장음표시 사용
151쪽
Gaudet, ei e Immo sua per mendacia crescit. Magna crux est parentibuS,morS liberorum dum mora ib, tuum quident ait Synesius quem morte pra-nire cupIebant.
Sed non est crux maXima. Adhuc tanto vulneri solati emplastrum imponit Doctissimus Petrarcha, dum Ob is . . mortem fili ejulantem ita alloquitur, i isti filium fomisi αμ. ν
sisimul Niseim multos, infinitamque materiam sollicitudinum curarum, quibm ut careres, que tibi, mel silio moriendumfuit. Securtim patremfla morsfacit Magna est in conjugio crux mulier mala quia teste sapientissimo Eccles com n rari cap. ih
leoni , draconi laeebit, quam habitare cum mutiere neqΠam ...t inde recte ait Celada non ea acerbior crux,siam non b9Ua Iudithil uxor, cui martim cogitur adhaerere, vel potitis crucimi Haec
crux est Hispanica, dc duplicata quatuor brachijs instrint eta Est crux trabalis altitudinestia exceden cruCCS an te Ecclesias PP. Franciscanorum erigi solitas. Est crux solemnissima, quam qui portat, perpetuam Celebrat Dominicam passionis Non est tamen Crunmaxima, adhuGvirum solatur una bona dies, quae est matrimoni ultima. Duos enim laetos in matrimonio dies essePhilosophorum ingeniosissimus assirmat HipponacteS, una, quo sponsa Hi τὸ riad thalamu deducitur,ct alier quo mortua uxor domo si effertur . Denique grandem se portare crucem eXisti mat, quisquisse judicat infelicem&infortunatum Con
tra noverCantem fortunam debacchatur, quae mortales Ahia in non sectis, ac pueros infantes ludibrio habet. Nec tamen haec
CruX est maXima, adhuc illis 1 latium superest, adhuc se se infelices consolantur illis Virgilii versiculis: O passi graviora,DELIS dabit his quoque snem, ..iai Durate id vosmet rebus servate secundis. Sed quid si etiam ipsam magnam fortunam magnis
crucibus annumeravero profecto nequaquam a scopo veritatis aberrabo quid enim miserius servo Θ ADgna erisiimus magnajortuna, inquit Ethicae doctiinae Oraculun
152쪽
Seneca uis quis felicitatem quaerit, magnam Crucem agn)ό petit, dicente Boetior infelieissimum genm in fisuunu est, '-
an ' isses licem. Imaginaria est haec mundi felicitas. Quisquis se fortunae pullum credit, se potius infelicissimum
ud Se reputet, proclamante Democrito nihil infelicim eo, cui nihil unqtiam ad venit adnuersi Vehementer sane illorum
misereor, qui unquam se miseros fuisse ignorant; pars se ilicitatis ipsa infelicitas est. Inde hilari mente olim Zeno l
gium feci. In similia verba pariter prorupit exul Theminui ir)b stocles eri Uemmi pueri nisi perussiemis Magna mise- ' 'l' ia est omni caruisse miseria, quam sententiam magnus inter magnos virOS approbat Seneca taliter scribens, LM DisHisserum te reputo, quia nunquam fulsi miser. Si haec moralia profanorum authorum documenta politicum ad asssensum non moveant animum: saltem mentem Christianam trahat sacra Divi Hieronymi authoritas ita pronuntiantis: DE dim sustinuit ignominiam crucis, uetu beatos putas, qui ebritate silmsaculi, β delicus perfruuntur ZRepeto quod dixi: miserrimus est, qui nunquam fuit miser. Infelicissimus est, qui semper fuit felix. Et magnae cruci subjacet, qui molestam crucem nunquam tulit. Majori tamen Cruce premuntur illi,qui just titulo martyres seculi, seu alio nomine martyres diaboli appellantur. De his Pe-6υ .. . tr IS BlCssensi,itasCribit: Sunt martyres saeculi mundi professe
res, disicipuli euria , milites Herculini per multassiquidem tribulationes intrant udi in regnum Horum Hi autem per u ta tribulationes promerentur infern m. Verissime cecinit
quidam elegans poeta: Regum sollicita quicunque senescit in aula, Aut fuit, aut semper postulat esse miser. Aulica vita spinosa est via. De hac conqueruntur aulici sapientiae . Lassati sum in mia iniquitatis es ambulavimm vim iocios ' De illis loquitur psaltes Regius Coπ-
