장음표시 사용
161쪽
Derisit sanetus Eremita illud famosisHelvonibus qui non bibunt ut vivant, sed vivunt ut bibant primum madidae
scholae principium: vina bibant homines, animanti. eaetera fontes, quin imo contrari regulabatUr versu: vina necant
homines Disant animantiayontes Fabula sit de Pegaseo fonte bibentes Poetas Apollineo assiari spiritu, dc divino incalescere enthusiasino. Ipsa veritas est, Romedium cum socijsstiis ex hoc fonte bibentem, adeo divini amo risaeitu incaluish ut cum Poetis dicere potuerit, et Demin nobis, itante calescimtui 3. Incaluerunt ex hoc sonte bibentes devoti Erenaicolae, animabant sese illo hymni Ecclesiastici versiculo it bibamm ebriam sobrietatem Dir, tiis. As vetus Caeli delicijs Romedius, vix cibo eguit,sa puitilli pro cibo solius abstinentiae sapor, ipsamet que rela ventris illi pro bellarijs fuit. Ut in illo nutrirentur virtutes, subtraXit corpori nutrimenta, nam ut graViterestatus est sanctus Leo Papa semper uirtuti cibisjejunium serm- fuit. Quantos per hanc austeram vitam, Meremi inco '' latum, in sanctitate progrestis fecerit Romedius, Clare ostendit; dum illam salvatoris nostri se percepisse te stio nem demonstravit Uscite a me quia uis stim N humilis λιψπὸ ii, eo de Hoc fusius eXplanans Hipponensis Doctor pro
Clamat: Discite a me non mundum fabricare , non cuncta vis-bilia, inquisibilia creare , non in ipso mundo miracula facere , ρο mortuossuscitare , sed quoniam mitis sum re humilis corde.
Hujus tam praeclarae virtutis egregium specimen edidit Romedius, quando ad visitandum sanctum Vigilium a quo rarae pietatis conspicuae an uitatis hausit documenti Tridentum perreXit. ViX enim illam urbem in gre Ilus fuit, domo publicae famae rumor omnium ora C. Cupavit, Divum Romedium virum DEI Tridentinam Civitatem sua praesentia beaste. Quo audito ingens civium&familiarium confluxit multitudo, quae in genua provo luta, sacram a Romedio sibi impertiri desiderabat benedi chionem. Romedius vero quiaparvulmsuit in cui Dis, .P, ij.
162쪽
hanc saCram obire recusavit functionem, levotissimum populum ad sanctum Vigilium pro benedictione remisit. Ex hoc magna Divi Romedi humilitas elucescit. Fuit ille quidem in oculis hominum magnus sanctus&mbrabilis Thaumaturgus , sed in oculis suis parvulu3 Cum
y Regio Psalte valens dicere: Domine non es exaltatum c0r meum, neque elatis/ιut ocrisi mei, neque ambulavi in maonis, ncque
in mirabilibus ver me. Magna de Romedio sentiebat populus, sed ille de se eo minus, quia attestante S.Gregorio: hocstumsoletissesecificum electorum, quod1esemper sentiant infra quam sunt. Magnus sanctitatis in viro D EI fulgor Tridentinorum civium oculos perstringebat. Ille au tem in cernenda propria excellentia plane caecus fuit,electos DEI imitando, de quibus idem Ecclesiae Doctor ita loquitur : peni soli vere electi bona sitia non vident, quae inseaeidenda omnibm ad exemplum praebent. Denique per omnium ora fama sanctitatis illius volabat: at ille solus se sanctum ignorabat. Haec magna ignorantia magnae humilitatis index est , Id praeclaro confirmat testimonio Cla-
Sermia revallensisAbbas ita scribenS: Maona π rara virtu3, ut magna licet operantem , Magnum te ne IcIm i ta manVesam omn/bm tuam te lateresanctitatem. Porro ut etiam homines
illius sanctitas lateret,ad consueta humilis Romedius eremi sui se recepit latibula, unice desiderans ignotus esie Omnibus,& soli notus DEO.Romedius mundo valedicens intrat eremum, Et curas mundi cedere mente jubet, Ite procul curae mundus non est mihi curae: Nam curare nihil est mea cura modo.
