decidit. eodem erit Ino do,si demas praepositionem; idem homo cecidit. & artic lum.nam istud, πιθωπις επισεν, non requirit omnino res tionem personae cognita orationem perfectam etiam ex pronomine & verbo constare posse: quandoquidem haec quoque oratio absoluo est,ego ambulo, tu ambulis. hoc enim fit, quoties pro nomine pronomen sumitur, δίpoteuate rursus eadem constructio est. quando autem pronomen loco nominis sit- matur, cum de singulis partibus agemus,demonstrab μια,ελις μερος εἰρήσε) ὐ πιι α ρη- , o tur, de qu. ae verba cum rector I - tantum casu iungantur, &
29쪽
asticere & assici sid est, agere Spati est corporis propriu:
corporib.vero nominu positio imponitur: cx quib. verbi pr rarietas, actio inquam &pallio, exsistit. Adest igitur verbis rectus casus in prima&secunda persona sinit uspiatertia infinitus quia personς tertiae infinitae sunt: nis fiat actio eximia i in illis,
rat,tonat. Obtinuit itaq; nomen verbo praepositum, ut ceterae partes orationis vocentur nomina, propter locum principem, quem tenet ante verbum. nam si quis a contrariis asserat, nomen a communi ceterarum partium appellatione, omnium appellatione accepiste, idem assarmauerit, principem locupropterea obtinuine, quod primam orationis partem commostrat. id quod etiam in literis demonstrauimus, i cum propter carum inuen--κος 1 tionem diximus2 lit cras o- ως- δ ευρέσεως τ πιγκὼν, inneis et D - quod est inuenire) Potuisse uti appellatione ipsius α; quae primo loco collocata, tulit appellationem omnium, praesertim adiuuante sono eius. concurrit enim initium is Αφειν cum ipse elemento pronuntiato. cetera elementa sertitassenti riuatas productiones. Ilud nimirum laoc loco nonsne r.rtione quis quaerat, cur
30쪽
L I B. I. men inquam, subiecta sin, si
quidem vice nominis cum verbo iuncta, continet orationem; sed verbum potius sequitur. Huius rei no dubia probatio illa fuerit. pron
mina inuenta sint ob ea ca sam,ut cum verbis iungeretur: nomina tertias tantum
pers nas indicandi, quandoquidem neque eius personae sunt, quae cnuntiat; id quod est proprium primae perse-
ιδ οτα ρήνα se ne ri personis. ob eam igitur ca
tertia persona inest nominibus. Neq; tamen illud afle-ro,pronomina tertiae persenae esse superuacanea et quia nomina ad tertia personam significandam sum utur. Cur autem pronomina etiam in tertiis personis inueniantur, in sequentibus praeceptis dei nonstrabitur. Hoc si verum est, perspicuum fit, verbum ordine antecedere prono-mc,quod verbi causa inuen-