153쪽
' tritio Funselisitas in us eorum. In ha Via, Cum quid an in aulicus per complures annOS lassatu8 fuisset,interrogatus quomodo ad tam raram in Aula senectutem pervenisset, respondit injurias accipiendo, e gratias agendo. Magna profecto haec crux est, sed non adoranda, quia mala, mali latronis crux est, de qua Lucas Dudensis ita scribit Crimib.1.4 is non adoranda ,sed conculcanda est illim latronis, qui quoad UL it neqυamfuit ' Denique Omnes, qui fervisunt peccati, martyres diaboli efficiuntur ' Nunquid non martyr dia- holi est superbus, quem semper pungit punishum honoris,&sic inter meras vivit puncturas' proinde non merito exclamat Divus Bernardus Olambisio ambientium crux, Lib. a. de quom0d0 omnes torquens omnibm places mala haec crux est 2 . '
mali latronis ' Nunquid non martyr diaboli est iracundus, qui se ipsum conficit λ quodque habet proprium furor in se ipsum saevit.
Ipsa sibi est hostis vesania, seque furendo
Interimit moriturque suiS ira ignea telis. ωρον ιο
Ita canit Prudentius. Ol quam mala haec est crux mali latronii Nunquid non martyr diaboli est invidus, qui juxta Prosperum Aquitanicum tantos b.rbet aena uia tortores, quantos inUidio m habuerit laudatores. Vere invidia sibi ipsi tormentum est , quia ut modulatur Horatiana Musa: Invidia siculi non invenere tyranni Tormentum majUS. . Mala haec cruxest mali latronis. Nunquid non martyr diaboli est omnis luxuriosiis, qui rosas Veneris Olligere desiderans undique a spinis compungitur unde merito cecinit profanus amorum Magister Littore quot Conchae, tot sunt in amore dolores, Quae patimur multo spicula felle madent. ιν οπα Ccis Ma
154쪽
Mala haec crux est mali latronis. Nunquid non martyr diaboli est gulosus, qui inces anter sese ingurgitando maximum sibi causat martyrium. Ex ebrietate enim,
teste Seneca, provenit pallor, es metrorum vino mordentis tremor,s miserabilior ex cruditate, quam exfame macies. ILL
de incerti labantium pedes, emper quesis in ebrietate titubatio. Ind8sus' is lurida bilis, s decolor utilim, tabesque in se putrescentium, retorti digiti articulis obrigestentibm,nervortim in ens jacentium torpor , aut palpitatio sine intermIssione Uibrantium. uid capitis vertigines dicam ' quid oύΠlorum , auritimque tormentis c. ala haec crux est mali latronis. Nunquid non martyr diaboli est avarus Euclio, cujus animum, juxta testimonium Quercetani, a Dari Ia Vque ade)torquet, ut mille mortes in bora ex ingenti illo curarum ardore subeat mi inter pereundum vivat tantiisque est iste cruci tm, ut Ebalaridis Tyranni incensum N ignitum tam Iin non a-que modo , sed etiam immanitate seuperet Mala haec crux est mali latronis. Nunquid non martyr diaboli est homo acediosus, qui praedes1dia totus putris in tumulo pigritiae vivus sepelitur,ct tandem ad desperationis barathru de ei Μυὸ.VOlVitur, quia ut aurei oris Doctor loquitur: radix desse.
lapsu. rationis est ignaUia, Nion solum radix, sed nutrix um s materi mala haec crux est mali latronis. . Omnes hi miser
rimi peccatores crudeles sunt latrones, ct cum malo latrone in malam crucem aguntur. Rogabit fortassis nonnemo: quomodo sunt latronesi Respondet Doctissimus M=ui. δDrOm Hostiensis ita disserens faciunt hominesse ipsos p p ... uncam latroninm,jugulant homines, strabunt in spelunca uam, quod enim maju homicidium , quam ut se ipsum interficia albomo 8 Hel quod gravim homi 'idium, corpm occidere an spiriarum flos quoties homosiritum senum interficit quot homicidia ius ipso perscit quoties oluntariὰ peccatum perpetrat, quid aliud, quam se ipsum jugulat 8 Haec es maxima illa crux mali latronis, dum per crucem temporalem martyres diaboli deveniunt ad crucem aeternalem.