163쪽
Loriosa Domus de Thun tunc summe est, in Gloria, quando maxime appetit esse ingloria. Ipse Contemptus gloriae illam gloriosam facit & dum inanes honores fugit, in veros incidit. Valde notanter dixit anchus Chrysolhomu contemne gloriam eris glorio . Luculenta hujus rei dederunt testimoni complures ex hac Illustrissima Familia utriusq; seXus per sonae, quae Religiosum statum amplectendo,& accepta cruce CHRISTUM sequendo, eXemplo suo Ostenderiat, quod gloria magnast, sequi Dominum. Abfuit ab illis gloriari cum Doctore Gentium, nisi in cruce Domini nostr JESU CHRI SITI. Spreverunt Thuniadae mundum militantem sub vana gloria,&ideo gloriosi facti sunt: quia magnis excelsi animi es despicere , calcare mortalia. Hoc uni cum sibi gloriosum esse existimabant, quod cum veritate dicere potuerint gloria nutra haec eis testimonium conscientiano stra. Et quia humiles spiritu suscipiet gloria, o quis humilias exaltabitam,depressierunt altos spiritus, noleiates esse Eea D
164쪽
Domini sed servi DEI, perpendentes quam magnus sit l- de famulus, qui se scribit servum servor DEI Non vo ilebant esse Comites,&Domini de Thun, sed servi Domi lia Dominorum; dc ideo facti sunt Reges,nam telle sancto
ZiL .is Ambrosio qui timese Rex, si serim in Domino es juxta s. i. i. sanctum Petrum Damianum, buti servise regnare eis. Animarum suarum saluti consulentes Comites de I hun, diversi,s ingressi sunt Religionum Ordines, pie Credentes omnes illos qui in sacris Religionibus VXta an storumvregulas ordinate vivunt, non posse ad infernum descende-δει i. re, quia in illo nul- ORDO sed se uerem horro inhi bitat.
Ex hoc ipso motivo CONRADLUS de Thun amplexus est ordinem sancti Benedict i, firmiter sperans, sibi in ultima mundi die, a CHRISTO cum reliquis Benedictinis
'sit b. s. dicendum: enite benedicti Patris mei, possidete paratum πο-
his regnum a constitutione mundi: dc quis dubitet pientissimuCONRADLIM assecutum fuisse coronam gloriae in Caelis, qui tam religiose vixit in terris, ut Abbatiali Insula Einsidiensi coronatus, Principibus Romani Imperi meruerit annumerari. Eundem sacrum Benedi Tnorum ordinem ingressa est CATHARINA deThun quae ita Domi num benedixit, & bene viXit, ut tanquam Rectri X Parthenonis Sonnebergensis in Abbatissam meruerit benedici. Praeluxit CATHARlNA consororibus suis in hoc monte,
λ - ' quasso refulgens id tunc maxime titulum Illustrissimae deThun, seu de bonis operibus est promerita, unde pie Cres dendum est, eam pervenisse ad dilestum sibi sponsum, Isai i ' qui in ole posuit tabernaculum suum. Sprevit superbiam
vitae JUD1THA deThun,nolens esse illustris Domina, sed
humilis famula ex ordine servarum Beatissimae Matris Virginis proinde nominis udith memor, Beatissimam suam Dominam fuit imitata, quae teste sancto Antonio iasia scipientia Ffortitudine , interfecit illam terribisem, ' sis perbissimum Holofernum diabolum. Similiter ANNA de Thun ..... se resolvit praeclare, sanctae Clarae ordinem intrando, in quo
165쪽