155쪽
Hactenus de maxima&infelicissima cruce egi imus, nunc levissimam cieatissimam crucem investigemus. Et certe nullam leviorem inveniemias, nisi crucem ΠΟ- stram cruci Christi conjunctam. Hujus flanctae crucis ethon leve, proinde cruci nostrae solati plenam addet levitatem. Hanc sanistam crucem Opius in mentem rePO-Cemus, ut nullius crucis sentiamus gravitatem. Hoc Con
silium nobis suggerit S. Isidorus ita scribens: 'so I e-
demptoris a memoriam reduci ur, nihil r. dura B, V2d non aequo animo toleretur. In persona CHRISTI nos alloquitur mellifluus Doctor proclamansio homo vide Uttaay δte paIior non est dolor, Ptit iis erucior, ad te clam , VII pro te Morior. Ut omnis crux tibi grata sit recogita Christum, ct hunc crucifixiana; nam telle laciti luo Bernardo Fata ignominia crucis eis et , qui Cruci o noratim nouus I. a C
sancta crux nobis salutaris est aifXael l salus nostra Cruci, salutem igitur sine cruce non speremus, sed sequamus monitum ejusdem Claraevallensis Abbatis ita nos eXhor
tantis: Neminem audiam descensim de cruce Dadentem , pro Ramm in cruce , moriamur in cruce.
Mortales nolite crucem fugiendo caVere, Sed semper vestrae sit comes illa viae. Absque cruce in vivis omni qui tempore de lint, Absque cruce, vivis dc sine luce migrant '
156쪽
Gloria Libani data est ei Isai. 33. Loria Libani est gloria deserti, non deseritur a gloria, qui desertus ab omnibus,&deserens omnia, in deserto vivit Ecdeserto ascenditur ad Oronam Moriae CXLibano vocatur sponsa ad Coronam Ceni de Libano ofa mea, Veni de Libano eni coronaberis. X deserto evehitur sponsa ad gloriosas nuptias non sine magna admiratione caelestium spirituum quaerentium, qua es istastra Uendit de deserto deheus ens innixa stipe dilectum se m 2 Desertum locus est sponsi& sponsae, locus intimae sinceritatis. Nullihi enim major contrahitur cum Deo familiaritas, quam in solitudine. Hanc anctam DELUS singularissimus, etiam in Religiosis amat singularitatem. In solitudine DELUS deposita Ma jestate exuit personam publicam,o fit pene privata Solitudo est DEI collocutorium, inquo cum sanctis suis quasi in incognito tam familiariter agit, siforet illorum iriim familiaris. Inde exclamat Divus Hieronymus sol obtudo familiaritis DEO gaudens , O beata solitudo I Vola beatitudo. Tam sanctam cum DEO contracturus familiaritatem Romedius, in valle Anagniensi vastam cum socijs suis Abrahamo, d David ingressus solitudinem, resoluta
159쪽
mente superavit eremi horrorem Videbatur audire ita sibi inclamantem propriam conscientiam. Ol Romedit
quamdiu Te tectorum umbrae premistet quamdiu umo . Un Urbium carcer includit e crede mihi nescio quid in erem9J- ω- ρμὲλι- cis ossicio. Libet sarcina corporis abjecti ad purum aetheris V
tolare. Ingentes credendus est sibi addidiste animos aequiValentibus S. Hieronymi verbis P supra nudam metui bi Vinis humum exesa jejunus membra collidereis sed Domin ieeum jacet; qua id capitis horret inculta caesaries sed caput tuum CHNISTUS en o Eremi olitis terret 8 sed tu paradia sum mente deambulas. Quaesivit Romedius in deserto piritum sapientiae, quia in urbibus Communiter regnat insipiens piriim mundi recte quidem Nam ut Plutar ira, , chus ait holitudo Θωnas missi sapientiae. Me quo ne ullum restet dubium, ita proclamat Mellifluus Doctor r istis . ι
to crede, aliouid ampli in entes inii is quam in libris ligna S lapides Leebnnite , quod a Minoisris audire n9n potes. VC-
re pulchrum est cum arboribus loqui, bi trunci subinde Junt eloquentes nisi curi, is In hac eremo factus est Romedius excellens Metaphysicus, asiablunaribus omnibus abstractus,o in contemplatione Entis entium totamente defixus. In abstrusa specu Deum speculando, fas US est spe i ,m j.1. lator illim maenitudinis sillama namque vita teste sancto Basilio Cese iis doctrin. e Schola eri, illi namque DEUS est to tum quod discitur. Procul subduXit se Romedius a turbiS, p.