, quo multis claruit virtutibus, pro quibus sine dubio DE- US, dedit illi eiaritatem aternam. Nec impari et arsit O LGl - ANNA CATHAMNA de Thun, quae Carmelitanam amplectens regulam, plena Eliae spiritu, amorem divi- num spirans, o caelestia sperans, Diritum sevum reddidit s)δ. δε DEO qui dedi istum. Ad familiam deThun etiam pertinet patrum Capucinorum ordo Seraphicus, in cujus laudes liberaliter eXcurrerem, nisi me sancta hujus sacri ordinis humilitas, a candidissimo meo proposito revocaret.Vult illa ex suis laudari neminem profecto haec summa laus est, nolle laudari, claudabiles viros habere. X hoc ipso Capite meretur omnes laudes, dum Omne respuit. Decipiam nihilominus modestiam, tam humilis Religionis, & dum nihil dicere videbor, dicam aliquid, & nullius. Omen proferendo, aliquem nominabo. Habuit non ita pridem Seraphicus ordo ex hac illustrissima Familia Comitem, qui cum Psalle Regio enit abjectin se i dum p O,
DEI, magis quam habitare in tabernacidis peccatorum. Sinomen illius quaeritur, in saeculo illud habuit cum Austriacorum Caesarum Patriarcha commune, sed illud ipsum in sacra Religione, una cum pleno titulo Gomitis de Thun, ad titulum Em durenti er Judaeorum in CruCC suspendit, ct novum nomen in JOANNE&MARIA sub cruce stantibus collegit. Dixi dum nihil dixi,& neminem XhOC sacro ordine nominando, illum ipsum nominaVi. Quamvis autem nomen illius expressum non foret, in hoc libro, pie sperandum est, nomen ipsius scriptum esse in Caelo, ad quod emundi caeno elapso prope biennio e-VotaVit Magnam sane conlecuta est gloriam familia deThun DEO devota per tria vota, castitatis, paupertatiS, dc obedientiae. Per castitatem Religiosi huniadae Meti sunt Angeli, nam teste sancto Ambrosio, casti in Argeosfacit Plurimum exornat haec Angelica virtus Reli
166쪽
d i , cisita in ornamentum Nobili ci exaltatio hnmilium, Nybi
εφ hin ignobilitim pulchritudo ilium. Ex paupertate Religiosa magnum lucrum Consecuti sunt pauperes CHRISTI Thuniadae, deserendo divitias, divites effecti illis annu-r. Cur. 6. merantur, qui sint quasi nihil habentes somnia possidentes. n. .ι,. Otia Vr0 Acupisti M,CXClamatLaurentiu8Justinianus, quam e tr. nihil habere, si omnia postidere 'proprium pernerepatrimonium,
i, CHNISTI esse haredem Monasteriorum quippe rediim thesaurisunt Sabbatoris.In summa hac paupertate Religiosi Τhuniadae minime sunt pauperes, nam ut ait Lactantius, D, tib qni apud D EUA Idiles es , pauper esse nunquam poteis. Sed . quaenam sunt istae illorum divitiae 8 Respondent illi cum m. a. d. ancto Augustino divitiae omnes DE IS nose , qui caret DEO , caret omnibus . nam DE US en omnia in mbm. u . Inde proclamat idem Hipponensis Praesul omnis mihi copia qua DEUS mem non ed, egestas en Reliquerunt propter DEUNI Religiosi Thuniadae non tantum divitias sed etiam semetipsos,o per votum obedientiae, abdicarunt propriam voluntatem. Magna professo haec est resolu-H q. , , tio de illa magnus magnifice loquitur Gregorius, laboriosum non est homini relinqueresua, sed alde laboriobum en, relinquere semetipsum , mram quippe est , abnegare quod habet, valde autem multum es , abneuare quod eis i Deseruerunt
Thuniadae augusta palatia, A ad angustas cellas se receperunt, relinquendo conversationem hominum, devenerunt ad Consortium Angelorum. . Egregie sane hoc declarat Mellifluus Doctor , dum ait audeo dicere sancti Angeli cellas babent pro Cilis N aequ8 dele fantur in cellis quam in Casi , unde argute sic modulatur sacra Praemonstraten- . I. sium Podsi is cera quamvis parqvila, magni polisit aemula. a. s. c. AbjeCerunt Religiosi Thuniadae omnem vestimentorum pompam, aversati sunt omnem indumentorum mollitiem, induerunt asperrimos habitus, millecentonibus . . . repζCiato saccos pro solatio suo habentes illam sancti Chrysostomi sententiam sui mollibm fiuntur, in domi-bm