quia dis icile emis turbis CHRISTUM bidere Procul se cessit ab omni strepitu fori quia juxta sanctum Ambrosi iam diabolmsonum quarit, CHRISTUS silentium Fa- V.,
ctus est Romedius, a temporalibus remotior, Ut aeterniS fieret propinquior, nam qui inteream quietem diluunt ait Richardus a S. Victore, quantὀse a temporalibus ampliὰs D ant, tanto maeis aeternis appropinqttant. In hoc deserto habitavit Romedius extra mundum, quamvis omni homo sit ciUis mundi Hic auspicatus est aeternitatem intra tempus, hic posuit rudimenta vitae suturae In hac Dd a Cre-
160쪽
eremo praemilii merita ad Caelum Olim praemianda,& aeternam possessurus felicitatem, illam hic meditando degustavit. Abjecit Romedius mundi negotia, ut otio sancto frueretur, nunquam magis negotiosus nisi dum tiOsus, nunquam minus vacans, quam cum DEO animae suae vacabat. Fuit Omnium curarum quae Caelum non Curant vacuus, omnium rerum quae mundi sunt minime Curiosus, non tamen incurius curiae caelestis. Tale otium Γ ira non est otium, quia tit sanctus Bernardus docet otio umnomen Oacare DEO, ΕΘ negotium negotioraim omnium maximum. Verificatum fuit illud in sancto Romedio, quod ait
Li. Seneca solitudinem quaerit, qui Uult ea cinnoeentihm vivere:
ratio in promptu est, quia voluptates desertum deserunt, malunt enim a petulante digito titillari, quam ab asperis deserti spinis duriter compungi. sepres fugit Venus a Ἀνήρ ξ spinis semel vulnerata. Absunt a deserto vitia, s in D
Romedius fontibus, nam amant solitudinem fontes, quia ibi innocentes fluunt. Derivantur in urbem inviti, quia eXtra urbem castae Nymphae sunt undae, quae intra urbem fiunt balnea Veneris. Haculantur sceleribus quae abluunt. EXtra urbem sunt liberae, in urbibus autem incarcerantur Urbes esse carceres sensit purpuratus Dalmata in rq proclamans oppidum mihi carcer est solitudo paradism. Inti '' hac solitudine Romedius vixit juxta illam senioris Tobiae
Op. ia. regulam: una est oratis cum jejunio , magas quam thesauros auri recondere. Non tantum Oravit, sed etiam eXOravit,
Ostendens verum este illud S.Chrysologi dictum nihil eis potentimitamine orante. Potentiam orationis comprobavit, quando eX durissima petra precibus ad DELIV fusis impidissimum sontem elicuit, advolum suum fluere fecit. Non quaesivit Romedius alium potum nisi istum, quem DELI dedit de natura. Ex hoc fonte sitis habuit satis. r. i , Hae aqua fuit ver aqua fortis,quae vitam hominis confor tat. ljcente sacra pagina: ni M vita hominΠ,panis N aqua. Deri in