167쪽
ψ- lm Regumsunt, qui ero talia non babent in Issιnt. Deri-φ det haec omnia, stulta mundi sapientia, rident delicatulae,' mollicula, tenellula, effoeminata omnium Voluptatum mancipia, non audiunt inclamantem sibi Senecam: ride pedetentim tamen, nihil enim est turpim risi irrisitone dignissimo: nsus iste olim in fletum, lachinnus in ingui tum convertetur. Veniet profecto illud tempus, appropinquabit cito illa horrenda dies, in Qua stulti ama tores hujus mundi videntes a sederisos Religiolbs Co mites de Thun in Caelesti triumphare olori, turbabuntur timore horribili , dreentes , intrase paenitentiam aeentes, spr. angustia piritus gementes , bisunt quos habuimm linquando in derisum N insimilitudinem improperi , nos in sensati, Uitam illorum aestimabam insaniam, Anem istorumsine honore; ecce quomodo computatisunt inter illos DEI, N inter lictos
sors illorum eis. Sapientistime igitur egistis Religiosi Thu-niadae, deseruistis temporalem gloriam, ut perveniatiS ad aeternam, abjecistis inanem titulum , ut aCCipiatiS vitulumsaginatum. Famosum stemmatis vestri MODO LVc. . Cerotem e gentilitio scuto eXpunxistis, decordi vestro tanquam nobilissimum insigne, impressistis desium Qui est D/ - .dilectmquassislim unicorn/B.Deniq; gloriose sprevistis mundi reputationem , quam nihil aliud eXistimastis esse nisi a nam in reput lilonem, sed pro illa magnu apud Deum assecuti estis respeetum, dicente Domino 26 quem respiciam nisi ad pauperculum N contritum sipiritu, urementemsermo
Sunt Comites de Thun illustres stemmate, Verum Plus lucis, Christum dum comitantur habent. Illustres Comites creat isto carmine Christus:
uisequitur me, non ambulat in tenebris. Joan. 8.
168쪽
Nimus solitarius solus est non solus.
Inter multos solus esse potest, de dum maxime solus est, infinita rerum societate gaudet. In centro urbis potest sibeXtra urbem,in medio populi consistens subtrahere se multitudini potest, etiam dum est praesens. In curia constitutus potest esse extra omnes Curas, Valet Cum Philosopho dicere is coera piacet solum esse, nam vobiscum non possum solus esse. Solitarius animus procul ab omni conversatione hominum remotus, Videtur quidem esse solus, frequenter tamendum solus est, cum hominibus conversatur. Audit intraseCiceronem declamantem,Platonem philosophantem, Aristotelem disputantem, Senecam moraliZantem, Livium historias narrantem, ab omnibus discit aliquid &quis dicat illum esse solum, qui inter tot versatur instructores Solitarius animus saepe dum solus est, ascendit in
Caelum, vagatur inter sidera, Volat inter nubeS, peragrat regione , navigat maria, descendit ad centrum terrae, volvit&revolvit omnia elementa, dc quomodo hic ani
mus potest esse solus cui totus mundus est socius Mirabiliora
169쪽
biliora audi. Quod pridem praeterijt, animo solitari lessistit, quod pridem mortuum est, in illo reviviscit, quod pridem effluxit, adhuc apud ipsum stagnat, illi hesterna
dies adest hodie, illi omne vetus recens est, in illo tota antiquitas renovatur,&illo Cogitate tempsi edax rerum quidquid a taculis devoravit, evomit. Et quomodo solus est ille animus,in quo ea quae amplius no sunt adhuc eXstant, ct quod amplius non est, adhuc adest. Existunt in solitari animo sine miraculo quod mirum est 'ridem collapsa mundi miracula adhuc in illo Pyramidibus ludit stulta AEgyptiorum Regum arrogantia, mole sua superbiune muri Semiramidis, Λ turris Babylonica caelum pene tu culmine tangit, adhuc Pharus praegrandi igne vasta illuminat maria, dc pene diem facit, adhuc fulminantem Jovem ad vivum exprimit Jupiter Olympicus,&pene tonat. lasolitario animo nondum Regis Mausoli sepulchrum ruina sua sepultum est, nondum templi Dianae majestas in ruderibus jacet; quapropter novum foret miraculum, si ille animus estet solus quem implent tot miracula. Adhuc miraculorum satis non est. Animo solitario non raro quod nec fuit, nec est, jam praesens est. Adsunt in illo anni futuri inventurorum dierum tempestates olim riturae effectus suos producunt. Reboant in illo tonitrua, micant fuloetra, feriunt fulmina, Sc pluvia quae nondum est nata, caelo delabitur, sol nondum ortus occidit, in illo futura jam messis colligitur, agro nondum seminato, in illo post saecula nascituri, hodie consenescunt homines,& quomodo solus potest esse ille animus, cui illud quod adhuc nihil&nullum est, jam adest. Nondum satis dixi miraculum miraculorum dicturus. In solitariod metaphysico animo praesens est, quod ne in rerum
natura esste potest. In illo adest quod est impossibile vi ipsa impossibilis possibilitas, se illi ut postsibilem sistit.
Saliunt in illo Hirco cervi, mugiunt Minotauri, 4h .A. .s idet mmmis armata CG aera mo quod nec DE AE'
170쪽
VS facere potest , intra se procreat monstrosissimum ρὶ rationis. Et quomodo ille animus solus est, cui ipsa impossibilia se socios adjungunt Igitur post haec Omnia quis hanc mirabilem non amplectatur solitudinem, quae vacua esto semper plena, in qua si ali non adsint hospites unicus homo populum facit. Ingeniose sane effatus est S. Hieronymus Contra Jovinianum: apsens
nunquam Olmisse poten, habet enim hecum omnes. Han Cruditam solitudinem , viro prudenti suadet honorum O-097. i. rum Magister Sen CadiCens est uete multitudinem, non in Oenio cum quo te malim esse quam tecum; quod rurium inCulcans ait Fuge visitudinem, fuge paucitatem , n eo num it m pro populo ibi eri populm pro uno. Mihi satis en i m satis est nul . Si vis magnus esse, non fieri minor, quid tibi praecipuὰ evitandum existimem . quaeris ' turbam.
Ego certi inquit idem sapientissimus Philosophus couis
Epis. teor imbecillitatem meam , nunquam mores quos extuli, refer9
semper aliquid ex eo quod composui turbatur Huic consonat
Christianus Seneca,& sanctae disciplinae Magister Thomas Kempensis: quoties inter homines ui semper minor homo redi j Sed forte conquereris irtutem abbcondi nulla irim q. Lia latet, o latuisse non illim damnum es Si virtuosus es, te id in Cum habita,ecne te qui eris extra. composita mentis,ienum
eis posse consistere jecum morari. Quanti aestimanda sit solitudo ex his collige. DEUS qui summe est, solus sanctus, solus Dominus, solus altissimus est, dc ubique s lus est, quia ubique unus est Suspice caelum, iide clarissima solitudinis exempla. Sol lus est,&Luna est una. . Si
tamen ad solitudinem te recipere non vis, saltem Cum Se ubiis meca animum coge , sibi intentum es , nec eoocari ad externa: Σpis ysi omnia licet oris resonent, dummodo intus nihil tumult9s sit. diurbes deserere non vales,sequere hoc consiliumClemen- , tis AleXandrini. In ciυitate habitans contemne ea qua in civiastro, i tate sunt, vive in ciwitate tanquam insolitudine. Si mundi
negotia vitare non potes, subde illa tibi, de non te illis, he-